အခန်း ၄၅
ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ စတင်တည်ထောင်ခါစ လုပ်ငန်း (startups) ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလုပ်ငန်းအားလုံးကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံခဲ့ကြတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။
တချို့က တခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေကို ရှာတွေ့သွားကြသလို၊ တချို့ကလည်း တခြားကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ဝယ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပါတယ်။
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကလည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပဲ ငြင်းပယ်ခဲ့ပါတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ သူတို့လိုချင်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပမာဏနဲ့ ပုံစံမျိုးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ယူဆလို့ပါပဲ။
သာမန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုသာဆိုရင်တော့ အဲဒီအချိန်မှာတင် ကမ်းလှမ်းချက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်မိမှာပါ။ ဘာပဲပြောပြော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံစရာ ကုမ္ပဏီတွေက အများကြီးရှိနေသေးတာပဲလေ။
ဒါပေမဲ့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် နဲ့ပတ်သက်လာရင်တော့ သူတို့နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့အတွက် ပြင်းပြတဲ့ဆန္ဒကို ကျွန်တော် ခံစားခဲ့ရပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစ်မဖြစ်သူ ဟျွန်းဂျူက သူတို့ဆီမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက် လုံလောက်တဲ့ရန်ပုံငွေရှိကြောင်းနဲ့ ထပ်မံရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း ဖော်ပြထားတဲ့ ကမ်းလှမ်းစာတစ်စောင်ကို ပေးပို့လိုက်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီက COO က ကျွန်တော်တို့ဆီ ဆက်သွယ်လာပြီး အစည်းအဝေးတစ်ခုကို စီစဉ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကနေ အင်ချွန်းကို ရောက်လာတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကတော့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ COO ဖြစ်သူ ရိုင်ယန်ဂိတ်နဲ့ CFO ဖြစ်သူ ဆာဂေး ယိုဘာနိုဗစ်ချ်တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
COO (လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ အရာရှိချုပ်) နဲ့ CFO (ဘဏ္ဍာရေးအရာရှိချုပ်) တို့ လာရောက်တယ်ဆိုတဲ့အချက်ကတင် သူတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ အရင်ကတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးတဲ့ စတင်တည်ထောင်ခါစ လုပ်ငန်းတွေနဲ့ အတိုင်းအတာချင်း မတူညီကြောင်း ပြသနေပါတယ်။
အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ်လို့ ထင်ရတဲ့ ရိုင်ယန်ကတော့ လေယာဉ်စီးရတာ ကြာမြင့်လို့လားမသိ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ အမူအရာရှိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ပါးလျတဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်တဲ့ ပုံစံမျိုးကို ပေါ်လွင်စေပါတယ်။
ပါးလျတဲ့ ရိုင်ယန်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ဆာဂေးကတော့ အရပ်မြင့်မြင့်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းပါတယ်။ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် ရုရှားမာဖီးယားဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် KGB ထောက်လှမ်းရေးတစ်ယောက်လို ပုံစံမျိုး ပေါက်နေပါတယ်။
ရိုင်ယန် ထိုင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် “OTK ကုမ္ပဏီဘက်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်သူက ဘယ်သူလဲ” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
ဟျွန်းဂျူက တည့်တည့်ပဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။ “ကျွန်မမှာ အပြည့်အဝ လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိပါတယ်။”
“ကျွန်မက သီးခြားခွင့်ပြုချက်တွေ ထပ်ယူဖို့ လိုသေးလား။”
“မလိုပါဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ တူညီပါတယ်။”
ဘာလို့လဲဆိုတော့ OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူတွေနဲ့ ရှယ်ယာရှင်တွေအားလုံး ဒီအစည်းအဝေးမှာ ရှိနေကြလို့ပါပဲ။
သူက အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့နေသလို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။
“ဒါဆိုရင်တော့ အဓိကအချက်ကိုပဲ ပြောကြရအောင်။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က လက်ရှိမှာ ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ လိုအပ်နေတယ်။ ခင်ဗျားတို့ လုပ်ပေးနိုင်မလား။”
တိုက်ဂျူးက အံ့အားသင့်တဲ့ အသံနဲ့ ကျွန်တော့်ကို မေးလိုက်ပါတယ်။ “ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ လား။ အဲဒီလောက်တောင်လား။”
အခုထိတော့ ကျွန်တော်တို့က ဝမ် ၁၀ ဘီလီယံအောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကိုပဲ အဓိကထားခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဝမ် ၂၀ ဘီလီယံကျော်တာမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့က အဲဒီပမာဏရဲ့ ငါးဆကို တောင်းဆိုနေတာပါ။
ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ ဆိုတာ ကိုရီးယားဝမ် ၁၁၀ ဘီလီယံနဲ့ ညီမျှပါတယ်။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပမာဏအနေနဲ့ကတော့ အလွန်အကျွံ များပြားလွန်းလှပါတယ်။
ဟျွန်းဂျူက သူ့မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး “ဘဏ္ဍာရေးစွမ်းဆောင်နိုင်မှု အကြောင်းကို မေးတာဆိုရင်တော့ အလွန်ပဲ ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါတယ်” လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ရိုင်ယန်နဲ့ ဆာဂေးတို့က သူမရဲ့ စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပုံရပါတယ်။ သူတို့က တစ်ခုခုကို မျှော်လင့်ပြီး လာခဲ့ကြပေမဲ့ အဲဒီလောက်ထိတော့ မျှော်လင့်ချက် မထားခဲ့မိပုံပါပဲ။
“အဲဒါမတိုင်ခင်မှာ ကုမ္ပဏီအကြောင်း ရှင်းပြတာကို နားထောင်ချင်ပါတယ်။”
“သေချာတာပေါ့။”
ဆာဂေးက သူယူလာတဲ့ လက်ပ်တော့ကို အစည်းအဝေးခန်းထဲက ပရိုဂျက်တာနဲ့ ချိတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ပုံရိပ်တွေ ပေါ်လာတာနဲ့ သူက စတင်ရှင်းပြပါတော့တယ်။
“အရင်တုန်းက ကားတွေဆိုတာ အတွင်းမီးလောင်ပေါက်ကွဲမှု အင်ဂျင်တွေနဲ့ မောင်းနှင်တဲ့ စက်တွေပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့ဟာ ခေတ်မီဆန်းပြားတဲ့ အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပါပြီ။”
နည်းပညာ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ စက်မှုလုပ်ငန်းတွေကလည်း ပြောင်းလဲလာပါတယ်။ အရင်တုန်းက အလားအလာကောင်းခဲ့တဲ့ လုပ်ငန်းပုံစံတွေက ရုတ်တရက်ဆိုသလို ခေတ်နောက်ကျသွားတတ်ပါတယ်။
အရင်က ဖလင်ကင်မရာဈေးကွက်ကို ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့ ကိုဒက် (Kodak) ဟာ ဒစ်ဂျစ်တယ်ကင်မရာတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါမှာ ကျရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ ဖုန်းလောကရဲ့ ဘီလူးကြီးတွေဖြစ်တဲ့ နိုကီယာနဲ့ မော်တိုရိုလာတို့ကလည်း စမတ်ဖုန်းခေတ်ကို လက်လွတ်သွားပြီးနောက်မှာ ပြိုလဲခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီလို ဥပမာတွေကတော့ အများကြီးပါပဲ။
ဒီလိုမျိုး မဖြစ်ရအောင် နည်းပညာပိုင်းမှာ အမြဲတမ်း ဆန်းသစ်တီထွင်နေရမှာဖြစ်ပြီး ပြောင်းလဲနေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့အညီ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် နေရပါမယ်။
ကျွန်တော်တို့ဟာ အခု စက်မှုတော်လှန်ရေး စတုတ္ထမြောက်ခေတ်မှာ ရောက်ရှိနေပြီး စက်မှုလုပ်ငန်းတိုင်းက ပြောင်းလဲနေကြပါတယ်။ မော်တော်ကား လုပ်ငန်းကလည်း ချွင်းချက်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ကားတွေက ဘယ်လိုမျိုး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာမလဲ။
ဒီမေးခွန်းအတွက် အဖြေတွေကတော့ ရှိပြီးသားပါ။ လက်ရှိမှာ ဒီနယ်ပယ်ရဲ့ အဓိကအချက်ကတော့ လျှပ်စစ်ကားတွေနဲ့ ကိုယ်တိုင်မောင်းကားတွေ ဆိုတဲ့ နယ်ပယ်နှစ်ခုပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပါတယ်။
လျှပ်စစ်ကားတွေက လောင်စာဆီအင်ဂျင်ကနေ ဘက်ထရီကို ပြောင်းလဲတဲ့ ဟာ့ဒ်ဝဲပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲကို ကိုယ်စားပြုသလို၊ ကိုယ်တိုင်မောင်းကားတွေကတော့ လူသားဒရိုင်ဘာတွေကနေ စက်တွေဆီကို ပြောင်းလဲတဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။
အနာဂတ်ကားတွေအတွက် ကိုယ်တိုင်မောင်းစနစ်က အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း မော်တော်ကားကုမ္ပဏီတွေနဲ့ အိုင်တီကုမ္ပဏီအမြောက်အမြားက ဒီနည်းပညာကို တီထွင်ဖို့ အပြိုင်အဆိုင် လုပ်ဆောင်နေကြတာပါ။
လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နှစ်က။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ အကြီးဆုံး အီးကူးသန်း (e-commerce) ကုမ္ပဏီဖြစ်တဲ့ AMZ က အရင်းအနှီးရဲ့ ၄၁ ရာခိုင်နှုန်း၊ တောင်ကိုရီးယားရဲ့ အွန်းဆောင်းမော်တာက ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ဂျပန်ရဲ့ အီလက်ထရောနစ်ကုမ္ပဏီ အီတာချီက ၁၉ ရာခိုင်နှုန်းကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး ဖက်စပ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီကုမ္ပဏီကိုတော့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် လို့ ခေါ်ပါတယ်။
သူတို့က ကိုယ်တိုင်မောင်းကားဈေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်ဖို့အတွက် နယ်စပ်နဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်းတွေကို ကျော်လွန်ပြီး သူတို့ရဲ့ အားသာချက်တွေကို ပေါင်းစပ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြတာပါ။
တစ်နှစ်လောက်အကြာမှာတော့ အီတာချီဟာ အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းကဏ္ဍမှာ တောင်ကိုရီးယားရဲ့ CL အီလက်ထရောနစ်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး အပြင်းအထန် ယှဉ်ပြိုင်နေရတဲ့ စမတ်ဖုန်းဈေးကွက်မှာလည်း ဆောင်းအီလက်ထရောနစ်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတဲ့အတွက် စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်းဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်။
လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွေကို လျှော့ချတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ အီတာချီဟာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှာရှိတဲ့ သူ့ရှယ်ယာအားလုံးကို ရောင်းချလိုက်ပြီး အွန်းဆောင်းမော်တာက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဝယ်ယူလိုက်တဲ့အတွက် AMZ ကိုကျော်ဖြတ်ပြီး အကြီးဆုံးရှယ်ယာရှင် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်က AMZ ကလည်း ကိုယ်တိုင်မောင်းကား တီထွင်မှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြိုင်ဘက်တွေက အသာစီးရနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ထပ်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ သူတို့က ယူဆခဲ့ကြပါတယ်။
အွန်းဆောင်းမော်တာကတော့ အကျပ်ရိုက်သွားပါတယ်။ ဖက်စပ်ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက အိုင်တီကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး အကျိုးကျေးဇူး (synergy) ရရှိဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့လို့ပါ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီကုမ္ပဏီတွေက နုတ်ထွက်သွားတဲ့အခါ သူတို့ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ။
အဲဒီအချိန်မှာ ဟန်ချန်းယောင်း ဆိုတဲ့ အသက် ၃၀ ကျော် လူငယ်တစ်ယောက် ပေါ်လာပါတယ်။ သူက အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်ရှိတဲ့ ထူးချွန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ မဟုတ်ဘဲ အွန်းဆောင်းမော်တာ ဂရုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဟန်မင်ဂူရဲ့ သားအကြီးဆုံး ဖြစ်တဲ့အတွက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ အမှုဆောင်ရာထူးကို ရောက်ရှိလာခဲ့တာပါ။
ပြောကြတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ စွမ်းရည်ရှိတဲ့ မိဘကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလည်း အရည်အချင်းတစ်မျိုးပါပဲ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟန်ချန်းယောင်းကတော့ အနာဂတ်ကား တီထွင်ရေးကို တာဝန်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
အနာဂတ်မှာ ဂရုကို ဦးဆောင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားတဲ့ ဆက်ခံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂရုတစ်ခုလုံးရဲ့ ထောက်ခံမှုတွေကလည်း နောက်ကလိုက်လာပါတယ်။ အွန်းဆောင်းမော်တာက AMZ ရောင်းချခဲ့တဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူလိုက်တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက ၈၆ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးလာခဲ့ပါတယ်။
အနှစ်ချုပ်ရရင် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဟာ အွန်းဆောင်းမော်တာရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။
ကြီးမားတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ထူးခြားတဲ့ ရလဒ်တွေ မတွေ့ရတဲ့အတွက် ရှယ်ယာရှင်တွေက ဟန်ချန်းယောင်းရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု စွမ်းရည်ကို သံသယဝင်လာကြပါတယ်။
အဓိကအချက်ကတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ဆက်ထိန်းထားဖို့ အကြောင်းပြချက်ရှာဖို့ ခက်ခဲလာတာပါပဲ။
စီးပွားရေး ကျရှုံးတယ်ဆိုတဲ့ အမည်ဆိုးကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် ဟန်ချန်းယောင်းက အောင်မြင်နေတဲ့ ခေတ်မီကား တီထွင်ရေးဌာနကို ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ပြီး အွန်းဆောင်းမော်တာကတော့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်နေတဲ့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကို ရောင်းချပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ပြောကြတာကတော့ အရင်တုန်းကတော့ မသိပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာတော့ ရောင်းချဖို့ သင့်တော်တဲ့နေရာ မရှိတော့ဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။
ENPFL၊ ဂူဂဲလ်လို ကုမ္ပဏီတွေ၊ ဒိုင်မ်လာဂရု၊ ဗိုလ်စဝါဂန်ဂရု၊ တိုယိုတာဂရုလို မော်တော်ကားကုမ္ပဏီတွေက ကိုယ်တိုင်မောင်းကားတွေကို သူတို့ဘာသာ တီထွင်နေကြပြီးဖြစ်လို့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က ကြီးမားတဲ့ ဝယ်ယူမှုတစ်ခုအတွက် ဆွဲဆောင်မှု မရှိတော့ပါဘူး။
ရောင်းချဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီး မအောင်မြင်တဲ့နောက်မှာ အွန်းဆောင်းမော်တာက သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ပါတယ်။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ ရန်ပုံငွေ အနည်းငယ်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်ရဖို့အတွက် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ မူပိုင်ခွင့်အမျိုးမျိုးနဲ့ အဓိကနည်းပညာတွေကို ရောင်းချပစ်ဖို့ သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။
သာ၍သာ အဲဒီလိုသာ ဖြစ်လာခဲ့ရင် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဟာ အနှစ်သာရမရှိတဲ့ အခွံသက်သက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့မှာပါ။
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ အမှုဆောင်တွေနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့ကြပေမဲ့ မိခင်ကုမ္ပဏီရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုတော့ တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါဘူး။
CEO ဒယ်ရယ်ကတော့ မူပိုင်ခွင့် ရောင်းချခြင်းကို နှောင့်နှေးအောင် လုပ်ဆောင်ရင်းနဲ့ တခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေကို ကိုယ်တိုင်လိုက်လံ ရှာဖွေနေခဲ့ပါတယ်။
အွန်းဆောင်းမော်တာ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် တန်ဖိုးနည်းနည်းဖြင့် ရောင်းချပစ်လိုက်သည်ထက် တရားမျှတသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူမည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူကို ရှာဖွေခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိသည်။
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်များ၊ ပုဂ္ဂလိကရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရန်ပုံငွေများနှင့် နိုင်ငံပိုင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရန်ပုံငွေများထံသို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကလည်း အဆိုပြုချက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သော်လည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမြတ်အစွန်းမရှိဟု ဆုံးဖြတ်ကာ ပယ်ချခဲ့သည်။ ထိုအဆိုပြုချက်သည် အခြားအဆိုပြုချက်များနှင့်အတူ စတင်တည်ထောင်ခါစ ကုမ္ပဏီများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် တက်ဂယူက မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
"ဒါတွေက ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ။"
ဟျွန်းဂျူက သူမ၏ ဘောပင်ကို ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "အနှစ်ချုပ်ရရင်တော့ အွန်းဆောင်းမော်တာက လက်ရှိမှာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ရှယ်ယာအများစုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အဲဒီရှယ်ယာတွေကို ရောင်းချပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေတွေကို ပြန်လည်ရယူချင်နေတာပါ။ အွန်းဆောင်းမော်တာက ရှယ်ယာရောင်းချဖို့အတွက် အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ တောင်းဆိုထားပါတယ်။"
တက်ဂယူက ထပ်မေးသည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ဒေါ်လာသန်း ၁၀၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ရင် အဲဒီငွေတွေက အွန်းဆောင်းမော်တာရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲကို ရောက်သွားမှာပေါ့ ဟုတ်လား။"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က မရင်းနှီးမြှုပ်နှံဘူးဆိုရင်ကော။"
"အွန်းဆောင်းမော်တာက မူပိုင်ခွင့်တွေနဲ့ အဓိကနည်းပညာတွေကို ရောင်းချပစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်လာရင် သူတို့ ပြန်ရမယ့်ငွေက ဒေါ်လာ သန်း ၅၀ တောင် ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး။"
ဟျွန်းဂျူ၏ စကားကြောင့် ထိုလူက အံ့ဩသွားပုံရပြီး "ဘာလဲ။ ဒါဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ အွန်းဆောင်းမော်တာပဲ ဒီအထဲကနေ အကျိုးအမြတ်ရသွားမှာပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အတိအကျပဲ။"
တက်ဂယူက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး မေးသည်။
"မင်း ဒီကုမ္ပဏီအကြောင်း သိထားတာလား။"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သိတာပေါ့။"
ကျွန်တော် ဒီအဆိုပြုချက်ကို အကြိမ်တစ်ရာကျော်လောက် ဖတ်ပြီးပြီ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ရာခိုင်နှုန်းတွေအထိ အလွတ်ရနေအောင် တိတိကျကျ ရွတ်ပြနိုင်ပါတယ်။
"ဟေ့၊ အဲဒါမဟုတ်ဘူး။ စကားပြောရအောင်။ အပြင်မှာ အရင်ဆုံး လာခဲ့ပါ။"
ကျွန်တော် ပြန်မပြောခင်မှာပဲ တက်ဂယူက အမြန်ထပြီး အစည်းအဝေးခန်းထဲကနေ ထွက်သွားသည်။
ကိုရီးယားစကားကို နားမလည်ကြသည့် ရိုင်ယန်နဲ့ ဆာဂေးတို့က တက်ဂယူ၏ ရုတ်တရက် ထွက်သွားမှုကြောင့် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။
ကျွန်တော်လည်း ထလိုက်သည်။
ဟျွန်းဂျူက ထိုနှစ်ယောက်ကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။
"သူတို့နဲ့ ခဏလောက် စကားပြောလိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးရင် ပြန်လာခဲ့မယ်။"
***
အစည်းအဝေးခန်းထဲက ထွက်လာပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ ဟျွန်းဂျူ၏ အခန်းထဲမှာ စုဝေးလိုက်ကြသည်။ အဲဒါက အိပ်ခန်းနဲ့ ဧည့်ခန်း သီးခြားစီပါတဲ့ ဆုစ် (suite) အခန်းတစ်ခန်း ဖြစ်သည်။ စားပွဲပေါ်မှာတော့ ဆေးလိပ်တိုတွေ ပြည့်နေတဲ့ ပြာခွက်တွေနဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသည်။
OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာရှင်တွေအားလုံး ဒီမှာ စုဝေးနေကြတော့ ရှယ်ယာရှင်များ အစည်းအဝေးတစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။ အဲလီကလွဲရင်ပေါ့။
ဆွေးနွေးမည့် အကြောင်းအရာကတော့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် အကြောင်းဖြစ်သည်။
တက်ဂယူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။
"မင်း အရူးဖြစ်နေတာလား။ ဘာလို့ အဲဒီလို ကုမ္ပဏီမျိုးနဲ့ တွေ့ဖို့ သဘောတူလိုက်ရတာလဲ။"
ကျွန်တော် အံ့ဩသွားပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်နေရတာလဲ။ ဒေါသထွက်ရမယ့်သူဆိုရင် ကျွန်တော် ဖြစ်သင့်တာပေါ့။"
တက်ဂယူက စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပုံရသည်။
"အင်း... ဘယ်လိုပြောရမလဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က မသင့်တော်ဘူး။ အွန်းဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းအတွက် ကောင်းမယ့် အရာတစ်ခုထဲကို မင်း ဘာလို့ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာလဲ။ သူတို့ အောင်မြင်တာကို ကြည့်ရတာ ကျွန်တော် လုံးဝ မကြိုက်ဘူး။"
စကားဝိုင်းကို နားထောင်နေတဲ့ အဲလီက အင်္ဂလိပ်စကား နားမလည်သလိုမျိုး ဟျွန်းဂျူကို မေးလိုက်သည်။
"အွန်းဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။"
"ဂျင်ဟူကို တိုက်ရိုက်မေးကြည့်လိုက်ပါ။"
သူမ၏ အကြည့်က ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာသည်။
ကျွန်တော် အဲလီကို မေးလိုက်သည်။ "အွန်းဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းက ဘာလုပ်လဲဆိုတာ မင်း သိလား။"
"သိတာပေါ့။ ကိုရီးယားမှာ အကြီးဆုံး မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်မှာ အဆင့် ၆ ရှိတယ်လေ။"
"အဲဒီအကြောင်း မဟုတ်ဘူး။"
အွန်းဆောင်းဂရု၊ တောင်ကိုရီးယား စက်မှုလုပ်ငန်းမှာ ဒုတိယအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
အွန်းဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းက ကားအချောထည်တွေကို တပ်ဆင်ထုတ်လုပ်တယ်၊ အွန်းဆောင်းသံမဏိက သံမဏိတွေကို ထောက်ပံ့ပေးတယ်၊ အွန်းဆောင်း MD က အစိတ်အပိုင်းတွေကို တီထွင်ထုတ်လုပ်တယ်၊ အွန်းဆောင်း RT က မီးရထားလမ်းတွေကို ထုတ်လုပ်တယ်၊ ဂလိုမက်စ် (Glomass) က ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကို ကိုင်တွယ်တယ်၊ ရီနွား (Renoir) က ကြော်ငြာနဲ့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေး ကုမ္ပဏီဖြစ်တယ်၊ စသဖြင့်ပေါ့။
အွန်းဆောင်းဂရု လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီခွဲတွေရဲ့ စျေးကွက်တန်ဖိုးကို ပေါင်းလိုက်ရင် ၁၅၀ ထရီလီယံ ကျော်သွားပါလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်နဲ့ မပြီးသေးဘူး။
ပထမ၊ ဒုတိယနဲ့ တတိယအဆင့်ရှိတဲ့ လုပ်ငန်းခွဲတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ အများစုက အွန်းဆောင်းပိုင် မဟုတ်ပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ သူတို့ရဲ့ လက်အောက်မှာပဲ ရှိနေကြတာပါ။
အတိုချုပ်ပြောရရင် အွန်းဆောင်းဂရုဆိုတာ အွန်းဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းကို ဗဟိုပြုထားတဲ့ ဧရာမ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုဆိုင်ရာ တိုင်းပြည်တစ်ခုပါပဲ။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ ထုတ်လုပ်မှု အခြေစိုက်စခန်းတွေ ရှိတဲ့ ကမ္ဘာ့အဆင့် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ကိုရီးယားစျေးကွက်မှာတော့ အရောင်းပမာဏအရ လွှမ်းမိုးထားတာ အလွန်များပါတယ်။
ပြည်တွင်းစျေးကွက် ဝေစုက ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိပြီး လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသလိုပါပဲ။ ပြည်တွင်းရောင်းချမှုအတွက် အထူးအခွင့်အရေးပေးတယ်ဆိုတဲ့ အငြင်းပွားမှုတွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ အပြုသဘောနဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ဂုဏ်ယူရမယ့် ကိုရီးယားကုမ္ပဏီတစ်ခုပါ။
ဒါပေမဲ့...
ကျွန်တော် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့က လူမိုက်တွေပဲ။"
ကျွန်တော့် ပါးစပ်က ထွက်လာတဲ့ ဆဲဆိုသံကြောင့် အဲလီ လန့်သွားသည်။
"ဘာလဲ။"
အနှစ်ချုပ်ရရင်တော့ အွန်းဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းကြောင့် ကျွန်တော်တို့ မိသားစု ပျက်စီးခဲ့ရတာပါ။