အခန်း ၇၀
ကျွန်တော်တို့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု သို့ သွားမည့် လေယာဉ်ပေါ် တက်ခဲ့ကြသည်။ ကျွန်တော်တို့၏ ဦးတည်ရာမှာ ဆီလီကွန်တောင်ကြားဖြစ်သည်။
သာမန်အချိန်ဆိုလျှင် ပိုက်ဆံချွေတာသည့်အနေဖြင့် ခရီးလမ်းကြောင်း အဆင့်ဆင့်ပြောင်းစီးရသည့် ကျဉ်းကျပ်သော စီးပွားရေးတန်းခုံ (economy class) ကိုသာ ရွေးချယ်မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါ အနည်းငယ် အဆင်ပြေချောင်ချိနေပြီဖြစ်၍ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းမည့် ပထမတန်းခုံ (first-class) ကို ကြိုတင်ဘွတ်ကင်လုပ်ထားလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ပစ္စည်းများကို နေရာချလိုက်ကြသည်။
“ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ”
“၁၀ နာရီခွဲလောက် ကြာမယ်”
“ဒါဆိုလည်း အိပ်လိုက်တော့မယ်”
တက်ဂယူ က အိပ်စက်ရန် ဝတ်စုံလဲလိုက်ပြီး ခုံကို အဆုံးထိ လှဲချကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်ကတော့ လေယာဉ်မယ် ယူလာပေးသည့် ဝိုင်ကို တစ်ငုံချင်းသောက်ရင်း ကျွန်တော်တို့၏ အနာဂတ်အစီအစဉ်များကို တွေးတောနေမိသည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု စတင်ခဲ့စဉ်က ဤမျှအထိ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။
အရင်းရှင်စနစ်တွင် ငွေကြေးဆိုသည်မှာ အာဏာပင်ဖြစ်သည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသည်နှင့်အမျှ သြဇာအာဏာမှာလည်း လိုက်ပါကြီးထွားလာစမြဲဖြစ်သည်။
ကြောင်တစ်ကောင်သည် လွတ်လပ်စွာ ပြေးလွှားနေပါက မည်သူမျှ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်။ သို့သော် ထိုကြောင်က ကျားတစ်ကောင်အရွယ်အစားလောက် ကြီးထွားလာလျှင်ကော။ ယခု ကျွန်တော်တို့အခြေအနေမှာ ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ ကနဦး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဒေါ်လာသန်း ၁၀ ခန့်သည် ဘီလီယံရာနှင့်ချီ၍ ကြီးထွားလာပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ကျော်ကြားမှု (သို့မဟုတ်) နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။
အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်လိုသည့် ဆန္ဒမရှိလျှင်ပင် အာဏာရှိလာသူများကို ကြိုးဆွဲချချုပ်ကိုင်လိုသည့် လူတို့၏ သဘာဝအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံရေးပဲဖြစ်စေ၊ စီးပွားရေးပဲဖြစ်စေ သူတို့သည် ကျွန်တော်တို့ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။
ဒါဆိုလျှင် သူတို့၏ ကြိုးဆွဲရာကနေ ကျွန်တော်တို့က အလိုလို ခေါင်းငုံ့ခံပြီး သူတို့အကွက်ထဲ ဝင်ပေးရတော့မလား။
L6 ဖြစ်စဉ်အပြီးတွင် ကျွန်တော် တက်ဂယူ ကို အဆုံးထိ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ဖို့ ပြောခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလကားပြောခြင်းမဟုတ်။ အကယ်၍ ယခုမှ ရပ်တန့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် အစကတည်းက စတင်ခဲ့ခြင်းမရှိတာနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
လည်ပင်းတွင် ကြိုးကွင်းစွပ်ပြီး အခိုင်းခံရသည့်ဘဝမျိုး မဖြစ်စေရန်အတွက် ယခုအချိန်မှစ၍ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ရပေမည်။
ကျွန်တော်တို့၏ လက်နက်များမှာ ဘဏ်စာရင်းထဲရှိ ငွေကြေးများနှင့် ကျွန်တော်တို့ ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကုမ္ပဏီများပင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့၏ မျှော်မြင်ချက်သာ မှန်ကန်ပါက ၎င်းတို့သည် ဘီလီယံတန် ကုမ္ပဏီကြီးများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် အကူအညီပေးနိုင်မည့် မဟာမိတ်အနေဖြင့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရှိသည်။
ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်အဖြစ် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် သည် အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးလောကတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီး မျိုးစုံသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများကြားမှ အထိအခိုက်မရှိ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သူများဖြစ်သည်။ ကိုရီးယားတွင်လည်း သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထား၍ မရပေ။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် လိုအပ်ချက်အရသာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်သည်။ Hyunjoo Noona ကဲ့သို့ ဆက်သွယ်ချက်မျိုး ရှိနေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်လာပါက ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးပါ့မလားဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။
စီးပွားရေး မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းသည် အမြဲတမ်း မကောင်းသည်တော့မဟုတ်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အပြန်အလှန် အကျိုးစီးပွားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဆက်ဆံရေးသည် အားနည်းသော သစ္စာတရားထက် ပို၍ ယုံကြည်စိတ်ချရတတ်သည်။
အပြန်အလှန် အကျိုးရှိနေသရွေ့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သစ္စာဖောက်မည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဖြေရှင်းနေစဉ်မှာပင် ဧရာမတိုက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
***
လေယာဉ်သည် ဆန်ဖရန်စစ္စကို လေဆိပ်ပြေးလမ်းပေါ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ကျွန်တော် အိပ်ပျော်နေသည့် တက်ဂယူ ကို နှိုးလိုက်သည်။
“ထတော့”
“ရောက်ပြီလား”
“အေး”
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ရာသီဥတုမှာ သာယာနေသည်။ ကျွန်တော်တို့ ထွက်ခွာစဉ်က နေ့လယ်ဖြစ်သော်လည်း ရောက်သည့်အချိန်တွင် မနက်ခင်းဖြစ်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့ အဝတ်အစားလဲပြီး လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းခဲ့ကြသည်။ ဥရောပတွင် မကြာသေးမီက အကြမ်းဖက်မှုများနှင့် တရားမဝင် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများ ပြဿနာကြောင့် အခက်အခဲရှိနေသည်။ ထိုအငွေ့အသက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၏ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး စစ်ဆေးမှုများမှာလည်း ပိုမိုတင်းကျပ်လာသည်။
လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ခရီးဆောင်အိတ်များ ယူကာ အပြင်သို့ ထွက်လာသည့်အခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်သည် ကျွန်တော်တို့၏ နာမည်များရေးထားသည့် ဆိုင်းဘုတ်ကို ကိုင်ကာ ရပ်စောင့်နေသည်။
သူသည် ကျွန်တော်နှင့် အသက်အရွယ်တူလောက်ရှိမည်ဟု ထင်ရပြီး အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် ရုပ်ရည်သန့်သည်။
ခရီးမထွက်ခွာမီ ရက်အနည်းငယ်အလိုက Chase Southwell နှင့် ပြောခဲ့သည့် စကားဝိုင်းကို သတိရမိသည်။
“အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကို သွားမယ်လို့ ကြားတယ်။ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဘက်က လုံခြုံရေးနဲ့ လမ်းပြပေးချင်ပါတယ်”
ကျွန်တော် ငြင်းစရာအကြောင်းမရှိ၍ လက်ခံလိုက်သည်။
ထိုလူငယ်သည် လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
“လာရောက်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က Henry ပါ။ ခင်ဗျားတို့ကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်”
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ Kang Jinhoo ပါ”
“ကျွန်တော်က တက်ဂယူ ပါ။ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးပါဦး”
သူ့နောက်ကို လိုက်၍ လေဆိပ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာသောအခါ ကယ်လီဖိုးနီးယား၏ နူးညံ့သော နေရောင်ခြည်များ ကျရောက်နေသည်။ ရာသီဥတုကို ကြည့်ရုံနှင့် လူတိုင်း ဘာကြောင့် ဒီမှာနေချင်ကြသလဲဆိုတာ နားလည်သွားသည်။
ရှေ့တွင် လင်မိုဇင်းကားတစ်စီး စောင့်နေပြီး ကိုယ်ရံတော်ဟု ထင်ရသည့် လူနှစ်ယောက်က ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်သည် နားကြပ်တပ်ထားသည်။ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝတ်စုံအိတ်ကပ်ထဲတွင် အဖုအထစ်တစ်ခုရှိနေပြီး သေနတ်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
သေနတ်များလား။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တွင် သေနတ်ကိုင်ဆောင်ခွင့်မှာ တရားဝင်ဖြစ်သည့်အတွက် ကိုယ်ရံတော်များ သေနတ်ဆောင်ထားခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည်တော့မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော်တို့ နောက်ခန်းတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“Palo Alto ကို ပို့ပေးပါ”
***
ဆီလီကွန်တောင်ကြားမှာ ကြီးမားသည့် မြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ Palo Alto ရှိ အဆောက်အဦးတစ်ခုသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် CarOS ၏ ရုံးချုပ်နှင့် သုတေသနစင်တာ တည်ရှိရာဖြစ်သည်။
တက်ဂယူ သည် ကုမ္ပဏီကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ဝါး”
ကျွန်တော်တို့ ဘဏ်စာရင်းထဲတွင် ငွေများရှိနေသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ CEO ဖြစ်သူ Daryl Sagan က အဆောက်အဦးဝင်ပေါက်သို့ ထွက်လာသည်။ ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်ကအတိုင်းပင် သူသည် ဂျင်းဘောင်းဘီ၊ တီရှပ်နှင့် အားကစားဖိနပ်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားသည်။
Daryl က ကျွန်တော်တို့ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုသည်။
“ကြိုဆိုပါတယ်”
“တွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”
ကျွန်တော်က OTK ကုမ္ပဏီ၏ CEO ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည့် လူနည်းစုထဲတွင် သူလည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။
“နောက်ဆုံးတွေ့ပြီးကတည်းက အကြီးကြီးတွေ လုပ်နေတာပဲ။ သတင်းတွေ ဖတ်ရတော့ အံ့သြသွားတယ်”
Brexit အကြောင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ရယ်လိုက်သည်။
“ကံကောင်းသွားတာပါ”
“ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင် မပြောင်းသွားတာ တကယ်ဝမ်းသာပါတယ်”
“ကျွန်တော်တို့က ငွေပဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာပါ၊ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး”
Daryl က ကျွန်တော်စကားကို ကြားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဘာမှ မလုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့်ပဲ ကုမ္ပဏီက ကြီးထွားလာနိုင်ခဲ့တာပါ။ အရင်က လိုအပ်တာထက် ပိုဝင်စွက်ဖက်လို့ ရုန်းကန်ခဲ့ရတဲ့အချိန်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အခုက အကောင်းဆုံး အနေအထားပါပဲ”
တကယ်တော့ ငွေရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်းကို ဝင်မစွက်ဖက်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသည့်ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ကျွန်တော်တို့သည် စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ ကိစ္စများကို လုံးဝ မထိတွေ့ခဲ့ပါ။ ကောင်းမွန်နေသည့် ကုမ္ပဏီများသည် ဆက်လက်၍ ကောင်းမွန်နေဦးမည်ဖြစ်ပြီး ကျရှုံးမည့် ကုမ္ပဏီများမှာလည်း မည်သို့ပင်လုပ်လုပ် ကျရှုံးမည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ Daryl ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ကုမ္ပဏီကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ Start-up အဖြစ် စတင်ခဲ့သည်မို့ ဖြစ်နိုင်သည်၊ ကုမ္ပဏီ၏ ယဉ်ကျေးမှုမှာ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သည်။ CEO ကိုယ်တိုင် လမ်းလျှောက်နေသည့်တိုင် ဝန်ထမ်းများသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ မိမိအလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေကြသည်။
သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ကွန်ပျူတာများမှာ အဆက်မပြတ် အလုပ်လုပ်နေသည်။ လမ်းကြောင်းမျိုးစုံကို ဖန်သားပြင်များ ခွဲ၍ ပြသထားသည်။
“ဒါက ဘာလဲ”
“ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်တဲ့စနစ်ပါ။ သင်ယူမှုစွမ်းရည် တိုးတက်စေဖို့ simulation တွေကို သုံးနေတာပါ”
Daryl ၏ ပြောပြချက်အရ သူတို့သည် virtual မိုင်ပေါင်း ၃ ဘီလီယံကျော်ကို ဖြတ်သန်းပြီးဖြစ်ကာ မတော်တဆမှု အမျိုးမျိုးကို စမ်းသပ်ခြင်းဖြင့် အချက်အလက်များကို စုဆောင်းနေသည်ဟု ဆိုသည်။
လမ်းပေါ်ရှိ လက်တွေ့အခြေအနေတွင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းများစွာ ရှိနေသောကြောင့် လက်တွေ့လမ်းမပေါ်တွင် မောင်းနှင်မှုမှာလည်း အပြိုင်အဆိုင် တိုးတက်နေဆဲဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် အစည်းအဝေးခန်းသို့ သွားခဲ့ကြသည်။
အစည်းအဝေးခန်းတွင် ဝန်ထမ်း ၁၀ ဦးခန့်က စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့မှာ CarOS ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် တီထွင်ဖန်တီးမှုပိုင်းဆိုင်ရာ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့ထဲတွင် ရင်းနှီးနေသည့် မျက်နှာများလည်း ပါဝင်သည်။ ကိုရီးယားတွင် ကျွန်တော်တို့ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် Ryan Gates နှင့် Sergi Yobanovich တို့ ဖြစ်သည်။
သူတို့ကို ပြန်တွေ့ရသည်မှာ ဝမ်းသာစရာဖြစ်သည်။
Daryl က ကျွန်တော်တို့ကို ဝန်ထမ်းများအား မိတ်ဆက်ပေးသည်။
“သူတို့က OTK ကုမ္ပဏီက လူတွေပါ”
ဝန်ထမ်းများက ကျွန်တော်တို့ကို အံ့သြသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ လုပ်ငန်းခွဲပိုင်ရှင်များထံမှ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အစီရင်ခံစာကို လက်ခံရန် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သည့် အာရှလူငယ်များ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားကြပေ။
ကျွန်တော်တို့ ထိုင်လိုက်သောအခါ CFO ဖြစ်သူ Sergi က လက်ရှိ စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ငွေကြေးအခြေအနေကို ဦးစွာ တင်ပြသည်။ အတော်အတန် ရှည်လျားသည့် တင်ပြချက်ဖြစ်သော်လည်း ကောက်ချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်။
တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ကို ကိုရီးယားစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလို့ ငွေတစ်ပြားမှ မရှာနိုင်ဘဲ ငွေကုန်နေရတာကို ဒီလောက်အကြာကြီး ပြောနေရတာလဲ။”
ကုမ္ပဏီတစ်ခုဆိုတာ နှစ်မျိုးပဲ ရှိတယ်။
ငွေရှာပေးနိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီ၊ ဒါမှမဟုတ် ငွေကိုသာ အကုန်အကျခံနေတဲ့ ကုမ္ပဏီ။ လက်ရှိမှာ CarOS က ဒုတိယအမျိုးအစားထဲမှာ ရှိနေတယ်။
ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဆက်လက်ရပ်တည်ဖို့ဆိုရင် ရန်ပုံငွေတွေ အဆုံးမရှိ လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချပြီး ငွေရှာရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ပြင်ပကနေ ရန်ပုံငွေတွေ ဆွဲဆောင်ရမယ်။ ရန်ပုံငွေပြတ်သွားတဲ့နေ့မှာ ကုမ္ပဏီလည်း ရပ်တန့်သွားမှာပဲ။
ကျွန်တော်တို့က CarOS ရဲ့ ရှယ်ယာ ၈၆ ရာခိုင်နှုန်းကို Eunseongcha ဆီကနေ ဒေါ်လာ ၈၈ သန်းနဲ့ ဝယ်ယူခဲ့တယ်။ ညှိနှိုင်းမှုတွေလုပ်ပြီး ဒေါ်လာ ၁၂ သန်း လျှော့ပေးခဲ့တဲ့ ပမာဏအများစုကိုလည်း တီထွင်ထုတ်လုပ်မှုစရိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်နှစ်တောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ တီထွင်မှုစရိတ်တွေ ကုန်သွားခဲ့တယ်။ အဆောက်အဦးနဲ့ မူပိုင်ခွင့်တွေကို အပေါင်ထားပြီး ချေးငွေတွေ ယူခဲ့ရတယ်။ အခုတော့ အဲဒီငွေတွေပါ ကုန်သွားပြီ။
ဒီအခြေအနေကို ကြည့်ရင် Eunseongcha က ဘာလို့ လက်လွှတ်ပြီး ရောင်းချသွားခဲ့လဲဆိုတာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ချက်ချင်းလက်ငင်း ရလဒ်ထွက်မလာတဲ့အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေက ဆက်တိုက်ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အနာဂတ်မှာ အောင်မြင်မယ်ဆိုတဲ့ အာမခံချက်လည်း မရှိဘူးလေ။ ဒါဟာ ရေမရနိုင်တဲ့ တွင်းထဲကို ရေလောင်းထည့်နေသလိုမျိုး ဖြစ်နေမှာပါ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီတွင်းထဲက ရေတွေက တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်တက်လာနေပြီ။
Sergi ရဲ့ တင်ပြချက်အပြီးမှာ COO ဖြစ်သူ Ryan က ဆက်ပြောသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ခွဲအတွင်း CarOS ဟာ ဉာဏ်ရည်တုအပါအဝင် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုစနစ်အတွက် လိုအပ်တဲ့ Operating System တီထွင်ရာမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ အခုဆိုရင် ပြီးဆုံးခါနီး ဖြစ်နေပြီ။
Ryan က ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ပြောသည်။
“ကျွန်တော်တို့က ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြီးမြောက်ဖို့ ကြည့်နေတာပါ၊ လက်ရှိ နည်းပညာက ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရောက်နေပါပြီ။”
တက်ဂယူ က ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင် စီမံကိန်းက ပြီးသလောက် ဖြစ်နေပြီပေါ့။”
Daryl က ခေါင်းကိုစောင်းပြီး “အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေထဲမှာပဲ အဓိကအရာတွေ ရှိနေတာပါ” လို့ ပြောသလိုမျိုးပဲ။ ဒါက ရိုးရိုးဆော့ဖ်ဝဲလ်တစ်ခုဆိုရင် အမှားအယွင်းတချို့ကို သည်းခံလို့ရကောင်း ရနိုင်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာမှာ အမှားအယွင်းဆိုတာ အသက်နဲ့ ရင်းရမယ့် ကိစ္စမျိုးပါ။
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာကို ကားတွေထဲမှာ အပြင်းအထန်ဆုံး ထည့်သွင်းအသုံးပြုနေတဲ့ ကုမ္ပဏီကတော့ အသစ်တည်ထောင်ထားတဲ့ လျှပ်စစ်ကားကုမ္ပဏီ Nikola ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က Nikola ရဲ့ S မော်ဒယ်ဟာ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုစနစ်သုံးနေစဉ်အတွင်း ကြီးမားတဲ့ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။
လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းက အဖြူရောင် ထရပ်ကားတစ်စီးနဲ့ ဝင်တိုက်မိတာပါ။ အတားအဆီးကို တွေ့တဲ့အခါ ယာဉ်က ဘာလို့ မရပ်တန့်ခဲ့ရသလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပါဘူး။ မိုးကောင်းကင် ကြည်လင်နေတဲ့ အဲဒီနေ့မှာ အတားအဆီးကို ခွဲခြားရမယ့် ကင်မရာက အဖြူရောင်ထရပ်ကားကို ကောင်းကင်နဲ့ မခွဲခြားနိုင်ခဲ့လို့ ဖြစ်ပါတယ်။
ရလဒ်အနေနဲ့ ကားက အရှိန်မလျှော့ဘဲ ထရပ်ကားကို တိုက်မိသွားပြီး ယာဉ်မောင်းက နေရာတင် သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်က ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုမှာ အမှားအယွင်း တစ်စက်ကလေးတောင် ရှိရင် ဘယ်လောက်အထိ ဆိုးရွားတဲ့ အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ပြသသွားခဲ့ပါတယ်။
ဝေဖန်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ Nikola က သူတို့ရဲ့ Autopilot စနစ်ဟာ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုစနစ် မဟုတ်ကြောင်း၊ ယာဉ်မောင်းတွေအနေနဲ့ အမြဲတမ်း လမ်းကို အာရုံစိုက်ထားပြီး စတီယာရင်နဲ့ ဘရိတ်ကို အချိန်မရွေး ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ လိုအပ်ကြောင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင် Autopilot ကို ဘာလို့ သုံးနေရတာလဲ။ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာမှာ အနည်းငယ်မျှသော အမှားကိုတောင် လက်ခံလို့ မရပါဘူး။ CarOS ကတော့ အဲဒီလမ်းကြောင်းဆီကို ဦးတည်နေတာပါ။
မပြီးဆုံးသေးပေမဲ့ သူတို့ဟာ ပြီးမြောက်မှု အဆင့်ဆီကို ဦးတည်နေတာကတော့ ထင်ရှားပါတယ်။ လက်ရှိ နည်းပညာနဲ့တင် သူတို့ဟာ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု အဆင့် ၄ ကို ကျော်လွန်ပြီး အဆင့် ၅ ဆီကို ချဉ်းကပ်နေပါပြီ။
ဒီအောင်မြင်မှုရဲ့ အရေးပါပုံကို ခင်ဗျားတို့ သဘောပေါက်ရဲ့လား။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စတင်ခဲ့ချိန်ကတည်းက ယာဉ်မောင်းတစ်ယောက် ရှိနေဖို့ဆိုတာ သာမန်အသိတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ မြင်းလှည်းကနေ ကားအဖြစ် ပြောင်းလဲချိန်မှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ယာဉ်မောင်း မလိုအပ်တော့တဲ့ ခေတ်ကာလထဲကို ကျွန်တော်တို့ ရောက်ရှိလာနေပါပြီ။
ကားပါကင်မှာ ရပ်ထားတဲ့ ကားတွေက ခေါ်လိုက်ရင် ထွက်လာမယ်၊ လောင်စာဆီ နည်းသွားရင်လည်း အလိုအလျောက် အားသွင်းစခန်းဆီ သွားပြီး အားသွင်းကြလိမ့်မယ်။ မောင်းနှင်ခြင်းဆိုတာ နေ့စဉ်လိုအပ်ချက် မဟုတ်တော့ဘဲ ဝါသနာတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။
သိပ္ပံရုပ်ရှင်ထဲက ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လို ဖြစ်နေသလား။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ တကယ်ဖြစ်လာမယ့် အရာဖြစ်ပြီး အဲဒီအချိန်ကလည်း သိပ်မဝေးတော့ပါဘူး။ ကျွမ်းကျင်သူတွေကတော့ လာမယ့် ၁၀ နှစ်အတွင်း ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုစနစ်ဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိလာပြီး ယာဉ်မောင်းမဲ့ကားတွေ လမ်းမပေါ်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားကြပါတယ်။
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုဆိုတာ အနာဂတ် ကားလုပ်ငန်းရဲ့ အဓိကနည်းပညာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိထားကြပြီးသားပါ။ ဒါကြောင့် ကားထုတ်လုပ်သူတွေနဲ့ အိုင်တီကုမ္ပဏီတွေ အားလုံးက သူတို့ရဲ့ နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အပြင်းအထန် အရှိန်မြှင့်နေကြတာပါ။
လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လကဆိုရင် CarOS ဟာ အဲဒီအုပ်စုထဲကိုတောင် မဝင်နိုင်ခဲ့သလို ဘယ်သူကမှလည်း သူ့ကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။
အနာဂတ်ကားတွေအတွက် အဓိကနည်းပညာ နှစ်ခု ရှိပါတယ်။
တစ်ခုက ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက လျှပ်စစ်ကားပါ။ ပထမတစ်ခုက ဆော့ဖ်ဝဲလ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခုက ဟာ့ဒ်ဝဲလ်လို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့က အဲဒီနှစ်ခုထဲက ဆော့ဖ်ဝဲလ်နည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပါ။
ဒါဆိုရင် ဆော့ဖ်ဝဲလ်နဲ့ ဟာ့ဒ်ဝဲလ် ဘယ်ဟာက ပိုအရေးကြီးသလဲ။
နှစ်ခုလုံး အရေးကြီးတာတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုကို ရွေးရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကို ရွေးမှာပါ။ အထူးသဖြင့် Operating System ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်ပေါ့။
ဟာ့ဒ်ဝဲလ် နည်းပညာကိုတော့ အတုခိုးလို့ ရပါတယ်။ ကိုရီးယားက ဂျပန်ကို အဲဒီနည်းနဲ့ လိုက်မီခဲ့တာဖြစ်ပြီး တရုတ်ကလည်း ကိုရီးယားကို အဲဒီအတိုင်း လိုက်မီနေတာပါ။
ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကိုရော အတုမခိုးနိုင်ဘူးလား။
ခိုးနိုင်တာပေါ့။ တချို့နည်းလမ်းတွေအရဆိုရင် ဟာ့ဒ်ဝဲလ်ထက် ပိုလွယ်ပြီး ပိုမြန်မြန် အတုခိုးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနှစ်ခုကြားမှာ ကြီးမားတဲ့ ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။
IBM ဟာ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေစဉ်တုန်းက Microsoft ဆိုတာ ဆော့ဖ်ဝဲလ်ထုတ်တဲ့ ကန်ထရိုက်တာလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ IBM ရဲ့ PC OS ထက် Microsoft ရဲ့ OS ကို ရွေးချယ်လိုက်တဲ့အခါ အခြေအနေက ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ Windows ဟာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းသုံး ကွန်ပျူတာတွေတင်မကဘဲ အိမ်သုံးကွန်ပျူတာတွေမှာပါ OS ဈေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့တယ်။
အလားတူ အခြေအနေမျိုးက နောက်ပိုင်းမှာ စမတ်ဖုန်းတွေမှာလည်း ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။
စမတ်ဖုန်း OS Andromeda ကို တီထွင်သူတွေက ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ဆီကို ဝယ်ယူဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က ကိုယ်ပိုင် OS တီထွင်နေတဲ့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က အဲဒီအဆိုပြုချက်ကို ပယ်ချခဲ့ပြီး Andromeda က Google ရဲ့ လက်အောက်ကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။
နောက်ပိုင်း ဘာတွေဖြစ်လာသလဲဆိုတာ ရှင်းပြစရာမလိုလောက်အောင်ပါပဲ။ Google ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုနဲ့အတူ Andromeda ဟာ ကမ္ဘာ့စမတ်ဖုန်း OS ဈေးကွက်ရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။
စမတ်ဖုန်းဈေးကွက်မှာ အချိန်အတန်ကြာ ရုန်းကန်ခဲ့ရတဲ့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ဟာ နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ်ပိုင် OS ကို စွန့်လွှတ်ပြီး Google ရဲ့ Andromeda ကို ထည့်သွင်းထားတဲ့ L စီးရီးကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ရတယ်။
ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အတော်လေး မြန်ဆန်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေကြောင့် သူတို့ဟာ ဈေးကွက်ထဲမှာ နေရာတစ်ခု ရခဲ့ပြီး NPL ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဆိုတဲ့ အမည်ကိုတောင် ရရှိခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင် OS မရှိတာက စမတ်ဖုန်းဈေးကွက်မှာ Google နောက်ကိုပဲ အမြဲလိုက်နေရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က နောက်ပိုင်းမှာ Typhoon လို့ခေါ်တဲ့ OS အသစ်နဲ့ စမတ်ဖုန်းကို မိတ်ဆက်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတော့ ဈေးကွက်က Andromeda နဲ့ NOS တို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိနေခဲ့ပါပြီ။
ဆော့ဖ်ဝဲလ်မှာ အရေးအကြီးဆုံးအချက်က ဘယ်လောက်ကောင်းသလဲဆိုတာထက် လူဘယ်နှစ်ယောက် သုံးသလဲဆိုတာပါပဲ။
Windows ဟာ အကောင်းဆုံး Operating System ဖြစ်လို့ ဈေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဈေးကွက်ကို အရင်ဦးအောင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။
CarOS တီထွင်နေတာက ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်တဲ့ ဉာဏ်ရည်တုသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ကားတစ်စီးလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ Operating System ဖြစ်ပါတယ်။
နည်းပညာက နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိလာတာနဲ့အမျှ ကားကုမ္ပဏီတွေက ဒါဟာ ဘယ်လောက်အထိ ထူးခြားသလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်လာပြီး သူတို့ရဲ့ သဘောထားကို ပြောင်းလဲလာကြတယ်။
“လက်ရှိမှာတော့ Toyota Group၊ Daimler Group နဲ့ Eunsung Group တို့က ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ကမ်းလှမ်းလာကြပါတယ်။”
“သူတို့က ဘာကို တောင်းဆိုနေတာလဲ။”
ဖြစ်ရပ်တွေ အများကြီး ရှိပြီးသားမို့လို့ သူတို့ဟာ တခြားသူတွေကို အကျိုးဖြစ်စေမယ့် ကိစ္စမျိုးကိုတော့ တောင်းဆိုနေမှာ မဟုတ်ဘူး။
ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူက ဖြေသည်။
“သူတို့က CarOS ရဲ့ ရှယ်ယာကို တောင်းဆိုနေကြတာပါ။”
ဒီအထိ ရောက်လာခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒါကြောင့်ပါပဲ။