အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 455 | NovelPing

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အပါအဝင် နိုင်ငံရေးအရ အယူအဆ အစွန်းရောက်သော မီဒီယာများသည် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အထိ ကန်ဂျင်ဟူး နှင့် ဟီချန်မင်တို့ကို တစ်တွဲတည်းထားကာ နိုင်ငံကို မြောက်ကိုရီးယားထံ ရောင်းစားရန် ကြံစည်နေကြသည်ဟု ဝေဖန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအကြောင်းအရာနှင့် ဆက်စပ်ပြီး အစွန်းရောက် ယူကျု့ချန်နယ်များကလည်း ဗီဒီယိုမျိုးစုံကို တင်ကာ တိုက်စစ်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကန်ဂျင်ဟူး က ညှိနှိုင်းမှုစားပွဲကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သည့်အခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အစိုးရကို ဝေဖန်လျှင် ကန်ဂျင်ဟူး ဘက်တော်သား ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဝေဖန်ပြန်လျှင်လည်း အစိုးရဘက်တော်သား ဖြစ်သွားမည့် အခြေအနေမျိုးကို ရောက်သွားခဲ့သည်။

နယူးပေါလစ်တစ်ပါတီ (New Politics Party) မှာလည်း အကျပ်ရိုက်သွားသည်။ မြောက်နှင့်တောင်ကိုရီးယား တာဝန်ရှိသူများ၏ အစည်းအဝေးတွင် မည်သည့်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်မျိုးကမှ ထိုကဲ့သို့ ပြုမူလေ့မရှိပေ။

အာဏာရပါတီမှ အကြီးအကဲများမှာ ဒေါသထွက်နေကြသည်။

"ဒါနဲ့... ကန်ဂျင်ဟူး က အဲဒီလိုပြောလိုက်တာ ဘာကိုရည်ရွယ်တာလဲ"

"သူက နန်းမြောင်ခေါက်ဆွဲကို ငြိမ်ငြိမ်လေးစားပြီး ပြန်သွားလိုက်ရမှာ။ ဒါက အစိုးရရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို ရေအေးလောင်းချလိုက်သလိုပဲ"

"သမ္မတရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဒီလောက်ထိ စော်ကားလို့တော့ မရဘူးလေ"

"မြောက်နဲ့တောင်ကြားက ဆက်ဆံရေးက အခုမှ အတော်လေး တင်းမာနေတဲ့အချိန်လေ"

"ဘယ်သူက ကန်ဂျင်ဟူး ကို အဲဒီအစည်းအဝေးကို ဖိတ်လိုက်တာလဲ"

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နယူးပေါလစ်ပါတီအတွက် ကံကောင်းသည့်အချက်တစ်ခုမှာ ပြည်သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဖရီးကိုရီးယားပါတီ (Free Korea Party) ဘက်သို့ ရောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"CEO ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ လုပ်ရပ်အပေါ် ဘယ်လိုမြင်ပါသလဲ"

သတင်းထောက်များ၏ မေးခွန်းများကြောင့် မနေ့ကအထိ ဆန္ဒပြပွဲတွင် အော်ဟစ်နေခဲ့သည့် ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနာကယောင်းမှာ သူမ၏ စကားကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်ရသည်။

"မြောက်ကိုရီးယားကို ဒီလောက်ထိ လှုံ့ဆော်ဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။ ပြည်သူတွေရဲ့ လုံခြုံရေးက အရေးအကြီးဆုံး မဟုတ်ဘူးလား။ ပြည်သူတွေကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေမယ့် လုပ်ရပ်မျိုးကို ရှောင်ကြဉ်ရမှာပေါ့"

ဂျပန်မီဒီယာများက ယွန်းနာကယောင်း၏ ပြောကြားချက်ကို ဂရုတစိုက် ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး တောင်-မြောက် စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအပေါ် သံသယဝင်ကာ အဆိုးမြင်သော ဆောင်းပါးများကို တစ်ပုံတစ်ပင် ရေးသားခဲ့ကြသည်။

- ဟေ့ကောင်၊ ငါတို့က ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ - မြောက်ကိုရီးယားနဲ့ စကားပြောရင် ပြောတယ်လို့ ဝေဖန်၊ မပြောရင် မပြောဘူးလို့ ဝေဖန်။ - သူမက ဂျပန်ရဲ့ သဘောထားကို ကိုယ်စားပြုနေသလိုပဲ။ - ယွန်းနာကယောင်း၊ ဒီနေ့လည်း မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်တွေ ထကြွနေပြန်ပြီ! Ganbatte! - သူမက ကျွန်မရဲ့ မဲဆန္ဒနယ်က ကိုယ်စားလှယ်ပါ။ တောင်းပန်ပါတယ်။ တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ် ㅜㅜ - ဒါဆို ကန်ဂျင်ဟူး က ဘယ်ဘက်လား၊ ညာဘက်လား။

***

ကျွန်တော် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၏ သမ္မတ ဗိုင်ဆိုစကီးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ရုရှားသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နယ်မြေအကျယ်ဝန်းဆုံးနိုင်ငံဖြစ်သော်လည်း လူဦးရေမှာ သန်း ၁၅၀ ခန့်သာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဖွံ့ဖြိုးမှုမရှိသေးသော နေရာများစွာရှိနေပြီး ၎င်းတို့ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် အရင်းအနှီး လိုအပ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များကို တွေ့ဆုံရန် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ယခုနောက်ပိုင်းတွင် သူသည် အစည်းအဝေးများကို နောက်မကျဘဲ အချိန်မှန် တက်ရောက်နေပုံရသည်။

ကျွန်တော့်ကို မြင်သည်နှင့် သူက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ခင်ဗျားတော့ မြောက်ကိုရီးယားတွေကို အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်တာပဲ။ ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောလိုက်တာလဲ။ ဥက္ကဋ္ဌ ကင်မ်က ဒီစီမံကိန်းကို တာဝန်ယူပြီး ရှေ့ဆက်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား ကောင်းကောင်း သိနေတာပဲလေ"

"အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်"

ကျွန်တော် ထိုအကြောင်းကို စတင်ပြောဆိုလိုက်သည့် အခြေအနေတွင်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ယခုလို အခြေအနေမျိုးတွင် ကျွန်တော့်ကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခံရသလိုမျိုး မြင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ခဏအကြာတွင် သမ္မတ ဗိုင်ဆိုစကီးသည် ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

"မြောက်ကိုရီးယားရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အရှေ့ဖျားဒေသ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် အရေးကြီးတယ်"

"ကျွန်တော် သိပါတယ်"

ရာဆွန်-ခါဆန် စီမံကိန်းနှင့် မီးရထားလမ်းများ၊ သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ပိုက်လိုင်းများ ဆက်သွယ်ရေးအကြောင်းကို ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်အစောပိုင်းကပင် စတင်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ထိုစဉ်ကသာ အောင်မြင်ခဲ့ပါက ယခုဆိုလျှင် တောင်ကိုရီးယားနှင့် ရုရှားကြား မီးရထားလမ်း ရှိနှင့်နေပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအတွက် ငွေကြေး ထရီလီယံနှင့်ချီ ကုန်ကျနိုင်သော်လည်း အနာဂတ်တွင် ရရှိလာမည့် စီးပွားရေး အကျိုးအမြတ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် တောင်ကိုရီးယားနှင့် ရုရှား နှစ်နိုင်ငံစလုံးက တက်ကြွနေကြသော်လည်း...

"ပြဿနာကတော့ မြောက်ကိုရီးယားရဲ့ ဆန္ဒပဲပေါ့"

သမ္မတ ဗိုင်ဆိုစကီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ။ ဒီစီမံကိန်းက နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး ပျက်သွားဦးမယ်လို့ ထင်လား"

"ကျွန်တော် မသိပါဘူး"

မီးရထားလမ်းနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ပိုက်လိုင်း ဆက်သွယ်ရေး စီမံကိန်းကို မြောက်ကိုရီးယား၏ မဟာမိတ်ဟု ဆိုနိုင်သည့် ရုရှားက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး တောင်ကိုရီးယားက ရုရှား၏ ရှယ်ယာကို ဝယ်ယူသည့်ပုံစံဖြင့် လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော စီမံကိန်းဖြစ်သည့်အတွက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု စတင်လိုက်သည်နှင့် ရပ်တန့်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် မြောက်ကိုရီးယားကလည်း လုပ်မည်၊ မလုပ်မည်ကို အကဲခတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မီးရထားလမ်းနှင့် ပိုက်လိုင်းကို တကယ်ပဲ ဆက်သွယ်ရန် စဉ်းစားနေကြသလော၊ သို့မဟုတ် ယခုတစ်ခါလည်း စကားလုံးများဖြင့်သာ ပြီးဆုံးသွားဦးမည်လော။

မြောက်ကိုရီးယားအနေဖြင့် ဤစီမံကိန်းအတွက် ငွေတစ်ပြားတစ်ချပ်မှ စိုက်ထုတ်စရာ မလိုပေ။ သူတို့ လုပ်ရမည့်အလုပ်မှာ ထိုင်နေပြီး သူတို့နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပေးသည့် အခကြေးငွေကို ကောက်ခံရန်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြားနိုင်ငံသာ ဖြစ်ပါက မီးရထားလမ်း သို့မဟုတ် ပိုက်လိုင်းလမ်းကြောင်းကို ဖောက်လုပ်ပေးပါဟု တောင်းပန်ပြီး အကူအညီမျိုးစုံ ပေးနေကြပေလိမ့်မည်။

ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် ခြွင်းချက်မရှိ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည်သာ သဘာဝကျသည်။ ပြဿနာမှာ မြောက်ကိုရီးယားသည် ယုတ္တိဗေဒနှင့် မကိုက်ညီသော နိုင်ငံဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဗလာဒီဗိုစတော့တွင် ကျင်းပနေသည့် ပွဲလမ်းသဘင်များနှင့် ဖိုရမ်များကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သမ္မတ ဗိုင်ဆိုစကီးသည် ဤစီမံကိန်းအပေါ် မည်မျှအာရုံစိုက်နေသည်ကို သိနိုင်သည်။

သူသည် အရှေ့ဖျားဒေသ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်နေရသနည်းဆိုလျှင် အဓိက အကြောင်းရင်း သုံးခုရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ တရုတ်အရင်းအနှီးကို ထိန်းချုပ်ရန်ဖြစ်သည်။

နယ်စပ်ချင်း ထိစပ်နေသည့် နိုင်ငံတိုင်းလိုပင် ရုရှားနှင့် တရုတ်တို့သည်လည်း နယ်စပ်အငြင်းပွားမှုများ ရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ နာချင်စကီး စာချုပ် (Treaty of Nerchinsk) ပြီးနောက် ဒုတိယ အိုပီယမ်စစ်ပွဲတွင် ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးသည့်အတွက် ပေကျင်းစာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုကာ နယ်စပ်ကို သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုစာချုပ်၏ ရလဒ်အဖြစ် ပရီမောစကီးနယ်မြေ (Primorsky Krai) သည် ရုရှားထံ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က တရုတ်မှာ အားအနည်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သောကြောင့် တရုတ်တို့က ၎င်းကို မမျှတသော စာချုပ်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ လက်ရှိတွင် တရုတ်အရင်းအနှီးနှင့် လုပ်သားများက ပရီမောစကီးနယ်မြေထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ၎င်းတို့၏ အာဏာကို ပြသနေကြသည်။

ရုရှားဘက်မှ ကြည့်လျှင် အရှေ့ဖျားဒေသကို ဖွံ့ဖြိုးမှုမရှိဘဲ ပစ်ထားပါက တရုတ်အရင်းအနှီး၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်သောကြောင့် အမြန်ဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်နေသည်။

ဒုတိယအကြောင်းရင်းမှာ မြောက်ဘက်ပင်လယ်လမ်းကြောင်း (Northern Sea Route) ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံအများစုအတွက် ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာမှုသည် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ရုရှားမှာမူ ကွဲပြားသည်။ ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာမှုကြောင့် အာတိတ်ဒေသရှိ ရေခဲများ အရည်ပျော်လာရာ မြောက်ဘက်ပင်လယ်လမ်းကြောင်းမှာ စတင်ပွင့်လာသည်။ ၎င်းသည် အရှေ့ဖျားမှ ဥရောပသို့ သွားမည့် ရေကြောင်းခရီးကို အများကြီး သက်သာစေမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး တတိယအကြောင်းရင်းမှာ အနောက်နိုင်ငံများ၏ ပိတ်ဆို့မှုများကြောင့် အာရှဈေးကွက်မှာ ပိုမိုအရေးပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မီးရထားလမ်းများနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ပိုက်လိုင်းများကို မြောက်ကိုရီးယားမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်လိုက်ပါက ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။

ဒေသ A မှ ပစ္စည်းများ ဒေသ B သို့ ရောက်သွားရုံနှင့်ပင် တန်ဖိုးတစ်ခု ထပ်တိုးလာသည်။ လူများနှင့် ကုန်ပစ္စည်းများ မီးရထားလမ်းမှတစ်ဆင့် သွားလာနေပါက ဒေသတွင်း စီးပွားရေးသည် သဘာဝအလျောက် ဖွံ့ဖြိုးလာမည် ဖြစ်သည်။

Trans-Siberian မီးရထားလမ်းနှင့် ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ် မီးရထားလမ်းတို့သာ ဆက်သွယ်မိပါက တောင်ကိုရီးယားသာမက ဂျပန်နိုင်ငံသို့ပါ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ပိုက်လိုင်းကိုလည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဂျပန်အထိ တိုးချဲ့နိုင်သည်။

ထိုအချိန်အထိ လူသူအရောက်အပေါက်နည်းသော အရှေ့ဖျားဒေသသည် အရှေ့အာရှ၏ ဗဟိုချက်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာလိမ့်မည်!

ကာလင်နင်ဂရက် (Kaliningrad) ပြီးနောက် TWR တည်ဆောက်မှုသည် ရုရှား၏ ရည်မှန်းချက်ကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးစက်ရုံ တည်ဆောက်ခြင်းမှာ စက်မှုဇုန်များကို ဆွဲဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချက်ကို ထည့်တွက်လျှင်ပင် ဓာတ်ပေါင်းဖို အရေအတွက်မှာ များပြားလှသည်။

အနာဂတ်တွင် ရာဆွန်ဒေသ၏ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား လိုအပ်လာမည်ဖြစ်ရာ မြောက်ကိုရီးယားဒေသသို့ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ရောင်းချရန်ပါ ကြိုတင်တွက်ဆထားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

"ဒီကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားနေတာ ကျွန်တော်တို့ တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘူး"

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ တရုတ်နှင့် ဂျပန်နိုင်ငံတို့၏ နိုင်ငံရေးလောကတွင်လည်း ဤကိစ္စကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။ ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်၏ ပထဝီနိုင်ငံရေး တည်နေရာသည် ထိုမျှလောက်အထိ အရေးပါနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နှင့် ရုရှားတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ရင်းနှီးသည်။ ပထမဆုံးအနေနှင့် သမ္မတ ရော်နယ်သည် သမ္မတ ဗိုင်ဆိုစကီးနှင့် ရင်းနှီးမှုရှိပြီး ရုရှားနှင့် လက်တွဲကာ တရုတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၏ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် ဤကိစ္စတွင် အထူးတလည် ဟန့်တားနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဂျပန်တို့ကတော့ မနှစ်မြို့ပုံရသော်လည်း သူတို့ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုသောကြောင့် ထားလိုက်ပါတော့။

နောက်ထပ် ပြဿနာက တရုတ်လား။

"နိုင်ငံရေးလောကမှာ ကြာကြာနေလေလေ၊ အချိန်အခါဆိုတာ ဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲဆိုတာ ပိုသဘောပေါက်လာလေလေပဲ။ သမ္မတ ဟိုချန်မင်မှာ ခိုင်မာတဲ့ ဆန္ဒရှိပြီး မြောက်ကိုရီးယားကလည်း ငွေကြေး လိုအပ်နေတယ်။ ပြီးတော့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူလည်း ရှိနေပြန်တယ်"

သူ့စကားကြောင့် ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ကျွန်တော် တတ်နိုင်သလောက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကူညီပေးပါ့မယ်"

***

မြောက်ကိုရီးယား မီဒီယာများက ကျွန်တော့်ကို "ငရဲကလာတဲ့ ခွေးသား" ဟု အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေသည်မှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။

လေထုက ထူးဆန်းလာသည်ကို ရိပ်မိသွားကြသဖြင့် သူတို့ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ မြောက်ကိုရီးယား စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့သည် နောက်ဆုတ်သွားခြင်း မရှိဘဲ နောက်ကွယ်မှတစ်ဆင့် တရုတ်နှင့် ရုရှားထံ ဆက်သွယ်ကာ မြောက်ကိုရီးယားတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအပေါ် အမြင်မကောင်းမှုများကို ပြုပြင်ရန် မနားမနေ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။

တောင်ကိုရီးယား စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့ကမူ မည်သည့်ထုတ်ပြန်ချက်မျှ မပေးဘဲ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကျွန်တော် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ကင်မ်ဆွန်းချူလ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီးအစား သူ ရောက်လာရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ အရင်က တွေ့ဆုံဖူးကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူက ချက်ချင်းပင် အကြောင်းရင်းကို ပြောလာသည်။

"မြောက်ကိုရီးယားဘက်က ကျွန်တော်တို့အစိုးရကို ဖိအားပေးနေတယ်။ CEO ကန်ဂျင်ဟူး က တောင်းပန်မှသာ အနာဂတ်မှာ နှစ်နိုင်ငံ ဆွေးနွေးပွဲတွေ ဆက်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ပြောနေတယ်"

"ဒါနဲ့ ခင်ဗျား ဘာပြန်ပြောလိုက်လဲ"

"ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူက အစိုးရအနေနဲ့ ဘာမှလုပ်လို့မရတဲ့သူမျိုး ဖြစ်ကြောင်းပေါ့"

ကျွန်တော် အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"သူတို့က ယုံကြရဲ့လား"

"အခုထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ကြည့်ရင် ဒါဟာ လိမ်ပြောတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာပါတယ်"

နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ကင်မ်ဆွန်းချူလ်က ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တော့ မပြောလိုက်ရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့ထဲမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သူတွေ အများကြီးပဲ။ အရင်တုန်းကဆိုရင် မြောက်ကိုရီးယားက သူတို့အလိုမကျရင် စားပွဲကို မှောက်ချပစ်တာမျိုး သို့မဟုတ် စကားပြောရုံသက်သက်အတွက် အချိန်ဆွဲထားတာမျိုး လုပ်တတ်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒီလို မဖြစ်တော့ သူတို့လည်း ဟိုဟိုဒီဒီ ဖြစ်နေပုံရတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့ကတော့ တောင်းပန်ဖို့ကိုပဲ ဆက်ပြီး တောင်းဆိုနေဆဲပါပဲ"

"ကျွန်တော် တောင်းပန်ဖို့ ဘာအစီအစဉ်မှ မရှိပါဘူး"

သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်"

"တစ်ခုခု လွဲမှားနေတယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ထုတ်ပြန်ချက်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မြောက်ကိုရီးယားကို ဝေဖန်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အောင်မြင်ဖို့အတွက် အကြံပေးဖို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အရေးကြီးပြီး အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိတဲ့အတွက် အဲဒီအချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြပေးပါ့မယ်။ အစိုးရရဲ့ ဖိအားပေးမှုနဲ့ စည်းရုံးမှုတွေက အလုပ်ဖြစ်တယ်လို့ ပြောလိုက်ရင် ပိုကြည့်ကောင်းမှာပေါ့"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ စီမံကိန်းကို တွန်းအားပေးနေသည့် ရုရှားကြောင့် ကျွန်တော် အပြုသဘောဆောင်သည့် ရပ်တည်ချက်ကို ပြသရပေမည်။ လုပ်တော့မည်ဆိုလျှင် အစိုးရ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ ထိန်းပေးလိုက်ခြင်းက ပိုမကောင်းပေဘူးလား။

ကျွန်တော့်စကားကြောင့် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ကင်မ်ဆွန်းချူလ်၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် မြောက်ကိုရီးယားဘက်ကို အဲဒီအတိုင်း ပြောလိုက်ပါ့မယ်"

ကျွန်တော်က တိုက်ရိုက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ မဟုတ်တော့ ကျန်တာကိုတော့ အစိုးရကပဲ တာဝန်ယူရမည်။

အစိုးရထဲမှာ မြောက်ကိုရီးယား ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိသလဲ။ ကျွန်တော်က ဒီလောက်အထိ အခြေခံအုတ်မြစ် ချပေးထားပြီးပြီဆိုမှတော့ သူတို့လည်း အလုပ်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်မှာပါ။ အခွန်ငွေတွေနဲ့ လစာယူထားကြတာ မဟုတ်ပါလား။

***

ပါမောက္ခ ပက်ထရော့ဗ်နှင့် ပါမောက္ခ မိုဟန်တို့ ဗလာဒီဗိုစတော့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့၏ သင်ကြားရေးလက်ထောက် ကယ်ရီလည်း ပါလာသည်။ ကျွန်တော်တို့ အချိန်အတော်ကြာမှ နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ကြပြီး ကျွန်တော်က အဲလီကို သူတို့နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

အဲလီက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် နှစ်ဦးစလုံးကို နှုတ်ဆက်သည်။ သူမက ပါမောက္ခ မိုဟန်နှင့် အရင်က တွေ့ဖူးသော်လည်း ပါမောက္ခ ပက်ထရော့ဗ်နှင့်မူ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပါမောက္ခ မိုဟန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဘယ်တော့ လက်ထပ်မလဲလို့ စိတ်ဝင်စားနေတာ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း လုပ်တော့မှာပဲကိုး"

ပါမောက္ခ ပက်ထရော့ဗ်က မေးသည်။

"မင်္ဂလာဆောင်က ဘယ်တော့လဲ"

"လာမယ့် နွေဦးမှာပါ"

"ဟားဟား၊ သိပ်မကြာတော့ပါဘူးပဲ"

ပါမောက္ခ ပက်ထရော့ဗ်က ကာလင်နင်ဂရက်မှတစ်ဆင့် လာခြင်းဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်သည်ပင် ဖြစ်စေ၊ ကုန်သွယ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် မည်သို့သော ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သဖြင့် သူသည် ဆောက်လုပ်ရေးနေရာတွင် တည်းခိုကာ ပြဿနာများကို ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ကုန်သွယ်မှုအသွင်ပြောင်းခြင်းမှာ အမြဲတမ်း ခက်ခဲသော်လည်း နည်းပညာကို အစကတည်းက ကုန်သွယ်မှုအတွက် ရည်ရွယ်၍ တီထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ထူးခြားသည့် ပြဿနာများ မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ဗလာဒီဗိုစတော့တွင်လည်း တည်ဆောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ဖိုရမ်စီစဉ်သူများ၏ တောင်းဆိုချက်အရ ကျွန်တော်တို့သည် အရှေ့ဖျား ဖက်ဒရယ်တက္ကသိုလ်တွင် ပူးတွဲဟောပြောပွဲတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အရှေ့ဖျား ဖက်ဒရယ်တက္ကသိုလ်သည် အရှေ့ဖျားဒေသတွင် အကြီးဆုံး တက္ကသိုလ်ဖြစ်ပြီး ရုရှားတွင် ကိုရီးယားဘာသာစကားဌာန စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည့် ပထမဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

ကျောင်းသားများက ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမထဲသို့ တိမ်တိုက်များနှယ် စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုင်ခုံများအားလုံး ပြည့်နှက်နေပြီး လမ်းကြားများတွင် ထားရှိသည့် ထပ်ဆောင်းထိုင်ခုံများအထိ လူတို့ဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။

အဲလီက ပြည့်ကျပ်နေသော ခန်းမကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဟွန်း၊ ရုရှားမှာ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီးပဲ။ သူတို့ထဲမှာ ဂျင်ဟူး ရဲ့ ပရိသတ်တွေ အများကြီး ရှိမှာ သေချာတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲလီက အလှဆုံးပါပဲ"

ကျွန်တော့်စကားကြောင့် သူမ ပြုံးလိုက်သည်။

"နောင်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ပြောပေးရမယ်နော်"

ရုရှားကျောင်းသားများ၏ သင်ယူလိုစိတ်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သည်။ အားလုံးက ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ ဆက်ဆံရေး၏ အနာဂတ်နှင့် အရှေ့ဖျားဒေသ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အလွန်စိတ်ဝင်စားပြသကြသည်။

ဤတွေ့ဆုံပွဲတွင် ကျွန်တော်က ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် အရှေ့ဖျားဒေသ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ လှပသော အနာဂတ်အကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။

"မြောက်နဲ့တောင် မီးရထားလမ်းနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ပိုက်လိုင်းတွေ တိုးချဲ့လိုက်တဲ့အခါ ဗလာဒီဗိုစတော့ဟာ အရှေ့ဖျားရဲ့ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ ဒေသကနေ အရှေ့အာရှရဲ့ ဗဟိုချက်မြို့တော် ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်လာဖို့အတွက် ဒီစီမံကိန်း အောင်မြင်ဖို့ လိုပါတယ်။ ကျောင်းသားတွေအားလုံး စိတ်ဝင်တစားနဲ့ စောင့်ကြည့်ပေးကြဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

***

အရေးကြီးသော အလုပ်များနှင့် အစည်းအဝေးများ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော် အသက်ရှူချောင်သွားသည်။

ဖြစ်ရပ်ဆန်းများနှင့် မတော်တဆမှုများ များပြားလွန်းသဖြင့် ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာခဲ့သလို ခံစားရသည်။ ကျွန်တော် အိမ်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်ချင်နေမိသည်။

အဲလီက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"ဒီကိုရောက်လာတုန်းက အလုပ်တွေပဲ လုပ်နေခဲ့ရတာ။ ကောင်းကောင်းတောင် မလည်ရသေးဘူး"

"အလုပ်ကိစ္စနဲ့ လာတာလို့ ပြောထားပြီးသားလေ"

ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အဲလီက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဟိုတယ်နဲ့ ဖိုရမ်ကြားပဲ ကူးချည်သန်းချည် လုပ်နေရတာတော့ များလွန်းတယ်လေ။ ဟိုတယ်က ရေကူးကန်တောင် တစ်ခါမှ မဆင်းရသေးဘူး"

"ကျွန်တော် သိပါတယ်"

သို့သော်လည်း အဲလီ ကျွန်တော့်ဘေးနား ရှိနေသဖြင့် ပျင်းစရာ မကောင်းခဲ့ပေ။

အဲလီက မကြာမီတွင် စိတ်ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည့်နှယ် ပြောသည်။

"ဒီထက်တော့ မခံနိုင်တော့ဘူး။ ဒီည ကျွန်မတို့ date လုပ်ကြမယ်!"

"Date လုပ်မယ်?"

"ဒီရောက်နေမှတော့ မြို့ထဲကို တစ်ခေါက်တော့ သွားသင့်တယ်လေ"

"မပင်ပန်းဘူးလား"

သူမ ပင်ပန်းနေသင့်ပေမယ့် ကျွန်တော်နဲ့ မတူဘဲ သူမမှာ စွမ်းအင်တွေ အပြည့်ရှိနေသည်။

ကျွန်တော်သည် အဲလီ၏ လက်ကိုဆွဲကာ ဗလာဒီဗိုစတော့၏ အချက်အချာနေရာဟု ဆိုကြသော အာဘတ်လမ်းမကြီးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

မြို့ထဲက အဆောက်အအုံတွေရဲ့ ပုံစံတွေက မော်စကိုနဲ့ နည်းနည်းလေး ကွဲပြားနေသလို ခံစားရတယ်။ အမှန်တော့ နိုင်ငံနာမည်ချင်း အတူတူပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေရာက မော်စကိုနဲ့ ကီလိုမီတာ ၉,၀၀၀ လောက် ဝေးကွာနေတာကိုး။ ထရန်စ-ဆိုက်ဘေးရီးယား မီးရထားလမ်းနဲ့ဆိုရင် တစ်ပတ်လောက် ခရီးနှင်ရမယ့် အကွာအဝေးမျိုးပေါ့။

ဒီနေရာမှာဆိုရင်တော့ ကပြားတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အဲလီတောင်မှ ထူးထူးခြားခြား ပုံစံမျိုး ဖြစ်မနေတော့သလို နိုင်ငံခြားသားတွေလည်း အများကြီး ရှိနေတာမို့ ကျွန်တော်တို့ကို လူတွေ လွယ်လွယ်နဲ့ မှတ်မိကြမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးထားမိတယ်။

... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွေးက အကြီးအကျယ် မှားယွင်းသွားခဲ့တာပဲ။

လမ်းမတွေပေါ်မှာ ကိုရီးယားလူမျိုးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ကို ရုရှားလူမျိုးတွေထက်တောင် ကိုရီးယားလူမျိုးတွေက ပိုများနေသလိုပဲ။

"ဟိုမှာ! အဲဒါ ကန်ဂျင်ဟူး မဟုတ်ဘူးလား"

"သူ အာရှစီးပွားရေး ဖိုရမ်ကို တက်ရောက်နေတယ်လို့ ကြားတယ်၊ တကယ်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး"

"ဝါး! ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဒီနေရာမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ဓာတ်ပုံလေး ရိုက်လို့ ရမလားခင်ဗျာ"

ဗလာဒီဗိုစတော့က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်တောင် နာမည်ကြီးတဲ့ ခရီးသွားနေရာ ဖြစ်သွားတာလဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်တို့ကတော့ လူတွေရဲ့ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုမှုတွေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Date ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆက်လက် ခံစားလိုက်ကြတယ်။