အခန်း ၄၆
ကျွန်တော် ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ ဖခင်ရဲ့ရာထူးက DHK အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ပါတယ်။
နာမည်ကြားလိုက်ရင်တော့ ခန့်ညားသယောင်ရှိပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ ဝန်ထမ်း ၁၀ ယောက်လောက်နဲ့ သတ္တုအစိတ်အပိုင်းတွေကို ထုတ်လုပ်နေတဲ့ လုပ်ငန်းငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။
လုပ်ငန်းကို ကြာရှည်စွာနဲ့ လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လုပ်ကိုင်လာခဲ့တာကြောင့် ဖောက်သည်အများအပြားရှိပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ အသေးစားနဲ့ အလတ်စားလုပ်ငန်းတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
သို့သော်လည်း တရုတ်ကုမ္ပဏီတွေက ဈေးနှုန်းသက်သာစွာနဲ့ ဈေးကွက်ထဲကို စတင်ထိုးဖောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ လုပ်ငန်းဟာ အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်လာရပါတော့တယ်။ ရေရှည်မှာ ဈေးနှုန်းတစ်ခုတည်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေရုံနဲ့ အောင်မြင်မှုရဖို့ မသေချာဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေခဲ့ပါတယ်။
ဖခင်က ဒီအကျပ်အတည်းကို နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနဲ့ ကျော်လွှားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ သုတေသနပြုလုပ်ပြီးနောက်မှာတော့ တာရှည်ခံမှုနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ပေါင်းစပ်ဆိုင်းထိန်းစနစ် (integrated suspension system) ကို အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ Eunsung မော်တာကနေ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
သူတို့က DHK အင်ဂျင်နီယာရဲ့ ထုတ်ကုန်ကို သူတို့ရဲ့ မော်ဒယ်အသစ်မှာ အသုံးပြုချင်ပြီး နောက်ထပ် လိုအပ်ချက်အချို့လည်း ရှိနေတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
သူတို့က သူတို့ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီစေဖို့ တိုးတက်မှုအချို့ လုပ်ပေးဖို့နဲ့ ပို့ဆောင်ရမယ့် သတ်မှတ်ရက်ကို အမီလိုက်နိုင်ဖို့ စက်ပစ္စည်းတွေကို တိုးချဲ့ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။
ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုနဲ့ ပစ္စည်းတင်သွင်းရေး စာချုပ်ချုပ်ဆိုနိုင်ခြင်းဟာ ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ သိသာထင်ရှားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ ရရှိစေရုံသာမက အရည်အသွေးကို အသိအမှတ်ပြုခံရတာကြောင့် လုပ်ငန်းကို သိသိသာသာ ချဲ့ထွင်နိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။
ဖခင်က ပစ္စည်းတင်သွင်းရေးစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ပြီး တောင်းဆိုထားတဲ့အတိုင်း ထုတ်ကုန်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စာချုပ်ပါ စည်းကမ်းချက်တွေကို လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လိုက်နာဆောင်ရွက်နေချိန်မှာပဲ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
Eunsung မော်တာက သူတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း အရည်အသွေးစစ်ဆေးမှုတွေမှာ အမှားအယွင်းတွေ တွေ့ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ပစ္စည်းတင်သွင်းရေးစာချုပ်ကို တစ်ဖက်သတ် ဖျက်သိမ်းကြောင်း အကြောင်းကြားလာခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာ ဖြစ်ပျက်လာတာတွေက ပိုလို့တောင် ရယ်စရာကောင်းနေပါသေးတယ်။
Eunsung မော်တာက မူပိုင်ခွင့်ကို ပယ်ဖျက်ပေးဖို့ တရားစွဲဆိုခဲ့ပါတယ်။ တကယ်တမ်းမှာတော့ သူတို့က အလားတူထုတ်ကုန်တစ်ခုကို သီးခြားတီထွင်ထားပြီး အဲဒီမတိုင်ခင်လေးမှာပဲ မူပိုင်ခွင့်သီးခြား လျှောက်ထားထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အနှစ်ချုပ်ရရင် သူတို့က ဖခင်တီထွင်ထားတဲ့ ထုတ်ကုန်ဒီဇိုင်းကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပါတယ်။
ပိုဆိုးတာက သူတို့က အရည်အသွေးစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ဆောင်ပြီး အမှားအယွင်းတွေ တွေ့ရှိတယ်လို့ ပြောဆိုခဲ့တဲ့အချိန်ထက်တောင် စောပြီး သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေပိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုကနေတဆင့် အဲဒီထုတ်ကုန်ကို ထုတ်လုပ်နေနှင့်ပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ Eunsung မော်တာဟာ DHK အင်ဂျင်နီယာဆီက ပစ္စည်းတွေကို တကယ်တမ်း ဝယ်ယူဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိခဲ့ပါဘူး။ သူတို့က ပစ္စည်းတင်သွင်းရေးစာချုပ်ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ နမူနာတွေကို စုဆောင်းနေတာသာဖြစ်ပြီး ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တွေနဲ့ စက်ရုံအဆောက်အအုံတွေကို အသေးစိတ် စောင့်ကြည့်ချင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်တော့ ဒါဟာ သာမန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုလို့ ထင်ရနိုင်ပေမဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရတဲ့ လုပ်ငန်းငယ်လေးအတွက်တော့ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေး ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။
ပစ္စည်းတင်သွင်းရေးစာချုပ် ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရတဲ့အတွက် ကုမ္ပဏီဟာ အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်။ တိုးချဲ့ထားတဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေက အကြွေးတွေအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ငွေပေါင်း ရာနဲ့ချီ အကုန်အကျခံ တီထွင်ထားတဲ့ မူပိုင်ခွင့်ကလည်း ပယ်ဖျက်ခံလိုက်ရပါတယ်။
ဖခင်က ကုမ္ပဏီကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ဖောက်သည်အသစ်တွေကို ကိုယ်တိုင်လိုက်လံရှာဖွေပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ Eunsung မော်တာနဲ့ အငြင်းပွားနေတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုနဲ့ ဘယ်သူကမှ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ စိတ်မဝင်စားကြပါဘူး။
Eunsung အုပ်စုဟာ ဧရာမ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုအင်ပါယာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ လုပ်ငန်းစုတွေရဲ့ လုပ်ငန်းခွဲတွေအဖြစ် ရှိနေတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အသေးစားနဲ့ အလတ်စားလုပ်ငန်းတွေတောင်မှ သတိထားဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိကြပါဘူး။
ကောင်းမွန်စွာ ရပ်တည်နေတဲ့ အသေးစားနဲ့ အလတ်စားလုပ်ငန်းတစ်ခုတောင်မှ ငွေကြေးလည်ပတ်မှု လအနည်းငယ်လောက် ရပ်တန့်သွားရင်တောင် အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ရလဒ်အနေနဲ့ DHK အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းဟာ ဒေဝါလီခံခဲ့ရပြီး ဖခင်လည်း ပျိုလဲကျသွားခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်တော် အေးဆေးစွာပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။ "အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ဖခင် ဆုံးပါးသွားခဲ့ရပြီး ကျွန်တော်တို့ မိသားစုလည်း ပြိုကွဲသွားခဲ့တာပါပဲ။"
အခြေအနေကို သိရှိထားပြီးဖြစ်တဲ့ တက်ဂဲ့ယူ နဲ့ ဟွန်းဂျူး တို့နဲ့ မတူဘဲ Ellie ကတော့ ဒီအကြောင်းကို ပထမဆုံးအဲဒီအကြိမ် ကြားဖူးတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
သူမက စာနာတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လာပါတယ်။ "ဒါက ဘယ်တုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။"
"လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်လောက်ကပါ။"
ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က အတော်လေး ကြာညောင်းခဲ့ပြီလို့ ခံစားရပါတယ်။ ဒီကြားထဲမှာ အရာအားလုံးက အရမ်းကို များပြားလွန်းနေလို့ ဒီလိုမျိုး ခံစားရတာများလား။
Eunsung ကို မုန်းတီးသလားလို့ တစ်ယောက်ယောက်က မေးလာရင် ကျွန်တော် 'ဟုတ်တယ်' လို့ ဖြေမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခုကို မုန်းတီးနေရုံနဲ့တော့ ဘာမှ ဖြစ်မလာပါဘူး။
ကျွန်တော် Eunsung ကို မုန်းပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကြော်ငြာတွေက TV မှာ ပေါ်နေဆဲဖြစ်ပြီး Eunsung မော်တော်ယာဉ်တွေက လမ်းမတွေပေါ်မှာ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ Eunsung ကို မုန်းနေရင်တောင် သူတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကို ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး။ တက္ကစီတွေက Eunsung၊ ဘတ်စ်ကားတွေက Eunsung Commercial၊ မြေအောက်ရထားနဲ့ KTX တွေက Eunsung RT က ထုတ်လုပ်တာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လမ်းလျှောက်သွားနိုင်မယ့် အခြေအနေ ရှိရဲ့လား။ (အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်မှာ ကားတစ်စီး ဝယ်နိုင်ဖို့တောင် မတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။)
Ellie က နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားပြီး မေးလာပါတယ်။ "တစ်ဖက်သတ် စာချုပ်ဖျက်သိမ်းမှုနဲ့ နည်းပညာခိုးယူမှုကြောင့် သင်တို့ နစ်နာခဲ့ရတယ်ဆိုရင် တရားရုံးကနေတစ်ဆင့် လျော်ကြေးတောင်းလို့ မရဘူးလား။"
ဟွန်းဂျူး က ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောပါတယ်။ "မင်းပြောတာကို ကြည့်ရရင် မင်းက နိုင်ငံခြားသား ရှေ့နေတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။"
"ဟင်? ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
"ဆိုလိုတာက မင်းက ဥပဒေကိုတော့ ကောင်းကောင်းသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုရီးယားအကြောင်းကိုတော့ နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာမှမသိဘူးလို့ ပြောတာ။"
အသေးစားနဲ့ အလတ်စားလုပ်ငန်းတစ်ခုက လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခုကို တရားရင်ဆိုင်ပြီး အနိုင်ရဖို့ ရာခိုင်နှုန်း ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ။ တရားရုံးအဆင့်ဆင့်မှာ အနိုင်ရခဲ့ရင်တောင် လျော်ကြေး ဘယ်လောက်များ ရနိုင်မှာတဲ့လဲ။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအချိန်အထိရော အသေးစားနဲ့ အလတ်စားလုပ်ငန်းတစ်ခုက အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား။
ကုမ္ပဏီကြီးတွေက အသေးစားနဲ့ အလတ်စားလုပ်ငန်းတွေ ခက်ခက်ခဲခဲ တီထွင်ထားတဲ့ နည်းပညာတွေကို အတုခိုးတာ ဒါမှမဟုတ် လုယူတာဟာ အဆန်းမဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မူပိုင်ခွင့်အငြင်းပွားမှုတွေမှာ အသေးစားနဲ့ အလတ်စားလုပ်ငန်းတွေက ကုမ္ပဏီကြီးတွေကို အနိုင်ရတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကတော့ အလွန်ကို ရှားပါးပါတယ်။
"ကိုရီးယားဟာ ကုမ္ပဏီကြီးတွေက အနိုင်ကျင့်တာ အဖြစ်များတဲ့ နိုင်ငံဖြစ်ပေမဲ့ Eunsung ကတော့ အထူးသဖြင့် ပိုဆိုးပါတယ်။"
အကြောင်းရင်းကတော့ Eunsung ဟာ ပြည်တွင်း မော်တော်ယာဉ်ဈေးကွက်ရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ ဖြစ်ပါတယ်။ တခြား ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီတွေနဲ့ တင်သွင်းလာတဲ့ ကားတွေရဲ့ ရောင်းအားကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် Eunsung ရဲ့ ဈေးကွက်ဝေစုရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မရှိပါဘူး။
တစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းကို ကြည့်လိုက်ရင်တောင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းက ဈေးကွက်ရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကဏ္ဍမျိုး ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလဲ။
လက်တွေ့မှာတော့ ပြည်တွင်းဈေးကွက်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတဲ့ Eunsung ဟာ သူ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကုမ္ပဏီတွေကို ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းနဲ့ အနိုင်ကျင့်ခဲ့ပါတယ်။ နည်းပညာခိုးယူမှု၊ ဈေးနှုန်းတွေ ဖိနှိပ်မှု၊ ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီတွေကို ပစ္စည်းမပေးဖို့ တားမြစ်မှု၊ တစ်ဖက်သတ် စာချုပ်ပြင်ဆင်မှု ဒါမှမဟုတ် ဖျက်သိမ်းမှု စသဖြင့်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကုမ္ပဏီတွေကတော့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတဲ့အတွက် ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ကြပါဘူး။
မျှတတဲ့ ကြားဝင်ဖြန်ဖြေသူ ဖြစ်သင့်တဲ့ အစိုးရကလည်း မျက်ကွယ်ပြုထားတာ ဒါမှမဟုတ် ဘက်လိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချပေးတာမျိုးပဲ လုပ်ပါတယ်။
မော်တော်ယာဉ်လုပ်ငန်းဟာ ပြည်တွင်းကုန်ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းရဲ့ အရေးပါဆုံး ကဏ္ဍတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အလုပ်အကိုင်ဖန်တီးမှုနဲ့ ပို့ကုန်ပိုင်းမှာဆိုရင် တခြားလုပ်ငန်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရပါဘူး။ အစိုးရကတော့ Eunsungသာ ကျရှုံးသွားရင် နိုင်ငံတော်အတွက် ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ Eunsung ဘက်ကနေပဲ ရပ်တည်ပေးပါတယ်။
တက်ဂဲ့ယူ က ပြောပါတယ်။ "ဒါတင်ပဲလား၊ သူတို့က ပြည်တွင်းရောင်းချမှုအပေါ် ခွဲခြားဆက်ဆံပြီး စားသုံးသူတွေကို လူမိုက်လို သဘောထားတာနဲ့ နာမည်ကြီးတာလေ။"
ကိုရီးယားကုမ္ပဏီတွေ ထုတ်တဲ့ကားတွေက ပြည်ပမှာ ဈေးသက်သာပြီး ပြည်တွင်းမှာတော့ ဈေးကြီးနေတာက ထူးဆန်းပါတယ်။ ပြည်ပမှာ ရောင်းတဲ့ကားတွေမှာ အခြေခံ လုံခြုံရေးစနစ်တွေ ပါပေမဲ့ ကိုရီးယားမှာတော့ အပိုဆောင်းပစ္စည်းတွေ ဖြစ်နေပါတယ်။ အာမခံသက်တမ်းက ပြည်ပမှာ ၁၀ နှစ်ရှိပေမဲ့ ကိုရီးယားမှာတော့ ၅ နှစ်ပဲ ရှိပါတယ်။ ပြည်ပမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု တက်လာရင် ချက်ချင်း ပြန်လည်သိမ်းဆည်း (recall) ပေမဲ့ ကိုရီးယားမှာတော့ စနစ်တကျ ပြုပြင်ပေးတာမျိုး မရှိပါဘူး။
အဲဒီအတွက် အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ပြည်ပဈေးကွက်မှာ ဒီအတိုင်း ရောင်းလို့ ရနေသလို ကိုရီးယားမှာလည်း ဒီအတိုင်း ရောင်းလို့ ရနေလို့ပါပဲ။
ဟွန်းဂျူး က ကျွန်တော်တို့ကို မေးလိုက်ပါတယ်။ "စီးကရက် တစ်လိပ်လောက် ဖွာလို့ ရမလား။"
သူမရဲ့ အခန်းဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မသောက်တတ်သူတွေကြားထဲမှာ သူမတစ်ယောက်တည်း သောက်တတ်သူ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တဲ့အခါ သူမက စီးကရက်ကို မီးညှိလိုက်ပါတယ်။
ဆေးလိပ်သောက်တဲ့အခန်း ဖြစ်တဲ့အတွက် စားပွဲပေါ်မှာ ပြာခွက်ကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားပေးပါတယ်။ ဆေးလိပ်ငွေ့ကို မနှစ်သက်တဲ့ တက်ဂဲ့ယူ ကတော့ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ပြတင်းပေါက်ကို အနည်းငယ် ဖွင့်ထားလိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း လေထုကို အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ ပြောင်းလဲလိုက်ပါတယ်။
"ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို ခဏဖယ်ထားပြီး လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်။ မမ ဘယ်လိုထင်လဲ။"
ဟွန်းဂျူး က ဆေးလိပ်ကို ဖွာရှိုက်ရင်း ပြောပါတယ်။ "ခံစားချက်တွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ပြောရရင်တော့ ကျွန်မကတော့ သဘောမတူဘူး။ အမေရိကန်ရဲ့ အကြီးဆုံး အွန်လိုင်းလက်လီအရောင်းဆိုင်ဖြစ်တဲ့ Amazon တောင်မှ လက်လျှော့ခဲ့ပြီး ပြည်တွင်းကားကုမ္ပဏီကြီးဖြစ်တဲ့ Eunsung ကလည်း လက်လျှော့ဖို့ စဉ်းစားနေတဲ့ ကုမ္ပဏီလေ။ အခုထိ အမြတ်ငွေ တစ်ပြားမှ မရသေးသလို ထုတ်ကုန်ကိုလည်း ချက်ချင်းထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလို ကုမ္ပဏီမျိုးကို ဒေါ်လာသန်း ၁၀၀ ပေးပြီး ဝယ်ယူဖို့ မလိုပါဘူး။"
"ဒေါ်လာသန်း ၁၀၀ ဆိုတာ သင့်တော်တဲ့ ဈေးနှုန်းလို့ မမ ထင်လား။"
"Eunsung Car သုံးခဲ့တဲ့ ငွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဈေးပေါတဲ့ သဘောပါပဲ။"
Eunsung Car ဟာ CarOS ကို ရှယ်ယာဝယ်ယူမှုတွေ အကြိမ်ကြိမ်လုပ်ပြီး ဒေါ်လာသန်း ၂၅၀ လောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုက အဲဒီဈေးရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မရှိတဲ့ ပမာဏနဲ့ ကမ်းလှမ်းလာတာပါ။
"ဒါပေမဲ့ Eunsung Car ရနိုင်မယ့် ငွေပမာဏနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဈေးကြီးနေတာပေါ့။"
မူပိုင်ခွင့်တွေနဲ့ အဓိကနည်းပညာတွေကို ရောင်းချလို့ ရနိုင်မယ့် ပမာဏက ဒေါ်လာသန်း ၅၀ တောင် မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ Eunsung Car ကတော့ အဲဒီထက် နှစ်ဆကို တောင်းဆိုနေတာပါ။
"ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရန်ပုံငွေထဲမှာ ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ။"
"ဒေါ်လာသန်း ၁၂၀ ကျန်ပါသေးတယ်။"
တက်ဂဲ့ယူ က အံ့ဩသွားပြီး မေးပါတယ်။ "အဲဒီလောက်ပဲ ကျန်တော့တာလား။"
စတင်တည်ထောင်ခါစ လုပ်ငန်းတွေကို ရှာဖွေရင်း ပိုက်ဆံတွေကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲမိပုံပါပဲ။ လက်ကျန်ငွေက အတော်လေး နည်းပါးနေပါပြီ။
ရှယ်ယာရှင် မဟုတ်ပေမဲ့ ဂျက်စီကာ ကိုလည်း အမြင်တောင်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူမက သူမရဲ့ အမြင်ကို ပြောပြပါတယ်။ "ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဟွန်းဂျူး ဘာကြောင့် အဲဒီကုမ္ပဏီကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ကျွန်မ နားမလည်နိုင်ဘူး။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ့် ပမာဏက အရမ်းများနေသလို အန္တရာယ်လည်း များလွန်းတယ်။ အခုလောလောဆယ်မှာတော့ ဘာအလားအလာမှ မြင်မနေဘူး။ ဂျက်စီကာ ပြောသလိုပဲ Itachi၊ Amazon နဲ့ Eunsung Car တို့ကအစ လက်လျှော့ပြီး ရောင်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာဆိုရင် ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေ ရှိနေမှာပါ။"
ကျွန်တော်က အမြော်အမြင်ရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကို ရွေးချယ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး CarOS ကလည်း အဲဒီအထဲက တစ်ခုအပါအဝင်ပါ။ ဒီအချက်ကို မသိတဲ့ ဟွန်းဂျူး နဲ့ ဂျက်စီကာ တို့ ဒီလိုတွေးတာက သဘာဝကျပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားကို သိထားတဲ့ တက်ဂဲ့ယူ ကလည်း အလားတူ အမြင်မျိုးကိုပဲ ပြောပါတယ်။ "ကျွန်တော်လည်း လုံးဝ သဘောမတူဘူး။ အဲဒီမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာက Eunsung Car ကို ကူညီပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ပြီးတော့ တခြား ကုမ္ပဏီတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။"
"ပြောတာလည်း ဟုတ်တာပဲ။"
ချုပ်ပြောရရင်တော့...
ကျွန်တော်တို့ မရင်းနှီးမြှုပ်နှံဘူးဆိုရင် Eunsung Car က မူပိုင်ခွင့်တွေနဲ့ နည်းပညာတွေကို ရောင်းချပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြန်ရအောင် လုပ်လိမ့်မယ်၊ ပြီးရင် CarOS က အနှစ်သာရအားဖြင့် ပျက်သုဉ်းသွားပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော်တို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ရင်တော့ Eunsung Car က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာတွေကို ပြန်ရသွားပြီး လက်လျှော့သွားပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။
ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရရင်တော့ အဲဒီလို ကုမ္ပဏီမျိုးမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာကို ရှောင်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အမြော်အမြင်ကတော့ တခြားတစ်မျိုး ပြောနေပါတယ်။
လက်တွေ့နဲ့ အမြော်အမြင် တိုက်ဆိုင်နေတဲ့အခါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရန်ပုံငွေတွေသာ ပိုလျှံနေရင် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေမဲ့ အခုတော့ ရန်ပုံငွေက အရေးပေါ် အခြေအနေမှာ ရှိနေပါတယ်။ တက်ဂဲ့ယူ ပြောသလိုပဲ CarOS အပြင် တခြားကောင်းမွန်တဲ့ ရွေးချယ်စရာတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။
ကျွန်တော် ဟွန်းဂျူး မမ ကို မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဒီသဘောတူညီချက်ကို မလုပ်ဘဲ နေလိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား။"
အဲဒီအခါ သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေပါတယ်။ "ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အမြင်ကို မေးတာဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ တာဝန်က ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကို စဉ်းစားပြီး ရှင်ကို အကြံပေးဖို့ပါ။ အဲဒီအကြံဉာဏ်တွေကို နားထောင်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချရမှာက ရှင်၊ ဟွန်းဂျူး ရဲ့ တာဝန်ပါ။ ရှင်က OTK Company ရဲ့ CEO လေ။ ရှင်ကိုယ်စား ဘယ်သူကမှ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပေးလို့ မရဘူး။"
သူမပြောတာ မှန်ပါတယ်။
ဆုံးဖြတ်ချက် ချရတာက CEO ရဲ့ တာဝန်ပဲ။
လူတိုင်း ကန့်ကွက်နေတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုကို ကျွန်တော် အတင်းလုပ်ဆောင်ဖို့ ရွေးချယ်တာ မှန်ကန်ပါ့မလား။ အဲဒီလောက် တန်ပါ့မလား။
စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော် ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ကျွန်တော် ဟိုဘက်က CEO နဲ့ တွေ့ဆုံသင့်တယ်။"
***
CEO နဲ့ လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံလိုကြောင်း ပြောလိုက်တဲ့အခါ Ryan နဲ့ Sergei တို့က စိုးရိမ်တဲ့ အရိပ်အယောင် ပြကြပါတယ်။
ဟွန်းဂျူး မမ က ခိုင်မာစွာ ပြောပါတယ်။ "ဒါက ဒေါ်လာသန်း ၁၀၀ တန်တဲ့ လုပ်ငန်းပါ။ CEO နဲ့ တွေ့ခွင့်တောင်းတာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ တောင်းဆိုချက်လို့ ကျွန်မ မထင်ပါဘူး။"
Ryan က CEO ဆီကို ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်လိုက်ပြီး ဟွန်းဂျူး မမ ကလည်း သူနဲ့ ခဏတာ စကားပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ CEO က လေယာဉ်နဲ့ လာရောက်ဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီး Ryan နဲ့ Sergei တို့ကတော့ အရင် ပြန်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။
***
နောက်တစ်နေ့။
ကျွန်တော်တို့ CarOS ရဲ့ CEO နဲ့ အစည်းအဝေးခန်းထဲမှာ တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
သူက ဆံပင်ကို တစ်ဝက်ရိတ်ထားပြီး မျက်မှန်တပ်ထားတဲ့ အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် လူဖြူတစ်ယောက်ပါ။ အင်္ကျီနဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားပါတယ်။
သာမန်ဆိုရင် ဟွန်းဂျူး မမ ကပဲ ဦးဆောင်ပြီး စကားပြောလေ့ရှိပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်က အရင် ရှေ့ထွက်လိုက်ပါတယ်။
"ကိုရီးယားမှာ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဟွန်းဂျူး ပါ။"
ကျွန်တော် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ဖို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။
သူက ကျွန်တော့်လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။
"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က Daryl Segan ပါ။"
အဲဒီအချိန်မှာပါပဲ။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့မှာ ဟိုလိုဂရမ်တစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
-CarOS Decacorn-
Unicorn ဆိုတာကတော့ ချိုတစ်ချောင်းနဲ့ တင်စားပြီး စျေးကွက်တန်ဖိုး ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံကျော်တဲ့ စာရင်းမဝင် ကုမ္ပဏီတွေကို ခေါ်ဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။
Decacorn ဆိုတာကတော့ ချိုဆယ်ချောင်းပါတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါပါ။ Unicorn ထက် ချိုဆယ်ဆ ပိုများတဲ့အတွက် စျေးကွက်တန်ဖိုး ဒေါ်လာ ၁၀ ဘီလီယံကျော်တဲ့ စာရင်းမဝင် ကုမ္ပဏီတွေကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။
ဒေါ်လာ ၁၀ ဘီလီယံ...
ကျွန်တော် စိတ်ထဲကနေ ရယ်မောလိုက်မိပါတယ်။
ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မှန်ကန်တဲ့ ကုမ္ပဏီကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပါပဲ။