အခန်း (၇၁)
အကယ်၍သာ CarOS သည် မိုက်ခရိုဆော့ဖ်၏ ဝင်းဒိုး (Windows) သို့မဟုတ် ဂူဂဲလ်၏ အန်းဒရွိုက် (Android) ကဲ့သို့ ဈေးကွက်ကို အလုံးစုံလွှမ်းမိုးထားနိုင်မည်ဆိုပါက ပြဿနာအကြီးကြီး ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့အနေဖြင့်လည်း မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သုံးစွဲနိုင်စေရန်အတွက်သာ တောင်းဆိုကြလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့်ကား (Autonomous Driving) ဈေးကွက်မှာ အခုမှ စတင်ဖွံ့ဖြိုးလာခြင်းဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီအများစုတွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာများ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
CarOS သည် သူတို့နှင့်ယှဉ်လျှင် အဆင့်မြင့်ဆုံးနည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဒါပေမဲ့လည်း ဖွံ့ဖြိုးရေးအဖွဲ့ထဲမှာ အနာဂတ်ကနေ ပြန်လာတဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် ဂြိုဟ်သားတွေရဲ့ နည်းပညာကို ယူလာတဲ့သူတွေ ရှိနေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ပညာရှင်များက မှန်ကန်သောဆုံးဖြတ်ချက်များချမှတ်ပြီး အခြားသူများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်သာဖြစ်သည်။
အိုင်ဇက် နယူတန်၏ “ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်တည်ခြင်း” ဆိုသည့် စကားပုံအတိုင်းပင်၊ နည်းပညာသစ်ဆိုသည်မှာ ရှိပြီးသားနည်းပညာများကို ပေါင်းစပ်စုစည်းထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် CarOS တီထွင်ထားသည်များကို အခြားကုမ္ပဏီများအနေဖြင့်လည်း ကြိုးပမ်းမည်ဆိုပါက အတုယူဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်း သူတို့က ဘယ်လောက်အထိ ရှေ့ရောက်နေတာလဲ။
ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ သူတို့က သုံးနှစ်လောက် အသာစီးရထားသည်။
သုံးနှစ်ဆိုသည့်အချိန်သည် နောက်မှလိုက်မီရန်အတွက် တိုတောင်းသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း ကျွန်တော်တို့ကလည်း ထိုအချိန်အတွင်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့ ဘယ်လိုဆက်လုပ်မလဲဆိုသည့်အပေါ် မူတည်ပြီး ကျွန်တော်တို့က လိုက်မီသွားနိုင်သလို၊ ပိုပြီးတောင် ရှေ့တက်သွားနိုင်သေးသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ထပ်သုံးနှစ်အတွင်းမှာ တခြားကုမ္ပဏီတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိအနေအထားကို ရောက်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာတော့ သေချာသည်။ သူတို့သာ ဒီနေရာမှာ တွေဝေနေမည်ဆိုပါက ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အမီလိုက်ခံရလိမ့်မည်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ထိပ်တန်းမော်တော်ကားကုမ္ပဏီအချို့က နည်းပညာဆိုင်ရာ မိတ်ဖက်အဖြစ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့နှင့် ရှယ်ယာချင်းလဲလှယ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းလာကြသည်။
ကျွန်တော်က ဒယ်ရယ်ကို “ဒီကမ်းလှမ်းချက်တွေကို ဘယ်လိုမြင်လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဆော့ဖ်ဝဲကောင်းတစ်ခုကို တီထွင်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒါကို အသုံးချနိုင်မယ့် ဟာ့ဒ်ဝဲမရှိဘူးဆိုရင် အလကားပဲ။ အဲဒီရှုထောင့်ကကြည့်ရင်တော့ ဒါကို ကြိုဆိုရမှာပေါ့။”
CarOS ၏ နည်းပညာသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိလာစေရန်အတွက် ယာဉ်များထဲတွင် ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်ခြင်းကို ကြန့်ကြာစေခြင်းက အခြားကုမ္ပဏီများကို အမီလိုက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
ခြုံပြောရလျှင် ၎င်းသည် မဆိုးရွားသည့်အရာဖြစ်သည်။ စီမံခန့်ခွဲမှုကောင်းမည်ဆိုပါက ဆော့ဖ်ဝဲကုမ္ပဏီနှင့် ဟာ့ဒ်ဝဲကုမ္ပဏီတို့သည် ရှယ်ယာများလဲလှယ်ပြီး အတူတကွ ကြီးထွားလာနိုင်သည်။
၎င်းက CarOS အတွက် မော်တော်ကားကုမ္ပဏီများကို မဟာမိတ်များအဖြစ် သေချာပေါက် ရရှိစေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က ကုမ္ပဏီကြီးများဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့က အလတ်စားကုမ္ပဏီဖြစ်နေသည့်အတွက် သူတို့၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရနိုင်ခြေ မြင့်မားသည်။
ဒါက ကျွန်တော်မျှော်လင့်ထားသည့် အခြေအနေမျိုးမဟုတ်ပေ။
OTK ကုမ္ပဏီက ရှယ်ယာထည့်ဝင်ထားသည့် ကုမ္ပဏီများထဲတွင် ပြင်ပအမြင်အရ အတန်ဖိုးအရှိဆုံးက ဘာလဲ။ FaceIt ပင်ဖြစ်သည်။
FaceIt သည် အမေရိကန် အပြာကားဝဘ်ဆိုက်များ၏ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုမှု ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ရယူထားပြီးဖြစ်ကာ လစဉ်ကြေးပေးသွင်းမှုများဖြင့် အမြတ်အစွန်းရနေသည်။ သို့သော်လည်း ကျွန်တော့်အမြင်တွင်တော့ ကွာခြားသည်။ ထိုကွာခြားချက်မှာ ဈေးကွက်အရွယ်အစားပင်ဖြစ်သည်။ အပြာကားဈေးကွက်က ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးနေပါစေ မော်တော်ကားဈေးကွက်နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ အပြာကားမကြည့်ဘဲ နေနိုင်ကောင်း နေနိုင်လိမ့်မည်၊ ဒါပေမဲ့ ကားမရှိဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။ (တချို့လူတွေတော့ နေနိုင်ကောင်း နေနိုင်မှာပေါ့?) အကယ်၍ CarOSသာ အောင်မြင်သွားမည်ဆိုပါက ပီစီများအတွက် ဝင်းဒိုး သို့မဟုတ် စမတ်ဖုန်းများအတွက် အန်းဒရွိုက်ကဲ့သို့ ထူးခြားသည့်နေရာတစ်ခုကို လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှိပြီးသား မော်တော်ကားကုမ္ပဏီတွေကလည်း ဒီအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က အရင်ဆုံး ဒူးထောက်ပြီး လက်ကမ်းလာကြလိမ့်မယ်။
“ကျွန်တော်တို့က ငြင်းလိုက်ရင်ကော” ကျွန်တော့်စကားအဆုံးတွင် ဆာဂေးက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ “ကျွန်တော်တို့က ကန့်သတ်ချက်တွေနဲ့ ဖိအားတွေကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားသိတဲ့အတိုင်းပဲ လက်ရှိ မော်တော်ကားကုမ္ပဏီတွေနဲ့ အိုင်တီကုမ္ပဏီတွေက လက်တွဲပြီး နည်းပညာစွမ်းရည်တွေကို အလျင်အမြန် တိုးမြှင့်နေကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့က မဟာမိတ်တွေကို မြန်မြန်ဖွဲ့စည်းဖို့ လိုအပ်တယ်။”
ဒီအချက်ကို ကျွန်တော် မသိဘဲမနေပါ။ အဆုံးစွန်ထိဆိုရလျှင် CarOS ကိုယ်တိုင်က AMZ၊ ဟီတာချီ (Hitachi) နှင့် အန်းဆန်းမော်တာ (Eunsung Motors) တို့ ပူးပေါင်းဖန်တီးထားသည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။
ရိုင်ကလည်း ကြားဖြတ်ပြောသည်။ “ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေက ပြင်းထန်လာနေတယ်။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က ဟာမန် (Herman) ကို တစ်လလောက်ကပဲ ဒေါ်လာ ၈ ဘီလီယံနဲ့ ဝယ်ယူလိုက်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားသိမှာပါ။ လူအများကတော့ ဟာမန်ကို အဆင့်မြင့် အသံစနစ်တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် သိထားကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူက မော်တော်ကားနဲ့ပတ်သက်တဲ့ B2B ဈေးကွက်မှာ ဩဇာကြီးမားတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုပါ။”
ဒီဝယ်ယူမှုက ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သည် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့်ကားနှင့် မော်တော်ကားနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို ပြသနေသည်။ သူတို့က နောက်ကျကျန်နေသည့် နည်းပညာများကို ပေါင်းစည်းရေးနှင့် ဝယ်ယူရေး (M&A) များမှတစ်ဆင့် ကျော်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ငွေကြေးကုမ္ပဏီတစ်ခုက CarOS ရှယ်ယာများကို အပေါင်ထားပြီး ငွေချေးသည့်အခါ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က ငွေထုတ်ပေးခဲ့သည်ဆိုသည့် ကောလာဟလများလည်း ရှိသည်။ အကယ်၍ ဒီသတင်းသာ မှန်မည်ဆိုပါက ကျွန်တော်တို့သာ အချိန်မီပြန်မဆပ်နိုင်ခဲ့လျှင် CarOS သည် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။
နည်းပညာဆိုင်ရာ အခက်အခဲတွေကို ခဏဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် CarOS ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ပန်းခင်းလမ်းမဟုတ်ပေ။ သူတို့က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကို ဆက်တိုက်လိုအပ်နေသော်လည်း ငွေကြေးလက်ကျန် နည်းပါးနေသည့်အတွက် ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်ရန် အခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မိတ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် ပူးပေါင်းခြင်းက ရှယ်ယာအချို့ကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဆိုလျှင်တောင် ချက်ချင်းကြုံတွေ့နေရသည့် အခက်အခဲများကို လျော့ပါးစေပြီး ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်ခြင်းကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ဒါက အရာအားလုံး အဆင်ပြေမှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မော်တော်ကားကုမ္ပဏီအများအပြားကို မှီခိုနေရသည့် ပျမ်းမျှကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအချို့ လုပ်ပြီးနောက်မှာ ထိုကုမ္ပဏီများက သူတို့၏နည်းပညာကို လုယူသွားနိုင်သည်။
လေထုကို ကြည့်ရသလောက်တော့ သူတို့က ရှယ်ယာအချို့ကို စွန့်လွှတ်ဖို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့် နယ်ပယ်အတိုင်းအတာကို ဆွေးနွေးထားပုံရသည်။
အင်း… လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုလျှင်တော့ သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ အများကြီး ရှိမနေလောက်ပါ။ အကယ်၍ သူတို့က ရှယ်ယာတွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့သာ စီစဉ်ထားမည်ဆိုပါက ကျွန်တော် ဒီလောက်အထိ အဝေးကြီး လာနေစရာ မလိုပေ။
ကျွန်တော် အစည်းအဝေးခန်းထဲကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အကြံဉာဏ်အသစ်တစ်ခုကို တင်ပြလိုက်သည်။
“ကားထုတ်လိုက်ကြရအောင်။”
လူတိုင်း ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကနေ ဒီလိုစကားမျိုး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားပုံရသည်။
ဒယ်ရယ်က အံ့ဩတကြီး မေးသည်။ “ဘာ… ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။” ကျွန်တော် သူ့ကို အရင်က ပြောဖူးသည့် စကားတစ်ခွန်းကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။
“အရင်တုန်းက ကားတွေဆိုတာ အတွင်းမီးလောင်ပေါက်ကွဲစက် (Internal Combustion Engine) တွေနဲ့ လည်ပတ်တဲ့ စက်ယန္တရားတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့က ဧရာမ အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလာနေပြီ။”
စက်ယန္တရားများသည် ဟာ့ဒ်ဝဲတစ်ခုတည်းဖြင့် လည်ပတ်နိုင်သော်လည်း အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းများကတော့ အမြဲတမ်း ဆော့ဖ်ဝဲလိုအပ်သည်။
“ကျွန်တော်တို့မှာ ဆော့ဖ်ဝဲရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ဟာ့ဒ်ဝဲကုမ္ပဏီတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံနေမယ့်အစား ဟာ့ဒ်ဝဲကို ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်လိုက်ကြရအောင်။”
သံမဏိကို စက်မှုလုပ်ငန်း၏ အဓိကကုန်ကြမ်းဟု ခေါ်ဆိုလေ့ရှိကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် စက်မှုလုပ်ငန်းများ တည်ဆောက်ရာတွင် အခြေခံအကျဆုံး ပစ္စည်းဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် ကိုရီးယားတွင်ပင် ဂျပန်ထံမှ ရရှိသည့် လျော်ကြေးငွေများကို သုံးပြီး ပိုဟန်း (Pohang) တွင် သံမဏိစက်ရုံ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သံမဏိက စက်မှုလုပ်ငန်း၏ ကုန်ကြမ်းဖြစ်လျှင် မော်တော်ကားဆိုသည်မှာ ထိုကုန်ကြမ်းဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားသည့် အစားအစာပင်ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံတစ်ခုက ကိုယ်ပိုင်ကားများကို တီထွင်ထုတ်လုပ်နိုင်သည်ဆိုပါက ထိုနိုင်ငံ၏ စက်မှုနှင့် နည်းပညာစွမ်းရည်အဆင့်ကို ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကားဆိုသည်မှာ စက်မှုနည်းပညာအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို စုစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောလျှင် လွန်မည်မဟုတ်ပေ။
“ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်မယ်ဆိုရင် အချိန်နဲ့ ငွေကြေး အများကြီး ကုန်ကျလိမ့်မယ်။”
ငွေကတော့ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့ အချိန်ကတော့ ပြဿနာဖြစ်သည်။ ပုံကြမ်းဆွဲခြင်းမှသည် အချောသတ်ထုတ်ကုန်အထိ ဘယ်အချိန်မှာ ပြီးစီးနိုင်မည်နည်း။
မော်တော်ကားလုပ်ငန်းသည် လျင်မြန်သော ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့နေရသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများက လာမည့် ၁၀ နှစ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အပြောင်းအလဲများသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၁၀၀ အတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုကြီးမားလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။
ဒီပြောင်းလဲမှုတွေကနေ ရရှိလာမယ့် အခွင့်အရေးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ဖို့…
“ကျွန်တော်တို့က မော်တော်ကားကုမ္ပဏီတွေကို ဝယ်ယူဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။”
ငွေကြေးဆိုသည်မှာ မကြာမီ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
အကယ်၍သာ ဘရက်ဇစ် (Brexit) မတိုင်ခင်ကဆိုလျှင် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားဖြေရှင်းနည်းများကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော် လက်ရှိတွင် ကျွန်တော်တို့တွင် ငွေသား ဒေါ်လာ ၃ ဘီလီယံ ရှိနေသည်။
ဒီပမာဏဖြင့် ကျွန်တော်တို့သည် မော်တော်ကားကုမ္ပဏီအများစုကို ဝယ်ယူနိုင်ပြီး လက်ကျန်ငွေတောင် ကျန်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။
***
အစည်းအဝေးပြီးနောက် ဟင်နရီ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ကျွန်တော်တို့ တည်းခိုခန်းသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် ၅ ကြယ်ပွင့်ဟိုတယ်၏ အပေါ်ဆုံးထပ် အခန်းဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်းမှာတော့ နှစ်ထပ်ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်ပြီး ဖန်နံရံများမှတစ်ဆင့် ဆန်ဖရန်စစ္စကို ပင်လယ်အော်ကို အပေါ်စီးမှ မြင်တွေ့နိုင်သည်။
တက်ဂယူ အခန်းထဲကို ဝင်ဝင်ချင်းမှာပဲ “ဝိုး!” ဟု အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် အခန်းတွင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး “ငါတို့နှစ်ယောက်တည်းအတွက်တော့ ဒါက အရမ်းကို ကောင်းလွန်းနေပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟင်နရီက ပြုံးပြီး “ကြိုက်နှစ်သက်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တစ်ခုခု လိုအပ်တာရှိရင် ကျွန်တော့်ကို အချိန်မရွေး ပြောပေးပါ” ဟု ဆိုသည်။
ဒီအခန်းက တစ်ညကို ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ ကျော်လောက်တော့ ရှိမှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား? ကျွန်တော်တို့က ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ VIP ဖောက်သည်တွေ ဖြစ်နေတာတောင် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို အထူးတလည် ဂရုစိုက်ပေးနေပုံရသည်။
ဟင်နရီ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ဆိုဖာပေါ်ကို ပစ်လှဲလိုက်ကြသည်။
တက်ဂယူ က မီနီဘားထဲက ကိုလာဘူးတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီ ပစ်ပေးသည်။ ကျွန်တော်တို့က ပုံမှန်အားဖြင့် ဟိုတယ်က မီနီဘားတွေကို သုံးလေ့မရှိကြပေမဲ့ အခုတော့ ပိုက်ဆံပေးစရာမလိုတာကြောင့် ကိစ္စမရှိပေ။
“မင်း ဝယ်ယူဖို့အတွက် ကားကုမ္ပဏီတွေကိုရော လေ့လာကြည့်ပြီးပြီလား?”
“ပိုက်ဆံသာ ရှိရင်တော့ ဝယ်လို့ရတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ အများကြီးပါပဲ။”
ဒါပေမဲ့ ပြောသလောက်တော့ မလွယ်ကူပေ။ ကားကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဝယ်ယူခြင်းသည် စတားအပ် (Startup) တစ်ခုကို ဝယ်ယူခြင်းနှင့် မတူပေ။ ကားကုမ္ပဏီများတွင် အမှတ်တံဆိပ်များ၊ စက်ရုံများ၊ ဝန်ထမ်းအမြောက်အမြားနှင့် ကန်ထရိုက်တာများ ပါဝင်နေသည်။ ဒေသတွင်း စီးပွားရေးအပေါ် သူတို့၏ သက်ရောက်မှုက ကြီးမားသောကြောင့် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ချုပ်ဆိုသည့် စာချုပ်တင်မကဘဲ အစိုးရ၏ ခွင့်ပြုချက်များလည်း လိုအပ်သည်။
အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး သူတို့က တက်ကြွသော အထောက်အပံ့များ ရရှိနိုင်သော်လည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီးသွားလျှင် ပြန်ဆုတ်ဖို့က ခက်ခဲသည်။ ထို့ကြောင့် ဝယ်ယူရေး ဆုံးဖြတ်ချက်များကို အလွန်သတိထား၍ ချမှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ မှားယွင်းဝယ်ယူမိပါက ၎င်းသည် ငွေကို အလဟဿ စားပစ်မည့် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
တက်ဂယူ က ကိုလာကို တစ်ငုံသောက်ပြီး “ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ရည်မှန်းချက်က ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ဆိုရင် ဒိုင်မ်လာ (Daimler) ဒါမှမဟုတ် တိုယိုတာ (Toyota) နဲ့ လက်တွဲပြီး ယှဉ်ပြိုင်လိုက်ရင်ရော မရဘူးလား?” ဟု မေးသည်။
“ဝိုး!”
ဒီကောင်လေးရဲ့ ပါးစပ်က ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားလောက်အောင် ကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့…
“နီကိုလာ (Nikola) က လျှပ်စစ်ကားကို ပထမဆုံး ထုတ်လုပ်တုန်းက ရှိပြီးသား ကားထုတ်လုပ်သူတွေက သူ့ကို ရယ်မောခဲ့ကြတယ်။ စွမ်းဆောင်ရည်ကလည်း မကောင်း၊ အဝေးကြီး မမောင်းနိုင်၊ အားသွင်းရတာ ကြာ၊ ပြီးတော့ ဒီလောက် ဈေးကြီးတဲ့ကားကို ဘယ်သူက စီးမှာလဲလို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ လျှပ်စစ်ကားဈေးကွက် ပွင့်လာတဲ့အခါမှာတော့ နီကိုလာက ပေါက်ကွဲထွက်လာလောက်တဲ့ တိုးတက်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။”
လက်ရှိအချိန်တွင် နီကိုလာ၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးသည် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။
“ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့် နည်းပညာက လျှပ်စစ်ကားတွေထက်တောင် ကမ္ဘာကြီးကို ပိုပြီး ပြောင်းလဲသွားစေလိမ့်မယ်။ အဲဒီဈေးကွက်ကို အစောပိုင်းကတည်းက လုံးဝကြီးစိုးနိုင်ဖို့ဆိုရင် ရဲရင့်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ လိုအပ်တယ်။”
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကို ချန်လှပ်ထားပြီး မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းသည် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထိုကိစ္စတွင် အခြားကုမ္ပဏီများကသာ အကျိုးအမြတ် ရသွားလိမ့်မည်။
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် အပေါ် ထားရှိသည့် ခံစားချက်တွေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စီးပွားရေးဆိုတာ စီးပွားရေးပါပဲ။
“ငါတို့မှာ လုံလောက်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အရင်းအနှီးရှိရင် တခြားကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ဘာလို့ ခွဲဝေနေဦးမှာလဲ။ အကုန်လုံးကို ကိုယ့်ဘာသာပဲ စားလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား?”
တက်ဂယူ က ခေါင်းညိတ်သည်။
“အင်း… NPL လိုမျိုး ဆော့ဖ်ဝဲနဲ့ ဟာ့ဒ်ဝဲ နှစ်ခုလုံးကို ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်တာကတော့ ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ။”
NPL သည် စမတ်ဖုန်းများ၊ ကွန်ပျူတာများနှင့် တက်ဘလက်များကို ကိုယ်ပိုင် Operating System ဖြင့် ထုတ်လုပ်သည်။ သူတို့သည် ဆော့ဖ်ဝဲနှင့် ဟာ့ဒ်ဝဲ နှစ်ခုလုံးမှ ကြီးမားသည့် အမြတ်အစွန်းများကို ရရှိပြီး ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်တန်ဖိုးတွင် ထိပ်ဆုံးနေရာကို ရယူထားသည်။
“ကျွန်တော်တို့ သူတို့လိုမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောလဲ။”
စကားပြောနေရင်း သူတို့ ဗိုက်ဆာလာကြသည်။
“ညစာကော?”
“ကျွန်တော် ဟင်နရီကို ပြောထားပြီးပြီ။”
အလုပ်ကိုပဲ စွဲလမ်းနေသည့် ဟျွန်းဂျူနှင့် မတူဘဲ တက်ဂယူ နှင့် ကျွန်တော်ကတော့ ဘဝကို အသင့်အတင့် ခံစားတတ်သူများဖြစ်သည်။ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ အမေရိကကို ရောက်လာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အနည်းငယ် လည်ပတ်ပြီး အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေကို ခံစားသင့်သည်။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က ဟင်နရီကို အတူတူ ညစာစားဖို့ အကြံပေးပြီး အနီးအနားက ကောင်းတဲ့ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ဒင်ဒေါင်!
ရုတ်တရက် တံခါးဘဲလ် မြည်လာသည်။
တံခါးဖွင့်လိုက်တော့ ဟင်နရီ ရပ်နေသည်။
“ကျွန်တော်တို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။ သွားကြရအောင်လား?”
ကျွန်တော်တို့ ဟိုတယ်ရှေ့မှာ စောင့်နေတဲ့ လင်မိုဇင်းကားထဲကို တက်လိုက်ကြသည်။ စားသောက်ဆိုင်သို့ သွားနေစဉ် ဟင်နရီက ကျွန်တော်တို့ကို မေးသည်။
“ကျွန်တော့်အဘိုးက အနီးအနားမှာ ရှိနေလို့ပါ။ ညစာစားရင်း သူပါ လိုက်လာရင် အဆင်ပြေပါ့မလား?”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ အဆင်ပြေပါတယ်။”
“ကျွန်တော်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်ဗျ။”
စားသောက်ဆိုင်က ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမြို့ အပြင်ဘက်မှာ တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဈေးကြီးသည့် စားသောက်ဆိုင်ထက် အိမ်တစ်အိမ်နှင့် ပိုတူပြီး နွေးထွေးသည့် လေထုရှိသည်။
ဝန်ထမ်းများ၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ကျွန်တော်တို့ ဝင်သွားလိုက်ရာ အတွင်းပိုင်းမှာ ဥယျာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်ဆင်ထားပြီး စားဖိုမှူးများက စတိတ် (steak) များကို အမှာစာအတိုင်း တစ်ဖက်တွင် ကင်နေကြသည်။
“အို! အနံ့က အရမ်းမွှေးတာပဲ။”
ကျွန်တော်တို့ ကြိုတင်မှာထားသည့် စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ အစားအစာများကို မှာပြီး စောင့်နေစဉ် ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ကျွန်တော်တို့ဆီ လျှောက်လာသည်။ သူသည် စနစ်တကျ ပြုပြင်ထားသည့် အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် ပိန်သွယ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အသက် ၇၀ ကျော်လောက် ရှိမလား?
တွန့်တွန့်ခေါက်ခေါက် ဖြစ်နေသည့် မျက်နှာပေါ်တွင် ရွှေ ဘောင်ခတ်ထားသည့် မျက်မှန်ကို တပ်ထားပြီး လက်ချောင်းတွင် ရွှေ လက်စွပ်တစ်ကွင်း၊ တစ်ဖက်တွင် တုတ်ကောက်နှင့် ခေါင်းတွင် ဖက်ဒိုရာ (fedora) ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသည်။ တီဗွီရှိုးထဲက အနောက်တိုင်း သက်ကြီးရွယ်အို ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ကို တိုက်ရိုက်မြင်နေရသလိုပင်။
အဘိုးအိုက စကားစပြောသည်။
“တွေ့ရတာ ကြာပြီနော် ဟင်နရီ။”
ဟင်နရီက အဘိုးအိုကို ကျွန်တော်တို့နှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည်။
“ဒါ ကျွန်တော့်အဘိုးပါ။”
သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အလွန်တူနေတာကြောင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်မှန်း သိသာလှသည်။
ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ထိုင်ခုံကနေ ထလိုက်ကြသည်။
“မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ကန်ဂျင်ဟူးပါ။”
အဘိုးအိုက ကျွန်တော့်ကို ကလေးတစ်ယောက်လို အမူအရာဖြင့် ကြည့်သည်။
“OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ CEO ကို တွေ့ဆုံရတာ တကယ်ကို ဝမ်းသာပါတယ်။”
“······။”
သူ ကျွန်တော့်အကြောင်း သိနေတာလား?
ဟင်နရီရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရသလောက် သူလည်း သိနေပုံရသည်။
ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သူကမှ လျှို့ဝှက်ထားဖို့ မပြောခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်အကြောင်း အကုန်လုံးကို ဖော်ထုတ်ထားမှန်းတော့ မသိခဲ့ပေ။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတာ အဆင်ပြေပါ့မလား?
အဘိုးအိုက ပြုံးရင်း ကျွန်တော့်စိတ်ကို သိနေသည့်နှယ် ပြောသည်။
“မင်းရဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေအကြောင်း မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ဆီက ကြားထားပါတယ်။”
“မိတ်ဆွေ…?”
“ချေ့စ် (Chase) လေ။”
ဒီအဘိုးအိုက ချေ့စ် ဆောက်သ်ဝဲလ် (Chase Southwell) ရဲ့ မိတ်ဆွေလား?
အနက်ရောင် ဖက်ဒိုရာဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်သည်။
“မိတ်ဆက်တာ နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်နာမည်က ဂျိမ်းစ် စီ. ဂိုးလ်ဒ်မန်း (James C. Goldman) ပါ။”
တက်ဂယူ က ကိုရီးယားလို ပြောလိုက်သည်။
“နာမည်က ကြားဖူးသလိုပဲ၊ ဘယ်မှာ ကြားဖူးတာလဲ?”
ကျွန်တော် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် အတွေးထဲ နစ်မြုပ်သွားသည်။
“နေပါဦး၊ 설마 (မဖြစ်နိုင်တာ)…?”
ဂျိမ်းစ် စီ. ဂိုးလ်ဒ်မန်းလား?
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူအဖြစ် နာမည်ကြီးတဲ့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ CEO လား?