အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 465 | NovelPing

ဒီတစ်ကြိမ် ကျင်းပတဲ့ ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲဟာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စိတ်ဝင်စားမှု အမြင့်ဆုံးကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

ပထမနေ့ ဆွေးနွေးပွဲတွေ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ပြည်တွင်းပြည်ပ မီဒီယာတွေဆီကနေ မေးခွန်းတွေ မိုးမွှန်အောင် ရောက်လာပေမဲ့ အစိုးရအရာရှိတွေကတော့ ပါးစပ်ပိတ်ထားခဲ့ကြတယ်။ တက်ဂယူ၊ Eunsung Kumgang ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ Han Byung-sun နဲ့ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင်လည်း မီဒီယာတွေရဲ့ ဘယ်မေးခွန်းကိုမှ ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။

အရင်က ဆွေးနွေးပွဲတွေထက် အခုတစ်ခေါက် ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားခံနေရတာက ကျွန်တော် ပါဝင်တက်ရောက်နေလို့ပါပဲ။ ရလဒ်က ဘာထွက်လာမလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ရင်း လူတိုင်းက အသက်ရှူမှားလောက်အောင် တင်းမာနေကြတယ်။

အဆိုးမြင်တဲ့ အမြင်တွေကတော့ လွှမ်းမိုးနေပုံပါပဲ။ အထူးသဖြင့် NHK နဲ့ Sankei Shimbun တို့လို ဂျပန်မီဒီယာတွေက ဆွေးနွေးပွဲ ပျက်ပြားသွားဖို့က သေချာနေသယောင် သတင်းဖော်ပြနေကြတယ်။

အိမ်ပြန်တဲ့လမ်းမှာ တက်ဂယူ က ပြောတယ်။

"သူတို့က ဆွေးနွေးပွဲ ပျက်ပြားသွားဖို့ကိုပဲ အသည်းအသန် မျှော်လင့်နေပုံရတယ်"

"အဲဒါ ဂျပန်တို့ လိုချင်တဲ့အရာပဲလေ"

ဝန်ကြီးချုပ် Okazaki ဟာ ဂျပန်နိုင်ငံကို အရင်က ကျူးကျော်သူနိုင်ငံဆိုတဲ့ ပုံရိပ်ကနေ ဖယ်ရှားပြီး "သာမန်နိုင်ငံ" တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ ရည်မှန်းချက်ထားနေသူပါ။

ဒါကိုလုပ်ဆောင်ဖို့အတွက် သူတို့အနေနဲ့ အရင်ဆုံး စစ်တပ်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်နဲ့ စစ်ပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ကို တားမြစ်ထားတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို ဖျက်သိမ်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ပဲ မြောက်ကိုရီးယားက ဒုံးကျည်စမ်းသပ်တိုင်း ဂျပန်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ခြိမ်းခြောက်နေတယ်ဆိုပြီး ဂျပန်တို့က ဆူဆူညံညံ လုပ်လေ့ရှိတာပေါ့။

ဒီလို ရန်လိုတဲ့ အပြန်အလှန် မှီခိုမှုမျိုးကို သူတို့ ဆက်ထိန်းထားချင်သရွေ့ ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်လာမှာကို သူတို့ ဘယ်လိုမှ မလိုလားမှာ အသေအချာပါပဲ။

ကျွန်တော်တို့ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ သန်းခေါင်ယံတောင် ကျော်နေပြီ။

Ellie က ညအိပ်ဝတ်စုံနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်ကြိုနေတယ်။

"မအိပ်သေးဘူးလား"

"တီဗွီမှာ ဆွေးနွေးပွဲအကြောင်း ငြင်းခုံနေတာကို ကြည့်နေတာ"

ကျွန်တော် တီဗွီဘက်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အာဏာရပါတီနဲ့ အတိုက်အခံပါတီဝင်တွေက ပန်နယ်လစ်တွေအဖြစ်နဲ့ အပူတပြင်း ငြင်းခုံနေကြတာကို တွေ့ရတယ်။ မြောက်ကိုရီးယားအကြောင်း ပြောရပြီဆိုရင် သူတို့အားလုံးမှာ ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိနေကြပုံပါပဲ။

"ဆွေးနွေးပွဲက ဘယ်လိုဖြစ်လာလဲ"

တက်ဂယူ က ဆွေးနွေးပွဲမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ရှင်းပြလိုက်တော့ Ellie တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားပုံကို မဖုံးကွယ်နိုင်ရှာဘူး။

"ဂျပန်ဆီကနေ လျော်ကြေး ဒေါ်လာ သန်း ၇ သောင်း တောင်းမယ်ဟုတ်လား။ အဲဒါတော့ ရူးမိုက်လွန်းတယ်! အဲဒီပမာဏက တကယ်ရော ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား ဂျင်ဟူး ရယ်"

"အင်း... အဲဒီကိစ္စကတော့..."

တက်ဂယူ က အားကုန်ခန်းတော့မယ့်ပုံစံနဲ့ ပြောတယ်။

"အရင်ဆုံး တစ်ခုခု စားမှ ဖြစ်တော့မယ်"

ဆွေးနွေးပွဲတွေနဲ့ အစည်းအဝေးတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်နေတာကြောင့် နေ့လယ်စာကတည်းက ဘာမှ မစားရသေးဘူး။

Ellie က လက်မြှောက်လိုက်တယ်။

"အာ! ကျွန်မလည်း စားချင်တယ်!"

ကျွန်တော်တို့ ခွက်ခေါက်ဆွဲတွေမှာ ရေနွေးပူပူ လောင်းထည့်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲမှာ အတူတူ ထိုင်စားကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြွယ်ဝမှုနဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီလို အစားအသောက်က သာမန်လွန်းနေတယ်လို့ တွေးမိလိုက်တယ်။

ခေါက်ဆွဲနူးဖို့ စောင့်နေရင်း စကားပြောဖြစ်ကြတယ်။

"သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ပိုက်လိုင်း တည်ဆောက်ရေးနဲ့ ရထားလမ်း ဆက်သွယ်ရေး စီမံကိန်းတွေက စီးပွားရေးအရ အကျိုးသက်ရောက်မှု အကြီးကြီး ရှိမှာ မဟုတ်လား"

"သေချာတာပေါ့။ ဒါက အနာဂတ်မှာ ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ ဆက်ဆံရေးကို အမြစ်ကနေ ပြောင်းလဲသွားစေလိမ့်မယ်"

ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းလောင်စာအတွက် နိုင်ငံခြားကိုပဲ အပြည့်အဝ မှီခိုနေရတဲ့ တောင်ကိုရီးယားဟာ ဆိုက်ဘေးရီးယားကနေ သဘာဝဓာတ်ငွေ့ကို ဈေးနှုန်းသက်သာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ရရှိနိုင်တော့မှာပါ။ မြောက်ကိုရီးယားကလည်း သဘာဝဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်းကနေတစ်ဆင့် တရုတ်ကို အားကိုးနေရတဲ့ စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။

"ရထားလမ်းကတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုတောင် ကြီးမားဦးမယ်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အခြေခံအဆောက်အအုံဆိုတာ စက်မှုလုပ်ငန်းရဲ့ အုတ်မြစ်ပဲလေ"

ရထားလမ်းသာ ဆက်သွယ်ပြီးသွားရင် အခုထိ ကျွန်းနိုင်ငံလို ဖြစ်နေတဲ့ တောင်ကိုရီးယားဟာ ယူရေးရှားတိုက်ကြီးဆီကို ချဲ့ထွင်ဖို့ ခြေကုပ်ယူနိုင်သွားပြီ။

ကုန်းလမ်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးက ပင်လယ်ရေကြောင်းထက် အချိန်ကို အများကြီး ပိုသက်သာစေနိုင်တယ်။

တောင်ကိုရီးယားမှာ ထုတ်လုပ်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ရထားလမ်းကနေတစ်ဆင့် ရုရှားနဲ့ ဥရောပကို ပို့နိုင်သလို ပြန်ပြီးလည်း တင်သွင်းနိုင်မှာပေါ့။

မြောက်ကိုရီးယားအနေနဲ့လည်း ဖြတ်သန်းခ ကောက်ရုံတင် မဟုတ်တော့ဘူး။

သူတို့မှာ အသိဉာဏ်ရှိရင် ရထားလမ်းဖြတ်သန်းသွားတဲ့ နေရာတွေမှာ စက်မှုဇုန်တွေ တည်ဆောက်ကြလိမ့်မယ်။ Rosatom တောင်မှ အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် TWR (သေးငယ်သော နျူကလီးယားဓာတ်ပေါင်းဖိုများ) တည်ဆောက်ဖို့ စဉ်းစားထားသေးတယ်။ အဲဒါတွေက သေးငယ်တဲ့ ဓာတ်ပေါင်းဖိုတွေဖြစ်လို့ တည်ဆောက်ရတဲ့ အချိန်တိုတယ်၊ လိုအပ်တဲ့နေရာမှာ လိုအပ်သလောက် တည်ဆောက်နိုင်တယ်လေ။

Ellie က ခွက်ခေါက်ဆွဲဖုံးကို ဖွင့်ရင်း မေးလိုက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ အပေါ်ပိုင်းကလူတွေက လျော်ကြေးငွေတွေကို အကုန်အိတ်ထဲ ထည့်သွားရင်ရော"

တကယ်တော့ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံတွေမှာ နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ အရာရှိတွေက NGO တွေဆီက ရတဲ့ နိုင်ငံတကာ အကူအညီတွေကိုတောင် ခေါင်းပုံဖြတ်တာက အဖြစ်များတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပါ။

"အဲဒါကတော့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ မြောက်ကိုရီးယားကို ကမ္ဘာက လူဆိုးနိုင်ငံအဖြစ် သတ်မှတ်ထားတာကြောင့် လျော်ကြေးငွေတွေကို နျူကလီးယားလက်နက် ဒါမှမဟုတ် တခြားလက်နက်တွေ တီထွင်ဖို့အတွက် အလွဲသုံးစား မလုပ်မိအောင် နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်းက စောင့်ကြည့်နေမှာလေ"

တက်ဂယူ က ခေါက်ဆွဲတွေကို တူနဲ့ မွှေရင်း ပြောတယ်။

"ဒါပေမဲ့ ခေါင်းပုံဖြတ်မယ့်သူတွေကတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းပုံဖြတ်ကြမှာပဲ မဟုတ်လား"

အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်။

"အင်း... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းပုံဖြတ်ဦးမှာဆိုရင် ဒေါ်လာ သန်း ၂ သောင်းထဲက ခေါင်းပုံဖြတ်တာထက် သန်း ၇ သောင်းထဲကနေ ခေါင်းပုံဖြတ်တာက ပိုကောင်းမလား"

အဓိပတိနဲ့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေက ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းစီ ခေါင်းပုံဖြတ်မယ်လို့ တွက်ကြည့်ရင် ပထမတစ်ခုမှာ ဒေါ်လာ ၁၆ ဘီလီယံ ကျန်ခဲ့မှာဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုမှာတော့ ၅၆ ဘီလီယံ ကျန်ခဲ့မှာပေါ့။

"ပြီးတော့ တစ်ဝက်ကျော်ကိုလည်း ပစ္စည်းတွေနဲ့ပဲ လက်ခံရမှာ"

ဒေါ်လာ သန်း ၂ သောင်းဆိုတာတောင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေတဲ့ ပမာဏပါ။ အဲဒီအပေါ်မှာ နောက်ထပ် သန်း ၅ သောင်း ထပ်တိုးလာရင် ၁၀ နှစ် ဒါမှမဟုတ် ၂၀ နှစ်အတွင်း အရစ်ကျပေးရင်တောင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးက အတော်လေး ကြီးမားနေမှာပါ။

ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီလျော်ကြေးရဲ့ တစ်ဝက်ကျော်ကို ပစ္စည်းကိရိယာတွေ၊ အစိတ်အပိုင်းတွေ၊ စက်ယန္တရားတွေနဲ့ စားနပ်ရိက္ခာတွေလိုမျိုးနဲ့ လက်ခံရမှာဖြစ်ပြီး အဲဒါတွေက မလွဲမသွေ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက်ပဲ သုံးစွဲရတော့မှာပေါ့။

Ellie က ခေါင်းကို စောင်းပြီး မေးတယ်။

"ဂျပန်က သူတို့ရဲ့ လက်ရှိ ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေနဲ့ ဒီပမာဏကို ပေးနိုင်ပါ့မလား"

ဂျပန်ရဲ့ လက်ရှိ GDP က ကမ္ဘာမှာ တတိယအကြီးဆုံးပါ။

နိုင်ငံတော် ဘတ်ဂျက်က GDP အရွယ်အစားနဲ့ အချိုးကျတာကြောင့် ယန်း ၂ ထရီလီယံနီးပါးရှိပြီး ကမ္ဘာမှာ တတိယအကြီးဆုံး ဖြစ်နေတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အခွန်ငွေတွေရဲ့ သိသာတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက သုံးစွဲရမယ့်နေရာ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေတာကြောင့် နောက်ထပ် သုံးစွဲနိုင်တဲ့ ပမာဏက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေတယ်။ ပိုဆိုးတာက ဂျပန်က နှစ်စဉ်ရတဲ့ အခွန်ထက် ပိုသုံးနေတဲ့ ဘတ်ဂျက်လိုငွေပြမှုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာပါ။

ရလဒ်အနေနဲ့ စုဆောင်းမိနေတဲ့ ကြွေးမြီတွေက နက္ခတ်ဗေဒင်ပမာဏလောက်ထိ ရောက်နေပြီ။

ဂျပန်ရဲ့ လက်ရှိ နိုင်ငံတော်ကြွေးမြီက ယန်း ၁,၁၀၀ ထရီလီယံ ကျော်နေပြီ။ ဒါက ကမ္ဘာ့နိုင်ငံတွေအားလုံးထဲမှာ အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ဂျပန်ရဲ့ GDP ထက် နှစ်ဆကျော် ပိုများနေတာပါ။

တက်ဂယူ က မျက်တောင်ခတ်ရင်း မေးတယ်။

"ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် ယန်း ၇ ထရီလီယံ တိုးသွားလည်း ဘာမှ မထူးခြားတော့ဘူး မဟုတ်လား။ ယန်း ၁,၁၀၀ ထရီလီယံနဲ့ ၁,၁၀၇ ထရီလီယံ ကြွေးမြီကြားမှာ ဘာကွာခြားချက် ရှိလို့လဲ"

"အဲဒါက မှားတော့ မမှားဘူး၊ ဒါပေမဲ့..."

အဲဒါက အလွန်အကျွံ အထိုးခံထားရတဲ့သူကို နောက်တစ်ချက် ထပ်အထိုးခံလည်း ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးလို့ ပြောနေတာနဲ့ ဘာများ ထူးခြားပါ့မလဲ။

ကြွေးမြီတွေနဲ့ နစ်မွန်းနေတဲ့ ဂျပန်အတွက်တော့ ဒါဟာ အလွန်ကို ဝန်ပိစေမယ့် ပမာဏတစ်ခု ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဂျပန်ရဲ့ ပြဿနာလေ။

ပြန်ပြောရရင် ဂျပန်က ကမ္ဘာ့ တတိယအကြီးဆုံး စီးပွားရေးအင်အားကြီးနိုင်ငံ။ မြောက်ကိုရီးယားကတော့ ကမ္ဘာ့ အဆင်းရဲဆုံးနိုင်ငံတွေထဲက တစ်ခု။

သူတို့ရဲ့ ဆင်းရဲမွဲတေမှုက ပြည်တွင်းစစ်ကြောင့် ညည်းတွားနေရတဲ့ အာဖရိကနိုင်ငံတွေနဲ့တောင် မခြားနားလှဘူး။

ကြွက်က ကြောင်ရဲ့ အခြေအနေကို စိုးရိမ်ပေးနေတာမှ မဟုတ်တာ...

"အင်း... သူတို့အခြေအနေအတွက် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ သူတို့မရှိတဲ့ ပိုက်ဆံကို တောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ အရင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ထိခိုက်မှုတွေအတွက် လျော်ကြေးယူတာပဲလေ"

တက်ဂယူ က ခေါက်ဆွဲကို ဝါးရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

"ရန်သူတစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့အတွက် အမြဲတမ်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေတာပဲ"

***

ဆွေးနွေးပွဲကို Panmunjom မှာပဲ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ကျင်းပခဲ့တယ်။

မနေ့ကထက်စာရင် လေထုက ပိုပြီး ရင်းနှီးဖော်ရွေနေတယ်။ ကျွန်တော့်လက်ကို လာရောက်ဆုပ်ကိုင်တဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ရီဟယ်ယောင်းရဲ့ လက်ဖဝါးက နွေးထွေးနေတယ်။

မြောက်ကိုရီးယားဘက်က သူတို့ဆီ ပြန်သွားပြီးတဲ့နောက် အစည်းအဝေးတစ်ခု လုပ်ခဲ့မှာ သေချာတယ်။ သူတို့ ဆွေးနွေးပွဲခန်းမကို ပြန်ရောက်လာတယ်ဆိုတာကပဲ အဓိပတိက ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံလိုက်ပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။

ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ရီဟယ်ယောင်းက ပြောတယ်။

"ဥက္ကဋ္ဌကြီးက ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးတဲ့ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ သဘောထားကို အလေးအနက်ထားပြီး ထပ်တူထပ်မျှ ခံစားရတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂျပန်ရဲ့ သဘောထားကို ဘယ်လို ပြောင်းလဲအောင် လုပ်မလဲဆိုတဲ့အချက်ကိုတော့ သူ စိုးရိမ်နေပါတယ်"

ဂျပန်နဲ့ လျော်ကြေးငွေဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်က ဒေါ်လာ သန်း ၁ သောင်းကနေ သန်း ၂ သောင်းကြားမှာ ဆွေးနွေးနေတာပါ။ ငွေများရင်တော့ ဘယ်သူမဆို သဘောကျမှာပေါ့။

မြောက်ကိုရီးယားက ပိုက်ဆံပိုမလိုချင်ဘဲ နေပါ့မလား။

ဒါပေမဲ့ မြောက်ကိုရီးယား-ဂျပန် ဆက်ဆံရေး၊ အရင်က လျော်ကြေးရပြီးသား တခြားနိုင်ငံတွေနဲ့ မျှတမှုရှိစေရေး၊ နောက်ပြီး မြောက်ကိုရီးယားနဲ့ ဂျပန်ရဲ့ နိုင်ငံတော်အင်အားတွေကို ချိန်ထိုးကြည့်ရင် ဒီထက်ပိုတာက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ သူတို့ ခန့်မှန်းမိကြမှာပါ။

တကယ်တော့ ဒီပမာဏက မြောက်ကိုရီးယားအတွက် အတော်လေး ကြီးမားတဲ့ ပမာဏပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်ပြီး ဒေါ်လာ သန်း ၅ သောင်းကျော်အထိ တိုးပေးမယ်လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူတို့အနေနဲ့ စိတ်ဝင်စားဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့။

"ကျွန်တော် ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ပိုက်ဆံက ပိုက်ဆံပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကိုလိုနီခေတ်နဲ့ စစ်ရာဇဝတ်မှုတွေအတွက် စစ်မှန်တဲ့ တောင်းပန်မှုက အရင်ဦးဆုံး ဖြစ်သင့်တယ် မဟုတ်လား။ အားနည်းချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ သဘောတူညီချက်ဆိုတာ ဘာမှ မရှိတာထက်တောင် ပိုဆိုးပါတယ်။ တောင်ကိုရီးယားမှာ ဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး ထပ်မဖြစ်ရအောင်၊ ပြီးတော့ ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ တောင်းပန်မှုကို ရရှိနိုင်ဖို့အတွက် အဓမ္မလုပ်အားပေးခိုင်းစေမှုနဲ့ လိင်ကျွန်ပြုခံရသူတွေရဲ့ ကိစ္စတွေကို အစကနေ ပြန်လည် ဆွေးနွေးဖို့ မြောက်ကိုရီးယားက စီစဉ်ထားပါတယ်"

ဂျပန်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကတော့ ဖြစ်နိုင်ရင် လျော်ကြေးပေးရေး ကိစ္စကို တိတ်တဆိတ်နဲ့ အဆုံးသတ်ချင်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်သာ ပါဝင်ပတ်သက်လိုက်ရင် ဒီကိစ္စက နိုင်ငံတကာသတင်းခေါင်းကြီးပိုင်း ဖြစ်လာမှာပါ။

ဂျပန်က ဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ မဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ ဆွေးနွေးပွဲဖြစ်စဉ် တစ်လျှောက်မှာ ဂျပန်ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ စစ်ရာဇဝတ်မှု အမျိုးမျိုးက ကမ္ဘာ့အရေးကိစ္စ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

"ဒါက ဂျပန်ရဲ့ အတိတ်က အမှားတွေကို ဖျောက်ဖျက်ဖို့ ကြိုးပမ်းမှုကို တားဆီးရာရောက်သလို သူတို့ရဲ့ စစ်ရေးအင်အား တိုးချဲ့မှုကိုလည်း ဟန့်တားနိုင်မှာပါ။ ပြီးတော့ မြောက်ကိုရီးယားရဲ့ နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်းထဲက ရပ်တည်ချက်ကိုလည်း အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်"

ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ရီဟယ်ယောင်းက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး မေးတယ်။

"အစီအစဉ်က ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းပါစေ၊ အဲဒါကို လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"အကယ်၍ အဆင်မပြေတာမျိုး ဖြစ်လာရင် အပြစ်အားလုံးကို ကျွန်တော့်ခေါင်းပေါ် တင်လိုက်လို့ ရပါတယ်"

ကျွန်တော် ပြုံးပြီး စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့သမျှထဲမှာ မအောင်မြင်တဲ့ ကိစ္စမျိုး ရှိခဲ့ဖူးလို့လား"

ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အတော်လေး အထောက်အကူ ဖြစ်စေတယ်။

ကျွန်တော့်စကားအပြီးမှာ ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီး ယွန်းဂျယ်ဟွန်းက ကမ်ဂမ်တောင် ခရီးသွားလုပ်ငန်း ပြန်လည်စတင်ရေးနဲ့ ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ-ရုရှား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကနေတစ်ဆင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်းနဲ့ ရထားလမ်း တည်ဆောက်ရေးဆိုင်ရာ သူ့ရဲ့ အမြင်တွေကို တင်ပြလိုက်တယ်။

ဆွေးနွေးပွဲက တတိယနေ့အထိ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။

အခုတော့ လေထုက ရပ်ကွက်ထဲက လူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံရသလိုမျိုး ရင်းနှီးနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့တွေ ကော်ဖီနဲ့ လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း စကားတွေ ပြောဖြစ်ကြတယ်။

တက်ဂယူ ရဲ့ လက်တွေကတော့ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။

Choco Pie တွေကို အဲဒီလောက် မစားနဲ့တော့လေ! မင်းက မြောက်ကိုရီးယား အလုပ်သမားများ ဖြစ်နေသလား။

အရေးကြီးတဲ့ ဆွေးနွေးချက်တွေကတော့ ဒုတိယနေ့မှာတင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဒီနေ့ အစည်းအဝေးကတော့ အနာဂတ်မှာ ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ အပြန်အလှန် ဖလှယ်ရေးနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးတွေကို ဘယ်လို လုပ်ဆောင်မလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်နေတာပါ။

ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီး ယွန်းဂျယ်ဟွန်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ခေါင်းစဉ်တစ်ခုကို ထုတ်ပြောလိုက်တယ်။

"သမ္မတကြီးက ခွဲခွာနေရတဲ့ မိသားစုတွေ ပြန်လည်ဆုံဆည်းရေးကို ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိကြောင်း ကျွန်တော့်ကို မှာကြားလိုက်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျန်ရစ်သူတွေက အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေကြပြီ၊ အချိန်လည်း သိပ်မကျန်တော့ဘူး"

ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ရီဟယ်ယောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

"အဲဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး အဖြေပေးပါ့မယ်။ အဓိပတိကိုယ်တိုင်ကလည်း နောက်ဆုံးအကြိမ် ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးမှာ သဘောတူထားတာ ဖြစ်လို့ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ အဖြေကို မျှော်လင့်နိုင်ပါတယ်"

အားကစားနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂလိက ဖလှယ်မှုတွေအပြင် အိုလံပစ်ပွဲတော်မှာ နှစ်နိုင်ငံ ပူးတွဲဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့နဲ့ တပေါင်းတည်း အသင်းဖွဲ့ဖို့အထိပါ ဆွေးနွေးဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။

စကားဝိုင်းက ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေတယ်။

ငွေကြေးက လူ့ဆက်ဆံရေးကို ကြွယ်ဝစေတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း လူတွေက ပိုက်ဆံ အများကြီး ရှိဖို့ လိုအပ်တာပေါ့။

ဆွေးနွေးပွဲ ပြီးဆုံးခါနီးမှာ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ရီဟယ်ယောင်းက ကျွန်တော့်ကို တစ်ဦးချင်း ပြောလာတယ်။

"ဒါဟာ မြောက်နဲ့တောင် အပြန်အလှန် ဖလှယ်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌကြီးက ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ဆုံချင်နေတာမို့ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံကို လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ ဘယ်လိုသဘောရပါသလဲ"

မြောက်ကိုရီးယားရဲ့ အဓိပတိက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်နေတယ်တဲ့လား?

သတင်းတွေထဲမှာ မကြာခဏ မြင်နေရတဲ့ အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် ဗိုက်ပူပူနဲ့ လူကို တွေးမိလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ အသက်ချင်း သိပ်မကွာပေမဲ့ ကမ္ဘာ့အဆိုးဆုံး အာဏာရှင်အဖြစ် နာမည်ကြီးနေသူပေါ့။

တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီကတော့ အနည်းဆုံး စီးပွားရေးကို ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လို့ သူတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကို အကြောင်းပြချက် ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မြောက်ကိုရီးယားကတော့ အဲဒီလိုတောင် မဟုတ်ဘူး။

ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ ခရီးစဉ် (Arduous March) ကာလလောက် မဆိုးဝါးပေမဲ့ အခုထိလည်း စားဝတ်နေရေးအတွက် စိုးရိမ်နေရဆဲပါပဲ။

ဒီလောက်ထိ စီးပွားရေးကို ကျဆင်းအောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်တောင်မှ တော်တော် မလွယ်တဲ့ ကိစ္စမျိုးပါ။

သူက ဘာတွေကို တွေးပြီး ရှင်သန်နေတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ သိချင်မိတယ်။

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

"အခွင့်အရေးသာ ပေးရင် ကျွန်တော် မြောက်ကိုရီးယားကို လာရောက်လည်ပတ်ပါ့မယ်"

***

ဆွေးနွေးပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်။

ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီး ယွန်းဂျယ်ဟွန်းနဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ရီဟယ်ယောင်းတို့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်နေတဲ့ ဓာတ်ပုံနဲ့ ဗီဒီယိုတွေကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီး ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီးဌာနရဲ့ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူက သတင်းထောက်တွေကို ရှင်းလင်းချက် ပေးခဲ့တယ်။

"...တောင်နဲ့မြောက် ကိုယ်စားလှယ်တော်ကြီးတွေက အထက်ပါ ကိစ္စရပ်တွေကို သဘောတူညီခဲ့ကြပြီး မကြာမီကာလအတွင်း ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးကို ကျင်းပသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ပြည်တွင်းနဲ့ ပြည်ပ မီဒီယာတွေကနေ သတင်းတွေ အလျှိုအလျှို ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

[(သတင်းထူး) မြောက်ကိုရီးယားက တောင်ကိုရီးယားရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံပြီး ကမ်ဂမ်တောင် အဆောက်အအုံတွေကို ဖျက်သိမ်းမယ့် အစီအစဉ်ကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီ!]

[လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်ချက်များလည်း ရှိနေသည့်အတွက် တာဝန်ရှိသူများက အဆောက်အအုံများကို စစ်ဆေးရန် ခွင့်ပြုချက် ရရှိသွားပြီ!]

[ကင်မ် ဥက္ကဋ္ဌကြီးက အဆောက်အအုံများကို မဖျက်သိမ်းတော့ပါက တောင်ကိုရီးယားဘက်မှ တာဝန်ယူ၍ အမြန်ဆုံး ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ညွှန်ကြား!]

[ကမ်ဂမ်တောင် ခရီးသွားလုပ်ငန်း ပြန်လည်စတင်ရေး လမ်းစ ပွင့်လာပြီလား?]

[မြောက်ကိုရီးယားက တောင်ကိုရီးယား၏ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံပြီး ယခုနှစ်အတွင်း ခွဲခွာနေရသော မိသားစုများ ပြန်လည်ဆုံဆည်းရေးကို အားပေးဆောင်ရွက်မည်!]

[မြောက်ကိုရီးယား၏ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အဘယ်နည်း?]

ကိုရီးယားဗဟိုရုပ်သံသတင်းမှာ ပေါ်လာတဲ့ ပန်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက အဓိကစကားကို ပြောကြားသွားတယ်။

"လေးစားအပ်ပါသော ဥက္ကဋ္ဌကြီးက ကမ်ဂမ်တောင် အဆောက်အအုံများ၏ အသွင်အပြင်မှာ ဟောင်းနွမ်းပြီး ကြည့်မကောင်းဖြစ်နေကြောင်း ထောက်ပြပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ မဖျက်သိမ်းတော့မည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့ နိုင်ငံ၏ မြင့်မြတ်သော တောင်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် အဆောက်အအုံများကို အမြန်ဆုံး ပြုပြင်မွမ်းမံသင့်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပါသည်။ ထို့အပြင် တောင်ကိုရီးယားမှ လုပ်ငန်းခွင် တာဝန်ရှိသူများက အဆောက်အအုံများကို စစ်ဆေးရန် ခွင့်ပြုချက်ပေးခဲ့ပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံရေး အစီအစဉ်ကို တင်ပြရန် တာဝန်ရှိသူကို ညွှန်ကြားခဲ့ရာ တောင်ကိုရီးယားဘက်မှလည်း သဘောတူညီခဲ့ကြောင်း သိရသည်"

အဆောက်အအုံတွေကို မသုံးတော့ဘူးဆိုရင် ပြုပြင်ဖို့ မလိုဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ဒါဟာ ကမ်ဂမ်တောင် ခရီးသွားလုပ်ငန်း ပြန်လည်စတင်ရေးအတွက် အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခုပါပဲ။

ထို့အပြင် ကမ်ဂမ်တောင် အဆောက်အအုံတွေကို ခွဲခွာနေရတဲ့ မိသားစုတွေ ပြန်လည်ဆုံဆည်းရာ နေရာအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားတွေလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ခရီးသွားလုပ်ငန်း ပြန်လည်စတင်ရေးအတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ သတင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

အွန်ဆောင်း ကမ်ဂမ်နဲ့ ကိုရီးယား ခရီးသွားလုပ်ငန်းအဖွဲ့တို့မှ တာဝန်ရှိသူတွေက ချက်ချင်းဆိုသလို စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းပြီး မြောက်ကိုရီးယားကို သွားရောက်ခဲ့ကြတယ်။ ကမ်ဂမ်တောင် ခရီးသွားလုပ်ငန်း ပြန်လည်စတင်ရေးနဲ့ အနာဂတ် ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအပေါ် မျှော်လင့်ချက်တွေကြောင့် မြောက်ကိုရီးယားနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ အွန်ဆောင်းဂရု (Eunsung Group) ရဲ့ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းတွေက အရှိန်အဟုန်နဲ့ မြင့်တက်လာပြီး အချို့ကုမ္ပဏီတွေဆိုရင် နေ့စဉ် အမြင့်ဆုံးဈေးနှုန်းကိုတောင် ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။

"ဝိုး! ကန်ဂျင်ဟူး က တကယ်ပဲ မဖြစ်နိုင်တာကို ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာလား?"

"အံ့ဩစရာပဲ! သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်တာလဲ?"

"ဂျင်ဟူး! ဂျင်ဟူး! မင်းက အလိမ်ခံရပြီးရင်း အလိမ်ခံနေရတုန်းလား?"

"ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲ သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ? မြောက်ကိုရီးယားကို တံစိုးလက်ဆောင်တွေ ပေးလိုက်တာလား?"

"ဒီကောင်က ကွန်မြူနစ်ပါပဲ။ သွားပြီး အဓိပတိရဲ့ ဖင်ကို လျှာနဲ့ လျက်လိုက်ဦး!"

"ကန်ဂျင်ဟူး က အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ? သူတော့ ရူးသွားပြီထင်တယ်။"

"ဟားဟား၊ ကန်ဂျင်ဟူး အကြောင်း စိတ်ပူနေရအောင် မင်းတို့ တစ်လ ဘယ်လောက် ဝင်ငွေရှိလို့လဲ? အနည်းဆုံး ဝမ် ၂ သန်းရော ရရဲ့လား?"

"အဓိပတိဆီကနေ ကျောကို အထိုးခံရပြီး ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ဆုံးရှုံးသွားမှပဲ စစ်မှုထမ်းတုန်းက မေ့သွားတဲ့ 'ကွန်မြူနစ်ဝါဒကို ချေမှုန်းရေး မီးတိုင်' သီချင်းစာသားတွေကို ပြန်သတိရလာလိမ့်မယ်~"

"OTK ကုမ္ပဏီက ကမ်ဂမ်တောင်မှာ ဘာမှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာမှ မဟုတ်တာ၊ ဆုံးရှုံးစရာ ဘာရှိလို့လဲ?"

မျှော်လင့်မထားတဲ့ ရလဒ်တွေကြောင့် လူအများအပြား အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ "အစည်းအဝေးအတွက်ပဲ အစည်းအဝေးလုပ်တာ" ဟုဆိုကာ ဝေဖန်မှုများ တရစပ် ပြုလုပ်နေခဲ့ကြသော အတိုက်အခံပါတီနှင့် ရှေးရိုးစွဲ ယူကျူ့ဘ်သမားများမှာမူ ပြောစရာစကားမဲ့သွားကြသည်။

ကြာရှည်စွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သော ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ ဆက်ဆံရေးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပွင့်လင်းသွားခဲ့သည့်နှယ် ဖြစ်လာသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ် အံ့ဩစရာကောင်းသည့် အချက်မှာတော့ ပေါ်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။