မင်္ဂလာဆောင်ကို လာမည့်နွေဦးတွင် ကျင်းပရန် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။
နေရာကို အတိအကျ မဆုံးဖြတ်ရသေးသော်လည်း ဟောင်ကောင် သို့မဟုတ် စင်ကာပူတွင် ကျင်းပဖြစ်မလားဟု စဉ်းစားနေကြသည်။
နည်းနည်းပိုပြောရလျှင် ကျွန်တော့်၏ မင်္ဂလာဆောင်သတင်းက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။ ကိုရီးယားနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အပြင် တရုတ်နှင့် ဗြိတိန်တို့က အထူးစိတ်ဝင်တစား ရှိနေကြသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ အယ်လီသည် ဟောင်ကောင် နှင့် ဗြိတိန် နှစ်နိုင်ငံစလုံး၏ နိုင်ငံသားဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
တရုတ်နှင့် ဘာဆိုင်သနည်းဟု တွေးမိကောင်း တွေးမိနိုင်သော်လည်း တရုတ်လူမျိုးတို့၏ အတွေးအခေါ်အရ ဟောင်ကောင် သည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
People's Daily နှင့် Global Times သတင်းစာများတွင်ဆိုလျှင် အယ်လီကို 'ဟောင်ကောင် မှ တရုတ်လူမျိုး' ဟုပင် တိုက်ရိုက်ဖော်ပြကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က 'နိုင်ငံတစ်ခုတည်း' ဆိုသည့်မူကို လက်ကိုင်ထားသူများဖြစ်၍ နည်းပညာအရတော့ မှားနေသည်မဟုတ်သော်လည်း...
သမ္မတ ဗိုင်ဆော့စကီးက ခရမ်လင်နန်းတော်မှ တိုက်ရိုက်ဖုန်းဆက်လာသလို၊ ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီး လီရွှီဝေကလည်း ဇုံနန်ဟိုင်းမှ ဆက်သွယ်လာသည်။
သူက ကျွန်တော်တို့ကြားတွင် ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ရင်းရင်းနှီးနှီးဖြင့် စကားပြောလာသည်။
[CEO ကန်၊ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဒီအိမ်ထောင်ရေးက OTK ကုမ္ပဏီနဲ့ တရုတ်နိုင်ငံကြားက ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုကို ပိုမိုတိုးတက်စေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။]
"..."
ကျွန်တော်တို့ကြားတွင် တိုးတက်စရာ ချစ်ကြည်ရေးမျိုး ရှိခဲ့ဖူးသလောဆိုသည်မှာ မသေချာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဂုဏ်ပြုစကားဆိုလာသည့်အခါ ကျွန်တော်လည်း ဘာမျှပြန်ပြောရန် မလွယ်ပေ။
နောင်တစ်ချိန် တရုတ်ဈေးကွက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရန် စိတ်ကူးထားသည်လည်း မဟုတ်သည်မဟုတ်လော။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ဂုဏ်ပြုစကားများ လက်ခံရင်းနှင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နှုတ်ဆက်နေရသည်နှင့်ပင် ဖုန်းပြောချိန် ၁၀ နာရီခန့် ကုန်သွားသလိုပင်။ မင်္ဂလာဆောင်ဖိတ်စာအတွက်တော့ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပြီဟု ထင်သည်။
"စီနီယာ အင်ဂျင်ယုံ ကိုလည်း မင်္ဂလာဆောင် ဖိတ်သင့်တယ် မဟုတ်လား။"
"သူ ဘယ်တော့ပြန်ထွက်လာနိုင်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။"
လက်ရှိတွင် ပထမအဆင့် တရားစီရင်ရေး လုပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း စာရွက်စာတမ်း အပုံလိုက်နှင့် ရှုပ်ထွေးသည့်အမှုဖြစ်၍ အပြီးသတ် စီရင်ချက်ချရန် အချိန်အတော်ကြာဦးမည်ဖြစ်သည်။
Seosung Group ၏ ရှေ့နေအဖွဲ့က စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး ရှန်ဂျုံဟွန်း၏ ဖော်ထုတ်ချက်ကို ကိုးကားပြီး ဖမ်းဆီးမှုမှာ မတရားကြောင်း လျှောက်လဲနေကြသည်။
တကယ်ပင် ထောင်ထဲထိသွားပြီး မင်္ဂလာဖိတ်စာ ပေးရမည်လော။
***
ဗြိတိန်လွှတ်တော်တွင် Brexit နှင့်ပတ်သက်၍ အရေးပေါ်ဆွေးနွေးပွဲ လုပ်ခဲ့ကြပြီး Brexit နောက်ဆုံးရက်ကို တိုးမြှင့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မဲခွဲဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ဝန်ကြီးချုပ် ကိန်း၏ ကန့်ကွက်မှုများကြားမှ အာဏာရပါတီကပါ ထောက်ခံမဲပေးခဲ့သောကြောင့် အဆိုတင်သွင်းချက်မှာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ဖြစ်သည့် မဲပေါင်း ၅၅၅ မဲဖြင့် အတည်ဖြစ်သွားသည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် သဘောတူညီချက်မရှိဘဲ Brexit ဖြစ်လာမည့်အရေးကို ယာယီအားဖြင့် ဘရိတ်အုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
EU ဘက်က ဒါကို လက်ခံမည်လောဆိုသည်မှာ မသေချာသော်လည်း ဗြိတိန်နိုင်ငံ၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် အသက်ရှူချောင်သွားပုံရသည်။
ကျွန်တော် ဂရေ့စ် ရော့သ်ချိုင်းလ်ဒ်ကို တွေးမိလိုက်သည်။
သူမက သဘောတူညီချက်မရှိဘဲ Brexit ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သူ။ ငွေကြေးဈေးကွက်အတွင်းမှ ရှုပ်ထွေးမှုများမှ အမြတ်ထုတ်ရန် ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်ရမည်။
ဒါဆိုလျှင် ဤအခြေအနေကို သူမ ဘယ်လိုများ တွေးနေမည်နည်း။
"..."
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမကတော့ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖြေရှင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။
အခြားနိုင်ငံများ၏ ကိစ္စရပ်များကို စိတ်ပူနေခြင်းကို ရပ်ပြီး ကိုယ့်ကိစ္စကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဆမ်မန်ဂွမ်တွင် 'ကိုရီးယားနိုင်ငံ တည်ထောင်ပြီးနောက်ပိုင်း အကြီးမားဆုံး' ဟုဆိုရမည့် မြို့သစ်စီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည့် ပြည်တွင်းစီးပွားရေးက ဒါကိုအကြောင်းပြု၍ ပြန်လည်နိုးထလာသည်။
အကဲဖြတ်အေဂျင်စီများအားလုံးက ကိုရီးယား၏ စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်းကို မြှင့်တင်သတ်မှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပြဿနာများကတော့ မကင်းပါ။
ပုံမှန်အားဖြင့် ပြည်တွင်းဝယ်လိုအား ပြန်တက်လာပြီး စီးပွားရေး တိုးတက်လာပြီဆိုလျှင် အိမ်ခြံမြေဈေးများက လှုပ်ခတ်လာတတ်သည်။ သို့သော် ကိုရီးယားတွင်တော့ ဈေးများက ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
အဓိကအကြောင်းရင်း နှစ်ချက်ရှိသည်။ တစ်ချက်မှာ အရင်က ဈေးများက အလွန်အကျွံ တက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်မှာ ဆမ်မန်ဂွမ် ဖွံ့ဖြိုးလာလျှင် မြို့တော်ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူဦးရေတချို့ အပြင်ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားလိမ့်မည်ဆိုသည့် မျှော်လင့်ချက်ကြောင့်ပင်။
ဖြည့်စွက်ဘတ်ဂျက် အတည်ပြုပြီးနောက် ဆိုးလ်မြို့၏ အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများကလည်း ကျဆင်းသည့်လမ်းကြောင်းကို ဦးတည်သွားသည်။ သို့သော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အိမ်ခြံမြေကျွမ်းကျင်သူဟု ခေါ်သူများကတော့ ဂယောင်ဂီပြည်နယ်လောက်သာ ထိခိုက်နိုင်ပြီး ဆိုးလ်ကတော့ နည်းနည်းသာကျပြီး ပြန်တက်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။
သို့သော် ဘာတွေဖြစ်လာသနည်း။
အဲဒီနောက်တွင်တော့ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းမှုများ စတင်လာသည်။ အဆုံးသတ်ချက်ကိုတော့ လွှတ်တော်အမတ် လီဂျောင်ဟဲက ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမက ခင်ပွန်းဖြစ်သူ နာမည်ဖြင့် ဝယ်ထားသည့် ဆောချိုဂူက တိုက်ခန်းကို စတင်ရောင်းချလိုက်သည်။
သူမက ကြားနာပွဲပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို အိမ်ခြံမြေ ခြောက်ခုကို ရောင်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ သတင်းထောက်များက မေးမြန်းသည့်အခါ လီဂျောင်ဟဲက ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လုပ်ငန်းအတွက် ငွေကြေးအရေးတကြီး လိုအပ်နေ၍ ရောင်းလိုက်ရခြင်းပါဟု ဖြေခဲ့သော်လည်း ဘယ်သူကမျှ မယုံကြပါ။
သူမ တစ်ယောက်တည်းတင် မဟုတ်ပါ၊ နိုင်ငံရေးသမား အတော်များများကလည်း အိမ်များကို ရောင်းထုတ်နေကြသည် သို့မဟုတ် ရောင်းရန်တင်ထားကြသည်။
နိုင်ငံရေးသမားဆိုသည်မှာ တစ်နည်းအားဖြင့် အိမ်ခြံမြေဈေးကစားသူများ၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသူများဖြစ်သည်။ သတင်းများထွက်လာသည်နှင့် အိမ်ခြံမြေအေဂျင်စီများဆီသို့ အိမ်များ အလုံးအရင်းဖြင့် ရောက်လာတော့သည်။
မကြာသေးခင်က မြို့တော်ပတ်ဝန်းကျင်၏ ခေတ်ရေစီးကြောင်းတွင် ဈေးများက တက်နေ၍သာ ဆက်တက်နေကြခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
သူတို့တွေးပုံမှာ - အခုအိမ်ရောင်းလိုက်လျှင် အရင်းအနှီးအမြတ်ခွန်အဖြစ် ဒေါ်လာသိန်းချီ ပေးရလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် ထိန်းထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ အိမ်ခွန်များ ဘယ်လောက်တက်တက် အိမ်ဈေးက ဒေါ်လာတစ်သိန်းခန့် တက်နေသည်ဖြစ်၍ တွက်ခြေကိုက်သည်ပေါ့။ ဈေးက ဆက်တက်နေသရွေ့တော့ ဘယ်လောက်ဈေးကြီးကြီး ဝယ်မည့်သူ ရှိမည်သာ။
သို့သော် အကြီးအကျယ် ကျဆင်းမှု စတင်သည့်အခါကျတော့ အခြေအနေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ရောင်း၍ရသည့် အမြတ်ပမာဏ နည်းလာသည်နှင့်အမျှ အရင်းအနှီးအမြတ်ခွန်ကလည်း လျော့ကျသွားပြီး အိမ်ခွန်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးက ပိုများလာသည်။ ဈေးကွက်ကျနေသည့်အချိန်တွင် ဝယ်မည့်သူကလည်း လျော့သွားရန်သာ ရှိသည်။
အရောင်းအဝယ်ဆိုသည်မှာ ရောင်းသူက ဈေးမြင့်သည်ဟုထင်ပြီး ဝယ်သူက ဈေးနည်းသည်ဟုထင်မှ ဖြစ်လာသည်မဟုတ်လော။
မနက်ဖြန်ဆိုလျှင် ဒေါ်လာတစ်သိန်း ပိုတန်မည်ကို သိလျက်နှင့် ဒီနေ့အိမ်ရောင်းမည့် လူမိုက် ဘယ်သူရှိမည်နည်း။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် မနက်ဖြန်ဆိုလျှင် ဒေါ်လာတစ်သိန်း ပိုဈေးကျမည်ကို သိလျက်နှင့် ဒီနေ့အိမ်ဝယ်မည့် လူမိုက် ဘယ်သူရှိမည်နည်း။
တိုက်ခန်းဈေးများ ဒေါ်လာသိန်းချီ တက်တုန်းက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် မီဒီယာများက အခုတော့ ဒေါ်လာသောင်းဂဏန်းခန့် ကျသည်နှင့် ဆောင်းပါးများ အပြိုင်အဆိုင် ရေးသားနေကြသည်။
[ဆိုးလ်တိုက်ခန်း အရောင်းအဝယ် အကြီးအကျယ် ကျဆင်း]
[နိုင်ငံမြေ စနစ်တကျ မဖွံ့ဖြိုးမှုကြောင့် အိမ်ခြံမြေဈေး ကျဆင်း။ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးက သာမန်ပြည်သူများဆီ ရောက်လာ]
[အိမ်ခြံမြေဈေးကွက် အေးစက်မှုက စီးပွားရေးကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေ]
[အစိုးရကို ယုံပြီး အိမ်ဝယ်ခဲ့သည့် အိမ်ပိုင်ရှင်-လုပ်ငန်းရှင်များ ဆမ်မန်ဂွမ် ဖွံ့ဖြိုးရေးအပေါ် ဒေါသထွက်]
[အိမ်ဈေးကျခြင်းက သာမန်ပြည်သူများ၏ အိမ်ရာတည်ငြိမ်မှုကို ခြိမ်းခြောက်နေ...]
[အသက် ၃၀ အရွယ် ရုံးဝန်ထမ်း မစ္စတာကင်မ်၊ မနက်တိုင်း နိုးလာတိုင်း အိမ်ဈေးကျမည်ကို ပိုပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေရ]
တက်ဂယူ ကလည်း စိုးရိမ်စိတ်ကို မျှဝေလိုက်သည်။
"အင်း... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက် ၃၀ အရွယ် ရုံးဝန်ထမ်း မစ္စတာကင်မ်ဆိုတဲ့သူက ကိုရီးယားမှာ ဖြစ်သမျှ ဘေးအန္တရာယ်မှန်သမျှကို တစ်ယောက်တည်း ထမ်းထားရတာပဲ။ ဒီလူက တကယ်ရော ဘယ်သူလဲဗျာ။"
"ဖုန်းဆက်ပြီး မေးကြည့်လေ။"
ကျွန်တော်လည်း သိချင်မိသည်။
သို့သော် မီဒီယာများကရော ဘာကြောင့် အိမ်ခြံမြေဈေးကျသည်ကို ကိုယ့်ကိစ္စလိုမျိုး စိုးရိမ်နေရသနည်း။
အကြောင်းရင်းမှာ ကြည့်ရှုသူများ၊ စာဖတ်သူများကို ချစ်၍မဟုတ်ဘဲ ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီများဆီမှ ကြော်ငြာခဖြင့် အသက်ဆက်နေရ၍သာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ လေသံများက ဒီလောက် ရယ်စရာကောင်းနေခြင်း ဖြစ်မည်။
အစိုးရအနေဖြင့် အထူးအစီအမံများ ထုတ်ပြန်ပေးရန်၊ ချေးငွေဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖြေလျှော့ပေးပြီး အိမ်ခြံမြေဈေးကွက်ကို မြှင့်တင်ပေးရန်၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးနှင့် မြို့ပြပြုပြင်မွမ်းမံရေးများအတွက် အဆောက်အအုံဧရိယာ အချိုးအစား (Floor Area Ratio) ကို တိုးမြှင့်ပေးရန်၊ ဆမ်မန်ဂွမ် ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းစဉ်၏ အရှိန်အဟုန်ကို ထိန်းချုပ်ရန် စသဖြင့် အကြံပြုချက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
"ဒီဆောင်းပါးလေးက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ ခင်ဗျား ကြည့်လိုက်ဦး။"
ကျွန်တော် တက်ဂယူ ပေးသည့် တက်ဘလက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
[တစ်သက်လုံး စုဆောင်းထားသည့် ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုတည်းသော အိမ်နှင့်အတူ အငြိမ်းစားယူချိန်တွင် ညအိပ်မပျော်နိုင်တော့သည့် သက်ကြီးစုံတွဲ]
သူတို့မှာ ရှိသည်က ဟန်မြစ် ကို မြင်ရသည့် အပ်ဂူဂျောင်မှ တိုက်ခန်းတစ်ခန်းတည်းပင်။ သို့သော် အိမ်ခြံမြေခွန် အကြီးအကျယ် ပေးဆောင်ရသည်တင်မကဘဲ အိမ်ဈေးကလည်း ဒေါ်လာ ၃ သိန်းခန့် ကျသွားသည့်အတွက် သူတို့ ညဘက်တွင် အိပ်မပျော်နိုင်တော့ဟု ဆိုသည်။
ဤအိမ်က သက်ကြီးစုံတွဲ၏ တစ်ခုတည်းသော ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်ဈေးကျသွားခြင်းက သူတို့၏ အငြိမ်းစားဘဝအတွက်တော့ သေလုမြောပါး ဖြစ်ရပ်ပင်။
အသက် ၇၀ အရွယ် မစ္စတာကင်မ်က အင်တာဗျူးအဆုံးတွင် ညည်းတွားသွားသည်။
'အပ်ဂူဂျောင်မှာ အိမ်တစ်လုံးတည်း ပိုင်တဲ့ ကျွန်တော်တို့လို သာမန်လူတွေရဲ့ အကြောင်းကို ကန်ဂျင်ဟူး လိုမျိုး ချယ်ဘောတွေက ဘာများ နားလည်မှာလဲ။'
ဆောင်းပါးအောက်တွင် မှတ်ချက်များ ရာနှင့်ချီ ရှိနေသည်။
- ၃ နှစ်အတွင်းမှာ တစ်သန်းလောက် တက်လာပြီးမှ ၃ သိန်းပဲ ကျတာဆိုတော့ ၇ သိန်းလောက် အမြတ်ကျန်သေးတာမဟုတ်ဘူးလား။ ဒါကို နားမလည်တာ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းလား။
- ဟဟ၊ ဟန်မြစ် မြင်ရတဲ့ အပ်ဂူဂျောင် တိုက်ခန်းတဲ့လေ။
- ကျစ်၊ ၃ သိန်းကျတာ အခု ၃.၂ သန်း ဖြစ်နေတာလေ။ ဒါကို ကျွန်တော်တို့က စိုးရိမ်ပေးရဦးမှာလား။
- ဒီဆောင်းပါးရေးတဲ့ အမှိုက်သတင်းထောက်မှာ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ရှိမလဲ အရမ်းသိချင်မိတယ်။
- အဲလို မပြောပါနဲ့ဗျာ။ သူကိုယ်တိုင်မှာ ၃ သိန်းတောင် မရှိဘဲနဲ့ ၃ သန်းရှိတဲ့သူကို စိုးရိမ်ပေးနေတဲ့ စိတ်ထားကောင်းရှိတဲ့သူပါ။
- အိမ်ကို ရောင်းလိုက်လို့ မရဘူးလား။
- မရဘူးလေ။ တစ်သက်လုံး နေလာတဲ့အိမ်ကို ပြောင်းခိုင်းနေတာလား။
- ပိုက်ဆံမရှိရင်တော့ ပြောင်းမှပေါ့။ အဲဒီပိုက်ဆံနဲ့ တခြားနေရာက ပန်းဟောက်စ်မှာ နေလို့ရတာပဲ။
- ဟဟ၊ ပြောဖို့လွယ်တာပါ။ ဒါဆိုရင်ရော ဘာလို့ ဆိုးလ်က အိမ်ဈေးကြီးတာကို အော်ဟစ်နေကြတာလဲ။ ဂန်ဝန်ပြည်နယ်က တောင်ပေါ်မှာ သွားနေရင် အိမ်ဈေးက ၁ သိန်းတောင် မရှိဘူး။
- တခြားရပ်ကွက်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ဘယ်သူက ပြောလိုက်တာလဲ။ အိမ်ကို ရောင်းလိုက်၊ အဲဒီနေရာမှာပဲ ငှားနေလိုက်၊ ပိုတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ ပျော်ပျော်ပါးပါး နေလို့ရတာပဲ။ ဒါမှမဟုတ် အိမ်ကို အပေါင်ခံပြီး လစဉ်ငွေထုတ်ယူတဲ့စနစ် (Reverse Mortgage) နဲ့ သုံးပေါ့။ အိမ်ကို ဖက်တွယ်ထားပြီး ဘာမှမလုပ်ဘူးဆိုရင် အဲဒါ ဘယ်လို အငြိမ်းစားယူခြင်းဆိုင်ရာ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်မလဲ။ တကယ်တော့ အိမ်ကို ဘယ်လောက်ဈေးကျကျ မရောင်းဘူးလို့ ပြောနေရင် ဘာထူးလဲ။ တကယ်ဆိုရင် အိမ်ဈေး ၂ သိန်းကျသွားလို့ အိမ်ခွန်တွေ လျော့သွားရင် ကန်ဂျင်ဟူး ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တာ။
- အိမ်ခြံမြေခွန်က အခု အရမ်းများနေတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဂန်နမ် မှာ ပေ ၃၀ တိုက်ခန်းမှာ နေရင် တစ်နှစ်ကို ၁ သောင်းလောက် ပေးရတယ်။ ပြီးတော့ ကျန်းမာရေးအာမခံကြေးတွေကအစ အကုန်တက်လာတာ။
- ဒါပေမဲ့ ဒေါ်လာ ၁ သိန်းတန် အိမ်နဲ့ ၁ သန်းတန် အိမ်ကို အခွန်အတူတူ ကောက်လို့ ရပါ့မလား။
- ဒီအတိုင်းဆိုရင် မကြာခင်မှာ "ကျွန်တော်တို့က ဒေါ်လာ သန်း ၅၀ တန်အိမ်မှာ နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခွန်တွေပေးရလို့ ပိုက်ဆံမရှိတော့တဲ့အတွက် ခေါက်ဆွဲခြောက်ပဲ စားရတယ်" ဆိုတဲ့သူတွေ ပေါ်လာတော့မှာ။
- အားလုံးရေ! ဒါတွေအကုန် ကန်ဂျင်ဟူး ကြောင့် ဖြစ်တာ!
- OTK ကုမ္ပဏီရှေ့မှာ ဆန္ဒပြကြစို့!
"..."
နိုင်ငံတစ်ခုလုံးက အိမ်ဈေးနှုန်းများကြောင့် ပွက်လောရိုက်နေသည်။
ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသဖြင့် အင်တာကွန်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
"ကြွေးမြီနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို စုစည်းပြီး ကျွန်တော့်ဆီ ယူလာပေးပါ။"
***
ယူရီ စုစည်းပြီး ယူလာပေးသည့် စာရွက်စာတမ်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုက အမြဲတမ်း တက်နေမည်မဟုတ်သလို အမြဲတမ်း ကျနေမည်လည်း မဟုတ်ပါ။ တက်ရမည့်အချိန်နှင့် ကျရမည့်အချိန်ဆိုသည်မှာ ရှိစမြဲဖြစ်သည်။
သို့သော် မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် ဈေးနှုန်းတက်မှုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်တစ်ခုတည်းမှာပင် မြို့တော်ပတ်ဝန်းကျင်၏ အိမ်ဈေးနှုန်းများက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါး တက်လာခဲ့သည်။
၁၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုသည်မှာ နည်းသလို ထင်ရသော်လည်း ဒါက အဲဒီဧရိယာက အိမ်များအားလုံးကို ပေါင်းပြီး တွက်ထားသည့် ပျမ်းမျှနှုန်းထားဖြစ်သည်။
တကယ် အရောင်းအဝယ် ဖြစ်ခဲ့သည့် တိုက်ခန်းများဆိုလျှင် ရာခိုင်နှုန်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် တက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
အိမ်ဈေးက ဒေါ်လာ ၁ သန်းမှ ၂ သန်းအထိ ဖြစ်လာပြီးမှ ၁ သန်းသို့ ပြန်ကျသွားမည်ဆိုလျှင် ဒါက ပုံမှန်အခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားရုံဖြင့် မပြီးဆုံးပါ။
တိုတောင်းသည့် အချိန်ကာလအတွင်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာခဲ့သည့် ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ပြိုလဲသွားသည့်အခါ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများက ကြီးမားလှသည်။ အကယ်၍သာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး တကယ်ဖြစ်လာလျှင် ဒေဝါလီခံရသူများ အများအပြား ပေါ်လာလိမ့်မည်။
ပြဿနာမှာ ကြွေးမြီဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် ကိုရီးယား၏ အိမ်ထောင်စုကြွေးမြီက ၁,၇၀၀ ထရီလီယံဝမ်အထိ ရှိနေပြီး ဂျီဒီပီ (GDP) ကို ကျော်လွန်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
ဒီအဓိပ္ပာယ်မှာ ကိုရီးယားတွင် တစ်နှစ်အတွင်း ထုတ်လုပ်လိုက်သည့် ကုန်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ရောင်းချလိုက်လျှင်ပင် ကြွေးမြီများကို ဆပ်နိုင်မည်မဟုတ်ဆိုသည်ပင်။
တက်ဂယူ က မျက်တောင်ခတ်ရင်း ပြောသည်။
"ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် OTK ကုမ္ပဏီကို ရောင်းလိုက်ရင်တောင် ဆပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။"
စီးပွားရေး လုပ်ဆောင်နေရင်း ကြွေးမြီလုံးဝမရှိရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပါ။ စီးပွားရေး တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ငွေကြေးပမာဏ များပြားလာပြီး ကြွေးမြီတိုးလာခြင်းကလည်း သဘာဝကျပါသည်။
သို့သော် ဤအရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ကို မြန်ဆန်နေသည်။
ပြီးခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အိမ်ထောင်စုကြွေးမြီက တစ်နှစ်ကို ပျမ်းမျှ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် တိုးလာခဲ့သည်။ အဲဒီကာလအတွင်း စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်းက ၃-၄ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိခဲ့သည်ကို ကြည့်လျှင် စီးပွားရေးအရွယ်အစားထက် နှစ်ဆကျော် မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
"လူတိုင်းက အများကြီး ချေးထားကြတာပဲ။ ဘာလို့ သူတို့က ပိုက်ဆံတွေကို အဲဒီလောက်ထိ ချေးကြတာလဲ။"
"အတိုးနှုန်းတွေက ဆက်တိုက် နိမ့်နေလို့လေ။"
အတိုးနှုန်း ၄ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်နေချိန်တွင် ဒေါ်လာတစ်သိန်း ချေးခြင်းနှင့် အတိုးနှုန်း ၂ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်နေချိန်တွင် ဒေါ်လာနှစ်သိန်း ချေးခြင်းက အတိုးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးချင်း တူညီနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ပိုက်ဆံများကို စတင်ချေးယူလာကြခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေက အခြားနိုင်ငံများတွင်လည်း အလားတူ ဖြစ်သော်လည်း ကိုရီးယား၏ အိမ်ထောင်စုကြွေးမြီပြဿနာကတော့ ပို၍ဆိုးရွားနေသည်။
ဆပ်ပရိုင်း အပေါင်ထားချေးငွေအကျပ်အတည်း (Subprime Mortgage Crisis) ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး အကျပ်အတည်းတုန်းက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် အိမ်ခြံမြေဈေးများ ပြိုလဲခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုရီးယားတွင်တော့ LTV နှင့် DTI စသည့် ချေးငွေဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို ကြိုတင်ချမှတ်ထားခဲ့သည့်အတွက် ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများနှင့် ယှဉ်လျှင် တိုးတက်မှုနှုန်းက နည်းခဲ့သလို ကျဆင်းမှုနှုန်းကလည်း နည်းခဲ့သည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အပါအဝင် ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများက ကြွေးမြီများကို ပြန်လည်ချိန်ညှိသည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း ကိုရီးယားကတော့ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်။ ပြီးသည့်နောက်တွင်တော့ အတိုးနှုန်းနည်းခြင်းကြောင့် ငွေကြေးပမာဏများ ပိုလျှံလာပြီး ကြွေးမြီများ ဆက်တိုက် တိုးပွားလာခဲ့သည်။
အိမ်ဈေးများ တက်လာ၍ အိမ်ထောင်စုကြွေးမြီများ တိုးလာသလို၊ အိမ်ထောင်စုကြွေးမြီများ တိုးလာ၍ အိမ်ဈေးများလည်း တက်လာခဲ့သည်။
ထိန်းချုပ်ရမည့်အစား ဘေးမှလေပေးပြီး မီးမွှေးပေးနေခဲ့သည့် အစိုးရက နောက်ကျမှ ချေးငွေများကို ပိတ်ပင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားပြီဖြစ်သည်။
ကြွေးမြီဆိုသည်မှာ ပိုကြီးသည့်ကြွေးမြီကို ထပ်တောင်းတတ်သည်။
တိုက်ခန်းတစ်ခန်းက ဒေါ်လာ ၅ သိန်းတန်သည့်အခါ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း တက်လျှင် ၅ သောင်းဖြစ်သော်လည်း ၁ သန်းတန်သည့်အခါ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း တက်လျှင် ၁ သိန်း ဖြစ်သွားသည်။ အိမ်ဈေးများက အရင်နှစ်များက ပျမ်းမျှနှုန်းအတိုင်း တက်နေလျှင်ပင် လက်တွေ့တိုးသည့်ပမာဏက နှစ်ဆ ဖြစ်သွားသည်။ အဲဒီအိမ်များကို ဝယ်ရန်ဆိုလျှင်လည်း ချေးငွေကို အဲဒီလောက် ပိုယူရတော့သည်ပင်။
အစိုးရက ကြွေးမြီတိုးတက်မှုနှုန်း နှေးကွေးသွားပြီဟု ကြေညာခဲ့သော်လည်း ဒါကတော့ စုစုပေါင်းပမာဏ တိုးလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အမြင်အာရုံလှည့်စားမှုမျိုးသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ချေးငွေဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို ကောင်းကောင်းချမှတ်ထားခဲ့သည့်အတွက် အိမ်ဈေးများက ချေးငွေပမာဏအောက်အထိ ကျသွားရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း အိမ်ကို နောက်ကျမှ ဝယ်ခဲ့သူများအတွက်တော့ ထိခိုက်မှုမှာ မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
အဲဒါကြောင့်ပင် လူတိုင်းက ကုမ္ပဏီရှေ့တွင် ဒီလိုဆန္ဒပြနေကြခြင်းမဟုတ်ပါလော။
ကုမ္ပဏီရှေ့တွင် ဆန္ဒပြသူ ရာနှင့်ချီ စုရုံးရောက်ရှိနေပြီး ဆိုင်းဘုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဆန္ဒပြနေကြသည်။
"ဟုတ်တယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့။"
ဒီအတိုင်းပင် ထားလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတစ်ခုတွင် ပြည်သူများက သူတို့၏ သဘောထားအမြင်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းက သဘာဝကျသည့်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပြဿနာမှာ အစိုးရ၏ တုံ့ပြန်ပုံဖြစ်သည်။
သူတို့က ဤဈေးနှုန်းကျဆင်းမှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တည်ငြိမ်သည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု (Soft landing) ဖြစ်အောင် လုပ်မည်လော၊ သို့မဟုတ်...
***
အိမ်ဈေးနှုန်းများ တကယ်တမ်း စတင်ကျဆင်းလာပြီး အိမ်ပိုင်ရှင်များ၏ မကျေနပ်ချက်များ မြင့်တက်လာသည့်အခါ နိုင်ငံရေးလောကက တုံ့ပြန်လာသည်။
အစိုးရက အိမ်မပိုင်သူများနှင့် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသူများအတွက် ချေးငွေများကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်း၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးနှင့် မြို့ပြဖွံ့ဖြိုးရေးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို လျှော့ပေါ့ပေးခြင်း၊ ပြီးတော့ တရားဝင်သတ်မှတ်ထားသည့် မြေဈေးနှုန်းများကို "လက်တွေ့ဈေးနှုန်း" အဖြစ် ပြန်လည်သုံးသပ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခြင်းများဖြင့် အိမ်ပိုင်ရှင်များကို ချော့မော့ရန် ကြိုးစားလာသည်။