အခန်း ၃၉
တက်ဂယူက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် "ဒါက သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ" ဟု ဆိုသည်။
ဟျွန်းဂျူက "ဘာလို့ အဲ့လောက်တောင် သေချာနေရတာလဲ" ဟု မေးသည်။
တက်ဂယူက ရှင်းပြသည်မှာ "ခင်ဗျားတို့ ဗိုက်ဆာတဲ့အချိန် ပီဇာမှာလိုက်ပြီး နောက်ကျမှ ရောက်လာတာမျိုး ကြုံဖူးလား? အရမ်းစိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းတယ်မဟုတ်လား။ အဲ့လောက်ထိတော့ သည်းခံနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပီဇာက အေးစက်စက်၊ အဆီတွေပြန်ပြီး ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကလည်း လိုနေရင်ကော? ကျွန်တော်ကတော့ အဲ့လိုမျိုး အကြိမ်ကြိမ် ကြုံဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာကျတော့ သူတို့က ပီဇာကို တစ်ပိုင်းကျက်အောင် အရင်ဖုတ်ထားပြီး ပို့ဆောင်တဲ့အချိန်ကျမှ မီးဖိုထဲမှာ အပြီးသတ်ဖုတ်ပေးတာ။ အဲ့တော့ ပို့ဆောင်တာ မြန်ရုံတင်မကဘူး၊ ပီဇာကလည်း ပူပူနွေးနွေးနဲ့ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရောက်လာမှာ။ အဲ့လိုပီဇာမျိုး တစ်ခါစားဖူးပြီးရင် ဘယ်သူကများ တခြားဆိုင်မှာ ထပ်မှာတော့မှာတဲ့လဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"
သူပြောလိုက်တော့လည်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသလိုလို ရှိပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ရာနှုန်းပြည့် မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။
"တကယ်ကြီး အဲ့လောက်ထိ ကွာခြားသွားလို့လား?"
တက်ဂယူက ပြတ်သားစွာ ပြန်ပြောသည်၊ "မျက်စိမှိတ်ပြီး စားကြည့်လိုက်ရင် Dice Pizza နဲ့ မမ တို့ကို ဘယ်သူက ခွဲခြားနိုင်မှာတဲ့လဲ"
ကျွန်တော်ကတော့ ဘာမှပြန်မပြောမိပေ။ မျက်စိဖွင့်ထားရင်တောင် သူတို့နှစ်ခုကြားက ကွာခြားချက်ကို ကျွန်တော် ခွဲခြားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
မိုင်လိုက ကိုရီးယားစကားကို နားမလည်သည့်အတွက် တက်ဂယူ ဘာပြောနေမှန်း သဘောမပေါက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ ခုခံပြောဆိုနေပုံကိုတော့ ခံစားမိဟန်ရှိသည်။
မိုင်လိုက ချက်ချင်းပင် ကြားဖြတ်၍ "လုပ်အားခတွေကို လျှော့ချပြီး အဲ့ဒီငွေတွေကို ပါဝင်ပစ္စည်းတွေအတွက် ရက်ရက်ရောရော သုံးစွဲသွားမှာပါ။ အော်ဂဲနစ် ပါဝင်ပစ္စည်း လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်တွေကို ဝယ်ယူပြီး တော်ပင် (Toppings) တွေကိုလည်း အပြည့်အဝ ထည့်သွင်းသွားဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
ကျွန်တော် ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သောအခါ တက်ဂယူ၏ အသံက တစ်ဖန်ပြန်၍ မြင့်တက်လာသည်။ "အဲ့ဒါပဲ။ ကျွန်တော်က ပီဇာကို အနည်းဆုံး နှစ်ရက်တစ်ခါလောက် မှာစားတော့ သိတယ်လေ - ပီဇာတစ်ချပ်ရဲ့ အသက်က သူ့ရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ တော်ပင်တွေပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ"
ကောင်းမွန်တဲ့ အစားအသောက်အကြောင်း ပြောနေရလို့ ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အသားတွေ အများကြီးစားတတ်သူက အစားအသောက်အကြောင်း ပိုနားလည်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပီဇာအများကြီး စားဖူးသူက ပိုသိတာလား။
"အေးစက်စက်နဲ့ အရသာမရှိတဲ့ ပို့ဆောင်ရေးပီဇာကို ပူပူနွေးနွေးနဲ့ အရသာရှိတဲ့ ပီဇာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်တာ။ ဒါဟာ တကယ့် ဆန်းသစ်တီထွင်မှုပဲ! Dice Pizza နဲ့ မမ တို့ သတိထားတော့!"
အစပိုင်းမှာတော့ တက်ဂယူက အစည်းအဝေးတစ်လျှောက်လုံး ကြွက်တစ်ကောင်လို တိတ်တိတ်လေး ထိုင်နေလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ခုနကစပြီး အခုချိန်ထိ သူက ရေထဲက ငါးတစ်ကောင်လိုကို လန်းဆန်းတက်ကြွနေတာ။
ကျွန်တော်ကတော့ ဘာစကားမှ မပြောမိ။ အစကတော့ ရှက်တာနဲ့၊ အခုတော့ ဘာပြောရမှန်းမသိတာနဲ့ပေါ့။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်မှန်း သိရင် ပီဇာကို ပိုပြီး မကြာခဏ မှာစားခဲ့သင့်တာ။
ဟျွန်းဂျူကတော့ သံသယရှိတဲ့အနေအထားမှာပဲ ရှိနေသေးပေမဲ့ အယ်လီကတော့ ကွဲပြားတဲ့ အမြင်ရှိသည်။
"ကိုရီးယားနဲ့ မတူတာက အမေရိကမှာ ပီဇာဆိုတာ မရှိမဖြစ် အဓိက အစားအစာတစ်ခုလို ဖြစ်နေတာ။ သူတို့က အရသာ အနည်းငယ် ကွာခြားတာကိုတောင် အရမ်းကို အာရုံခံနိုင်ကြတယ်"
M Pizza က စက်ရုပ်တွေကို အသုံးပြုတဲ့ အလိုအလျောက်စနစ်၊ မှာယူမှုစနစ် တိုးမြှင့်ခြင်း၊ ပို့ဆောင်ရေးကားများ ဝယ်ယူခြင်းနှင့် စျေးကွက်ရှာဖွေခြင်းများအတွက် စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၄.၅ သန်း လိုအပ်သည်။
လုပ်ငန်းသစ်တွေ ပေါများနေတဲ့ ခေတ်ကြီးထဲမှာ ပီဇာကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာက မှန်ကန်ပါ့မလား။
သာမန်အမြင်မျိုးသာဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဒါကို လျစ်လျူရှုမိကောင်း ရှုမိလိမ့်မည်။
တက်ဂယူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထပ်မံတိုက်တွန်းသည်။
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကို ရမယ်"
အဆိုပြုချက်ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ပြန်လည်စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"လုပ်ကြတာပေါ့"
ဟျွန်းဂျူက မိုင်လိုကို "ကျွန်မတို့ M Pizza မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှယ်ယာဝယ်ယူမှု အတိုင်းအတာနှင့် အခြေအနေအမျိုးမျိုးအတွက် ညှိနှိုင်းမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ညှိနှိုင်းမှုများ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ အယ်လီက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု သဘောတူညီချက်ကို ရေးဆွဲခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးက လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။
***
နောက်ဆုံးအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားသည်။
ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲခေါ်ပြီး အခန်းဆီ ပြန်ရောက်တော့ ည ၁၀ နာရီ ရှိနေပြီ။ တစ်နေ့တာ ဘယ်လိုကုန်ဆုံးသွားသလဲဆိုတာတောင် ကျွန်တော် မမ မှတ်မိတော့ပေ။
ဖတ်ခနဲ!
ဝတ်စုံတောင် မလဲနိုင်တော့ဘဲ ကုတင်ပေါ် ပစ်လှဲချလိုက်သည်။
"အဝတ်လဲဖို့တောင် ပျင်းလိုက်တာ"
ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ ကျွန်တော်နဲ့မတူဘဲ တက်ဂယူကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပါပဲ။
"မပင်ပန်းဘူးလား?"
"ထိုင်နေတာပဲလေ၊ ဘာပင်ပန်းစရာ ရှိလို့လဲ"
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရတော့ ကျွန်တော် မပင်ပန်းပါ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားကတော့ တော်တော်လေး များပါတယ်။ ငွေကြေးပမာဏ အများအပြားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကိုင်တွယ်ရတာက လွယ်လွယ်နဲ့ အနားရဖို့ မလွယ်ကူပေ။
ဒီလိုကိစ္စတွေကို အေးအေးဆေးဆေး ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ ဟျွန်းဂျူ မမ ကို ကျွန်တော် လေးစားမိသည်။ ပြီးတော့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတောင် ဘာမှမဖြစ်သလို ဟိုဟိုဒီဒီသမ်းဝေနေတဲ့ ဒီကောင်ကိုလည်းလေ။
"မင်း စီးပွားရေးဆိုင်ရာ စီမြူလာရှင်း ဂိမ်းတွေ ကစားဖူးလား? SimCity တို့ ဘာတို့လေ"
"······"
မကစားဖူးပါဘူး။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ အထောက်အကူ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သိရင် ကစားကြည့်သင့်တာလား။
"မအိပ်ခင် ဂိမ်းလေး နည်းနည်းလောက် ဆော့ရအောင်"
ကျွန်တော်တို့က ဒီမှာ တစ်ရက်တည်း နေမှာမဟုတ်ဘဲ တည်းခိုဖို့ လာတာပါ။ ဒါကြောင့် တက်ဂယူက ဂိမ်းစက်နဲ့ လက်ပ်တော့တွေကို အိမ်ကနေ ယူလာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
သူက ဂိမ်းစက်ကို ဟိုတယ်နံရံက တီဗွီနဲ့ ကျွမ်းကျင်စွာ ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်တို့ အိမ်က ဧည့်ခန်းနဲ့ သိပ်မထူးခြားတော့ပေ။
ကျွန်တော် ရေချိုးပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိတဲ့ အဝတ်အစားတွေ လဲလိုက်သည်။
မနက်ဖြန်လည်း အစည်းအဝေးတွေ ဆက်တိုက် ရှိနေသေးသည်။ မနက်ဖြန်အတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ အမြန်အိပ်ပြီး အမြန်နိုးရဦးမည်။
အိပ်ပျော်အောင် မျက်စိမှိတ်ထားပေမဲ့ အိပ်မပျော်နိုင်ပေ။
အကြောင်းရင်းကတော့······။
ကျွန်တော် ရုတ်တရက် ထထိုင်ပြီး အော်လိုက်သည်။
"အိပ်ကြရအောင်!"
"ကျွန်တော့်အကြောင်း စိတ်မပူပါနဲ့၊ ခင်ဗျား အရင်အိပ်လိုက်ပါ"
"······"
ကျွန်တော်လည်း အဲ့လိုပဲ ဖြစ်ချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဂိမ်းထဲက ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုခု သုံးလိုက်တိုင်း အသံတွေက ကျယ်လောင်ပြီး တီဗွီကနေ အလင်းရောင်တွေ တဖျပ်ဖျပ် လက်နေတာ။
ဒီနေရာက တစ်ညကို ဝမ် ၄၀၀,၀၀၀ ကျော်ပေးရတာ၊ ပြီးတော့ အကုန်အကျတွေက ကိုယ့်အိတ်ကပ်ထဲကပဲ ထွက်နေတာလေ။ ဟျွန်းဂျူ မမ နဲ့ အယ်လီက အခန်းခွဲနေကြပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က အခန်းခွဲနေစရာ မလိုဘူးထင်လို့ တစ်ခန်းတည်းပဲ ကြိုတင်ဘွတ်ကင်လုပ်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့······။
ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်း သိရင် အခန်းခွဲယူခဲ့မှာပါ!
နောက်ဆုံးတော့ အိပ်ဖို့ လက်လျှော့လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်က ဆင်းကာ ဖိနပ်စီးလိုက်သည်။
"ဘယ်သွားမလို့လဲ?"
"လေကောင်းလေသန့် နည်းနည်း ရှူမလို့ပါ"
"မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့နော်"
ကျွန်တော် ဟိုတယ်အပြင်ဘက်ကို ထွက်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် လေကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ ညနက်နေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ လေယာဉ်တွေ ပျံတက်သွားတာကို မြင်နေရသည်။ ဒီအချိန်မှာတောင် ကိုရီးယားကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့ လူတွေ ရှိနေသေးတာပဲ။ ကျွန်တော် ညဘက်ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း တွေးတောနေမိသည်။
သာမန်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်က ရုတ်တရက် ငွေဘီလီယံချီ ပိုင်ဆိုင်လာပြီး အခုတော့ အဲ့ဒီငွေတွေကို သုံးပြီး ပြည်ပက လုပ်ငန်းသစ်တွေကို ဝယ်ယူနေရပြီ။ ဒါတွေအားလုံးက လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ။ ရုတ်တရက် ဆွန်အာ ကို သတိရသွားသည်။ သူမ ပြောခဲ့တဲ့ အောင်မြင်မှုဆိုတာ ဒါမျိုးကို ဆိုလိုတာလား။
ဟိုတယ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလကားတွေးတောရင်း လမ်းလျှောက်နေတုန်း လမ်းတစ်ဖက်ကနေ အားကစားဝတ်စုံနဲ့ ပြေးလာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒီလောက်ညနက်မှ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတာလား?
သူမ နီးကပ်လာတဲ့အခါ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။ အံ့သြစရာကောင်းတာက ကျွန်တော် သူမကို သိနေသည်။ အယ်လီက ကျွန်တော့်ကို မြင်တော့ လမ်းလျှောက်တာ ရပ်လိုက်ပြီး နားကြပ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။
"ဒီအချိန်ကြီးမှ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတာလား?" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သူမက ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေသည်၊ "လေယာဉ်စီးလာပြီးတော့ နည်းနည်း စိတ်မငြိမ်သလို ဖြစ်နေလို့ပါ။ မအိပ်ခင် လမ်းလေး နည်းနည်း ပြေးလိုက်တာပါ"
သူမရဲ့ ချွေးတွေစိုနေတဲ့ ဆံပင်တွေကတော့ သူမပြောတဲ့ လမ်းနည်းနည်း ပြေးတယ်ဆိုတာနဲ့ မကိုက်ညီနေပေ။
"ဂျင်ဟူး၊ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ?"
"အော်! အိပ်မပျော်လို့ အတွေးလွန်နေတာပါ"
"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ?"
ကျွန်တော့်ရဲ့ အတိတ်ကအကြောင်းကို ပြောဖို့ စိတ်မကူးနိုင်တာကြောင့် စိတ်ထဲရှိတာကိုပဲ ပြောလိုက်သည်။
"အင်း... ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးရေစီးကြောင်းနဲ့ အနာဂတ်မှာ လုပ်မယ့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အစီအစဉ်တွေအကြောင်းပါ..."
ပြောပြီးမှပဲ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့သူရှေ့မှာ ဘယ်လောက်တောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားမျိုး ပြောလိုက်မိသလဲဆိုတာ သဘောပေါက်သွားသည်။
ကျွန်တော် အယ်လီကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။
ညိုဖျော့ဖျော့ ဆံပင်တိုတို၊ ဝင်းပတဲ့ အသားအရေ၊ သပ်ရပ်တဲ့ မျက်ခုံးမွေးတွေနဲ့ မျက်လုံးအိမ်ကြီးကြီး၊ သူမက အရပ် ၁၇၀ စင်တီမီတာလောက် ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကလည်း အလွန်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။
အသားကပ် အားကစားဝတ်စုံနဲ့ သူမကို ကြည့်ရတာ စိတ်မဝင်စားဘဲ မနေနိုင်ပေ။
သူစိမ်းတစ်ယောက်သာ သူမကို မြင်ရင် ရှေ့နေတစ်ယောက်လို့ မထင်ဘဲ အနောက်တိုင်း မော်ဒယ်တစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား?
အဲ့ဒီအတွေးတွေထဲ နစ်မြောနေတုန်း အယ်လီက ကျွန်တော့်ကို မေးလိုက်သည်၊
"အခုထိ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးရေစီးကြောင်းနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အစီအစဉ်တွေအကြောင်းပဲ တွေးနေတုန်းလား?"
"အော်၊ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့ဒါတွေအကြောင်း တွေးတာ ပြီးသွားပါပြီ။ ကျွန်တော် အခန်းထဲ ပြန်ဝင်ပြီး အိပ်တော့မလို့"
ကျွန်တော် ဟိုတယ်ထဲ ပြန်ဝင်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အခါ အယ်လီက ပြောလိုက်သည်၊
"ကျွန်မနဲ့အတူ အရက်လေး တစ်ခွက်လောက် သောက်မလား?"
"အင်း... ကောင်းပြီလေ။"
ဒီလိုအချိန်ကြီးမှာလား။
***
ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်၍ ဟိုတယ်ဘားမှာလည်း ပိတ်သွားပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုရီးယားတွင် အရက်ရောင်းသည့်ဆိုင်များမှာ ၂၄ နာရီပတ်လုံး ရှိနေတတ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ပါရာဆိုးလ် (နေကာထီး) အောက်မှာ ထိုင်လိုက်ကြသည်။ အေးစက်စက်ဖြစ်နေသော်လည်း ဒီအချိန်မှာ သွားစရာနေရာကောင်းကောင်း မရှိတာကြောင့် ဒီနေရာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။
အယ်လီက စတိုးဆိုင်ကနေ ဘီယာဘူး နှစ်ဘူးကို ကိုင်ပြီး ပြန်လာခဲ့သည်။
"ရော့၊ ဒါလေးသောက်လိုက်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ကျွန်တော် ဘီယာဘူးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
"ကျွန်မက အခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းပဲ သောက်မလို့ စိတ်ကူးထားတာ၊ ဂျင်ဟူးနဲ့ တွေ့ရတာ ကံကောင်းတာပဲ။ ဒီအချိန်မှာ ဂျင်ဟူးကို တွေ့လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
ကျွန်တော် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့လိုက်ရတာ ကံကောင်းတာပေါ့"
ကျွန်တော်တို့ ဘီယာဘူးတွေကို အသာအယာ တိုက်လိုက်ကြသည်။
"ကိုရီးယားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာလား?" အယ်လီက ခေါင်းကို စောင်းပြီး မေးသည်။
"ဒါနဲ့ဆို သုံးကြိမ်မြောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ လာတာကတော့ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါ"
"ကျွန်မကို ဖိတ်ခေါ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"ကျွန်တော့်ကို အကူအညီပေးဖို့ လာပေးတဲ့အတွက် ကျွန်တော်က ပိုပြီး ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ။ ဂျက်စီကာ ရဲ့ အကြောင်းကို ကြားရတာ တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်ဗျ"
"ဟျွန်းဂျူ မမ... အဲလေ၊ ဂျင်ဟူးက ဂျက်စီကာ နဲ့ ရင်းနှီးတာလား?"
အယ်လီက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကုမ္ပဏီထဲမှာ အသက်အရွယ်ချင်း နီးစပ်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေ သိပ်မရှိဘူးလေ။ ပြီးတော့ ကိုရီးယားလူမျိုးတွေ ဖြစ်နေတာကလည်း ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ တူညီတဲ့အချက်ပေါ့"
အသက်အရွယ်ချင်း နီးစပ်တယ်လို့ ပြောပေမဲ့ အသက်ကွာခြားချက်က တော်တော်လေး ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူးလား? ကျွန်တော် အယ်လီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်ပန်းကြည့်ရုံနဲ့ အသက်ကို ခန့်မှန်းဖို့က မလွယ်ကူပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ အသက်ကွာခြားမှု သိပ်မရှိနိုင်ပေမဲ့ သူမဆီကနေ ရင့်ကျက်တဲ့ အရှိန်အဝါကို ပိုခံစားရသည်။ အဲ့ဒါက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်နဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုမှာ လုပ်ကိုင်နေတဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်တစ်ယောက်ကြားက ကွာခြားချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အယ်လီက ဘီယာကို ငုံ့သောက်ရင်း ပြောသည်။ "ကျွန်မ ဒီအကြောင်းကို ကြားရတော့ တော်တော် အံ့သြမိတယ်။ ငွေကြေးဈေးကွက်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့တဲ့ OTK ကုမ္ပဏီက ဂျက်စီကာ ရဲ့ မောင်နှမနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဦးစီးနေတာ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
သူမစကားကြောင့် ကျွန်တော် တော်တော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။ "အဲ့လောက်တောင် ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စလားဗျ?"
"အကြီးအကျယ် ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတွေက အရှုံးအကြီးအကျယ် ပေါ်ခဲ့တာလေ"
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က ကမ္ဘာ့အဆင့် ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့ရဲ့ စမတ်ဖုန်းတွေက ပြည်တွင်းထက် ပြည်ပမှာ ဆယ်ဆမက ပိုရောင်းရသည်။ ထို့ကြောင့် L6 ပေါက်ကွဲမှုက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပြဿနာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အဲ့ဒီနဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ အော်ပရှင်တွေကို ထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ ငွေကြေးကုမ္ပဏီတွေက ကြီးမားတဲ့ အရှုံးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တစ်ခုတည်းမှာတင် အရှုံးပမာဏက သန်းရာနဲ့ချီ ရှိနေသည်။
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကြားထဲမှာ ဘယ်သူမှမသိတဲ့ OTK ကုမ္ပဏီက ဒေါ်လာသန်းရာနဲ့ချီပြီး အမြတ်ရခဲ့တယ်။ ဒီအချက်ကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်ခဲ့ကြတယ်၊ အထူးသဖြင့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ထဲမှာပေါ့"
OTK ကုမ္ပဏီက တည်ထောင်ကတည်းက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ အာရှဌာနခွဲမှာ အကောင့်ဖွင့်ထားခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအကောင့်ရဲ့ လက်ကျန်ငွေက ဒေါ်လာ သန်း ၆၀၀ ကျော်အထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ သူဌေးတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ငွေသားပိုင်ဆိုင်မှုမျိုး ရှိတဲ့သူက ရှားပါးသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် ဒါက အာရုံစိုက်မှု အကြီးအကျယ် ရသွားစေသည်။
"ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့တာတွေက ငွေကြေးလောကရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်လို့ တွေးကြည့်မိရင် ထူးဆန်းနေတယ်"
"ကျွန်မတော့ ဒါကို တကယ်ပဲ အထင်ကြီးမိတယ်"
"ကံကောင်းလို့ပါ"
"ဟုတ်မှာပါ။ L6 ရပ်ဆိုင်းသွားမယ်လို့ ခန့်မှန်းနိုင်တာ တစ်ပိုင်း၊ အော်ပရှင်တွေမှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဆုံးဖြတ်တာက တစ်ပိုင်း။ ဒါတွေက ကံကောင်းရုံသက်သက်နဲ့ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူး"
L6 ရပ်ဆိုင်းသွားမယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့တာ ကျွန်တော်ဆိုပေမဲ့ ရန်ပုံငွေ ထည့်ခဲ့တာက တက်ဂယူပါ။ ကျွန်တော် တွေဝေနေတဲ့အချိန်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့တာက တက်ဂယူပဲ။ ပြီးတော့ ဒီခရီးတစ်လျှောက်မှာလည်း ဆန်ယော့ပ် မမ ဆီကနေ အကူအညီ အများကြီး ရခဲ့တယ်။
အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိနေရင်တောင် ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒီတစ်ခါလည်း အတူတူပါပဲ။
ဟျွန်းဂျူ မမ ပို့ပေးလိုက်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကြောင့် ကျွန်တော် စတင်လုပ်ငန်းတွေကို ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ပြည်တွင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကို ဆန်ယော့ပ် မမ က ဦးဆောင်ပေးနေတာပါ။
ကျွန်တော့်ဘေးနားမှာ ယုံကြည်ရတဲ့ လူတွေသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း လမ်းပျောက်နေမလား?
"လူတိုင်းက OTK ကုမ္ပဏီကို ဂျပန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလို့ ထင်နေကြတာမလား? ဒါကြောင့် ဂျက်စီကာ ကို ပထမဆုံး ပြောပြတုန်းက သူက နောက်နေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ နာမည်ကို ကြားပြီးမှပဲ သူ နားလည်သွားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့လည်းလေ"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
"အလွဲအမှား ဖြစ်နိုင်တဲ့ နာမည်တစ်ခုပါပဲ"
ကိုရီးယားကုမ္ပဏီလို့ လူတွေ မထင်ကြတာကပဲ ကံကောင်းပါသေးတယ်။ ဒါက ကုမ္ပဏီနာမည်ကို ကောင်းကောင်း ပေးထားနိုင်တယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပါပဲ။
သူမ ပြောတာကို ဆက်နားထောင်ရင်း ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရှိနေသလို ခံစားလာရသည်။
ကျွန်တော် အယ်လီကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကိုရီးယားအထိ ဝေးဝေးကြီး လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
အယ်လီ ပြုံးသည်။
"အတူတူ အလုပ်လုပ်ရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်"
ညလေက တော်တော်လေး အေးစက်နေသည်။
အယ်လီက ဘီယာဘူးခွံအလွတ်ကို ခါလိုက်သည်။
"နောက်တစ်ဘူးလောက် ထပ်သောက်ချင်ပေမဲ့ မနက်ဖြန်အတွက် စဉ်းစားရဦးမယ် မဟုတ်လား?"
"အိပ်ကြတော့မလား?"
ကျွန်တော်တို့ ဟိုတယ်ဆီ အတူတူ ပြန်သွားပြီး ဓာတ်လှေကား စီးလိုက်ကြသည်။
ကျွန်တော့်အခန်းက အဆင့် ၂၀ မှာဖြစ်ပြီး အယ်လီရဲ့ အခန်းက အဆင့် ၂၁ မှာ ဖြစ်သည်။
ဒင်!
ဓာတ်လှေကားက အဆင့် ၂၀ မှာ ရပ်သွားသည်။
"ဒါဆို မနက်ဖြန် တွေ့ကြမယ်နော်"
ကျွန်တော်တို့ နှုတ်ဆက်ပြီး ကျွန်တော် ဓာတ်လှေကားကနေ ဆင်းဖို့ ပြင်တဲ့အခါ အယ်လီက ပြောလိုက်သည်။
"အစောပိုင်းကတည်းက သိချင်နေတာလေး တစ်ခုရှိတယ်။ အခု မေးလို့ရမလား?"
"ရတာပေါ့။ ဘာများလဲ?"
"ဂျင်ဟူး အကြိုက်ဆုံး သရုပ်ဆောင်က ဘယ်သူလဲ?"
"သရုပ်ဆောင်?"
ကျွန်တော် အင်္ဂလိပ်စကားကို နားမလည်သလို ဖြစ်သွားတော့ အယ်လီက ပြုံးပြီး ပြောသည်။
"ကျွန်မ ပြောတာ အရွယ်ရောက်ပြီးသူများ ရုပ်ရှင်ထဲက သရုပ်ဆောင်တွေကို ပြောတာပါ"
"······။"
ကျွန်တော် ဒါကို ကျွန်တော့်အတွက်ပဲ လျှို့ဝှက်ထားချင်ပါသည်။