Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 442 | NovelPing

ယခုအချိန်အထိ မြို့ပြဧရိယာအတွင်း လူဦးရေကို အခြားနေရာများသို့ ပြန့်နှံ့စေရန် ကြိုးပမ်းမှုများသည် လက်တွေ့တွင် ထိရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

များစွာမျှော်လင့်ထားခဲ့သည့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရှိ ဆယ်ဂျုံးမြို့ (Sejong City) နှင့်ပတ်သက်၍လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးသည့်မြို့တော်အဖြစ် မြှင့်တင်ကာ အစိုးရဌာနဆိုင်ရာ အများအပြားကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ နည်းပါးလှသည်။

သို့သော်လည်း ဆမ်မန်းဂွမ် (Saemangeum) စီမံကိန်းမှာမူ ကြိုတင်ရောင်းချမည့် အစီအစဉ်ကိုပင် မကြေညာရသေးခင်ကတည်းက ထင်ရှားသော ရလဒ်များကို ပြသနေခဲ့သည်။

စီမံကိန်းအတွင်းပိုင်းတွင်မူ လာမည့်နှစ် ဒုတိယနှစ်ဝက်၌ အိမ်ခန်းပေါင်း ၂၀၀,၀၀၀ ကို ပထမအကြိမ်အဖြစ် ကြိုတင်ရောင်းချရန်နှင့် ထို့နောက်တွင် နှစ်စဉ် အိမ်ခန်းပေါင်း ၁၀၀,၀၀၀ စီ ဆက်လက်ရောင်းချရန် အစီအစဉ်ကို ချမှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ ဖြစ်မြောက်လာပါက လူဦးရေ တစ်သန်းကျော်ရှိသည့် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုနှင့် ညီမျှသော မြို့သစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဆယ်ဂျုံးမြို့၏ လူဦးရေမှာ ၃၀၀,၀၀၀ ခန့်သာရှိသည်ကို ထောက်ရှုပါက ၎င်းသည် သုံးဆကျော် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။

ကုမ္ပဏီများနှင့် စက်ရုံများအပြင် ၎င်းမြို့သည် နိုင်ငံအတွင်း အကြီးဆုံးသော ပေါင်းစပ်အပန်းဖြေစခန်း၊ အပန်းဖြေဥယျာဉ် (Theme Park)၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများအတွက် အိမ်ရာ (Silver Town)၊ နိုင်ငံတကာကျောင်းများနှင့် ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်၏ ဒုတိယမြောက် ကျောင်းခွဲတို့ပါဝင်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမှီအခိုကင်းစွာ ရပ်တည်နိုင်သည့် ပြီးပြည့်စုံသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် နေအိမ်ဝယ်ယူလိုသူများအတွက် ဝယ်ယူရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့သည့် မြို့ပြဧရိယာများကို အစားထိုးနိုင်မည့် မြို့သစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကြောင့် အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် အိမ်၏ဈေးနှုန်း ကျဆင်းသွားသည်ကို မြင်ရပြီး ပျော်ရွှင်မည့်သူ မည်သူမျှမရှိပါ။ ချေးငွေများဖြင့် အိမ်အများအပြား ဝယ်ယူထားသူများအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် လူဦးရေ အများစုမှာ တိုက်ခန်းပေါင်းစပ်ထားသည့် အဆောက်အအုံများတွင် နေထိုင်ကြသည့် ထူးခြားသော အိမ်ရာယဉ်ကျေးမှု ရှိသည်။

တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံတစ်ခုချင်းစီရှိ အမျိုးသမီးအသင်းများနှင့် ရပ်ကွက်အစည်းအဝေးများမှာလည်း ပွက်လောရိုက်နေကြပြီး ၎င်းသည် မကြာမီမှာပင် ပြည်သူ့သဘောထားအသွင်ဖြင့် နိုင်ငံရေးသမားများထံ ဖိအားပေးလာခဲ့သည်။

အိမ်ပိုင်ရှင်များက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်လာကြသောအခါ မြို့ပြဧရိယာတွင် မဲဆန္ဒနယ်မြေများရှိသည့် လွတ်လပ်သော ကိုရီးယားပါတီ (Free Korea Party) မှ လွှတ်တော်အမတ်များက အခွင့်ကောင်းယူကာ အသံထွက်လာကြသည်။

"အိမ်တစ်လုံးတည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေအတွက် ကျွန်တော်တို့က တိကျတဲ့ အထောက်အပံ့ပေးမယ့် အစီအစဉ်တစ်ခု ချမှတ်ပေးရပါမယ်!"

"ဝင်ငွေမရှိတဲ့ အငြိမ်းစားတွေနဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေက အခွန်တိုးမြှင့်ကောက်ခံမှုကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအဖြစ် ခံစားနေရတာကြောင့် အမှန်တကယ် နေထိုင်သူတွေနဲ့ အိမ်ပိုင်ရှင်တွေအတွက် အခွန်သက်သာခွင့်ကို ကျွန်တော်တို့ စဉ်းစားပေးရပါမယ်!"

"အစိုးရက မှန်ကန်တဲ့ တန်ပြန်အစီအမံတစ်ခု မချမှတ်ပေးမချင်း ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက် တိုက်ပွဲဝင်သွားမှာပါ!"

ကိုယ်စားလှယ် မာဆန်းတေး (Ma Sang-tae) က ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ခေါင်းရိတ်ပြမည်ဟု ကြေညာကာ အစိုးရ၏ ကျရှုံးနေသော အိမ်ခြံမြေမူဝါဒကို ရှုတ်ချပြီး တန်ပြန်အစီအမံများကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အိမ်ပိုင်ရှင်များအုပ်စုရှေ့တွင် ကိုယ်စားလှယ် မာဆန်းတေးက သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဟန်လုပ်ကာ ခေါင်းရိတ်ပြခဲ့သည်။

အတိုက်အခံ လွှတ်တော်အမတ်များ၏ ခေါင်းရိတ်ခြင်းမှာ မြို့ပြဧရိယာမှ လွှတ်တော်အမတ်များကို ဗဟိုပြုကာ တောမီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ကွန်ဆာဗေးတစ်ဝါဒီများက ၎င်းကို "ခေါင်းရိတ်ခြင်း တိုက်ပွဲ" ဟု အမည်ပေးကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။

စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ကြားနာပွဲအပြီး ကာလအတန်ကြာ တိမ်မြုပ်နေခဲ့သော လွတ်လပ်သော ကိုရီးယားပါတီ၏ ခေါင်းဆောင် ယွန်းနားကျောင်း (Yeon Nakyeong) က အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခေါင်းရိတ်သူများကို အားပေးခဲ့သည်။

သူမက ခေါင်းရိတ်ထားသည့် လွှတ်တော်အမတ်များကို ပွေ့ဖက်ကာ မျက်ရည်များဖြင့် အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

"ကျွန်မတို့ပါတီက အိမ်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေနဲ့ အိမ်ငှားလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်နေတဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေအတွက် တိကျတဲ့ တန်ပြန်အစီအမံတစ်ခု ကြေညာပေးမချင်း ခေါင်းရိတ်တဲ့ အစဉ်အလာကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားမှာပါ!"

အစပိုင်းတွင်တော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေပုံရသည်။

သို့သော် မီးပွားမှာ ရုတ်တရက် သူမထံသို့ ကူးစက်သွားခဲ့သည်။

ခေါင်းရိတ်သည့် အခမ်းအနားကို ATube တွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေသည့် အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက သူမထံသို့ မိုက်ခရိုဖုန်းကို ထိုးပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ခေါင်းရိတ်ပေးပါ!"

ထိုစကားကြောင့် ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဘာ... ဘာပြောတယ်? ငါ... ငါ့ကိုလား?"

"ဟုတ်ပါတယ်! အတိုက်အခံပါတီရဲ့ နံပါတ်တစ်ခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ ခေါင်းရိတ်ပြီး သူမရဲ့ သန္နိဋ္ဌာန်ကို ပြသရပါမယ်!"

ခေါင်းရိတ်သည့် အခမ်းအနားတွင် စုဝေးနေကြသော ထောက်ခံသူများက သူမ၏နာမည်ကို တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဟစ်အော်ကြသည်။

"ယွန်းနားကျောင်း! ယွန်းနားကျောင်း!"

ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းကတော့ တုန်လှုပ်နေသည့်မျက်နှာဖြင့် အဆင်မပြေစွာ ပြုံးပြနေရုံသာ ရှိတော့သည်။

***

ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်း၏ ခေါင်းရိတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အငြင်းပွားမှုများမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။

အပြာရောင်အိမ်တော် (Blue House) ၏ အမျိုးသားအဆင့် အွန်လိုင်းအသနားခံစာတွင်ပင် ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်း၏ ခေါင်းရိတ်ခြင်းကို ထောက်ခံသည့်သူ တစ်သိန်းကျော် ရှိလာခဲ့သည်။

နိုင်ငံရေးအရ ဘက်လိုက်မှုမရှိဘဲ လူတိုင်းက ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းကို ခေါင်းရိတ်စေချင်နေကြပုံရသည်။

သတင်းထောက်များ၏ မေးခွန်းများကို ခဏတာ ရှောင်လွှဲပြီးနောက် ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းက မတတ်သာသည့်အဆုံး ပြောလိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေဖို့အတွက် အချိန်နဲ့ နည်းလမ်းကို ဘက်စုံစဉ်းစားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်သွားပါမယ်။"

-မဟုတ်ပါဘူး၊ ခေါင်းရိတ်တာက ဘာများ ထူးခြားလို့ ဘက်စုံစဉ်းစားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမှာလဲ?

-သူမက ဟာရာခီရီ (ကိုယ်ကိုကိုယ် သတ်သေခြင်း) လုပ်တော့မယ့်အတိုင်းပဲ။

-ဟားဟား၊ သူလုပ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို လှည့်ပတ်ပြောဖို့ အရမ်းကြိုးစားနေတာပဲ!

-ကြားနာပွဲမှာ ဆမ်မန်းဂွမ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို သဘောတူခဲ့တာဆိုတော့ တာဝန်ယူတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းရိတ်ပေးတာက မှန်ကန်ပါတယ်!

-ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းရေ! ကျေးဇူးပြုပြီး ခေါင်းရိတ်ပြီး အတိုက်အခံပါတီရဲ့ သန္နိဋ္ဌာန်ကို ပြသပေးပါ!

-ယွန်းနားကျောင်းသာ ခေါင်းရိတ်မယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ကစပြီး လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကို ထောက်ခံပေးမယ်!

-ကျွန်တော်လည်း လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီဝင်အဖြစ် ဝင်ရောက်မှာပါ!

-ဟားဟား၊ ဘာလို့ လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကို ထောက်ခံရမှာလဲ? ကိုယ့်နိုင်ငံရဲ့ ပါတီကိုပဲ ထောက်ခံသင့်တာပေါ့၊ ဟားဟား။

-ဟာရာခီရီတော့ လုပ်စရာမလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ခေါင်းတော့ ရိတ်ပေးသင့်ပါတယ်!

-ဆံပင်က ပြန်ပေါက်လာမှာပဲဟာ။

-ယွန်းနားကျောင်းသာ ခေါင်းရိတ်လိုက်ရင် လွတ်လပ်သော ကိုရီးယားပါတီရဲ့ ထောက်ခံမှုက ကောင်းကင်ကို ရောက်သွားမှာပဲ!

-သွားကြစို့၊ ခေါင်းရိတ်ပွဲ!

သတင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် တက်ဂယူ က ပြောသည်။

"ဒီလူတွေ ခေါင်းရိတ်နေကြတာ ဘာတွေလဲ? ခေါင်းရိတ်လိုက်ရင် ကျနေတဲ့ အိမ်ဈေးတွေက တက်လာမှာတဲ့လား?"

"နိုင်ငံရေးသမားတွေ လုပ်သမျှမှာ အဓိပ္ပာယ်လိုက်ရှာနေလို့ မရဘူးလေ။"

ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းကတော့ စကားကို လှည့်ပတ်ပြောဆိုရင်း OTK ကုမ္ပဏီကို တွယ်ကပ်ထားသည်။ သူမက ဤအရာအားလုံးမှာ ဆမ်မန်းဂွမ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးမှ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် OTK ကုမ္ပဏီအနေဖြင့်လည်း ပင်မအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအနေဖြင့် တာဝန်ရှိသည်ဟု အကြောင်းပြသည်။

အိမ်ပိုင်ရှင်များကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ထင်မှတ်နေပုံရပြီး ကုမ္ပဏီရှေ့တွင် တန်ပြန်အစီအမံများ တောင်းဆိုကာ ဆန္ဒပြနေကြသည်။ ဟုတ်တာပေါ့၊ လိုက်လျောပေးစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ။

အိမ်ဈေးတွေ တက်လာရင် သူတို့က ကျွန်တော့်ကို အမြတ်ဝေစု လာပေးမယ့်သူတွေမှ မဟုတ်တာ။

တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ် လက်တင်လိုက်သည်။

"အခုလို ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ တစ်နည်းပဲ ရှိတော့တယ်။ မင်းလည်း ခေါင်းရိတ်ရတော့မယ်!"

ကျွန်တော် လန့်သွားသည်။

"...ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကိုလဲ?"

ကျွန်တော် ဘာအပြစ် လုပ်မိလို့လဲ?

တက်ဂယူ က ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး (PR) အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ခေါ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းသာ ခိုင်မာတဲ့ သန္နိဋ္ဌာန် ပြသမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း ဘက်စုံစဉ်းစားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်ပေးမယ်လို့ ကြေညာလိုက်ပါ။"

ထိုစကားကြောင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဂျောင်ဂီဟုန် (Jung Gi-hong) လန့်သွားသည်။

"ဘာခင်ဗျ? ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ အဲဒီလို ကြေညာမှာလား?"

တက်ဂယူ က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်း ခေါင်းရိတ်တာကို ကြည့်ချင်လို့။"

"အ... အဲဒါ အဆင်ပြေပါ့မလား?"

"ရပါတယ်။ သူမ ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"..."

***

OTK ကုမ္ပဏီ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ၏ ကြေညာချက်အပြီးတွင် ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းမှာ နောက်ပြန်ဆုတ်၍ မရတော့ပေ။

သတင်းထောက်များ၏ မေးခွန်းများကို တုံ့ပြန်ရာတွင် သူမက ပြတ်သားသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ ခေါင်းရိတ်တဲ့ အခမ်းအနားကို OTK ကုမ္ပဏီ ရုံးချုပ်ရှေ့မှာ ကျင်းပသွားပါမယ်!"

ဆန္ဒပြသူများနှင့် ထောက်ခံသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်ကြားတွင် ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းက ကုလားထိုင်တစ်ခုတွင် ထိုင်ကာ ဆံပင်ညှပ်သမားသုံး ဝတ်ရုံကို ကိုယ်ပေါ်တွင် ပတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ထောက်က ဆံပင်ညှပ်စက်ကို ကိုင်ကာ သူမ၏ ခေါင်းကို ရိတ်တော့မည့် အချိန်တွင်ပင်!

"မလုပ်ပါနဲ့၊ ကိုယ်စားလှယ်တော်!"

"အဲဒီဆံပင်ညှပ်စက်ကို အခုချက်ချင်း ချလိုက်စမ်းပါ!"

သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် လွှတ်တော်အမတ်များက အဆင်မပြေသည့် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး ဆံပင်ညှပ်စက်ကို လုယူလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် အချက်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ပါတီဝင်များက ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

"ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းရဲ့ ခေါင်းကို မရိတ်ခင် ကျွန်တော်တို့ခေါင်းတွေကို အရင်ရိတ်သွားကြပါ!"

"ဘယ်သူမှ ကိုယ်စားလှယ်ရဲ့ ဆံပင်ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိခွင့်မပေးဘူး!"

ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းက သူတို့ကို ပြောသည်။

"ရှင်တို့ရဲ့ စေတနာကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ သန္နိဋ္ဌာန်ကိုတော့ ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး! အခုချက်ချင်း ကျွန်မခေါင်းကို ရိတ်ပေးကြပါ!"

"ကျွန်တော်တို့ မလုပ်ပေးနိုင်ပါဘူး!"

"တခြားနည်းလမ်း ရှာရပါမယ်!"

"ဘာလို့ ကျွန်မတို့ရဲ့ အသံကို နားမထောင်ကြတာလဲ?"

ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းနှင့် သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် လွှတ်တော်အမတ်များမှာ ခေါင်းရိတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အပြန်အလှန် ငြင်းခုံနေကြပြီး ထိုနေရာတစ်ခုလုံးမှာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနားကျောင်းက မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး မတတ်သာသည့်အဆုံး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် လူတွေက ကန့်ကွက်နေကြတာဆိုတော့ ဒီနေ့အတွက်တော့ ခေါင်းရိတ်တဲ့ အခမ်းအနားကို ရပ်နားဖို့ပဲ ရှိပါတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဒီနေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားမှာ မဟုတ်ဘဲ အဆုံးထိ တိုက်ပွဲဝင်သွားမှာပါ!"

"ဝေါ...!"

"ယွန်းနားကျောင်း! ယွန်းနားကျောင်း!"

ထိုကြီးကျယ်သော ပြဇာတ်ကြီး ပြီးဆုံးတော့မည့်အချိန်တွင် OTK ကုမ္ပဏီ ရုံးချုပ်မှ ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ထွက်လာပြီး သတင်းစကားတစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်သည်။

"ဆူညံသံတွေကြောင့် အခက်အခဲ ဖြစ်နေပုံရလို့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌက Lobby ခန်းထဲမှာ ခေါင်းရိတ်နိုင်တယ်လို့ ပြောခိုင်းလိုက်ပါတယ်ခင်ဗျ။"

"..."

ဤဖြစ်ရပ်မှာ အင်တာနက်ပေါ်တွင် ခဏတာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

-ဟားဟား၊ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌကတော့ အရူးပဲ။ ယွန်းနားကျောင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ပဲ စိတ်ကူးနေတာ။

-သူက ဘယ်သူမို့လို့လဲ?

-ဟားဟား၊ ယွန်းနားကျောင်းကတော့ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ခေါင်းမရိတ်ဘဲ အိမ်ပြန်သွားလေရဲ့။

-သူမ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပြီးသားပါ။ သူမကို တားနေတဲ့ လွှတ်တော်အမတ်တွေနဲ့ ထောက်ခံသူတွေရဲ့ အမူအရာနဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက တကယ့်ကို အဆင်မပြေဖြစ်နေတာ။ ကြိုတင်လေ့ကျင့်ထားခဲ့သင့်တာ။

-တခြားသူတွေကို ခေါင်းရိတ်ခိုင်းဖို့က လွယ်ပေမဲ့ ကိုယ့်ခေါင်းကိုယ် ရိတ်ဖို့က မလွယ်ပါဘူး။

-လူတိုင်းရဲ့ ဆံပင်က သူတို့အတွက် တန်ဖိုးရှိကြတာပဲ။

-ဒါဆို ဘာလို့ တခြား လွှတ်တော်အမတ်တွေကို ခေါင်းရိတ်ခိုင်းဖို့ သူမ အားပေးခဲ့တာလဲ?

-သူမ ဆံပင်မှ မဟုတ်တာ။

-ယောက်ျားတစ်ယောက် ခေါင်းရိတ်တာနဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ခေါင်းရိတ်တာက အဓိပ္ပာယ်ချင်း မတူဘူးလေ!

-တောက်တောက်၊ အတိုက်အခံပါတီရဲ့ နံပါတ်တစ်ခေါင်းဆောင်က ဒီလောက်တောင် အန္တရာယ်ယူရမှာ ကြောက်နေရင် ကျနေတဲ့ အိမ်ဈေးတွေကို ဘယ်လိုများ ပြန်တက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ?

***

တက်ဂယူ က စိတ်မကောင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်မှာပဲ ရိတ်ပြီး လာခဲ့လိုက်ရင်လည်း ရသားနဲ့!"

"..."

ဘာလို့များ သူမကို ခေါင်းရိတ်စေချင်လွန်းလို့ ဒီလောက်တောင် ဇွတ်တိုးနေရတာလဲ?

ကျွန်တော် စာရွက်စာတမ်းများကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေလိုက်သည်။

ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံ အများစုတွင် အိမ်ခြံမြေ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ငွေကြေးဆိုင်ရာ ပိုင်ဆိုင်မှု အချိုးအစားမှာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်တွင် ရှိသည်။ အိမ်ခြံမြေကို ချစ်မြတ်နိုးသည်ဟု နာမည်ကြီးသည့် ဂျပန်နိုင်ငံတွင်ပင် ထိုအချိုးအစားမှာ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဝန်းကျင်သာ ရှိသည်။ သို့သော် ကိုရီးယားတွင်မူ ဤအချိုးအစားမှာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ အိမ်ခြံမြေနှင့် တွဲစပ်နေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အိမ်ဈေးများ ကျသွားပါက အိမ်ထောင်စုများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအတွက် အသက်အန္တရာယ်နှင့် တူညီသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်က မြို့ပြဧရိယာအတွင်း အိမ်ဈေးနှုန်းများကို ထိန်းချုပ်မည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည့် အစိုးရက ၎င်းတို့၏ သဘောထားကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အိမ်ဈေးနှုန်းများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းနေမှုမှာ ထုတ်ပြန်လိုက်သည့် အမျိုးမျိုးသော လှုံ့ဆော်မှုအစီအစဉ်များကြောင့် အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။

အစိုးရက ဦးစွာပထမ အိမ်မပိုင်ဆိုင်သူများအတွက် ချေးငွေစည်းမျဉ်းများကို ဖြေလျှော့ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့အနေဖြင့် အိမ်ဝယ်ယူရန် ငွေပိုမိုချေးယူနိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအချက်က အိမ်ထောင်စုကြွေးမြီများကို တစ်ဖန်ပြန်၍ မြင့်တက်လာစေလိမ့်မည်။

"ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် နောက်နှစ်မှာ ၂,၀၀၀ ထရီလီယံကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

လက်ရှိအချိန်တွင် အတိုးနှုန်းများ နိမ့်ကျနေသဖြင့် ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်သေးပေ။ ကိုရီးယားဗဟိုဘဏ်ကလည်း မကြာမီ အတိုးနှုန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံလျှော့ချရန် အလားအလာ အလွန်များသည်။

အတိုးနှုန်း ၅ ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေချိန်တွင် ၀.၅ ရာခိုင်နှုန်း လျော့ကျသွားပါက အတိုးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း လျော့ကျသွားသော်လည်း၊ အတိုးနှုန်း ၂ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိနေချိန်တွင် ၀.၅ ရာခိုင်နှုန်း လျော့ကျသွားပါက အတိုးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျော့ကျသွားသည်။

ပြဿနာမှာ အတိုးနှုန်း မြင့်တက်လာသည့်အခါ ဆန့်ကျင်ဘက် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် အတိုးနှုန်း ၂ ရာခိုင်နှုန်းသာ မြင့်တက်သွားပါက အတိုးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ နှစ်ဆ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

တစ်လလျှင် အတိုး ၁ သန်းပေးရမည့်အစား ၂ သန်း ပေးရမည်ဆိုပါက ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား?

"ကြွေးမြီတွေကို နည်းနည်းချင်းစီ ပြန်ဆပ်လို့ မရဘူးလား?"

"အဲဒါက ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး။"

ငွေကို ချေးရတာ လွယ်ကူသော်လည်း ပြန်ဆပ်ရတာ မလွယ်ကူပေ။ ကြွေးမြီကို ပြန်ဆပ်ရန် နည်းလမ်းမှာ နှစ်ခုသာ ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ ဝင်ငွေ တိုးလာခြင်း သို့မဟုတ် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရောင်းချခြင်းဖြစ်သည်။

ထပ်ပြောရလျှင် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း အိမ်ထောင်စုကြွေးမြီမှာ စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်းထက် နှစ်ဆကျော် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်းနှင့်အညီ ဝင်ငွေ တိုးလာသည်ဟု ယူဆပါက ဝင်ငွေဖြင့် ကြွေးမြီကို ပြန်ဆပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ကို ရောင်းချရလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်းက ထိုကဲ့သို့ တွေးတောကာ စျေးကွက်အတွင်းသို့ အိမ်များကို အလုံးအရင်းဖြင့် တင်သွင်းလာပါက အိမ်ဈေးများမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။

အိမ်ဈေးနှုန်းများမှာ အပေါင်ပစ္စည်းတန်ဖိုးအောက် ကျဆင်းသွားသောအခါ ငွေကြေးကဏ္ဍ၏ ဒေဝါလီခံရမှုမှာ ဆိုးရွားလာသဖြင့် အိမ်ခြံမြေပေါင်နှံမှု အကျပ်အတည်း (Subprime Mortgage Crisis) ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ကိုရီးယားတွင်မူ ချမှတ်ထားသော ချေးငွေစည်းမျဉ်းများ ခိုင်မာသဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်ရန် အလားအလာ အလွန်နည်းပါးသည်။ ကိုရီးယားစီးပွားရေး၏ အခြေခံအချက်အလက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အိမ်ဈေးနှုန်းများ ထက်ဝက်ကျဆင်းသွားမည့် အလားအလာ မရှိဟု ပြောနိုင်ပေသည်။ IMF ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကဲ့သို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်မျိုး မကြုံတွေ့ရသရွေ့တော့ပေါ့။

မည်သည့်နိုင်ငံ၊ မည်သည့်အစိုးရမဆို ငွေကြေးတိုးချဲ့ခြင်းနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုး မြင့်တက်ခြင်းကိုသာ နှစ်သက်ကြပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်ကို မနှစ်သက်ကြပါ။

ငွေကို ချေးယူပြီး သုံးစွဲရတာက လွယ်ကူပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော်လည်း ချေးယူထားသည့်ငွေကို ပြန်ဆပ်ရတာက ခက်ခဲပြီး နာကျင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကြွေးမြီပြန်ဆပ်ရန် ခက်ခဲလာသည့်အခါ ဘာလုပ်ရမလဲ?

ရိုးရှင်းသည်။ နောက်ထပ် ချေးငွေတစ်ခု ထပ်ယူလိုက်ရုံပင်။

"ဒါက ခရက်ဒစ်ကတ်တွေကို အဆုံးစွန်ထိ သုံးလိုက်တာနဲ့ ဆင်တူတယ်။"

"မှန်တယ်။"

ကြွေးမြီများ တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်လာသော်လည်း နေ့စဉ်ဘဝတွင် ပြဿနာ မရှိပါ။ ပြဿနာမှာ ငွေကို နောက်ထပ် ချေးမရတော့သည့်အခါတွင်မှ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်စေ၊ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်စေ ကြွေးရှင်က ငွေပြန်မဆပ်နိုင်တော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အခါ ချေးထားသောငွေများကို ပြန်လည်ကောက်ခံရန် ကြိုးစားကြသည်။

နိုင်ငံအချို့မှာ ကြွေးမြီများကို လှည့်ပတ်အသုံးပြုရန် ကြိုးစားရင်းဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံမှာ ကြွေးမြီကို ပြန်မဆပ်နိုင်သဖြင့် IMF ၏ အကူအညီကို ရယူနေရသည်။ ဂရိနိုင်ငံမှာ ကြွေးမြီ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပယ်ဖျက်ပေးရန် အခြေအနေဖြင့် EU ထံမှ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အကူအညီ ရယူခဲ့ရပြီး အီတလီနိုင်ငံမှာလည်း ဒေဝါလီခံရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ဤအရာမှာ သူတစ်ပါး၏ငွေကို ဖြုန်းတီးစွာ သုံးစွဲခဲ့ခြင်းအတွက် ပေးဆပ်ရသည့် တန်ဖိုးဖြစ်သည်။

ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု က နက္ခတ်တာရာပမာဏရှိသော ငွေကြေးပမာဏကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး ထိုငွေများမှာ ပေါ်ထွန်းစ နိုင်ငံများအတွင်းသို့ စီးဝင်ကာ ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုးများကို အဆက်မပြတ် မြင့်တက်စေခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကြွေးမြီများမှာလည်း ဆက်လက်ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် နိုင်ငံအားလုံးနီးပါးမှာ ကြီးမားသော ကြွေးမြီများအောက်တွင် ညည်းတွားနေကြသည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ အစိုးရ၊ ကော်ပိုရိတ်နှင့် အိမ်ထောင်စုကြွေးမြီ စုစုပေါင်းမှာ ၎င်းတို့၏ GDP ထက် သုံးဆကျော် ရှိနေပြီး ဂျပန်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်ကြွေးမြီမှာပင် ယခုနှစ်အထိ GDP ၏ ၂၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ကြီးမားသော စီးပွားရေးနိုင်ငံတစ်ခုတွင် ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပါက အကျပ်အတည်းမှာ ဒိုမီနိုဂိမ်းကဲ့သို့ တစ်နိုင်ငံပြီးတစ်နိုင်ငံ ကူးစက်သွားရန် အလားအလာ အလွန်များသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ငွေကြေးအကျပ်အတည်းများအကြောင်း အဆက်မပြတ် ပြောဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထာဝရ တိုးတက်နေသော စီးပွားရေးဟူ၍ မရှိသလို၊ ထာဝရ မြင့်တက်နေသော ပိုင်ဆိုင်မှုဟူ၍လည်း မရှိပါ။

ဤအခြေအနေမှာ နောက်ထပ် ဘယ်လောက်အထိ ကြာရှည်ခံဦးမည်နည်း?