အခန်း ၇၂
ဘဏ္ဍာရေးနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် သာမန်လုပ်ငန်းရှင်များလောက် နာမည်မကြီးလှပေ။
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နှင့် Eunsung Motors တို့၏ CEO များကို လူအများ သိရှိကြသော်လည်း Hanshin Bank နှင့် KYB Securities တို့၏ CEO များကိုမူ လူအများစုက ရင်းနှီးမှုမရှိကြပေ။
ပြည်ပကုမ္ပဏီများတွင်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။
လူတွေက NPL နှင့် Facenote တို့၏ CEO များကို သိကောင်းသိနိုင်သော်လည်း City Bank နှင့် JPမော်ဂန် တို့၏ CEO များကိုမူ မည်သူမည်ဝါမှန်း သိကြမည်မဟုတ်ပေ။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ၏ CEO နာမည်ကို သိသူပင် အနည်းငယ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ကျွန်ုပ်သည် James C. Goldman ဆိုသည့် နာမည်ကို ကောင်းစွာ ရင်းနှီးနေသည်။ သူက စီးပွားရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်၍ မဟုတ်ဘဲ စီးပွားရေးဆိုင်ရာ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများတွင်ပင် ပါဝင်လောက်အောင် နာမည်ကြီးသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
သူသည် ကျွန်ုပ်မမွေးဖွားခင်ကတည်းက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကို ဦးဆောင်လာခဲ့သူဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍကိုသာမက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းကိုပါ လှုပ်ခတ်စေနိုင်ကာ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဒေါ်လာဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်းရှိသူ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် အံ့အားသင့်နေချိန်တွင် တက်ဂယူ ကမူ ဘာမှမသိနားမလည်သည့်ပုံစံဖြင့် ရှိနေဆဲပင်။
ကျွန်ုပ်က ကိုရီးယားဘာသာဖြင့် “ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ CEO လေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဘာသာစကားသည် အရေးမကြီးတော့ကြောင်း ကျွန်ုပ် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“ဝိုး! ဒါဆို ငါတို့ မမ ရဲ့ အထက်လူကြီးပေါ့?” “ဟုတ်တယ်လေ။”
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ၏ CEO သည် မန်ဟက်တန်အနီးရှိ အိမ်ကြီးတစ်လုံးတွင် နေထိုင်သည်ဟု လူသိများသည်။ သူက ဘာကြောင့်များ ဒီနေရာကို ရောက်လာရတာလဲ။
ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တွေ့ဆုံရန်အတွက်သာ တိုက်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လာခဲ့လိမ့်မည်တော့ မဟုတ်လောက်ပေ။
ဒါမှမဟုတ် သူ့မြေးကို လာတွေ့ရင်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျွန်ုပ်တို့နဲ့ တွေ့ဆုံတာများလား။
ဒါမျိုးက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
Henry က ကျွန်ုပ်တို့၏ လမ်းပြအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် အစကတည်းက ကျွန်ုပ်တို့ကို တွေ့ဆုံရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု ယူဆရပေမည်။
“ညစာစားဖို့ ရောက်နေကြတာပဲ၊ ထိုင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်။”
James သည် သူ၏ ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီး ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း သူ့နောက်မှ လိုက်ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ကျွန်ုပ်သည် James C. Goldman နှင့် ညစာစားရတော့မည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပင် ထင်မှတ်ရသည်။ အခြားသူများကို ပြောပြလျှင်လည်း မည်သူမျှ ယုံကြမည်မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်လာမှုသည် အံ့ဩစရာကောင်းသလို စိတ်လှုပ်ရှားစရာလည်း ကောင်းလှသည်။ ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို စိုက်ကြည့်နေသည့် တက်ဂယူ က “ဒါက အဲ့လောက်တောင် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စလား” ဟု တိုးတိုးလေး မေးလာသည်။
“မင်းက အဲ့လို ပြောလိုက်တာလား။”
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ၎င်းသည် ဝါရန်ဘတ်ဖတ် နှင့် ညစာစားရသည်ထက်ပင် ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည့် ကိစ္စဖြစ်နိုင်သည်။
ဝါရန်ဘတ်ဖတ် သည် သူ၏ နှစ်စဉ် နေ့လယ်စာစားပွဲကို ပရဟိတအတွက် လေလံတင်လေ့ရှိသည်။ James C. Goldman ကမူ လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်မလာသည့်အပြင် မီဒီယာအင်တာဗျူးများကိုပင် စာဖြင့်သာ ဖြေဆိုလေ့ရှိသည်။
အင်တာနက်ပေါ်တွင် သူ့ဓာတ်ပုံတစ်ပုံမျှပင် မရှိပေ။ ‘လူသူမသိသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ’ ဆိုသည့် နာမည်ပြောင်မှာ အလကားရလာခြင်း မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ယခု ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရောက်နေသည်မဟုတ်ပါလား။
ဒါပေမဲ့ Taxi ကတော့ ဘာမှ သိပ်စိတ်ဝင်စားပုံမရပေ။
“ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ CEO နဲ့ တွေ့ဆုံရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကို ဘယ်လိုများ ရောက်လာရတာလဲခင်ဗျာ?”
“မင်းတို့ အမေရိကန်ကို ရောက်နေတယ်လို့ ကြားလို့ မင်းတို့ကို တွေ့ဖို့ တစ်လလောက်ကတည်းက အသည်းအသန် လာခဲ့တာပါ။”
သူ့စကားကြောင့် ကျွန်ုပ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ကို တွေ့ဖို့သက်သက် New York ကနေ California အထိ ဝေးလံတဲ့ခရီးကို လာခဲ့တာလား။
ထိုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ် မှာထားသည့် စတိတ်အသားကင် ရောက်လာသည်။
“ဒီနေ့က ပျော်ရွှင်စရာနေ့လေးပါ၊ ဝိုင်တစ်ခွက်လောက် သောက်မလားခင်ဗျာ?”
“ကောင်းပါပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
Henry က ဝိုင်ကို မှာယူလိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ခွက်ထဲသို့ ဝိုင်ထည့်ကာ ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ကြသည်။
“L6 အကျပ်အတည်းကနေ Venture Capital၊ ပြီးတော့ အခု Brexit အထိ OTK Company ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းလှပါတယ်။”
ကျွန်ုပ်က “လူသူမသိတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူကြီးရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး” ဟု နှိမ့်ချပြောလိုက်သည်။
James က ကျွန်ုပ်၏ စကားကြောင့် ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဘာကြောင့် လူမြင်ကွင်းကို မထွက်တာလဲ၊ မီဒီယာတွေကို ရှောင်တာလဲဆိုတာ သိလား?”
အကြောင်းရင်းအတိအကျကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ ခန့်မှန်းရုံသာ တတ်နိုင်သည်။
လူမှုရေးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့်လား၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန်စွမ်းမှုကြောင့်လား၊ ဖျားနာနေလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ဆိုးလွန်းလို့လား စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး ခန့်မှန်းကြသည်။
သို့သော် လူချင်းတွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ စရိုက်မှာလည်း တက်ကြွနေပုံရသည်။
James က အသံတိုးတိုးဖြင့် “ဒါက ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေပဲ သိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပါ…” ဟု ပြောသည်။
ကျွန်ုပ်တို့လည်း သိချင်စိတ်ဖြင့် သူ့ဘက်သို့ သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်ကိုယိမ်းလိုက်ကြသည်။
အခုတော့ ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်မျိုးများ ဖြစ်မလဲ။ “တကယ်တော့ ကျွန်တော်က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ မတော်ပါဘူး။ ဈေးကွက်အပေါ်မှာ အမြင်လည်း မရှိသလို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုလည်း မရှိပါဘူး။”
“ဗျာ?”
ဒါ ဘာစကားတွေလဲ။
အစကတော့ သူ နောက်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ၏ CEO က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ မတော်ဘူးဆိုသည်မှာ ရေကူးသမားတစ်ယောက် ရေထဲမဆင်းနိုင်ဘူးဟု ပြောနေသလိုပင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ကျွန်ုပ်သိထားသည့် သူ၏ ဒဏ္ဍာရီဆန်သော အောင်မြင်မှုဇာတ်လမ်းများဆိုလျှင်ပင် စာအုပ်အများကြီး ရေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
အဓိကကတော့ ABS၊ CDO၊ MBS ဆိုတာတွေက ဘာတွေလဲဆိုတာ ကျွန်ုပ် ခုထိ နားမလည်သေးပေ။ ကျွန်ုပ် ငယ်စဉ်က ဘဏ္ဍာရေးထုတ်ကုန်များ၏ သဘောတရားများသည် အလွန်ရိုးရှင်းသော်လည်း တစ်ချိန်ချိန်တွင်မူ နားမလည်နိုင်သည့် ဝေါဟာရများဖြင့် မသိနားမလည်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများဖြင့် စတင်လည်ပတ်လာခဲ့သည်။
“ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က အဲဒါတွေကို အဓိက ဖန်တီးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?”
ကျွန်ုပ် မလိုအပ်ဘဲ ပြောမိသည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ပေါင်နှံမှုများဖြင့် အာမခံထားသော MBS နှင့် MBS များဖြင့် အာမခံထားသော CDO များ အမြောက်အမြား ထုတ်ဝေခြင်းသည် အမေရိကန်ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းကို အထောက်အကူပြုခဲ့သည်မှာလည်း အမှန်ပင်။
“လူထုရှေ့ ဒါမှမဟုတ် မီဒီယာရှေ့မှာ စကားပြောရရင် ဘာပြောရမှန်း မသိဘူး။ ဒါကြောင့် တတ်နိုင်သလောက် ပုန်းကွယ်နေခဲ့တာ၊ အဲ့ဒီလိုနဲ့ပဲ လူသူမသိတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူဆိုပြီး ဖြစ်လာတာပဲ။”
ကျွန်ုပ်က ဝေဝါးစွာဖြင့် “ဒါဆို Plaza သဘောတူညီချက်ကို ခန့်မှန်းပြီး ယန်းငွေပေါ်မှာ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တာကရော?” ဟု မေးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါက Nakamoto က ဂျပန်ဌာနခွဲမန်နေဂျာ ဖြစ်တုန်းက ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။”
“အာရှဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းအပြီးမှာ အာရှအိမ်ခြံမြေတွေကို ဈေးအပေါဆုံးနဲ့ ဝယ်ခဲ့တာကရော?”
“အဲ့ဒါက Chase က အာရှဌာနခွဲမန်နေဂျာ ဖြစ်တုန်းက အကြံဉာဏ်ပါ။”
“ယူကရိန်းပဋိပက္ခ မဖြစ်ခင်လေးမှာ ငွေချေးစာချုပ်တွေကို ရောင်းချခဲ့တာကရော?”
“အဲ့ဒီကိစ္စမှာတော့ Dmitri က အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့တာပါ။”
James က ဝိုင်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်း “ကျွန်တော် ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ လူတွေကို ဖတ်တတ်တဲ့ အစွမ်းပါပဲ။ သူတို့နဲ့ တွေ့ပြီး စကားပြောကြည့်ရင် သူတို့က တာဝန်တစ်ခုခုကို ပေးအပ်ဖို့ ယုံကြည်စိတ်ချရသူ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်။”
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် လူတွေကို အသုံးချတတ်တဲ့ နည်းဗျူဟာမှာ ထူးချွန်တာပေါ့?
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် သည် အမေရိကန်တွင်သာမက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးတွင်ပါ ဩဇာညောင်းနိုင်ခြင်းမှာ လွတ်လပ်စွာ လည်ပတ်နေသည့် ဒေသဆိုင်ရာ ဌာနခွဲမန်နေဂျာများက သူတို့အပိုင်းမှ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့၍ ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့ကို ခန့်အပ်ခဲ့သူမှာ CEO James ပင် ဖြစ်သည်။
တွေးကြည့်လျှင် Quantum Fund က ဗြိတိန်ငွေကြေးဈေးကွက်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က စစ်ဆင်ရေးကို အမှန်တကယ် စီစဉ်ခဲ့သူမှာ Stanley Druckenmiller ဖြစ်သည်။
သို့သော် လူအများကမူ George Soros ဆိုသည့် နာမည်ကိုသာ မှတ်မိနေကြသည်။
James က သူ၏ အကြည့်ကို တက်ဂယူ ဘက်သို့ ပြောင်းလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီသဘောအရဆိုရင် ကျွန်တော်က တက်ဂယူ ထက် မနိမ့်ကျတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မှတ်ပါတယ်၊ တက်ဂယူ ရဲ့ အရည်အချင်းကို Mister Oh က အရင်ဆုံး မြင်ခဲ့တာ မဟုတ်လား?”
တက်ဂယူ က ပါးစပ်ထဲတွင် စတိတ်အသားကင်တစ်ဖဲ့ကို ဝါးနေရင်း အံ့အားသင့်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်.. ကျွန်တော့်ကိုလား?”
“Mister Oh က တက်ဂယူ ရဲ့ အရည်အချင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?”
ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ သူက အရင်ဆုံး မြင်ခဲ့တာပါ။”
သာ၍ တက်ဂယူ သာ ကျွန်ုပ်ဆီသို့ အရင်ဆုံး လက်ကမ်းမလာခဲ့လျှင်၊ သူသာ သူ၏ ရှယ်ယာကို ဖယ်ရှားပြီး CEO နေရာကို ကျွန်ုပ်အား မပေးအပ်ခဲ့လျှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“ဒီအရွယ်ရောက်တဲ့အထိ ကျွန်တော် သေချာပေါက် သိထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ လူတွေအပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ပါပဲ။”
အလားတူ စကားမျိုးကို အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးသည်။
စကားလုံးများသည် အကြောင်းအရာထက် မည်သူက ပြောလိုက်သနည်းဆိုသည့်အချက်က ပို၍ အရေးကြီးသည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည့် CEO ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စကားဖြစ်သောကြောင့် ထိုစကား၏ အလေးချိန်မှာ မတူညီပေ။
လူတွေအပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်း…
ကျွန်ုပ် အခု လုပ်ဆောင်နေတာ မှန်ကန်ပါ့မလား။
“ဒီလူနှစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရင် ကောင်းမွန်တဲ့ ဖောက်သည်တွေတင်မကဘဲ ကောင်းမွန်တဲ့ မိတ်ဆွေတွေကိုပါ ရလိမ့်မယ်လို့ Chase က ပြောပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေး နောင်မှာလည်း ဆက်လက် တည်တံ့သွားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
“သေချာပေါက်ပေါ့။”
ညစာစားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
စားသောက်ဆိုင်ရှေ့တွင် Rolls-Royce Phantom ကားတစ်စီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကားရှေ့တွင် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
“ကြာပြီးနောက်မှာ အရမ်းကို ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ညစာစားပွဲလေးပါပဲ။ ဒီမှာရှိနေတုန်း တစ်ခုခု အကူအညီလိုရင် Henry ကို အချိန်မရွေး ပြောလိုက်ပါ။”
“နားလည်ပါပြီ။”
“ဂရုစိုက်ကြဦးနော်။”
James သည် ကားပေါ်သို့ တက်သွားသည်။
စာအုပ်ထဲမှာပဲ ဖတ်ဖူးတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ယောက်နဲ့ လက်တွေ့ဘဝမှာ တွေ့ဆုံလိုက်ရတာကတော့ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲ။
ဒီအတိုင်းဆိုရင် နောက်ကျရင် ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ကိုရော တွေ့ရဦးမှာလား။
***
ဟိုတယ်အခန်းထဲမှာ မမ မမ ဆီက ရထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကို စားပွဲပေါ်မှာ ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ လိုအပ်နေတာက CarOS က ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကို တပ်ဆင်အသုံးပြုနိုင်မယ့် ကားတစ်စီးပဲ။”
CarOS သည် စက်နှိုးခြင်းမှသည် ဘက်ထရီထိန်းချုပ်မှု၊ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်သည့်စနစ် (Autonomous Driving) အထိ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ပေးနိုင်မည့် Operating System တစ်ခုကို တီထွင်နေသည်။ ဤစနစ်ကို ထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖြင့် မောင်းနှင်သည့် လျှပ်စစ်ကားတစ်စီးက အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။
တက်ဂယူ က လက်ပိုက်လျက် မေးလိုက်သည်။ “လျှပ်စစ်ကား ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဝယ်လိုက်ရမလား?”
“သူတို့က ဈေးအရမ်းကြီးတယ်။”
ဈေးကွက်ထဲမှာ ရှိနှင့်ပြီးသား လျှပ်စစ်ကားကုမ္ပဏီများသည် ကျွန်တော်တို့ လက်ထဲရှိသည့် ငွေကြေးဖြင့် ဝယ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဈေးကြီးနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သာ ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက ဈေးနှုန်းများက ပို၍ပင် မြင့်တက်သွားလိမ့်မည်။
“လျှပ်စစ်ကားဈေးကွက်က တဟုန်ထိုး တိုးတက်နေပေမဲ့ တစ်နှစ်ကို အရောင်းပမာဏက အစီးရေ တစ်သန်းတောင် မပြည့်သေးဘူး။ လက်ရှိ ဘက်ထရီ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းကို ကြည့်ရင်လည်း ခဏချင်းနဲ့ အများကြီး တိုးတက်လာဖို့ ဆိုတာ ခက်ခဲတယ်။”
နောက်မျိုးဆက်သစ် ကားများဟု ဆိုကြသော်လည်း လောင်စာဆီသုံး ကားများသည် ဈေးကွက်ထဲတွင် နောက်ထပ် အချိန်အတန်ကြာ ဆက်လက် လွှမ်းမိုးနေဦးမည်ဖြစ်သည်။
“ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ နည်းပညာကို လက်ရှိ လောင်စာဆီသုံး ကားတွေမှာလည်း အသုံးပြုလို့ ရတာပဲ။ လျှပ်စစ်ကားတွေပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲ့ဒီနည်းပညာက ရေရှည်မှာတော့ လိုအပ်လာမှာပါ။”
“ဒါဆို လက်ရှိ ရှိနေတဲ့ ကားထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတွေကိုပဲ ဝယ်ယူဖို့ စီစဉ်နေတာလား?”
“ဟုတ်တယ်။ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ နည်းပညာကို ထည့်သွင်းလိုက်ရုံနဲ့တင် ဈေးကွက်ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ ပြိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသွားမှာပါ။”
“ကိုရီးယားဈေးကွက်မှာ ချက်ချင်း ထုတ်ရောင်းမှာလား?”
ထိုမေးခွန်းအတွက် ကျွန်ုပ် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါကတော့ ခက်လိမ့်မယ်။”
“ဘာလို့လဲ?”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေက တည်ဆောက်ပြီးသား မဟုတ်သေးလို့ပဲ။”
လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ဥပဒေကဲ့သို့သော ဥပဒေများသည် နိုင်ငံအလိုက် အနည်းငယ်စီ ကွဲပြားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားနိုင်ငံများတွင် အဆင်ပြေစွာ မောင်းနှင်နိုင်သည့် ကားများသည် ပြည်တွင်းဈေးကွက်တွင် မောင်းနှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“ကိုရီးယားမှာ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ကား ဆိုတာက လက်ရှိမှာ တရားမဝင်သေးဘူး။”
“ဒါဆို ဘယ်တော့မှ တရားဝင် ဖြစ်လာမှာလဲ?”
“Eunsung Motors က အဲ့ဒီနည်းပညာကို တီထွင်လိုက်တဲ့ အချိန်ကျရင်ပေါ့။”
ဒါက နောက်နေတာ မဟုတ်ပါ။
အတိတ်တုန်းက HUD၊ Remote Parking နဲ့ လေဆာမီးလုံးများကဲ့သို့သော နည်းပညာများသည်လည်း တရားမဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနည်းပညာများကို တီထွင်ခဲ့သည့် ကမ္ဘာ့ကားကုမ္ပဏီကြီးများသည် အချို့သော ဈေးကွက်များတွင် ထိုနည်းပညာများကို အသုံးမပြုဘဲ ကားများကို တင်ပို့ရောင်းချခဲ့ရသည်။
သို့သော် Eunsung Motors က ထိုနည်းပညာကို တီထွင်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ဆက်စပ်နေသည့် စည်းမျဉ်းဥပဒေများသည် ချက်ချင်းပင် လိုက်ပါ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
“ဒါက အကောက်ခွန်မဟုတ်တဲ့ ကုန်သွယ်မှုအတားအဆီးတစ်မျိုးပဲ။”
မော်တော်ကားလုပ်ငန်းသည် ပို့ကုန်နှင့် အလုပ်အကိုင် ဖန်တီးမှုတွင် အဓိက အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည့်အတွက် အစိုးရကလည်း ၎င်းကို အထူးဂရုစိုက် ကာကွယ်ပေးထားသည်။ ထို့အပြင် Eunsung Motors ကလည်း နိုင်ငံရေး လောကထဲတွင် လော်ဘီလုပ်နေသည်မှာ သေချာသည်။
ဒါက သူတို့ကို ပြည်တွင်းဈေးကွက်ဝေစု ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရရှိစေခဲ့သည်။
“အဲ့ဒီပြဿနာကိုတော့ နောက်မှပဲ ဖြေရှင်းကြတာပေါ့။”
ဘယ်ကုမ္ပဏီကို ဝယ်ယူရမလဲဆိုတာ ကျွန်ုပ် မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။
ဈေးကွက်ထဲတွင် ရှိနေသည့် ကားကုမ္ပဏီများသည် တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု ကျရှုံးနေကြသူများ၊ ကျရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသူများ သို့မဟုတ် နည်းပညာပိုင်းတွင် အားနည်းချက်ရှိနေသည့် ကုမ္ပဏီများသာ ဖြစ်သည်။
အမှန်တော့ အနာဂတ်အတွက် အလားအလာကောင်းနေလျှင် သူတို့က ရောင်းချဖို့ ထွက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“ခင်ဗျားမှာ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးလား?”
“မရှိဘူး။”
ဒီလိုအချိန်မျိုးဆိုရင် ကျွန်ုပ်မျက်စိရှေ့မှာ အချက်အလက်ပြတဲ့ Window တစ်ခုလောက် ရှိနေစေချင်သည်။ အဲ့ဒါဆို အဆင်ပြေမှာပါ။
မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲ့ဒါကပဲ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေမလား?
အသုံးမဝင်တဲ့ အချက်အလက်တွေက အမြဲတမ်း ပေါ်လာနေမယ်ဆိုရင် သာမန်ဘဝနဲ့ နေထိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ခုလိုမျိုး ရံဖန်ရံခါမှ ပေါ်လာတာကပဲ ပိုကောင်းကောင်းကောင်း နေပါလိမ့်မည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လိုအပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘာမှ တွေးမရတာကတော့ စိတ်ညစ်စရာပါပဲ။
ဒေါင်! ဒေါင်!
ခဏမျှ တွေးတောနေစဉ် တံခါးခေါင်းလောင်း မြည်လာသည်။ တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ Henry က စာအိတ်တစ်အိတ်ကို ကိုင်လျက် ရပ်နေသည်။
“ကျွန်တော့် အဘိုးက ဒါကို ခင်ဗျားဆီ ပေးခိုင်းလိုက်လို့ပါ။”
James C. Goldman လား?
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
Henry က သူ၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ပြန်ထွက်သွားသောအခါ ကျွန်ုပ်သည် စာအိတ်ထဲမှ စာကို ထုတ်ယူကာ ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်။ စာထဲတွင် စာကြောင်းတိုလေး တစ်ကြောင်း ရေးထားသည်။
“မင်း မော်တော်ကားလုပ်ငန်းကို စိတ်ဝင်စားတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒါဆိုရင် အမေရိကန် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲကို အာရုံစိုက်ထားသင့်တယ်။
- မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေထံမှ -”
“တွေးကြည့်လိုက်တော့လည်း…”
အခုက အမေရိကန် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ကာလပဲ။
Brexit လည်း ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဒီနှစ်ထဲမှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အရေးပါတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ အများကြီး ရှိနေသည်။
တက်ဂယူ က နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “အဲ့ဒါက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ?”
“ခုနကပဲ ပြောလိုက်တယ်လေ။ မော်တော်ကားလုပ်ငန်းက အစိုးရနဲ့ အနီးကပ် ဆက်စပ်နေတယ်လို့။”
အမေရိကန်ဈေးကွက်ကို မျှော်မှန်းနေမယ်ဆိုရင် နောက်လာမယ့် အစိုးရရဲ့ မူဝါဒတွေကို လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူး။
“Remote လေး ပေးစမ်းပါ။”
“ရော့ပါ။”
ကျွန်ုပ် တီဗွီကို ဖွင့်လိုက်ပြီး CNN ချန်နယ်သို့ ပြောင်းလိုက်သည်။
ဒီမိုကရက်တစ်နှင့် ရီပတ်ဘလစ်ကန် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း နှစ်ဦးစလုံးကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေသည့် အစီအစဉ်တစ်ခု လွှင့်နေသည်။
လက်ရှိ ဒီမိုကရက်တစ် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းက Diane ဖြစ်ပြီး ရီပတ်ဘလစ်ကန် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းက Ronald ဖြစ်သည်။ အခြား ကိုယ်စားလှယ်လောင်း အချို့ ရှိသေးသော်လည်း သူတို့ကတော့ အာရုံစိုက်ရမည့်သူများ မဟုတ်ပေ။
ရုတ်တရက် James ၏ စကားကို သတိရလိုက်သည်။
လူတွေအပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းထက် သေချာတာ ဘာမှမရှိဘူးလို့ သူ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား?
ကျွန်ုပ် တည်ငြိမ်စွာ တွေးတောကြည့်သည်။
ကျွန်ုပ် လက်ထဲမှာ ဘယ်လို ကတ်တွေ ရှိနေသလဲ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီကတ်တွေကို ဘယ်လို ကောင်းကောင်း အသုံးချရမလဲ?
“သူတို့နဲ့ ကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ။”
တက်ဂယူ က မေးလိုက်သည်။
“ဟင်? ဘယ်သူတွေကိုလဲ?”
ကျွန်ုပ် တီဗွီကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီ လူတွေကိုလေ။”
“သူတို့က ခင်ဗျားကို တွေ့ပေးပါ့မလား?” ကောင်းတဲ့ မေးခွန်းပဲ။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အမေရိကန်နိုင်ငံရေးကို နှစ်ခြမ်းကွဲစေသည့် ဒီမိုကရက်တစ်နှင့် ရီပတ်ဘလစ်ကန် ပါတီတို့၏ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးမှာ လအနည်းငယ်အတွင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၏ သမ္မတ ဖြစ်လာမည့်သူများ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူတို့သည် လက်ရှိတွင် ရွေးကောက်ပွဲအတွက် အလုပ်များနေကြသည်။ သူတို့၏ အချိန်ဇယားများသည် မိနစ်တိုင်းတွင် လူများနှင့် တွေ့ဆုံနေရမည်မှာ သေချာသည်။
ကျွန်ုပ်မှာ ငွေကြေး ဘယ်လောက်ပဲ ရှိပါစေ၊ အမေရိကန်၏ ရိုးရာ သူဌေးကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။ ကျွန်ုပ်သာ ရုတ်တရက် သွားတွေ့လျှင် သူတို့က အလွယ်တကူ တွေ့ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အဆင်ပြေမယ့် နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလား?
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် သည် နက်ရှိုင်းသော သမိုင်းကြောင်းသာမက အမေရိကန်နိုင်ငံရေးတွင်လည်း ဩဇာအာဏာ ကြီးမားသည်။ သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှု သီအိုရီများတွင် မပါမဖြစ် ပါဝင်နေလောက်အောင်ပင်။
James ကပဲ ကျွန်ုပ်တို့ကို ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်မလား၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ?