အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နှင့်အတူ တရုတ်နိုင်ငံ၏ Zhou Auto နည်းပညာခိုးယူမှုကိစ္စအတွက် စစ်ခင်းရတော့မည့်အချိန် မတိုင်မီက မြောက်ကိုရီးယားနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တို့အကြား ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုများ ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် မြောက်ကိုရီးယားမီဒီယာများက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကို စတင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ကျွန်ုပ်လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သွားပြီး ဝေဖန်ခံလိုက်ရသည်။ ကမ္ဘာ့အကျော်ကြားဆုံး သတင်းကြေညာသူဟုဆိုသည့် "ပန်းရောင်အမျိုးသမီး" (Pink Lady) ၏ စကားများကို ကျွန်ုပ် ယခုတိုင် မမေ့သေးပါ။
'ကျွန်ုပ်တို့အနေနဲ့ အသိတရားမဝင်ဘဲ မိုက်ရူးရဲဆန်စွာ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ မောက်မာတဲ့ အိုမင်းမစွမ်းလူအိုကြီးကိုရော၊ သူ့နောက်ကပ်ပါပြီး ကလေးကလားဆန်ဆန် ရူးသွပ်နေတဲ့ တောင်ကိုရီးယား လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ စပက်ကူလေတာ (speculator) ကိုပါ လွှတ်မထားသင့်ဘူး။ တခြားနိုင်ငံက ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို နည်းပညာခိုးတယ်လို့ စွပ်စွဲပြီး ပြဿနာရှာတာဟာ သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးတောင် ရယ်မောမည့် ကမ္ဘာ့အဆင့် ဟာသတစ်ခုပဲ!'
သူမ၏ ဆဲဆိုမှုမှာ အလွန်ပင် ထိရောက်လှသဖြင့် ထိုသတင်းအပိုင်းအစကို YouTube ပေါ် တင်လိုက်သောအခါ ကြည့်ရှုသူ သန်း ၁၀ ကျော်သွားခဲ့သည်။
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။
သူ့အနေနှင့် မြောက်ကိုရီးယားတွင် "လူတစ်ယောက်အောက်၊ လူတစ်သောင်းအထက်" ဟူသည့် ရာထူးနေရာ၌ ရှိသူတစ်ဦးထံမှ ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို တိုက်ရိုက်ကြားရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်ဖြစ်နေ၍သာ ဤသို့ ပြောနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong က ကျွန်ုပ်ကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ကျွန်ုပ်ကတော့ ရှောင်မသွားခဲ့ပါ။
ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီး Yoon Je-hoon က တမင်တကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။
"ဟားဟား! မီဒီယာဆိုတာတွေက ဒီလိုပါပဲ မဟုတ်လား?"
"နောက်တာပါ။"
ကျွန်ုပ်၏ စကားကြောင့် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong ၏ မျက်နှာမှာ ပြေလျော့သွားသည်။
"ကျွန်တော် ပြန်ရောက်ရင် သူတို့ကို ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ မပြောဖို့ သတိပေးလိုက်ပါ့မယ်။"
နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ အခြား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များလည်း ရှိနေသည်။ ကြီးမားသည့် ကော်ပိုရေးရှင်းများ၏ ဥက္ကဋ္ဌများထက် အသေးစားနှင့် အလတ်စား လုပ်ငန်းရှင်များက ပိုများသည်။ သူတို့ထဲတွင် အထင်ရှားဆုံးမှာ Eunsung Kumgang ၏ ဥက္ကဋ္ဌ Han Byung-sun ဖြစ်သည်။
Eunsung Kumgang သည် Geumgangsan ခရီးသွားလုပ်ငန်းနှင့် Kaesong စက်မှုဇုန်ကဲ့သို့သော စီမံကိန်းများစွာကို မြောက်ကိုရီးယားတွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်က ပြည်သူများ၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ မြင့်မားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဝမ် ၁ ထရီလီယံကျော် ဆုံးရှုံးမှုဖြင့် ရုပ်သိမ်းခဲ့ရသည်။
၎င်းကို ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၏ အထင်ကရ ကုမ္ပဏီအဖြစ် ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ Heo Chang-min အစိုးရ တက်လာပြီးနောက် နှစ်နိုင်ငံ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးများ ကျင်းပခဲ့ပြီး ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး လေပြည်များ တိုက်ခတ်လာသောအခါ ကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းမှာလည်း သိသိသာသာ တက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် လက်တွေ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် နိုင်ငံတကာ ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုများအပါအဝင် ဖြေရှင်းရမည့် ပြဿနာများစွာ ရှိနေသေးသည်။
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong က မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
"ဥက္ကဋ္ဌ Heo Chang-min နဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်ရှိလာကြတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီအစည်းအဝေးဟာ အနာဂတ်မှာ မြောက်နဲ့တောင် ဆက်ဆံရေး ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ဥက္ကဋ္ဌ Heo Chang-min ကလည်း ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
"ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာကို အလွန်ပဲ ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်။ ဆွေးနွေးပွဲတွေ၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေကတစ်ဆင့် ဘယ်လိုအခက်အခဲမျိုးကိုမဆို ကျွန်ုပ်တို့ အတူတကွ ဖြေရှင်းနိုင်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် လုံးဝယုံကြည်ပါတယ်။"
အဲဒီအချက်ကိုတော့ နည်းနည်းလောက် သံသယဝင်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။
မြောက်ကိုရီးယား ဝန်ထမ်းများက အစားအစာများကို အမြန်ပင် တည်ခင်းပေးသည်။
"ဒါကတော့ ပြုံယမ်းက Okryu-gwan ကနေ တိုက်ရိုက်ယူဆောင်လာတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ နန်းတော် (naengmyeon) ဖြစ်ပါတယ်။ အားလုံးပဲ နှစ်သက်ကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ဘဝမှာ စစ်မှန်တဲ့ ပြုံယမ်းနန်းတော်ကို စားရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးထားခဲ့မိပါ။
Ellie ပါမလာခဲ့တာတော့ အတော်လေး နှမြောစရာကောင်းသည်။ ညစာစားပွဲမှာ နှစ်နိုင်ငံအစည်းအဝေးသက်သက် ဖြစ်သည့်အတွက် နိုင်ငံခြားသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် Ellie အနေနှင့် ပါဝင်ရန် ခက်ခဲနေသည်။
ဒီနေ့ကတော့ ညစာစားပွဲသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး တရားဝင် အစည်းအဝေးအချိန်ဇယားကိုတော့ နှစ်ဖက်စလုံးက ညှိနှိုင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီး တက်ရောက်လာသည့်အချိန်ကတည်းက နှစ်နိုင်ငံ ထိပ်သီးအစည်းအဝေး ရှိလိမ့်မည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။
မြောက်နှင့်တောင် ဆက်ဆံရေးမှာ အမြဲတမ်း ပူလိုက် အေးလိုက် ဖြစ်နေတတ်သည်။ ပြန်လည်သင့်မြတ်သည့် လေထုတစ်ခု ဖြစ်လာလိုက်၊ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး ရန်လိုသည့် ဆက်ဆံရေးမျိုး ပြန်ဖြစ်သွားလိုက်၊ စစ်ရေးအရ ခြိမ်းခြောက်လိုက်၊ ပြီးတော့မှ ရုတ်တရက် လက်ကမ်းလိုက်နှင့် ဖြစ်နေတတ်သည်။
ဒီတစ်ခါလည်း ထူးမခြားနားပင်။ ပြီးခဲ့သည့်လကမှ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ ရေတိုဒုံးကျည်တစ်စင်း ပစ်လွှတ်ခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ပင် ဖိုရမ်တွင် ပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
နိုင်ငံတကာမီဒီယာများကတော့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နှင့် ညှိနှိုင်းမှုများမှာ လမ်းပိတ်သွားသည့်အတွက် တရုတ်၊ ရုရှားနှင့် တောင်ကိုရီးယားတို့နှင့် စီးပွားရေးအရ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှတစ်ဆင့် လမ်းကြောင်းသစ် ရှာဖွေလိုခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချကြသည်။
အစားအစာစားသောက်ခြင်း ပြီးဆုံးခါနီးတွင် စကားဝိုင်းမှာ ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံ စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆီသို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိသွားသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မြောက်ကိုရီးယားက Rason-Khasan စီမံကိန်းကို ပြန်လည်စတင်ရန် မျှော်လင့်နေသည်။ ဤစီမံကိန်းကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၂၀ ခန့်က ပထမဆုံး အဆိုပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အစီအစဉ်မှာ Rason နှင့် Khasan အကြား မီးရထားလမ်းကို ပြုပြင်မွမ်းမံရန်နှင့် Rason ဆိပ်ကမ်းကမ်းနားကို တည်ဆောက်ရေးနှင့် ခေတ်မီအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ဤဒေသကို အရှေ့မြောက်အာရှ၏ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး ဗဟိုချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ကိုရီးယားသုံးနိုင်ငံနှင့် ရုရှားတို့ ပူးပေါင်း၍ Trans-Siberian မီးရထားလမ်းကို ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်၏ နိုင်ငံဖြတ်ကျော် မီးရထားလမ်းနှင့် ချိတ်ဆက်ရန်နှင့် ဆိုက်ဘေးရီးယားမှ သဘာဝဓာတ်ငွေ့များကို တောင်ကိုရီးယားသို့ ပို့လွှတ်ရန် ဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်း မြှုပ်နှံရန်အတွက် တိကျသည့် အစီအစဉ်များကိုလည်း အဆိုပြုခဲ့သည်။
တောင်ကိုရီးယားသည် စွမ်းအင်အားလုံးကို ပြည်ပမှ တင်သွင်းနေရပြီး သဘာဝဓာတ်ငွေ့များကိုလည်း LNG သင်္ဘောများဖြင့်သာ သယ်ယူပို့ဆောင်နေရသည်။ အကယ်၍ ဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်းတစ်ခုသာ တည်ဆောက်နိုင်ပါက ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းစရိတ်များ အပါအဝင်ပင် သယ်ယူပို့ဆောင်စရိတ်ကို ၁၀ ပုံ ၁ ပုံအထိ လျှော့ချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤကိစ္စတွင် မြောက်ကိုရီးယားက ဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်းကို ပိတ်လိုက်ပါက ဘာလုပ်မည်နည်းဟူသည့် စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ထိုသို့လုပ်ရန် မလွယ်ကူပါ။ ထိုသို့လုပ်ပါက ရုရှားနှင့် အငြင်းပွားမှု ဖြစ်လာရန် အလားအလာ အလွန်များသည်။
ရုရှားအတွက်က ဓာတ်ငွေ့ရောင်းရသဖြင့် ကောင်းသည်၊ တောင်ကိုရီးယားအတွက်က ဈေးသက်သာစွာ ဝယ်ယူရသဖြင့် ကောင်းသည်၊ မြောက်ကိုရီးယားအတွက်ကလည်း မိမိငွေ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မစိုက်ထုတ်ဘဲ Transit fee (ဖြတ်သန်းခ) များ ကောက်ခံနိုင်သဖြင့် ကောင်းသည်။
အမြဲတမ်းအတိုင်းပင် အစီအစဉ်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ အကယ်၍သာ လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ပါက ပို၍ပင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။
သို့သော် အဘယ်ကြောင့် အဆင်မပြေခဲ့သနည်း။
အကြောင်းရင်းမှာ မြောက်ကိုရီးယားက နျူကလီးယား စမ်းသပ်မှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နျူကလီးယားစမ်းသပ်မှုများဖြင့် ပျော်မွေ့နေချိန်တွင် စီးပွားရေးအတွက် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခု နျူကလီးယားဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ စီးပွားရေးအရ ပြန်လည်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုပုံရသည်။
အတိတ်ကာလက ဆိုရှယ်လစ်နိုင်ငံများသည် အရင်းရှင်စနစ်ကို လက်ခံလိုက်ပါက သူတို့၏ အစိုးရစနစ် ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တရုတ်နှင့် ဗီယက်နမ်တို့သည် နိုင်ငံရေးအရ ဆိုရှယ်လစ်စနစ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း စီးပွားရေးအရ အရင်းရှင်စနစ်ကို လက်ခံရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
မြောက်ကိုရီးယားက ထိုနည်းအတိုင်း မလုပ်နိုင်ဟု ပြောသည့် ဥပဒေ မရှိပါ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့က ဤကဲ့သို့ စမ်းသပ်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တစ်ခုပြုလုပ်သည့်အခါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့်အချက်မှာ ပြင်းထန်သည့် ကွန်မြူနစ်ဆန့်ကျင်ရေးစိတ်ဓာတ်၊ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ခံယူချက် သို့မဟုတ် ဝါဒဖြန့်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍သာ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက တောင်ကိုရီးယားသည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ အာဏာရထားသည့် တရုတ်နှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံများနှင့် ကုန်သွယ်မှု ရပ်ဆိုင်းခဲ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ဆော်ဒီအာရေဗျ နှင့် UAE ကဲ့သို့သော အာဏာရှင်နိုင်ငံများနှင့်လည်း သံတမန်ဆက်ဆံရေး ဖြတ်တောက်ထားရပေလိမ့်မည်။
အနောက်ကမ္ဘာကြီးက တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုတွေကို တိတ်ဆိတ်နေခြင်း၊ ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီများနှင့် အတင်းအကျပ် ဖက်စပ်လုပ်ကိုင်ရခြင်း၊ နည်းပညာကို အတင်းအကျပ် လွှဲပြောင်းပေးရခြင်းနှင့် နည်းပညာခိုးယူမှုများကဲ့သို့သော ပြဿနာများရှိနေသည့်တိုင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီကြီးများက တရုတ်ဈေးကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အလုအယက် ဖြစ်နေရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
အဲဒါကတော့ သူတို့ တရုတ်ကို အရမ်းချစ်လို့ပါ... မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီကနေ ငွေရလို့ပါ။
ဒါဆိုရင် မြောက်ကိုရီးယားနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ရင် အကျိုးအမြတ်ရှိပါ့မလား။
အကျိုးအမြတ် ရှိမှာပါ။ မြောက်ကိုရီးယားရဲ့ စျေးပေါတဲ့ လုပ်အားခနဲ့ သယံဇာတတွေက ဆွဲဆောင်မှုရှိလောက်အောင် ကောင်းမွန်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကေဆောင်းစက်မှုဇုန်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချက်တစ်ခုတည်းကိုပဲ အားကိုးပြီး ခုန်ဆင်းဖို့ဆိုရင်တော့ ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့အချက်တွေက အရမ်းများလွန်းနေပါတယ်။ အကြီးမားဆုံး ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့အချက်ကတော့ မြောက်ကိုရီးယားဆိုတဲ့ နိုင်ငံကိုယ်တိုင်ပါပဲ။
အခြေခံအားဖြင့် နိုင်ငံတစ်ခုဟာ ယုံကြည်မှုအပေါ်မှာ အခြေခံပြီး လည်ပတ်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မြောက်ကိုရီးယားကတော့ နိုင်ငံတော်က လက်မှတ်ထိုးထားတဲ့ စာချုပ်တွေကိုတောင် လက်ဖျားခါရုံလောက်နဲ့ ချိုးဖောက်တတ်ပါတယ်။
မည်သည့်နိုင်ငံမဆို ကတိပေးထားတာကို ဖောက်ဖျက်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်လာရင်တော့ ယုံကြည်မှုကျဆင်းသွားမယ့် အကျိုးဆက်ကို ခံစားရမှာပါ။ မြောက်ကိုရီးယားကတော့ အဲဒီအတွက် လုံးဝစိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံတော် ယုံကြည်မှုက အောက်ဆုံးအထိ ရောက်နေပြီးသားမို့လို့ ထပ်ပြီးကျစရာ နေရာမရှိတော့လို့ပါ။
မြောက်ကိုရီးယားရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး မဟာမိတ်လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်တဲ့ တရုတ်နိုင်ငံတောင်မှ တစ်ကြိမ်မဟုတ် နှစ်ကြိမ်မဟုတ် ကျောခိုင်းခံခဲ့ရဖူးပါတယ်။
ဒါဆိုရင် ဘာကြောင့် တောင်ကိုရီးယားက အကြိမ်ကြိမ် အလိမ်ခံနေရလျက်နဲ့ မြောက်-တောင် စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ဆက်ပြီး တွန်းအားပေးနေရတာလဲ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အကယ်၍သာ အဆင်ပြေသွားခဲ့ရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်လာမှာမို့လို့ပါ။ ငွေဆိုတာ မူးယစ်ဆေးဝါးထက် ပိုပြီး စွဲလမ်းစရာကောင်းတဲ့အတွက် တစ်ခါလောက် အရသာခံဖူးရင် ပြန်ထွက်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။
ဒါကြောင့် အစီအစဉ်ကတော့ မြောက်ကိုရီးယားကို အရင်းရှင်စနစ်ရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အရသာကို ပြသဖို့၊ အဲဒီအပေါ်မှာ မှီခိုလာအောင်လုပ်ဖို့နဲ့ ဒီကတစ်ဆင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ တံခါးဖွင့်ဝါဒဆီကို ဦးဆောင်ခေါ်သွားဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ မြောက်ကိုရီးယား ခေါင်းဆောင်ပိုင်းရဲ့ အတွေးအခေါ်ကတော့ သူတို့ကတော့ ငွေအရသာကို ခံစားနိုင်ပေမဲ့ ပြည်သူတွေကတော့ ခံစားခွင့်မရှိဘူးဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ စနစ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားမယ့် အန္တရာယ်ရှိနေလို့ပါ။
သာမန်နိုင်ငံတစ်ခုက စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လုပ်တဲ့အခါ အကျိုးအမြတ်ရှိမရှိကို အရေးအကြီးဆုံးအချက်အဖြစ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေမဲ့ မြောက်ကိုရီးယားကတော့ သူတို့ရဲ့ စနစ်တည်ငြိမ်ရေးကိုသာ အာရုံစိုက်နေပါတယ်။
အကယ်၍သာ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ကို ထိခိုက်စေမယ်လို့ သူတို့ယူဆလိုက်ရင် ဘယ်လောက်ပဲ အကျိုးအမြတ်များတဲ့ စီးပွားရေးဖြစ်ပါစေ ချက်ချင်းရပ်တန့်ပစ်မှာပါ။
၂၁ ရာစုမှာ ဒီလိုမျိုး ပေါင်းပင်သီအိုရီ (weed theory) ကို တကူးတက လိုက်နာကျင့်သုံးနေတဲ့ နိုင်ငံရှိနေတယ်ဆိုတာ သိရင် မော်စီတုန်းတောင် ဂုဏ်ယူနေမလားပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ လေထုက အေးချမ်းသာယာနေပါတယ်။
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong က အမြဲမပြတ် ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"ဥက္ကဋ္ဌကြီးကလည်း ဒီကိစ္စကို အလွန်စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုက မလုံလောက်ခဲ့ဘူးလို့ သူခံစားရကြောင်းနဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သမ္မတကြီးနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ မျှော်လင့်နေကြောင်း သူ့ရဲ့သဝဏ်လွှာကို ကျွန်တော့်ကို ပြောခိုင်းလိုက်ပါတယ်"
"ဟားဟား၊ ဒါဆိုရင်တော့လည်း စိတ်အေးရတာပေါ့"
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong က တက်ကြွတဲ့သဘောထားနဲ့ နူးညံ့စွာ ပြောဆိုနေပြီး သမ္မတ Heo Chang-min ကလည်း ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီမြင်ကွင်းကို တိတ်တိတ်ကလေး စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပဲ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong က ရုတ်တရက် ကျွန်တော့်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူတွေသာ စည်းလုံးမယ်ဆိုရင် မအောင်မြင်နိုင်တဲ့အရာ မရှိဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တောင်ဂျိုဆွန်းကနေ ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ပေါ်ထွက်လာတာကပဲ ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူတွေရဲ့ အလားအလာကို ပြသနေတာ မဟုတ်ပါလား။ ဒီ မြောက်-တောင် စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအပေါ်မှာ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ အမြင်ကို သိချင်မိပါတယ်"
ကျွန်တော် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် စကားပြောရမယ့် နေရာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်"
"စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကျွမ်းကျင်မှုက တစ္ဆေတစ်ကောင်လိုပဲဆိုတဲ့ သတင်းက နိုင်ငံတော်ထဲမှာ ကျော်ကြားနေတာပဲ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ခင်ဗျားရဲ့ ရိုးသားတဲ့ အမြင်လေးကိုပဲ ပြောပြပေးစေချင်ပါတယ်"
ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီး Yoon Je-hoon က ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တဲ့အတွက် မိုက်ခရိုဖုန်းကို ယူပြီး ထရပ်ဖို့ကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါ။
ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ မေးထားတဲ့အတိုင်း ရိုးသားစွာပဲ ပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ မြောက်-တောင် စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆိုတာ အရမ်းကောင်းတဲ့အရာပါ။ စီးပွားရေးအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကလည်း ကြီးမားမှာဖြစ်သလို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကတစ်ဆင့် စစ်ရေးတင်းမာမှုတွေကိုလည်း အများကြီး လျှော့ချနိုင်မှာပါ။ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် မြောက်နဲ့တောင်တင်မကဘဲ တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက်ပါ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong နဲ့ သမ္မတ Heo Chang-min နှစ်ယောက်စလုံးက ကျေနပ်နေတဲ့ အမူအရာတွေ ဖြစ်နေကြသည်။
"ဟားဟား၊ တောင်ဂျိုဆွန်းရဲ့ အကောင်းဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ... မဟုတ်ပါဘူး၊ ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူက အဲဒီလို ထင်တယ်ဆိုရင်တော့ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး"
ကျွန်တော် စကားမဆုံးသေးပါ။
"ပြဿနာတော့ ရှိပါတယ်။ အခုလိုမျိုး ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ စကားပြောနေကြပေမဲ့ တကယ်တမ်း အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ တခြားတစ်ခုခု ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အခန်းထဲကလူတွေ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ပြုံးရွှင်နေခဲ့တဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong ရဲ့ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီး Yoon Je-hoon က အခြေအနေကို အဆင်ပြေအောင် အသံတုန်တုန်နဲ့ ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။
"စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး။ ဒီနေရာက အဲဒီလို စကားတွေ ပြောရမယ့် နေရာ မဟုတ်..."
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောပြီး ကျွန်တော့်ကို မေးသည်။
"ဒါဆိုရင် စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး၊ ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ယုံကြည်မှုရဖို့ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲ"
ဓားကိုင်ထားတဲ့ လူဆိုးနဲ့တောင် စကားပြောလို့ ရပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရူးနေတဲ့သူအတွက်တော့ အဖြေမရှိပါ။ ရူးနေတဲ့သူဆိုတာ တစ်ဖက်က လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်နေရင်း နောက်တစ်ဖက်က လက်သီးနဲ့ ထိုးမယ့်သူမျိုးပါ။
ဒါကြောင့် အနည်းဆုံးတော့ လုံခြုံရေးကိရိယာတစ်ခု လိုအပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် စဉ်းစားထားတဲ့ နည်းလမ်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။
မြောက်ကိုရီးယားက သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံတော်ပုံရိပ်ကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်သိက္ခာ (supreme dignity) ဖြစ်နေရင်တော့ တစ်မျိုး ဖြစ်သွားမှာပါ။ လေးစားရတဲ့ အမြင့်ဆုံးခေါင်းဆောင်က စကားမတည်ဘူးဆိုရင် ပြည်သူတွေက ဘယ်လိုတွေးမလဲ။
"စီမံကိန်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆက်လုပ်မယ်လို့ ဥက္ကဋ္ဌကြီးက အာမခံပေးပြီး စီမံကိန်းပြီးဆုံးတဲ့အထိ နိုင်ငံရေးနဲ့ စစ်ရေးအရ ဆွပေးမှုအားလုံးကို ရပ်တန့်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးရင်ကော ဘယ်လိုရှိမလဲ"
ဧည့်ခံပွဲခန်းမထဲက လေထုက ချက်ချင်း အေးစက်သွားသည်။
လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေက ကျွန်တော့်ဆီမှာ စူးစိုက်နေသည်။ ဆိုက်ဘေးရီးယားရဲ့ အလယ်တည့်တည့်မှာ အဝတ်အစားမပါဘဲ ရပ်နေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
မြောက်ကိုရီးယား ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ မျက်နှာမှာ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ခံစားမိသလို ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲကနေလည်း မီးပွားတွေ ထွက်လာသလိုပါပဲ။ အကယ်၍ ဒါက မြောက်ကိုရီးယားမှာသာဆိုရင် ကျွန်တော် အသတ်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် အိုဂျီ ကျောက်မီးသွေးတွင်းကို ဆွဲခေါ်သွားခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
"ခင်ဗျား ခုနက ဘာပြောလိုက်တယ်"
ကျွန်တော် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ မြောက်-တောင် စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လုပ်ဆောင်ရာမှာ ဥက္ကဋ္ဌကြီးက ကိုယ်တိုင် စကားပေးလိုက်ရင် ပိုပြီး ယုံကြည်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
ဘန်း!
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong က စားပွဲကို လက်သီးနဲ့ ထုလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံကို မယုံဘူးလို့ ပြောတာလား!?"
ကျွန်တော်ကတော့ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလိုပဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မြောက်ကိုရီးယားက ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ကြိမ်မဟုတ် နှစ်ကြိမ် ကျောခိုင်း... မဟုတ်ပါဘူး၊ ကတိဖောက်ဖျက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား? အကြိမ်တိုင်းမှာ မြောက်ကိုရီးယားမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့တဲ့ တောင်ကိုရီးယား ကုမ္ပဏီတွေက ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာပဲ"
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Ri Hae-yong က သွားတွေကို ကြိတ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"တောင်ဂျိုဆွန်း အရင်းရှင်ကောင်က ဘာမို့လို့ အမြင့်ဆုံးဂုဏ်သိက္ခာကို ထည့်ပြောရဲရတာလဲ၊ ငွေနည်းနည်းရှိရုံနဲ့ မဆင်မခြင် ပြောဆိုပြီး အကြမ်းဖက် လုပ်ဆောင်ရဲရတာလဲ! ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံက ခင်ဗျားကို ဒီကိစ္စအတွက် တာဝန်ယူခိုင်းမှာ သေချာတယ်!"
ပြီးတော့ သူက အခန်းထဲကနေ ဒေါသတကြီး ထွက်သွားသည်။ အဲဒီအခါ မြောက်ကိုရီးယား ဝန်ထမ်းတွေ အားလုံးလည်း ထရပ်ပြီး သူ့နောက်ကို လိုက်သွားကြသည်။
အေးချမ်းခဲ့တဲ့ ဧည့်ခံပွဲခန်းမက ချက်ချင်းဆိုသလို လူသူကင်းမဲ့သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် သတိပြန်ဝင်လာတဲ့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရေးဝန်ကြီး Yoon Je-hoon က ဆူပူသလို အော်ပြောလိုက်သည်။
"စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး! ခင်ဗျား ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ? ဒီအစည်းအဝေးဖြစ်လာဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲခဲ့လဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိရဲ့လား!"
သမ္မတ Heo Chang-min က ထရပ်လိုက်ပြီး အေးစက်တဲ့ အသံနဲ့ မေးလိုက်သည်။
"စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး၊ ခင်ဗျားက မြောက်-တောင် စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ဆန့်ကျင်နေတာလား"
သမ္မတရဲ့ သက်တမ်းက ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိသက်တမ်းအတွင်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် မြင်သာထင်သာရှိသော ရလဒ်များကို ရယူလိုနေမည်မှာ အသေအချာပင်။
သို့သော်...
ကျွန်တော်ကတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်တစ်ခေါက်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာမျိုး နောက်တစ်ခါ ထပ်မဖြစ်စေချင်တဲ့ ဆန္ဒနဲ့ ပြောလိုက်တာပါ။ အလျင်စလိုလုပ်ရင် ဖြစ်နိုင်တဲ့အရာတွေတောင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ပျက်စီးသွားတတ်လို့ပါ"