အခန်း ၉၄
ဂန်နမ် ဆီယိုဆောင်းမြို့တော်သည် အပြာရောင်မှန်များဖြင့် ထပ်ဆင့်တည်ဆောက်ထားသည့် အဆောက်အအုံ လေးလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရှုပ်ထွေးလှသည့် ဧရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဆီယိုဆောင်းဂရု၏ ဝန်ထမ်းပေါင်း ၂၅,၀၀၀ သည် အီလက်ထရောနစ်၊ အာမခံ၊ အသက်အာမခံ၊ ကုန်သွယ်ရေး၊ ခရက်ဒစ်ကတ်နှင့် ငွေချေးစာချုပ် စသည့် ဌာနအသီးသီးတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြသည်။
၎င်းတို့အနက် အဆောက်အအုံ D ၏ ၄၅ ထပ်မြောက်သည် ဆီယိုဆောင်းဂရု၏ ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းဖြစ်သည်။
အင်ဂျင်ယုံ ၏ တရားဝင်ရာထူးမှာ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ၏ ဒုဥက္ကဋ္ဌနှင့် ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ သူသည် ဆီယိုဆောင်းဂရု၏ အနာဂတ်ဥက္ကဋ္ဌလောင်းဖြစ်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အင်အီလ်ကွန်း ဖျားနာသွားပြီးနောက် အင်ဂျင်ယုံ သည် ယာယီဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို ရယူကာ သူ၏ဖခင်နေရာတွင် ဆီယိုဆောင်းဂရုကို ဦးဆောင်နေခဲ့သည်။
တောက်!
"ဒါရိုက်တာ ကင်မြောင်ဆူး ရောက်ပါပြီ။"
"ဝင်ခဲ့ခိုင်းလိုက်။"
အဓိကအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော အနာဂတ်မဟာဗျူဟာရုံးကို တာဝန်ယူထားသည့် ဒါရိုက်တာ ကင်မြောင်ဆူး သည် တံခါးကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။
"ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ယူလာခဲ့ပါတယ်။"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခက်ခက်ခဲခဲ လုပ်ပေးရတာပဲ။"
သူထွက်သွားပြီးနောက် အင်ဂျင်ယုံ သည် လုပ်လက်စအလုပ်ကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ရရှိလာသော အချက်အလက်များကို သေချာစွာ ပြန်လည်စစ်ဆေးသည်။
စာရွက်စာတမ်းများတွင် OTK ကုမ္ပဏီနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များ၊ ကုမ္ပဏီအနှစ်ချုပ်၊ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုအခြေအနေနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုးဖြတ်ချက်များ ပါဝင်သည်။ အသေးစိတ်အကျဆုံး အချက်အလက်များမှာ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး အကြောင်းဖြစ်သည်။
မိသားစုနောက်ခံ၊ ကြီးပြင်းလာပုံ၊ ပညာရေးမှတ်တမ်းနှင့် အခြားအသေးစိတ်အချက်များဖြစ်သည်။
အင်ဂျင်ယုံ သည် စာရွက်စာတမ်းများကို စေ့စေ့စပ်စပ် ဖတ်ရှုသည်။ သူ၏ ငယ်ဘဝသည် ထူးခြားမှုမရှိလှ။ သာမန်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးပြင်းလာပြီး ကျောင်းစာတွင် ထူးချွန်ကာ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်၏ စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှုဌာနသို့ တက်ရောက်ခွင့်ရခဲ့သည်။
"သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျူနီယာပဲ။"
အင်ဂျင်ယုံ မှာမူ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်မှ အနောက်တိုင်းသမိုင်းဘာသာရပ်ဖြင့် ဘွဲ့ရခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဘွဲ့ရပြီးနောက် တိုကျိုတက္ကသိုလ်တွင် စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှု မဟာဘွဲ့ကို ရယူခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၌ စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ ပါရဂူဘွဲ့ကို ရယူခဲ့သည်။
ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ပထမနှစ် အမှတ်စာရင်းမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်သည်။ ဤအချက်အထိဆိုလျှင် ဆီယိုဆောင်းဂရုသို့ အသစ်ဝင်လာသော ဝန်ထမ်းသစ်များ၏ အရည်အချင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထူးခြားမှု မရှိလှပေ။
သူသည် အထက်တန်းစား ပညာရေးကို မရရှိခဲ့သလို ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် အချက်လည်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် စစ်မှုထမ်းပြီးနောက် သူသည် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့်အတူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဈေးကွက်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ခြေစုံပစ်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ကြီးမားသည့် အောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။
"တခြားနိုင်ငံတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် တောင်ကိုရီးယားမှာ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတွေရဲ့ လက်ဝါးကြီးအုပ်မှုက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်ပြင်းထန်တယ်။ ဒါကြောင့် ဖွဲ့စည်းပုံအရဆိုရင် စက်မှုလုပ်ငန်းအရင်းအနှီးသစ်တွေ ကြီးထွားလာဖို့က အလွန်ခက်ခဲတယ်။"
မကြာသေးမီက ပြောင်းလဲလာသည့် စက်မှုလုပ်ငန်း လမ်းကြောင်းများတွင် ကုမ္ပဏီများနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများစွာ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဈေးကွက်ဝေစုမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ကော်ပိုရေးရှင်းခွဲများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင် ပေါ်ထွက်လာသည့် ကုမ္ပဏီများအနက် အမှန်တကယ်ပင် ကုမ္ပဏီကြီးများအဖြစ် ကြီးထွားလာနိုင်သည့် ကုမ္ပဏီမည်မျှရှိသနည်း။
သို့သော် OTK ကုမ္ပဏီသည် စက်မှုအရင်းအနှီးအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ ငွေကြေးအရင်းအနှီးအဖြစ်ဖြင့် ၎င်းကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ပြခဲ့သည်။
ခရစ်ပတိုကာရမ်စီ (Cryptocurrency) ဟုခေါ်သော ကုန်ပစ္စည်းသစ်တစ်မျိုးကို ရောင်းချခြင်းဖြင့် ငွေအရင်းအနှီး ၁၃ ဘီလီယံကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး L6 အကျပ်အတည်းကာလအတွင်း Put options များတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကာ ၎င်းအား ရာနှင့်ချီသော ဘီလီယံများအထိ တိုးပွားစေခဲ့သည်။
အင်ဂျင်ယုံ သည် စာရွက်စာတမ်းများပေါ်တွင် ရွှေ့နေသည့် သူ၏လက်ချောင်းများကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်သည်။
"L6 အကျပ်အတည်း..."
ယခုအချိန်အထိပင် ၎င်းသည် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလိုပင်။
ဆီယိုအီလက်ထရောနစ်မှ ထုတ်လုပ်သော စမတ်ဖုန်းများသည် ဘက်ထရီပြဿနာကြောင့် ပေါက်ကွဲလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ တွေးထင်ထားခဲ့မည်နည်း။
ထိုအကျပ်အတည်းသည် ဆီယိုအီလက်ထရောနစ်က စမတ်ဖုန်းဈေးကွက်မှ နုတ်ထွက်ရတော့မည့်အထိ ကြီးမားသော ထိတ်လန့်မှုမျိုး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ပိုမိုကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများ မဖြစ်ပေါ်မီ ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်ခဲ့ပြီး လဲလှယ်ပေးခြင်းနှင့် ငွေပြန်အမ်းခြင်းများ ပြုလုပ်ကာ L7 ကို ထုတ်လုပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ထိုထိတ်လန့်မှုကို လုံးဝဖျောက်ဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့သူမှာ သူပင်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်သာ တစ်ပတ်မျှ နောက်ကျခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ဆီယိုအီလက်ထရောနစ်က ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်ရန် နောက်ကျခဲ့မည်ဆိုပါက ကန်ဂျင်ဟူး နှင့် အိုတက်ဂယူတို့သည် Put options တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည့် ငွေအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် စတင်လုပ်ငန်းများ (startups) ၌ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်မည်မဟုတ်သလို ဘရက်ဇစ် (Brexit) ကာလတွင်လည်း အစုရှယ်ယာများ၌ ငွေကြေးလောင်းကြေးထပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အင်ဂျင်ယုံ သည် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒါကိုပဲ လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှု (Butterfly Effect) လို့ ခေါ်တာလား။"
သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များက ယခုလက်ရှိ OTK ကုမ္ပဏီကို ဖန်တီးပေးလိုက်သလို ဖြစ်နေသည်ဟု တွေးမိသောအခါ သူသည် ထူးထူးခြားခြား စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားရသည်။
'L6 အကျပ်အတည်း၊ ဘရက်ဇစ်၊ ရော်နယ်လ်၏ ရွေးကောက်ပွဲ...'
ထိုသို့သော စွန့်စားသည့်နည်းလမ်းဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းမှာ အံ့သြစရာကောင်းပြီး ထိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအားလုံး အောင်မြင်သွားခြင်းမှာ ပို၍ပင် အံ့သြစရာကောင်းသည်။
အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သလိုပဲ။
"ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကို ကြည့်နေရသလိုပဲ။"
သူ၏ ပါးစပ်မှ အံ့အားသင့်သည့် အသက်ရှုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ကန်ဂျင်ဟူး ရရှိခဲ့သော အောင်မြင်မှုသည် သူတစ်ဦးတည်း၏ အစွမ်းမဟုတ်ပေ။ အိုတက်ဂယူ၊ အိုဟွန်းဂျူး၊ မောင်နှမများ၊ နှင့် ပါ့ခ် ဆန်းယော့ပ် တို့ရှိသည်။
အိုတက်ဂယူအကြောင်းတော့ မသေချာသော်လည်း အိုဟွန်းဂျူး နှင့် ပါ့ခ် ဆန်းယော့ပ် တို့မှာ အွန်ဆောင်းဂရုပင်လျှင် တပ်မက်လောက်သည့် အရည်အချင်းရှိသူများဖြစ်သည်။ သူတို့သာ အွန်ဆောင်းဂရုသို့ ဝင်ရောက်လာမည်ဆိုပါက လစာငွေ ဘီလီယံဆယ်ဂဏန်း ပေးရသည်မှာ မများလွန်းလှပေ။
"သူတို့က အခုတောင် အဲဒီထက်ပိုပြီး ရနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"
OTK ကုမ္ပဏီနှင့် K ကုမ္ပဏီတို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုးမှာ ဝမ်ငွေ ၅၀ ထရီလီယံကျော် ရှိမည်ဖြစ်သည်။
ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ရှယ်ယာရာခိုင်နှုန်း အတိအကျကို မသိရသော်လည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် ထက်ဝက်ကျော်ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်သည့် ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုး ဝမ် ၂၅ ထရီလီယံကျော်!
၎င်းသည် ကိုရီးယားကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများနှင့် ချမ်းသာသူများ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။ သို့သော် ကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေဖြင့်ကြည့်လျှင် ၎င်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအရွယ်အစားနှင့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ထိပ်တန်းချယ်ဘိုး (Chaebol) ငါးခုနှင့် ယှဉ်နိုင်သေးသည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ပြဿနာမှာ ကြီးထွားနှုန်းဖြစ်သည်။
သက်တမ်း သုံးနှစ်မပြည့်သေးသည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ထရီလီယံဆယ်ဂဏန်းအထိ ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ရှယ်ယာများပါဝင်သည့် Startups များမှာ ကြီးမားသော ကြီးထွားမှု အလားအလာရှိပြီး မကြာသေးမီက အမေရိကန်ရွေးကောက်ပွဲတွင် Kingmaker အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့ခြင်းက သူတို့အတွက် နောက်ထပ် ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည့် အမေရိကန်နိုင်ငံရေးလောကနှင့် ဆက်သွယ်မှုကိုပါ ရရှိစေခဲ့သည်။
ယခုအချိန်အထိဆိုလျှင် ၎င်းကို ကော်ပိုရေးရှင်း သို့မဟုတ် ချယ်ဘိုးဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။ အွန်ဆောင်းဂရုအနေဖြင့် နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ဟု ပြောနိုင်သည့် ဥပဒေလည်း မရှိပေ။
"သာမန်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို ရာစုနှစ်ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူအဖြစ် ဘာက ပြောင်းလဲပေးလိုက်တာလဲ။"
ယခုအထိ ရရှိခဲ့သော အောင်မြင်မှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကန်ဂျင်ဟူး သည် ၂၁ ရာစု၏ အထူးချွန်ဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူဟု ဆိုလျှင် လွန်မည်မဟုတ်ပေ။
"သူ့မိသားစု ပျက်သုဉ်းသွားတာကပဲ အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်သွားတာလား။"
မီဒီယာများတွင် ထုတ်ဖော်မပြောသော်လည်း ၎င်းမှာ အဓိကကော်ပိုရေးရှင်းကြီးအများစု သိရှိထားပြီးဖြစ်သည့် အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကုမ္ပဏီပျက်စီးသွားရုံသာမက သူ၏ဖခင်ပါ ဆုံးပါးသွားခဲ့ရသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ ဤဖြစ်ရပ်သည် အွန်ဆောင်းချာနှင့် ပတ်သက်နေခြင်းပင်။
ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် အွန်ဆောင်းချာအပေါ် ကောင်းသောခံစားချက်မရှိခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။
"မော်တော်ယာဉ်လုပ်ငန်းထဲကို ဝင်လာတာလည်း အွန်ဆောင်းချာကြောင့်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
ရည်ရွယ်ချက် မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အမေရိကန်တွင် စတင်ခဲ့ခြင်းမှာ ပညာရှိသော ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ကိုရီးယားသည် အွန်ဆောင်းချာ၏ အပြည့်အဝ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။
အင်ဂျင်ယုံ သည် စာရွက်စာတမ်းများကို ပြန်သိမ်းရင်း "သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရန်သူဖြစ်လာမလား ဒါမှမဟုတ် မိတ်ဆွေဖြစ်လာမလား" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
***
အချိန်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလင်းအမြန်နှုန်းဖြင့် စီးဆင်းနေသည်။
အမေရိကန်သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီး ဂျင်ဟူး အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်လာသည်မှာ မနေ့တစ်နေ့ကပင် ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ယခုနှစ်ပြက္ခဒိန်တွင် တစ်ရွက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
နိုင်ငံရေး အရှုပ်တော်ပုံများစွာနှင့် အတိုက်အခံပါတီ၊ အရပ်ဘက်အဖွဲ့အစည်းများကြား ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများရှိနေသော်လည်း သမ္မတ ပါ့ခ်စီဟျောင်းသည် အစိုးရအဖွဲ့ကို လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
PAS အကြောင်းဆောင်းပါးများနှင့် ‘PAS ကို ဘယ်သူကြောက်သလဲ’ ဆိုသည့် မှတ်ချက်များသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသလောက်ပင် ရှိပြီး၊ ယင်းနေရာတွင် နာမည်ကျော်များ၏ အချစ်ရေး ကောလာဟလများနှင့် ပြည်ပမှ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရှုပ်တော်ပုံများက အစားထိုးဝင်ရောက်လာကြသည်။
အာဏာရပါတီက အမျိုးသားလွှတ်တော်ဆီသို့ ထိလွယ်ရှလွယ်ရှိသည့် ပြဿနာအမျိုးမျိုးကို ပစ်သွင်းပေးလိုက်သလို၊ အတိုက်အခံပါတီများကလည်း ၎င်းတို့၏ ဝါဒရေးရာများအတွက် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ပွတ်တိုက်နေကြသည်။
ဤအခြေအနေအားလုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ သမ္မတ၏ နိုင်ငံရေးစွမ်းရည်မှာ ထူးချွန်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို ကောင်းကောင်းမဆုပ်ကိုင်နိုင်ဘဲ အချင်းချင်း အငြင်းပွားနေကြသည့် အတိုက်အခံပါတီမှာလည်း အရည်အချင်းမရှိကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်တော်သည်လည်း ကိုယ့်ရှေ့မှောက်ရှိ ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းရသည်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေရသည်။
ကျွန်တော့်အိမ်သို့ အတင်းဝင်ရောက်လာသည့် ဆွေမျိုးများကို မောင်းထုတ်လိုက်ရုံနှင့် ပြီးဆုံးသွားသည်မဟုတ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ အစပျိုးခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် လူစုလူဝေးများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးလောကမှ နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များက တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုလာကြသည်။ အထက်တန်းကျောင်း သို့မဟုတ် စစ်တပ်မှ မိတ်ဆွေဟောင်းများကပင် ကုမ္ပဏီသို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြသည်။
တက္ကသိုလ်မှ အငယ်တန်း၊ အကြီးတန်းများအကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုတော့၊ ကျွန်တော်နှင့် ရင်းနှီးသည်ဟု ဆိုသူများစွာ ရှိနေသည်။
တက်ဂယူ က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ဝိုး! မင်းမှာ သူငယ်ချင်းတွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား" ဟု မေးသည်။
"..."
ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ကျွန်တော့်၏ လူမှုဆက်ဆံရေးကွန်ရက် ဘယ်လောက်ကောင်းမွန်မှန်း ပထမဆုံးအကြိမ် သိလိုက်ရသည်။
မူကြိုကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ကျွန်တော့်ကို လာရှာနေသူအားလုံးကိုသာ တွေ့ဆုံနေရမည်ဆိုလျှင် ဆောင်းရာသီကုန်သွားပြီး ပန်းများပင် ပွင့်တော့မည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုမှုအားလုံးကို ကျွန်တော် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
အလုပ်က အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အဖွဲ့အစည်းကို စနစ်တကျဖြစ်စေရန်အတွက် ပထမဆုံးအနေဖြင့် မိုက်ကယ်လီ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူသည် ခေါင်းဆောင်ရှာဖွေရေး အေဂျင်စီမှ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ ကိုရီးယားသို့ လေယာဉ်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်။
သူသည် ဆံပင်တိုတိုနှင့် အသက် ၄၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အရပ်ပုသော်လည်း ကြံ့ခိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကန်ဂျင်ဟူးပါ။ ဒီအထိ ဝေးဝေးလံလံ လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က မိုက်ကယ်လီပါ။"
နှုတ်ဆက်စကား အဆုံးသတ်သည်နှင့် မိုက်ကယ်က ကိုရီးယားဘာသာစကားဖြင့် စတင်ပြောဆိုသည်။
"ကျွန်တော် ရော်နယ်လ် ကို သမ္မတဖြစ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တဲ့သူနဲ့ တကယ်ကို တွေ့ချင်နေတာပါ။"
ကျွန်တော်က နွေးထွေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အဲဒီတော့ မစ္စတာက ရော်နယ်လ် ကို ထောက်ခံခဲ့တာပေါ့နော်။"
သူက ကျွန်တော့်စကားကို ခေါင်းခါယမ်းကာ ငြင်းဆန်သည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ။ ကျွန်တော်က ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထောက်ခံသူပါ။"
"..."
"ရော်နယ်လ် ကို သမ္မတဖြစ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တာ ကျွန်တော်မဟုတ်ပါဘူး၊ အမေရိကန် ပြည်သူတွေပါ။"
မှတ်တမ်းတင်ရလျှင် ကျွန်တော်သည် မဲပင် မပေးခဲ့သလို နိုင်ငံရေး ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုအတွက် တစ်ပြားတစ်ချပ်မျှပင် လှူဒါန်းခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ ကျွန်တော်သည် Rust Belt တွင် ဒေါ်လာ ၂.၅ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ခြင်းမျှသာဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ OTK ကုမ္ပဏီသာ မရှိခဲ့ရင် အဲဒီရလဒ်မျိုး ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
"ဒိုင်ယာနာ သာ Rust Belt ကို နည်းနည်းလေး ဂရုစိုက်ခဲ့ရင်ပေါ့။"
"ဟားဟားဟား!"
သူ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူပြောသည့် စကားများကြားမှ သူသည် အပျက်သဘောဆောင်သည့် ခံစားချက်မျိုး ရှိပုံမပေါ်ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ ထိုင်ပြီး စကားစမြည် ပြောဆိုကြသည်။
မိုက်ကယ်လီ က သူ့အကြောင်းကို အတိုချုပ် ပြောပြသည်။
သူ၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် ကိုရီးယားလူမျိုးများဖြစ်ကြပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တွင် အခြေချခဲ့ကြသည်။ ကိုရီးယားတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း ပညာရေးကို အလေးပေးသည့်အချက်ကြောင့် သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြိုးစားသင်ယူခဲ့ပြီး ယေးလ်တက္ကသိုလ်မှ ထူးချွန်စွာ ဘွဲ့ရခဲ့သည်။
သူသည် ကမ္ဘာ့အားကစားအမှတ်တံဆိပ် Nike တွင် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကုန်အထိ အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဇနီးဖြစ်သူနှင့်အတူ တစ်နှစ်တာ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားရန် အလုပ်မှ ထွက်ခဲ့သည်။
ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူက စတင်မရှာဖွေရသေးခင်မှာပင် ကုမ္ပဏီအမျိုးမျိုးမှ အလုပ်ခန့်အပ်ရန် ကမ်းလှမ်းမှုများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေရသည်။ သူသည် Facebook နှင့် UnicornPay အပါအဝင် အခြားကုမ္ပဏီအချို့နှင့်လည်း ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်နေသည်။
"ဒါပေမဲ့ မစ္စတာက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ဖို့ လာခဲ့တယ်။"
"ကျွန်တော်က အသစ်အဆန်းတစ်ခုခုကို စတင်ရတာကို ကြိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဇနီးက ကိုရီးယားလူမျိုးဆိုတော့ ကိုရီးယားမှာ ခဏလောက် အချိန်ဖြုန်းရင် ကောင်းမယ်လို့ တွေးမိတာပါ။"
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့သည့် သူနှင့်မတူဘဲ သူ၏ဇနီးမှာ ကိုရီးယားလူမျိုးဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဇနီးဖြစ်သူ အမေရိကန်တွင် ပညာသင်ယူနေစဉ်က တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး လက်ထပ်ခဲ့ကြသည်။
"ဒီကို မလာခင်မှာ ကျွန်တော် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲထားပါတယ်။"
သူက တက်ဘလက်ကို ကျွန်တော့်ထံ ကမ်းပေးသည်။
ကျွန်တော် ယူကြည့်ပြီးနောက် ပြန်ပေးလိုက်သည်။
"ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ပထမဆုံး ဖောက်သည်က ဝန်ထမ်းတွေပဲ။ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ကြီးထွားလာဖို့ဆိုရင် ဝန်ထမ်းတွေက ပျော်ရွှင်နေရမယ်။"
လူတွေသည် ကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် တစ်နေ့လျှင် ၈ နာရီ၊ တစ်ပတ်လျှင် ၅ ရက် အလုပ်လုပ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဝမ်းရေးအတွက် အလုပ်လုပ်ကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် အခြားသော ပျော်ရွှင်မှုများအတွက် ဒုက္ခကို သည်းခံနေကြခြင်းဖြစ်သည်။
မိုက်ကယ် ၏ ဆက်လက်ပြောပြချက်မှာ အသစ်အဆန်းဖြစ်ပြီး တုန်လှုပ်စရာကောင်းသည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူသည် အလုပ်ချိန်ကို လိုသလိုချိန်ညှိနိုင်သည့် စနစ်ကို ကျင့်သုံးသည်။ ကုမ္ပဏီအတွင်း မနက်မှ ညအထိ ဘူဖေးအစားအစာများ ကျွေးမွေးသည့် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဝန်ထမ်းများ ပင်ပန်းသည့်အခါတိုင်း နားနေနိုင်ရန် အိပ်ခန်းများနှင့် နားနေဆောင်များ ထားရှိပေးမည်ဖြစ်သည်။
မိဘများ ကလေးများနှင့်အတူ ရုံးတက်နိုင်ရန် ကလေးထိန်းကျောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး အလုပ်ချိန်အတွင်း ကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ယောဂလေ့ကျင့်ခန်းများ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် အားကစားရုံတစ်ခုလည်း ထည့်သွင်းပေးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် ဝါသနာအမျိုးမျိုး၊ အပန်းဖြေလှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပညာရေးအစီအစဉ်များကိုလည်း ပံ့ပိုးပေးသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းရင်းမှာ ဝန်ထမ်းများ၏ ကျန်းမာရေးနှင့် ပျော်ရွှင်မှုသည် အလုပ်၏ ထိရောက်မှုနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"အလုပ်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ပေးဆပ်မှုမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူး။ ဝန်ထမ်းတွေက သူတို့ဟာ ကုမ္ပဏီနဲ့အတူ ကြီးထွားနေတယ်လို့ ခံစားရတဲ့အခါ ကုမ္ပဏီကလည်း အောင်မြင်နိုင်မှာပါ။"
ဈေးကြီးလှသည့် ဂန်နမ် တွင် ထိုသို့သော အဆောက်အအုံမျိုး ဖန်တီးရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးကို ငှားရမ်းမည်ဆိုပါက အငှားခမှာ အလွန်ပင် ကြီးမြင့်လိမ့်မည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် OTK ကုမ္ပဏီ အဆောက်အအုံသည် ကျွန်ုပ်တို့ပိုင်ဖြစ်ပြီး လွတ်နေသည့် နေရာများစွာ ရှိသည်။ သူပြောသည့် အဆောက်အအုံများအားလုံး—စားသောက်ဆိုင်၊ ကလေးထိန်းကျောင်း၊ အားကစားရုံနှင့် နားနေဆောင်များ—ကို ဖန်တီးမည်ဆိုပါကပင် လုံလောက်သည်။
ရိုးရာဘဏ္ဍာရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုဆိုလျှင် ထိုသို့သော နည်းလမ်းမျိုးကို ကြိုးစားရန် မဝံ့ရဲပေ။
ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် တီထွင်ဖန်တီးမှုရှိသည့် ယဉ်ကျေးမှုမျိုးရှိသော IT ကုမ္ပဏီများ သို့မဟုတ် Startups များနှင့် မတူဘဲ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍမှာ တောင့်တင်းပြီး အဆင့်ဆင့် အုပ်ချုပ်မှုစနစ်ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် နေ့စဉ်ဝင်ရောက်လာသည့် အချက်အလက်များနှင့် ဒေတာများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး လုပ်ဆောင်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အရောင်းဌာန (Dealing room) သို့ သွားကြည့်မည်ဆိုပါက စက္ကန့်တိုင်းတွင် ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာ အရောင်းအဝယ်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီဖြစ်သော်လည်း နေ့စဉ် အရောင်းအဝယ် (Day trading) သို့မဟုတ် Scalping လုပ်ခြင်းမျိုး မလုပ်ဆောင်ပါ။ လုပ်ငန်းခွဲများနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းက အလုပ်ချိန်ကို လိုသလို ချိန်ညှိနိုင်စေသည်။
အလုပ်များသည့် အချိန်မျိုးရောက်လျှင် ထိုအချိန်တွင်မှ ချိန်ညှိနိုင်သည်။
စကားဝိုင်းကို သဘောကျနေသည့် တက်ဂယူ က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် "ကုမ္ပဏီထဲမှာ PC Bang တစ်ခုလောက် ထည့်ပေးရင်ရော၊ အားလုံး အတူတူ ဂိမ်းဆော့လို့ရတာပေါ့" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
မိုက်ကယ်က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒါလည်း ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်ထဲမှာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်ရအောင်။"
"……။"
ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့ အလုပ်စကြမှာလဲ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ချဉ်းကပ်ပုံမှာ ကုမ္ပဏီအချို့တွင် ထိရောက်မှုရှိကြောင်း သက်သေပြပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကမ္ဘာ့ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများက သူ့ကို ငှားရမ်းရန် တောင့်တနေကြခြင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"လစာအတွက် ဘယ်လောက် လျာထားပါသလဲ။"
လစာနှင့် အသေးစိတ် အခြေအနေများအတွက် ညှိနှိုင်းမှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည်။
စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
"ဒီကနေစပြီး အကောင်းဆုံး လုပ်ကြရအောင်။"
မိုက်ကယ်က နောက်ပြောင်သလို ပြောသည်။
"ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်၊ Boss။"
***
မိုက်ကယ်လီ ကို ငှားရမ်းပြီးနောက် OTK ကုမ္ပဏီ၏ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုဖြင့် အဓိက ဝန်ထမ်းများကို စတင်စုဆောင်းခဲ့ပြီး၊ မူလက OTK ကုမ္ပဏီ၏ လုပ်ငန်းများကို ကိုင်တွယ်နေသည့် K ကုမ္ပဏီမှ ဝန်ထမ်းအချို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က "မင်းက ဝန်ထမ်းအားလုံးကို ခေါ်သွားရင် ကျွန်တော်တို့က ဘယ်လိုလုပ်ငန်းလုပ်ရမှာလဲ" ဟု ညည်းတွားသည်။
"ကျွန်တော် အကြီးတန်း ဂီဟွန်းကို ခေါ်မသွားပါဘူး" ဟု ကျွန်တော် အာမခံလိုက်သည်။
"...ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို အရင်ခေါ်သွားပါ" ဟု သူက တောင်းဆိုသည်။
အဆောက်အအုံကိုလည်း ထပ်အလိုက် အတွင်းပိုင်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ လုပ်ဆောင်သည်။ အဆောက်အအုံအတွင်းရှိ အဆောက်အအုံမျိုးစုံကို အနာဂတ်တွင် K ကုမ္ပဏီနှင့် ပူးတွဲအသုံးပြုသွားမည်ဖြစ်သည်။
ညစာစားပွဲ တစ်ခုတွင် ကျွန်တော်က "ဒီနှစ်မကုန်ခင် အမြတ်ဝေစု ခွဲဝေပေးကြရအောင်" ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။
ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုး ထရီလီယံဆယ်ဂဏန်း ရှိနေခြင်းက ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။
ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးနီးပါးသည် ကော်ပိုရေးရှင်းတွင် ချည်နှောင်ထားသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ လက်ဝယ်တွင် ရနိုင်သည့် ငွေသားမှာ ထိုမျှမများလှပေ။
ကုမ္ပဏီနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ကုန်ကျစရိတ်များကို ကုမ္ပဏီရန်ပုံငွေဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိစ္စများအတွက် သုံးစွဲပါက ယင်းသည် ငွေကြေးခိုးယူမှု (Embezzlement) ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကုမ္ပဏီစာရင်းမှ ကိုယ်ပိုင်စာရင်းသို့ ငွေအချို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ရန်အတွက် အမြတ်ဝေစု ခွဲဝေပေးရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက အမြတ်ဝေစုအပေါ် အခွန်နှင့် ဝင်ငွေခွန် အလုံးစုံကို ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။
"ဘယ်လောက် ခွဲဝေပေးကြမလဲ" ဟု ဟွန်းဂျူး က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ဆိုသည်။ "CEO ဖြစ်တဲ့ မင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ။"
စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း ဝန်ထမ်းတွေအတွက် ဘောနပ်စ်တွေလည်း ပြင်ဆင်ပေးဖို့ လိုသေးသည်။
ထိုသို့သော လုပ်ငန်းဆောင်တာများကြားတွင် နှစ်ကုန်ပိုင်းသို့ နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပြည်တွင်း M&A ဈေးကွက်၌ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။