အခန်း (၈၃)
ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး K Company ဆီကို ဦးတည်လိုက်ကြတယ်။
မကြာသေးခင်ကမှ ပြောင်းရွှေ့ထားတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရုံးခန်းက ရှုပ်ပွပြီး ပျက်စီးနေတယ်။ စာရွက်စာတမ်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းသွားကြပြီး ကွန်ပျူတာတွေကိုပါ ဖြုတ်ယူသွားကြတယ်။ ဝန်ထမ်းဒါဇင်နဲ့ချီပြီးတော့လည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတဲ့ပုံစံနဲ့ ဗလာဖြစ်နေတဲ့ စားပွဲခုံတွေရှေ့မှာ ထိုင်နေကြတယ်။
ဒါက ရှာဖွေစစ်ဆေးတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုထက်စာရင် လူဆိုးဂိုဏ်းတစ်ခုက ဝင်ရောက်ဖျက်ဆီးသွားသလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်။ ကွန်ပျူတာတွေနဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ မရှိတော့တဲ့အတွက် ဘယ်အလုပ်မှ လုပ်လို့မရတော့ဘူး။
ဟွန်းဂျူး ကလည်း မယုံနိုင်တဲ့အကြည့်နဲ့ "ဒီနေရာကို သူတို့ လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ။ ငါတို့က ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဆီကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ စာအနည်းငယ် ပေးပို့ခဲ့ရုံတင် ရှိသေးတာကို" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါက လက်ရှိအစိုးရက ပြည်တွင်းနဲ့ ပြည်ပကုမ္ပဏီတွေကို ဆက်ဆံပုံချင်း ကွာခြားနေတဲ့ အချက်ပဲ။
ကိုယ့်လူမျိုးကိုတော့ စိတ်ကြိုက်ဝေဖန်နိုင်ပေမဲ့ သူတစ်ပါးနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ သူတို့ရဲ့ ပိုင်ရှင်ကို ထည့်စဉ်းစားရမှာ ဖြစ်တယ်။
အကြီးတန်း ဂီဟုန်း က "အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ" လို့ မေးတယ်။
"ကျွန်တော်တို့ အလုပ်ပြန်စရမယ်။"
အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တွေက Cloud ထဲမှာ ရှိနေတာမို့ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားပါလိမ့်မယ်။
ပြဿနာက K Company ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အပြာရောင်အိမ်တော် (Blue House) ကို တိုက်ရိုက် သတင်းပို့နေရတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ အလုပ်ပြန်စတာကို သူတို့ သိသွားရင် နောက်ထပ် ရှာဖွေစစ်ဆေးမှုတွေ ထပ်လုပ်လာနိုင်တယ်။
ကျွန်တော် ဟွန်းဂျူး ကို "ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှာ လွတ်နေတဲ့ အခန်းတွေ ရှိသေးလား" လို့ မေးလိုက်တယ်။
သူမက "အခန်းလွတ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်" လို့ ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။
ကိုရီးယားဌာနခွဲက ဝန်ထမ်းအင်အား အပြည့်အစုံ မရှိသေးတာကြောင့် အဆောက်အအုံရဲ့ နေရာအတော်များများက လွတ်နေတယ်။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် အဆောက်အအုံထဲကို ဝင်ဖို့က လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။
လက်ခုပ်တီးလိုက်! လက်ခုပ်တီးလိုက်!
ကျွန်တော် လက်ခုပ်တီးပြီး "ကဲ အားလုံးပဲ သတိကပ်ထားကြပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဝန်ထမ်းအားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေက ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာတယ်။
"ဒီနေ့ကစပြီး ဒီရုံးခန်းကို ပိတ်လိုက်ပါမယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် အဆောက်အအုံကို ယာယီပြောင်းရွှေ့မှာမို့ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး ဘေးက အဆောက်အအုံကို ပြောင်းရွှေ့ပေးကြပါ။"
"..."
သူတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေကို ကြည့်ရတာ အင်္ဂလိပ်စကားကို နားမလည်ကြတဲ့ပုံပါပဲ။
ကုမ္ပဏီက အသိမ်းခံရ၊ CEO ကလည်း ရှေ့နေချုပ်ရုံးကို ခေါ်ဆောင်ခံရတဲ့အချိန်မှာ အသက်ငယ်တဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ဒါရိုက်တာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် နဲ့အတူ ရောက်လာပြီး အမိန့်ပေးနေတာကို သူတို့အတွက်တော့ ထူးဆန်းနေမှာ အမှန်ပါပဲ။
လူတစ်ယောက် ထရပ်ပြီး "ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ" လို့ မေးတယ်။
ကျွန်တော်က သူ့ကို "ကျွန်တော်က Kang Jinhoo ပါ။ ခဏတာအတွက် K Company ကို တာဝန်ယူမှာပါ။ ဒါကြောင့် အခုကစပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာပေးကြပါ" လို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် အဆောက်အအုံ၊ ၁၇ ထပ်။ ဟွန်းဂျူး မမ ဆီက ညွှန်ကြားချက် ရထားတဲ့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဝန်ထမ်းတွေက အခန်းလွတ်ထဲမှာ စားပွဲခုံတွေကို စီစဉ်ပြီး ကွန်ပျူတာတွေ၊ ဖက်စ်စက်တွေ၊ ပရင်တာတွေနဲ့ တခြားကိရိယာတွေကို တပ်ဆင်ပေးနေကြတယ်။
ရှေ့နေချုပ်ရုံးကို မခေါ်ဆောင်ခံရခင်မှာ အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က လုပ်ငန်းလွှဲပြောင်းဖို့အတွက် အချက်အလက်တွေကို Cloud ပေါ် တင်ထားခဲ့တယ်။ အဲဒီအတွက်ကြောင့် ကျွန်တော် အခြေအနေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် နားလည်နိုင်ခဲ့ပြီး ဝန်ထမ်းတွေကို ညွှန်ကြားချက်တွေ ပေးနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။
အကြီးတန်း ဂီဟုန်း က ကျွန်တော့်ကို "CEO က ဘာဖြစ်သွားမလဲ" လို့ မေးတယ်။
အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် မရှိရင် K Company က ကောင်းကောင်း လည်ပတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကုမ္ပဏီ ဒီအတိုင်း ပြိုလဲသွားမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်တွေ ရှိနေကြပုံရတယ်။
ကျွန်တော် အားလုံး ကြားအောင် အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ "CEO Park Sangyeop က မကြာခင် ပြန်ရောက်လာမှာပါ။ ကုမ္ပဏီကလည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အားလုံးပဲ အလုပ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
အခြေအနေတွေ ထိန်းချုပ်နိုင်စပြုလာတဲ့အခါ ကျွန်တော် ဟွန်းဂျူး မမ နဲ့အတူ ဒါရိုက်တာရုံးခန်းဆီ တက်သွားခဲ့တယ်။
သူမက "ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကုမ္ပဏီဖုန်းတွေပါ။ ဒီနေ့ကစပြီး ဒါတွေကိုပဲ သုံးပါ" လို့ ပြောပြီး ဖုန်းတွေကို ပေးတယ်။
ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိတဲ့စိတ်နဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ ဖုန်းတွေကို လက်ခံယူလိုက်တယ်။
ဆက်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု မှတ်တမ်းအားလုံးကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုထားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဘယ်သူက ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကြည့်သွားလဲဆိုတာတော့ သူတို့ မပြောပြနိုင်ခဲ့ဘူး။
လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်က တရားမဝင် အရပ်သားတွေကို စောင့်ကြည့်တဲ့အကြောင်း သတင်းစာတွေမှာ ဖတ်ဖူးပေမဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပစ်မှတ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့မိဘူး။
ဟွန်းဂျူး မမ က ဥပဒေအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်တယ်။
"PAS နဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ Park Si-hyeong တို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ရှာဖွေပါ။ ဥက္ကဋ္ဌ Park Si-hyeong အကြောင်း အသေးအဖွဲကအစ အကုန်စုံစမ်းပြီး ကျွန်မဆီ သတင်းပို့ပါ။"
"နားလည်ပါပြီ။"
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် အနေနဲ့ အမျိုးသားထောက်လှမ်းရေးဌာနလိုမျိုး တရားမဝင် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းတာ ဒါမှမဟုတ် စောင့်ကြည့်တာမျိုး လုပ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငွေကြေးကဏ္ဍက ငွေတွေ လည်ပတ်နေတဲ့ နေရာဖြစ်တာကြောင့် သတင်းအချက်အလက် ရယူရာမှာ ဘယ်နေရာထက်မဆို ပိုမြန်တယ်။
တကယ်လို့ သင်သာ တူးဆွပြီး သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းမယ်ဆိုရင် အများကြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။
ဟွန်းဂျူး က အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခုနဲ့ "ကျေးဇူးရှိရင် ပြန်ဆပ်ရမယ်လေ" လို့ ပြောတယ်။
"······။"
ဥက္ကဋ္ဌသာ ဒီအဖြစ်အပျက်ကို မြင်ရရင် လူမှားပြီး ရန်စမိပြီလို့ တွေးမိနေမလား။
***
ကျွန်တော် အိမ်ကို လုံးဝ မပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ အလုပ်တွေကလည်း များနေသလို အိမ်နားမှာလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရတယ်။ ဒီမှာပဲ အလုပ်လုပ်တာက ပိုပြီး စိတ်အေးရတယ်။
Brexit ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း K Company က ကိုရီးယားမှာ အကျော်ကြားဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီလို ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ရှာဖွေစစ်ဆေးတာတောင် သတင်းစာတွေမှာ တစ်စောင်မှ မပါလာတာက အံ့သြစရာပဲ။ OTK Company ရဲ့ CEO အဖမ်းခံရတာလည်း အတူတူပါပဲ။
တက်ဂယူ အဖမ်းခံရတာတောင် K Company ကို ရှာဖွေစစ်ဆေးတာကို သတင်းမတင်ဘဲ နေနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သတင်းတစ်ခုမှ မတွေ့ရတာက သူတို့ သိလျက်နဲ့ မတင်တာလား။
ဒါကြောင့်လည်း မီဒီယာထိန်းချုပ်မှုက ကြောက်စရာကောင်းတာ။
တက်ဂယူ အဖမ်းခံလိုက်ရတဲ့အတွက် အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပြန်လွတ်လာတယ်။ သူက အစကတည်းက အဖမ်းခံရတာ မဟုတ်ဘဲ စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့အတွက် အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားခံရတာမျိုးပါ။
သူက ခံစားခဲ့ရတဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေကြောင့် ပိန်သွားတယ်။
ကျွန်တော် အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်တယ်။
"အတော်လေး ပင်ပန်းသွားမှာပဲ။"
"ဘာလို့ တက်ဂယူ ကို ခေါ်သွားတာလဲ။"
"အထင်မှားတာလို့ ထင်တယ်။"
ကျွန်တော့်ရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးတဲ့နောက် အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားတယ်။
"သူတို့က အဲဒီလို ဝရမ်းထုတ်ပြီး တရားရုံးကလည်း လက်ခံလိုက်တာလား။"
"Collusion (လျှို့ဝှက်ပူးပေါင်းကြံစည်မှု) ဖြစ်နေပုံရတယ်။"
"······။"
ခဏအကြာမှာတော့ အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီး "ဒါဆို တက်ဂယူ က အဆင်ပြေရဲ့လား" လို့ မေးတယ်။
"သူ့ရဲ့ တိတ်ဆိတ်နေပိုင်ခွင့်ကို သုံးဖို့ ကျွန်တော် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေပါတယ်။"
ရှေ့နေက အသေးစိတ် စစ်ဆေးမေးမြန်းပေမဲ့ တက်ဂယူ ကတော့ အိမ်နီးချင်းခွေး ဘယ်လောက်ပဲ ဟောင်ဟောင် ဂရုမစိုက်တဲ့ပုံစံနဲ့ တစ်ဖက်က နားထောင်ပြီး တစ်ဖက်က ထုတ်ပစ်နေတယ်။ ရှေ့နေကလည်း အများကြီး ပြန်မပြောပါဘူး။
သူတို့မှာ တရားခံအပေါ် စွပ်စွဲချက် နှစ်ခု ရှိတယ်။ တစ်ခုက ဘယ်လိုငွေကြေးတွေနဲ့ အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့် နယ်မြေမှာ ကုမ္ပဏီထောင်ခဲ့တာလဲဆိုတာနဲ့ နောက်တစ်ခုက L6 ဖြစ်စဉ်တုန်းက အတွင်းလူအချက်အလက်နဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်တယ်ဆိုတဲ့ သံသယပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာလို့ သက်သေအထောက်အထားတွေကို ရှာဖွေပြီး စုံစမ်းရမှာလဲ၊ ပြီးတော့ ကိုယ်တိုင်ပဲ စွပ်စွဲရမှာလဲ။ သံသယရှိသူကို ခေါ်ပြီး သူ့အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြခိုင်းတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလဲ။
သူတို့မှာ တရားစွဲဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမပေါ်ဘူး။ အမေရိကန် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ မပြီးမချင်း သူတို့ကို ထိန်းသိမ်းထားချင်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။
"မသိလိုက်မသိဘာသာနဲ့ လူမှားပြီး ဖမ်းဆီးထားတာက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလိုပဲ။"
တက်ဂယူ ရဲ့ ကာကွယ်ရေးအပိုင်းကိုတော့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ဥပဒေအဖွဲ့က တာဝန်ယူပေးထားတယ်။
သူ့ရဲ့ အကြီးဆုံး မမ က ကိုရီးယားဌာနခွဲရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေတာက သဘာဝကျတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမဲ့ မိသားစုအကျိုးအတွက် ကုမ္ပဏီကို အသုံးချတာကတော့ အလွဲသုံးစားလုပ်မှုပဲ။
ဒါကြောင့် တက်ဂယူ ကို ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ဖောက်သည်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ OTK Company ရဲ့ အမှုဆောင်တစ်ယောက်လို့ပဲ သတ်မှတ်ထားတယ်။
အဲဒီအတွက်ကြောင့်ပဲ ရှေ့နေချုပ်ရုံးက ဘာကိုမှ သံသယမဝင်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်တယ်။
"အချိန်ဆွဲပေးထားလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
...
Ellie နဲ့ Henry က မမ ဟွန်းဂျူး နဲ့အတူ ၃၈ ထပ်မှာ အလုပ်လုပ်ကြပြီး ကျွန်တော်နဲ့ အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် ကတော့ K Company ဝန်ထမ်းတွေနဲ့အတူ ၁၇ ထပ်မှာ အလုပ်လုပ်ကြတယ်။
ရယူရမယ့် စာရွက်စာတမ်းတွေ ဒါမှမဟုတ် လုပ်စရာကိစ္စတွေ ရှိလာရင် အကြီးတန်း ဂီဟုန်း ကိုပဲ အပေါ်ကို တက်ခိုင်းလိုက်တယ်။ အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က ကုမ္ပဏီရဲ့ အခြေအနေကို အများသိအောင် ဖော်ထုတ်လိုက်တဲ့အတွက် ဝန်ထမ်းတွေကို လက်တုံ့ပြန်ဖို့ လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်တဲ့အခါ K Company ဝန်ထမ်းတွေဟာ ဒေါသအလျောက် အလုပ်ကို အသည်းအသန် လုပ်ဆောင်နေကြတယ်။
အကြီးတန်း ဂီဟုန်း က စာရွက်စာတမ်းတွေ အထပ်လိုက် ကိုင်ပြီး ပြန်ရောက်လာတယ်။
"ဒီစာရွက်တွေကို ဘယ်နေရာမှာ ထားရမလဲ"
"စားပွဲပေါ်မှာပဲ ချထားခဲ့လိုက်ပါ။ ပြီးရင် ပြန်လို့ရပြီ"
သူ တစ်ခုခု ပြောချင်နေတာကို ကျွန်တော် ရိပ်မိလိုက်တယ်။ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ရာထူးနေရာက သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ သိသွားပုံရတယ်။
နောက်မှပဲ ရှင်းပြဖို့ အချိန်ရပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် အကြီးတန်း ဂီဟုန်း ကို ပြန်ခိုင်းလိုက်ပြီး ဒယ်ရီလ် နဲ့ ဗီဒီယိုကောလ် ချိတ်လိုက်တယ်။
FCA Group နဲ့ လုပ်တဲ့ ညှိနှိုင်းမှုတွေ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီ။
ကျွန်တော် Chrysler ရဲ့ အမေရိကန်စက်ရုံအားလုံးကို ဝယ်ယူဖို့၊ အလုပ်သမားတွေရဲ့ အလုပ်အကိုင် ဆက်ခံခွင့်၊ ကြွေးမြီတွေနဲ့ CarOS နဲ့ ပေါင်းစည်းဖို့ ကိစ္စတွေကို အတည်ပြုပေးလိုက်တယ်။
အခုဆိုရင် OTK Company ဟာ ဧရာမ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို လက်အောက်ခံအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ပြီး ဦးဆောင်နေပြီ ဖြစ်တယ်။
ဒယ်ရီလ် က "လက်ရှိမှာတော့ Chrysler က ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ ရှိနေပါတယ်" လို့ ပြောတယ်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ ကားထုတ်လုပ်သူ ကြီး ၃ ခုထဲမှာ Chrysler က အရောင်းပမာဏနဲ့ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အမြတ်အစွန်း အနည်းဆုံးဖြစ်ပြီး အရည်အသွေးဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေကလည်း အမြဲတမ်း တက်လာနေတာပါ။ ဒါ့အပြင် ဖြန့်ချိရေးကွန်ရက် လျော့နည်းလာတာနဲ့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေနဲ့ အဆင်မပြေတာတွေကလည်း ပြဿနာတွေကို ပိုဆိုးစေတယ်။
အလားတူပဲ FCA Group ဟာလည်း ငွေကြေးပိုင်းမှာ အကျပ်ရိုက်နေပြီး ရုံးချုပ်ကလည်း သင့်လျော်တဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေ ပေးမယ့်အစား ချက်ချင်းလက်ငင်း ရောင်းရငွေကိုပဲ ပိုအာရုံစိုက်နေကြတယ်။ အဲဒီအတွက်ကြောင့် ကားသစ်တွေ တီထွင်ရာမှာ နှောင့်နှေးမှုတွေ ဖြစ်ပြီး အရည်အသွေး ကျဆင်းလာတာ ဖြစ်တယ်။
သူက ဆက်ပြောတယ်၊ "အရောင်းတွေ ကျသွားရင်တောင် အရည်အသွေး မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ ကားမော်ဒယ်အသစ်တွေ တီထွင်ဖို့ကိုပဲ အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်ထားပါ။"
"နားလည်ပါပြီ။"
မော်တော်ကားလုပ်ငန်းမှာ ပုံသေကုန်ကျစရိတ်တွေက အများကြီးရှိတယ်။ အရောင်းမကောင်းလို့ ကုမ္ပဏီက အရှုံးပေါ်နေရင်တောင် စက်ရုံတွေကို ပိတ်ပစ်လိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်သမားတွေကို အလုပ်ထုတ်လိုက်တာမျိုး လုပ်လို့မရဘူး။
ကံကောင်းတာက ကျွန်တော်တို့မှာ ခိုင်မာတဲ့ ငွေကြေးအရင်းအမြစ်တွေ ရှိနေတာပဲ။
ကျွန်တော် ဒယ်ရီလ် ကို မေးလိုက်တယ်၊ "ခင်ဗျား ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား"
အရင်က AI (ဉာဏ်ရည်တု) တီထွင်သူ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သူက နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖက်စပ်လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ CarOS မှာ တာဝန်ယူခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီကို OTK Company က ဝယ်ယူကာ Chrysler နဲ့ ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ ဧရာမ ကားထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုရဲ့ CEO ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
ဒယ်ရီလ် က ခိုင်မာတဲ့ ယုံကြည်မှုကို ပြသလိုက်တယ်။
"CarOS နည်းပညာနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ Big 3 ထဲမှာ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်လာမှာပါ။"
ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုပဲ။ အပြည့်အဝ အလိုအလျောက် မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ ကားတွေကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ကားတွေအတွက် ပါရာဒိုင်းကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်တယ်။
စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေက ပြဿနာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ရော်နယ် က သမ္မတ ဖြစ်လာရင်တော့ အဲဒီအရာတွေက အလိုအလျောက် ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားမှာပါ။
အရောင်းတွေ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာနိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း ထည့်မတွေးသင့်ဘူးလား။
လျှပ်စစ်ကားလောကရဲ့ ရှေ့ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ နီကိုလာ ဟာ ကားမော်ဒယ်အသစ်အတွက် ကြိုတင်မှာယူမှု အစီးရေ ၅ သိန်း ရရှိခဲ့ပေမဲ့ တစ်နှစ်ကို ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းက အစီးရေ ၂ သိန်းပဲ ရှိတယ်။ စက်ရုံတွေကို အလျင်စလို ချဲ့ထွင်ရင်တောင် ထုတ်လုပ်မှု သိသိသာသာ တိုးတက်ဖို့အတွက် အနည်းဆုံး ၃ နှစ်လောက် ကြာဦးမှာပါ။
ဒယ်ရီလ် နဲ့ ဗီဒီယိုကောလ် အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ကျွန်တော် တွေးမိလိုက်တယ်၊ "ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကို လက်ပိုက်ကြည့်ပြီး ရွှေ့ဆိုင်းဖို့ တွေးနေမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခြေလှမ်းလှမ်းဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"
ကျွန်တော့်စကားအပေါ် အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" လို့ မေးတယ်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပိုက်ဆံသုံးရမယ့်ကိစ္စဆိုရင်တော့ အားပါးတရ သုံးလိုက်ကြတာပေါ့။"
မူလက Rust Belt ဒေသဟာ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ့ ခံတပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ရော်နယ် က ဒီနေရာမှာပဲ ထူးခြားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိခဲ့ပြီး အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း အမှားအယွင်းရှိနိုင်တဲ့ အပိုင်းအခြားအတွင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ယှဉ်ပြိုင်နေရတဲ့ ပြည်နယ်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။
ကျွန်တော် နံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မြေပုံကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ပြည်နယ်တစ်ခုချင်းစီမှာတောင် လူဦးရေပေါ် မူတည်ပြီး ရွေးကောက်ပွဲဆိုင်ရာ မဲအရေအတွက်က ကွာခြားနေတယ်။
ဥပမာအားဖြင့် အမေရိကန်ရဲ့ အကြီးဆုံးပြည်နယ်ဖြစ်တဲ့ ကယ်လီဖိုးနီးယားမှာ ရွေးကောက်ပွဲ မဲအရေအတွက် ၅၅ မဲကျော် ရှိပြီး စုစုပေါင်းရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ရှိနေချိန်မှာ အလက်စကာ နဲ့ မွန်တားနား မှာတော့ ၃ မဲစီပဲ ရှိတယ်။ Rust Belt ပြည်နယ်တွေမှာလည်း ရွေးကောက်ပွဲ မဲအရေအတွက်တွေက ကွာခြားနေကြတယ်။
"Rust Belt ကို ကြည့်ပါ။ ရော်နယ် က အမှားအယွင်းရှိနိုင်တဲ့ အပိုင်းအခြားအတွင်းမှာ နောက်ကနေ လိုက်နေပြီး ရွေးကောက်ပွဲ မဲအရေအတွက် ပိုများတဲ့ ဒေသ နှစ်ခုကိုပဲ ရွေးလိုက်ပါ။"
အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က မြေပုံပေါ်က နေရာနှစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။
"ပင်ဆယ်ဗေးနီးယား နဲ့ အိုဟိုင်းယိုး။"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
"ဒီနေရာ နှစ်ခုမှာ နောက်ထပ် ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံ ထပ်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြမယ်။"
***
တောင်ကိုရီးယား သမ္မတ အနေနဲ့ အမေရိကန် သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲထဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာက မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ။ OTK Company ရဲ့ CEO အဖမ်းခံရတာက ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ စွပ်စွဲချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး သမ္မတ က PAS နဲ့ Eunsung Car တို့နဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်သွယ်မှု ရှိနေလို့ မဟုတ်ပါဘူး။
Eunsung Car က ဒိုင်ယာနာ ကို ထောက်ခံထားတာကြောင့် Eunsung Car Group ကို ဦးဆောင်တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဟန်မင်ဂူ အနေနဲ့ အဲဒီဘက်က တာဝန်ရှိသူတွေနဲ့ စကားပြောဆိုမှုတွေ ရှိနေတာက ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒိုင်ယာနာ ရဲ့ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေး အဓိကဗျူဟာမှူး ဂျိုရယ် က အရေးတကြီး ပြောလိုက်တယ်၊ "[ရော်နယ် က ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားကို သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးနေရာအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်ပြီ။ အဲဒီမှာ နောက်ထပ် ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်လို့ ကြေညာဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ ပေါင်းလိုက်ရင် စုစုပေါင်း ဒေါ်လာ ၂၅ ဘီလီယံ ရှိတယ်။ OTK Company ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အစီအစဉ်တွေ နှောင့်နှေးသွားမယ်လို့ ခင်ဗျား ယုံကြည်ချက် မရှိခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။ တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။]"
ဟန်မင်ဂူ မှာလည်း သံသယတွေ ရှိနေတယ်။
CEO အဖမ်းခံရပြီးနောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ဆောင်နေသလို အစကတည်းက စီစဉ်မထားတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကိုတောင် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။
CEO မရှိဘဲ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ကိုင်တွယ်နေတာလား။ ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
"[OTK Company ရဲ့ CEO အဖမ်းခံရတယ်ဆိုတာ တကယ်လား။]"
"ဟုတ်ပါတယ်။ တောင်ကိုရီးယား ရှေ့နေချုပ်ရုံးက သူ့ကို လက်ရှိ ထိန်းသိမ်းထားပါတယ်။ ရှေ့နေနဲ့ တွေ့ဆုံတာကိုတောင် စောင့်ကြည့်ခံနေရပြီး သူက ဘာလုပ်ငန်းကိစ္စကိုမှ ကိုင်တွယ်နေတာ မရှိဘူးလို့ သတင်းရထားပါတယ်။"
[“ဒါဆိုရင် ဘယ်သူက ဒီအလုပ်တွေကို လုပ်နေတာလဲ။”]
"ဖြစ်နိုင်တာက အိုဟွန်းဂျူး ဖြစ်မယ်..."
OTK Company ရဲ့ CEO ဖြစ်သူရဲ့ မမ က ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကိုရီးယားဌာနခွဲရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ။ သူမက နိုင်ငံခြားမှာတောင် နာမည်ကြီးပါတယ်။
ဂျိုရယ် က အိုဟွန်းဂျူး နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ လူငယ်လေး နဲ့ ဆောင်းပါးကို ပြန်သတိရလိုက်တယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်လို့လဲမသိ၊ သူတို့နှစ်ယောက်က လုံးဝ မတူဘူးလို့ သူ တွေးလိုက်မိတယ်။
"ခင်ဗျားဆီမှာ ဓာတ်ပုံ ရှိသေးလား။"
ဟန်မင်ဂူ က အိုတက်ဂယူ ရဲ့ ဓာတ်ပုံကို ဖုန်းကနေတစ်ဆင့် ပို့လိုက်တယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ ဂျိုရယ် က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။
"ဒါက သူမဟုတ်ဘူး!"
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
"ငါနဲ့ တွေ့ခဲ့တဲ့လူက တခြားတစ်ယောက်။"
ဟန်မင်ဂူ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။
"ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်သူ့ကို ဖမ်းမိလိုက်တာလဲ။"
"ခင်ဗျားပြောတာက အသက် ၂၀ ကျော် ကိုရီးယားလူမျိုး အမျိုးသားတစ်ယောက်ဆို။"
"သူက မျက်မှန်လည်း မတပ်ထားဘူး၊ ဆံပင်လည်း ဒီလောက် တိုမနေဘူး။"
"မဖြစ်နိုင်တာ... ခဏလေး။"
ဟန်မင်ဂူ က သံသယစိတ်နဲ့ နောက်ထပ် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ထပ်ပို့လိုက်တယ်။
အဲဒါကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ဂျိုရယ် က အော်လိုက်တယ်၊
"ဒါက သူပဲ! ငါနဲ့ တွေ့ခဲ့တဲ့လူက ဒီလူပဲ။ ငါတို့ မှားပြီး တခြားတစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိလိုက်တာလား။"
တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။
"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ပြန်စစ်ဆေးကြည့်ပါ့မယ်။"
ဟန်မင်ဂူ က ဖုန်းချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပဲ ဥက္ကဋ္ဌ Park Sihyeong ကို ဆက်သွယ်လိုက်တယ်။
ပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေကို ကြားတဲ့အခါ Park Sihyeong လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားတယ်။
"ဒါကတော့ မယုံနိုင်စရာပဲ..."
OTK Company ရဲ့ CEO က အိုတက်ဂယူ မဟုတ်ဘဲ Kang Jinhoo ဖြစ်နေတာလား။
ဘာလို့ KJH Company မဟုတ်ဘဲ OTK Company ဖြစ်နေရတာလဲ။
"ဒါဆို အိုတက်ဂယူ က ဘယ်သူလဲ။"
ဟန်မင်ဂူ ရဲ့ အသံက အလိုလိုပင် မြင့်တက်လာတယ်။
"သူက ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ပုံရတယ်။ သူ့ရဲ့ တကယ့်အထောက်အထားက Kang Jinhoo ပါ!"
***
အလုပ်အားလုံး ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ ဌာနခွဲရုံးခန်းထဲမှာ စုဝေးလိုက်ကြတယ်။
ညှိနှိုင်းဖို့ တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ ရှေ့နေက ဝင်လာပြီး တက်ဂယူ ရဲ့ စကားကို ပြန်ပြောပြတယ်။
"သူက ကောင်းကောင်းနေနေရလို့ စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူးလို့ ပြောခိုင်းလိုက်ပါတယ်တဲ့။"
တကယ်တော့ သူ ဘယ်ရောက်ရောက် ကောင်းကောင်း နေနိုင်မှာပါ။ နောက်ကနေ ကျန်ခဲ့ပြီး ဒုက္ခရောက်နေတာက ကျွန်တော်တို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ တက်ဂယူ ကို အဲဒီမှာ ထာဝရ ထားခဲ့လို့လည်း မရဘူး။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာ တခြားကိစ္စ မရှိတော့ပါဘူး။
“အခုတော့ တက်ဂယူ ကို ပြန်ခေါ်ထုတ်ကြရအောင်၊” လို့ အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က မေးလာတယ်။
“ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။” လို့ ကျွန်တော်က မမ အိုဟွန်းဂျူး ကို လှည့်မေးလိုက်တယ်။
“သတင်းထောက်တွေကို စုပေးလိုက်ပါ။” ဒိုင်ယာနာ က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ တောင်းဆိုလာတယ်။
“ရှင် ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလဲ။” လို့ ဒိုင်ယာနာ က ထပ်မေးတယ်။
ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်မိတယ်။
“သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ လုပ်ကြမယ်။”