Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 482 | NovelPing

လီမန် ဘရားသားစ် ၏ ဒေဝါလီခံမှုနှင့်အတူ စတင်ခဲ့သည့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို စီးပွားရေးမန္ဒာထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည့် နိုင်ငံမှာ တရုတ်နိုင်ငံဖြစ်သည်။

တရုတ်နိုင်ငံသည် နှစ်စဉ် စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးဖြင့် ကြွားဝါနိုင်ခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင် စီးပွားရေးနှင့် ကုန်သွယ်မှုကဏ္ဍတွင် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်လာခဲ့ကာ ကမ္ဘာ့စက်ရုံအဖြစ်ရော၊ ကမ္ဘာ့စားသုံးသူဈေးကွက်အဖြစ်ပါ တာဝန်ထမ်းဆောင်လာခဲ့သည်။

တရုတ်နိုင်ငံသာ ပြိုလဲသွားခဲ့လျှင် ဘာတွေဖြစ်လာမည်နည်း။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက ထိုရိုက်ခတ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား။

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က သူ၏ ကြိမ်လုံးထိပ်ရှိ ပယင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောသည်။

"တရုတ်နိုင်ငံ အကျပ်အတည်းဆိုတဲ့ သီအိုရီက ရှိနေတာ ကြာပါပြီ။"

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ထင်တာတော့ နှစ် ၂၀ ကျော်လောက် ရှိပြီထင်တယ်။"

စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်း မြင့်မားစဉ်က ဒီမိုကရေစီအရေး တောင်းဆိုမှုတွေကြောင့် ပြိုလဲလိမ့်မယ်လို့ ပြောကြပြီး၊ စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်း ကျဆင်းလာတဲ့အခါကျတော့ အလုပ်အကိုင် ရှားပါးမှုကြောင့် ပြိုလဲလိမ့်မယ်လို့ ပြောကြပြန်သည်။

အခုဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေကလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။

အလယ်အလတ်ဝင်ငွေရှိတဲ့ နိုင်ငံတွေရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ ကျရောက်နေတယ်၊ လူဦးရေက အိုမင်းလာတယ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်က ညစ်ညမ်းနေတယ်၊ လူမှုအလွှာကွဲပြားမှုက ပြင်းထန်တယ်၊ ဒေသအလိုက် ကွာဟမှုတွေက စိုးရိမ်ရတယ်၊ အိမ်ခြံမြေ ပူဖောင်းဖြစ်နေတယ်၊ စာရင်းဇယားတွေကို အတုအယောင် လုပ်ထားတယ်၊ နိုင်ငံအများအပြားအဖြစ် ကွဲထွက်သွားလိမ့်မယ် စသဖြင့်ပေါ့။

ကပ်ဘေးဟောကိန်းထုတ်သူ တစ်ယောက်ကိုသာ ခေါ်ကြည့်လိုက်ပါ၊ တရုတ်စီးပွားရေး ပြိုလဲရမယ့် အကြောင်းပြချက် ၁၀၀ လောက် သူတို့ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။

"အဲဒီမိတ်ဆွေ မမ ကတော့ တကယ်ကို လက်တွေ့လုပ်ပြခဲ့တာပဲ။"

ဟက်ချ်ရန်ပုံငွေ (Hedge fund) လောက၏ ဘုရင်၊ မမ။

လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်လောက်က သူက တရုတ်စီးပွားရေး ပြိုလဲလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပြီး ယွမ်ငွေကို ရှော့ (Short) ရောင်းခြင်းများစွာ လုပ်ခဲ့သည်။ အင်္ဂလန်ဗဟိုဘဏ်ကို ဒူးထောက်စေခဲ့ပြီး အာရှဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးသည့် သမိုင်းကြောင်းရှိသူပီပီ၊ ထိုအချိန်ကလည်း သူက အလွန်ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။

'တရုတ်စီးပွားရေးအတွက် ပြုတ်ကျခြင်း (Hard landing) က ရှောင်လွှဲလို့မရတော့ဘူး။ အာရှနိုင်ငံတွေရဲ့ ငွေကြေးတန်ဖိုးတွေက ပုံမှန်ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် လက်ရှိအဆင့်ကနေ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ကျဆင်းသွားရမယ်။'

စီးပွားရေးညွှန်းကိန်းတွေကို ကြည့်လိုက်ရင် တရုတ်ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ကြွေးမြီက ထိုအချိန်ကတည်းကပင် အလွန်ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။

အပြင်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကြည့်ရင်၊ ဒီအတိုင်း ပြိုလဲသွားအောင် လွှတ်ထားလိုက်မယ်ဆိုရင် တိုးတက်မှုနှုန်း ကျဆင်းမှုနဲ့ ငွေကြေးစီးဆင်းမှု ပြင်ပကို ထွက်ခွာသွားမှုတွေကြောင့် ယွမ်ငွေတန်ဖိုး ကျသွားလိမ့်မယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း တရုတ်အစိုးရက ဒေဝါလီမခံရအောင် ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာငွေတွေ ထည့်သွင်းပေးမယ်ဆိုရင်လည်း အတိုးနှုန်းကို လျှော့ချပြီး ငွေစက္ကူတွေ ရိုက်ထုတ်ရလိမ့်မယ်။ ဒါကလည်း ယွမ်ငွေတန်ဖိုး ကျဆင်းစေမယ့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုပါပဲ။

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က အတိတ်ကို ပြန်တွေးနေသည့်အလား ဆက်ပြောသည်။

"မမ ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်လိုက်တဲ့အခါ ဝေါလ်စထရိ က ဟက်ချ်ရန်ပုံငွေတွေအားလုံး စုဝေးလာကြတယ်။ ဝေါလ်စထရိ မှာ နာမည်ကြားလိုက်တာနဲ့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိနိုင်တဲ့ နာမည်ကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေဖြစ်တဲ့ Kyle Bass၊ Stanley Druckenmiller၊ Jacques Schreiber၊ David Einhorn၊ David Tepper စသူတွေက သူတို့ရဲ့ ရှယ်ယာတွေ၊ ငွေချေးစာချုပ်တွေ၊ ကုန်စည်တွေနဲ့ အိမ်ခြံမြေတွေလို ကြီးမားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ရောင်းချပြီး ကျည်ဆံ (ရင်းနှီးငွေ) တွေ ရှာဖွေကာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတယ်။"

ပြီးတော့ သူတို့က အဲဒီကျည်ဆံတွေကို တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံခြားငွေကြေးဈေးကွက်ထဲကို ပုံအောလိုက်ကြသည်။

တရုတ်ဝန်ကြီးချုပ်ကိုယ်တိုင်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ဝေဖန်သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။

'ရှော့ရောင်းတဲ့ ထင်ကြေးပေးသူတွေက ထိတ်လန့်မှုတွေ ဖန်တီးပြီး အမြတ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ! တရုတ်စီးပွားရေးက ထင်ကြေးပေးသူတွေရဲ့ အဖျက်အဆီးကို ခံရလောက်အောင် မအားနည်းဘူး။'

ရလဒ်က ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲ။

"မမ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တယ်။"

တရုတ်ဘဏ်တွေနဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက မပြိုလဲသွားသလို ယွမ်ငွေကလည်း ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ရှိနေခဲ့သည်။

ရှော့ရောင်းခြင်းတွေ ပုံအောခဲ့တဲ့ ဟက်ချ်ရန်ပုံငွေတွေက ဆုံးရှုံးမှုတွေ မကြီးမားခင်မှာပဲ နောက်ဆုတ်ခဲ့ရပြီး မမ ကိုယ်တိုင်လည်း ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုနဲ့အတူ အရှုံးပေးခဲ့ရသည်။

ဘာကြောင့် ဒီလိုရလဒ် ထွက်လာရတာလဲ။

မမ နဲ့ တခြား ဟက်ချ်ရန်ပုံငွေ CEO တွေမှာ ကျွန်တော့်ထက် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် များပြားတဲ့ ဗဟုသုတနဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရှိကြသည်။

သူတို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ မှားနေလို့လား။

ညွှန်းကိန်းအမျိုးမျိုးကို ကြည့်ရင် တရုတ်စီးပွားရေး အန္တရာယ်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ မမ ရဲ့ အတွေးအခေါ်နဲ့ အငြင်းပွားချက်တွေက သာမန်အသိတရား (Common sense) အတိုင်းပါပဲ။

တရုတ်နိုင်ငံကသာ အဲဒီ သာမန်အသိတရားတွေနဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ နိုင်ငံဖြစ်နေလို့ပါ။

တရုတ်နိုင်ငံက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အထူးဆန်းဆုံး နိုင်ငံပါ။ လူဦးရေ ၁.၅ ဘီလီယံ ရှိတာတစ်ကြောင်း၊ နိုင်ငံရေးအရ ဆိုရှယ်လစ်စနစ်ကို ရွေးချယ်ထားပြီး စီးပွားရေးအရတော့ အရင်းရှင်စနစ်ကို ရွေးချယ်ထားတာက တစ်ကြောင်းပေါ့။

ဒါကိုတောင် အရင်းရှင်စနစ်လို့ပဲ ခေါ်နေကြတာပါ၊ တကယ်တမ်းမှာတော့ အရင်းရှင်စနစ်ရဲ့ အကာအကွယ်ယူထားတဲ့ နိုင်ငံတော်ဦးဆောင်တဲ့ စီမံကိန်းစီးပွားရေးစနစ် ဖြစ်နေသည်။ GDP ရဲ့ အများစုကို နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းစုတွေကပဲ ထုတ်လုပ်နေတာပါ။

ဒီနိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းစုတွေကို ငွေချေးပေးနေတာကလည်း နိုင်ငံပိုင်ဘဏ်တွေပါပဲ။ ဒါကြောင့် တခြားနိုင်ငံတွေနဲ့ မတူဘဲ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဒေဝါလီခံရရင်တောင် ဘဏ်က ငွေကို ချက်ချင်းပြန်မတောင်းဘဲ လုံလောက်တဲ့ အချိန်အထိ စောင့်ပေးနိုင်ပါတယ်။

ပြီးတော့ ဥက္ကဋ္ဌ Zhang Pinghua ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ တရုတ်စီးပွားရေးဆိုတာ ကျယ်ပြောလှတဲ့ သမုဒ္ဒရာကြီးပါ။ ရေကန်တစ်ခုကိုတော့ လှန်လို့ရပေမယ့် သမုဒ္ဒရာကြီးကို လှန်ပစ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်။

ခဏလောက် ငေးမောနေခဲ့တဲ့ Henry က စကားစလိုက်သည်။

"Rothschild မိသားစုရဲ့ ကြွယ်ဝမှုက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၅၀ အတွင်း တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ သြဇာအာဏာကတော့ ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာခဲ့ရမှာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ စီးပွားရေးဈေးကွက်သစ်တွေက အဲဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့လို့ပဲ။"

ထက်မြက်တဲ့ ထောက်ပြချက်ပါ။

၂၀ ရာစုကတည်းက ကမ္ဘာ့ကြွယ်ဝမှုက အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ပြီးတော့ အဲဒီထဲက တစ်ဝက်ကျော်က ပေါ်ထွက်လာဆဲ စီးပွားရေးဈေးကွက်သစ်တွေမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။

Rothschild မိသားစုက အမေရိကနဲ့ ဥရောပရဲ့ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးလောကမှာ ဘယ်လောက်ပဲ သြဇာကြီးပါစေ၊ စီးပွားရေးဈေးကွက်သစ်တွေမှာတော့ သူတို့ရဲ့ သြဇာက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေမှာပါ။

Henry က ဆက်ပြောသည်။

"အတိတ်ကနဲ့ မတူဘဲ ခေတ်သစ်ဘဏ္ဍာရေးစနစ်က ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာတယ်။ အဲဒါကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်ထားဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပါ။ မီးနဲ့ကစားရင် ကူးစက်သွားနိုင်ပြီး၊ အငတ်ဘေးကနေ အကြီးစား အငတ်ဘေးကြီး ဖြစ်မလာဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။"

Buckinghamshire ရှိ ခမ်းနားတဲ့ အိမ်ကြီးမှာ ကျွန်တော် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးတဲ့ Grant Darrel Rothschild ကို သတိရလိုက်သည်။

Rothschild မိသားစုက သူတို့စိတ်ကြိုက် အရာအားလုံး လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီ အကူအညီတောင်းဖို့ လိုအပ်ပါဦးမလား။

ဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့ရဲ့ သြဇာကို တရုတ်နိုင်ငံအထိ ချဲ့ထွင်ချင်လို့လား။ သူတို့ရဲ့ ရာထူးနေရာကို ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်ဖို့အတွက်ပေါ့။

တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံရဲ့ ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်တွေးမိသည်။

အာရှဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းကြောင့် IMF ဆီကနေ အကူအညီရယူခဲ့ရတဲ့ တောင်ကိုရီးယားဟာ သူတို့ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဈေးကွက်ကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံခဲ့ရသည်။ ရှယ်ယာ၊ ငွေချေးစာချုပ်နဲ့ နိုင်ငံခြားငွေကြေးဈေးကွက်တွေမှာ နိုင်ငံခြားအရင်းအနှီးတွေ ဝင်ထွက်မှုက လွတ်လပ်သွားခဲ့ပြီး ဘဏ္ဍာရေးအရင်းအနှီးမှာ နိုင်ငံခြားသားပိုင်ဆိုင်ခွင့် ကန့်သတ်ချက်တွေလည်း ပယ်ဖျက်ခံလိုက်ရသည်။

ရလဒ်အနေနဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဘဏ်အားလုံးနီးပါးက နိုင်ငံခြားအရင်းအနှီးတွေ လက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့ရသည်။ Lone Star က Korea Exchange Bank ကို ဝယ်ယူခဲ့တာက အကောင်းဆုံး ဥပမာတစ်ခုပါပဲ။

တရုတ်အရင်းအနှီးတွေက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက ကုမ္ပဏီတွေကို ဝါးမြိုနေပေမယ့် တရုတ်ကုမ္ပဏီတွေထဲမှာ နိုင်ငံခြားအရင်းအနှီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကိုတော့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကန့်သတ်ထားသည်။

ပြီးတော့ နိုင်ငံတိုင်းလိုပဲ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု စည်းမျဉ်းတွေက ပိုတောင် တင်းကျပ်ပါသေးတယ်။

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က ပြောသည်။

"တရုတ်စီးပွားရေးသာ ပြိုလဲသွားရင် အမေရိကလည်း အကြီးအကျယ် ထိခိုက်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တရုတ်ဘဏ္ဍာရေးဈေးကွက်ကိုသာ ဝါးမြိုနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဘယ်သူတွေ ထိခိုက်မလဲဆိုတာကို Rothschild တွေ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှည်ရှည်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တိုတိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လူတိုင်းက တစ်ဖက်တည်းကိုပဲ ဦးတည်နေကြလေ၊ အစောဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူရဲ့ အမြတ်က အများဆုံး ဖြစ်လာလေပဲ။

ဒါကြောင့် IBs၊ PEFs နဲ့ ဟက်ချ်ရန်ပုံငွေတွေက သူတို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ လမ်းကြောင်းက မှန်ကန်ကြောင်း အငြင်းပွားပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူအားလုံးကို သူတို့နောက် လိုက်စေချင်ကြတာပါ။

မမ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။ ဒါက တရုတ်နိုင်ငံ ပြိုလဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ အများအပြားက ယုံကြည်ထားကြပြီး မပြိုလဲစေချင်ကြတဲ့ ဆန္ဒတွေကြောင့်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။

မမ က သူမ ဘယ်တော့မှ မရှုံးနိမ့်ဘူးလို့ ပြင်းပြတဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေ ပြသခဲ့ပေမယ့် အဲဒီနောက်ကွယ်မှာတော့ မရှုံးနိမ့်ကို မဖြစ်ရဘူးဆိုတဲ့ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်မှုမျိုး မရှိနေဘူးလား။

"Rothschild တွေကရော အောင်မြင်နိုင်ပါ့မလား။"

Henry က ပြန်ဖြေသည်။

"အခြေအနေက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်ကနဲ့စာရင် အများကြီး ကွာခြားသွားပြီ။ တရုတ်ရဲ့ စီးပွားရေး တိုးတက်မှုနှုန်းက ပိုပြီး ကျဆင်းလာတယ်၊ ပိုင်ဆိုင်မှု ပူဖောင်းက ပိုဆိုးရွားလာတယ်၊ ပြီးတော့ ကြွေးမြီတွေကလည်း ပိုတိုးလာတယ်။ ပြီးတော့ Soros နဲ့ မတူတာက သူတို့မှာ အခြေခံအတိုးနှုန်းကို မြှင့်တင်နိုင်တဲ့ အာဏာရှိနေတာပဲ။"

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဘာမှမရှိတဲ့အထဲကနေ ဘာမှ ဖန်တီးလို့ မရပါဘူး။

Fed ဥက္ကဋ္ဌ McClay က Rothschild တွေရဲ့ အမိန့်ပေးမှုကြောင့် အခြေခံအတိုးနှုန်းကို မြှင့်တင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ဒါက လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာလို့ သူကိုယ်တိုင် ယုံကြည်လို့ လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

သူတို့က Ronald ကို ချုပ်ကိုင်ထားတဲ့ အသုံးချစရာ (leverage) တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မပြောခဲ့မိဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကတော့ သမ္မတဟာ အတိုးနှုန်း မြှင့်တင်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှလုပ်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သတိပြုမိကြမှာပါ။

အတိုးနှုန်းတွေ မြင့်တက်လာတဲ့အခါ ငွေကြေးတန်ဖိုးက တက်လာတယ်။ ဒေါ်လာဈေး မြင့်တက်တယ်ဆိုတာ ယွမ်ငွေ တန်ဖိုးကျဆင်းခြင်းကို ဆိုလိုတာပဲ။

တရုတ်အနေနဲ့လည်း အတိုးနှုန်းကို လိုက်မြှင့်လို့ ရပေမယ့် လက်ရှိအခြေအနေမှာ အတိုးနှုန်းမြှင့်တင်မှုက စီးပွားရေး ကျဆင်းမှုကို ပိုမြန်ဆန်စေမယ့် အန္တရာယ် အလွန်ကြီးမားနေတယ်။

"သူတို့ လုပ်ရမှာက တရုတ်စီးပွားရေး ပြိုလဲတော့မယ်ဆိုတဲ့ အချက်ပြမှုကို ပေးလိုက်ရုံပဲ။ သူတို့သာ ရှင်းလင်းတဲ့ အချက်ပြမှုကို ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာ့အရင်းအနှီးတွေက Rothschild တွေ အမိန့်ပေးစရာမလိုဘဲ သူတို့ လိုချင်တဲ့အတိုင်း ရွေ့လျားသွားလိမ့်မယ်။"

ငွေဆိုတာ လူတိုင်းကို ရွေ့လျားစေနိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်ပါ။ သူတို့သာ သေချာနေမယ်ဆိုရင်တော့ အဓိကဘဏ်ကြီးတွေနဲ့ ဟက်ချ်ရန်ပုံငွေတွေအားလုံးက တိုက်ခိုက်မှုထဲကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပါဝင်လာကြလိမ့်မယ်။

ဒါက တရုတ်ရဲ့ ပြဿနာပဲ၊ ငါတို့ကတော့ မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းကနေ မီးကြည့်ရုံပဲ ကြည့်နေလို့ရမယ်လို့ တစ်ချို့က ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမယ့် လက်တွေ့က အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။

အတိအကျ ပြောရရင် ဒါက မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းက မီးမဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ့်အိမ်ဘေးက အိမ်ကြီးမှာ လောင်တဲ့မီးပဲ။ မီးတောက်တွေက ဘက်ပေါင်းစုံကို ကူးစက်လာမှာ သေချာတယ်။

"ဒါက တရုတ်ရဲ့ ပြဿနာသက်သက် မဟုတ်ဘူး။ တရုတ် ပြိုလဲသွားတဲ့အချိန်မှာ ASEAN နဲ့ ဗဟိုအာရှနိုင်ငံတွေပါ တန်းစီပြီး ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်။"

ကျွန်တော် ခေါင်းကို လေးလေးပင်ပင် ငြိမ့်လိုက်သည်။

"အဲဒီထဲမှာ တောင်ကိုရီးယားလည်း ပါသွားမှာပဲ။"

တရုတ်ရဲ့ တိုးတက်မှုကနေ အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရခဲ့တဲ့နိုင်ငံက တောင်ကိုရီးယားပါ။ အခုထိတောင် တရုတ်က တောင်ကိုရီးယားရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကုန်သွယ်ဖက်နိုင်ငံဖြစ်ပြီး ပို့ကုန်ပမာဏရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံကို ဖုံးလွှမ်းထားတယ်။

အင်တာနက်မှာ တရုတ် ပြိုလဲဖို့ ဆုတောင်းနေတဲ့ မှတ်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နေပေမယ့် တရုတ်သာ တကယ်ပြိုလဲသွားရင် အထိနာဆုံးဖြစ်မယ့်နိုင်ငံက တောင်ကိုရီးယားပဲ။

"တောင်ကိုရီးယားက တစ်ပိုင်းပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ တကယ် အန္တရာယ်ရှိနေတဲ့ နောက်ထပ်နိုင်ငံတစ်ခု ရှိသေးတယ်။"

"ဘယ်နိုင်ငံလဲ။"

"ကုန်သွယ်မှုအားလုံးကို တရုတ်အပေါ် မှီခိုနေရတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခု မရှိဘူးလား။"

ကြာကြာစဉ်းစားစရာမလိုဘဲ နိုင်ငံတစ်ခုက ခေါင်းထဲကို ချက်ချင်း ရောက်လာတယ်။

ကျွန်တော် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မြောက်ကိုရီးယား။"

တရုတ်စီးပွားရေး ပြိုလဲမှုဟာ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အခုမှ စတင်နေတဲ့ မြောက်ကိုရီးယားအတွက် အသက်သေလောက်အောင် အန္တရာယ်ရှိတယ်။ အကျပ်အတည်း ပိုနက်ရှိုင်းလာရင် မြောက်ကိုရီးယားက သူတို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ တံခါးကို ပြန်ပိတ်ပြီး ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးဖို့ ထပ်ပြီး ကြွေးကြော်လာလိမ့်မယ်။ အာဏာတည်မြဲရေးအတွက် အရင်လို ရန်စမှုတွေ ပြန်လုပ်လာရင် ပထဝီနိုင်ငံရေး အန္တရာယ်တွေကလည်း ပိုမြင့်တက်လာနိုင်တယ်။

ဒါကလည်း နောက်ဆုံးမှာ ကိုရီးယားစီးပွားရေးဆီကို ထိခိုက်မှုတွေနဲ့အတူ ပြန်ရောက်လာမှာပဲ။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ်ကို လေးနက်တဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပါ။ အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ အကျပ်အတည်း မကြီးထွားလာအောင် ငါတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ရလဒ်က လုံးဝ ကွဲပြားသွားနိုင်တယ်။"

ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ အဲဒီအတွက် ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတယ်။"

ကျွန်တော့်စကားကြောင့် Henry ရဲ့ မျက်နှာ အေးစက်သွားသည်။

"သေချာလို့လား။"

"ဟုတ်တယ်။"

မမ ရဲ့ စကားကို ယုံလို့မဟုတ်ဘဲ၊ ကြိုတင်မြင်တွေ့ထားရတဲ့ အရာတွေကို မြင်ခဲ့ရလို့ပါ။

၂၀၀၈ ခုနှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာ့ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းက အရင်းရှင်စနစ် ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက အကြီးမားဆုံး အကျပ်အတည်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ လူသားတွေက အဲဒီအကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးကလည်း စီးပွားရေး ပြန်လည်ဦးမော့လာခဲ့တယ်။

ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် အကျပ်အတည်းက ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်လာမလဲ။

အားလုံး ပြိုလဲသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘာတွေ ကျန်ခဲ့မလဲ။

***

အမေရိကမှာ ရှိတဲ့ အစီအစဉ်တွေကို အဆုံးသတ်ပြီး Henry နဲ့အတူ တောင်ကိုရီးယားကို ပြန်လာခဲ့တယ်။

ကျွန်တော် Ronald နဲ့ တွေ့ချင်ပေမယ့် အခုအချိန်မှာ အိမ်ဖြူတော်ကို သွားတာက ဘာမှ အထောက်အကူ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လူတွေရဲ့ အကြည့်တွေ အများကြီး ရှိနေတဲ့အချိန်မှာ ခဏလောက် အဆက်အသွယ် မလုပ်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။

ကျွန်တော့်အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့ Taek-gyu က မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ မေးသည်။

"သူတို့က အဲဒီကနေ အမြတ်ထုတ်ဖို့ ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းကို ဖန်တီးကြမလို့လား။ သူတို့ ရူးနေကြတာလား။"

"မင်းပြောမှပဲ။"

"နှစ် ၂၅၀ လောက် အမြတ်ထုတ်ခဲ့တာ မလုံလောက်သေးလို့လား။"

"နောက်ထပ် နှစ် ၂၅၀ လောက် ထပ်ပြီး အမြတ်ထုတ်ချင်နေပုံပဲ။"

လူ့လောဘဆိုတာ အဆုံးမရှိဘူး။ အထူးသဖြင့် ကိုယ့်လက်ထဲမှာ ရှိတာတွေ များလေလေ၊ လက်လွှတ်မခံချင်လေလေပဲ။

မမ နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တာကို ပြန်တွေးမိတယ်။ သူမ အလေးအနက်ဆုံးထားတာက သူမရဲ့ မိသားစုပဲ။ သူမ မိသားစုအတွက်ဆိုရင် ဘာမဆို လုပ်မယ့်သူမျိုး။

"အဲဒီ ကြိုတင်မြင်ရတာတွေကို သိထားရင် ဒါက မဖြစ်မနေ ဖြစ်လာမယ့် အရာမျိုးလား။"

"ဖြစ်ဖို့များတယ်။"

ဖြစ်လာမယ့်အရာက ဖြစ်လာမှာပဲ။

"မမ ကို မပြောပြသင့်ဘူးလား။"

"Henry က သူမကို ပြောပြီးလောက်ရောပေါ့။ သူတို့က ရုံးချုပ်အဆင့်မှာတင် တန်ပြန်အစီအမံတွေ ချမှတ်နေကြလိမ့်မယ်။"

Taek-gyu က စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ပြောသည်။

"ဒါဆို 'သိုးမွေးရိတ်ခြင်း' ဆိုတာ တကယ်ပဲ ရှိတာပေါ့နော်။"

အရင်ဆုံး စီးပွားရေး တိုးတက်လာအောင် ဖွံ့ဖြိုးဆဲ နိုင်ငံတွေကို အရင်းအနှီးတွေ ချေးပေးတယ်။ ပြီးရင် အတိုးနှုန်းကို မြှင့်တင်ပြီး ချေးငွေတွေကို ပြန်သိမ်းကာ သူတို့ကို ဒေဝါလီခံစေပြီး ဈေးပေါသွားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဈေးပေါပေါနဲ့ ဝယ်ယူသိမ်းပိုက်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ စီးပွားရေး ပြန်လည်နာလန်ထူအောင် ကူညီပေးပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုးတွေ တက်လာတာကို စောင့်ကာ အဲဒီအတိုင်းပဲ ထပ်လုပ်တယ်။

ဒါက သိုးတစ်ကောင်ကို ကောင်းကောင်းကျွေးမွေးပြီး အချိန်တန်ရင် သိုးမွေးကို ရိတ်ယူသလိုမျိုး ထင်ကြေးပေးတဲ့ အရင်းအနှီးတွေရဲ့ သားကောင်ရှာတဲ့ အပြုအမူကို ခေါ်တဲ့ ဝေါဟာရပါ။

တကယ်လို့ ဒါက တကယ်ဆိုရင်လည်း ကြားရသလောက် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘဲ ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးပြီး သိမ်မွေ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သိုးကလည်း သူ့ သိုးမွေးတွေကို ရိတ်ခံရချိန်မှာ ငြိမ်ခံနေမှာ မဟုတ်လို့ပဲ။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားပမ်းစား မွေးမြူထားတဲ့ သိုးမွေးတွေကို ဘယ်သိုးကများ အလကား ပေးလိုက်ချင်ပါ့မလဲ။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။"

"အရင်ဆုံး အဲဒီ ထိတ်လန့်မှု (shock) အတွက် ပြင်ဆင်ထားရမယ်။"

OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ အဓိက လုပ်ငန်းတွေက ကားနဲ့ ဘက်ထရီတွေပဲ။ မိသားစုတစ်ခုအတွက် ကားဆိုတာ အိမ်ပြီးရင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံး ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံတစ်ခုအတွက်ဆိုရင်လည်း ကုန်သွယ်မှုပမာဏ အများဆုံး ကုန်ပစ္စည်းပဲ။

ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်လာရင် လူတွေက ကားအသစ် ဝယ်ဖို့ တွန့်ဆုတ်လာလိမ့်မယ်။ လျှပ်စစ်ကားတွေဆီ ကူးပြောင်းမှုက နောက်ကျသွားမှာဖြစ်ပြီး ဘက်ထရီ ရောင်းအားတွေလည်း ကျဆင်းသွားမယ်။

အကျပ်အတည်းက ပိုကြီးထွားလာရင် လက်ရှိ ကျွန်တော်တို့ လုပ်နေတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေလည်း ထိခိုက်လာနိုင်တယ်။ အခု တည်ဆောက်နေတဲ့ စက်ရုံတွေ၊ Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်း၊ ကိုရီးယားအချင်းချင်း စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေ၊ အရာအားလုံးက ပြဿနာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

***

မှောင်မိုက်တဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေနဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျစရာတွေက တရစပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အခြေခံအတိုးနှုန်း မြှင့်တင်မှုရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုတွေက ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေတယ်။ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံတွေက အတိုးနှုန်းတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု မြှင့်တင်လာတာနဲ့အမျှ စီးပွားရေး ကျဆင်းမှုနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ပူဖောင်း ပေါက်ကွဲမှာကို စိုးရိမ်မှုတွေ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

ဈေးကွက်က အသေးအဖွဲ သတင်းဆိုးလေးကိုတောင် အာရုံခံလွယ်နေပြီး စီးပွားရေးကို စိတ်မဝင်စားတဲ့သူတွေတောင် လေးနက်တဲ့ လေထုကို ခံစားမိလာကြတယ်။

လက်တွေ့စီးပွားရေးက တိုက်ရိုက် ထိခိုက်မှု မရှိသေးပေမယ့် ဘဏ္ဍာရေးဈေးကွက်ကတော့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ နစ်မြုပ်နေသည်။

ဈေးကွက်ထဲမှာ ဈေးချိုချိုနဲ့ ဝယ်ယူမှုတွေကြောင့် ပြန်တက်လာမယ်လို့ ထင်ခဲ့ရတဲ့ ရှယ်ယာဈေးတွေက ပြန်ပြီး ပြိုကျသွားပြီး၊ ဝယ်လိုအားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အိမ်ခြံမြေ အရောင်းအဝယ်တွေပါ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရတယ်။

နှစ်ကုန်ပိုင်း စာရင်းပိတ်ဖို့ ရှိနေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက ငွေလဲနှုန်းတွေ ပိုတက်သွားမလားဆိုပြီး စိုးရိမ်နေကြတယ်။

ခရစ္စမတ် နီးကပ်လာပေမယ့် ခရစ္စမတ်ပွဲတော်နဲ့ မတူသလိုမျိုး ခံစားရတယ်။ ပြုံးရွှင်နေတဲ့ လူတွေရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ မသိနိုင်တဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေက ထင်ရှားနေခဲ့တယ်။

နှစ်သစ် မကူးခင်မှာပဲ။

နောက်ထပ် သတင်းဆိုးတစ်ခုက ဘဏ္ဍာရေးဈေးကွက်ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။