အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 444 | NovelPing

ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီမှာ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ချိန်းဆိုထားခဲ့သည်။

သူ့နာမည်က Allen Eberhardt။ သူက Nikola ရဲ့ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် (CEO) ဖြစ်သည်။

Nikola ရဲ့ သမိုင်းကြောင်းဟာ လျှပ်စစ်ကားတွေရဲ့ သမိုင်းကြောင်းနဲ့ တစ်သားတည်းကျနေသည်။ ရိုးရာကားထုတ်လုပ်သူတွေက လျှပ်စစ်ကားတွေအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုနည်းပါးနေချိန်မှာ Nikola က စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားတဲ့ Model P လျှပ်စစ်ကားကို တီထွင်ပြီး ဈေးကွက်ထဲ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တာကြောင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို အပြည့်အဝ ရရှိခဲ့သည်။

နည်းပညာမြင့် ထုတ်ကုန်နဲ့ ဈေးကွက်အထက်ပိုင်းကို အောင်မြင်စွာ ပစ်မှတ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် Nikola ဟာ ရရှိလာတဲ့ ရန်ပုံငွေတွေကို သုံးပြီး စက်ရုံတွေကို တိုးချဲ့ခဲ့ကာ ဒေါ်လာ ၃၀,၀၀၀ ဝန်းကျင်တန်ဖိုးရှိ Model TM ကို မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး လျှပ်စစ်ကားဈေးကွက်ကို တရားဝင် စတင်ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ CarOS က ပြိုင်ဘက်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အထိ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေက CarOS အနေနဲ့ Nikola ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း OTK ဘက်ထရီ တီထွင်မှုနဲ့အတူ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ OTK ဘက်ထရီက ရှိပြီးသား NCM ဘက်ထရီတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ အားသွင်းနှုန်းကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်ပေးလိုက်တာကြောင့် လျှပ်စစ်ကားလောကရဲ့ ပုံစံကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

GM နဲ့ Ford တို့က CarOS ဘက်ကို ပါဝင်လာခဲ့ပေမဲ့ Nikola ကတော့ ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ပဲ ဆက်လက်ရပ်တည်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ အဓိကမော်ဒယ်တွေက ရှိပြီးသား ဘက်ထရီတွေနဲ့ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေပြီးသား ဖြစ်သလို Technics နဲ့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ထားတဲ့ Gigaplant ကနေတစ်ဆင့် ဘက်ထရီတွေကို ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်နေလို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကံဆိုးသည်မှာ Gigaplant ဟာ ကုန်ကြမ်းတွေ တည်ငြိမ်စွာ ရရှိစေဖို့ ကိုဘော့ (cobalt) ဈေးနှုန်းကို ကြိုတင်ကာကွယ်မှု (hedging) လုပ်ထားခဲ့သည်။ ဈေးနှုန်း အတက်အကျ ဘယ်လိုပဲရှိပါစေ လာမည့် ငါးနှစ်အတွင်း ကိုဘော့ ပမာဏတစ်ခုကို သတ်မှတ်ဈေးနှုန်းနဲ့ ဝယ်ယူဖို့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် OTK ဘက်ထရီ ထွက်လာပြီးနောက်မှာ ကိုဘော့ဈေးနှုန်းက ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်အထိ ထိုးကျသွားခဲ့သည်။

ဒီအချက်ကြောင့် တခြားဘက်ထရီ ထုတ်လုပ်သူတွေက ဈေးနှုန်းယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ပေမဲ့ Gigaplant ကတော့ ဆုံးရှုံးမှုကို ခံယူရတော့သည်။ ဒါဟာ ဈေးနှုန်းက ဒေါ်လာ ၃၀ အထိ ကျသွားတဲ့ ပစ္စည်းကို ဒေါ်လာ ၁၀၀ နဲ့ ဆက်ဝယ်နေရသလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

CarOS က OTK ဘက်ထရီ တပ်ဆင်ထားတဲ့ AD3 နဲ့ AD4 ကို မိတ်ဆက်လိုက်တဲ့အခါ Nikola ရဲ့ ရောင်းအားက ထိုးကျသွားပြီး ရှယ်ယာဈေးနှုန်းလည်း အောက်ခြေထိ ရောက်သွားတော့သည်။

ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းက မင်းအမှားပဲပေါ့။"

ကျွန်တော် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ Big One က နောက်ဆုံး အချက်အချာ အထိနာဆုံး ဖြစ်စေခဲ့တာ။"

Big One ဖြစ်ပွားတဲ့အချိန်က Nikola ရဲ့ ငွေရွှင်စေတဲ့ Model TM ထုတ်လုပ်မှုကို တိုးမြှင့်နေတဲ့အချိန်နဲ့ တိုက်ဆိုင်နေခဲ့သည်။

Big One ကြောင့် ကယ်လီဖိုးနီးယားမှာရှိတဲ့ Model TM စက်ရုံရဲ့ ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းတွေ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး နီဗားဒါးမှာရှိတဲ့ ဘေးချင်းကပ် Gigaplant လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

အိုင်တီကုမ္ပဏီတွေကတော့ ဆာဗာတွေနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေသာ ဘေးကင်းရင် အလုပ်ပြန်လုပ်လို့ ရပေမဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းအတွက်ကတော့ စက်ရုံရပ်သွားပြီဆိုရင် ဘာမှလုပ်လို့မရတော့ပေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ Nikola နဲ့ Gigaplant နှစ်ခုစလုံး ဒေဝါလီခံလိုက်ရသည်။ Nikola ဟာ လက်ရှိမှာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရေး (workout) အခြေအနေမှာ ရှိနေပြီး Nasdaq မှာ အရောင်းအဝယ်ကိုလည်း ရပ်ဆိုင်းထားသည်။

မီဒီယာသတင်းတွေအရ ကျွန်တော်နဲ့ Allen Eberhardt တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက မကောင်းဘူးလို့ လူသိများသည်။ ပိုတိတိကျကျပြောရရင် ကျွန်တော်က ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်နေတာဖြစ်ပြီး သူကသာ ကျွန်တော့်ကို အမြဲရန်စနေတာဖြစ်သည်။

CarOS က လျှပ်စစ်ကားကို မိတ်ဆက်တုန်းက သူက သုံးနှစ်အတွင်း ဒေဝါလီခံပြီး အမှိုက်ပုံဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ လှောင်ပြောင်ခဲ့သလို OTK ဘက်ထရီ ပထမဆုံး ထွက်လာတုန်းကလည်း ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က Big One အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရမယ်လို့ ပြောတဲ့အခါ သူက ကျွန်တော့်ကို မိန်းမယုတ်ရဲ့သား၊ အရူးကောင် စသဖြင့် ဆဲဆိုခဲ့သေးသည်။

ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာ လူချင်းတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်ထားမိပါ့မလဲ။

တက်ဂယူ က လက်ပိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အင်း... ဒါဟာ အမြဲတမ်း အမုန်းစကားတွေ ရေးသားနေတဲ့ ဆိုက်ဘာရန်သူနဲ့ တွေ့ရသလိုမျိုးပဲ။"

သူပြောတာကို ကြားတော့လည်း ဟုတ်သလိုလိုပါပဲ။

"သူကြည့်ရတာတော့ လူကြီးလူကောင်းဆန်သားပဲ။"

"ဆိုက်ဘာရန်သူတွေက လူချင်းတွေ့ရင်တော့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲလေ။ ဟေယောင်းရဲ့ ဝဘ်တွန်း (webtoon) မှာ အမြဲတမ်း အမုန်းစကားတွေ ရေးနေတဲ့ကောင်ကလည်း ရုံးဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။"

"မင်းက ဘယ်လိုသိတာလဲ။ သူ့ကို တွေ့ဖူးလို့လား။"

"မတွေ့ဖူးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့..."

"မင်းက အဲဒီ ဆိုက်ဘာရန်သူ မဟုတ်ဘူးမလား။"

တက်ဂယူ က ပြန်အော်သည်။

"ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ အင်တာနက်ကို ကျွန်တော်လောက် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း သုံးတဲ့သူ ရှိသေးလို့လား။"

"..."

သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆန်လေလေ ပိုသံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလေလေပင်။

***

ကုမ္ပဏီကို ရောက်လာတဲ့ အသားဖြူတဲ့လူနဲ့ ကျွန်တော် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ခရီးပန်းလာမှာပါ။ ကျွန်တော်က ကန်ဂျင်ဟူး ပါ။"

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က Allen Eberhardt ပါ။"

"မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်က Oh တက်ဂယူ ပါ။"

သူက အရပ်ရှည်ပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်က ထက်မြက်သည်။

သူ့ကို ကြည့်ရတာ အမေရိကန်လူမျိုးနဲ့ တူပေမဲ့ တကယ်တော့ တောင်အာဖရိကမှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှာ ပညာသင်ယူကာ လုပ်ငန်းစတင်ပြီးနောက် အမေရိကန်နိုင်ငံသား ဖြစ်လာသူဖြစ်သည်။

နိုင်ငံသားဖြစ်မှုကို မကြည့်ဘဲ အရည်အချင်းရှိသူမှန်သမျှကို အမေရိကန်အဖြစ် လက်ခံပေးတာဟာ အမေရိကန်နိုင်ငံရဲ့ အားသာချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ Microsoft ရဲ့ CEO ဖြစ်သူ Satya Shamalan လည်း မူလက အိန္ဒိယလူမျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ အမေရိကန်နိုင်ငံသား ခံယူထားသူဖြစ်သည်။

သူက အသက် ၄၀ ကျော်အရွယ်လောက်ပဲ ရှိသေးသည်။ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့အရွယ်မှာ ဒီလိုကုမ္ပဏီကြီးတွေကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပင်။

သူက လျှပ်စစ်ကားခေတ် ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာ ကြိုသိမြင်ပြီး Nikola ကို တည်ဆောက်ခဲ့သလို လျှပ်စစ်ကားတွေကို အားသွင်းဖို့ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်က အသင့်တော်ဆုံးလို့ တွေးပြီး SolarLand ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ အာကာသ စူးစမ်းလေ့လာရေးရဲ့ အလားအလာကို သိမြင်ပြီး SpaceZ ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂလိက အာကာသကုမ္ပဏီကိုလည်း တည်ထောင်ခဲ့သည်။

သူဟာ တခြားကုမ္ပဏီတွေကိုလည်း တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ရောင်းချခဲ့ဖူးသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ ဒီအထဲက တစ်ခုခုကို လုပ်ဖို့တောင် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ဒါကိုကြည့်ရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ တကယ်ပဲ ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေ ရှိနေတာကို သိသာသည်။

မီဒီယာအင်တာဗျူးတွေမှာ ပြောလေ့ရှိတဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ မတူဘဲ လူချင်းတွေ့တဲ့အခါမှာတော့ သူက လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်လိုပါပဲ။

"ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ။"

သူက ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။

"Nikola ကို ဒေဝါလီခံအောင် ဘယ်သူလုပ်လိုက်တာလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ။ သူတို့မျက်နှာကို ရုတ်တရက် ကြည့်ချင်မိလို့ လာခဲ့တာ။"

သူပြောတာကို ကြားတော့ သူက တစ်မူထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက်လိုပင်။

သာ၍ ကျွန်တော်သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ CarOS မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ OTK ဘက်ထရီ မပေါ်လာခဲ့ဘူးဆိုရင်ရော။

Nikola က အခုထိ အဆင်ပြေနေဦးမလား။

တစ်ချိန်က GM ကိုတောင် ကျော်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ Nikola ရဲ့ စျေးကွက်တန်ဖိုးဟာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရေး လုပ်ပြီးနောက်မှာ ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဒါဟာ အထွတ်အထိပ်ကာလကထက် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ကျဆင်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။

ကားကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ ဝန်ထမ်းအများအပြား ရှိသလို ဆက်စပ်လုပ်ငန်းတွေလည်း အများကြီး ရှိတာကြောင့် ဒေဝါလီခံလိုက်ရတဲ့အခါ စီးပွားရေးတစ်ခုလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှုက ကြီးမားသည်။ ဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင်ရင် ဒေဝါလီခံခွင့်မပေးဘဲ ကယ်တင်ဖို့ လိုအပ်သည်။

Nikola ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တန်ဖိုးနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို လျစ်လျူရှုလို့ မရပေ။ လျှပ်စစ်ကားတွေအပြင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ Hypercharger လို့ခေါ်တဲ့ အားသွင်းစနစ်တွေလည်း သူတို့မှာ ရှိသည်။

ဒီအရာတွေကို ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံလောက်နဲ့ ရယူနိုင်တာက အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အခွင့်အရေးလို ထင်ရပေမဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဒါကတော့ ဒေါ်လာ ၁၀ ဘီလီယံကျော်တဲ့ ကြွေးမြီပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်စဉ် အရှုံးကြီးတွေ ရှိနေပေမဲ့ Nikola က ဆက်လက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ငွေချေးစာချုပ်တွေနဲ့ ရှယ်ယာသစ်တွေ ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့လို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့က အမေရိကန်အစိုးရ ငွေတိုက်စာချုပ်တွေထက် နှစ်ဆပိုများတဲ့ ၅-၇ ရာခိုင်နှုန်း အတိုးနှုန်းနဲ့ ကော်ပိုရိတ် ငွေချေးစာချုပ်တွေကို ထုတ်ဝေနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒီလို မြင့်မားတဲ့ အတိုးနှုန်း ပေးရတဲ့အကြောင်းရင်းက ထုတ်ဝေတဲ့ ပမာဏက အလွန်များပြားပြီး Nikola ရဲ့ ငွေကြေးအခြေအနေကလည်း သိပ်မကောင်းလို့ ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ် အနည်းငယ် ရှိပေမဲ့ တိုးတက်မှုလမ်းကြောင်းက ဆက်ရှိနေတာကြောင့် အမြတ်များများရချင်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေကြားမှာ ရေပန်းစားခဲ့သည်။

သာ၍သာ ဒီလို ဒေဝါလီခံရလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိခဲ့ရင် ဘယ်သူမှ ဝယ်ကြမှာ မဟုတ်ပေ။

သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားပြီး ပြန်မဆပ်နိုင်သေးတဲ့ ငွေချေးစာချုပ်တန်ဖိုးက ဒေါ်လာ ၂ ဘီလီယံရှိနေပြီး လစဉ် လစဉ်လည်း သက်တမ်းကုန်ဆုံးတဲ့ ငွေချေးစာချုပ်တွေက ဒေါ်လာ သန်း ၂၀၀ စီ ထပ်တိုးနေသည်။

ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဝယ်ယူတယ်ဆိုတာက အကြွေးတွေကိုပါ တာဝန်ယူရခြင်းဖြစ်သည်။ Nikola ကို ဝယ်ယူလိုက်ပြီဆိုသည်နှင့် Nikola ထုတ်ဝေထားသော ငွေချေးစာချုပ်များကို ပြန်လည်ဆပ်ပေးရမည့် တာဝန်ကိုပါ ပခုံးပြောင်းယူရမည်ဖြစ်သည်။

အကြွေးအများကြီးရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဝယ်လိုက်မိလျှင် ကိုယ်ပါ အတူတူ နစ်သွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် GM နှင့် Ford တို့ကတောင် ဝယ်ယူရန် ဝန်လေးနေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုက လက်ထောင်လာခဲ့သည်။

"Zhou Motors က ဝယ်ယူဖို့ ဆန္ဒရှိကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုထားတယ် မဟုတ်လား။"

သူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"သူတို့က ပေါင်းစည်းမှုတွေ၊ ဝယ်ယူမှုတွေနဲ့ CarOS ကို လျော်ကြေးပေးရတာတွေကြောင့် ငွေကြေးအင်အား သိပ်မရှိတော့ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဒါဆို သူတို့ ဘယ်ကနေပိုက်ဆံရှာပြီး ဝယ်မလဲဆိုတာ မသိဘူး။"

တက်ဂယူ က အကြောင်းမဲ့ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဘယ်သူမဆို ဒါကိုကြည့်ပြီး တရုတ်အစိုးရကပဲ ရန်ပုံငွေ ထောက်ပံ့ပေးနေတာလို့ အထင်မှားစရာပဲ။"

အင်း... သူတို့ကို သွားမေးရင်တော့ မဟုတ်ဘူးလို့ပဲ ဖြေကြလိမ့်မည်။

အမှန်စင်စစ် နည်းပညာယိုစိမ့်မှု ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်တာတွေ ရှိလာပြီး အမေရိကန် ကုန်သွယ်ရေးဌာနကလည်း ဒီပေါင်းစည်းမှုကို ခွင့်မပြုခဲ့ပါ။ Zhou Motors က ဖြစ်လာမှာမဟုတ်မှန်း သိလျက်နဲ့ ပျော်ပျော်ကြီး လေထဲမှာ စကားလုံးတွေ ပစ်ချလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒီအချက်မှာတော့ ကြွေးရှင်တွေက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်ကြသည်။

ကြွေးရှင်တွေဘက်က ကြည့်ရင်တော့ ကုမ္ပဏီ ဒေဝါလီခံသွားရင် တစ်ပြားမှ ပြန်ရမှာမဟုတ်တာမို့ နည်းပညာယိုစိမ့်တာ၊ မယိုစိမ့်တာ သူတို့နဲ့ ဘာဆိုင်သလဲ။

နောက်ဆုံးတော့ ဘောလုံးက CarOS ဘက်ကို ရောက်လာသည်။ CarOS က ကားစျေးကွက်မှာ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နေတာဖြစ်လို့ သူတို့ဆီ တာဝန်လွှဲပေးလိုက်ရင် ကောင်းမယ်လို့ အမေရိကန်အစိုးရက သွယ်ဝိုက်ပြီး အရိပ်အမြွက် ပြောလာသည်။

Daryl Segan က ဒီကိစ္စကို သေချာစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်သည်။

CarOS ဘက်က ကြည့်ရင် Nikola က မဖြစ်မနေ လိုအပ်တာမျိုးတော့ မဟုတ်။ ဒါပေမဲ့ တရုတ်ကုမ္ပဏီလက်ထဲကိုတော့ ပေးလိုက်လို့ မဖြစ်။ သူတို့က အစိုးရကိုလည်း ထည့်တွက်ရဦးမည်။

ဝယ်ယူမှုကုန်ကျစရိတ်က ပြဿနာဖြစ်ပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငွေချေးစာချုပ်စျေးနှုန်းတွေက အကြီးအကျယ် ထိုးကျသွားသည်။

ငွေချေးစာချုပ်စျေးကွက်မှာ BB+ သို့မဟုတ် အောက်ဆိုရင် Junk Bond (အမှိုက်စာချုပ်) အဖြစ် သတ်မှတ်လေ့ရှိပေမဲ့ Nikola ရဲ့ ငွေချေးစာချုပ်တွေကတော့ အနိမ့်ဆုံးဖြစ်တဲ့ CC အဆင့်အထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဒေဝါလီခံထားရသော်လည်း D အဆင့်အထိ မကျသွားတာကတော့ ကုမ္ပဏီကို ဝယ်ယူလိုက်ပါက ပြန်ဆပ်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် ရှိနေသေးလို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အတိုးနှုန်းထားနေပါဦး၊ မူလထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ စျေးနှုန်းရဲ့ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့တင် အရောင်းအဝယ် ဖြစ်နေသည်။

သာ၍သာ ကြွေးရှင်တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းပြီး ငွေချေးစာချုပ်စျေးနှုန်းနဲ့ အတိုးနှုန်းကို ပြန်လည်ချိန်ညှိနိုင်မယ်ဆိုရင် ကုန်ကျစရိတ်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အင်း... ဒါတွေကတော့ သူတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာတွေပေါ့။

"Nikola ကို ရောင်းပြီးရင် ဘာဆက်လုပ်မလဲ။"

Allen Eberhardt က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောသည်။

"ကျွန်တော် SpaceZ ကိုပဲ အာရုံစိုက်တော့မှာပါ။ အာကာသဆိုတာ ကားတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရတဲ့ ဧရာမ စျေးကွက်တစ်ခုပါ။"

တက်ဂယူ က စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားသည်။

"ဩော်! အာကာသ စူးစမ်းလေ့လာရေးလား။"

သူ အပင်ပန်းခံ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီက ဒေဝါလီခံပြီး ရောင်းထုတ်ရမယ့် အခြေအနေ ရောက်နေတာတောင် သူက စိတ်ဓာတ်ကျမနေဘဲ သက်ပြင်းချနိုင်နေသည်။

အင်း... သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုဇာတ်လမ်းတွေက လူသိများတာပဲ ရှိတာ၊ တကယ်တော့ သူလည်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်း တစ်ခုမက နှစ်ခုမက ကျရှုံးဖူးတာပဲလေ။ သူက ဉာဏ်ကြီးရှင် ဖြစ်နေရတာက ဒီလိုကျရှုံးမှုတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဆက်လက် စိန်ခေါ်နေလို့များ ဖြစ်မလား။

ကျွန်တော်ရော အဲဒီလို လုပ်နိုင်ပါ့မလား။

ဒီလို တွေးနေတုန်းမှာပဲ တက်ဂယူ က အကြောင်းမဲ့ မျက်နှာတည်တည်နဲ့ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် အာကာသခေတ်ကြီးက တကယ်ပဲ စတင်တော့မှာလား။"

"..."

မဟုတ်ပါဘူး။ အာကာသ စူးစမ်းလေ့လာရေး ရှိနေရုံနဲ့ အာကာသခေတ်ကြီး စတင်လာမှာ မဟုတ်ပါ။

အာကာသလို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ ပထမဆုံး ပြေးမြင်မိတာကတော့ NASA (အမျိုးသား လေကြောင်းနှင့် အာကာသ စီမံခန့်ခွဲမှုဌာန) ပါပဲ။ သမ္မတရဲ့ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိတဲ့ အေဂျင်စီတစ်ခုအနေနဲ့ အာကာသ စူးစမ်းလေ့လာရေးမှာ ခေါင်းဆောင်လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်ပါတယ်။

သို့သော်လည်း အာကာသ စူးစမ်းလေ့လာရေးဆိုတာ ဝင်ငွေချက်ချင်း မရနိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းမျိုးပါ။ အထဲကို ငွေကြေးအမြောက်အမြား သွန်ထည့်နေရတာ ဖြစ်သည်။ စစ်အေးခေတ်တုန်းက ဆိုဗီယက်ယူနီယံနဲ့ လက်နက်ပြိုင်၊ ဂုဏ်သိက္ခာပြိုင် လုပ်ခဲ့ရချိန်မှာတော့ တစ်မျိုးပေါ့၊ အခုချိန်မှာတော့ အစိုးရဘက်က ကြည့်ရင် ငွေမြုပ်တဲ့တွင်းတစ်ခုလိုပါပဲ။

တကယ်တမ်းမှာလည်း ၁၉၈၀ ခုနှစ်တွေကတည်းက NASA ရဲ့ ဘတ်ဂျက်က တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် လျော့နည်းလာခဲ့ပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတော်လူကောင်း အများအပြားလည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဘတ်ဂျက်မလုံလောက်မှုကြောင့် အစားအသောက် လျှော့ချသလိုမျိုး ခြိုးခြံချွေတာရတဲ့ NASA က သူတို့ရဲ့ မူလတာဝန်ဖြစ်တဲ့ သုတေသနနဲ့ စူးစမ်းလေ့လာရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး အာကာသ ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးနဲ့ ဂြိုဟ်တုလွှတ်တင်ရေးလို တာဝန်တွေကိုတော့ ပုဂ္ဂလိက ကုမ္ပဏီတွေဆီ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ဒီနေရာမှာ Allen Eberhardt က ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူက SpaceZ ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂလိက အာကာသကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ပြီး အိုင်အက်စ် (အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အာကာသစခန်း) သို့ ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းတွေကို NASA ထံမှ စာချုပ်ချုပ်ဆို လုပ်ကိုင်ခဲ့သလို နည်းပညာ လွှဲပြောင်းမှုတွေကိုလည်း ရယူခဲ့သည်။

အစိုးရ အခွန်ငွေနဲ့ လည်ပတ်တဲ့ နိုင်ငံပိုင် အေဂျင်စီနဲ့ မတူဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနဲ့ လည်ပတ်တဲ့ ပုဂ္ဂလိက ကုမ္ပဏီကတော့ အမြတ်အစွန်းကို ဦးစားပေးသည်။

Allen Eberhardt က ကုန်ကျစရိတ် လျှော့ချဖို့အတွက် တော်လှန်ပြောင်းလဲစေမယ့် အကြံအစည်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။

အာကာသယာဉ်တစ်စင်းဟာ လေထုထဲက ထွက်ခွာခါနီးမှာ ပထမအဆင့် ဒုံးပျံကို ခွဲထုတ်ပြီး ဒုတိယအဆင့် ဒုံးပျံကို မီးညှိလေ့ရှိသည်။ ဒီအချိန်မှာ ခွဲထုတ်လိုက်တဲ့ ပထမအဆင့် ဒုံးပျံဟာ မြေပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျပြီး အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

သာ၍သာ ဒီပထမအဆင့် ဒုံးပျံကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းပြီး ပြန်သုံးနိုင်မယ်ဆိုရင် လွှတ်တင်ခကို ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုတာက မူလကုန်ကျစရိတ်ရဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံအထိ လျှော့ချနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ အကြံအစည်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ တခြားသူတွေ မတွေးမိတာ မဟုတ်ပါ။

အကြံအစည်ဆိုတာ ဘယ်သူမဆို ရှိနိုင်တာပါပဲ။ လက်တွေ့ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဖို့ကသာ ခက်ခဲတာပါ။ စမတ်ဖုန်းတွေ၊ လျှပ်စစ်ကားတွေကို တခြားလူတွေ မတွေးမိလို့ မလုပ်ခဲ့ကြတာလား။

ဒီအစီအစဉ်ကလည်း ပြောရတာတော့ လွယ်ပေမဲ့ အောင်မြင်မှုမရခင်မှာ စမ်းသပ်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့ရပြီး သံသယရှိတဲ့ အမြင်တွေလည်း အများကြီး ရှိခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း စမ်းသပ်မှု အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ပြီးနောက်မှာ SpaceZ က လေထုထဲမှာ ခွဲထုတ်လိုက်တဲ့ ပထမအဆင့် ဒုံးပျံကို ပြန်လည် မောင်းနှင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ဆင်းသက်စေခြင်းဖြင့် ပြန်လည် သိမ်းဆည်းရာမှာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။

ဒါဟာ အာကာသ စူးစမ်းလေ့လာရေးမှာ အခန်းကဏ္ဍသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ကုန်ကျစရိတ် သက်သာလာရင် လွှတ်တင်မှု အရေအတွက် များလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ လွှတ်တင်မှု အရေအတွက် များလာရင်တော့ စျေးနှုန်းက စျေးကွက်စကေးအရ ပိုပြီး သက်သာလာမည်ဖြစ်သည်။

ဒီနည်းပညာ တိုးတက်မှုကြောင့်ပဲလားတော့မသိ၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ရုရှားနဲ့ တရုတ်တို့ကလည်း အာကာသနည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

အနာဂတ်မှာ တကယ့် အာကာသခေတ်ကြီးသာ ပွင့်လာခဲ့ရင် SpaceZ က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ။

"မင်း အိမ်ထောင်ပြုတော့မယ်လို့ ကြားတယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

"အိမ်ထောင်မပြုတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ တစ်ယောက်တည်း နေတာက အကောင်းဆုံးပဲ။"

"..."

အိမ်ထောင်ပြုတော့မယ့်သူကို တစ်မျိုးကြီး ပြောလိုက်တာပဲ။ ပြောရရင် သူကိုယ်တိုင်က အိမ်ထောင်နှစ်ကြိမ် ကွဲထားသူဖြစ်သည်။ ဘာလို့များ ကွဲတဲ့သူတွေက ဒီလောက်များနေရတာလဲ။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ကျွန်တော် မင်္ဂလာလက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမယ်။"

သူက SpaceZ တံဆိပ်ပါတဲ့ လက်မှတ်နှစ်စောင်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ။"

"အာကာသ ခရီးသွား လက်မှတ်ပါ။"

တက်ဂယူ က အံ့ဩစွာ မေးသည်။

"ဝါး! ဒါက တကယ် ဖြစ်လာတာလား။"

"ဟုတ်တာပေါ့။ နောက်နှစ်က စမှာပါ။"

အာကာသ ခရီးသွားလို့သာ ခေါ်တာ၊ အဝေးကြီးတော့ သွားရတာ မဟုတ်ပါ။ ကက်စူး (capsule) ထဲမှာ ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်း အနိမ့်ပိုင်းအထိ တက်သွားပြီး ခဏနေရင် ကမ္ဘာမြေကို ပြန်ဆင်းလာရမှာ ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းလည်း လက်မှတ်တွေ ရောင်းနေတာဖြစ်ပြီး ဒေါ်လာ ၃၀၀,၀၀၀ ဆိုတဲ့ စျေးနှုန်းရှိပေမဲ့ လက်မှတ်တွေ အကုန်ပြတ်သွားပြီလို့ ကြားရသည်။ ကမ္ဘာကျော် သူဌေးတွေနဲ့ ဟောလိဝုဒ် ရုပ်ရှင်မင်းသားတွေတောင် လျှောက်ထားကြတယ်လို့ ဆိုသည်။

ဒီလို အတွေ့အကြုံမျိုး ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ပိုက်ဆံက ပြဿနာဖြစ်ပါ့မလား။ ဒီလိုခေတ်မျိုး ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မယုံနိုင်စရာပင်။

မီဒီယာတွေက ဘေးကင်းလုံခြုံရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်ကြောင်း ပြောလာတဲ့အခါမှာ သူကိုယ်တိုင် ကက်စူး (capsule) ထဲကို ဝင်စီးပြီး အာကာသကို သွားခဲ့ဖူးသည်။

"ဘယ်လိုနေလဲ။ တကယ်ပဲ အပြာရောင် အစက်အပြောက်လေးလို မြင်ရလား။"

သူက ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒါက ပါမောက္ခ ကန်ဂျင်ဟူး ပြောခဲ့တဲ့ စကားလေ။"

၁၉၉၀ ခုနှစ်တုန်းက အာကာသထဲ အဝေးကြီး ရောက်နေတဲ့ ဗွိုင်ယေဂျာ ၁ (Voyager 1) က အိုင်အက်စ် ဆီ ပုံတစ်ပုံ ပို့ခဲ့ဖူးသည်။ အဲဒီပုံက အမှောင်ထုကြီးထဲမှာ လွင့်မျောနေတဲ့ အပြာရောင် အစက်အပြောက်လေး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အဲဒါက ကမ္ဘာမြေကြီး ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် အနီးကပ် မြင်ခဲ့ရလို့လားတော့ မသိဘူး၊ အဲဒီလောက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ပြောပြနေတာထက်စာရင် ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ လက်မှတ်တွေ ပေးလိုက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကြိုတင်ပြီးတော့ Reservation လုပ်ထားရမယ်နော်။"

ဒီလက်မှတ် တစ်စောင်ကို ဒေါ်လာ ၃၀၀,၀၀၀ ဆိုတော့ နှစ်စောင်ဆိုရင် ဒေါ်လာ ၆၀၀,၀၀၀ တောင် ရှိသည်။ အလကား ပေးလိုက်ဖို့ဆိုတာ တော်တော်လေး များတဲ့ ပမာဏ ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် စီးသွားရင်တော့ အကောင်းဆုံး ကြော်ငြာတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပျားရည်ဆမ်းခရီးကို တကယ်ပဲ အာကာသထဲမှာ သွားလုပ်ရတော့မလို ဖြစ်နေပြီ။

တက်ဂယူ က မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အတွက်ရော တစ်စောင်လောက် မရှိဘူးလား။"

အဲဒီအခါမှာ Eberhardt က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဝယ်လိုက်ပါ။ မင်းမှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။"