အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 403 | NovelPing

တစ်ချိန်က မိဘများအသင်းသည် မိခင်များစေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖွဲ့၊ အမျိုးသားကယ်တင်ရေးစစ်မှုထမ်းဟောင်းအသင်းတို့ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများနှင့်အတူ ကြီးမားသည့်အာဏာကို ကိုင်စွဲထားခဲ့ကြပြီး အစိုးရ၏ 'အနီရောင်အစောင့်တပ်' ဟုပင် အမည်တွင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် တစ်နိုင်ငံလုံးကို လှည့်လည်ကာ ဆန္ဒပြပွဲများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး အစိုးရကို ဝေဖန်သူများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိမ်နင်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ထိုနေ့ရက်များမှာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အစိုးရ၏ စီစဉ်မှုဖြင့် ဆန္ဒပြပွဲများ ပြုလုပ်ရန်အတွက် အမျိုးသားထောက်လှမ်းရေးဌာန (အိုင်အက်စ်) နှင့် ကိုရီးယားစက်မှုလုပ်ငန်းရှင်များအဖွဲ့ချုပ် (FKI) ထံမှ ငွေကြေးများ လက်ခံရယူခဲ့ကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ခေါင်းဆောင်ပိုင်းမှာ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပြီး အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း ကွဲလွင့်သွားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အစိုးရပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အားကိုးရာနှင့် လမ်းပြကြယ်ဟု ဆိုနိုင်သော သမ္မတ ပတ်ဆီဟျောင်း ထောင်ကျသွားသောအခါ မိဘများအသင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြိုကွဲသွားခဲ့တော့သည်။

သို့သော် အချို့သောအုပ်စုများမှာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး သူတို့၏ တစ်ကိုယ်တော်တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲနေကြဆဲဖြစ်သည်။

ယခုဆိုလျှင် တစ်လရှိပြီဖြစ်သော ဂွမ်ဟွာမွန်ရင်ပြင်တွင် တဲထိုးကာ သမ္မတ ပတ်ဆီဟျောင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးရန်၊ ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဖမ်းဆီးရန်နှင့် လက်ရှိအစိုးရ နုတ်ထွက်ပေးရန် တောင်းဆိုလျက် လူဦးရေ သန်းတစ်ဆယ် လက်မှတ်ရေးထိုးရေး လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်နေကြသည်။

ဆိုးလ်မြို့တော်အစိုးရက တဲကို မိမိသဘောဖြင့် မဖယ်ရှားပါက အဓမ္မဖျက်သိမ်းမည်ဖြစ်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်များကိုပါ ပြန်လည်ကောက်ခံမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးစာ ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း မိဘများအသင်းကတော့ အလျှော့မပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။

သူတို့၏ တဲရှေ့တွင် တရားမဝင် ဆန္ဒပြပွဲများနှင့် လက်မှတ်ရေးထိုးရေး လှုပ်ရှားမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

"သမိုင်းတစ်လျှောက် အဂတိလိုက်စားမှု အကင်းဆုံး သမ္မတ ပတ်ဆီဟျောင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးကြ!"

"သမ္မတ ဟိုချန်းမင်ကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားကြ!"

"မြောက်ကိုရီးယားကို ထောက်ခံနေတဲ့ ကွန်မြူနစ်ကောင် ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဖမ်းဆီးကြ!"

လူအများစုက မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ ဖြတ်လျှောက်သွားကြသော်လည်း ဖြတ်သွားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုကွန်မြူနစ်က အမေရိကန်သမ္မတနဲ့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲဗျာ?"

ကန်ဂျင်ဟူး သည် သမ္မတ ရော်နယ်နှင့် ရင်းနှီးသည့် သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြောင်းမှာ လူသိများသည့် အချက်ဖြစ်သည်။ ကန်ဂျင်ဟူး ကြောင့် ကိုရီးယား-အမေရိကန် ဆက်ဆံရေးမှာ သမိုင်းတွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချက်မှာ သူတို့အတွက် အရေးမကြီးပါ။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် စစ်ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူကြီးတစ်ဦးက အားကုန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟေ့၊ ဟေ့၊ ဟေ့! လူငယ်၊ အဲဒီလိုစကားတွေ ပြောနေရင် မင်းကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်!"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုများကလည်း ချက်ချင်းစုရုံးလာပြီး ဝင်ရောက်ပြောဆိုကြသည်။

"သမ္မတ ရော်နယ်နဲ့ အမေရိကန်တွေအားလုံးကို အဲဒီကောင်က လှည့်စားထားတာ!"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ အဲဒီကွန်မြူနစ်ကောင်တွေရဲ့ လှည့်စားမှုကို ငါတို့ ဘယ်နှခါ ခံခဲ့ရပြီလဲ?"

" 'ငြိမ်းချမ်းရေး ထိုးစစ်' ဆိုတဲ့ နည်းဗျူဟာကို မင်းမသိဘူးလား? စစ်မှုတောင် မထမ်းဖူးဘူးလား!"

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရင်းရှင်စနစ်ဖြင့် ငွေအများဆုံး ရှာဖွေထားသူက ကွန်မြူနစ်ဝါဒကို ဖြန့်ကျက်နေသည်ဟူသော အံ့ဩစရာကောင်းသည့် ယုတ္တိဗေဒမျိုးဖြစ်သည်။

စကားပြောလိုက်သည့် လူငယ်မှာ ထွက်ပြေးသွားသော်လည်း သက်ကြီးရွယ်အိုတို့၏ စကားဝိုင်းမှာ ဆက်လက်ရှိနေသည်။

"ဒီနေ့ခေတ်မှာ လောကကြီးက လိမ်ညာမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ မီဒီယာတွေကို ဘယ်လိုမှ ယုံလို့မရဘူး။"

"မီဒီယာမှာ ပါသမျှက အစိုးရဖန်တီးထားတဲ့ သတင်းအတုတွေချည်းပဲ၊ 'အေ-ကျူ့ဘ်' (A-Tube) ချန်နယ်တွေမှာ ပြောတာမှ အစစ်အမှန်ကွ! ဒါပေမဲ့ လူတွေက သတင်းပဲကြည့်၊ သတင်းစာပဲဖတ်နေကြတော့ မသိကြတာ။"

"ငါ အဲဒီ 'ဂိမ်းကစားနည်းလမ်းညွှန်ဘုရားသခင်' (God of Backseat Gaming) ဆိုတဲ့ အေ-ကျူ့ဘ် ချန်နယ်မှာ ကြည့်လိုက်တာ၊ ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ ငွေတွေက မြောက်ကိုရီးယားရဲ့ နျူကလီးယား ဖွံ့ဖြိုးရေးရန်ပုံငွေထဲကို စီးဝင်နေတာတဲ့။"

"အေးလေ! ဂျန်ဂယူဂျင် ချန်နယ်မှာလည်း အဲဒါပြောသွားတယ်! သူက အဲဒီငွေတွေအားလုံးကို ကွန်မြူနစ်ဝါဒနဲ့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းဖို့ သုံးနေတာတဲ့၊ ဒါဆိုရင် Nအိုင်အက်စ် က ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

"ဘာလုပ်နေရမလဲ၊ သူတို့အားလုံးက တစ်ဂိုဏ်းတည်းလေ!"

"နျူကလီးယားဒုံးကျည်သာ ဆိုးလ်ကိုကျလာရင် ငါတို့အားလုံး သေမှာပဲ။"

"တောက်၊ တောက်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ပြောတာကို နားမထောင်ခဲ့မိတာ နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်။"

နျူကလီးယား ဖွံ့ဖြိုးရေးကို ထောက်ပံ့နေသည်ဟု ဆိုသူမှာ နျူကလီးယားဒုံးကျည် ကျရောက်ဖွယ်ရှိသည့် ဆိုးလ်မြို့တွင်ပင် နေထိုင်နေသည်။ သို့သော် ဤအချက်မှာလည်း အရေးမကြီးသည့် ကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုမြောက်ကိုရီးယားကို ထောက်ခံသည့် ကွန်မြူနစ်ကောင်မှာ ငွေကောင်းကောင်းရှာနေပြီး အမေရိကန်နှင့်လည်း ရင်းနှီးကာ ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်များနှင့်လည်း တွေ့ဆုံနေသည်။

ဒါက ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

၎င်းမှာ သူတို့မှလွဲ၍ တစ်ကမ္ဘာလုံးက လှည့်စားခံနေရသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်!

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ဆိုးလ်မြို့တော်အစိုးရ၏ ဖိအားပေးမှုများကို မမှုဘဲ ဂွမ်ဟွာမွန်ရင်ပြင်တွင် တဲထိုးကာ ဤပူပြင်းသည့် အပူဒဏ်ကြားတွင် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် ဆန္ဒပြနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုနှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် ကန်ဂျင်ဟူး မှာမူ ဆက်လက်အောင်မြင်နေသည်။ အသင်းဥက္ကဋ္ဌအသစ်ကပင် အစိုးရကိုတော့ ဖြုတ်ချနိုင်ကောင်း ဖြုတ်ချနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ကန်ဂျင်ဟူး ကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ညည်းတွားရသည့်အထိပင်။

မိဘများအသင်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေဆိုးရွားသွားရခြင်း၏ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ကန်ဂျင်ဟူး ကြောင့်ဟု ဆိုလျှင် လွန်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့၌ ဆုတောင်းတစ်ခုတည်းရှိပါက ၎င်းမှာ ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဖမ်းဆီးရေးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင်ပင် သူ ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခံစားချက်များဖြင့် ယနေ့တွင်လည်း ခွင့်ပြုချက်မရှိသော တရားမဝင် ဆန္ဒပြပွဲကို ပြုလုပ်ရန် အားတင်းနေစဉ် ဂွမ်ဟွာမွန်ရင်ပြင်သို့ အခြားဆန္ဒပြအုပ်စုတစ်ခု ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့သည် ခေါင်းစည်းများ တင်းကျပ်စွာ စည်းနှောင်ထားပြီး "ဆမ်မန်ဂွမ်ကို မူလအတိုင်း ပြန်ပေးပါ!"၊ "ဆမ်မန်ဂွမ် ပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးမှုကို ရပ်တန့်ကြ!"၊ "ဒီလို ပေါ့ဆတဲ့ မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာ ဖွံ့ဖြိုးရေးက ဘာလဲ!" နှင့် "ကန်ဂျင်ဟူး၊ ပြည်သူကို တောင်းပန်ပါ!" ဟု ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

လတ်တလောရက်ပိုင်းအတွင်း ဆမ်မန်ဂွမ်သည် တောင်ကိုရီးယားတွင် အကြီးမားဆုံး ဆွေးနွေးစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကန်ဂျင်ဟူး က ဆမ်မန်ဂွမ် ဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ကို ကျွမ်းကျင်သူဟု ခေါ်ဆိုသူများက ဆမ်မန်ဂွမ်မြို့သစ်၏ အောင်မြင်နိုင်ခြေအပေါ် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မီဒီယာများတွင် ထင်မြင်ချက်ပေးနေကြသည်။ ကန်ဂျင်ဟူး ပါဝင်နေသဖြင့် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟူသော အမြင်မှာ လွှမ်းမိုးနေသည်။

သို့သော် ထိုအချက်ကပင် ပြဿနာဖြစ်သည်။

အိမ်ပိုင်ရှင်တိုင်းက မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုး ကျဆင်းသွားသည်ကို မလိုလားကြပေ။ ထို့ကြောင့် ဆိုးလ်နှင့် မြို့တော်ဧရိယာရှိ အိမ်ပိုင်ရှင်များက အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ထဲတွင် အထူးသဖြင့် ဒေါသထွက်နေကြသူများမှာ မြို့တော်ဧရိယာတွင် အိမ်ဆယ်ဂဏန်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် အိမ်ပိုင်ရှင်များနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်း နယ်မြေတွင် မြေကွက်များ ဝယ်ယူထားသည့် စပက်ကူလေတာ (မြေဈေးကစားသူ) များပင် ဖြစ်သည်။

ကန်ဂျင်ဟူး က ဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းကို ကြေညာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မြို့တော်ဧရိယာရှိ အိမ်ခြံမြေ အရောင်းအဝယ်များမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားသည်။ အိမ်ပိုင်ရှင်အချို့က ဈေးနှုန်းကို အနည်းငယ် လျှော့ချကာ ရောင်းချရန် စာရင်းသွင်းသော်လည်း အရောင်းအဝယ် ဖြစ်ရန် မလွယ်ကူပေ။

အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများမှာ အခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဈေးကျရန် ပိုမိုခက်ခဲလေ့ရှိသည်။ လက်ရှိတွင် ရောင်းသူနှင့် ဝယ်သူတို့မှာ စောင့်ကြည့်နေကြသဖြင့် ဈေးနှုန်းများမှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခြင်း မရှိသေးသော်လည်း စီမံကိန်းသာ လက်တွေ့ဖြစ်လာပါက ဈေးကွက်ပျက်ကျသွားမည်မှာ သေချာနေသည်။

အိမ်ဈေးနှုန်းများမှာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်း နယ်မြေအတွင်းရှိ မြေဈေးများမှာမူ ယခင်က အဆမတန် မြင့်တက်ခဲ့ရာမှ ယခုအခါ တစ်ဝက်ခန့် ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝယ်သူ လုံးဝမရှိပေ။

မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုလုံး ဆုံးရှုံးရမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ထိုလူများသည် OTK ကုмпаဏီရှေ့တွင် ဆန္ဒပြခဲ့ကြသော်လည်း ကန်ဂျင်ဟူး က ဂရုမစိုက်သဖြင့် ဂွမ်ဟွာမွန်ရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့အနေဖြင့် စပက်ကူလေတာများအဖြစ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားမှုအတွက် လျော်ကြေး တောင်းဆို၍ မရနိုင်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်ကြသည်။ အမှန်တကယ်တော့ ဆမ်မန်ဂွမ်တွင် ပျက်စီးစရာ ပတ်ဝန်းကျင်ဟူ၍ ကျန်ရှိတော့သည်မှာ နည်းပါးလှသော်လည်း... ထိုအချက်မှာလည်း အရေးမကြီးပေ။

ရန်သူ၏ရန်သူသည် မိတ်ဆွေဖြစ်ပြီး၊ သွားရာလမ်းကြောင်း မတူညီသော်လည်း ဦးတည်ရာအရပ်ချင်း တူညီနေပါက ခရီးဖော် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ တစ်ဦးတည်း ရုန်းကန်နေခဲ့ရသော မိဘများအသင်း၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ ကြီးမားသော တပ်မတော်ကြီးကို ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

တစ်ချိန်ချိန်တွင် ထိုအုပ်စုနှစ်ခုမှာ လက်တွဲကာ အတူတကွ ဆန္ဒပြလာကြသည်။

"ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဖမ်းဆီးပါ!"

"ဆမ်မန်ဂွမ် ဖွံ့ဖြိုးရေးကို ရပ်တန့်ကြ!"

မိဘများအသင်းမှာ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တော့ပေ။

***

ဆမ်မန်ဂွမ် ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ထောက်ခံသူများနှင့် ကန့်ကွက်သူတို့ အပြင်းအထန် ငြင်းခုံကြပြီး ပြင်းထန်သော ဆန္ဒပြမှုများ ဖြစ်ပွားလာသည်။

ဂွမ်ဟွာမွန်ရင်ပြင်တွင် တေဂျူကီ (ကိုရီးယားအလံ) များ လွင့်ပျံနေစဉ်အတွင်း ကျွန်ုပ်မှာ တက်ဂျူ နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ တို့ထံမှ ရရှိထားသည့် အမျိုးသားလွှတ်တော် အမတ်များ၏ အချက်အလက်များကို စေ့စေ့စပ်စပ် ပြန်လည်စစ်ဆေးနေသည်။ လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ယခင်ပြောဆိုခဲ့သော စကားများ၊ ဆောင်းပါးများ၊ နှစ်သက်ရာနှင့် အားနည်းချက်များကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ကျွန်ုပ်မှာ လက်ပိုက်ကာ တွေးတောနေမိသည်။

"ကြားနာပွဲမှာ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ သွားရင်ကောင်းမလဲ?"

"မင်းပုံစံအတိုင်းပဲ သွားလိုက်ရင် မရဘူးလား?"

" 'ကိုယ့်ပုံစံအတိုင်း' ဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ?"

တက်ဂျူ က ခဏလောက် စဉ်းစားဟန်ပြုပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"လူယုတ်မာတစ်ယောက်လို နေလိုက်လေ?"

"ဘာပြောတယ်၊ ဒီကောင်?"

"အရင်တစ်ခါလိုပဲ လုပ်လိုက်စမ်းပါ။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ သမိုင်းမှာ ကျန်ရစ်မယ့် မီမ် (meme) တွေ ရအောင်ယူမယ်။ အဲဒါတွေနဲ့ အီမိုတီကွန် လုပ်ငန်းလေး ဘာလေး စလို့ရတာပေါ့။"

"......"

တခြားလူတွေရဲ့ ပုံတွေနဲ့ အီမိုတီကွန်လုပ်ငန်း မစပါနဲ့။

ဒီကိစ္စ၊ ဟိုကိစ္စတွေ ပြင်ဆင်နေရင်းနဲ့ပဲ မိုးလင်းသွားတော့သည်။

ယယ်ယူဒို ရှိ အမျိုးသားလွှတ်တော်သို့ သွားရန်အတွက် နံနက်စောစောကပင် အလုပ်ရှုပ်နေရသည်။ အဲလီ က ကျွန်ုပ်၏ လည်စည်းကို စည်းပေး၊ ဆံပင်ကို ပြင်ဆင်ပေးပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ နမ်းလိုက်သည်။

"ဒီနေ့လည်း ချောနေတာပဲ။ မိန်းကလေးတွေ စွဲလမ်းကုန်တော့မှာပဲ။"

ကျွန်ုပ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။"

တက်ဂျူ က ကျွန်ုပ်၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို အားပါးတရ ပုတ်လိုက်သည်။

"ဖိအားမရှိစေနဲ့နော်။"

"ဖိအားဆိုတာ လုံးဝမရှိပါဘူး။"

"ဆမ်မန်ဂွမ်ရဲ့ အနာဂတ်က မင်းပခုံးပေါ်မှာ တည်နေတယ်ဆိုတာကိုပဲ မှတ်ထားလိုက်။"

"......"

အာ... ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ မရှိခဲ့တဲ့ ဖိအားတွေက တက်လာတော့သည်။

***

စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ကြားနာပွဲ စတင်လေပြီ။

ကြားနာပွဲဆိုတာ ဘာလဲလို့ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်ုပ်ကို မေးလာရင် 'စောင့်ဆိုင်းခြင်း အနုပညာ' လို့ ဖြေချင်မိသည်။

သတင်းထဲမှာတော့ အော်ဟစ်ငြင်းခုံနေတဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို ရွေးထုတ်ပြီး ၁၀ မိနစ်လောက်ပဲ ပြသတာမို့ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသလို ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ အများစုက စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မေးမြန်းသူနဲ့ ဖြေကြားသူတို့ အလှည့်ကျစောင့်ရသည့်အချိန်၊ ကြားထဲက နားချိန်များနှင့် အချိန်တန်လျှင် စားရသည့် အစာစားချိန်များ ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်မှာ နောက်ဆုံးတန်းတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်ရင်း ကြားနာပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ကျွန်ုပ်အလှည့်က နောက်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဇာတ်လိုက်က နောက်ဆုံးမှ ပေါ်လာရတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ကျွန်ုပ်မတိုင်ခင် လွှတ်တော်အမတ်များရှေ့တွင် ထိုင်နေသည့် အပြာရောင်အိမ်တော်၏ မူဝါဒရေးရာ ဝန်ထမ်းချုပ် လီအွန်းဂွမ်းမှာ အကြီးအကျယ် အမေးခံ၊ အပြောခံနေရသည်။

လွတ်လပ်သော ပြည်သူ့ပါတီဝင်များမှာ အသေအချာ ပြင်ဆင်လာကြသည်။ မေးခွန်းထုတ်တိုင်း အချက်အလက်နှင့် စာရင်းဇယားအမျိုးမျိုးကို ထုတ်ပြကာ အစိုးရ၏ စီးပွားရေး ကျရှုံးမှုများကို အပြင်းအထန် ဝေဖန်နေကြသည်။

နည်းပညာမြင့် စက်မှုလုပ်ငန်းများမှာ ကောင်းမွန်နေပြီး တစ်ဦးချင်းစီ၏ GDP မှာလည်း ဒေါ်လာ ၃၀,၀၀၀ ကျော်လွန်နေသော်လည်း ပြည်သူတို့ ခံစားရသည့် စီးပွားရေးမှာ တိုးတက်လာခြင်း မရှိပေ။

အဆိုးရွားဆုံးမှာ အိမ်ခြံမြေနှင့် အိမ်ထောင်စု အကြွေးပင် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိအစိုးရ တက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မြို့တော်ဧရိယာရှိ အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများမှာ မကြုံစဖူး တိုးတက်နှုန်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ယခင်အစိုးရနှင့် မြေဈေးကစားသူများကို ဘယ်လောက်ပဲ အပြစ်တင်ပါစေ၊ ၎င်းမှာ မူဝါဒ ကျရှုံးမှုအဖြစ်သာ မြင်နိုင်သည်။

"စီးပွားရေး အညွှန်းကိန်းတွေက မဆိုးပါဘူး။ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာနဲ့ ဘက်ထရီကို အဓိကထားတဲ့ ပို့ကုန်တွေက သန်မာနေပြီး ကယ်လီဖိုးနီးယား ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး စီမံကိန်းအတွက် သံမဏိနဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာ ပို့ကုန်တွေကလည်း ဆက်တိုက် တိုးတက်နေပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် လွှတ်တော်အမတ် ဂျောင်မင်ဝု က အော်ဟစ်သကဲ့သို့ ပြောသည်။

"သာမန်ပြည်သူတွေ အခုလက်ရှိ ခံစားနေရတဲ့ စီးပွားရေးက အဆိုးရွားဆုံးပါ။ အလုပ်အကိုင် ရရှိမှုနှုန်းက ကျဆင်းနေပြီး အလုပ်လက်မဲ့နှုန်းက တက်နေတယ်။ အစိုးရက စောင့်ကြည့်ရင် ပိုကောင်းလာမယ်လို့ အမြဲပြောနေပေမဲ့ ဒါက 'ရစ်ပလေ' (Ripley) ရောဂါသည်တစ်ယောက် ပြောလေ့ရှိတဲ့ စကားနဲ့ ဆင်တူနေတယ်။"

ရစ်ပလေ ရောဂါစုဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် လိမ်ညာမှုများကို အမှန်တရားဟု ယုံကြည်နေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

တကယ်တော့ အစိုးရ၏ ရပ်တည်ချက်ကို နားလည်မရနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ စီးပွားရေးဆိုသည်မှာ စိတ်ဓာတ်ရေးရာဖြင့် အုပ်ချုပ်ရခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အစိုးရက စီးပွားရေး ပိုဆိုးလာမည်ဟု ပြောလိုက်ပါက လူတို့သည် ချက်ချင်းပင် သုံးစွဲမှုကို လျှော့ချလိုက်မည်ဖြစ်ရာ အခြေအနေမှာ တကယ်ပင် ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် စီးပွားရေး ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးနေပါစေ၊ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု ပြောရန်မှလွဲ၍ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဝန်ထမ်းချုပ် လီအွန်းဂွမ်း က ဆင်ခြေပေးသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားနေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ ကဏ္ဍတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ဝန်ခံပါတယ်။ လေးစားအပ်သော အမတ်အချို့ ထောက်ပြခဲ့သလိုပဲ စီးပွားရေး အခြေအနေကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်သွားမှာဖြစ်ပြီး ထိခိုက်လွယ်တဲ့ အုပ်စုတွေအတွက် ပိုမိုละเอียดကျတဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေကို စဉ်းစားသွားပါမယ်။"

လွတ်လပ်သော ပြည်သူ့ပါတီဝင်များက အော်ဟစ်ကာ တာဝန်ယူပေးရန် ဖိအားပေးနေစဉ်တွင် အသစ်သော နိုင်ငံရေးပါတီဝင်များမှာ ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ တရားရုံးတွင် တရားခံအတွက် ရှေ့နေလိုက်ပေးသကဲ့သို့ အစိုးရကို တတ်နိုင်သမျှ ကာကွယ်ပေးနေကြသည်။

အုပ်စုတူချင်း စုဝေးတတ်ကြသလို အာဏာရပါတီကလည်း အပြာရောင်အိမ်တော်ဘက်မှ ရပ်တည်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

အတိုက်အခံအမတ်များ၏ ပြစ်တင်ဝေဖန်မှုများ၊ အပြန်အလှန် ဆင်ခြေပေးခြင်းနှင့် ငြင်းခုံခြင်းများ၊ အာဏာရပါတီဝင်များ၏ အားပေးစကားနှင့် နွေးထွေးသည့် စကားများ၊ အာဏာရနှင့် အတိုက်အခံကြား လက်ညှိုးထိုး အော်ဟစ်ကြသည့် မြင်ကွင်းများ စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ သတင်းအတွက် မျက်နှာပွင့်စေရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေကြပုံရသည်။

ထိုအတောအတွင်း နေ့လယ်စာစားချိန် ရောက်လာသည်။ ကျွန်ုပ်အလှည့်ကို စောင့်ရင်းနဲ့တင် တစ်ဝက်လောက် ကုန်သွားပြီ။

"......"

ဒီလိုဆိုရင် မနက်ကတည်းက ခေါ်ရမှာပေါ့။ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့သူကို ဒီလိုမျိုး ထိုင်ခိုင်းထားရအောင် သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။

နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် ဝန်ထမ်းချုပ်နှင့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ်မှာ ထပ်မံ၍ အမေးခံ၊ အပြောခံရပြန်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာပင် နာကျင်စရာ ကောင်းလှသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အပြင်းအထန် ဝေဖန်ခံရပြီးနောက် နေရာမှ ထလိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ုပ်အလှည့် ရောက်လာတော့သည်။

ကျွန်ုပ်မှာ အလယ်တွင် ပြင်ဆင်ထားသော နေရာ၌ ထိုင်လိုက်သည်။ ရှေ့တွင် ထိုင်နေသော လွှတ်တော်အမတ်များက သားကောင်ကို ကြည့်သည့် သိမ်းငှက်၏ မျက်လုံးများဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များကပင် ဤအချိန်ကို သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် စောင့်မျှော်နေခဲ့ကြသလဲဆိုတာ သိသာနေသည်။

ပထမဆုံး စတင်ပြောဆိုသူမှာ လွတ်လပ်သော ပြည်သူ့ပါတီမှ လွှတ်တော်အမတ် ကင်ချန်းဝု ဖြစ်သည်။

"ဆမ်မန်ဂွမ် နယ်မြေကို ခွဲထုတ်ပြီး မြို့သစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ပေးဖို့ အစိုးရကို သင် တောင်းဆိုခဲ့တာ အမှန်ပဲလား?"

"ဟုတ်ကဲ့၊ အမှန်ပါပဲ။"

"ယခင်ကတည်းက သတ်မှတ်ထားတဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး နယ်မြေကို လျစ်လျူရှုပြီး ဆမ်မန်ဂွမ် နယ်မြေကိုပဲ သီးသန့် ခွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာက ဘာရည်ရွယ်ချက်လဲ?"

"ဖွံ့ဖြိုးရေး လုပ်ငန်းတွေကို ဆောင်ရွက်ဖို့အတွက် ပိုပြီး ထိရောက်မှု ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တဲ့အတွက်ကြောင့်ပါ။"

လွှတ်တော်အမတ် ကင်ချန်းဝု က ဤအချိန်ကို စောင့်နေခဲ့သူပမာ အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။

"ဒါဟာ ဒေသန္တရ အစိုးရတွေဆီက မြေကို အနိုင်ယူတာနဲ့ တူညီသလို ဒေသခံပြည်သူတွေကို လျစ်လျူရှုတာပဲ! ကုမ္ပဏီ အဆင်ပြေဖို့အတွက် အုပ်ချုပ်ရေး နယ်မြေတွေကို ခွဲလိုက်၊ ပေါင်းလိုက် လုပ်တာမျိုးက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?"

ကျွန်ုပ်မှာ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ? ဆယ်ဂျုံးမြို့ ကိုယ်တိုင်က ယောင်းဂီခရိုင်၊ ဂုံဂျူးမြို့နဲ့ ချွန်းဝမ်ခရိုင်တွေကနေ မြေတွေကို ခွဲထုတ်ပြီး တည်ဆောက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?"

"အာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက ဒေသခံပြည်သူတွေရဲ့ သဘောထားကို မေးမြန်းဖို့ လူထုဆန္ဒခံယူပွဲ လုပ်ရမယ့် ကိစ္စပဲ!"

လူထုဆန္ဒခံယူပွဲ လုပ်လျှင်ပင် ကျွန်ုပ် အနိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ ဒေသန္တရ အစိုးရများ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ဖွံ့ဖြိုးရေး လုံးဝမရှိသည်ထက် မြေအချို့ကို စွန့်လွှတ်ရသော်လည်း ဖွံ့ဖြိုးရေးကို အမြန်ဆုံး ဆောင်ရွက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ပြဿနာမှာ အချိန်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေသည်မှာ အဆမတန်ပင်၊ လူထုဆန္ဒခံယူပွဲအတွက် ဘယ်အချိန်မှာ အချိန်ပေးနိုင်မှာလဲ?

ကျွန်ုပ်မှာ မတုန်မလှုပ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ထားတာကတော့ အမတ်ကြီးရဲ့ မဲဆန္ဒနယ်ဖြစ်တဲ့ ချန်ဝမ်မြို့ဟာ လူထုဆန္ဒခံယူပွဲ မလုပ်ဘဲ မာဆန်နဲ့ ဂျင်ဟေးကို ပေါင်းစည်းခဲ့တာ မဟုတ်ပါလား။ အမတ်ကြီးရဲ့ ယုတ္တိဗေဒအတိုင်းဆိုရင် ချန်ဝမ်မြို့က မာဆန်နဲ့ ဂျင်ဟေးရဲ့ မြေကို အနိုင်ယူပြီး ဒေသခံပြည်သူတွေရဲ့ သဘောထားကို လျစ်လျူရှုခဲ့တာလို့ ပြောလို့ရမလား?"

လွှတ်တော်အမတ် ကင်ချန်းဝုမှာ ကျွန်ုပ်၏ စကားကြောင့် အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာ... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ဒါက အဲဒီကိစ္စနဲ့ အတူတူပဲလား?"

"ဒါဆို ဘာကများ ကွာခြားနေလို့လဲ?"

လွှတ်တော်အမတ် ကင်ချန်းဝုမှာ လည်ပင်းကြောများ ထောင်လာသည်အထိ ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"ချန်ဝမ်မြို့ကို ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ချန်ဝမ်မြို့က ပိုပြီးတောင် ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တာပဲ! လူဦးရေကလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာပြီး လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ကဆိုရင် အပျော်ရွှင်ဆုံးနဲ့ နေထိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံးမြို့အဖြစ်တောင် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသေးတယ်!"

သူတို့က ဘယ်နေရာမှာ သုတေသနလုပ်လို့ အဲဒီလို ရလဒ်ထွက်လာတာလဲ? ဒါမှမဟုတ် ချန်ဝမ်မြို့က အရာရှိတွေကိုပဲ မေးမြန်းခဲ့တာများလား။

"အမတ်ကြီး ပြောသလိုပဲ ချန်ဝမ်မြို့က ပေါင်းစည်းပြီးနောက်မှာ ပိုပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သလို ဆမ်မန်ဂွမ်မြို့လည်း အဲဒီလိုမျိုးပဲ ဖြစ်လာမှာပါ။"

"ဒါဆို ဘာလို့ မြို့အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး လုပ်နေရတာလဲ? တကယ်လုပ်မယ်ဆိုရင်လည်း တန်းလုပ်လိုက်ပေါ့!"

ကျွန်ုပ်သည် ထိုင်နေကြသော လွှတ်တော်အမတ်များ၏ မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အသစ်သော နိုင်ငံရေးပါတီဝင်တိုင်းက ထောက်ခံနေကြသည်မဟုတ်သလို လွတ်လပ်သော ပြည်သူ့ပါတီဝင်တိုင်းကလည်း ကန့်ကွက်နေကြသည် မဟုတ်ပေ။

အမတ်တစ်ဦးစီတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအလိုက် ခေါင်းထဲမှာ တွက်ချက်နေကြပုံရသည်။ သူတို့၏ တွက်ချက်မှုတွင် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူတို့၏ မဲဆန္ဒရှင်များ၏ သဘောထားပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းကို ရန်သူလုပ်စရာ မလိုပေ။ အတိုက်အခံဘက်မှ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို မိမိဘက် ပါလာအောင် စည်းရုံးနိုင်ပါက မဟာမိတ်ကို တိုးပွားစေပြီး ရန်သူ့တပ်ကို အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။

ကျွန်ုပ်သည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ချန်ဝမ်က စက်မှုလုပ်ငန်း အလွန်အမင်း ဖွံ့ဖြိုးတဲ့ မြို့ပါ။ ဆမ်မန်ဂွမ်ကလည်း ချန်ဝမ်လိုပဲ တောင်ဘက်ပိုင်းမှာ တည်ရှိနေတာပါ။ ဆမ်မန်ဂွမ်ကို နည်းပညာမြင့် စက်မှုမြို့တော်အဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေဖို့ ချန်ဝမ်ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ စက်ရုံတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါတယ်။ တနည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ချန်ဝမ်ဟာ တောင်ဘက် ကမ်းရိုးတန်းဒေသ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးမှာ အရေးအပါဆုံး မိတ်ဖက်ဖြစ်လာမှာပါ။ OTK ကုмпаဏီအနေနဲ့ ဆမ်မန်ဂွမ်နဲ့ ချန်ဝမ်ကို ချိတ်ဆက်ပြီး တက်တက်ကြွကြွ ပူးပေါင်းဖွံ့ဖြိုးသွားဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။"

ထိုအခါ လည်ပင်းကြောများထောင်ကာ မျက်နှာနီရဲနေခဲ့သော လွှတ်တော်အမတ် ကင်ချန်းဝုသည် ရုတ်တရက်ပင် သိုးသူငယ်လေးကဲ့သို့ အသံကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။

"အာ... အဲဒီလိုလား? ခင်ဗျားမှာ အစီအစဉ်တစ်ခု အစကတည်းက ရှိနေတာကိုး။"