အဲဒီမေးခွန်းကို ဖြေမယ့်အစား ဒိုင်ယာနာ က ကျွန်တော့်ကို ပြန်ပြီး မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်ပါတယ်။
"သမ္မတ ဟိုချန်မင်က ရှင့်ကို ကြောက်နေတာပါ။ ပိုတိတိကျကျပြောရရင် နိုင်ငံရေးအာဏာတွေက ငွေကြေးအာဏာရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက် ရောက်သွားမှာကို သူစိုးရိမ်နေတာပေါ့။ ဒါမျိုးကို ဘယ်သမ္မတကများ မစိုးရိမ်ဘဲ နေပါ့မလဲ။ ကိုရီးယားက နိုင်ငံရေးသမားတွေက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ ကော်ပိုရိတ်မှတ်ပုံတင်ကို ကိုရီးယားကို ပြောင်းရွှေ့စေချင်နေကြတယ်။ အဲဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် နိုင်ငံရေးအသိုင်းအဝိုင်းက ရှင့်ကို အရေးယူပိတ်ဆို့မှုတွေ လုပ်လို့ရသွားမှာမို့လို့လေ။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ အနာဂတ်က ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ရှင် တစ်ခါလောက် စဉ်းစားဖူးလား။"
"မစဉ်းစားဖူးပါဘူး။"
"ဂျွန် ဒေးဗစ်ဆင် ရော့ခ်ဖဲလားက သူ့ကုမ္ပဏီကို တည်ဆောက်ဖို့ သူ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို မြှုပ်နှံခဲ့တယ်။ သူက သူ့ရဲ့စည်းစိမ်တွေကို တရားမဝင်တဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့ ရှာဖွေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီခေတ်က တစ်ဦးတည်းမူပိုင်လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေက ဥပဒေနဲ့အညီ ဖြစ်ခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု က အဲဒီအချိန်မှာ antitrust act (လုပ်ငန်းစုဆန့်ကျင်ရေးဥပဒေ) ဆိုတဲ့ ဥပဒေအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ့ကုမ္ပဏီကို အတင်းအဓမ္မ ခွဲထုတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကိုလည်း အဲဒီလိုမျိုး မဖြစ်လာဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။"
ဒီနေ့ခေတ်မှာ Npple၊ Gooble၊ MS နဲ့ AMZ လိုမျိုး IT ကုမ္ပဏီကြီးတွေက စျေးကွက်အရင်းအနှီးမှာ ထိပ်ဆုံးနေရာအတွက် အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုလောက်ကတော့ အဲဒီနေရာမှာ Exxon Mobil က နေရာယူထားခဲ့တာပါ။
ပြီးတော့ Exxon Mobil ရဲ့ ရှေ့ပြေးကတော့ ဂျွန် ဒေးဗစ်ဆင် ရော့ခ်ဖဲလား တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ Standard Oil ပါပဲ။ စွမ်းအင်ဆိုတာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပေမဲ့ စျေးကွက်တစ်ခုလုံးကို လူတစ်ယောက်နဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းက ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာပါ။
ဒါကို တားဆီးဖို့အတွက် အမေရိကန်အစိုးရက Sherman Act လို့ခေါ်တဲ့ လုပ်ငန်းစုဆန့်ကျင်ရေးဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ပါတယ်။
ရော့ခ်ဖဲလားက ကန့်ကွက်ခဲ့ပေမဲ့ Standard Oil ကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်သိမ်းပြီး ကုမ္ပဏီငယ်လေးတွေ အများကြီးအဖြစ် ခွဲထုတ်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။ အနှစ်ချုပ်ပြောရရင် သူတို့က လူတစ်ယောက်အတွက် ဥပဒေတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး အဲဒီလူတစ်ယောက်တည်းအပေါ်မှာပဲ အသုံးချခဲ့တာပါ။
သူမက ကျွန်တော့်ကို မေးပါတယ်။ "ကမ္ဘာပေါ်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ ညီမျှတဲ့ တခြားစာရင်းဝင်မဟုတ်တဲ့ ကုမ္ပဏီမျိုး ရှိသေးလို့လား။"
သူမ မသိဘူးဆိုတာမျိုး မရှိပေမဲ့ အခုမှပဲ သတိရသွားသလိုမျိုးနဲ့ သူမက ဆက်ပြောပါတယ်။ "အော်! တစ်ခုတော့ ရှိသေးတယ်။"
ကျွန်တော်က အဲဒီကုမ္ပဏီနာမည်ကို ပြောလိုက်ပါတယ်။
"Aramco ပေါ့။"
"ဟုတ်တယ်။ ဆော်ဒီအာရေဗျ ရဲ့ Aramco က ဘုရင့်မိသားစုပိုင်တဲ့ နိုင်ငံတော်ပိုင်လုပ်ငန်းလေ။ တကယ်လို့ တခြားလုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်ယောက်က ဆော်ဒီအာရေဗျ မှာ အဲဒီလိုကုမ္ပဏီမျိုးကို တည်ထောင်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်လဲ။ အဲဒီကုမ္ပဏီက ဒီနေ့အထိရော အကောင်းအတိုင်း ကျန်နေဦးမလား။"
အိမ်ရှေ့စံ ဆူလိုင်မန်က ဘုရင့်မိသားစုဝင်တွေကို Ritz-Carlton ဟိုတယ်မှာ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားပြီး သူတို့ဆီကနေ ငွေသားနဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာ ညှစ်ယူခဲ့ဖူးတယ်။
ဒါမျိုးက ဆော်ဒီအာရေဗျ မှာပဲ ဖြစ်တာလား။
တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီကလည်း သူ့ရဲ့ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီတွေကို ကြာရှည်စွာနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကူညီထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ကော်ပိုရေးရှင်းတွေ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီရဲ့ဆန့်ကျင်ဘက်ကို လုပ်ပြီး သူတို့ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နေပါပြီ။
လုပ်ငန်းရှင်တချို့ဆိုရင် အဂတိလိုက်စားမှုစွဲချက်တွေနဲ့ ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသလို၊ တချို့ကလည်း စီမံခန့်ခွဲမှုကနေ အတင်းအဓမ္မ နုတ်ထွက်ခိုင်းတာမျိုး ခံခဲ့ရတယ်။ တချို့ဆိုရင် သူတို့ပိုင်ရှယ်ယာအားလုံးကို အစိုးရဆီ "လှူဒါန်း" ခဲ့ရတာမျိုးတောင် ရှိတယ်။
ဒါက ငွေကြေးအာဏာဆိုတာ နိုင်ငံရေးအာဏာရဲ့ လက်အောက်မှာ ဘယ်အချိန်မဆို အဖျက်ဆီးခံရနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။
"ရှင်ကတော့ အခုလောလောဆယ် အဆင်ပြေနေမှာပါ။ ရှင်က အမေရိကန်ကို အကျပ်အတည်းကနေ ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်းဖြစ်ပြီး သမ္မတ ရော်နယ်နဲ့လည်း ဆက်ဆံရေးကောင်းနေတာကိုး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။ သမ္မတပြောင်းသွားတဲ့အခါ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု က ဒီအတိုင်း ဆက်ရှိနေမယ်လို့ ရှင် တကယ်ထင်နေတာလား။"
"အနည်းဆုံးတော့ နောက်ထပ် လေးနှစ်လောက်တော့ လုံခြုံမှာပါ။"
ကျွန်တော့်စကားအဆုံးမှာ သူမက အသံထွက်ပြီး ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"ရှင်က ရော်နယ်ကို ပြန်အရွေးခံရမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
ရော်နယ်က အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကို Big One ရဲ့ အကျပ်အတည်းကနေ ကယ်တင်ခဲ့တာပါ။ သူ့ရဲ့အောင်မြင်မှုက အေဘရာဟမ် လင်ကွန်း ဒါမှမဟုတ် ဖရန်ကလင် ဒီ ရုစဗဲ့တို့နဲ့ တန်းတူလောက်အထိ အသိအမှတ်ပြုခံထားရတာပါ။
ပြီးတော့ အမေရိကန်စီးပွားရေးကလည်း အခုလက်ရှိမှာ မကြုံစဖူး တိုးတက်မှုတွေကို ရရှိနေတာပါ။ သူ ပြန်အရွေးမခံရဘူးဆိုတာကို စဉ်းစားဖို့တောင် ခက်ခဲပါတယ်။
"သူ သမ္မတမဖြစ်ခင်က အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်ပါ။ သူ့လုပ်ငန်းအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့ပေးခဲ့တာ ဘယ်သူလို့ ရှင်ထင်လဲ။ ပြီးတော့ သူက အမျိုးသမီးတွေကိုလည်း ကြိုက်တတ်သူလေ။ သူ့အကြောင်း ဘယ်လောက်ထိ ကျွန်မတို့ လက်ထဲမှာ ရှိနေမယ်လို့ ရှင်ထင်လဲ။"
အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ စီမံကိန်းအရင်းအနှီးတွေ လိုအပ်တာမို့ ငွေကြေးလောကနဲ့ ခွဲလို့မရအောင် ဆက်စပ်နေပါတယ်။
ရော်နယ်က သူ့လုပ်ငန်းတွေမှာ အကြိမ်ကြိမ် ဒေဝါလီခံကြောင်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကြေညာခဲ့ဖူးတဲ့ သမိုင်းကြောင်းရှိပြီး အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေကလည်း ရှုပ်ထွေးပါတယ်။ ဒိုင်ယာနာ က ပြီးခဲ့တဲ့ရွေးကောက်ပွဲမှာ သူ့ရဲ့ ဒီအချက်တွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်အချက်ကမှ သူ့အတွက် အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေတဲ့ ထိုးနှက်ချက် မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။
သူတို့က အဲဒီထက် ပိုကြီးမားတဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုခုကို ကိုင်ထားတယ်လို့ ပြောချင်တာလား။
"ဒါက ခြိမ်းခြောက်တာလား။"
"ကျွန်မတို့ကတော့ ဒါကို နိုင်ငံရေးအရ ညှိနှိုင်းမှုလို့ပဲ ခေါ်လေ့ရှိတယ်။ ရော်နယ်က ဘာကို ရွေးချယ်မယ်လို့ ရှင်ထင်လဲ။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ သမ္မတတစ်ယောက်အနေနဲ့ နှုတ်ထွက်မလား။ ဒါမှမဟုတ် နာမည်ပျက်တွေအားလုံးကို ထမ်းပိုးပြီးတော့ပဲ ရွေးကောက်ပွဲကို ဆက်ဝင်မလား။"
Seosung Group က ကိုရီးယားစစ်ပွဲအပြီးမှာ အဓိကလုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ စတင်ကြီးထွားလာခဲ့တာပါ။
အဲဒီနောက်ပိုင်း ဆယ်စုနှစ်တွေအတွင်းမှာ Seosung Group က စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ ဥပဒေနဲ့ ပညာရေးနယ်ပယ်တွေမှာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် လူမှုကွန်ရက်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ကိုရီးယားလူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးအပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ လွှမ်းမိုးမှုတွေ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ လူတွေက ကိုရီးယားကို "Seosung သမ္မတနိုင်ငံ" လို့ ခေါ်ကြတဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း ရှိပါတယ်။
Rothschild တွေက နှစ်ပေါင်း ၂၅၀ ကျော်ကြာ တည်တံ့နေတဲ့ ငွေကြေးမင်းဆက်ပါ။ ဒါဆိုရင် ဥရောပနဲ့ အမေရိကမှာ သူတို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက ဘယ်လောက်ထိ ရှိမလဲ။
ကျွန်တော့်စိတ်တွေက ရှုပ်ထွေးသွားပါတယ်။
"ရှင် ဘာပြောချင်တာလဲ။"
"Rothschild မိသားစုက သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ နိုင်ငံရေးအာဏာကို တိုက်ခိုက်လာခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ အဲဒီပြဿနာကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာကိုလည်း ကျွန်မတို့ သိပါတယ်။"
"ဘာကိုပြောတာလဲ။"
"ရှင်က ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာရမယ်။ မဟုတ်သေးဘူး၊ ပိုတိတိကျကျပြောရရင် မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်လာရမယ်။"
"..."
သူမ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။
ကျွန်တော့်ရဲ့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး သူမက ဆက်ပြောပါတယ်။
"Rothschild တွေက ကာရစ်ဘီယံမှာ ကျွန်းတစ်ကျွန်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ရှင်က အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ ကော်ပိုရိတ်အဖွဲ့အစည်းကို အဲဒီကို ပြောင်းရွှေ့ပြီး Commonwealth of Nations (ဗြိတိသျှဓနသဟာယအဖွဲ့) ထဲကို ဝင်လိုက်ပါ။"
ကြားရတာ အလှမ်းဝေးလွန်းသလို ဖြစ်ပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
ဗြိတိသျှပိုင်နက်တွေနဲ့ ဓနသဟာယနိုင်ငံတွေထဲမှာ လူဦးရေ သောင်းဂဏန်းလောက်ပဲရှိတဲ့ ကျွန်းနိုင်ငံငယ်လေးတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။
ဒါပေမဲ့...
"ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ၊ ဗြိတိန်နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တဲ့ ကိုရီးယားလူငယ်တစ်ယောက်က ဓနသဟာယနိုင်ငံတစ်ခုကို တကယ်ပဲ တည်ထောင်နိုင်ပါ့မလား။"
"ရှင်သာ Lord Rothschild ဖြစ်လာရင် အဲဒီပြဿနာက အလွယ်လေး ဖြေရှင်းလို့ရပါတယ်။"
"ရှင် ဘာပြောလိုက်တယ်"
"ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အဘိုးနေရာကို ဆက်ခံပြီး Rothschild မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရမယ်။"
Rothschild မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာက မွန်မြတ်တဲ့ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခုတည်းတင်မကဘဲ ရာစုနှစ်တွေတစ်လျှောက် မိသားစုက စုဆောင်းထားတဲ့ ကြီးမားတဲ့စည်းစိမ်ဥစ္စာနဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ရတာကို ဆိုလိုတာပါ။
Chaebol မိသားစုတွေရဲ့ သားသမီးတွေက သူတို့ရဲ့လုပ်ငန်းစုတွေကို အမွေဆက်ခံဖို့ တိုက်ခိုက်ကြသလိုမျိုးပဲ၊ ဒီမိသားစုထဲမှာလည်း အမွေဆက်ခံခွင့်အတွက် ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲတွေ ရှိနေမှာ အသေအချာပါပဲ။
ပြီးတော့ သူမက အဲဒီနေရာကို ကျွန်တော့်ကို ပေးမယ်တဲ့လား။
"ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့...?"
"ကျွန်မနဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရင်ပေါ့။"
ကျွန်တော် အံ့အားသင့်သွားတာကြောင့် စကားတောင် မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။
"ရှင်က မိသားစုအတွက်ဆိုပြီး ကိုယ်မချစ်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို လက်ထပ်မှာလား။"
သူမရဲ့ နီလာရတနာလို မျက်ဝန်းတွေက သူမပြောနေရင်း တောက်ပနေပါတယ်။
"ကိုရီးယား Chaebol တွေက လိုအပ်ချက်ကြောင့် လက်ထပ်ကြတာပဲ။ ဥရောပ ဘုရင့်မိသားစုတွေနဲ့ မှူးမတ်တွေလည်း အတူတူပါပဲ။ သူတို့ထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ တကယ်ချစ်လို့ လက်ထပ်ကြတယ်လို့ ရှင်ထင်လဲ။"
လက်ကျန် ဥရောပဘုရင့်မိသားစုတွေကို ကြည့်လိုက်ရင် အိမ်ထောင်ရေးနဲ့ မဆက်စပ်တဲ့ မိသားစုကို ရှာဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။
Rothschild တွေကလည်း ဥရောပနဲ့ အမေရိကတစ်ခွင်က ဘုရင့်မိသားစုတွေ၊ သြဇာရှိတဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ အိမ်ထောင်ရေးအရ ဆက်စပ်နေကြတာပါပဲ။
နော်ဝေးနိုင်ငံရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား Hermann နဲ့ လက်ထပ်ပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသမီး ဖြစ်လာတဲ့ Christine ဆိုရင် Grace ရဲ့ အစ်မဝမ်းကွဲ ဖြစ်ပြီး James Rothschild ဆိုရင်လည်း နာမည်ကြီး Hilton ဟိုတယ်လုပ်ငန်းရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ Nicky Hilton နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့ပါတယ်။
"ပြီးတော့ ကျွန်မက ရှင့်ကို သဘောကျတယ်။"
ကျွန်တော် ကြောင်အသွားပါတယ်။
"ဘာ။"
"ကျွန်မ အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ။ ကျွန်မက ကံကောင်းတဲ့သူတွေကို သဘောကျတယ်လို့။ ရှင့်လောက် ကံကောင်းတဲ့သူ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တခြားဘယ်သူ ရှိသေးလို့လဲ။"
"..."
ကျွန်တော် စိတ်ကို စုစည်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။
ဗာဂျင်ကျွန်းစုများ၊ ဘာမြူဒါ၊ စိန့်လူစီယာနှင့် ဆာမိုအာတို့လိုပင် ဗြိတိသျှပိုင်နက်များနှင့် ဓနသဟာယနိုင်ငံများကို ယခုတိုင် အခွန်ရှောင်ရာနေရာများအဖြစ် အသုံးပြုနေကြဆဲဖြစ်သည်။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် သူမ၏ အဆိုပြုချက်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ပိုင် အခွန်ရှောင်ရာနေရာတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန်ဖြစ်သည်။ OTK Company သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ဤအရာသည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။
သာ၍သာ ကျွန်ုပ်တို့ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် အခွန်ပေးဆောင်ရန် မလိုတော့သလို၊ အခွန်စစ်ဆေးခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့စရာမလို၊ နိုင်ငံရေးသမားများကို ခေါင်းညိတ်စရာမလိုတော့ဘဲ ကုမ္ပဏီကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ခွဲပစ်မည့် အန္တရာယ်လည်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။
သူမသည် သူမ၏လက်ကို ကျွန်တော့်မျက်နှာဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
"Brexit နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လို သဘောတူညီမှုမှ မရတဲ့ အခြေအနေမျိုး (No-deal Brexit) ဖြစ်လာတော့မှာပါ။ ဗြိတိန်ရဲ့ ငွေကြေးဈေးကွက်က လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေထဲကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့သူက ဓနသဟာယအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူကများ ကန့်ကွက်ရဲမှာလဲ။"
သူမစကားထဲမှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခုကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
လူတိုင်းက No-deal Brexit ဖြစ်လာဖို့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားကြပြီးသားပါ။ ဒါကြောင့် ဖြစ်လာမယ့် ထိခိုက်မှုတွေကလည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိနေမှာပါ။
ဒါဆိုရင် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုဆိုတာကို သူမက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
ခဏလောက် တွေးလိုက်မိချိန်မှာပဲ ကျောရိုးထဲမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"မြောက်အိုင်ယာလန်။"
အိုင်ယာလန်နိုင်ငံသည် ၁၉၂၂ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိန်ထံမှ လွတ်လပ်ရေး ရရှိခဲ့သော်လည်း မြောက်အိုင်ယာလန်ကမူ ဗြိတိသျှပိုင်နက်အဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။ အိုင်ယာလန်နှင့် ဗြိတိန်နှစ်နိုင်ငံလုံး ဥရောပသမဂ္ဂထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ချိန်တွင် အဆိုပါပြဿနာမှာ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သော်လည်း Brexit ကြောင့် ပြဿနာမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
အခြေခံအားဖြင့် အိုင်ယာလန်၏ ရပ်တည်ချက်မှာ မြောက်အိုင်ယာလန်သည် ၎င်းတို့၏ နယ်မြေဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားခြင်းဖြစ်သည်။
တကယ်လို့ ဗြိတိန်ကသာ တင်းကျပ်တဲ့ နယ်စပ်စည်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်မယ်ဆိုရင် မြောက်အိုင်ယာလန်ဟာ ယမ်းပုံမီးတိုက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ တစ်ခါက ၁၉၇၂ ခုနှစ် "သွေးစွန်းသော တနင်္ဂနွေနေ့" (Bloody Sunday) ထက်တောင် ပိုဆိုးရွားမယ့် စစ်ပွဲအဆင့် သွေးထွက်သံယိုမှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
"ဘယ်သူမှ မဖြစ်လာနိုင်ဘူးလို့ တွေးထားတဲ့ အဆိုးရွားဆုံး အကျပ်အတည်းကပဲ အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်လာတတ်တာပါ။"
သူမရဲ့ လက်ညှိုးက ကျွန်တော့်ပါးပြင်ကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာပဲ ကျွန်တော်က သူမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။
"အခွင့်အရေး ဟုတ်လား။ လူတွေ သေဆုံးရမယ့်ကိစ္စကို အခွင့်အရေးလို့ ခေါ်တာလား။"
"ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခု လုပ်တဲ့အခါ ရှင်က လုပ်ငန်းစဉ်ကိုပဲ စဉ်းစားနေတာလား။"
"...ဘာကို ပြောတာလဲ။"
"ရှင် Brexit အကြောင်း သိပေမဲ့ မတားဆီးခဲ့ဘူး။ Brexit ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း ဗြိတိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေနှုန်း ဘယ်လောက်တောင် မြင့်တက်သွားလဲဆိုတာ ရှင်သိလား။ နိုင်ငံထဲကနေ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့ EU နိုင်ငံသားတွေနဲ့ ဒုက္ခသည်တွေအကြောင်းရော တွေးဖူးလား။"
မဲပေးမှုမှာ ကျန်ရှိနေရမည် (Remain) က ၄၉.၁ ရာခိုင်နှုန်း၊ ထွက်ခွာရမည် (Leave) က ၅၀.၉ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ပြီး ကွာခြားချက်မှာ ၁.၈ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသည်။ အကယ်၍ မဲပေးသူ ၁ ရာခိုင်နှုန်းလောက်သာ အမြင်ပြောင်းသွားခဲ့လျှင် ရလဒ်မှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော်သာ တားဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့လျှင် မတားဆီးနိုင်ဘဲ နေပါ့မလား။
"ရော်နယ်ရဲ့ ရွေးကောက်ပွဲကော ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒါက တကယ်ပဲ ကမ္ဘာကြီးအတွက် ကောင်းကျိုးရှိလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ရှင်ကိုယ်တိုင် အမြတ်ရဖို့အတွက်လား။ မြောက်ပင်လယ် က ရေနံ ရေနံတွင်းကိစ္စကော၊ တူးဖော်ရေးစင်မြင့် ပျက်စီးမယ်ဆိုတာ ရှင်သိနေခဲ့တာပဲ။ မြောက်ပင်လယ် တစ်ခုလုံးက အခုထိ ရေနံ တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတုန်းပဲ။ ငါးဖမ်းလို့ မရတော့တဲ့သူတွေ၊ ငါးမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းတွေ ပျက်စီးသွားတဲ့သူတွေရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုအတွက် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ။ ပြီးတော့ ဂျပန်ကော။ Nishida Securities က မှားယွင်းတဲ့ အမိန့်ပေးမှုကြောင့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တဲ့ ငွေတွေက ဂျပန်ပြည်သူတွေရဲ့ ပင်စင်ရန်ပုံငွေတွေပါ။ ရှင်ရလိုက်တဲ့ ဒေါ်လာတိုင်းအတွက် ဂျပန်ပြည်သူတွေက သူတို့ရဲ့ ဆိုးရွားလှတဲ့ ပင်စင်သက်တမ်းကို သည်းခံဖြတ်သန်းရတော့မှာပါ။"
"..."
ကျွန်တော် လွယ်လွယ်နဲ့ ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့ပါ။
"သိုးတွေက သဘောကောင်းတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ အင်္ဂလန်မှာတော့ သူတို့က လူတွေကို စားကြတယ်လေ။"
အမှန်စင်စစ် သိုးဆိုသည်မှာ သက်သတ်လွတ်စားသော တိရစ္ဆာန်ဖြစ်၍ လူကို မစားပါ။ ဤသည်မှာ သောမတ်စ်မော (Thomas More) ၏ "Utopia" စာအုပ်တွင် မြေယာစည်းရိုးခတ်ခြင်း လှုပ်ရှားမှုကို ဝေဖန်ရင်း ရေးသားခဲ့သော ဥပစာစကား ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က မှူးမတ်များနှင့် မြေပိုင်ရှင်များသည် လယ်ယာမြေများကို သိုးမွေးရန်အတွက် မြက်ခင်းပြင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စည်းရိုးခတ်ခဲ့ကြသည်။ လယ်ယာလုပ်ကိုင်စားသောက်သူများမှာ မြေမရှိတော့သဖြင့် ဆာလောင်မွတ်သိပ်ကာ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် မြို့ကြီးများသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားလမ်းမရှိတော့ပေ။
သူမက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ အရည်အသွေးမြင့် သိုးမွေးလိုချင်ရင်တော့ ဒါကို ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူးလေ။"
သူမအတွက် ငွေရမည်ဆိုလျှင် အခြားသူများ ဘာဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ဆိုသည့် သဘောဖြစ်သည်။
ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်အကြောင်းကော။
Brexit ကို ဖြစ်စေခဲ့သူက ကျွန်တော်မဟုတ်၊ မြောက်ပင်လယ် က ရေနံ တူးဖော်ရေးစင်မြင့်ကို ပျက်စီးစေခဲ့သူကလည်း ကျွန်တော်မဟုတ်။ ဒါပေမဲ့ သိလျက်နဲ့ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တာကတော့ အမှန်ပင်။ ကျွန်တော် တာဝန်မရှိဘူးလို့ တကယ်ပဲ ပြောနိုင်ပါ့မလား။
ကျွန်တော့်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကနေ ရလိုက်တဲ့ အမြတ်တိုင်းအတွက် တစ်ဖက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဆုံးရှုံးနေခဲ့ရတာပါ။ အဲဒါက တကယ်ပဲ တရားမျှတပါသလား။
ဒါပေမဲ့ သွေးထွက်သံယိုမှုကတော့ တခြားကိစ္စတစ်ခုပါ။ ပြီးတော့ အဲဒီလို ဖြစ်လာမယ့်နေရာက တခြားနိုင်ငံမဟုတ်ဘဲ ဗြိတိန်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသည်။
သူမက သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံမှာ စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာရင်တောင် ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ပြောနေတာလား။
သူမ၏ သဘောထားက ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော သဘောထားကွဲလွဲမှုတစ်ခုကို ခံစားရစေသည်။
ကျွန်တော်က သာမန်မိသားစုတစ်ခုကနေ မွေးဖွားလာပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့သူပါ။ ဒါပေမဲ့ သူမကတော့ မွေးကတည်းက Rothschild ငွေကြေးမင်းဆက်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဘဝတွေက ကွဲပြားတာတင်မကဘဲ တွေးခေါ်ပုံတွေကပါ လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။
လူတစ်ယောက်က သူရပ်တည်နေတဲ့ နေရာကနေ ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်တတ်ကြသည်။ သူမရဲ့ ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင် ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေမလဲ။
"ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ လုပ်ရတာလဲ။ ဘာလို့လဲ။"
သူမက တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောသည်။ "ဖရန်စစ္စကို ပီဇာရို (Francisco Pizarro) က အင်ကာဧကရာဇ် အာတာဝါလ်ပါ (Atahualpa) ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်။ သူ့အသက်အတွက် အစားထိုးအနေနဲ့ အခန်းတစ်ခန်းစာ ပြည့်အောင် ရွှေ ရွှေတွေကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဧကရာဇ် အာတာဝါလ်ပါက ကတိအတိုင်း ပေးခဲ့ပေမဲ့ ပီဇာရိုကတော့ ကတိမတည်ခဲ့ဘူး။ အရာအားလုံးကို ပေးအပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဧကရာဇ် အာတာဝါလ်ပါကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖို့အတွက် အတင်းအဓမ္မ ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေပြီးမှပဲ အသတ်ခံခဲ့ရတာပါ။"
ကမ္ဘာသစ်မှ လုယက်သိမ်းပိုက်ခဲ့သော ငွေနှင့် ရွှေ ရွှေအမြောက်အမြားကို သင်္ဘောများပေါ် တင်ဆောင်ကာ မိခင်နိုင်ငံသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ စပိန်နိုင်ငံသည် ရွှေ ရွှေများကို သွေးစုပ်ယူသကဲ့သို့ စုပ်ယူရင်း ကြီးပွားလာခဲ့သည်။ အင်္ဂလန်ကလည်း ထိုသင်္ဘောများကို ပြန်လည်လုယက်ရင်း သူ့ဝေစုကို သူယူခဲ့သည်။
"ဟနန် ကော်တက်စ် (Hernán Cortés) လည်း အဲဒီလိုမျိုးပဲ လုပ်ခဲ့တာပါ။ အက်ဇ်တက်လူမျိုးတွေက နားမလည်နိုင်ဘဲ သူ့ကို မေးခဲ့ကြတယ်၊ 'ဘာလို့ မင်းတို့လို လူဖြူတွေက စားလို့တောင် မရတဲ့ ရွှေ ရွှေတွေကို ဒီလောက်တောင် လိုချင်နေကြတာလဲ' တဲ့။ ဟနန် ကော်တက်စ်က ပြန်ဖြေခဲ့တယ်၊ 'ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်အပေါင်းအပါတွေနဲ့ ကျွန်တော်က ရွှေ ရွှေတွေနဲ့ပဲ ကုသလို့ရတဲ့ နှလုံးရောဂါတစ်မျိုးကို ခံစားနေရလို့ပါ' တဲ့။"
ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒါဟာ သူ အက်ဇ်တက်တွေကို ပြောခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အမှန်တရား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူမ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ကျွန်မတို့အားလုံးဟာ လောဘလို့ ခေါ်တဲ့ နှလုံးရောဂါကို ခံစားနေရတာပါ။ အဲဒါကြောင့် လူတိုင်းက သူတို့ သုံးနိုင်တာထက် ပိုတဲ့ ငွေတွေကို လိုချင်နေကြတာပေါ့။ ရှင်ကော ဘယ်လိုလဲ။"
ဘယ်လောက်ပဲ ငွေကြေးတွေ ချမ်းသာပါစေ၊ အကုန်လုံးကို သုံးပစ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါ။
အိမ်တွေ အများကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားရင်တောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာ အဲဒီအိမ်တွေအားလုံးမှာ နေလို့ မရပါ။ ကားတွေ အများကြီး ပိုင်ထားရင်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း မောင်းလို့ မရနိုင်ပါဘူး။
မရှိဆင်းရဲသားတွေက တစ်ခုခုကို လိုချင်တဲ့အခါ အဲဒါက လိုအပ်ချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ချမ်းသာသူတွေက ပိုလိုချင်တဲ့အခါမှာတော့ အဲဒါက လောဘကြောင့် ဖြစ်သည်။
"လောဘဆိုတာ ကမ္ဘာကြီးကို ရွေ့လျားစေတဲ့ မောင်းနှင်အားပါပဲ။"
သူမစကားကို ကျွန်တော် ငြင်းဆန်လို့ မရခဲ့ပါ။
အောင်မြင်တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက ပိုပြီး ငွေရှာဖို့ မကြိုးစားခဲ့ကြဘူးဆိုရင် ကမ္ဘာကြီးက အခုလို တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ပါ။
သူမက ချိုမြိန်သောအသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် လိုချင်သမျှ အရာအားလုံးကို ရှင် ရရှိနိုင်မှာပါ။"
ထိုအချိန်တွင် ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့၌ တစ်စုံတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။