ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်က ကျွန်တော်တို့ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“လက်ရှိတော့ ဒီဘက်ထရီကို JN Battery လို့ပဲ ခေါ်ထားကြမယ်။”
“JN Battery ဟုတ်လား။ ဒါက ကျွန်တော့်နာမည်ကို အစွဲပြုပြီး ပေးထားတာများလားခင်ဗျာ။”
တကယ်တမ်းပြောရရင်တော့ JH လို့ ဖြစ်သင့်ပေမဲ့ ကျွန်တော်က အင်္ဂလိပ်နာမည်ကို ‘Jinu’ လို့ အသံထွက်တဲ့အတိုင်း စာလုံးပေါင်းတာမို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတိုကောက်က JN ဖြစ်နေတာပါ။
ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်က ကျွန်တော့်အမေးကို ကြားတော့ တဟားဟားနဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟား၊ မင်း ဒီလိုတွေးမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ။ အရင်က OTK Battery ဖြစ်ခဲ့တော့ အခု JN Battery ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်းရင်းကြောင့်တော့ မဟုတ်ဘူးကွ။ ဒီဘက်ထရီမှာ Geratinium ပမာဏ အများကြီးသုံးထားတာကိုး၊ Geratinium ရဲ့ ဒြပ်စင်သင်္ကေတက Jn လေ။”
“အာ... ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ။”
ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်နာမည်ကို အစွဲပြုပြီး ပေးထားတာလို့ ထင်ပြီး အလကားသက်သက် မျှော်လင့်မိမလို ဖြစ်သွားသည်။
“တကယ်တော့ လုံးဝမသက်ဆိုင်ဘူးလို့တော့ မဆိုနိုင်ပါဘူး။ အစကတော့ Geratinium နဲ့ စမ်းသပ်ဖို့ ဘာအစီအစဉ်မှ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့အတိုကောက်က မင်းနာမည်နဲ့ တူနေတာကြောင့် စမ်းကြည့်လိုက်တာပါ။”
တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ သူ့ကြောင့်ပဲ ဖြစ်လာတာပေါ့။”
“ဟားဟား၊ အဲဒီလို ပြောလို့ရတာပေါ့။”
ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်က သူ့ရှင်းလင်းချက်ကို အလေးအနက် စတင်ပြောပြသည်။
“မင်းတို့ ရှားပါးမြေဒြပ်စင် (Rare Earth Elements) အကြောင်း သိကြတယ်မလား။”
“သိတာပေါ့ခင်ဗျာ။”
ရှားပါးမြေဒြပ်စင်များ။
နာမည်နဲ့လိုက်အောင်ပင် သဘာဝထဲတွင် ပမာဏအလွန်နည်းပါးစွာ တည်ရှိပြီး တူးဖော်ရောင်းဝယ်သည့် ပမာဏမှာလည်း အလွန်နည်းသည်။ သို့သော် အနည်းငယ်မျှသာ သုံးစွဲရသော်လည်း ပစ္စည်းတစ်ခု၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်ပြီး မရှိမဖြစ်လိုအပ်လှသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ‘စက်မှုလုပ်ငန်း၏ ဗီတာမင်များ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
လက်ရှိတွင် ကမ္ဘာ့ရှားပါးမြေဒြပ်စင်ဈေးကွက်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသူမှာ တရုတ်နိုင်ငံဖြစ်သည်။ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ရှားပါးမြေဒြပ်စင်ဈေးကွက် ဝေစုမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိသည်။
သူတို့သည် ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည်ဟု ဆိုရမည်။
ထိုမျှကြီးမားသော ဈေးကွက်ဝေစုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ ရှားပါးမြေဒြပ်စင်များကို လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုတတ်ကြသည်။ ၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် ဂျပန်နှင့် ဆန်ကာကူကျွန်း (Senkaku Islands) အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပွားစဉ်က တရုတ်တို့သည် ရှားပါးမြေဒြပ်စင် တင်ပို့မှုကို လုံးဝပိတ်ပင်လိုက်ပြီး ဂျပန်ကို အခြေအနေမရှိ လက်မြှောက်စေခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်မှာ အထင်ရှားဆုံးပင်။ (နောက်ပိုင်းတွင် ဂျပန်နှင့် အခြားနိုင်ငံများသည် တရုတ်ရှားပါးမြေဒြပ်စင် တင်သွင်းမှုကို လျှော့ချခဲ့ရာ တရုတ်စီးပွားရေးကို ပြန်လည် ထိခိုက်စေခဲ့သည်)။
ယခုတိုင်အောင်ပင် အမေရိကန်က ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်ရာ ဖိအားပေးတိုင်း တရုတ်တို့သည် ရှားပါးမြေဒြပ်စင် တင်ပို့မှုကို လျှော့ချမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လေ့ရှိသည်။
ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်က ဘုတ်ပြားပေါ်တွင် ဒြပ်စင်သင်္ကေတများကို ရေးပြလိုက်သည်။
“ရှားပါးမြေဒြပ်စင် ၁၇ မျိုးရှိတယ်။ Sc, Y, La, Ce, Pr, Nd, Pm, Sm, Eu, Gd, Tb, Dy, Ho, Er, Tm, Yb, Lu။ ဒါတွေထဲမှာ Lanthanide ၁၅ မျိုး၊ Scandium နဲ့ Yttrium တို့ ပါဝင်တယ်။ မင်းတို့သိတဲ့အတိုင်းပဲ အဲဒီထဲမှာ အရောင်းအဝယ်အဖြစ်ဆုံးက Lanthanide စီးရီးထဲက Neodymium ပဲ။ ရှားပါးမြေဒြပ်စင်တွေထဲမှာတော့ အတော်လေး တွေ့ရများပေမဲ့ သဘာဝထဲမှာ သန့်စင်တဲ့ပုံစံနဲ့ မရှိတာကြောင့် သီးခြားထုတ်ယူတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းရတယ်။”
“အော်! ဟုတ်လား။”
တက်ဂယူ က စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
‘မင်းက Hankuk တက္ကသိုလ်ကဆိုတော့ ဒီလောက်တော့ သိမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။’
ကျွန်တော်လည်း စိတ်အားထက်သန်စွာပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မျက်လုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
‘မဟုတ်ဘူးလေ။ ဝိဇ္ဇာဘာသာရပ်နဲ့ ကျောင်းပြီးထားတဲ့သူက ဒါမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ။’
ဒါပေမဲ့ ကုန်ကြမ်းဈေးကွက်ကို လေ့လာနေတုန်းက Neodymium ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးသလိုလိုတော့ ရှိသည်။ သံလိုက်လုပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတာလား။
ရှားပါးမြေဒြပ်စင် တစ်မျိုးချင်းစီအကြောင်း ရှင်းပြချက်မှာ မိနစ် ၃၀ ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
တက်ဂယူ တစ်ယောက် အိပ်ငိုက်စပြုလာချိန်တွင် ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်က စာရေးတံကို ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“...ဒါပေမဲ့ ဒီ Geratinium ရဲ့ ထုတ်လုပ်မှုက Lutetium ထက်တောင် ပိုနည်းသေးတယ်။ သဘာဝထဲမှာ ရှိတာကလည်း အလွန်နည်းပါးပြီး သန့်စင်တဲ့ ပစ္စည်းအဖြစ် ထုတ်ယူရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကလည်း အလွန်ခက်ခဲတယ်။”
ရှားပါးမြေဒြပ်စင်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ဈေးကြီးပါစေ၊ ရွှေ ထက်တော့ ဈေးမကြီးပါ။
သာမန်အားဖြင့် ဈေးကြီးသည့် ရှားပါးမြေဒြပ်စင်ဖြစ်သော Lutetium ပင်လျှင် ရွှေ ၏ ထက်ဝက်ခန့်သာ ဈေးရှိသည်။ သို့သော် သန့်စင်ပြီး Geratinium တစ်ကီလိုဂရမ်သည် လက်ရှိတွင် ဒေါ်လာ ၂၃၀,၀၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိသည်။ ရွှေ တစ်ကီလိုဂရမ်သည် ဒေါ်လာ ၅၀,၀၀၀ ခန့်သာ ရှိသည်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် လေးဆခန့် ပို၍ ဈေးကြီးနေသည်။
ဒီလိုပစ္စည်းကို ဘက်ထရီအတွက် အဓိကကုန်ကြမ်းအဖြစ် သုံးမည်ဆိုလျှင် ဈေးနှုန်း ၃၀၀ ဆ မြင့်တက်လာခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။
“Geratinium ကို စက်မှုလုပ်ငန်းမှာ ဘယ်တော့မှ မသုံးသလောက်ပါပဲ။ သုံးရမယ့် အကြောင်းရင်းလည်း မရှိသလို အခြားရှားပါးမြေဒြပ်စင်တွေနဲ့ အစားထိုးလို့ ရနေတာကိုး။”
“နားလည်ပါပြီ။”
စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း ဟုတ်ပေသည်။
စက်မှုလုပ်ငန်းမှာ တကယ်တမ်းတွင်ကျယ်စွာ သုံးနိုင်ဖို့ဆိုလျှင် ထောက်ပံ့မှုရှိရမည်၊ ဈေးနှုန်းကလည်း သင့်တော်ရမည်။ ရှားပါးလွန်းလို့ ဈေးကြီးနေပြီး ဈေးကြီးလွန်းလို့ မသုံးဖြစ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အရေးကြီးသည့်အချက်မှာ အသုံးမပြုသလောက်ဖြစ်သည့်ကြားကပင် ဈေးနှုန်းက ထိုမျှမြင့်မားနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခြေအနေတွင် JN Battery ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မည်ဆိုလျှင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ။
သဘာဝကျကျပင် ဝယ်လိုအားနှင့် ရောင်းလိုအားနိယာမအရ ဈေးနှုန်းသည် လက်ရှိထက် အဆပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် ဆယ်ဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားလိမ့်မည်။
“ဒီလောက်ထိ ကြားပြီးပြီဆိုတော့ မင်းတို့လည်း သဘောပေါက်လောက်ပြီပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ထောက်ပံ့မှုနဲ့ ဝယ်လိုအားထက် ပိုကြီးတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိသေးတယ်။”
ဈေးနှုန်း စတင်မြင့်တက်လာသည့်အချိန်တွင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှ ထင်ကြေးပေးသူ (speculators) များသည် မီးတောက်ဆီသို့ ပျံသန်းလာသော ပိုးဖလံများကဲ့သို့ စုပြုံရောက်ရှိလာပြီး ဈေးနှုန်းကို ပိုမိုမြင့်တက်သွားစေလိမ့်မည်။
ဒါမျိုးက အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးသည်။
ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းမတိုင်ခင်က ရေနံ ဈေးနှုန်းများ အဆုံးမရှိ မြင့်တက်နေချိန်တွင် ထင်ကြေးပေးသူများသည် ရေနံ သိုလှောင်ကန်များကို ငှားရမ်းပြီး အပြည့်ဖြည့်ထားရုံသာမက ရေနံ တင်ဆောင်ထားသည့် သင်္ဘောများကိုပင် ပင်လယ်ပြင်တွင် ရပ်ထားခိုင်းခဲ့ကြသည်။
အားလုံးက တတ်နိုင်သလောက် ဝယ်ယူစုဆောင်းထားပြီး ဈေးတက်လာသည့်အခါ အမြတ်တင်ရောင်းချရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ဘက်ထရီ ထုတ်လုပ်မှု တိုးတက်လာခြင်းကြောင့် Cobalt ဈေးနှုန်းများ မြင့်တက်လာချိန်တွင်လည်း ထင်ကြေးပေးသူများက ဝင်ရောက်လာကြပြီး Cobalt ဈေးမှာ အချိန်တိုအတွင်း လေးဆထိ တက်သွားခဲ့သည်။
ထိုထင်ကြေးပေးသူများသည် Cobalt ဈေးကွက်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ပြီး နိုင်ငံတကာဈေးနှုန်းကို လိမ်လည်ထိန်းချုပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် OTK Battery ထွက်ရှိလာပြီးနောက် အဆုံးမရှိ မြင့်တက်နေသည်ဟု ထင်ရသော Cobalt ဈေးနှုန်းမှာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး နောက်ကျမှ ဝင်ရောက်လာကြသည့် ထင်ကြေးပေးသူများအားလုံး မြစ်ထဲသို့ အတူတူ ခုန်ချလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက ထင်ကြေးပေးသူတွေက Geratinium တွေကို သူတို့ရဲ့ သိုလှောင်ရုံတွေထဲမှာ အပြည့်ဖြည့်ပြီး ဈေးတက်လာဖို့ပဲ စောင့်နေကြလိမ့်မယ်။”
ဒါကြောင့် သူက အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှုလုပ်လျှင် ဈေးနှုန်းက အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာပေါ့။
“အင်း၊ အခုဈေးကွက်ထဲမှာရှိတဲ့ Geratinium အားလုံးကို ခြစ်ကုတ်စုဆောင်းရင်တောင် စက်ရုံတစ်ရုံတောင် လည်ပတ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ပဲ ယူဆထားရမယ်။”
အဲဒီကျမှသာ အခြားသုတေသနပညာရှင်တွေ ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေကြသလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်သွားသည်။ JN Battery သည် ကမ္ဘာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည့် တီထွင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။
သို့သော် တီထွင်မှုတစ်ခုက ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းပါစေ၊ စီးပွားဖြစ် မထုတ်လုပ်နိုင်လျှင် အသုံးမဝင်ပေ။
တက်ဂယူ က “Geratinium အများကြီး ပါတဲ့ သတ္တုတွင်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင်ကော” ဟု မေးသည်။
ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“အဲဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေက သုညနဲ့ နီးစပ်ပါတယ်။ Geratinium က ရှားပါးမြေဒြပ်စင်တွင်းတွေမှာပဲ တွဲပါလာတာပါ၊ ပမာဏကတော့ အလွန်နည်းလွန်းပါတယ်။ အကယ်၍ သတ္တုတွင်းသစ်တစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့ရင်တောင် Geratinium ပါဝင်မှုနှုန်းက သိသိသာသာ ပိုများနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး။”
ရှားပါးမြေဒြပ်စင်တွင်းများ၏ အခြေအနေမှာလည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။
ရှားပါးမြေဒြပ်စင်များသည် အခြားသတ္တုရိုင်းမျိုးစုံနှင့်အတူ တွဲလျက် တူးဖော်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုရှားပါးမြေဒြပ်စင်များကို တူးဖော်ရန်အတွက် သတ္တုတွင်းကို အစအနမကျန်အောင် ဖျက်ဆီးရသည့်အပြင် အခြားသတ္တုရိုင်းများမှ ရှားပါးမြေဒြပ်စင်ကို ခွဲထုတ်ရန် ဓာတုပစ္စည်းများဖြင့် ဆေးကြောရသေးသည်။
“ကံကောင်းလွန်းလို့ သတ္တုတွင်းကြီးတစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်ရင်တောင် သန့်စင်တဲ့ ပစ္စည်းအဖြစ် ထုတ်ယူဖို့က ပြဿနာပဲ။ အဲဒီဈေးနှုန်းရဲ့ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်က တခြားတွင်းထွက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ရောနှောနေတဲ့အထဲကနေ ခွဲထုတ်ရတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေပဲ။ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကတော့ ပေါင်းစပ်ထုတ်လုပ်မှု (synthesis) ကနေတစ်ဆင့် အလားတူပစ္စည်းမျိုးကို ဖန်တီးဖို့ပါပဲ… ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း လွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ တည်ငြိမ်မှုက ပထမဆုံး ပြဿနာပဲ။ မင်းတို့သိတဲ့အတိုင်း ဓာတုပစ္စည်းတွေဆိုတာ အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲသွားရင်တောင် အာရုံခံနိုင်လွန်းလို့လေ။”
သာမန်အားဖြင့်သာ လွယ်ကူနေမယ်ဆိုရင် သူတို့က ရှားပါးမြေဒြပ်စင်တွေကို အခုလို သုံးနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
အခုချိန်ထိတိုင် သုတေသနပညာရှင် အများအပြားသည် ဈေးကြီးသည့် ရှားပါးမြေဒြပ်စင်များကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် သို့မဟုတ် အစားထိုးပစ္စည်းများကို ရှာဖွေနိုင်ရန် နည်းပညာများ တီထွင်ရင်း ခေါင်းရှုပ်နေကြရသည်။
ယနေ့ခေတ် ယဉ်ကျေးမှု၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားနေရခြင်းမှာ သူတို့ကဲ့သို့သော လူများကြောင့် မဟုတ်ပါလော။
ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင် က သူ့၏ ဆံပင်ဖွာဖွာများကို ကုတ်လိုက်ရင်း “အရမ်းကြီး စိတ်မပျက်ပါနဲ့။ ငါတို့က ဒါကို အစားထိုးနိုင်မယ့် ပစ္စည်းသစ်တွေ ရှာဖို့ ဆက်ပြီး သုတေသနလုပ်နေတာပဲ။ ဘယ်သူသိမလဲ၊ ဒါကပဲ နည်းလမ်းသစ်တစ်ခု ရှာတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့” ဟု ပြောသည်။
***
ကုမ္ပဏီသို့ ပြန်ရောက်သည့်တိုင် ကျွန်တော် ထိုအကြောင်းကိုပင် တွေးတောနေမိသည်။
ပုံစံထုတ်ထားတဲ့ ပစ္စည်း (prototype) ဆိုသည်မှာ ပုံစံထုတ်ထားသည့်အဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ အပူချိန်နှင့် တည်ငြိမ်မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှုကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ကာ စီးပွားရေးအရ အကျိုးရှိစေရန်အတွက်ဆိုလျှင် အချိန်နှင့် လူအင်အားကို သုတေသနအတွက် ဆက်တိုက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမည်ဖြစ်သည်။
ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာပင် ကြိုးပမ်းမှုအများစုသည် ကျရှုံးသွားတတ်ကြသည်။
ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး ဒစ်ဂျစ်တယ်ကင်မရာကို တီထွင်ခဲ့သည့် Kodak နှင့် စမတ်ဖုန်းကို ပထမဆုံး ဖန်တီးခဲ့သည့် Nokia တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အဘယ်ကြောင့် လက်လျှော့လိုက်ရသနည်း။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထပ်မံရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ပြုလုပ်ခြင်းသည် စီးပွားရေးအရ အကျိုးရှိမည့် ထုတ်ကုန်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူတို့က ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုလျှင် JN Battery ကရော ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ။
ယူရီ သည် စာရွက်စာတမ်း အထပ်လိုက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် CEO ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။
“ရှင် တောင်းဆိုထားတဲ့ အချက်အလက်တွေပါ အကို။”
“ကျေးဇူးပဲ။”
ကျွန်တော်သည် ကမ္ဘာ့ဘက်ထရီဈေးကွက်နှင့် ပတ်သက်သည့် စာရွက်စာတမ်းများကို အကြမ်းဖျင်း ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
လက်ရှိတွင် ဘက်ထရီဈေးကွက်သည် နှစ်စဉ် ပျမ်းမျှ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် တိုးတက်နေသည်။ ဤတိုးတက်မှုသည် လျှပ်စစ်ကားဈေးကွက် လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။
တီထွင်ဆန်းသစ်မှုဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း အသစ်စက်စက် အယူအဆတစ်ခု ဖြစ်နေစရာ မလိုပေ။ ရှိပြီးသား ထုတ်ကုန်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ခြင်းသည်လည်း တီထွင်ဆန်းသစ်မှုပင် ဖြစ်သည်။
စမတ်ဖုန်းဆိုသည်မှာ ရှိပြီးသား လုပ်ဆောင်ချက်များကို မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးတည်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ENple က EN-Phone ကို ကြေညာလိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
OTK Battery အတွက်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
OTK Battery သည် လျှပ်စစ်ကားခေတ်ကို အနည်းဆုံး ငါးနှစ်ခန့် စော၍ ရောက်ရှိလာစေခဲ့သည်။ ဘက်ထရီနည်းပညာ တိုးတက်လာမှုကြောင့် လျှပ်စစ်ကားများသည် အတွင်းမီးလောင်ကျွမ်းအင်ဂျင် (internal combustion engine) သုံးကားများထက် ကဏ္ဍတိုင်းနီးပါးတွင် သာလွန်လာခဲ့သည်။
ဒါဆိုလျှင် OTK Battery ထက် အဆ ၂၀ ပိုသာသည့် JN Battery ကို စက်မှုလုပ်ငန်းတွင် မည်သို့ အသုံးပြုမည်နည်း။
အမှန်စင်စစ် ဘက်ထရီစွမ်းအားကို တိုးမြှင့်သည့် နည်းလမ်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ တစ်လုံးအစား နှစ်လုံးသုံးခြင်း၊ သို့မဟုတ် နှစ်လုံးအစား သုံးလုံးသုံးခြင်းဖြင့် အသုံးပြုချိန်ကို နှစ်ဆ၊ သုံးဆ တိုးမြှင့်နိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ပြဿနာမှာ အလေးချိန်နှင့် ထုထည်ပင် ဖြစ်သည်။
ဘက်ထရီ ပိုခံစေချင်ရုံနှင့် အုတ်ခဲတစ်လုံးစာလောက် ကြီးမားသည့် စမတ်ဖုန်းကို သင် သယ်သွားပါမည်လား။
အလေးချိန်နှင့် ထုထည်ကို အကန့်အသတ်မရှိ တိုးမြှင့်၍ မရနိုင်သော ထုတ်ကုန်များအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် အရေးကြီးသည်။ ဒရုန်း (drone) သည် ၎င်း၏ အကောင်းဆုံး ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဒရုန်းဆိုသည်မှာ လူမပါသော လေယာဉ်ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ အသုံးချမှုများမှာ များပြားလှသည်။ ကင်းထောက်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကဲ့သို့သော စစ်ရေးကဏ္ဍ၊ ပိုးသတ်ဆေးနှင့် မြေဩဇာ ပက်ဖျန်းသည့် စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍ၊ တောမီး သို့မဟုတ် ကမ်းရိုးတန်း မတော်တဆမှုများကို စောင့်ကြည့်သည့် စောင့်ကြည့်ရေးကဏ္ဍ၊ အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာများမှ လူများကို ကယ်ဆယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးဝါးများ ပို့ဆောင်ပေးသည့် ရှာဖွေကယ်ဆယ်ရေးကဏ္ဍ၊ ရုပ်ရှင်နှင့် ဒရမ်မာများ ရိုက်ကူးခြင်းကဲ့သို့သော ဖျော်ဖြေရေးကဏ္ဍနှင့် ကလေးကစားစရာများ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
ဒရုန်းဖြင့် ပစ္စည်းပို့ဆောင်သည့် ဝန်ဆောင်မှုမှာ စမ်းသပ်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီက လူစီးနိုင်သည့် ဒရုန်းများပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ကုမ္ပဏီ ၂၀ ကျော်သည်လည်း ထိုနည်းပညာကို တီထွင်နေကြပြီး CES ကဲ့သို့သော ပြပွဲများတွင် ပုံစံထုတ်ထားသည့် ပစ္စည်းများကို ပြသလျက်ရှိသည်။ Iver သည် လာမည့်နှစ်မှစ၍ လူစီးဒရုန်းများကို အသုံးပြုသည့် ခရီးသည်ပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုကို စတင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း လမ်းမပေါ်တွင် ပြေးဆွဲနေသည့် တက္ကစီများထက် ကျော်လွန်သော ပျံသန်းသည့် တက္ကစီခေတ်ကြီး ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဒရုန်းများသည် အလေးချိန်နှင့် အရွယ်အစားကို လျှော့ချရန် ဘက်ထရီနှင့် မော်တာများဖြင့် လည်ပတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဒရုန်းလုပ်ငန်းနယ်ပယ်က OTK Battery ထွက်ရှိလာခြင်းကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြဿနာမှာ OTK Battery ကို သုံးလျှင်ပင် တစ်နာရီထက်ပို၍ ပျံသန်းရန် ခက်ခဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် လူများကို တင်ဆောင်ပါက ပျံသန်းချိန်မှာ တစ်ဝက်ကျော်အထိ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။
JN Battery က ဤပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပေမည်။
အကယ်၍ ၎င်းကို စီးပွားဖြစ် ထုတ်လုပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ဒရုန်းတင်မကဘဲ လေယာဉ်များကိုပါ ဘက်ထရီဖြင့် ပျံသန်းနိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။
ဤအချက်သည် ထိရောက်မှုအတွက်သာမက ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်ပါ အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။
လေကြောင်း မတော်တဆမှုများတွင် အဖြစ်အများဆုံးနှင့် အသက်အန္တရာယ် အများဆုံးမှာ ငှက်များ အင်ဂျင်ထဲသို့ စုပ်ယူမိသည့် bird strike ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် ငှက်များကို ခြောက်လှန့်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။ သို့သော် တွန်းကန်အားစနစ်ကို ဘက်ထရီနှင့် မော်တာသို့ ပြောင်းလဲလိုက်မည်ဆိုလျှင် အင်ဂျင်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ လျှပ်စစ်လေယာဉ်ကို တီထွင်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် Boeing နှင့် Airbus တို့ လွှမ်းမိုးထားသည့် ကမ္ဘာ့လေကြောင်းဈေးကွက်ကို စိန်ခေါ်မှုအသစ်တစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။
အကယ်၍ OTK Battery သည် လျှပ်စစ်ကားဈေးကွက်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက JN Battery သည် မော်တော်ကားထက် ကျော်လွန်သော ခရီးသွားလာမှု (mobility) ခေတ်သစ်ကို ဖော်ဆောင်ပေးမည့် သော့ချက် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် တစ်ခုလုံးသော စက်မှုလုပ်ငန်း အခြေအနေကို အပြီးတိုင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။
တက်ဂယူ က “ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ဈေးနှုန်းပြဿနာကိုပဲ ဖြေရှင်းဖို့ လိုတာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား” ဟု ပြောသည်။
“ငါ ပြောနေတာက အဲဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပဲ။”
လက်ရှိ လစ်သီယမ်အိုင်းယွန်း ဘက်ထရီများထက် စွမ်းဆောင်ရည် လေးဆကျော် ပိုကောင်းသည့် ဟိုက်ဒရိုဂျင် ဘက်ထရီများကို စစ်တပ်တွင် အသုံးပြုနေပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော နည်းပညာကောင်းများကို အရပ်ဘက်တွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် မသုံးနိုင်ခြင်းမှာ ဈေးနှုန်း သို့မဟုတ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှု ပြဿနာများကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
“‘Geratinium သာ ပိုရမယ်ဆိုရင် JN Battery တွေ ထုတ်နိုင်မှာပါ’ လို့ ပြောတာဟာ ‘နျူကလီးယား ပေါက်ကွဲချိန်မှာ ရောင်ခြည်မထွက်တဲ့ ယူရေနီယမ်သာ ရမယ်ဆိုရင် ဘေးကင်းတဲ့ နျူကလီးယား ဓာတ်အားပေးစက်ရုံတွေ ဆောက်နိုင်မှာပါ’ လို့ ပြောတာနဲ့ မခြားနားသလို၊ ‘လူသားတွေသာ အတောင်ပံပါလာရင် ပျံနိုင်မှာပါ’ လို့ ပြောတာနဲ့လည်း တူနေတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ‘ငါ့အဖေသာ အဆောက်အအုံပိုင်ရှင်ဆိုရင် ငါလည်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေနိုင်မှာပါ’ လို့ ပြောတာနဲ့ အတူတူပဲ။”
နျူကလီးယား ပေါက်ကွဲချိန်မှာ ရောင်ခြည်မထွက်တဲ့ ယူရေနီယမ်ဆိုတာ မရှိသလို လူသားတွေမှာလည်း အတောင်ပံ မပါရှိပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အဖေကလည်း အဆောက်အအုံပိုင်ရှင် မဟုတ်ပါ။
ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။
“အဖေက ရုတ်တရက် အဆောက်အအုံကြီး ဝယ်ပေးလိုက်တာမျိုး မဟုတ်ရင် ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားပြီး အလုပ်ရှာရသလိုပါပဲ၊ Geratinium ရဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ ထုတ်လုပ်မှု ပြဿနာတွေကို မဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့တော့ စီးပွားဖြစ် ထုတ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”