အခန်း ၇၅
ဟိုတယ်အခန်းထဲတွင် ကျွန်တော်တို့ ဗီဒီယိုကောလ် ပြောနေကြသည်။
အလွန်ဒေါသထွက်နေပုံရသည့် မမ ၏ နောက်ကွယ်တွင် အဲလီက တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် လက်ပြနေသည်။ ဗီဒီယိုကောလ်မှတစ်ဆင့်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်သွားမိသည်။
“နင် ရော်နယ်ကို ထောက်ပံ့ပေးဖို့ လုပ်နေတာလား။ နင် ရူးနေပြီလား”
တက်ဂယူ က အနည်းငယ် ပူပန်သွားဟန်ဖြင့် မမ ကို ချော့မော့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး မမ ရယ်။ အရင်ဆုံး စိတ်အေးအေးထားပါဦး”
ကျွန်တော်တို့ ဒီအကြောင်း ပြောဖြစ်ခဲ့ကြတာကြောင့် မမ သိသွားခဲ့တာပါ… မဟုတ်သေးပါ၊ မီဒီယာတွေမှာ သတင်းတက်လာလို့ သိသွားတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။
စားပွဲပေါ်ရှိ နယူးယောက်တိုင်းမ်သတင်းစာကို ကျွန်တော် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
[ရော်နယ်စတမ်ပါ၊ OTK ကုမ္ပဏီနှင့် လျှို့ဝှက်တွေ့ဆုံ]
ရီပတ်ဘလစ်ကန်သမ္မတလောင်း ရော်နယ်စတမ်ပါသည် LA တွင် မဲဆွယ်စည်းရုံးရေး အပြီးသတ်ခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းတည်းခိုသည့် ဟိုတယ်၌ OTK ကုမ္ပဏီနှင့် လျှို့ဝှက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် စီစဉ်ထားသည့် အစီအစဉ်များကို ရွှေ့ဆိုင်းကာ တစ်နာရီကျော်ကြာ ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ သန်းပေါင်းများစွာတန်ဖိုးရှိသည့် စပွန်ဆာကိစ္စရပ်များအတွက် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်ဟု သတင်းရရှိသည်။
OTK ကုမ္ပဏီသည် ဗင်ချာကက်ပစ်တယ်၊ နိုင်ငံခြားငွေကြေးဈေးကွက်နှင့် ဆင်းသက်လာသော ငွေကြေးဆိုင်ရာ စာချုပ်များတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ် လူသိများသည်။ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ဘရက်ဇစ် (Brexit) အကျပ်အတည်းကာလအတွင်း ၎င်းတို့သည် ပေါင်စတာလင်ငွေကြေးများကို ရောင်းချကာ ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ အမြတ်ထုတ်ခဲ့သဖြင့် “Vulture Fund” (လင်းယုန်ရန်ပုံငွေ) ဟုပင် နာမည်ပြောင်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ရော်နယ်သည် ဒိုင်ယာနာ၏ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးကို စပွန်ဆာပေးသည့် ဝေါလ်စထရိ မှ ငွေကြေးရှင်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူကိုယ်တိုင်လည်း OTK ကုမ္ပဏီထံမှ အလှူငွေအများအပြား ရယူထားကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ပြည်သူများ၏ ဝေဖန်မှုကို ခံနေရသည်။
ရော်နယ်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်းက ဤမျှကြီးမားသော ပြဿနာဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော်တို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။
မီဒီယာအများစုက ဒိုင်ယာနာဘက်ကို အားပေးကြပြီး၊ ၎င်းတို့ အားနည်းချက်တစ်ခုခုကို ဖမ်းမိသွားသကဲ့သို့ အဆိုးမြင်သဘောဖြင့် သတင်းဖော်ပြနေကြသည်။
ရှင်းပြနေမည့်အစား ရော်နယ်၏အဖွဲ့က မီဒီယာများ၏ ဝေဖန်မှုကို ဒရမ်မာဆန်ဆန် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချရန် သံသယများကို တမင်တကာ ပိုမိုကြီးထွားလာစေခဲ့သည်။
ကြော်ငြာခ တစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ မသုံးဘဲ မီဒီယာကို အသုံးချသွားသည်။ တကယ်ကိုပဲ ထက်မြက်သည့် စီးပွားရေးသမားပါပဲ၊ မဟုတ်ဘူးလား။
“နင် ဘာလို့ ရော်နယ်နဲ့ အရင်ဆုံး သွားတွေ့ရတာလဲ။ အခု အမေရိကန်သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတာကော သိရဲ့လား”
မမ ၏ စကားကြောင့် တက်ဂယူ က စတမ်ပါအကြောင်းကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။
“ရွေးကောက်ပွဲကို ပိုကာကစားပွဲတစ်ခုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင်…”
“ဘာလို့ စတမ်ပါအကြောင်းကို ထည့်ပြောနေတာလဲ။ အဲဒါကို ချန်ထားလို့ မရဘူးလား”
“ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ!”
တက်ဂယူ က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြန်ပြောသည်။
“ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒေါသထွက်နေတာလဲ။ အဲဒါ ဂျင်ဟူးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်လေ”
တကယ်ပါပဲ၊ ဒီကောင်လေးက သူ့အစ်မကို ဘာမှ ပြန်မပြောရဲရှာဘူး။
မမ က ဖန်သားပြင်အပြင်ဘက်သို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး မကြာခင်မှာပင် ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ အဲလီက စောင့်နေသည့်အတိုင်းပင် မီးခြစ်ဖြင့် မီးညှိပေးလိုက်သည်။
“ဖူး”
မမ က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ဆေးလိပ်ငွေ့များသည် ဖန်သားပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျွန်တော်တို့ရှိရာဆီသို့ ရောက်လာသယောင်ပင်။
“CarOS နဲ့ တွေ့ပြီးရင် မော်တော်ကားလုပ်ငန်းမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်လို့ ပြောထားပြီးမှ ဘာလို့ တခြားနိုင်ငံရဲ့ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲထဲ ရုတ်တရက် ပါဝင်ပတ်သက်လာရတာလဲ”
ကျွန်တော် ဖန်သားပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်၍ ပြောလိုက်သည်။
“အမေရိကန်ဈေးကွက်က အဲဒီလောက်ထိ အရေးကြီးလို့ပါ။ အကယ်၍ ရော်နယ်သာ သမ္မတဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အမေရိကန်မှာ ထုတ်လုပ်မှုအခြေစိုက်စခန်းရှိတဲ့ ကားကုမ္ပဏီတွေက အကျိုးအမြတ်ရမှာဖြစ်ပြီး၊ တခြားနိုင်ငံတွေမှာ ထုတ်လုပ်ပြီး တင်ပို့နေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကတော့ အခက်အခဲတွေ့မှာပါ”
ဥပမာအားဖြင့် အွန်းဆောင်မော်တာ (Eunsung Motors) ပေါ့။
အွန်းဆောင်မော်တာသည် ဂျော်ဂျီယာတွင် စက်ရုံတစ်ခု ရှိသည်။ သို့သော် အဲဒီတစ်ခုတည်းနှင့် မလုံလောက်သဖြင့် မက္ကဆီကိုတွင် စက်ရုံသုံးရုံ ရှိပြီး၊ တစ်ရုံမှာ လက်ရှိတွင် ဆောက်လုပ်ဆဲဖြစ်သည်။
ရော်နယ်သာ သမ္မတဖြစ်လာပါက အမေရိကန်သို့ အများဆုံးတင်ပို့နေသည့် အွန်းဆောင်မော်တာမှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားလိမ့်မည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျွန်တော်တို့သည် အမေရိကန်ဈေးကွက်တွင် နေရာယူနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်လာမည့် အစိုးရထံမှ အမျိုးမျိုးသော အခွင့်အရေးများနှင့် ပံ့ပိုးမှုများကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အဲဒီမှာထုတ်တဲ့ ကားတွေက ဈေးကွက်ဝင်မဝင်ဆိုတာကတော့ နောက်တစ်ပိုင်းပေါ့။
“ပြောတော့လည်း ဟုတ်သလိုလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ရော်နယ် သမ္မတဖြစ်လာမှလေ”
ကျွန်တော် ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။
“ရော်နယ်က သမ္မတဖြစ်လာမှာပါ”
အဲလီ၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩတကြီး ပြူးကျယ်သွားသည်။
“မယုံနိုင်စရာပဲ”
“ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကများ အလကားစကားတွေ ပြောဖူးလို့လဲ”
“အင်း… အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့…”
ကျွန်တော် ဒီလောက်ထိ သေချာနေရတာက ကြိုတင်ဟောကိန်းကို မြင်ခဲ့ဖူးလို့ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ကြိုတင်ဟောကိန်းကို မမ မမြင်ခဲ့ရပါက ရော်နယ် သမ္မတဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးတောင် တွေးမိမည်မဟုတ်ပေ။
မမ က စိတ်ညစ်နေဟန်ဖြင့် နဖူးကို လက်ဖြင့် ဖိထားသည်။
“ရော်နယ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သမ္မတဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လက်ရှိ မဲဆန္ဒရှင်တွေရဲ့ ထောက်ခံမှုနှုန်းထားအရရောလေ”
“မဲအများဆုံးရတဲ့သူက သမ္မတဖြစ်လာရမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတာမှ မဟုတ်တာ”
ကျွန်တော်တို့ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲဟု ခေါ်ဆိုနေသည့် အမေရိကန်ရွေးကောက်ပွဲသည် တကယ်တမ်းတွင် သမ္မတကို တိုက်ရိုက်ရွေးချယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပြည်နယ်တစ်ခုချင်းစီ၏ မဲဆန္ဒနယ်ကိုယ်စားလှယ် (Electors) များကို ရွေးချယ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုကိုယ်စားလှယ်များကမှ တစ်ဆင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၏ သမ္မတကို မဲပေးရွေးချယ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။
စိတ်ဝင်စားစရာအချက်မှာ မဲရာခိုင်နှုန်း မည်မျှပင်ရရှိစေကာမူ အနိုင်ရသည့်သူသည် ထိုပြည်နယ်၏ မဲဆန္ဒနယ်ကိုယ်စားလှယ်အားလုံးကို ရရှိသွားခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် စုစုပေါင်းမဲအရေအတွက်က အရေးမကြီးဘဲ မဲဆန္ဒနယ်ကိုယ်စားလှယ်အရေအတွက် မည်မျှရရှိသနည်းဆိုသည့်အချက်ကသာ အရေးကြီးသည်။ မဲအရေအတွက် ပိုများနေပါကလည်း မဲဆန္ဒနယ်ကိုယ်စားလှယ်အရေအတွက် နောက်ကျကျန်နေပါက နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားမည်ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်းတွင်လည်း အတိတ်က မဲအရေအတွက် နည်းပါးသော်လည်း မဲဆန္ဒနယ်ကိုယ်စားလှယ်အများစုကို ရယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် ရွေးကောက်ပွဲတွင် အနိုင်ရသွားသည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။
“ဒိုင်ယာနာက လက်ရှိမှာ မဲဆန္ဒနယ်ကိုယ်စားလှယ် ၃၅၀ ဆိုတဲ့ ခိုင်မာတဲ့အခြေခံကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်”
မဲဆန္ဒနယ်ကိုယ်စားလှယ် စုစုပေါင်း ၅၃၈ ဦးရှိသည်။
သမ္မတဖြစ်လာရန်အတွက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ဦးသည် အနည်းဆုံး ၂၃၀ ရရှိရန် လိုအပ်သည်။
“ရော်နယ်က ဘာလို့များ အဲဒီထဲကမှ ၈၀ ကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေရတာလဲ”
ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ အားကောင်းသည့် ဒေသများရှိသကဲ့သို့ ရီပတ်ဘလစ်ကန်ပါတီ အားကောင်းသည့် ခိုင်မာသောခံတပ်များလည်း ရှိသည်။ ထိုပြည်နယ်များတွင် မဲဆန္ဒနယ်ကိုယ်စားလှယ်များသည် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ဦးစီအတွက် အသေအချာ ဖြစ်နေပြီးသားဖြစ်သည်။
ကွာခြားချက်က ၁ ရာခိုင်နှုန်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲဖြစ်ဖြစ် ရလဒ်က အတူတူပင်ဖြစ်သဖြင့် ထိုဒေသများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
အစားထိုးအနေဖြင့် အပြိုင်အဆိုင် ပြင်းထန်သည့် ပြည်နယ်တစ်ခုခုတွင် အနိုင်ရရှိရန်သာ အားထုတ်ကြသည်။ ထိုဒေသမှ မဲဆန္ဒနယ်ကိုယ်စားလှယ်အရေအတွက် မည်မျှရရှိသနည်းဆိုသည့်အချက်က ရလဒ်ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးလိမ့်မည်။
“Rust Belt (သံချေးတက်နေသော ခါးပတ်ဒေသ) က ရော်နယ်ဆီ ရောက်သွားလိမ့်မယ်”
“ဘာလဲ”
မမ နှင့် အဲလီ နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အံ့ဩသွားကြသည်။
ရော်နယ်နှင့် တစ်နာရီကြာ ဆွေးနွေးခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို ကျွန်တော် ရှင်းပြလိုက်သည်။
***
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရှိ Great Lakes (ကန်ကြီးများ) ဒေသတစ်ဝိုက်တွင် Rust Belt ဟုခေါ်ဆိုသည့် ကျယ်ပြန့်သော စက်မှုဇုန်တစ်ခု ရှိသည်။
ဝစ်စကွန်ဆင်၊ အီလီနွိုင်၊ အင်ဒီယားနား၊ မီချီဂန်၊ အိုဟိုင်းယိုး၊ ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားနှင့် နယူးယောက်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ဤဒေသသည် တစ်ချိန်က အမေရိကန်ကုန်ထုတ်လုပ်မှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ခဲ့သည်။
စက်မှုတော်လှန်ရေး၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်သည့် ဗြိတိန်ကို အစားထိုးကာ အမေရိကန်သည် Fordism (ဖို့ဒ်စနစ်) ကဲ့သို့သော အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှုစနစ်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဒုတိယကမ္ဘာစစ်တွင် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များကို ကြီးမားသည့် စက်မှုထုတ်ကုန်များဖြင့် အောင်ပွဲဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
သို့သော် နီယိုလစ်ဘရယ်ဝါဒ (Neoliberalism) ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်အတူ အာရှမှ ကုန်ပစ္စည်းများ စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ဂျပန်သည် မော်တော်ကားနှင့် အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းများအပါအဝင် ကုန်ပစ္စည်းများကို အမေရိကန်သို့ တင်ပို့ခဲ့ပြီးနောက် တောင်ကိုရီးယားနှင့် နောက်ဆုံးတွင် တရုတ်နိုင်ငံတို့ကပါ တင်ပို့မှုပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်လာခဲ့ကြသည်။
ကုန်သွယ်မှုစည်းမျဉ်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်သိမ်းလိုက်သည့်အခါ အမေရိကန်၏ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုသည် ၂၀ ရာစုနှောင်းပိုင်းတွင် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ မော်တော်ကားလုပ်ငန်းသည်လည်း ဤလမ်းကြောင်းမှ ကင်းလွတ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
ဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းကာလအတွင်း အမေရိကန်ကားကုမ္ပဏီများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဒေဝါလီခံခဲ့ရသည်။ အစိုးရ၏ အရေးပေါ်ရန်ပုံငွေများကြောင့်သာ ပြန်လည်သက်ဝင်လာခဲ့သော်လည်း စက်ရုံပိတ်သိမ်းမှုများနှင့် အလုပ်အကိုင်ဖြတ်တောက်မှုများက ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကီဗင်လူးဝစ်သည် ဒက်ထရွိုက်ရှိ ကားစက်ရုံတစ်ခုတွင် ကန်ထရိုက်တာလက်အောက်၌ အလုပ်လုပ်သည့် အလုပ်သမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သို့သော် သူအလုပ်လုပ်သည့် စက်ရုံမှာ လုပ်ခလစာ ပိုသက်သာသည့် မက္ကဆီကိုသို့ မနှစ်က ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့သည်။
ထိုနေ့က ကီဗင်နှင့် စက်ရုံမှ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအားလုံး အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အစိုးရ၏ အလုပ်လက်မဲ့ထောက်ပံ့ကြေးကိုသာ မှီခိုနေရသည့်ဘဝသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ အိပ်မက်များမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။
သူသည် ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုများကို မရရှိနိုင်လျှင်ပင် ကောင်းမွန်သော ခင်ပွန်းတစ်ယောက်၊ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းသည့် ဖခင်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အလုပ်ဖြုတ်ခံလိုက်ရခြင်းက သူ၏ ထိုကဲ့သို့သော အိပ်မက်များကိုပါ လုယူသွားခဲ့လေသည်။
အလုပ်လုပ်စရာမရှိဘဲ အိမ်မှာပဲ ထိုင်နေရသည့်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသုံးမဝင်သလို ခံစားရပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုမျိုးကို အတွေ့အကြုံမရှိသူတွေ ဘယ်တော့မှ နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သူလုပ်နိုင်သည်မှာ တီဗွီကို ငေးကြည့်နေရုံသာဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလုပ်ဖြုတ်ခံထားရသည့် သူငယ်ချင်းများနှင့် ဘားတွင်ဆုံကာ ဘီယာသောက်ရင်း အတိတ်က ပျော်ရွှင်ခဲ့ရသည့် အချိန်တွေကို ပြန်လည်ပြောဆိုကြသည်။
ထိုစဉ်က ကုန်ပစ္စည်းတင်ဆောင်သည့် စက်ကွင်း (conveyor belt) များမှာ ရပ်နားခြင်းမရှိ လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး၊ ဝင်လာသည့် အော်ဒါများကို ပြည့်မီစေရန် သူတို့ မနားမနေ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။
ရရှိလာသည့် ငွေကြေးဖြင့် ကားတစ်စီးဝယ်ခဲ့သည်၊ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ခဲ့သည်၊ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သည်။ ကလေးတွေကလည်း ဒုက္ခမပေးဘဲ မွေးဖွားလာခဲ့ကြသဖြင့် မိသားစုကို တာဝန်ယူနိုင်ရန် သူ ပို၍ပင် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ရလဒ်ကတော့ ဒါပါပဲ။
ဆိုင်များ ပိတ်သိမ်းသွားခဲ့ပြီး လမ်းမများမှာလည်း လူသူကင်းမဲ့ကာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ လူငယ်များမှာ အလုပ်အကိုင်ရှာဖွေရန် တစ်ခြားနေရာများသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီး အိမ်များမှာလည်း ရောင်းမထွက်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ခြံဝင်းထဲတွင် ‘ရောင်းမည်’ ဟူသည့် ဆိုင်းဘုတ်များချိတ်ဆွဲထားသည့် လူမနေတော့သည့် အိမ်များသာ မြင်တွေ့ရသည်။
ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည့် ၈ နှစ်တာကာလအတွင်း ဘာတစ်ခုမျှ တိုးတက်မလာခဲ့ပေ။ ဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းနောက်ပိုင်းတွင် ဘဝမှာ ခက်ခဲဆဲဖြစ်သော်လည်း မီဒီယာများကတော့ စီးပွားရေး ပြန်လည်ဦးမော့လာနေပြီဟု အမြဲပြောနေခဲ့သည်။
ဝေါလ်စထရိ ရှိ ဘဏ္ဍာရေးကုမ္ပဏီများက ငွေကြေးများကို သုံးဖြုန်းကာ နေ့တိုင်း ပါတီပွဲများ ကျင်းပနေကြချိန်တွင် ဆီလီကွန်ဗယ်လီ (Silicon Valley) ကတော့ လိုအပ်သည့် အိုင်တီကျွမ်းကျင်သူများကို ရှာမရဘဲ ရုန်းကန်နေရသည်။
ဒါဆိုလျှင် ဘာတွေများ ထူးခြားသွားသလဲ။
သူက အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ မြို့ကလည်း သေဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။
ရွေးကောက်ပွဲကာလ ရောက်လာပြန်ပြီဖြစ်ရာ ဒီမိုကရက်တစ် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဒိုင်ယာနာက အမြဲပြောနေကျ စကားဟောင်းများကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနေသည်။ သို့သော် ရီပတ်ဘလစ်ကန် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ရော်နယ်ကတော့ ကွဲပြားသည်။
အခြားနိုင်ငံရေးသမားများနှင့် မတူဘဲ သူက အမေရိကန်၏ လက်တွေ့အခြေအနေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုသည်။
လုပ်သားလူတန်းစား အများအပြားရှိသည့် ဒက်ထရွိုက်မြို့သည် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ၏ ခိုင်မာသောခံတပ်ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အရွယ်ရောက်လာချိန်မှစ၍ ကီဗင်သည် ဒီမိုကရက်တစ် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းမှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ မဲပေးခဲ့ဖူးခြင်း မရှိချေ။
ရော်နယ်က Rust Belt ဒေသတွင် အမေရိကန်ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရမည်ဟု ကြွေးကြော်ကာ မဲဆွယ်စည်းရုံးနေသော်လည်း၊ ဤကာလအတွင်း ဒိုင်ယာနာကတော့ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ပေ။
ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီက လုပ်သားလူတန်းစားကို စိတ်ဝင်စားမှုမရှိတာ၊ ဘာလို့ သူတို့ကို မဲပေးရမှာလဲ။
ဒီမြို့ကို အပြောင်းအလဲတစ်ခု လိုအပ်နေသည်။
ထိုနေ့တွင် ကီဗင်သည် ရော်နယ်၏ အမည်ကို ထွင်းထုထားသည့် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ခြံဝင်းထဲတွင် စိုက်ထူလိုက်သည်။ သူသည် ဒေသတွင်း ရီပတ်ဘလစ်ကန်ပါတီထဲသို့လည်း ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ကီဗင်က သူ၏ သူငယ်ချင်းများကို ရော်နယ်အား မဲပေးရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း သူတို့အများစုကတော့ အပြုသဘောမဆောင်သည့် တုံ့ပြန်မှုများသာ ပေးခဲ့ကြသည်။
“ရော်နယ်က အကျင့်ပျက်ခြစားတဲ့ စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်ပဲ၊ တကယ်ပြောတာ”
“ငါ ဒိုင်ယာနာကို မကြိုက်ပေမဲ့ ရော်နယ်ကတော့ တကယ့်ပြဿနာပဲ”
“ရော်နယ် သမ္မတဖြစ်လာရင်ရော ဘာတွေများ ထူးခြားလာမှာမို့လို့လဲ”
ထို့နောက် ရော်နယ်က ဒက်ထရွိုက်မြို့တွင် မဲဆွယ်စည်းရုံးမည်ဆိုသည့် သတင်း ရောက်လာသည်။
ဘောလုံးကွင်းတစ်ခုတွင် ကျင်းပသည့် မဲဆွယ်ပွဲနေရာသို့ ရီပတ်ဘလစ်ကန်များသာမက မဲပေးခွင့်ရှိသည့် မည်သည့် အမေရိကန်နိုင်ငံသားမဆို တက်ရောက်နိုင်သည်။
ဒက်ထရွိုက်မြို့နှင့် အနီးတစ်ဝိုက် မြို့များ၊ ကျေးလက်ဒေသများမှ လူများသည် တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။
ထိုင်ခုံပေါင်း ၄၀,၀၀၀ ကျော်မှာ အပြည့်အသိပ်ဖြစ်နေပြီး ဒီမိုကရက်တစ် ခံတပ်မှ ဆန့်ကျင်သူများလည်း ရောက်ရှိနေကြသည်။
မီဒီယာများ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုမှာ ပြင်းထန်ပြီး ကင်မရာများက ပွဲ၏အခြေအနေကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေသည်။
စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မြင့်တက်လာချိန်တွင် ရော်နယ်စတမ်ပါ (Ronald Stamper) သည် အားကစားကွင်းအတွင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်။
“ဝါး!”
အားပေးသံများနှင့် ကန့်ကွက်သံများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရော်နယ်က ထိုအခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြပြီး သူ၏ ထောက်ခံသူများကို လက်ပြနှုတ်ဆက်သည်။
အားကစားကွင်းအလယ်ရှိ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ရော်နယ်က မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကိုင်ကာ မိန့်ခွန်းစတင်ပြောကြားသည်။
“ဒီမှာ အမေရိကန်နိုင်ငံသား ကောင်းကောင်းလေးတွေ အများကြီးရှိနေတာပဲ။ ဝါး! ပြီးတော့ ဟိုဘက်မှာ ဒိုင်ယာနာ လွှတ်လိုက်တဲ့လူတွေကိုလည်း တွေ့ရတယ်။ သူမက ပိုစတာတွေနဲ့ ဒီကိုလာဖို့ မင်းတို့ကို ပိုက်ဆံပေးလိုက်တာလား။ အင်းလေ၊ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီမှာက မဲဆွယ်ရန်ပုံငွေတွေ အများကြီးရှိတာကိုး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက အကျင့်ပျက်ခြစားတဲ့ စီးပွားရေးသမားတွေ၊ ဘဏ္ဍာရေးသမားတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းနေလို့လေ”
သူတို့က ရော်နယ်စတမ်ပါ အကြောင်းကို အစကတည်းက ပြောနေကြတာ ဖြစ်ရမည်၊ သူကတော့ ဘာကိုမှ မချန်ထားဘဲ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုနေသည်။
“အို!”
အရပ်ရပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကန့်ကွက်သံများကြားတွင် ရော်နယ်ကတော့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။
“အရင်တုန်းက ဒက်ထရွိုက်ဟာ အမေရိကန်ကုန်ထုတ်လုပ်မှုရဲ့ သင်္ကေတဖြစ်ခဲ့တယ်။ GM, Ford, Chrysler ဆိုတဲ့ အမေရိကန်ကားထုတ်လုပ်သူကြီး သုံးခုရဲ့ စက်ရုံတွေ ထူထပ်စွာရှိနေတဲ့ ကားလုပ်ငန်းရဲ့ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ တစ်ချိန်ကတော့ မော်တော်စီးတီး (Motor City) လို့တောင် ခေါ်ဆိုခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကုမ္ပဏီတွေ အခု ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ။ လူတွေက ကားမစီးတော့လို့လား။ အားလုံးက မြင်းလှည်းတွေ စီးနေကြလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ရှေးခေတ်လူတွေလို ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ လမ်းလျှောက်နေကြလို့လား”
ရော်နယ်က ခါးကိုကိုင်းကာ ရှေးခေတ်လူတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ပြီး မိုက်ခရိုဖုန်းကို ပုဆိန်ကဲ့သို့ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ သူ၏ ရယ်စရာကောင်းသည့် အမူအရာကြောင့် ပရိသတ်များကြားတွင် ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရော်နယ်က လက်ကိုမြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ “ကျွန်တော် အကြောင်းရင်းကို သိပါတယ်။ မင်းတို့အားလုံးလည်း သိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကားလုပ်ငန်းကို တောင်ကိုရီးယားနဲ့ ဂျပန်တို့က လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ! ဟွန်ဒိုင်းနဲ့ တိုယိုတာတို့က နှစ်စဉ် ကားသန်းပေါင်းများစွာကို အမေရိကန်ဈေးကွက်ထဲ ထည့်သွင်းပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဆူဖြိုးအောင် လုပ်နေကြတယ်။ သူတို့က အမေရိကန်ကားတွေကို မဝယ်ဘူး၊ ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့က သူတို့နိုင်ငံထုတ်ကားတွေကို ဝယ်ရမှာလဲ”
သူ့စကားကြောင့် ထောက်ခံသူများကြားတွင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဝါး!”
“ရော်နယ်! ရော်နယ်!”
ကီဗင်လည်း ရော်နယ်၏ နာမည်ကို အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ဆန့်ကျင်သူများကလည်း “ဒိုင်ယာနာ! ဒိုင်ယာနာ!” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။
“အကျင့်ပျက် အထက်လွှာတွေ၊ ထွက်သွားကြ!”
“ဒက်ထရွိုက်က ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကို ထောက်ခံတယ်!”
ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူက သူတို့ကို မဲဆွယ်ပွဲမှ ချက်ချင်း နှင်ထုတ်လိုက်မည်၊ သို့မဟုတ် အစကတည်းက ဝင်ခွင့်မပေးပေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မတူပေ။
သူတို့က သူ့ကို ပိုပြီး ထင်ရှားပေါ်လွင်စေမည့် ဇာတ်ပို့များသာ ဖြစ်သည်။
“လွန်ခဲ့တဲ့ ၈ နှစ်အတွင်းမှာ ဒီမိုကရက်တွေ ဘာလုပ်ခဲ့ကြလဲ။ သူတို့က အမေရိကန်ကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒိုင်ယာနာကတော့ ဝေါလ်စထရိ က ဘဏ္ဍာရေးသမားတွေနဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောနေပြီး အမေရိကန်ရဲ့ အနာဂတ်အကြောင်း ပြောနေတယ်။ သူမက လိမ်ညာသူပဲ!”
ဒိုင်ယာနာ၏ နာမည်ပါသည့် ပိုစတာကို ကိုင်ထားသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ရှေ့ဆုံးတန်းမှ အော်ဟစ်သည်။
“ရှင်လည်း ဘဏ္ဍာရေးသမားတွေနဲ့ ပေါင်းစားခဲ့တာပဲ!”
ရော်နယ်က ထိုစကားကို မလွတ်တမ်း ဖမ်းယူလိုက်သည်။ သူတို့ကို ထိုစကားမျိုးပြောစေရန် တမင်တကာ ဆွပေးခဲ့ခြင်းဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
“ဒီမှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးက ကျွန်တော့်ကို ပြောစရာတစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူမကို မိုက်ခရိုဖုန်း ပေးလိုက်ပါ”
ဝန်ထမ်းက သူမကို မိုက်ခရိုဖုန်း ပေးလိုက်ပြီး ကင်မရာက အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို အသားပေး ရိုက်ကူးသည်။
အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးက ရော်နယ်ကို ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုသည်။
“ခဏကတင် ရှင် OTK ကုမ္ပဏီနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာ ရယူခဲ့တယ်လေ။ ရှင်က လိမ်ညာသူပဲ! အကြီးစား လိမ်ညာသူ!”
ရော်နယ်က စိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ စီအီးအိုနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အကူအညီ တောင်းခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ”
သတင်းထောက်များ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ရော်နယ်က မီဒီယာများ၏ ဝေဖန်မှုများကို တိုက်ရိုက်အဖြေပေးခြင်းကို အမြဲ ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအခါသမယတွင်တော့ သူက ထိုအချက်ကို ဝန်ခံလိုက်သည်။
ဒိုင်ယာနာ၏ ထောက်ခံသူများက ဟစ်အော်ကြသည်။
“ဘူး!”
“ထွက်သွားစမ်း၊ ရော်နယ်!”
ရော်နယ်က လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး “ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ” ဆိုသည့် သဘောမျိုးဖြင့် လက်ဟန်ပြသည်။
ကန့်ကွက်သံများ အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားသည့်အခါ ရော်နယ်က မိုက်ခရိုဖုန်းကို ပြန်ကိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် မဲဆွယ်ရန်ပုံငွေတွေ ယူတယ်လို့ ပြောလိုက်လို့လား။ မီဒီယာတွေက အကုန် လိမ်ညာသူတွေပဲ။ သူတို့ပြောတာကို မယုံကြပါနဲ့။ ကျွန်တော် ရခဲ့တာက မဲဆွယ်ရန်ပုံငွေ မဟုတ်ဘူး၊ ကတိတစ်ခုပဲ”
ဗုံးတစ်လုံးကို ကြဲချရမည့် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။
ပိုမိုကြီးမားသည့် လက်ဟန်အမူအရာများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပိုမိုကျယ်လောင်သည့် အသံဖြင့် ရော်နယ် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ “ကျွန်တော် OTK ကုမ္ပဏီဆီကနေ အမေရိကန် မော်တော်ကားလုပ်ငန်းမှာ ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၂၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်ဆိုတဲ့ ကတိကဝတ်ကို ရရှိထားပြီးပါပြီ! ကျွန်တော်တို့ ဒက်ထရွိုက်က စက်ရုံတွေကို ပြန်လည်ပတ်စေရမယ်! ကျွန်တော်တို့ အလုပ်လက်မဲ့ နိုင်ငံသားတွေကိုပဲ ခန့်အပ်မယ်၊ တရားမဝင် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူတွေကို မဟုတ်ဘူး! ပိတ်ထားတဲ့ ဆိုင်တွေနဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေကို ပြန်ဖွင့်မယ်၊ မြို့ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရမယ်! ဒီမိုကရက်တွေက ဒီမြို့ကို ပျက်စီးသွားတဲ့ စက်မှုမြို့တော်ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော်ကတော့ ဒီမြို့ကို အလင်းရောင်ရှိတဲ့ မြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် ပြောင်းလဲပေးမယ်!”