စိတ်ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည့်နောက်တွင် နောက်တစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်ရမည့်အလုပ်များကို စနစ်တကျ စီစဉ်လိုက်ပြီး သက်ဆိုင်ရာလူများကို ဆက်သွယ်ကာ ညွှန်ကြားချက်များ ပေးလိုက်သည်။
သူက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးလာသည်။
[ရုတ်တရက်ကြီးလား? ဘာကြောင့်လဲ? တစ်ခုခုလုပ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားတာလား?]
"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ မသေချာသေးဘူး။"
သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
[တကယ်လား? ဘာနည်းလမ်းလဲ?]
"လောလောဆယ်တော့ ကိုယ့်ဆီမှာပဲ ထားထားပေးပါ။"
ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရသည့် အနာဂတ်အကြောင်းနှင့် ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်မည့် နည်းလမ်းအကြောင်းကို သူ့ကို ပြောပြလိုက်သည်။
ကျွန်တော့်စကားကို ကြားပြီးနောက် သူ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။
[ဟားဟားဟား!]
"ဒါကို ကြားရင် ရူးနေတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမဲ့..."
[ဝါး! ဒါ ငါတစ်ခါမှ မတွေးဖူးတဲ့ နည်းလမ်းပဲ! ရူးသွပ်တယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသားပဲ။ ဒါနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာတမ်းတစ်ခုကိုတောင် ငါအရင်က ဖတ်ဖူးသလိုပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီအခြေအနေမျိုးမှာတော့ ဒါက အတော်လေး ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။]
"ဒါဆိုလည်း စိတ်အေးရတာပေါ့။"
[မင်းပြောတဲ့အတိုင်း ချက်ချင်း စတင်ဆောင်ရွက်လိုက်မယ်။]
ဖုန်းချပြီးနောက် ကျွန်တော် ဂျင်ဟူး ကို ပြောလိုက်သည်။
"ငါ တရုတ်ပြည်ကို သွားတော့မယ်။ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ထားလိုက်၊ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ချက်ချင်း ငါ့ကို ဆက်သွယ်။"
ဂျင်ဟူး က ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့။"
"ဟွန်းဂျူး မမ နဲ့ စကားကောင်းကောင်း ပြောလိုက်ဦး။"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ဂျင်ဟူး မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူ အခု မမ ဆီကနေ အပြောခံရတော့မည်မှာ သေချာသည်။
***
ကျွန်တော် ပုဂ္ဂလိကဂျက်လေယာဉ်ဖြင့် ပေကျင်းသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
ပေကျင်းကို ရောက်တာ အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကြောင့်ပင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ ဖုန်မှုန့်ကင်းစင်ကာ ကြည်လင်နေသည်။ ကောင်းကင်ကို မြင်ရတာ ဝမ်းသာစရာကောင်းသော်လည်း ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ဒါက သိပ်ပြီး ကောင်းသည့်လက္ခဏာတော့ မဟုတ်ပေ။ မြို့ပတ်လည်ရှိ စက်ရုံအလုပ်ရုံများ ပိတ်ထားရသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။
ကျွန်တော် ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီး လီရွှီဝေနှင့် ဟိုတယ်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
"ဟားဟား! ကန်ဂျင်ဟူး၊ ကြိုဆိုပါတယ်။"
"တွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။"
သူသည် ဘာမှမဖြစ်သလိုနှင့် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ နှုတ်ဆက်စကား ပြောဆိုပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည် သောက်ကြသည်။
စကားပြန်ရှိသော်လည်း ရိုးရှင်းသည့် စကားဝိုင်းများကို အင်္ဂလိပ်လိုပင် ပြောဆိုကြသည်။
"ပေကျင်းက ဘယ်လိုလဲခင်ဗျာ။"
"ဒီကြားထဲ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတယ်။ နားနီးနားနားမှာ ဆောက်နေတဲ့ မိုးမျှော်တိုက်ကို မြင်တော့ အံ့အားသင့်မိတယ်။"
"အော်! ပေကျင်း ငွေကြေးစင်တာအကြောင်း ပြောတာနေမှာပေါ့။"
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တရုတ်နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးတွင် မိုးမျှော်တိုက်များကို အပြိုင်အဆိုင် ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြပြီး မြို့၏ ရှုခင်းများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ယခုဆိုလျှင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မိုးမျှော်တိုက်များ၏ ရာခိုင်နှုန်း ၅၀ မှာ တရုတ်နိုင်ငံတွင် ရှိနေသည်။
ကျွန်တော်သည် မိုးမျှော်တိုက်တစ်ခု ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသည့်အချိန်တွင် စီးပွားရေးအကျပ်အတည်း ဖြစ်ပေါ်တတ်သည့် "မိုးမျှော်တိုက် ကျိန်စာ" အကြောင်းကို တွေးမိသည်။
မိုးမျှော်တိုက်များကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းများသည် စီးပွားရေး အလွန်ကောင်းမွန်နေချိန်တွင် စတင်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဆောက်လုပ်ရေးပြီးစီးချိန်တွင် စီးပွားရေးသံသရာအရ ကျဆင်းမှု စတင်တော့သည်။
သဘာဝကျကျပင် ထိုကဲ့သို့သော အဆောက်အအုံကြီးများကို ဆောက်လုပ်ခြင်းမှာ အကြွေးများဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် အကြွေးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော တာဝါတိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ကျွန်တော် အဓိကအကြောင်းအရာဆီသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။
"ဒီရက်ပိုင်း တရုတ်စီးပွားရေးက ဘယ်လိုရှိလဲခင်ဗျာ။"
သူက အေးဆေးသော အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။
"ခင်ဗျား ဒါကို သိချင်လို့ လာတာပေါ့လေ။ သတင်းဆိုးလေး နည်းနည်းပါးပါး ရှိပေမဲ့ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။"
စီးပွားရေးဆိုသည်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည့်အတိုင်း စျေးကွက်တွင် မိမိကိုယ်ကို ထင်မြင်ယူဆချက်များ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာတတ်သည့် နေရာမျိုး မရှိပေ။ ဘဏ်တစ်ခု ဒေဝါလီခံတော့မည်ဟု ကောလာဟလ ထွက်လာလျှင် ကျန်းမာသော ဘဏ်ပင်လျှင် ဘဏ်ပြေးများကြောင့် ပြိုလဲသွားနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် အစိုးရအနေဖြင့် အတွင်းစိတ်တွင် မည်မျှပင် အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရပါစေ၊ အမြဲတမ်း အဆင်ပြေသည်ဟုသာ ပြောလေ့ရှိသည်။ အစိုးရက အကျပ်အတည်းရှိကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သည့်အချိန်တွင် စီးပွားရေးမှာ ပို၍ပင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်။
တရုတ်သည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒ ကျင့်သုံးပြီးနောက် နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို တက်ကြွစွာ ဆွဲဆောင်ခြင်းဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ သို့သော် အကျပ်အတည်း ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုအရင်းအနှီးများမှာ တရုတ်နိုင်ငံမှ ထွက်ခွာတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများနှင့် နေ့စဉ်တွေ့ဆုံကာ စည်းရုံးနေရသည်။ ကျွန်တော့်ကို တွေ့ဆုံခြင်းမှာလည်း ၎င်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"အဲဒီအတွက် ကျဆင်းမှုနှုန်းက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ ရှန်ဟိုင်းစတော့အညွှန်းကိန်း အပါအဝင် အညွှန်းကိန်းအားလုံးနီးပါး ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ကျသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။"
"စတော့ရှယ်ယာဆိုတာ တက်လိုက် ကျလိုက် ရှိတာပါပဲ။ ဒါက သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ချိန်ညှိတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုပါပဲ။"
သူက ထိုသို့ ပြောသော်လည်း အခြေအနေမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။
"ဒါဆို ဖိလစ်ပိုင်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေကို ဘယ်လိုမြင်လဲခင်ဗျာ။ အဲဒါကလည်း သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ချိန်ညှိတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်လား။"
ဝေါလ်စထရိ ၏ ထင်ကြေးပေး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများမှာ အာရှဘက်သို့ ရွေ့လျားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေ့ဆုံးတွင် Albert Management ရှိနေသည်။ ဟောင်ကောင် နှင့် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ငွေကြေးစျေးကွက်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည့် George Soros လည်း ပါဝင်နေသည်။
ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခံရသူမှာ ဖိလစ်ပိုင် ဖြစ်သည်။
အမေရိကန်က အတိုးနှုန်းကို တိုးမြှင့်လိုက်ပြီးနောက် ဖိလစ်ပိုင်မှာလည်း အရင်းအနှီးများ ထွက်မသွားစေရန် အတိုးနှုန်းကို ၇.၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ စီးပွားရေးကျဆင်းနေသည့် ဖိလစ်ပိုင်အတွက် မခံနိုင်သော အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ CDS (credit default swap) ပရီမီယံများ မြင့်တက်လာပြီး ကုမ္ပဏီများမှာ ငွေကြေးအရင်းအနှီး ရှာဖွေရာတွင် အလွန်အခက်အခဲ ဖြစ်လာသည်။
ဤအခြေအနေတွင် ငွေကြေးစျေးကွက်အတွင်းသို့ ရှော့ရောင်း (short-selling) များ အများအပြား ဝင်ရောက်လာသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည့် ဖိလစ်ပိုင်အစိုးရမှာ ငွေလဲနှုန်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် နိုင်ငံခြားငွေ အရန်ငွေများကို အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်ရသည်။
သူတို့သည် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများကို အကူအညီတောင်းခဲ့သော်လည်း အဆိုပါနိုင်ငံများမှာလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်ဖြစ်ရာ ကူညီပေးရန် ခက်ခဲနေသည်။ ဂျပန်ကမူ ဖိလစ်ပိုင်ရှိ ဂျပန်အရင်းအနှီးများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားသည်။
ဖိလစ်ပိုင်က ဘယ်လောက်အထိ ဆက်ခံနိုင်ဦးမည်နည်း။
"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အရင်းအနှီးတွေက ဖိလစ်ပိုင်ကိုပဲ လုယက်ဖို့ စုဝေးလာတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီထင်ကြေးပေး အရင်းအနှီးတွေ နောက်ထပ် ဘယ်ကို ရွှေ့သွားမလဲဆိုတာ ထင်ရှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"
ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီး လီရွှီဝေက ခနဲ့လိုက်သည်။
"တရုတ်လည်း အဲဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလက ထင်ကြေးပေး အရင်းအနှီးတွေ ဖြန့်နေတဲ့ ဇာတ်လမ်းပါပဲ။ အဲဒါကို ယုံပြီး ကြောက်နေရမှာလား။"
တရုတ်နိုင်ငံသည် သတင်းဆိုးမျိုးစုံနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ဖြစ်ရာ ယွမ်ငွေ တန်ဖိုးကျဆင်းခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသော အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ ၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာပါက တရုတ်စီးပွားရေးသာမက ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးပါ ပြိုလဲသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။
တရုတ်သည် ငေးကြည့်မနေခဲ့ပေ။ ပြည်တွင်း စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို မြှင့်တင်နေရင်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် အခြေအနေများအတွက် နိုင်ငံခြားငွေ အရန်ငွေများကိုလည်း အသည်းအသန် ရှာဖွေနေသည်။
သို့သော် ယွမ်ငွေ တန်ဖိုးကျလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသည့်အတွက် ဒေါ်လာများမှာ စျေးကွက်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်မှ လဲလှယ်လျှင် ပို၍ အမြတ်ရမည်ဟု သေချာနေပါက အခု လဲလှယ်ရမည့် အကြောင်းရင်း မရှိပေ။ ကုမ္ပဏီများကလည်း တင်ပို့မှုမှ ရရှိထားသည့် ဒေါ်လာများကို မလဲလှယ်ဘဲ ကိုင်ထားကြသည်။
ဒေါ်လာများ စျေးကွက်ထဲ ပြန်ရောက်လာစေရန် ယွမ်ငွေကို စျေးကွက် လက်ခံနိုင်သည့် အဆင့်အထိ တန်ဖိုးလျှော့ချပေးရမည်။ သို့သော် တရုတ်တို့သည် သူတို့၏ ထုံးစံအတိုင်းပင် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားသည်။
သူတို့သည် စီအီးအိုများကို ခေါ်ယူစစ်ဆေးပြီး စွဲချက်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖိအားပေး ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကို စတင်သည်။ တရုတ်၏ အကြီးဆုံး အင်တာနက်ကုမ္ပဏီဖြစ်သည့် WeChant ၏ စီအီးအို ဟွန်းဂျူး ကိုပင် စစ်ဆေးရန် ခေါ်ယူခဲ့သည်။
ထိုအခါ အံ့အားသင့်သွားသည့် ကုမ္ပဏီများအားလုံးသည် သူတို့ ကိုင်ထားသည့် ဒေါ်လာများကို စျေးကွက်ထဲသို့ အကုန်ထုတ်သွင်းလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဤနည်းလမ်းတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်။ ကုမ္ပဏီများမှာ လူမိုက်များ မဟုတ်ကြသည့်အတွက် သူတို့၏ ဒေါ်လာများကို ပို၍ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဝှက်ထားရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။
"ဒါပဲ သိချင်တာလား။"
မဖြစ်နိုင်ပါ။
ကျွန်တော် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မေးလိုက်သည်။
"ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်ကို ဟောင်ကောင် မှာ ချထားဖို့ အစီအစဉ် ရှိလား။"
ကျွန်တော့်မေးခွန်းကြောင့် ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီး လီရွှီဝေ၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်သွားသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသေးသေးလေးမှပင် ပြင်းထန်သော ဖိအားပေးသည့် အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူက မကျေမနပ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဘာကြောင့်များ ကန်ဂျင်ဟူး က အဲဒီကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ။"
ကျွန်တော် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်းစားဖြစ်သူ မွေးရပ်မြေမို့လို့ပါ။"
ဤသည်မှာ ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်ကို ဟောင်ကောင် သို့ မစေလွှတ်စေချင်သည့် ကျွန်တော့်ဆန္ဒကို ဖော်ပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီး လီရွှီဝေက သက်ပြင်းချသံနှင့်အတူ ပြောသည်။
"ခင်ဗျား စိုးရိမ်တာကို နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကန်ဂျင်ဟူး စိတ်ပူစရာ ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော်ရော၊ တခြားသူတော်တော်များများရော ဒီလိုမျိုး မဖြစ်လာစေချင်ကြပါဘူး။"
ဟောင်ကောင် ရှိ ဆန္ဒပြမှုများမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ အရေအတွက်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသည်။ ရှန်ကျန်းတွင် ချထားသော ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်မှာလည်း ကြွားဝါပြသသည့်အနေဖြင့် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုများ စတင်လုပ်ဆောင်လာသည်။
People’s Daily နှင့် CCTV ကဲ့သို့သော နိုင်ငံပိုင်မီဒီယာများက ဟောင်ကောင် ဆန္ဒပြမှုများကို တရားမဝင်ဟု သတ်မှတ်ကာ စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်ဟု ပြစ်တင်ဝေဖန်ကြသည်။
ရည်ရွယ်ချက်မှာ စီးပွားရေးကျဆင်းမှုနှင့် စတော့ရှယ်ယာ၊ အိမ်ခြံမြေစျေးကွက် ကျဆင်းမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မကျေနပ်မှုများကို ကွန်မြူနစ်ပါတီထံမှ လွှဲပြောင်းကာ ဟောင်ကောင် ဘက်သို့ ဦးတည်စေရန် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ဤအချက်ကို ယုံကြည်ကြမလား ဆိုသည်မှာ မသေချာသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင်မူ ထိရောက်နေပုံရသည်။
တရုတ်အင်တာနက်နှင့် ဆိုရှယ်မီဒီယာများကို ကြည့်မည်ဆိုပါက ဟောင်ကောင် ၏ ထင်ကြေးပေး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများက တရုတ်စီးပွားရေးကို ဖျက်ဆီးနေသည်ဟူသော ကောလာဟလများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူပြောသည့်အတိုင်း ပါတီအတွင်း၌ပင် ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင်မှုအသံများ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားပါက ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမည်ကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။
"ကျွန်တော် ဥက္ကဋ္ဌနဲ့ တွေ့ချင်ပါတယ်။"
ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီး လီရွှီဝေက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌက အလုပ်များတယ်။ အခုချက်ချင်း ပြန်သွားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။"
တရုတ်စီးပွားရေးမှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုလျှင် လွန်မည်မဟုတ်ပေ။ မည်သည့်အရာမဆို အဆိုးမြင်အချက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။
ကျွန်တော် ဥက္ကဋ္ဌ ဂျန်းပင်ဟွာနှင့် အကြောင်းမဲ့သက်သက် တွေ့ဆုံသည်ဟူသော ကောလာဟလသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက တရုတ်စီးပွားရေး အန္တရာယ်ရှိနေသည်ဟု အထင်ခံရနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူက အလွန်အမင်း ထိခိုက်လွယ်စွာ တုံ့ပြန်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ကျွန်တော် အကြောင်းမဲ့ လာတာ မဟုတ်ဘူး။"
"အခုက အဲဒီလိုလုပ်ရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။"
"အခုက အဲဒီလိုလုပ်ရမယ့် အချိန်မဟုတ်လို့ပဲ ကျွန်တော် ဒါကို လုပ်နေတာပါ။"
ကျွန်တော့်အမူအရာကို ကြည့်ပြီးနောက် ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီး လီရွှီဝေက ခဏတာ ထသွားပြီး ပြန်ရောက်လာသည်။
"ဒီနေ့ကိစ္စကို အပြင်လူတွေ မသိရအောင် ကျွန်တော် ယုံကြည်လို့ ရမလား။"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့။"
***
ကျွန်တော် မော်တော်ကားအမည်းတစ်စီးဖြင့် ဇုန်နန်ဟိုင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး ဇုန်နန်ဟိုင်ရှိ အခန်းငယ်တစ်ခုသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသည်။
ထိုနေရာတွင် တစ်နာရီခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဥက္ကဋ္ဌ ဂျန်းပင်ဟွာနှင့် ဝန်ကြီးချုပ် ဘိုရှောင်ယွီတို့ အတူတူ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဥက္ကဋ္ဌ ဂျန်းပင်ဟွာက ပြုံးလျက် ကျွန်တော့်လက်ကို ဆွဲနှုတ်ဆက်သည်။
"ဝေးလံတဲ့ ဒီနေရာအထိ လာပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
"တွေ့ရတာ ကြာပါပြီ။"
ဝန်ကြီးချုပ် ဘိုရှောင်ယွီက ပြောသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ချိန်းဆိုမှုတစ်ခု ရှိသေးလို့ မိနစ် ၃၀ ထက် ပိုပြီး အချိန်ပေးဖို့ ခက်ပါလိမ့်မယ်။"
"အဲဒါဆို လုံလောက်ပါတယ်ခင်ဗျာ။"
သူတို့ ထိုင်ချလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"ထင်ကြေးပေး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက ယွမ်ငွေကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိထားမှာပါ။"
တရုတ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် လူဦးရေအများဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ ကွန်မြူနစ်ပါတီက ဤကြီးမားသောနိုင်ငံကို စီမံကိန်းစီးပွားရေးစနစ်ဖြင့် အုပ်ချုပ်နေသည်။
လူဦးရေ ၁.၅ ဘီလီယံထဲမှ အကောင်းဆုံး စီးပွားရေးပညာရှင်များ စုဝေးရောက်ရှိနေသည့်အတွက် တရုတ်စီးပွားရေးကို ဖြိုချရန် အင်အားစုတစ်ခုက ကြိုးစားနေသည်ကို သူတို့ ကြိုတင်သတိပြုမိပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ အောင်မြင်မလား မအောင်မြင်ဘူးလားဆိုသည့် ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ပါမောက္ခ ဝေဟီဘေး နှင့် ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်တွေးမိသည်။
တရုတ်စီးပွားရေး၏ ပြဿနာများမှာ ယာယီဖြစ်သော သို့မဟုတ် မတော်တဆဖြစ်သော ပြဿနာများ မဟုတ်ဘဲ တည်ဆောက်ပုံဆိုင်ရာ ပြဿနာများ ဖြစ်သည်။ ကော်ပိုရိတ်အကြွေးများ၊ အိမ်ခြံမြေ ပူဖောင်း၊ အရိပ်ဘဏ်လုပ်ငန်းများ။
လူတို့က ၎င်းကို 'မီးခိုးရောင် ကြံ့' (gray rhino) ဟု ခေါ်ကြသည်။ အနက်ရောင် ငှက် (black swan) ဆိုသည်မှာ မသိရှိခဲ့သည့်အတွက် တားဆီးမရနိုင်သော အရာဖြစ်ပါက၊ မီးခိုးရောင် ကြံ့ ဆိုသည်မှာ သိလျက်နှင့်ပင် မတားဆီးခဲ့သည့် အရာမျိုး ဖြစ်သည်။
ပိုမိုကြီးမားသော အကျပ်အတည်း မတိုင်မီ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့က အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိလျက်နှင့်ပင် ရွှေ့ဆိုင်းထားပြီး လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။
ထိုအချိန်အတွင်းမှာပင် မီးခိုးရောင် ကြံ့မှာ တရုတ်နိုင်ငံကို ပြိုလဲစေနိုင်လောက်အောင် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ယခုမူ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုကြံ့ကို ကြိမ်လုံးဖြင့် ရိုက်နှက်နေသည်။
"တိုက်ခိုက်မှုတွေ အမှန်တကယ် စတင်လာတဲ့အခါ တရုတ်အနေနဲ့ ဘယ်လောက်အထိ ဆက်ခံနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါသလဲ။"
သူက ကျွန်တော့်ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။ ကျွန်တော့် အတွေးတွေကို ဖတ်ရှုလိုသည့် အကြည့်မျိုး ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် သူ၏ အကြည့်ကို မရှောင်ဘဲ တည့်တည့်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
ငွေကြေးတွင် အကောင်း၊ အဆိုးဟူ၍ မရှိသလို၊ မိတ်ဆွေ၊ ရန်သူဟူ၍လည်း မရှိပေ။ အမြတ်နှင့် အရှုံးသာ ရှိသည်။ အရင်းအနှီးဆိုသည်မှာ အမြတ်ရနိုင်သရွေ့ မည်သည့်နေရာသို့မဆို ရွေ့လျားနိုင်ပြီး မည်သူနှင့်မဆို လက်တွဲနိုင်သည်။
ယခုအချိန်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ ယုံကြည်၍ မရပေ။ အမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် တရုတ်စီးပွားရေးကို ပြိုလဲစေရန် ကျွန်တော် ဦးဆောင်မလုပ်ဘူးဟု မည်သည့်ဥပဒေကမျှ ပြဋ္ဌာန်းမထားပါ။
"ကျွန်တော်ထင်ရင်တော့ တစ်လလောက်အထိတော့ ခံနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။"
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် တစ်လထက် ပိုခံဖို့ ခက်ခဲနေပြီလား။
ကျွန်တော် အေးအေးဆေးဆေး တွက်ချက်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် အချိန်မီနိုင်ပါ့မလား။ ကျွန်တော် လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူတို့လည်း လှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်။ တိုက်ခိုက်မှသာ ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ သိရလိမ့်မည်။
အောင်မြင်လျှင် အရာအားလုံးကို ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ရှုံးနိမ့်လျှင် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးရမည်။ သူတို့အတွက်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။
"လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်မလဲ။"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အခန်းထဲရှိ လူအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဝန်ကြီးချုပ် ဘိုရှောင်ယွီက ထိုင်ခုံမှ ခုန်ထလုနီးပါးဖြင့် မေးသည်။
"အဲဒါ အမှန်တကယ်ပဲလား။"
ဥက္ကဋ္ဌ ဂျန်းပင်ဟွာကလည်း အသံမထွက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အံ့သြမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"နည်းလမ်းကို မပြောခင် ခင်ဗျားတို့ကို ကတိတစ်ခုပေးစေချင်ပါတယ်။"
ဥက္ကဋ္ဌ ဂျန်းပင်ဟွာက ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
"ဘာလဲ။"
"ကျွန်တော် ခုနက ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီးကို ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်ကို ဟောင်ကောင် မှာ ချထားတာကို ကျွန်တော် မလိုလားပါဘူး။ နောက်ပြီး ဟောင်ကောင် ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်နဲ့ ဒီမိုကရေစီစနစ်တွေ ဆက်လက်တည်တံ့နေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နှင့် ကြည့်နေသည့် ဝန်ကြီးချုပ် ဘိုရှောင်ယွီက သတိပေးသည့် လေသံဖြင့် အသံမြှင့်လိုက်သည်။
"စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး! ခင်ဗျား အတိုင်းအတာကျော်လွန်တာကို ရှောင်တာ အကောင်းဆုံးပဲ!"
သူ၏ မျက်နှာတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြင်းထန်စွာ ပေါ်လွင်နေသည်။
"ကျွန်တော် တရုတ်တစ်နိုင်ငံတည်းမူဝါဒကို ဆန့်ကျင်မယ်လို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဟောင်ကောင် ရဲ့ လက်ရှိအနေအထားက တရုတ်အတွက်လည်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာမို့လို့ပါ။ အတိတ်တုန်းက ဆိုဗီယက်ယူနီယံမှာ ဖင်လန်ကို နင်းခြေပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ရရှိမယ့်အကျိုးအမြတ်ထက် ဆုံးရှုံးရမယ့် အကျိုးအမြတ်က ပိုများလွန်းလို့ပါ။"
ဆောင်းရာသီစစ်ပွဲနှင့် ဆက်တိုက်စစ်ပွဲများအပြီးတွင် ဖင်လန်သည် လွတ်လပ်သောကမ္ဘာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေရင်းနှင့်ပင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံနှင့် ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်ကာ ဆိုဗီယက်ယူနီယံကို အနောက်ကမ္ဘာနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးသည့် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ဟောင်ကောင် သည်လည်း ယခု တရုတ်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။
ဟောင်ကောင် သည် အာရှ၏ ငွေကြေးဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က တရုတ်၏ ဒေါ်လာ ၂.၅ ထရီလီယံ တန်ဖိုးရှိ ပို့ကုန်များအနက် ဒေါ်လာ ၃၀၀ ဘီလီယံမှာ ဟောင်ကောင် မှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဟောင်ကောင် ၏ ဒီမိုကရေစီနှင့် အရင်းရှင်စနစ် ပြိုလဲသွားပါက အရင်းအနှီးများမှာ ဟောင်ကောင် မှ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက တရုတ်နိုင်ငံလည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားလိမ့်မည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ဂျန်းပင်ဟွာက ဘာမှမပြောကြရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ပြန်လည်ချေပရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဝန်ကြီးချုပ် ဘိုရှောင်ယွီနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီး လီရွှီဝေတို့မှာ ထိုအချက်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
"နည်းလမ်းကို ပြောပြပေးနိုင်မလား။"
ဤနေရာက အရေးကြီးဆုံးအပိုင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်မှစ၍ တရုတ်နှင့် ဟောင်ကောင် တွင် ဖြစ်ပျက်သမျှအရာအားလုံးမှာ ဤလူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဆန္ဒအပေါ် မူတည်နေသည်။ အကယ်၍သာ ကျွန်တော် သူ့ကို စည်းရုံးနိုင်ခြင်း မရှိပါက ဘာတစ်ခုမှ အလုပ်ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော် ဖြည်းညှင်းစွာ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် စဉ်းစားထားတဲ့ နည်းလမ်းကတော့..."