အခန်း ၈၂
လေယာဉ်ခရီးစဉ်မှာ ခန့်မှန်းခြေ ၁၄ နာရီ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။
ပထမတန်း (First Class) တွင် ကျွန်ုပ်တို့မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မရှိပေ။ လေယာဉ် လုံခြုံစွာ ပျံတက်သွားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး တစ်နေရာတည်းတွင် စုရုံးထိုင်လိုက်ကြသည်။ ကျွန်တော်လည်း လေယာဉ်မယ်ကို ဝိုင်အနည်းငယ် ယူလာပေးဖို့ မှာလိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ အတူတူ သောက်ကြရအောင်။”
ပထမတန်းမှာ ထိုင်ခုံသက်သောင့်သက်သာရှိတာအပြင် နောက်ထပ် အားသာချက်တစ်ခုကတော့ အရည်အသွေးမြင့် ဝိုင်ကောင်းတွေကို တည်ခင်းပေးတာပါပဲ။ ဒါကြောင့် များများသောက်လေ ပိုကောင်းလေပါပဲ။
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဝိုင်ခွက်ချင်း တိုက်လိုက်ချိန်မှာတော့ လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ မှိုင်းညို့သွားကြသည်။ အိုင်အက်စ် ကုမ္ပဏီ ဝင်ရောက်စီးနင်းခံလိုက်ရတဲ့အတွက် သူတို့အားလုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားတွေ ခံစားနေရပုံရသည်။
တက်ဂယူ က နောက်ပြောင်တဲ့အနေနဲ့ “လေဆိပ်ဆင်းတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းသွားကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူးမလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
အယ်လီက ရယ်မောရင်း “တော်ပါပြီကွယ်၊ အဲဒီလောက်ထိတော့ မဖြစ်လောက်ပါဘူး” ဟု ပြန်ပြောသည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ဘယ်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုဖို့ ဝန်မလေးဘူး။ OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ စီအီးအိုကို ထောင်ထဲပို့တာမျိုးအထိပါ အပါအဝင်ပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပါ့ခ်ဆီဟျောင်း သမ္မတ ဖြစ်လာပြီးနောက် သူသည် အမျိုးသားထောက်လှမ်းရေးဌာန (Nအိုင်အက်စ်) အကြီးအကဲ၊ ရှေ့နေချုပ်၊ ရဲချုပ်နှင့် အမျိုးသားအခွန်ဌာန အကြီးအကဲတို့ကို သူ့လူများဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။ မီဒီယာများနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးများကလည်း သူ့ကို ထောက်ခံနေကြပြီး သူ၏ပါတီဖြစ်သော ကိုရီးယားအမျိုးသားပါတီက လွှတ်တော်တွင် အမတ်နေရာ အများစုကို ရယူထားသည်။
အာဏာအလွန်အကျွံရှိတဲ့ သမ္မတတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့အာဏာကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် အသုံးပြုဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဆိုရင် သူ မလုပ်နိုင်တဲ့အရာ ရှိပါဦးမလား။
အယ်လီက အံ့သြတကြီး မျက်လုံးပြူးကာ “ဒါတွေ အကုန်သိရက်နဲ့ ကိုရီးယားကို သွားဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာလား” ဟု မေးသည်။
“ကျွန်တော်မရှိတော့ရင်တောင် OTK ကုမ္ပဏီက ပြဿနာမရှိဘဲ ဆက်လက် လည်ပတ်နေဦးမှာပါ။”
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးတွေအတွက်တောင် ခေါင်းဆောင်မရှိတဲ့အချိန်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်။ ဒါကြောင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို ငွေကြေးခိုးယူမှု သို့မဟုတ် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုနဲ့ ဖမ်းမိတဲ့အခါ နိုင်ငံစီးပွားရေးအတွက်ဆိုပြီး လွတ်ငြိမ်းချောင်လွတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုမှုတွေ ပေါ်ပေါက်လာတတ်ပါတယ်။
OTK ကုမ္ပဏီမှာ စနစ်တကျရှိတဲ့ အဖွဲ့အစည်းမျိုး မရှိသေးတဲ့အတွက် စီအီးအိုသာ ထောင်ကျသွားရင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အစီအစဉ်တွေ ပျက်စီးသွားမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒါက ယေဘုယျ သဘောထားပါပဲ။
သို့သော် အမိန့်တွေ ပေးပြီးသွားပြီဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အဓိကအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ လက်ရှိမှာတော့ နောက်ဆုံးအတည်ပြုချက်ကို ကျွန်တော်ပဲ ကိုင်တွယ်ထားပေမဲ့ ဒါက လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အရသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မရှိတဲ့အခါ ဟွန်းဂျူး က တာဝန်ယူလိုက်ရင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဟွန်းဂျူး သာ အဖမ်းခံရပြီး ထောင်ကျသွားမယ်ဆိုရင်တော့ အခြေအနေက အလွန်ဆိုးရွားသွားပါလိမ့်မယ်။
“ကံကောင်းတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ မမ က ကိုရီးယားနိုင်ငံသား ဖြစ်နေပေမဲ့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ဒါရိုက်တာဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က ပြဿနာမှန်သမျှကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။”
သာမန်သက်သေအထောက်အထားမရှိဘဲ သူမကို ဖမ်းဆီးမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ နိုင်ငံတကာသတင်း ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်လာပါလိမ့်မယ်။
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က အစုရှယ်ယာတွေ ဒါမှမဟုတ် ငွေချေးစာချုပ်တွေကိုသာ ရောင်းချလိုက်မယ်ဆိုရင်… မဟုတ်ပါဘူး၊ ရောင်းချတော့မယ့်အကြောင်း သတင်းထုတ်ပြန်လိုက်ရုံနဲ့တင် ကိုရီးယားဈေးကွက်အပေါ် ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိသွားမှာပါ။
ဒါကြောင့် သူတို့အနေနဲ့ ဟွန်းဂျူးအပေါ် မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။
ကျွန်တော် အယ်လီကို ကြည့်ပြီး “စိတ်ပူစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ သူမက ဘာရာဇဝတ်မှုမှ ကျူးလွန်ထားတာ မဟုတ်တဲ့အတွက် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရရင်တောင် မကြာခင် ပြန်လွတ်လာမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
တက်ဂယူ က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် “မင်းကရော အဖမ်းခံဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာလား” ဟု မေးသည်။
“သူမရဲ့ အထောက်အထားသာ ပေါ်သွားရင် ဖမ်းဆီးခံရတာမျိုး မဟုတ်ရင်တောင် ရှေ့နေချုပ်ရုံးကနေ ခေါ်ယူစစ်ဆေးခံရဖို့ အလားအလာ အလွန်များပါတယ်။”
တက်ဂယူ က “ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက ကျွန်တော်တို့ကို မပြောပြတာလဲ” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
“ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ပါ။ အမှန်တရားသာ ပေါက်ကြားသွားရင် မင်းနဲ့ အယ်လီပါ သက်ရောက်မှု ရှိသွားနိုင်လို့ပါ။”
တက်ဂယူ က ဟွန်းဂျူးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး “နင်ရော သိနေတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဒီအစိုးရက ဒီလောက်ထိ အကျင့်ပျက်ခြစားနေလိမ့်မယ်လို့တော့ မယုံချင်ပါဘူး… ဒါပေမဲ့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”
ဟွန်းဂျူးကတော့ ကြိုရိပ်မိနေပုံရသည်။ သူမ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ပြီး တမင်တကာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။
“ဝါး! လူတွေကို ဒီလို လှည့်စားတာလား? လေယာဉ်မယ်ကို မြေပဲ နည်းနည်းလောက် တောင်းမှပဲ။”
“ဘာလို့ မြေပဲလဲ?”
“လေယာဉ်လမ်းကြောင်း ပြောင်းခိုင်းဖို့လေ။”
“…ဒါကလည်း ထက်မြက်တဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ။ လေကြောင်းလိုင်းမှာလည်း ပထမတန်းရှိနေတာ အဆင်ပြေသားပဲ။”
အယ်လီက စကားပြန်အဖြစ် ဟင်နရီကို ရှင်းပြပေးလိုက်သည်။ “အရင်တုန်းက ချယ်ဘိုးမျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်က လေယာဉ်မယ်က မြေပဲကို အခွံမခွာပေးလို့ လေယာဉ်လမ်းကြောင်း ပြောင်းခိုင်းခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးတယ်။”
ဟင်နရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အဲဒီသတင်းကြီး ဖြစ်ခဲ့တဲ့အကြောင်း ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ နယူးယောက်မြို့က ဂျွန်အက်ဖ်ကနေဒီလေဆိပ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာလေ။”
“······။”
ကိုရီးယား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးတွေကလည်း ကိုရီးယားကို ကမ္ဘာကို သိအောင် ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားပမ်းစား ပြသနေကြတာကိုး။
ဟွန်းဂျူးက သူမရဲ့ ကုတ်အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲကို လက်နှိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်ရင်း တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ အသိစိတ်မဲ့စွာ ဆေးလိပ်ရှာမိလိုက်ပေမဲ့ လေယာဉ်ပေါ်မှာ ဆေးလိပ်သောက်ခွင့် မရှိတာကို သတိရသွားသည်။
“ဂျင်ဟူး၊ ဒီကိုလာတဲ့ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ?”
ဟွန်းဂျူးရဲ့ မေးခွန်းနောက်မှာ တက်ဂယူ ကလည်း “ဟုတ်တယ်၊ အတိအကျ ပြောပြစမ်းပါ။ အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိရက်နဲ့ ဘာလို့ ကိုရီးယားကို ဝင်လာတာလဲ” ဟု မေးပြန်သည်။
“အစိုးရကို စိန်ခေါ်တာက ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ဘူး။ OTK ကုမ္ပဏီက နိုင်ငံခြားအဖွဲ့အစည်း ဖြစ်နေပေမဲ့ အိုင်အက်စ် ကုမ္ပဏီကတော့ လုပ်ငန်းအခြေစိုက်စခန်းက ပြည်တွင်းမှာပဲ ရှိတာလေ။ ဒီကိစ္စကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင်တောင် အနာဂတ်မှာ အလားတူကိစ္စမျိုး ထပ်မဖြစ်လာဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။”
အရင်တုန်းကဆိုရင် သမ္မတရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးတွေ ပြိုကွဲသွားခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ တစ်ချိန်က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစု အဆင့် (၇) မှာ ရှိခဲ့တဲ့ နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဟာ ချွန်ဒူဟွမ်ကို စိတ်မကျေနပ်အောင် လုပ်မိတဲ့အတွက် သမိုင်းထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတယ်။
အခုအချိန်မှာတော့ အဲဒီလောက်ထိ မဆိုးရွားပေမဲ့ အစိုးရရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေဟာ မကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေနဲ့ပဲ ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရတာပါ။
ကျွန်တော်က အွန်းဆောင်းချာကို ဆန့်ကျင်ပြီး ရော်နယ်ကို ထောက်ပံ့ခဲ့တယ်။ ရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ၊ မရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးတော့ အစိုးရကို ရန်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။
ရွေးချယ်စရာက နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။
အခုပဲ ရပ်တန့်လိုက်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်မလား။ သဘာဝကျကျပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက ဒုတိယတစ်ခုပါပဲ။
မဆီလျော်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်လေလေ၊ အောင်မြင်မှု မရခဲ့ရင် ပြန်လာမယ့် တုံ့ပြန်မှုက ပိုကြီးမားလေလေပါပဲ။
အားလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “အမေရိကန် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ပြီးသွားရင် အကုန်လုံး ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရော်နယ်သာ သမ္မတ ဖြစ်လာရင် OTK ကုမ္ပဏီက ဘုရင်ဖန်တီးသူ (Kingmaker) ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အမေရိကန်သမ္မတရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို ပခုံးပေါ်မှာ ထမ်းထားရသလိုမျိုး ဖြစ်သွားမှာပါ။
အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ အခုအချိန်အထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအတွက် သူတို့ကို တာဝန်ခံခိုင်းလို့ ရသွားပါပြီ။
သူတို့ ဘာလို့ အမျိုးသားထောက်လှမ်းရေးဌာနကို သုံးပြီး တရားမဝင် စောင့်ကြည့်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တာလဲ? အိုင်အက်စ် ကုမ္ပဏီကို ရှေ့နေချုပ်ရုံး၊ အခွန်ဌာနတွေနဲ့ ဝင်စီးခဲ့တာလဲ? နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီလုပ်ရပ်တွေရဲ့ နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းတွေကို မေးခွန်းထုတ်လာမှာဖြစ်ပြီး သမ္မတ ပါ့ခ်ဆီဟျောင်းနဲ့ PAS တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း ထပ်ပြီး ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ပါတယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိအစိုးရကတော့ ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်ကို ခံရမှာ အသေအချာပါပဲ။ အသေးစိတ် စစ်ဆေးကြည့်ရင် တရားမဝင် စောင့်ကြည့်မှု တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားခံရတဲ့အထိ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။
“မင်းကိုယ်တိုင် အစာကွင်း (Bait) ဖြစ်ပေးမှာလား?”
“သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ပစ်မှတ်ထားရင် နိုင်ငံရေးအရ တာဝန်ယူရမှုက ပိုပြီး ကြီးမားလာမှာပါ။”
အစာကွင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေရင်း တကယ်အရေးကြီးတာကို လွတ်သွားတတ်ကြတယ်။
အာဏာရှိသူတွေက ဘယ်လောက်ပဲ အစာကွင်းတွေနဲ့ အာရုံလွှဲဖို့ ကြိုးစားပါစေ၊ ဒါကို လျစ်လျူရှုလို့ မရပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေအောင် လုပ်ထားတာက တခြားသူတွေ အလုပ်လုပ်ဖို့ ပိုလွယ်ကူစေပါတယ်။
ကျွန်တော်သာ ဝင်ပါလိုက်ရင် ဆန်းယော့အကြီးအကဲ ထွက်လာနိုင်မလား?
သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ပေမဲ့ ကျွန်တော် ကြောက်ရွံ့စိတ် မဝင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။ တစ်ဦးချင်းအနေနဲ့ နိုင်ငံတော်အာဏာကို တိုက်ခိုက်တာက အန္တရာယ်များတဲ့ ကိစ္စပါ။
ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မှန်ကန်တဲ့အရာကို လုပ်နေတာလား?
အကုန်လုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ပိုက်ဆံတွေကို လိုသလို သုံးစွဲရင်း သက်သောင့်သက်သာပဲ နေလိုက်သင့်သလား? အယ်လီက ကျွန်တော့်လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမရဲ့ နူးညံ့ပြီး နွေးထွေးတဲ့ အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဘာမှ ဖြစ်မလာပါဘူး။”
မမ ဟွန်းဂျူးက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဂျင်ဟူး၊ မင်းမှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှိတာပဲ၊ အဆင်ပြေမှာပါ။”
“နောက်နေတာလား?”
ကျွန်တော့်ရဲ့ မေးခွန်းကို မမ ဟွန်းဂျူးက တည်တည်ကြည်ကြည် ပြန်ဖြေသည်။
“မဟုတ်ဘူး။ အာဏာဆိုတာ ခဏတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံကတော့ ထာဝရပဲ။ ဒါကြောင့် နိုင်ငံရေးသမားတွေက အာဏာရှိတုန်းမှာ အကျင့်ပျက်ခြစားနေကြတာ။ မင်းမှာရှိတဲ့ ပိုက်ဆံက မင်းရဲ့ လက်နက်ပဲ။ ဒါကြောင့် စိတ်ပူစရာ သိပ်မရှိပါဘူး။”
ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျွန်တော် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
တက်ဂယူ ကလည်း တစ်ခွန်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့လည်း အနီရောင် မာတီဇ်ကားကိစ္စကိုတော့ သတိထားသင့်တယ် မဟုတ်လား။”
ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျွန်တော် တစ်ဖန်ပြန်ပြီး စိတ်မအေးနိုင်တော့ပါ။
တက်ဂယူ က ဟင်နရီကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ကိုရီးယားမှာ အနီရောင် မာတီဇ်ကားဆိုတာ အလွန်အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုပါ။ အရင်တုန်းက အိုင်အက်စ် မှာ…”
“ဘာလို့ အဲဒါကို ရှင်းပြနေတာလဲ။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အခြေအနေအမျိုးမျိုးအတွက် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီး အစီအစဉ်တွေ ရေးဆွဲခဲ့ကြသည်။
ဒီလိုနဲ့ လေယာဉ်က အင်ချွန်းလေဆိပ်ကို ဘေးကင်းစွာ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။
***
လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို အပြီးသတ်ပြီး ဆိုက်ရောက်ခန်းမဘက်ကို ဦးတည်လာချိန်မှာ တက်ဂယူ က “ဒီနေရာမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ကို ဖမ်းမှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး နော်” ဟု ပြောလာသည်။
“ကျွန်တော်တော့ မထင်ဘူး။”
အရာအားလုံးမှာ အစဉ်အလာအတိုင်း ဖြစ်ရမှာမို့ သူတို့က အရင်ဆုံး ဆင့်ခေါ်စာပဲ ပို့ပါလိမ့်မယ်။
“တကယ်လို့သာ ကျွန်တော်တို့ကို ဖမ်းရင်တော့ ကျွန်တော် မကြာခဏ လာခဲ့ပေးမယ်၊ အရသာရှိတဲ့ အစားအသောက်တွေ ယူလာပေးမယ်၊ ပြီးတော့ သုံးဖို့ ငွေအနည်းငယ်လည်း ထည့်ပေးထားမယ်။”
“ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံနဲ့ပဲ ကျွန်တော် စားမှာပါ။”
အဲဒီအချိန်မှာပဲ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတွေက ကျွန်တော်တို့ဆီကို ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။
“ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။”
“ကျွန်တော်တို့က ရှေ့နေချုပ်ရုံးကပါ။”
“...”
ကျွန်တော် စိတ်ထဲကနေ တွေးမိသည်။ ဒါ တကယ်ပဲ ဖြစ်လာတာလား? ကျွန်တော် စိတ်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပေမဲ့ ဒါက အရမ်းမြန်လွန်းနေတယ်။
ထိတ်လန့်နေတဲ့ ကျွန်တော့်အစား တက်ဂယူ က “ဘာကိစ္စလဲဗျ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက တက်ဂယူ ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လား။”
“ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ။”
“ခင်ဗျားက OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ စီအီးအို (CEO) မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်လေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“ခင်ဗျားကို နိုင်ငံခြားငွေကြေး စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ ဥပဒေနဲ့ ဘဏ္ဍာရေး စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ ဥပဒေတွေကို ချိုးဖောက်မှုနဲ့ ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီ။”
ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတွေက တက်ဂယူ ကို ဘေးနှစ်ဖက်ကနေ တွဲဖမ်းလိုက်သည်။
လန့်သွားတဲ့ ဟွန်းဂျူးက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ “ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သူတွေလဲ! သူ့ကို ထိရဲရအောင် ဘယ်သူက ခွင့်ပြုလို့လဲ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ထိုလူက စာရွက်တစ်ရွက်ကို ရှေ့ကို ထိုးပေးလိုက်ပြီး “ဒါက တက်ဂယူ ကို ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ထားတဲ့ အမိန့်စာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်တော် အဲဒါကို မြင်လိုက်ရတော့ အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ကျွန်တော် မသိလိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် သူတို့က OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ စီအီးအိုအဖြစ် ကျွန်တော့်ကို မဟုတ်ဘဲ တက်ဂယူ ကို မှားယွင်းပြီး ဖမ်းဆီးနေကြတာပါ!
ကလင်!
တက်ဂယူ ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်တွေမှာ လက်ထိပ်ခတ်လိုက်သည်။
ထိုလူက ရုပ်ရှင်တွေ၊ ဒရာမာတွေထဲမှာ မြင်ဖူးသလိုမျိုး မီရန်ဒါအခွင့်အရေး (Miranda warning) ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ နေပိုင်ခွင့်ရှိတယ်။ ခင်ဗျား ပြောသမျှ စကားတိုင်းကို တရားရုံးမှာ ခင်ဗျားကို ဆန့်ကျင်ဘက် အထောက်အထားအဖြစ် သုံးနိုင်တယ်။ ခင်ဗျားမှာ ရှေ့နေတစ်ဦးနဲ့ တိုင်ပင်ပိုင်ခွင့်ရှိပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းခံရချိန်မှာ ကိုယ်စား ပြောဆိုပေးဖို့ ရှေ့နေတစ်ဦးကို တောင်းဆိုနိုင်တယ်။ ရှေ့နေငှားဖို့ ငွေကြေးမတတ်နိုင်ရင် ခင်ဗျားအတွက် ရှေ့နေတစ်ဦးကို ခန့်အပ်ပေးပါလိမ့်မယ်။”
ကျွန်တော်တို့ တက်ဂယူ ကို ဒီအတိုင်း အဖမ်းခံခိုင်းထားလို့ မဖြစ်ဘူး။
“ကျွန်တော်…”
ကျွန်တော် ရှေ့ကို တိုးဖို့ ကြိုးစားလိုက်ချိန်မှာပဲ တက်ဂယူ က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က စီအီးအိုပါ။ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားလိုက်ပါ။”
“ဘာလဲ။”
“အလုပ်ပြီးရင် ပြန်တွေ့မယ်၊ ငါ့သူငယ်ချင်း။”
တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ကို ပြုံးပြပြီး မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ကျွန်တော် ဘာမှ ပြောခွင့်မရလိုက်ခင်မှာပဲ သူတို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ?
လေဆိပ်ဝန်ထမ်းတွေနဲ့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနယ်မြေကနေ ထွက်ခွာတော့မယ့် လူတွေအားလုံး ရပ်တန့်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
ကျွန်တော် ခဏလောက် ကြောင်အပြီး ရပ်နေမိချိန်မှာ အယ်လီက ကျွန်တော်နဲ့ ဟွန်းဂျူးကို ဆွဲခေါ်ပြီး “အခုတော့ သွားကြရအောင်” ဟု ပြောသည်။
ဟင်နရီက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခရီးဆောင်အိတ်တွေကို တာဝန်ယူလိုက်သည်။
အယ်လီနဲ့အတူ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနယ်မြေကနေ ထွက်ခွာလာချိန်မှာ အရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ဂီဟုန်း ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ဒီဘက်ကို၊ ဂျင်ဟူး!”
လေဆိပ်ရှေ့မှာ ဗန်ကားတစ်စီး စောင့်နေသည်။ ကျွန်တော်တို့ တက်လိုက်တာနဲ့ ဂီဟုန်း က ချက်ချင်း မောင်းထွက်သွားသည်။
ကျွန်တော် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဂီဟုန်း ကို “အကိုကြီး၊ ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဂီဟုန်း က ကားမောင်းရင်း ပြန်ဖြေသည်။ “ဆန်းယော့အကြီးအကဲက စေလွှတ်လိုက်တာ။”
“ဆန်းယော့အကြီးအကဲကရော ဘယ်မှာလဲ။”
“သူက အခု ရှေ့နေချုပ်ရုံးမှာ စစ်ဆေးမေးမြန်းခံနေရတယ်။ သူ မရှိတဲ့အချိန်မှာ မင်းတို့နဲ့ ဒါရိုက်တာ ဟွန်းဂျူးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံဖို့ သူ မှာထားခဲ့တယ်။ မင်းတို့အဖွဲ့ထဲမှာ နောက်ထပ် တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား? သူက ငါးယောက်စာအတွက် ဗန်ကားကို လွှတ်လိုက်တာ။”
“သူက အခုလေးတင် အဖမ်းခံလိုက်ရတာ။”
“ဘာ!”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ဂီဟုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကားက လမ်းကြောင်းကနေ သွေဖည်သွားပြီး တုန်ခါသွားသည်။
“ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ? ဂျင်ဟူး၊ ဒီကိစ္စက မကြာသေးခင်က ဖြစ်ရပ်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။”
“ကျွန်တော် နောက်မှ ရှင်းပြပါ့မယ်၊ ကားပဲ ဂရုစိုက်မောင်းပေးပါ။”
“အေးပါ၊ ကောင်းပြီ။”
ကျွန်တော် နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟွန်းဂျူးက တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင် သူမက ဘာခံစားချက်မှ မရှိသလို ထင်ရပေမဲ့ သူမ အလွန်ဒေါသထွက်နေမှန်း ကျွန်တော် သိနိုင်သည်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ မမ ဟွန်းဂျူး ဒီလောက်အထိ ဒေါသထွက်တာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါ။ သူ မသိနိုင်ပေမဲ့ ဟွန်းဂျူးက သူမရဲ့ မောင်လေးကို အလွန်အမင်း ချစ်ခင်မြတ်နိုးသူပါ။
ဒါပေမဲ့ သူမမျက်စိရှေ့မှာပဲ သူက လက်ထိပ်ခတ်ခံပြီး အခေါ်ခံသွားရတာပါ။
ဟွန်းဂျူးကို သူမနဲ့အတူ လိုက်ပါမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့သလို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တက်ဂယူ ကို ဘာအန္တရာယ်မှ မဖြစ်စေရဘူးလို့လည်း အာမခံခဲ့တာပါ။
ကျွန်တော် ဒီကတိကို ဖျက်လိုက်မိလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့မိပါ။
“တောင်းပန်ပါတယ် မမ။ ကျွန်တော် ရှေ့နေချုပ်ရုံးကို သွားရမယ်…”
ဟွန်းဂျူးက အေးစက်စက်နဲ့ “တိတ်တိတ်နေစမ်း။ ငါ စဉ်းစားစရာရှိတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်တော် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အားလုံးက စကားမပြောဘဲ ဝန်းကျင်အခြေအနေကိုပဲ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ကိုရီးယားကို ပြန်လာချိန်မှာ ကျွန်တော် အဖမ်းခံရနိုင်တယ်လို့ တွေးထားခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် စိတ်ကို အနည်းငယ် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာပါ။
ဘာလို့ ကျွန်တော်က OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ စီအီးအိုအဖြစ် ကျွန်တော့်ကို မဟုတ်ဘဲ တက်ဂယူ ကို မှားယွင်းပြီး ထင်နေမိတာလဲ… အာ!
ကျွန်တော် လက်နဲ့ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ကုမ္ပဏီနာမည်က OTK ဖြစ်နေတာကြောင့် ပိုင်ဆိုင်မှု အခြေအနေကို သေချာမသိတဲ့အခါ တက်ဂယူ က စီအီးအို ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မိတာ သဘာဝကျပါတယ်။
ဘာလို့ အဲဒါကို မတွေးမိခဲ့တာလဲ?
ကျွန်တော် စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ချိန်မှာပဲ ဟွန်းဂျူးရဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဒါက ဖြစ်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်းအစား တက်ဂယူ မရှိတာက ပိုကောင်းတယ်။”
“ဗျာ?”
“တက်ဂယူ လည်း အဲဒါကို သိပါတယ်။ သူကိုယ်တိုင်ပဲ အဖမ်းခံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။”
“ဒါကတော့…”
အထင်အမြင်လွဲမှားမှုကို ရှင်းမပြတဲ့အစား တက်ဂယူ က သူ့ဘာသာသူ လက်ထိပ်တပ်ပေးခဲ့တာပါ။
နေ့ကုန်တဲ့အထိ သူ တာဝန်ယူပေးမယ်ဆိုတဲ့ သူ့စကားက ကျွန်တော့်နေရာမှာ သူ အစားဝင်နေပေးမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား?
အယ်လီက “အဆင်ပြေမှာပါ၊ ဘာမှ ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်မလာပါဘူး” ဟု ကျွန်တော့်ကို နှစ်သိမ့်ပေးသည်။
ဟွန်းဂျူးက အယ်လီကို “ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ကိုရီးယားဌာနခွဲက ဥပဒေအဖွဲ့ကို ဆက်သွယ်ပြီး တက်ဂယူ အတွက် ရှေ့နေတစ်ဦး ခန့်အပ်ပေးလိုက်ပါ” ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ။”
အယ်လီက ချက်ချင်းပဲ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ကိုရီးယားဌာနခွဲက ဥပဒေအဖွဲ့ဆီ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
ဟွန်းဂျူးက ပြတ်သားတဲ့ အသံနဲ့ “ငါ့မောင်ကို ထိရဲတယ်ပေါ့လေ? ငါ မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။