အခန်း ၆၆
အိုဟွန်းဂျူး သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ထူးချွန်ထက်မြက်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ် (Korea University) သို့ စီးပွားရေးဌာန၏ ထိပ်တန်းကျောင်းသူအဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ အတန်းတွင် အမှတ်အများဆုံးဖြင့် ဘွဲ့ရကာ၊ နောက်ပိုင်းတွင် အပ်ချည်ပေါက်မှတဆင့် ဝင်ရသည်ထက်ပင် ခက်ခဲသည်ဟု နာမည်ကြီးသည့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တွင် အလုပ်ရခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
အလုပ်ရခြင်းသည် အစသာ ရှိသေးသည်။ သူမသည် နေ့စဉ် အချိန်ပိုဆင်းရပြီး အလုပ်ဝန်ပိလွန်းသဖြင့် အလွန်အလုပ်ရှုပ်သည့်အချိန်များတွင် တစ်ပတ်လုံး အိမ်မပြန်နိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးလည်း ရှိခဲ့သည်။
ခွန်အားကြီးသည့် အမျိုးသားများပင် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲသည့်နေရာတွင် သူမသည် ထူးခြားစွာဖြင့် ရာထူးတိုးလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ပိုမိုမြင့်မားသည့် ရာထူးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ဘဏ်ခွဲမန်နေဂျာရာထူးကို ကမ်းလှမ်းခံရလိမ့်မည်ဟု သူမ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မတွေးခဲ့မိပေ။
ချေ့စ်က အံ့အားသင့်နေသော ဟွန်းဂျူး ကို ပြောလိုက်သည်။ “အကြောင်းရင်း နှစ်ခုရှိပါတယ်။ ပထမတစ်ခုကတော့ ဘဏ်ခွဲမန်နေဂျာရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်လောက်တဲ့ အရည်အချင်း သင့်မှာရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်လို့ပါပဲ။”
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှ ငွေကြေးဆိုင်ရာ ပါရမီရှင်များ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်သည်။ သူမ မည်မျှပင် ထူးချွန်သည့် ပါရမီရှင်ဖြစ်ပါစေ၊ သူမထက် ပိုမိုထူးချွန်သူများ အမြဲရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ၏ အာရှဘဏ်ခွဲမန်နေဂျာများထဲတွင် အာရှလူမျိုး နှစ်ဦးသာ ရှိပြီး အမျိုးသမီးဟူ၍ တစ်ဦးမျှ မရှိသေးပေ။ သူတို့ထဲတွင် အသက်အငယ်ဆုံးပင် ၄၀ ကျော်အရွယ်များ ဖြစ်သည်။
ငွေကြေးလောကသည် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ရှေးရိုးစွဲဆန်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ရဲရင့်သော ခန့်အပ်မှုမျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးသည်။
“နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်ဆိုရင်… အဲ့ဒါက OTK Company ကြောင့်လားရှင်။”
ချေ့စ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။ OTK Company ဟာ လက်ရှိမှာ ကျွန်တော်တို့ အာရှဘဏ်ခွဲရဲ့ အကြီးဆုံး ဖောက်သည်ဖြစ်သလို ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တစ်ခုလုံးမှာလည်း အရေးအကြီးဆုံး ဖောက်သည်တွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။”
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ၏ ဖောက်သည်များထဲတွင် စျေးကွက်တန်ဖိုး ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၁၀၀ ကျော်သည့် ကုမ္ပဏီများ ရှိသည်။ သို့သော် စျေးကွက်တန်ဖိုး ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၁၀၀ ရှိတိုင်း ငွေသားပိုင်ဆိုင်မှု ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၁၀၀ ရှိသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ငွေသားပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် OTK Company နှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် ဖောက်သည်မှာ နည်းပါးလှသည်။
ကြာရှည်စွာ စီစဉ်ထားခဲ့သည့် ကိုရီးယားဘဏ်ခွဲကို အလျင်အမြန် တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ OTK Company ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် OTK Company နှင့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကို ချိတ်ဆက်ပေးရာတွင် ဟွန်းဂျူး က အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။
၎င်းမှာ သူမတွင် ခိုင်မာသော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းသာ မဟုတ်ပေ။
“ဒါပေမဲ့ OTK Company ဆိုတဲ့ ဖောက်သည်ကို ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဆီ ဆွဲခေါ်လာပြီး သူတို့ ကြီးထွားလာအောင် ကူညီပေးခဲ့တာကတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဂျက်စီကာ ပါပဲ။ အဲ့ဒီအဆင့်လောက် အရည်အချင်းရှိရင် အနာဂတ်မှာ ကိုရီးယားဘဏ်ခွဲကို ဦးဆောင်ဖို့ လုံလောက်တာထက် ပိုနေပါပြီ။” ဟု ချေ့စ် ဆောက်သ်ဝဲလ်က ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။
“ရှင် အတွေ့အကြုံအရ သိမှာပါ။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က အရည်အချင်းမရှိတဲ့သူကို ဘဏ်ခွဲမန်နေဂျာရာထူး ပေးလေ့မရှိပါဘူး။” ဟု သူက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
ဤရာထူးမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထမ်းဆောင်ရခြင်းဖြစ်၍ အမှားအယွင်း အနည်းငယ် ရှိကောင်းရှိနိုင်မည်။ သို့တိုင် ချေ့စ်က ဟွန်းဂျူး အနေဖြင့် ၎င်းကို ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။
သို့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးမှာ သူမက ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံမှသာ ဖြစ်မြောက်မည်ဖြစ်သည်။
“ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်မလဲ။” ဟု သူက မေးသည်။
“ကျွန်မက…” ဟွန်းဂျူး တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
ဘဏ်ခွဲမန်နေဂျာတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် ဒေါ်လာသန်းနှင့်ချီသည့် လစာအပြင် စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်သည့် အပိုဆုကြေးများကိုပါ ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ငွေကြေးမှာ သူမအတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားစရာ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ညီငယ် ကုမ္ပဏီတွင် ၃ ရာခိုင်နှုန်း ရှယ်ယာ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူမ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ ဝမ်ငွေ တစ်ထရီလီယံကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုငွေများကို ချက်ချင်း သုံးစွဲနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ နှစ်များစွာ ရရှိခဲ့သည့် လစာများက သူမ၏ အကောင့်ထဲတွင် စုပုံနေသည်။ (ဤနေရာတွင် အလုပ်လုပ်စဉ် ကုမ္ပဏီက သူမကို တိုက်ခန်းနှင့် ကား ပံ့ပိုးပေးထားသဖြင့် ငွေသုံးစွဲရန် လိုအပ်ချက် နည်းပါးခဲ့သည်။)
သူမ စဉ်းစားရမည့်အချက်မှာ ၎င်းနှင့်အတူ ပါလာမည့် တာဝန်နှင့် ဝတ္တရားများ ဖြစ်သည်။
“ငါ တကယ်ပဲ ဒါကို လုပ်နိုင်ပါ့မလား။” ဟု သူမ တွေးမိသည်။
သူမသည် ပထမဆုံး အမျိုးသမီး ဘဏ်ခွဲမန်နေဂျာ ဖြစ်လာမည်။ ဤလောကတွင် ဖန်သားမျက်နှာကျက် (Glass Ceiling) က မည်မျှထူထပ်သည်ကို သူမ ကောင်းကောင်း သိသည်။ အောင်မြင်လျှင်မူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျရှုံးသွားပါက ‘ဒါကြောင့် အမျိုးသမီးတွေကို ဒါမျိုး မလုပ်ခိုင်းသင့်တာ’ ဟူသော မှတ်ချက်မျိုး ကြားရမည်မှာ သေချာသည်။
“ဂျင်ဟူးသာဆိုရင် ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ။”
အခွင့်အရေးများက လူတိုင်းဆီ ရောက်လာတတ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဆုပ်ကိုင်ရန်မှာ ရဲစွမ်းသတ္တိ လိုအပ်သည်။ ဂျင်ဟူးက ထိုအရာကို အကြိမ်ကြိမ် သက်သေပြခဲ့သည်။ ခိုင်မာသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် ဟွန်းဂျူး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ လက်ခံပါတယ်။” ဟု သူမ ကြေညာလိုက်သည်။
ချေ့စ် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကိုရီးယားဘဏ်ခွဲကို ရှင်နဲ့ပဲ အပ်နှံလိုက်ပါတော့မယ်။”
***
ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်မျှကြီးမားသည့် ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပျက်နေပါစေ၊ နေ့စဉ်ဘဝများကတော့ ဆက်လက် လည်ပတ်နေမြဲဖြစ်သည်။
တစ်လမပြည့်ခင်မှာပင် ကျွန်တော့် ပိုင်ဆိုင်မှုထဲသို့ ဝမ်ငွေ ထရီလီယံ ဆယ်ဂဏန်းများစွာ တိုးလာခဲ့သော်လည်း ထူးခြားပြောင်းလဲသွားသည်ဟု မရှိပေ။ ကျွန်တော် အိမ်ပြောင်းခြင်း၊ ကားလဲခြင်း သို့မဟုတ် ဝတ်ဆင်သည့် အဝတ်အစားများကို ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ကျွန်တော့် အကောင့်ထဲရှိ ဂဏန်းများသာ တိုးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တွေးကြည့်လျှင် လူတိုင်းက ထိုဂဏန်းများကို တိုးပွားစေရန်အတွက် ကြိုးစားပမ်းစား အသက်ရှင်နေကြရခြင်းပင်။
ကျွန်တော် ကျောင်းသို့ ကားမောင်းသွားခဲ့သည်။ လမ်းရှင်းနေသဖြင့် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် စော၍ ရောက်လာခဲ့သည်။
ပင်မဂိတ်ပေါက်မှ ဖြတ်ဝင်စဉ် ကျောင်းဝင်ပေါက်တွင် ရပ်ထားသည့် ရုပ်သံလွှင့်ဌာနမှ ယာဉ်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ။”
ကျွန်တော် ကားရပ်လိုက်ပြီး အနီးသို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ စီးပွားရေးတက္ကသိုလ် အဆောက်အအုံအနီးတွင် ကင်မရာသမားများနှင့် မိုက်ခရိုဖုန်းကိုင်ထားသည့် သတင်းထောက်များက တစ်စုံတစ်ခုကို သတင်းယူနေကြသည်။
ကျောင်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်တာလား။
ကျွန်တော် တွေးနေစဉ် မင်ယောင်းနှင့် ဂျောင်အီလ် တို့က သတင်းထောက်များနှင့် စကားပြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”
ကျွန်တော် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ မေးလိုက်ရာ ဂျောင်အီလ် က အော်ပြောသည်။ “ဟောဒီမှာ သူပဲ! ဒီလူက ကန်ဂျင်ဟူးလေ!”
“ဟင်။”
ကျွန်တော် စကားမဆုံးခင်မှာပင် သတင်းထောက်များက ရုပ်သံလွှင့်ဌာန၏ တံဆိပ်ပါ မိုက်ခရိုဖုန်းများကို ထိုးပေးလျက် ကျွန်တော်တို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။
“ခင်ဗျားက ကန်ဂျင်ဟူးလား။”
“စကားလေး တစ်ခွန်းလောက် ပြောပေးပါဦး!”
“ဒီဖြစ်ရပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လို သဘောရပါသလဲ။”
“Brexit နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ကြားထားတာ ရှိပါသလား။”
ကျွန်တော့် နဖူးမှ ချွေးစက်များ စီးကျလာသည်။ ထိုခဏတွင် အတွေးတစ်ခုသာ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ ဝင်လာသည်။
ငါ မိသွားတာလား။
ငါ OTK Company ရဲ့ CEO ဆိုတာ ပေါ်သွားတာလား။
ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…
ဒီသတင်းကို ဘယ်သူ ပေါက်ကြားသွားတာလဲ။
ကျွန်တော့် အကြောင်းကို သိသူက လက်ချိုးရေလို့ရသည်။ တက်ဂယူ၊ ဟွန်းဂျူး၊ အယ်လီ၊ ဆန်းယော့ပ်ဆန်ဘေး၊ ချေ့စ် ဆောက်သ်ဝဲလ် နှင့် ကျွန်တော်တို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည့် ကုမ္ပဏီအချို့၏ CEO အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။
သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကများ ကျွန်တော့်အကြောင်းကို သတင်းဌာနဆီ ပေါက်ကြားလိုက်တာလား။
ကင်မရာမှန်ဘီလူးက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။
ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့။
ကမ္ဘာ့ငွေကြေးစျေးကွက်ကို တုန်လှုပ်အောင် လုပ်နေတဲ့ OTK Company ရဲ့ CEO က တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ပေါ်သွားရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ။
ကျွန်တော် မသိပေမဲ့ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးမှာ သတင်းထူးအဖြစ် တင်ပြကြမှာ သေချာသည်။
ပြီးတော့ မနက်ဖြန်ကစပြီး အရာရာ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။
အခုလိုမျိုး ကျောင်းကို စိတ်အေးလက်အေး တက်ဖို့တောင် ခက်ခဲသွားနိုင်တယ်။ ကိုယ်ရံတော်မပါဘဲ အပြင်မှာ လမ်းလျှောက်ဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်တော့လောက်ဘူး။
“ကျွန်တော်…”
စကားလုံးများက အလွယ်တကူ ထွက်မလာပေ။
ဘာပြောရမလဲ။ ချက်ချင်းပဲ OTK Company ရဲ့ CEO အဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်ရမလား။
ဘေးကနေ ကြည့်နေသည့် ဂျောင်အီလ် က ဝင်ပြောသည်။
“စကားပြောရတာ သက်သောင့်သက်သာပဲ ပြောလိုက်ပါ။ ဆန်းယော့ပ်ဆန်ဘေးနဲ့ ရင်းနှီးတယ်မလား။”
“အမ်။”
သတင်းထောက်များက ကျွန်တော့်ကို မေးခွန်းများ ပိုမေးလာသည်။
“ဥက္ကဋ္ဌ ပါ့ခ် ဆန်းယော့ပ် က ဘယ်လို ဆန်ဘေးမျိုးလဲ။”
“ခင်ဗျားတို့ အသင်းလှုပ်ရှားမှုတွေမှာ အတူတူ ပါဝင်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ မှတ်မိလောက်တဲ့ အဖြစ်အပျက်လေးများ ရှိမလား။”
“K Company တည်ထောင်မှုနဲ့ ခင်ဗျားနဲ့ ဆက်စပ်မှုကို သိချင်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် အခြေအနေကို နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည်။
K Company နာမည်ကြီးလာသည့်နောက်ပိုင်းတွင် ရုပ်သံဌာနအချို့က ဆန်းယော့ပ် ဆန်ဘေးနှင့် ဆက်စပ်နေသူများကို အင်တာဗျူးရန် လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် စိတ်အေးလက်အေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ဒါဟာ ငါ့ကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် ဆန်းယော့ပ် ဆန်ဘေးကြောင့်လား။
ငါ OTK Company ရဲ့ CEO ပါလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မသိလိုက်ဘဲ ဖော်ထုတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ငါ မိသွားတော့မလို ဖြစ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
“ဥက္ကဋ္ဌ ပါ့ခ် ဆန်းယော့ပ် အပေါ် ခင်ဗျားရဲ့ အမြင်ကို ပြောပြပေးပါဦး။”
“ဒီနေရာမှာ ဖုန်းဆက်လို့ ရမလားခင်ဗျာ။”
ဗြိတိန်မီဒီယာတွေမှာ ကျွန်တော့်အကြောင်း နာမည်ပျက်ရှိနေပြီးသားမို့ (တကယ်တော့ အဲဒါ ကျွန်တော့်အကြောင်း ဟုတ်မဟုတ်လည်း ကျွန်တော် မသေချာပါဘူး) သတင်းမီဒီယာတွေနဲ့ ပတ်သက်မနေချင်တော့ပါ။
ကျွန်တော် ကင်မရာကို ကြည့်ကာ “ကျွန်တော်က အဲဒီဆီနီယာနဲ့ သိပ်မရင်းနှီးပါဘူး။ သူ့ဖုန်းနံပါတ်တောင် ကျွန်တော့်ဆီမှာ မရှိပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သတင်းထောက်တွေ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ဟင်။ ဒါပေမဲ့…”
“ကျွန်တော် အတန်းတက်ရဦးမှာမို့ ခွင့်ပြုပါဦး။”
စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် စီးပွားရေးတက္ကသိုလ် အဆောက်အအုံဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။
နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တီဗီပေါ် ပေါ်ချင်နေကြသူအချို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အင်တာဗျူးနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။
ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ပြန့်သလို အာရုံစိုက်ခံချင်သူတွေကလည်း အများကြီးပါပဲ။
ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင်။
ဆန်းယော့ပ် ဆီနီယာက ကျွန်တော်တို့အိမ်ကို ရောက်လာသည်။ အပြင်မှာတွေ့ဖို့ဆိုရင် သူ့မျက်နှာကို လူတိုင်းသိနေပြီဖြစ်သည့်အတွက် အိမ်မှာပဲ တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူက အစိမ်းရောင် Mini Cooper ကားလေးကို စီးလာသည်။
ကားပါကင်ထိုးပြီးနောက် ဆန်းယော့ပ် ဆီနီယာ ကားထဲကနေ အသာလေး တိုးထွက်လာရသည်။ ကားကိုယ်ထည်က ကျဉ်းကျပ်နေသဖြင့် သူ့အရပ်အမောင်းနဲ့ လုံးဝမလိုက်ဖက်ပေ။ သူ့အရွယ်အစားနဲ့ ယှဉ်လိုက်လျှင် ကားလေးက ချစ်စရာကောင်းနေသည်။
“ဒါ ဘာကားလဲ။”
“ဂီဟုန်း ရဲ့ ကားလေ။ သူ အလုပ်သွားရင် သတင်းထောက်တွေက ဝိုင်းအုံပြီး ကင်မရာတွေနဲ့ လိုက်နှောင့်ယှက်နေလို့ သူ့ကားကို ငှားစီးလာတာ။”
“ဒါဆို ဂီဟုန်း က ဘာစီးလဲ။”
“ကျွန်တော် သူ့ကို ကားတင်ပေးလိုက်တယ်။”
“… S-Class စီးရမယ့်လူက Mini Cooper စီးရတယ်ပေါ့။ ဒါက Sharing Economy ဆိုတာမျိုးလား။”
ကျွန်တော်တို့ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ထိုင်လိုက်ကြသည်။
“နေကောင်းလား။ ဒီရက်ပိုင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“သေတော့မှာပဲ။ သတင်းထောက်တွေက ကုမ္ပဏီရှေ့မှာ စခန်းချနေကြတာ။ ဖုန်းတွေကလည်း မနားတမ်းဝင်လာတယ်။ ငါ့ဖုန်းနံပါတ်ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့သွားကြလဲ မသိဘူး၊ အခုတော့ နံပါတ် ထပ်လဲရတော့မယ်။”
“ခင်ဗျားတော့ ပျော်နေမှာပေါ့။”
ဆန်းယော့ပ် ဆီနီယာက စိတ်ကုန်နေဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချသည်။
“ဒါ ရယ်စရာမဟုတ်ဘူး။ အိမ်ရှေ့မှာ သတင်းထောက်တွေ ဝိုင်းနေလို့ အိမ်တောင် ပြန်မအိပ်နိုင်တော့ဘဲ ဟိုတစ်နေရာ ဒီတစ်နေရာမှာပဲ အိပ်နေရတယ်။”
“ဟားဟားဟား!”
တက်ဂယူ က ထိန်းမရအောင် ရယ်မောလိုက်သည်။ ကျွန်တော်လည်း အနည်းငယ် ရယ်လိုက်မိသော်လည်း စိတ်ထဲမှာတော့ မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုး နောက်ပိုင်း ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာမှာကို ကြောက်မိသည်။ တတ်နိုင်သလောက်တော့ ပုန်းကွယ်နေဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ ဘယ်လောက်အထိ ဆက်လုပ်နိုင်ပါ့မလဲ။
“ညစာ မစားရသေးဘူးမလား။”
“မစားရသေးဘူး။ အချိန်လည်း နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ တစ်ခုခု မှာစားလိုက်ရအောင်။”
တက်ဂယူ က ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ရင်း ပြောသည်။
“ဒါဆို တရုတ်စာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
“… တရုတ်စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်းတစ်ခုလောက် ဝယ်လိုက်ပါတော့။”
ခဏအကြာ အစားအသောက် ရောက်လာသည့်အခါ စားပွဲဝိုင်းတွင် ဝိုင်းထိုင်ကာ ဂျာဂျန်မြေ (Black Bean Noodles) နှင့် တန်စူယွတ် (Sweet and Sour Pork) ကို စားရင်း စကားစမြည် ပြောကြသည်။
“အဲဒီနေ့က မဲပေးတဲ့ဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ရင်းနဲ့တင် ငါတော့ သေတော့မယ် ထင်တာ။ ဟွန်းဂျူး ရေ၊ မင်းက အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လောင်းကစားရဲတာလဲ။”
ကျွန်တော် ရယ်မောကာ “ကျွန်တော်လည်း ဘယ်လိုလုပ်မိမှန်း မသိဘူး” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဆန်းယော့ပ် ဆီနီယာ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ငါသာဆိုရင် ဘယ်သူက ဘာပြောပြော လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကြောင့်သာ နာမည်ကြီး ဆယ်လီတစ်ယောက်က မင်းကို အကြွေးတင်သွားပြီ။ အော်! ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က ကိုရီးယားမှာ ဘဏ်ခွဲဖွင့်တော့မယ်ဆိုတာ ဘယ်တုန်းက ကြားလိုက်တာလဲ။”
“ကျွန်တော်တို့လည်း သတင်းထဲမှာပဲ တွေ့လိုက်တာပါ။”
“ဒါဆို ဆီနီယာလည်း ကိုရီးယားကို ပြန်လာတော့မှာလား။”
တက်ဂယူ က “လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက အစ်မနဲ့ စကားပြောဖြစ်တယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်လာဖို့ များတယ်” ဟု ပြောသည်။
တွေးကြည့်လိုက်တော့ အယ်လီလည်း ကိုရီးယားကို လာမှာလား။
စားသောက်ပြီးချိန်တွင် ဆန်းယော့ပ် ဆီနီယာက “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီငွေတွေကို ဘာလုပ်ရမလဲ မသိတော့ဘူး။ ဝမ်ငွေ ၄၈ ထရီလီယံတောင် ရှိနေတာ။ ဒီလောက် ငွေသားလက်ဝယ်ရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီး ဘယ်နှစ်ခုလောက် ရှိမလဲ” ဟု ဆိုသည်။
CB ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ IB ပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းက ဒီငွေကို လိုချင်နေကြသည်။ ဘဏ်တွေကလည်း အပ်ငွေတွေ လက်ခံဖို့ တန်းစီနေကြပြီ။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူနဲ့မှ အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့မှာ အစီအစဉ် မရှိပါ။
“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တဲ့ တခြားကဏ္ဍရော မရှိဘူးလား။” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
ဆန်းယော့ပ် ဆီနီယာ၏ မျက်လုံးများက ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အရောင်တောက်သွားသည်။ “တကယ်တော့ စဉ်းစားထားတာ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။”
Brexit ပြီးတဲ့နောက် သူက နောက်ထပ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အခွင့်အလမ်းကို ရှာနေပုံရသည်။
“ဘာလဲခင်ဗျာ။”
“ဒီရက်ပိုင်း Cryptocurrency စျေးကွက်က စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်။”
တက်ဂယူ က စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။ “Bitcoin လား။”
အကြီးဆုံး လဲလှယ်ရေးစင်တာဖြစ်သည့် မောင်တိန်ဟေးလ် ဟက်ခံရပြီး ဒေဝါလီခံလိုက်ရသည့်နောက်ပိုင်း ဒေါ်လာ ၁၀၀၀ ကျော်ခဲ့သည့် Bitcoin စျေးသည် ဒေါ်လာ ၅၀၀ အောက်အထိ ထိုးကျသွားခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က လူတိုင်းက Cryptocurrency တွေ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် Brexit ကြောင့် မကြာသေးမီကမှ ပြန်လည် အာရုံစိုက်ခံလာရသည်။ ဗြိတိန်၏ EU မှ နုတ်ထွက်မှုကြောင့် ကမ္ဘာ့စတော့ရှယ်ယာစျေးကွက်များ တုန်လှုပ်ပြီး ငွေလဲနှုန်းများ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာချိန်တွင် Bitcoin သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အစားထိုးတစ်ခုအနေဖြင့် ပေါ်ထွက်လာကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
Brexit ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာသည့်နေ့တွင်ပင် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီး ဒေါ်လာ ၇၀၀ အမှတ်အသားကို ပြန်လည် ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
“မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်း Cryptocurrency တွေမှာ တန်ဖိုးဆိုတာ မရှိဘူး။ ထုတ်ပေးတဲ့ အာဏာပိုင်လည်း မရှိ၊ ငွေပေးချေမှု အာမခံချက်လည်း မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တချို့လူတွေကတော့ သူတို့မှာ တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ ယုံကြည်နေကြတယ်။”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “တန်ဖိုးဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ နှိုင်းယှဉ်ချက်တစ်ခုပါပဲ။”
ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင်၊ ဒေသ A မှာ ရှာရခက်ပြီး ဒေသ B မှာတော့ မရှားပါးသည့် ကနုကမာတစ်မျိုးကို ငွေကြေးအဖြစ် သုံးတယ်လို့ ဆိုပါစို့။
ဒေသ B မှာ နေတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်က ဒီကနုကမာတွေကို ဒေသ A ကို သယ်သွားရင် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ ဒါမှမဟုတ် အလှဆင်ပစ္စည်းတွေလို အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲလှယ်လို့ရတယ်ဆိုတာ သိထားတယ်။ ဒါကြောင့် သူက ဒေသ B မှာ ကနုကမာတွေကို စုဆောင်းပြီး ဒေသ A မှာ ရောင်းချကာ အမြတ်ထုတ်တယ်။
မကြာခင်မှာပဲ ဒီအချက်က ဒေသ B တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားတယ်။ အခုဆိုရင် ဒေသ B မှာ ရှိတဲ့လူတိုင်းက အရင်က အမှိုက်လို့ ထင်ခဲ့တဲ့ ဒီကနုကမာတွေဟာ ဒေသ A မှာတော့ တန်ဖိုးကြီးတယ်ဆိုတာ သိသွားကြပြီ။
ဒေသ B ကလူတွေကလည်း ကနုကမာတွေကို စုဆောင်းပြီး ဒေသ A ကို သယ်သွားကြလိမ့်မယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ အရင်က အမှိုက်လို့ သတ်မှတ်ခံခဲ့ရတဲ့ ကနုကမာတွေဟာ ဒေသ B မှာပါ တန်ဖိုးကြီးလာတော့တယ်။
အနှစ်ချုပ်ရရင် ကနုကမာက ဒေသ A မှာ တန်ဖိုးရှိနေတဲ့အတွက် ဒေသ B မှာပါ တန်ဖိုးရှိလာတာပဲ။
Cryptocurrency လည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က Cryptocurrency တစ်ခုမှာ တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ယုံကြည်နေရင်တောင် တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒါကို ဒေါ်လာ ၆၀၀ နဲ့ ရောင်းမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ချက်ချင်း ဝယ်မှာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လဲလှယ်ရေးစင်တာမှာ ဒေါ်လာ ၇၀၀ ကျော်နဲ့ ပြန်ရောင်းလို့ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိနေလို့ပါ။
“Cryptocurrency…”
တွေးကြည့်လိုက်ရင် ဒီအရာအားလုံးက အဲဒီ Cryptocurrency ကြောင့် စတင်ခဲ့တာပဲ။
ထိုအချိန်တွင် ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့၌ ဟိုလိုဂရမ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
-Ethereum Mining-