သတိပြန်လည်လာချိန်တွင် ကန်ဂျင်ဟူး သည် ဟွန်းဂျူး ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ အမူအရာတွင် စစ်မှန်သော လေးစားမှုနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်တို့ အပြည့်အဝ ကိန်းအောင်းနေသည်။
“အနာဂတ်ကို တကယ်ပဲ မြင်လိုက်ရတာလား။ အဲဒီခံစားချက်က ဘယ်လိုမျိုးလဲ။”
ဒီခံစားချက်ကို ငါ ဘယ်လိုများ ဖော်ပြရပါ့မလဲ။
သူမ၏ မျက်ဝန်းများက တောက်ပနေသည်။
“ကျွန်မတို့ အတူတူရှိနေမယ့် အနာဂတ်ကိုရော မြင်လိုက်ရလား။”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့…”
“ကျွန်မ ရှင်နဲ့ စတွေ့တဲ့အချိန်ကတည်းက ခံစားမိလို့လေ။”
သူမသည် လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုသူသည် အသုံးဝင်မည့်သူ ဟုတ်မဟုတ်ကို သိနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ငါ့ကိုကြည့်ပြီး သူမ ဘာများ ခံစားမိလိုက်တာပါလိမ့်။
အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်စွမ်း (Precognition) ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ အမှားမရှိတတ်ပေ။
ဒါဆိုရင် ငါ ဟွန်းဂျူး ကို လက်ထပ်ပြီး Rothschild မိသားစုကို ဆက်ခံရတော့မယ်ဆိုတာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီးသား ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေတာလား။
သူမသည် ငါ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“မိသားစုထဲက လူတော်တော်များများက ကန့်ကွက်ကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ရှင်က ဒီစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ။ ဒါဟာ Rothschild တို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေအတွက်ပဲလေ။”
ဂျင်ဟူး က သူတစ်သက်လုံး ဒါကို ရှာဖွေခဲ့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ သူတို့က ဒီစွမ်းရည်ကို အသည်းအသန် လိုချင်နေကြတာ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ငါ့ဆီကနေ ဒီစွမ်းရည်ကို အတင်းအဓမ္မ လုယူလို့ မရနိုင်ပေမဲ့ ငါ့ကို Rothschild အသိုင်းအဝိုင်းထဲ ဆွဲခေါ်ဖို့ကတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။
အာရှသားတစ်ယောက်က ဂျူးမိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ…
ဒီအကြောင်းကို တွေးကြည့်တော့လည်း သိပ်ပြီး ထူးဆန်းနေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပြန်ဘူး။ အစကတည်းက သူမရဲ့ ရုပ်ရည်ကတောင် သမားရိုးကျ ဂျူးလူမျိုးတွေနဲ့ ဝေးကွာနေတာပဲလေ။
အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှာ လူနည်းစုအဖြစ် ပြန့်ကျဲနေရတဲ့ လူမျိုးတစ်မျိုးက သွေးစစ်မှုကိုပဲ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အရေအတွက်က တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဂျူးလူ့အဖွဲ့အစည်းကတော့ မိခင်မျိုးရိုးအလိုက် ဆက်ခံခြင်းနဲ့ ဂျူးဘာသာတရားကို အခြေခံပြီး သူတို့ရဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
“စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အနာဂတ်မှာ ဒီစွမ်းရည်နဲ့ ရှင် ဘာတွေလုပ်နိုင်မလဲဆိုတာကိုပေါ့။ Rothschild ဆိုတဲ့ နာမည်က ရှင်လုပ်သမျှ အရာအားလုံးမှာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ။”
Rothschild တို့က အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်စွမ်းကို ရမယ်၊ ငါကတော့ Rothschild တို့ကို ရမယ်။
ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေနဲ့ Rothschild မိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ။
ငွေကြေးဆိုတာ စုစည်းမိလေလေ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
ငွေကြေးဈေးကွက်မှာ တစ်ထရီလီယံကနေ နှစ်ထရီလီယံ ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာ ပိုင်ဆိုင်မှု နှစ်ဆတိုးလာရုံသက်သက် မဟုတ်ပေ။
ပိုင်ဆိုင်မှုရဲ့ ပမာဏက နှစ်ဆတိုးလာရင် သြဇာအာဏာက ဆယ်ဆမက ပိုပြီး ကြီးမားလာလိမ့်မည်။
ပြီးတော့ ငါ့မှာ အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ Rothschild တို့မှာ ဥရောပတစ်ခွင်နဲ့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အထိ ဖြန့်ကျက်ထားတဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကွန်ရက်တွေ ရှိနေသည်။
ဒီနှစ်ခုကိုသာ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ။
Rothschild တို့သာ ငါမြင်ခဲ့တဲ့ ကြိုတင်နိမိတ်တွေကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ ငါ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ရှာဖွေနိုင်ခဲ့မှာ အသေအချာပဲ။
ငါသာ သူမရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်ရင် အနာဂတ်မှာ ငွေကြေး ဘယ်လောက်အထိ ပိုရှာနိုင်မလဲ။ ၁၀ ထရီလီယံလား။ ၂၀ ထရီလီယံလား။ ပြီးတော့ အဲဒီလမ်းဆုံးမှာ ဘာတွေရှိနေမလဲ။
“လူဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ သေကြရတာပါပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်တဲ့သူဖြစ်ပါစေ၊ ထာဝရ မရှင်သန်နိုင်ပါဘူး။ သေခြင်းတရားတစ်ခုသာ လူတိုင်းအတွက် တန်းတူညီမျှ ရှိတာပါ။ ရှင်သေသွားပြီးရင် အဲဒီစည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ တွေးဖူးလား။ မဟာစီးပွားပျက်ကပ်တုန်းက မိသားစုကြီးတွေရဲ့ တစ်ဝက်ကျော်လောက်က ပြိုလဲသွားခဲ့ရတယ်။ သူတို့လက်ထဲမှာ ကျန်ခဲ့တာက ဂုဏ်သိက္ခာတစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့သာ အတူတူရှိနေရင် စည်းစိမ်ရော ဂုဏ်သိက္ခာပါ ထာဝရ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းသွားနိုင်မှာပါ။ ဒါဟာ အစကတည်းက ကျွန်မတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ။”
အင်္ဂလန်ဆိုတာ ဘုရင်စနစ်နဲ့ မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုတွေ ရှိနေတဲ့ လူတန်းစားအခြေခံ လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသံနေအသံထားကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူတို့ရဲ့ လူမှုရေးအဆင့်အတန်းကို ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။ မှူးမတ်တွေက သူတို့ကိုယ်ပိုင် ဘာသာစကားကို သုံးကြပြီး သူတို့ကိုယ်ပိုင် ယဉ်ကျေးမှုကို ခံစားကြသည်။
ဒါဟာ စည်းစိမ်ဥစ္စာတင်မကဘဲ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ အာဏာကိုပါ လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လုံးဝကို အသစ်စက်စက် ဘဝတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်။
သူမက တုန်ရီနေတဲ့ အသံနဲ့ ပြောသည်။ “ကံကြမ္မာက ရှင့်ကို ရွေးချယ်ပြီးသားပါ။ ရှင်ဟာ ကမ္ဘာကြီးကို ဦးဆောင်နိုင်မယ့် အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီအာဏာကို ကျွန်မတို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေဆီ လက်ဆင့်ကမ်းသွားနိုင်မှာပါ။”
အင်ဂျင်ယုံ (Meyer Amschel Rothschild) ရဲ့ မျိုးဆက်တွေထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း အလွန်အားကောင်းသူတချို့ မွေးဖွားလာခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် Rothschild မိသားစုဟာ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကျော်တိုင်အောင် ဂုဏ်ကျက်သရေကို ခံစားလာခဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုရင် ငါ့ကလေးကရော ငါနဲ့တူတဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိလာမလား။
အခု ထောင်ကျနေတဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ကို ငါ ပြေးမြင်မိသည်။ သူသည် Seosung Group ကို ဆက်ခံဖို့အတွက် ငွေချေးစာချုပ်များ (Convertible Bonds)၊ စာရင်းကိုင် လိမ်လည်မှုများ စသည့် တရားမဝင်နည်းလမ်းမျိုးစုံကို သုံးခဲ့သူဖြစ်သည်။ အတိုင်းအတာတစ်ခုသာ ကွာခြားတာဖြစ်ပြီး အခြားသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ အခြေအနေကလည်း ထပ်တူပါပဲ။ သူတို့အားလုံးက မိမိတို့ရဲ့ ကလေးတွေဆီ အရာအားလုံးကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးဖို့အတွက် ဘာမဆို လုပ်ဖို့ ဝန်မလေးကြပေ။
ဘုရင်ရဲ့သားက ဘုရင်ဖြစ်လာမယ်၊ မှူးမတ်ရဲ့သားက မှူးမတ်ဖြစ်လာမယ်၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးရဲ့ သားက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။
အခုထိတော့ ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်စွမ်းက ငါ့ကို မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းဆီ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့တယ်။ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလည်း အဲဒီအကြောင်းရင်းကြောင့်ပဲ။ ဒါကြောင့် ငါလုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့…
ရုတ်တရက် ဝင်လာတဲ့ အတွေးတစ်ခုကြောင့် ငါ စကားရပ်သွားသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“ဂျင်ဟူး လေ။”
သူမက ပြုံးပြီး ပြောသည်။ “အဲဒါ ပြဿနာတစ်ခုလား။ ရှင်က အစုရှယ်ယာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဓိကရှယ်ယာရှင်ဖြစ်ပြီး CEO လည်း ဖြစ်နေတာပဲ။”
အဲဒါက ဂျင်ဟူး က သူ့ရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ငါ့အတွက် ပေးအပ်ခဲ့လို့သာ ဖြစ်သည်။ သူ CEO ရာထူးကို ငါ့လက်ထဲ အပ်နှံခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း အဲဒါပါပဲ။
ဂျင်ဟူး သာ ငါ့ကို အခုလို မြင်လိုက်ရရင် သူ ဘာပြောမလဲ။ ငါ အသေအချာတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ ငါ့ခေါင်းကို ရိုက်ပြီး သတိထားဖို့ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
တောင်ဘက်က ပူပြင်းတဲ့ နေရောင်အောက်မှာ Ellie က ငါ့ကို တောက်ပစွာ ပြုံးပြခဲ့ဖူးသည်။
ညစာစားပွဲမှာ ဂျင်ဟူး က အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို ထပြောပြန်တော့ ဟွန်းဂျူး က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ အဲဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး Ellie က ရယ်မောခဲ့သေးသည်။ ထိုအချိန်မှာတောင် သူမရဲ့ အကြည့်တွေက ငါ့ဆီမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ။
ဂျင်ဟူး အရင်က ငါ့ကို ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ စကားကို ငါ ပြန်သတိရလိုက်သည်။
အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်တာက တကယ်ပဲ အံ့သြဖို့ကောင်းတဲ့ အရာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ဘဝကို ဆုံးဖြတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ရွေးချယ်ရမှာက ငါ့အလှည့်ပဲ။
ဝေဝါးနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးက ပြန်လည် ကြည်လင်လာပြီး ငါ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာကို သေချာပေါက် သိလိုက်ရသည်။
ငါ သူမဆီကနေ လက်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။
“ကမ်းလှမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ လက်ထပ်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။”
သူမ၏ မျက်ဝန်းများ သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားသည်။
“ဘာ…?”
ငါ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် ပြောပြီးသားပါ။ ကျွန်တော့်မှာ ချစ်သူရှိတယ်။”
သူမ၏ အမူအရာထဲမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အက်ကြောင်းရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ရှင်က မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တော့မှာလား။”
“ကျွန်တော့်မှာ သူငယ်ချင်းလည်း ရှိတယ်။ အော်! ပြီးတော့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းရဲ့ ညီမလေးလည်း ရှိသေးတယ်။”
ကျွန်တော့်မှာ ဘာမဆို ပေးဆပ်နိုင်တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိသလို၊ တစ်သက်လုံး အတူတူ ဖြတ်သန်းချင်တဲ့ ချစ်သူတစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်။ ကျွန်တော့်မိသားစုက အဲဒီမှာ ရှိနေတယ်၊ ကျွန်တော့်ဘဝကလည်း အဲဒီမှာပဲ ရှိတယ်။
ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့အရာ အားလုံးကို ကျွန်တော် ပိုင်ဆိုင်ပြီးသားပါ။ သူမ ကမ်းလှမ်းတဲ့ အရာတွေအားလုံးက ကျွန်တော့်အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။
သူမက အေးစက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြန်ပြောသည်။ “OTK Company က အနာဂတ်မှာ လုံခြုံနေဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
“ကိစ္စမရှိပါဘူး။”
“ရှင် ဘာပြောလိုက်တယ်၊”
နိုင်ငံရေး အာဏာနဲ့ ငွေကြေးအာဏာတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိန်းကျောင်းနေတာဟာ သဘာဝပါပဲ။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက စီးပွားရေးကို ထိခိုက်စေတဲ့အထိ လက်ဝါးကြီးအုပ်လာရင် အဲဒီကုမ္ပဏီကို ဖျက်သိမ်းလိုက်တာက မှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပါပဲ။
အဲဒီကုမ္ပဏီက OTK Company ဖြစ်နေရင်တောင်မှပေါ့။
“ရှင် သေပြီးရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ။ အဲဒီ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေက ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ တွေးဖူးလား။”
“ကျွန်တော် သေပြီးရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော်နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော့်ကလေးကရော အဲဒီအရာအားလုံးကို ရဖို့ ဘာများ လုပ်ပေးခဲ့လို့လဲ။”
“…”
ကျွန်တော် ချန်ထားခဲ့မယ့်အရာက မိသားစုမျိုးဆက်လည်း မဟုတ်သလို ငွေကြေးလည်း မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ကျန်ခဲ့မယ်ဆိုရင်…
သူမ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို ငါ ပြန်သတိရလိုက်သည်။
“Johann Fust ရဲ့ နာမည်ကို မှတ်မိနေကြတာက Gutenberg ကို ငွေချေးပေးခဲ့လို့ပဲ။”
Big One ကို တိကျစွာ ခန့်မှန်းခဲ့တဲ့ ပါမောက္ခ Kiran Mohan၊ TWR ကို တီထွင်ခဲ့တဲ့ ပါမောက္ခ Nikolai Petrov၊ OTK ဘက်ထရီကို တီထွင်ခဲ့တဲ့ ပါမောက္ခ Kim Ho-min။
သူတို့ဟာ သမိုင်းမှာ ထင်ရှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအဖြစ် ကျန်ရစ်ကြလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်က သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့သူအဖြစ် မှတ်မိနေကြမယ်ဆိုရင်ပဲ လုံလောက်ပြီ မဟုတ်လား။
အဲဒါကပဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ။
“ရှင် မြင်ခဲ့တဲ့ အနာဂတ်ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
ကျွန်တော်သာ ကြိုတင်နိမိတ်ကို မလိုက်နာတော့ဘူးဆိုရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ။
ကျွန်တော် သေချာမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့တော့ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။
သူမက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ “ရှင် နောင်တရလိမ့်မယ်။”
ကျွန်တော် သူမကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ကို အခုထိ အဲဒီလို ပြောခဲ့တဲ့သူတွေ ဘာဖြစ်သွားကြလဲဆိုတာ ရှင် သိရဲ့လား။”
***
ကန်ဂျင်ဟူး သည် သူစီးလာသည့် ကားဖြင့်ပင် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားသည်။
ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် လူအိုကြီးသည် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ သူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
“သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်တာ အဆင်ပြေပါ့မလား။”
“စိတ်မပူပါနဲ့။”
သူသည် ယခုအခါ Rothschild မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ အခြားမည်သူမျှ မသိသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပေါ့။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူသာ ဤအကြောင်းကို တစ်နေရာရာမှာ သွားပြောမိမည်ဆိုလျှင်လည်း အခြားသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှု သီအိုရီများကဲ့သို့ပင် အလေးအနက်ထားခံရမည်မဟုတ်ပေ။
Grant Darrel Rothschild က သက်ပြင်းချသံဖြင့် ပြောသည်။ “အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူး။”
သူသည် ခေတ်မီဆေးပညာ၏ အကူအညီဖြင့် အသက်ကို ဆက်လက်ရှင်သန်နေရသော်လည်း အချိန်သိပ်မကျန်တော့သည်မှာ အမှန်ပင်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူ့ကို ယခုအချိန်ထိ လမ်းပြပေးခဲ့သော အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုမူ သူသည် မိမိ၏ နောက်ဆုံးမီးတောက်ကို မီးလောင်ကျွမ်းစေမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။ ထိုမီးတောက် ငြိမ်းသွားပြီးနောက် ဘာတွေ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်နည်း။
သူသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် အပြောင်းအလဲများကြားတွင် မိသားစုကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ အခြားသော ဩဇာကြီးမားသည့် ဥရောပမိသားစုများ ကျဆုံးသွားချိန်တွင် Rothschild မိသားစုသည် ကြီးပွားတိုးတက်လာခဲ့သည်။
ကျဆုံးသွားသူများသည် သူတို့၏ အတိတ်က ဘုန်းကျက်သရေအောက်တွင်သာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေကြသော်လည်း Rothschild တို့၏ ဘုန်းကျက်သရေကမူ ယနေ့တိုင် တည်တံ့နေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် အဆုံးသတ်မျဉ်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေပြီဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း ထပ်မံပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်သည်။
Grace Rothschild က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘယ်သူမှ ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်လို့ မရပါဘူး။”
***
ဗြိတိန်နိုင်ငံသည် Brexit ပြဿနာကြောင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေဆဲပင်။
ဗြိတိန်နိုင်ငံသားတိုင်းသည် ဤအရေးကိစ္စ ဘယ်လို အဆုံးသတ်သွားမလဲဆိုတာကို သိချင်နေကြပြီး မီဒီယာများလည်း ချွင်းချက်မရှိပေ။
ဗြိတိန်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်မှစ၍ ကန်ဂျင်ဟူး သည် Brexit နှင့် ပတ်သက်ပြီး တစ်ခွန်းမှ မှတ်ချက်မပေးခဲ့သလို သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲများကိုလည်း ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အတွေးအမြင်ကို သိနိုင်မည့် လမ်းစ လုံးဝမရှိဟုတော့ မဆိုနိုင်ပေ။
ကန်ဂျင်ဟူး သည် ArcIT ၏ ရုံးချုပ်ကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးရန်အတွက် ဗြိတိန်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စီမံခန့်ခွဲသူများက ချမှတ်မည်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ကောက်ချက်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကန်ဂျင်ဟူး ၏ အတွေးအမြင်ကို ထင်ဟပ်နေလိမ့်မည်ဟု ယူဆရသည်။
ArcIT ရုံးချုပ်ရှေ့တွင် သတင်းထောက်များ အုပ်စုလိုက် စုဝေးနေကြသည်။
Financial Times မှ သတင်းထောက် Fortnum McKellen လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သည်။ သတင်းထောက်များသည် ကော်ဖီနှင့် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။
“ကန်ဂျင်ဟူး ဘာလုပ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်လဲ။”
“သူက ကော်ပိုရေးရှင်းတစ်ခုလုံးနဲ့ ရုံးချုပ်ကို ဥရောပဘက် ပြောင်းရွှေ့ပစ်နိုင်သလို၊ ကော်ပိုရေးရှင်းကိုပဲ ပြောင်းပြီး ရုံးချုပ်ကိုတော့ ဒီမှာပဲ ထားခဲ့နိုင်တယ်။”
“ဗြိတိန်မှာပဲ ဆက်နေဖို့ကော ဖြစ်နိုင်မလား။”
“အဲဒီလိုသာ လုပ်မှာဆိုရင် သူ ဒီကို လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ။”
“ArcIT သာ ဗြိတိန်ကနေ ထွက်သွားရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ။”
“ဒါဆိုရင်တော့ no-deal Brexit ဖြစ်လာမယ်လို့ပဲ မှတ်ယူရတော့မှာပေါ့။”
“အဆိုးဆုံး အခြေအနေပဲ။”
“ဝန်ကြီးချုပ် Kane က ဘာတွေများ တွေးနေတာလဲ မသိဘူး။”
သူသည် ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း May ၏ သဘောတူညီချက်ကို မိုက်မဲပြီး သိက္ခာကျစရာဟု ဝေဖန်ခဲ့ကာ no-deal Brexit ဖြစ်လာစေရန် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုက်တွန်းခဲ့သူဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေတွင် ၎င်းသည် မိမိလိုချင်တာကို ရရှိရန်အတွက် အန္တရာယ်များသည့် နည်းဗျူဟာကို သုံးနေခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် တကယ်ပင် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ခုန်ချချင်နေခြင်းလော ဆိုသည်ကို ခွဲခြားရခက်နေသည်။
ဥရောပသမဂ္ဂဘက်ကမူ နောက်ထပ် ဆွေးနွေးမှုများလည်း မရှိတော့သလို Brexit သက်တမ်းတိုးခြင်းလည်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောကြားထားသည်။
လက်ရှိအခြေအနေအရ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်းစ မရှိသလောက်ပင်။
ပြဿနာမှာ no-deal Brexit ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ထိတ်လန့်မှုများက ဘယ်လောက်အထိ ပျံ့နှံ့သွားမလဲဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်များသည် မရေရာမှုများကြောင့် စိုးရိမ်နေကြပြီး ငွေကြေးများလည်း ဗြိတိန်မှ စတင် ထွက်ခွာနေပြီဖြစ်သည်။ ပေါင်တစ်ထရီလီယံကျော် တန်ဖိုးရှိသည့် ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ ရောက်ရှိသွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
လျော့နည်းလာသည်မှာ ပိုင်ဆိုင်မှုများတင် မဟုတ်ပေ။ ငွေကြေးများအပြင် အလုပ်အကိုင်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလုပ်အကိုင် ရှာမတွေ့သည့် လူငယ်များသည် ဥရောပနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
McKellen က လျှာသံသပ်လိုက်သည်။
“ဗြိတိန်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအခြေအနေ ရောက်သွားရတာလဲ။”
ကန်ဂျင်ဟူး သည် လန်ဒန်မြို့ရှိ Goldengate ဗြိတိန်ဌာနခွဲသို့လည်း သွားရောက်ပြီး ဌာနခွဲမန်နေဂျာနှင့် အမှုဆောင်အရာရှိများကို တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ Goldengate ဘက်ကလည်း လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။
ကန်ဂျင်ဟူး သည် အစည်းအဝေးပြီးဆုံးချိန်တွင် ဥက္ကဋ္ဌ Peter Kazuyo နှင့်အတူ ArcIT ရုံးချုပ်၌ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ပြုလုပ်မည်ဟု ကြေညာလိုက်သည့်အခါ စတော့ဈေးနှုန်းများနှင့် ပေါင်ငွေတန်ဖိုးများမှာ အပြင်းအထန် အတက်အကျ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ကန်ဂျင်ဟူး ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်တည်းကြောင့် ဒီလောက်တောင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ရတာပေါ့။”
အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ကြီးမားသည့် ဩဇာအာဏာကြောင့်ဖြစ်သော်လည်း ပို၍ကြီးမားသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဗြိတိန်၏ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍသည် ပြင်ပမှ ရိုက်ခတ်မှုများကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ အားနည်းသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် သတင်းထောက်များသည် အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။
BBC သည် ပုံမှန်ထုတ်လွှင့်နေသည့် အစီအစဉ်များကို ရပ်ဆိုင်း၍ အရေးပေါ် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဗြိတိန်ပြည်သူများလည်း လုပ်လက်စ အလုပ်များကို ရပ်တန့်ကာ ထိုထုတ်လွှင့်မှုအား ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ဗြိတိန်ပြည်သူများ၏ မျက်လုံးများသည် ကိုရီးယားလူငယ်၏ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ စူးစိုက်နေကြသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး က အတိုချုပ် ပြောလိုက်သည်။
“ArcIT ဟာ လန်ဒန်မှာပဲ ဆက်ရှိနေပါလိမ့်မယ်။”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သတင်းထောက်များမှာ မသိစိတ်မှ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
“မေးခွန်းများ ရှိပါသလား။”
သတင်းထောက်များ အားလုံး လက်မြှောက်လိုက်ကြပြီး ကန်ဂျင်ဟူး သည် တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
McKellen ထရပ်လိုက်ပြီး မေးသည်။ “ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ no-deal Brexit ဖြစ်လာနိုင်ခြေ နည်းတယ်လို့ ရှင် ယုံကြည်ပါသလား။”
ထိုအခါ ကန်ဂျင်ဟူး သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အမြဲတမ်း တွေးမိတာတစ်ခု ရှိတယ်။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို အဲဒါတွေ လာမေးနေကြတာလဲ။”
“ဗျာ?”
ကန်ဂျင်ဟူး သည် ကင်မရာဘက်သို့ လှည့်၍ ပြောသည်။ “Brexit ဆိုတာ ဗြိတိန်ပြည်သူတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ။ no-deal Brexit ဖြစ်လာမလား၊ မဖြစ်လာဘူးလားဆိုတာလည်း ဗြိတိန်ပြည်သူတွေပဲ ဆုံးဖြတ်ရမှာပါ။ Brexit မဲပေးပွဲ ပြီးသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ no-deal Brexit ကတော့ ဆက်ဖြစ်နေဆဲပါ။ ဗြိတိန်ရဲ့ အနာဂတ်က ကျွန်တော့်စကားအပေါ်မှာ မူတည်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာပါ။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေမျိုးကို မဖြစ်စေချင်ဘူးဆိုရင် ဖြစ်မလာအောင် တားဆီးဖို့ ကြိုးစားကြပါ။”