လူသားတို့သည် သင်ယူတတ်မြောက်နိုင်စွမ်းရှိကြသည်။
ပြီးခဲ့သည့်ကြားနာပွဲမှ သင်ခန်းစာကို ရယူပြီးနောက် လစ်ဘရယ်ပြည်သူ့ပါတီသည် ယခုစီးပွားရေးဆိုင်ရာကြားနာပွဲအတွက် အထူးပင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။ အစိုးရ၏စီးပွားရေးဆိုင်ရာချို့ယွင်းချက်များကို ထောက်ပြရာ၌ ၎င်းတို့သည် အတော်အတန်အောင်မြင်မှုရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။
ယခုကျန်ရှိနေသည့်ပြိုင်ဘက်မှာ ကန်ဂျင်ဟူး ဖြစ်သည်။
လစ်ဘရယ်ပြည်သူ့ပါတီသည် ဖြည့်စွက်ဘတ်ဂျက်ငွေများမှာ Saemangeum ဒေသတွင်သာစုပြုံနေကြောင်းကို အလေးပေးပြောဆိုကာ အခြားဒေသများ၌မကျေနပ်မှုများမြင့်တက်လာစေရန်နှင့် ကန့်ကွက်မှုများကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်အောင်ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
၎င်းတို့သည် အစီအစဉ်တစ်ရပ်ကိုရေးဆွဲပြီး ထိုအစီအစဉ်အတိုင်းတုံ့ပြန်ရန်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း လုံးဝမျှော်လင့်မထားသည့်အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“လက်ရှိမှာ ပြည်သူအများအပြားဟာ Saemangeum ဒေသရဲ့မူလသဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ပျက်စီးသွားမှာကို စိုးရိမ်နေကြပါတယ်...”
Pohang Nam-gu ကိုယ်စားပြု လစ်ဘရယ်ပြည်သူ့ပါတီမှ လွှတ်တော်အမတ် Lee Cheol-seung ၏မေးခွန်းပင်မဆုံးသေးမီမှာပင် ကန်ဂျင်ဟူး က ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။
“Pohang ဒေသကအလုပ်သမားတွေကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောပါရစေ။”
ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည့်စကားကြောင့် လွှတ်တော်အမတ် Lee Cheol-seung မှာ အံ့အားသင့်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒီစကားက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။”
ကန်ဂျင်ဟူး က ပြုံးလိုက်ပြီး ချောမွေ့စွာရှင်းပြသည်။
“Pohang ဟာ POSCO ရုံးစိုက်ရာ သံမဏိနဲ့စက်မှုလုပ်ငန်းတွေရဲ့မြို့တော်ဖြစ်ပါတယ်။ Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် ကျွန်တော်တို့ဟာ Pohang သံမဏိစက်မှုဇုန်ကနေ သံမဏိပစ္စည်းတွေကို ဦးစားပေးဝယ်ယူဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းတွေစတင်တာနဲ့ Pohang ကစက်ရုံတွေဟာ ၂၄ နာရီပတ်လုံးအနားမယူဘဲ လည်ပတ်နေရတော့မှာမို့ အချိန်ပိုဆင်းပြီး ရေနံ တွေနဲ့အလုပ်လုပ်ကြမယ့် အလုပ်သမားတွေကို အရင်ဆုံးကျေးဇူးတင်စကားပြောချင်တာပါခင်ဗျာ။”
ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ လွှတ်တော်အမတ် Lee Cheol-seung သည် သူပြင်ဆင်ထားသည့်စာရွက်စာတမ်းများကို ချက်ချင်းပင်ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
“သြော်... ဟုတ်လား။ နားလည်ပါပြီ။”
ဒါက အစပျိုးခြင်းမျှသာဖြစ်သည်။
Daegu Dalseong Gap မှ လစ်ဘရယ်ပြည်သူ့ပါတီ လွှတ်တော်အမတ် Cho Jae-hoon က ပြောသည်။
“Daegu Technopolis ဟာ တောင်ကိုရီးယားရဲ့စက်ရုပ်လုပ်ငန်းကဏ္ဍမှာ အရေးအပါဆုံးအခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နေပါတယ်။ စက်ရုပ်လုပ်ငန်းဟာ စတုတ္ထမြောက်စက်မှုတော်လှန်ရေးခေတ်ကို ဦးဆောင်မယ့်အရေးကြီးဆုံးလုပ်ငန်းဖြစ်တဲ့အတွက် Saemangeum နဲ့ Daegu ကို ချိတ်ဆက်ပေးမယ့် စက်ရုပ်လမ်းကြောင်း (Robot Belt) ကို တည်ဆောက်သွားမှာဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာ Daegu ကို စက်ရုပ်လုပ်ငန်းရဲ့ဗဟိုချက်မဖြစ်လာစေဖို့ ဘက်ပေါင်းစုံကနေအပြည့်အဝပံ့ပိုးပေးသွားပါမယ်။”
“အင်း... အဲဒီအတွက် မျှော်လင့်နေပါ့မယ်။”
Uljin ခရိုင်မှ လစ်ဘရယ်ပြည်သူ့ပါတီ လွှတ်တော်အမတ် Nam Yong-seok က ပြောသည်။
“Uljin မှာ ကိုရီးယားရဲ့အကြီးဆုံးနျူကလီးယားဓာတ်အားပေးစက်ရုံရှိပါတယ်။ Saemangeum မှာတည်ထောင်မယ့် TWR သုတေသနဌာနဟာ နျူကလီးယားဓာတ်အားပေးစက်ရုံတွေရဲ့လုံခြုံရေးကိုမြှင့်တင်ဖို့နဲ့ ဆက်စပ်အဆောက်အအုံတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေပိုမိုတိုးမြှင့်ဖို့အတွက် နျူကလီးယားဌာနချုပ်နဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သွားမှာပါ။”
“အော်... ဟုတ်ကဲ့။ TWR က အရေးကြီးပါတယ်။”
Ulsan Jung-gu မှ လစ်ဘရယ်ပြည်သူ့ပါတီ လွှတ်တော်အမတ် Lee Han-chool က ပြောသည်။
“Ulsan ဟာ သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေးနဲ့မော်တော်ယာဉ်လုပ်ငန်းတွေဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်တဲ့ ကိုရီးယားကုန်ထုတ်လုပ်မှုရဲ့နှလုံးသည်းပွတ်ဖြစ်ပါတယ်။ Eunseong Cha Group အနေနဲ့ Ulsan ကမော်တော်ယာဉ်စက်ရုံတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေတိုးမြှင့်ပြီး အစိတ်အပိုင်းပေးသွင်းသူတွေကို မွေးထုတ်ပေးသင့်ပါတယ်။”
“ကျွန်တော်အလေးအနက်တောင်းဆိုအပ်ပါတယ်။”
Tongyeong မှ လစ်ဘရယ်ပြည်သူ့ပါတီ လွှတ်တော်အမတ် Kim Sung-kyu က ပြောသည်။
“Tongyeong မှာ ကျွန်းဆွယ်တွေနဲ့ကျွန်းတွေ လှပစွာပေါင်းစပ်နေတဲ့သဘာဝပရဒိသုရှိပါတယ်။ ခရီးသွားလုပ်ငန်းအတွက် အရင်းအမြစ်မျိုးစုံလည်းရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သွားလာရခက်ခဲတာကြောင့် ပြည်တွင်းခရီးသွားတွေလောက် နိုင်ငံခြားခရီးသွားမများပါဘူး။ ဒါကြောင့် Saemangeum ကိုလာရောက်တဲ့နိုင်ငံခြားခရီးသွားတွေကို Tongyeong အပါအဝင် Gyeongnam ဒေသရဲ့ခရီးသွားလုပ်ငန်းနဲ့ချိတ်ဆက်ပေးဖို့ နည်းလမ်းတွေကိုစီစဉ်နေပါတယ်။ လွှတ်တော်အမတ်ရဲ့အမြင်က ဘယ်လိုရှိပါသလဲ။”
“အင်း... အဲဒါက အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့စိတ်ကူးတစ်ခုလို့ ထင်ပါတယ်။”
ကန်ဂျင်ဟူး သည် လွှတ်တော်အမတ်များ၏ဒေသဆိုင်ရာမကျေနပ်ချက်များကို ဖြေရှင်းပေးနေသည့်အလား ၎င်းတို့ကိုချော့မော့ပြောဆိုနေသည်။
ထိုသို့သောအခြေအနေများထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ မေးခွန်းထုတ်နေသည့်လွှတ်တော်အမတ်များ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရန်လိုသည့်ပုံစံမှပြောင်းလဲသွားပြီး Santa Claus ထံမှလက်ဆောင်ကိုစောင့်မျှော်နေသည့်ကလေးငယ်များ၏မျက်လုံးများကဲ့သို့ဖြစ်လာကြသည်။
ပြောသူအပေါ်မူတည်ပြီး စကားလုံးများသည် အမှန်တရားသို့မဟုတ်အလိမ်အညာဖြစ်သွားနိုင်သည်။ တခြားသူသာပြောပါက ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသည့်စကားဟုဆိုကာ ပယ်ချခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း ကန်ဂျင်ဟူး ဖြစ်နေသည့်အတွက်မူ ကိစ္စကတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
သူက စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဝမ်ငွေရာပေါင်းများစွာကိုလှုပ်ရှားနိုင်သူဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကိုနားလည်နိုင်ပါသည်။
လူဦးရေလျော့နည်းသွားမည်ကိုစိုးရိမ်နေသည့်လွှတ်တော်အမတ်များအတွက် ကန်ဂျင်ဟူး သည် ကတိပေးသည့်အလား ပြောလိုက်သည်။
“Saemangeum မှာတည်ဆောက်မယ့်စက်ရုံတွေဟာ အဆင့်မြင့်နည်းပညာလုပ်ငန်းတွေဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး တခြားဒေသတွေကလက်ရှိကုန်ထုတ်လုပ်မှုစက်ရုံတွေကို လုံးဝလုယူမှာမဟုတ်ပါဘူး။ Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးရေးမှာအရေးအကြီးဆုံးကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသတွေနဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ပါပဲ။ စက်မှုလုပ်ငန်းသစ်တွေကိုမွေးထုတ်ပေးခြင်းအားဖြင့် ရှိရင်းစွဲကုန်ထုတ်လုပ်မှုတွေနဲ့အတူတကွဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုမြှင့်တင်ပေးမှာဖြစ်ပြီး ခရီးသွားလုပ်ငန်းနဲ့ဝန်ဆောင်မှုကဏ္ဍတွေမှာလည်း ချိတ်ဆက်မှုတွေကို ပိုမိုခိုင်မာစေမှာပါ။ ထို့အပြင် နိုင်ငံခြားဘဏ္ဍာရေးကုမ္ပဏီတွေကို Saemangeum ကိုဆွဲဆောင်ခြင်းဖြင့် ဒေသတွင်းအသေးစားနှင့်အလတ်စားလုပ်ငန်းများ (SMEs) အတွက် ရန်ပုံငွေရရှိဖို့ပိုမိုလွယ်ကူစေမှာဖြစ်ပြီး ရန်ပုံငွေတစ်ခုကိုဖန်တီးကာ ဒေသအသီးသီးကကုန်ထုတ်လုပ်မှုနဲ့ခရီးသွားဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းတွေ ကြီးထွားလာအောင်ပံ့ပိုးပေးသွားပါမယ်။”
Gangwon-do, Chungcheong-do, Gyeongsang-do, Daegu မြို့, Busan မြို့, Ulsan မြို့နှင့် အခြားဒေသများကို ကိုယ်စားပြုသည့်လွှတ်တော်အမတ်များအားလုံးသည် မေးခွန်းထုတ်ခြင်းကိုရပ်လိုက်ကာ ခေါင်းကိုအားပါးတရငြိမ့်ပြကြသည်။
***
ကျွန်တော်သိပ်ပြီးအာရုံမစိုက်မိခဲ့ပေမဲ့ လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်ရဲ့အာဏာကတော့ တကယ်ကိုကြီးမားပါတယ်။
အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သင်္ကေတသဘောပါ။ လွှတ်တော်အမတ် (၃၀၀) သည် ပြည်သူသန်း (၅၀) ကိုကိုယ်စားပြုပါတယ်။ ဒါကြောင့် လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်ဟာ လူပေါင်း (၁၇၀,၀၀၀) ကိုယ်စားပြုနေတာပါ။ ကောင်းပါပြီ၊ ဒါက လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်ရဲ့စိတ်သဘောထားက ပြည်သူတွေရဲ့စိတ်သဘောထားနဲ့ တစ်ထပ်တည်းကျတယ်လို့ ဆိုလိုတာတော့မဟုတ်ပါဘူး။
Incheon Yeongjongdo ကိုကိုယ်စားပြုသည့် လွှတ်တော်အမတ် Yeon Seong-su။ သူသည် ယခင်က Incheon မြို့တော်ဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးပြီး မြို့တော်ဝန်ဘဝကတည်းက Incheon တွင် အမျိုးမျိုးသောဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းများကို ဦးဆောင်ခဲ့သည့်သမိုင်းကြောင်းရှိသူဖြစ်သည်။
လွှတ်တော်အမတ် Yeon Seong-su က ရုတ်တရက်ပြောလာသည်။
“Saemangeum ကိုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင်လုပ်မယ့်အစား Eight City ကိုအရင်ဆုံးဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်သင့်ပါတယ်။ Yeongjongdo မှာမြေဖို့ဖို့အတွက် ဝမ်ငွေ (၃၀၀) ထရီလီယံကို ချက်ချင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ OTK Company အနေနဲ့ Incheon ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့အတွက် ဒီမှာရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ အစီအစဉ်ရှိပါသလား။”
ရုတ်တရက်ကြီးဖြစ်လာတာမို့ ခဏတာစကားမပြောနိုင်ဘဲ ငေးမောသွားမိသည်။
“ဒါက အခုထိရှိနေသေးတာလား။”
“ရှိတာပေါ့! Eight City ဟာ Incheon နဲ့ Yeongjongdo ရဲ့အနာဂတ်ပဲ!”
Dubai ကမြို့သစ်တစ်ခုတည်ဆောက်နေတဲ့အချိန်တုန်းက မီဒီယာတွေက ‘သဲကန္တာရထဲကအံ့ဖွယ်ရာ’ ဆိုပြီး ချီးကျူးရေးသားခဲ့ကြသလို အဲဒီခေတ်ကနိုင်ငံရေးသမားတွေကလည်း ကိုရီးယားမှာအဲဒီလိုမျိုးကြီးမားတဲ့အင်ဂျင်နီယာစီမံကိန်းတွေလိုအပ်ကြောင်း အော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့ကြတယ်။
အဲဒီအချက်ကိုစွဲလမ်းသွားတဲ့ ဒေသန္တရအစိုးရတွေအားလုံးကလည်း မြို့သစ်ဖွံ့ဖြိုးရေးအစီအစဉ်တွေကိုကြေညာရင်း အဲဒီလှိုင်းထဲကိုခုန်ဆင်းခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက မြို့သစ်စီမံကိန်းတွေအမျိုးမျိုးထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။
Global City, Sky City, Tomorrow City, Design City, Robot City, Creative Economy City စသဖြင့်ပေါ့။
အဲဒီထဲမှာမှ အထွတ်အထိပ်ကတော့ Eight City ဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းပါပဲ။ တစ်နိုင်ငံလုံးကမြို့သစ်ဖွံ့ဖြိုးရေးအစီအစဉ်အားလုံးကိုပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ဒီစီမံကိန်းကိုမမှီပါဘူး။
ဒါဟာ Yeongjongdo ရဲ့တောင်ဘက်၊ Yongyudo နဲ့ Muuido အနီးမှာမြေဖို့ပြီး (၈) ဂဏန်းပုံစံဧရိယာ (၈၀) စတုရန်းကီလိုမီတာရှိတဲ့မြို့တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်မယ့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားပြီးခမ်းနားတဲ့စီမံကိန်းတစ်ခုပါ။
(၈) ဂဏန်းကိုရွေးချယ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းကတော့ တရုတ်လူမျိုးတွေအနှစ်သက်ဆုံးဂဏန်းဖြစ်တဲ့အတွက် တရုတ်အရင်းအနှီးတွေကိုဆွဲဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်တာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ရင် ဒါဟာ Dangun (ကိုရီးယားကိုစတင်တည်ထောင်သူ ဒဏ္ဍာရီလာပုဂ္ဂိုလ်) ခေတ်ကတည်းက အကြီးဆုံးဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းအဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်သွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့အခုထိမဖြစ်လာသေးတာလဲ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒါဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့စီမံကိန်းတစ်ခုဖြစ်နေလို့ပါပဲ။
Eight City အတွက် ခန့်မှန်းခြေကုန်ကျစရိတ်က ဝမ်ငွေ (၃၁၇) ထရီလီယံပါ။
ဒီပမာဏဟာ အဲဒီအချိန်ကတစ်နှစ်စာနိုင်ငံတော်ဘတ်ဂျက်နဲ့ညီမျှပါတယ်။ ဒီငွေနဲ့ဆိုရင် နိုင်ငံတစ်ဝန်းမှာရှိတဲ့မြို့သစ်အားလုံးကိုဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်လို့ရသလို၊ ကောင်းကင်ယံကိုထိုးဖောက်နေတဲ့အဆောက်အအုံကြီးတွေကိုလည်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီးဆောက်လို့ရပါသေးတယ်။
“Eight City ကိုအရင်ဆုံးဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်ရမယ်။ Saemangeum မြို့သစ်ကိုတော့ လုပ်ပြီး ဘာလို့ Eight City ကိုမလုပ်ရမှာလဲ။”
“…… တကယ်ပဲ မသိလို့မေးနေတာလားဗျာ။”
Incheon မှာ Yeongjongdo ၊ Songdo နဲ့ Cheongna တို့လို ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်စရာနေရာတွေအများကြီးရှိနေတာပါ။ လက်ရှိမြေနေရာတွေကိုတောင် ဘတ်ဂျက်မလောက်လို့မဖွံ့ဖြိုးနိုင်တဲ့အခြေအနေမှာ ပင်လယ်ကိုဖို့ဖို့အတွက် ထရီလီယံပေါင်းများစွာကိုသွန်ချဖို့ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
ဘယ်လိုအရူးမျိုးက ဒီအစီအစဉ်ကိုစဉ်းစားလိုက်တာလဲ။
သာ၍ ဂျင်ဟူး သာဒီမှာရှိနေရင် SimCity တောင် ဒီလိုပုံစံနဲ့မကစားဘူးဆိုပြီး ဆဲဆိုနေလောက်ပြီ။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒါဟာလက်တွေ့မကျဘူးဆိုတာသိနေမှာပါ။ ဒါကြောင့်ပဲ သူကသူ့ကိုရွေးကောက်တင်မြှောက်သူတွေကို ‘ငါတို့အတွက် ဘယ်လောက်တောင်ကြိုးစားနေလဲ’ ဆိုတာပြချင်လို့ ဒီလိုလုပ်နေတာများလား။
“Yeongjongdo ရဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာမျှော်လင့်ချက်ဖြစ်တဲ့ Eight City ဖွံ့ဖြိုးရေးကို အပြုသဘောဆောင်ပြီးပြန်လည်သုံးသပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။”
လွှတ်တော်အမတ် Yeon Seong-su က Eight City ဖွံ့ဖြိုးရေးအကြောင်းကို နောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ်လောက်အလေးပေးပြောဆိုပြီးနောက် မိုက်ခရိုဖုန်းကိုလွှဲပေးလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ လွှတ်တော်အမတ် Baek Chang-joo ရဲ့အလှည့်ရောက်လာသည်။
“ကျွန်တော်တို့မြို့ကလည်း အပန်းဖြေဥယျာဉ်စီမံကိန်းတစ်ခုကိုဆောင်ရွက်နေပါတယ်။ MOU တောင်လက်မှတ်ရေးထိုးထားပြီး အပန်းဖြေဥယျာဉ်နဲ့လူနေအိမ်ရာပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံးအပန်းဖြေမြို့တော်ကိုတည်ဆောက်ဖို့ စီစဉ်ထားပေမဲ့ အခုထိမြေတောင်မတူးရသေးဘူးဗျ!”
အပန်းဖြေဥယျာဉ်တစ်ခုကိုဆွဲဆောင်ပြီး ဘေးမှာရောင်းချဖို့တိုက်ခန်းတွေဆောက်မယ့် အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့အစီအစဉ်ပါ။ အမှတ်တရပြောရရင် အဲဒီ MOU ကိုလက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့တာ (၁၀) နှစ်တောင်ရှိသွားပြီ၊ အခုထိတော့လုပ်မလား မလုပ်ဘူးလားဆိုတဲ့စကားတွေပဲရှိနေတုန်းပါ။
ကျွန်တော်ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
“စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ဆက်လုပ်လို့ရတာပဲလေ။ ကျွန်တော်ကတားထားလို့လား။”
“ခင်ဗျားက Saemangeum ကို Disneyland ရော၊ Universal Studios ရော ခေါ်နေတာမဟုတ်လား။ အဲဒီအခါကျရင် ဘယ်သူကကျွန်တော်တို့မြို့ကအပန်းဖြေဥယျာဉ်ကို လာတော့မှာလဲ။ အတိုင်းအတာအရရော၊ နာမည်ကျော်ကြားမှုအရရော ကျွန်တော်တို့ကယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလေ။”
“ဈေးကွက်စီးပွားရေးစနစ်မှာ ယှဉ်ပြိုင်မှုဆိုတာ သဘာဝပဲ။ ခင်ဗျားတို့မဲဆန္ဒနယ်အတွက်ဆိုပြီး ကျွန်တော်ကအပန်းဖြေဥယျာဉ်မဆောက်ဘဲနေလို့မှမရတာ။”
“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ပြောချင်တာက Disneyland ကိုကျွန်တော်တို့မြို့ဆီပေးလိုက်ပါ။ Universal Studios က Saemangeum ကိုလာမှာဆိုတော့ Saemangeum မှာ Universal Studios၊ ကျွန်တော်တို့မြို့မှာ Disneyland ပေါ့။ တစ်နေရာစီမှာတစ်ခုစီရှိနေတာက ပြည်သူတွေအတွက် ပိုကြည့်ကောင်းမနေဘူးလား။”
ကျွန်တော်အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။
“Disneyland က အဲဒီကိုသွားချင်မယ်လို့ ခင်ဗျားထင်နေတာလား။”
လွှတ်တော်အမတ် Baek Chang-joo က အဓိပ္ပာယ်ပါသောလေသံဖြင့်ပြောသည်။
“အင်း... စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး က သူတို့ကိုစည်းရုံးပေးလို့မရဘူးလား။”
“……”
ကျွန်တော်က ဘာကြောင့်လုပ်ပေးရမှာလဲ။
Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက မြို့ကြီးပြကြီးတွေ ဒါမှမဟုတ် နယ်မြို့တွေအတွက် ထိခိုက်မှုရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့စက်မှုလုပ်ငန်းတွေက အစကတည်းကထပ်တူကျနေတာမဟုတ်လို့ပါ။
ဒါပေမဲ့ ဆိုးလ်နဲ့မြို့တော်ဧရိယာကတော့ ကိစ္စတစ်မျိုးပါ။ Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းသာ ရှေ့ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ကုမ္ပဏီကြီးတွေအနေနဲ့ မြေဈေးကြီးကြီး၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ဒေသခံတွေရဲ့ကန့်ကွက်မှုတွေကိုရင်ဆိုင်ပြီး မြို့တော်ဧရိယာမှာရင်းနှီးမြှုပ်နှံစရာအကြောင်းမရှိတော့ပါ။
တကယ်လည်း Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးရေးအစီအစဉ်ကိုကြေညာပြီးနောက် ကုမ္ပဏီတွေက မြို့တော်ဧရိယာရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအစီအစဉ်တွေကိုဆိုင်းငံ့လိုက်ကြပြီး တတိယမြောက်မြို့သစ်စီမံကိန်းလည်း ဘရိတ်အုပ်သွားခဲ့သည်။
ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ မြို့တော်ဧရိယာမှာမဲဆန္ဒနယ်ရှိတဲ့လွှတ်တော်အမတ်တွေက တစ်ခုခုရလိုက်မလားဆိုတဲ့မျှော်လင့်ချက်နဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေအမျိုးမျိုးလုပ်လာကြတာဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော်ကတစ်ခုခုပေးလိုက်တာနဲ့ သူတို့ကကျွန်တော့်ကို ‘ပေးကမ်းသူအပင်’ လိုသဘောထားနေကြပုံပါပဲ။ သူတို့က ဘာကြောင့်များကျွန်တော့်ဆီကနေ ဒီလောက်တောင်မျှော်လင့်နေကြတာလဲ။
ငြင်းပယ်မယ့်အစား ‘အပြုသဘောဆောင်ပြီးသုံးသပ်မယ်’ သို့မဟုတ် ‘ဆွေးနွေးကြည့်မယ်’ ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေနဲ့ပဲ လှည့်ပတ်ပြောဆိုနေလိုက်သည်။
လွှတ်တော်အမတ်တွေရဲ့တိုက်စစ်ကမထိရောက်ဘူးလို့ ခံစားမိတဲ့အခါ သိသိသာသာအားပျော့သွားပြီးနောက် လစ်ဘရယ်ပြည်သူ့ပါတီရဲ့ခေါင်းဆောင်ပိုင်းက တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာကာ မေးခွန်းထုတ်တဲ့အစီအစဉ်ကိုပြောင်းလဲလိုက်သည်။
အခုထိဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက လေ့ကျင့်ခန်းသက်သက်ဆိုရင် ဒါကတော့ပွဲကြီးပဲ။
ဒီတစ်ခါရှေ့ထွက်လာတဲ့လွှတ်တော်အမတ်ကတော့ လစ်ဘရယ်ပြည်သူ့ပါတီရဲ့အကြီးတန်းကောင်စီဝင် Yeo Hwan-soo ဖြစ်သည်။ အသက် (၇၀) ကျော်အရွယ် သူကပါတီအတွင်းမှာ အသက်အကြီးဆုံးဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေထဲကတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူပါ။
သူကပြင်ဆင်လာတဲ့စာရွက်စာတမ်းတွေကို ထုတ်လိုက်သည်။
“Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအေဂျင်စီနဲ့ OTK Company တို့က Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးရေးကော်ပိုရေးရှင်းကို အတူတကွတည်ထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါဟာ နိုင်ငံရေးနဲ့စီးပွားရေးပူးပေါင်းကြံစည်မှုဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုကို ဦးစားပေးဆက်ဆံနေတာပဲ။”
“အစိုးရနဲ့ကုမ္ပဏီတစ်ခုလက်တွဲပြီး မြို့သစ်တည်ဆောက်တာမှာ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ။”
“နာမည်သာအများပိုင်ကော်ပိုရေးရှင်းလို့ခေါ်တာ။ OTK Company ကရှယ်ယာအများစုကို ယူထားတာမဟုတ်ဘူးလား။”
“OTK Company ရဲ့ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်မှုက (၄၉) ရာခိုင်နှုန်းအထိပဲကန့်သတ်ထားပြီး Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအေဂျင်စီက ရှယ်ယာအများစုကိုပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။”
Yeo Hwan-soo ကမျက်လုံးကိုကျဉ်းမြောင်းစေပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဖိအားပေးသည်။
“ပြီးတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ နာမည်ခံအများပိုင်ဖွံ့ဖြိုးရေးသက်သက်ပဲ။ OTK Company က တကယ်တမ်းဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းကိုဦးဆောင်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။”
“ကျွန်တော်တို့ကအစိုးရနဲ့အနီးကပ်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်သွားမှာပါ။”
“စကားကိုလှည့်ပတ်မပြောစမ်းပါနဲ့! OTK Company ကဖွံ့ဖြိုးရေးဦးဆောင်မှုရှိတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ဟုတ်လား၊ မဟုတ်လား။ ‘ဟုတ်တယ်’ ဒါမှမဟုတ် ‘မဟုတ်ဘူး’ ဆိုတာပဲဖြေ! ဟုတ်လား၊ မဟုတ်လား!”
ကျွန်တော်ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“လိမ်မပြောနဲ့... ဟင်? ခင်ဗျားအခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ။”
“‘ဟုတ်ပါတယ်’ လို့ပြောတာပါ။ OTK Company က Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးရေးကိုဦးဆောင်သွားမှာဆိုတာ မှန်ပါတယ်။”
“အာ၊ မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားဘာပြောလိုက်တာလဲ။”
ကျွန်တော်ဝန်ခံလိမ့်မယ်လို့မထင်ထားပုံရတဲ့ Yeo Hwan-soo က အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်သွားသည်။
ကျွန်တော်တည်ငြိမ်စွာဆက်ပြောလိုက်သည်။
“Saemangeum ဖွံ့ဖြိုးရေးကိုအစိုးရကဆက်တိုက်ကြိုးပမ်းခဲ့ပေမဲ့ တိုးတက်မှုကနှေးကွေးလွန်းလို့ မြေဖို့တာတောင်သေချာမပြီးသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ OTK Company ကသာလုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင် ပထမအဆင့်ဖွံ့ဖြိုးရေးကို (၃) နှစ်အတွင်းမှာ ကျွန်တော်တို့အပြီးသတ်နိုင်ပါတယ်။”
Yeo Hwan-soo ကမျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။
“အေး၊ ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် (၃) နှစ်အတွင်းမှာ စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်းမပြီးမြောက်ခဲ့ရင် ခင်ဗျားရဲ့ရှယ်ယာတွေကိုပြန်ပေးပြီး OTK Company ရဲ့စီအီးအိုရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပေးမလား။”
ကျွန်တော်ခေါင်းကိုစောင်းလိုက်သည်။
“အဲဒီလောက်အထိလုပ်ပေးရမှာလား။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် သူကကောင်းမွန်တဲ့အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ရသွားသလိုမျိုးအော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒါဆို ခင်ဗျားမလုပ်နိုင်တဲ့အရာကို လုပ်နိုင်သလိုလိုနဲ့ လိမ်ညာနေတာပေါ့! ပြည်သူတွေကို ချက်ချင်းတောင်းပန်လိုက်စမ်း!”
သူကအခြေအနေကို အတော်လေးကိုပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။
သူ့ရဲ့ပုံစံကကြည့်ရဆိုးလှတာကြောင့် ကျွန်တော်ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်ကပထမအဆင့်ဖွံ့ဖြိုးရေးကို (၃) နှစ်အတွင်းအပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ရင် လွှတ်တော်အမတ်ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့ရာထူးကနေနုတ်ထွက်ပြီး နိုင်ငံရေးလောကကနေအနားယူမယ်လို့ ဒီနေရာမှာပြည်သူတွေကို ကတိပေးမလား။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် Yeo Hwan-soo ကနားမှားသွားသလိုမျိုးကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာ-ဘာပြောလိုက်တယ်၊ ခင်ဗျား။”
ကျွန်တော်က သဘာဝကျသလိုမျိုးပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့မဲဆန္ဒနယ်မှာရှိတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုမှာမီးလောင်တဲ့ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်ပွားနေချိန်တုန်းက စီးပွားရေးသမားတွေနဲ့ဂေါက်ရိုက်လောင်းကစားလုပ်ရင်းမိသွားလို့ တောင်းပန်ခဲ့ဖူးတဲ့သူဆိုတော့ ခင်ဗျားကောင်းကောင်းသိမှာပါ။ လောင်းကြေးထပ်တော့မယ်ဆိုရင် နှစ်ဖက်စလုံးကတစ်ခုခုထည့်ရမှာပေါ့။ ဘာလို့ကျွန်တော့်ကိုပဲ ထည့်ခိုင်းနေတာလဲ။ ကျွန်တော်ကကျွန်တော့်ရာထူးကိုလောင်းမယ်၊ ခင်ဗျားလည်းခင်ဗျားရာထူးကို လောင်းလိုက်လေ လွှတ်တော်အမတ်ကြီး။ ယုံကြည်ချက်ရှိရင်လုပ်လိုက်။ ကြက်မလေးလို... မဟုတ်ဘူး၊ ယုံကြည်ချက်မရှိရင်တော့ ဒါကိုလက်လျှော့လိုက်တော့။”
အဲဒီစကားတွေကြောင့် Yeo Hwan-soo ကဒေါသထွက်လွန်းလို့ ပေါက်ကွဲတော့မလိုဖြစ်သွားပြီး ခုန်ပေါက်ကာအော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဘာ! ကြက်မလေး ဘာညာဟုတ်လား! ကောင်းပြီ! လောင်းကြေးထပ်မယ်! လုပ်မယ်! ငါ့ရဲ့လွှတ်တော်အမတ်နေရာကို ငါလောင်းမယ်! မင်းကဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်ကို အထင်သေးရဲတာလဲ!”
သူကလောင်းကစားလုပ်ရတာကို တကယ်ပဲနှစ်သက်ပုံရသည်။
အခြားလွှတ်တော်အမတ်အချို့က သူ့ကိုဘေးကနေတားဆီးဖို့ ကြိုးစားကြသလို အချို့ကလည်းထောက်ခံပြီး အော်ဟစ်နေကြသည်။ ကြားနာပွဲကိုဦးဆောင်နေသည့် လွှတ်တော်အမတ် ကန်ဂျင်ဟူး မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်ဦးဖြစ်သော လွှတ်တော်အမတ် Ma Sang-tae က စားပွဲကိုထုကာအော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ကြားနာပွဲခန်းမထဲမှာ ဒါဘာလုပ်နေတာလဲ။ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး၊ ခေါင်းငုံ့ပြီးချက်ချင်းတောင်းပန်လိုက်စမ်း! ပြည်သူတွေရွေးကောက်တင်မြှောက်ထားတဲ့ လွှတ်တော်အမတ်တစ်ဦးကို ဒီလိုဆက်ဆံတာဟာ ပြည်သူတွေကိုစော်ကားတာပဲ!”
ကျွန်တော်တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ကိုဒီလိုဆက်ဆံတာကလည်း အလုပ်သမားတွေကိုစော်ကားတာပါပဲ။”
လွှတ်တော်အမတ် Ma Sang-tae ကဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
“ဘာ! ဒါနဲ့အလုပ်သမားတွေနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ!”
ကျွန်တော်ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ထူးဆန်းတာက လွှတ်တော်အမတ်တွေဟာ သူတို့ကိုယ်သူတို့စော်ကားခံရတယ်လို့ ခံစားရတဲ့အခါတိုင်း ပြည်သူတွေကိုအမြဲတမ်းဆွဲထည့်တတ်ကြလို့ ကျွန်တော်လည်းအဲဒီအတိုင်းလုပ်ကြည့်တာပါ။ ပြည်သူတွေရှိလို့ လွှတ်တော်အမတ်တွေရှိသလိုပဲ၊ အလုပ်သမားတွေရှိလို့ စီးပွားရေးသမားတွေရှိနေတာမဟုတ်ဘူးလား။”
“……”