အခန်း (၃၈)
လုပ်ငန်းကတော့ တိုးတက်မှုရှိလာနေသည်။
“ငွေပေးချေရတဲ့စနစ်ကို ပြောင်းလဲပြီးသွားရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ရတဲ့ အမြတ်ငွေတွေကိုသုံးပြီး ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းအရာတွေကို ထုတ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ အမျိုးမျိုးသော ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး VR အကြောင်းအရာတွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ဘက်ကိုပါ ချဲ့ထွင်သွားမှာပါ။”
VR (Virtual Reality) သည် မျိုးဆက်သစ် ဗီဒီယိုနည်းပညာအဖြစ် အာရုံစိုက်ခံနေရသည်။ VR စက်ပစ္စည်းများကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ထုတ်လုပ်ထားသော်လည်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော အကြောင်းအရာများမှာမူ လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
ကျွမ်းကျင်သူများက VR နည်းပညာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့လာစေရန်နှင့် လူကြိုက်များလာစေရန်အတွက် အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအတွက် ဗီဒီယို (Pornography) သည် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။ ကမ္ဘာ့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလုပ်ငန်းစုများ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ VR ပေါ်န် (Porn) ဈေးကွက်သည် လာမည့်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဒေါ်လာ ၁.၅ ဘီလီယံအထိ ကြီးထွားလာလိမ့်မည်ဟု ဆိုသည်။
တက်ဂဲ့ယူ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“VR ပေါ်န်ဆိုတာ ဘာလဲ။”
“Virtual Reality လေ။”
လက်ရှိအချိန်မှာ VR စက်တွေကို ဝတ်ဆင်ပြီး ဗီဒီယိုကြည့်လို့ ရနေပြီဖြစ်သည်။ ကျွမ်းကျင်သူများသည် အနံ့နှင့် အထိအတွေ့ကဲ့သို့သော အာရုံခံစားမှုများကိုပါ ထည့်သွင်းပြီး အတွေ့အကြုံကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် သုတေသနပြုနေကြသည်။
မမ က ခေါင်းကိုက်နေသည့်အလား နားထင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“သူတို့က အမျိုးမျိုးသော အရာတွေကို သုတေသနလုပ်နေကြတာပဲ…”
တက်ဂဲ့ယူ က စိတ်ဝင်စားမှုမပြတ်ဘဲ ဆက်မေးနေစဉ် ဂျရတ် က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်၊ “Pornography ဆိုတာ ရိုးရိုးကြည့်ရုံကနေပြီးတော့ ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ဆင်နွှဲရတဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲလာမှာပါ။ VR ပေါ်န်က ရိုးရိုးဗီဒီယိုတွေနဲ့ မတူဘဲ အလွန်အမင်း လက်တွေ့ဆန်တဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်…”
သဘောကျသွားသည့် တက်ဂဲ့ယူ က အော်ပြောလိုက်သည်၊ “ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုစိတ်ကူးရတာလဲ။ Stanford မှာ သင်ခဲ့ရတာလား။”
“အင်း…”
ဘယ်နေရာမှာ သင်ယူခဲ့မှန်း အတိအကျမသိရသော်လည်း Stanford က ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တွေကို မွေးထုတ်ပေးနေတာတော့ အမှန်ပင်။ သူတို့ အောင်မြင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ရဲ့ ကျောင်းတော်ကြီးမှာ ပေါ်န်လုပ်ငန်းအကြောင်း ပို့ချပေးနိုင်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းရမည်။
“ဒါ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ် မဟုတ်လား။”
မမ က တက်ဂဲ့ယူ ပြောတာ မှန်သလားဆိုသည့်အကြည့်မျိုးဖြင့် ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“အင်း…”
မှန်တော့မှန်ပေမယ့် ဝန်ခံရခက်သည်။
သူ ကျွန်တော့်ကို မမ စေချင်ပါ။
ကျွန်တော် တိတ်ဆိတ်နေစဉ်မှာပင် တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလို့ ရိုးသားမှုမရှိတာလဲ။ မင်းလည်း အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေကြည့်တဲ့ ဗီဒီယို ကြိုက်တာပဲ၊ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဝန်ခံလိုက်စမ်းပါ။ အလယ်တန်းတုန်းက ငါကြိုက်တဲ့ သရုပ်ဆောင်အသစ်တွေ ထွက်လာတိုင်း မင်းပဲ ငါ့ကို လာပြောပြတာမဟုတ်လား!”
“ဟင်!”
ဒီနေရာမှာ ဒီကိစ္စတွေကို ဘာလို့ပြောနေရတာလဲ၊ အရူးကောင်ရ!
Ellie က အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြစ်ကာ ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ရှင်က အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေကြည့်တဲ့ ဗီဒီယို ကြိုက်တာလား။”
“······။”
ဘဝမှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆီကနေ ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး အမေးခံရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးထားခဲ့မိပါ။
ကျွန်တော် လက်မြှောက်လိုက်သည်။
“အော်… အဲဒါ နားလည်မှုလွဲနေတာပါ။”
“ဒါပေမဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေကြည့်တဲ့ ဗီဒီယိုဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။”
“······။”
ကိုရီးယားစကား နားလည်ပေမယ့် ကိုရီးယားလူမျိုးမဟုတ်ရင်တော့ တချို့စကားလုံးတွေကို သိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘေ့စ်ဘောဗီဒီယိုတွေလို့ ပြောလိုက်ရင် သူတို့ ယုံမလား။
လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တက်ဂဲ့ယူ က ထိုင်နေရာမှ ထရပ်ပြီး လက်ခုပ်တီးနေသည်။ ကျွန်တော်လည်း ထရပ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် မမ နှင့် Ellie ကို ကြည့်ပြီး ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။
အစားထိုးအနေဖြင့် သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို စိတ်ထဲကနေပင် တိတ်ဆိတ်စွာ လက်ခုပ်တီးပေးလိုက်သည်။
မမ သက်ပြင်းချရင်း မေးလိုက်သည်၊ “ဒီလုပ်ငန်းစိတ်ကူးက ဖြစ်နိုင်ခြေ တကယ်ရှိတယ်လို့ ထင်လား။”
ကိုရီးယားမှာတော့ Pornography သည် တရားမဝင်ပါ။ ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ဖြန့်ချိခြင်း နှစ်ခုစလုံးသည် ပြစ်မှုမြောက်သည်။ (အင်တာနက်ပေါ်တွင် အရွယ်ရောက်ပြီးသူများကြည့်သည့် ဗီဒီယိုများ ရေပန်းစားနေသည့် နိုင်ငံတစ်ခုတွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းမျိုး လုပ်ဆောင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်) ထို့ကြောင့် ဤလုပ်ငန်းသည် ကိုရီးယားတွင် လည်ပတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။
သို့သော် နိုင်ငံခြားတွင်မူ ကွဲပြားသည်။ အမေရိကန်နှင့် ဥရောပကဲ့သို့သော နိုင်ငံများတွင် Pornography သည် တရားဝင်ဖြစ်သည်။ တရားဥပဒေအရ ပြဿနာမရှိပါ။
ဒီအချက်က အမြော်အမြင်ရှိတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။
ကျွန်တော် အဆိုပြုလွှာကို တစ်ခေါက်ပြန်စစ်ကြည့်သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အဓိကအားဖြင့် DVD ငှားရမ်းသည့်စနစ်ကို အသုံးပြုသော်လည်း အမေရိကန်တွင်မူ Pay-per-view သို့မဟုတ် စာရင်းသွင်းသည့်စနစ်ဖြင့် လည်ပတ်နေသော ဝဘ်ဆိုဒ်များစွာ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
ဤကွာဟချက်အတွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး ကြီးထွားလာရန်အတွက် ခေတ်မီဆန်းပြားသော အကြံပြုချက်စနစ် (Recommendation System) ကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် VR သို့မဟုတ် AR ကဲ့သို့သော မျိုးဆက်သစ် အကြောင်းအရာဈေးကွက်များသို့ ကောင်းစွာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲနိုင်ရန်မှာ အရေးကြီးသည်။
“ဆာဗာအခြေခံအဆောက်အအုံတွေနဲ့ အကြောင်းအရာ ပံ့ပိုးပေးသူတွေနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ ဒေါ်လာ ၇ သန်း လိုအပ်ပါမယ်။”
ဒေါ်လာ ၇ သန်းဆိုသည်မှာ ကိုရီးယားဝမ်ငွေဖြင့် ခန့်မှန်းခြေ ၇.၇ ဘီလီယံ ဖြစ်သည်။
အစပြုစ လုပ်ငန်းသစ်တစ်ခုအတွက် ဤပမာဏသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ကြီးမားလွန်းသည်။ အောင်မြင်သွားပါက အမြတ်ငွေ အဆပေါင်းများစွာ ပြန်ရနိုင်သော်လည်း ရှုံးနိမ့်သွားပါက ငွေများမှာ အလကားဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
တက်ဂဲ့ယူ က ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်တွန်းသည်၊ “ငါတို့ ဒီမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကို ရမယ်၊ တခြားအကြောင်းမရှိရင်တောင် လူမှုအကျိုးပြုလုပ်ငန်းတစ်ခုအနေနဲ့ပေါ့။”
တကယ်ပင်၊ ဤလုပ်ငန်းသည် အမြတ်အစွန်းအတွက်ထက် လူမှုရေးဝန်ဆောင်မှုရှုထောင့်မှ ချဉ်းကပ်သင့်သော လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း အောင်မြင်သွားပါက အနာဂတ်တွင် လူအများအတွက် ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်လိမ့်မည်။
“ဘာကို စောင့်နေတာလဲ၊ မမ? ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်လို့ ပြောလိုက်တော့လေ။”
ရိုးသားစွာ ပြောမည့်အစား ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကို သစ္စာဖောက်လိုက်မိသည်။
“တက်ဂဲ့ယူ က ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်နေတာ၊ လုပ်လိုက်ကြတာပေါ့။”
တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီအချိန်သာ ကျွန်တော် ရိုးသားမှုမရှိတာကို အိပ်မက်မက်နေတာဆိုရင်…
နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ကျွန်တော့်လက်ထဲတွင်သာ ရှိသည်။
မမ သည် သူမ၏ အမူအရာကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး Toby နှင့် Jared ကို ပြောလိုက်သည်၊ “ကျွန်မတို့ Faceit မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပါမယ်။”
ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဒီ Startup ကုမ္ပဏီတွေက ကျွန်တော်တို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလို့ Unicorn ဖြစ်လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့က Unicorn ဖြစ်လာမယ့် ကုမ္ပဏီတွေကို ရွေးပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာလား။
ပထမအချက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမပါဘဲ သူတို့ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ပါ။ ဒုတိယအချက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည်ဖြစ်စေ၊ မရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည်ဖြစ်စေ သူတို့ အောင်မြင်မှာပင် ဖြစ်သည်။
ဘယ်အချက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွင် သတိထားရန်မှာ အရေးကြီးသည်။
အမြော်အမြင်ဆိုသည်က ဘယ် Startup တွေက Unicorn ဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ပြောပြပေးနိုင်ပေမယ့် ဘယ်လောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမယ်၊ ရှယ်ယာဘယ်လောက် ဝယ်ရမယ်ဆိုတာကိုတော့ အတိအကျ မပြောပြပါ။
အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အလုပ်ဖြစ်သည်။
မမ Noona က ရှယ်ယာဝယ်ယူမှု ပမာဏအတွက် ညှိနှိုင်းသည်။ သီအိုရီအရဆိုလျှင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည့် ပမာဏတူပါက ရှယ်ယာအများဆုံး ရထားခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိသည်။
သို့သော် ရှင်းလင်းသော အစီအစဉ်မရှိဘဲ ရှယ်ယာအများကြီး တောင်းဆိုခြင်းသည် စီမံခန့်ခွဲမှု စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည် သို့မဟုတ် အနာဂတ်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများ ဆွဲဆောင်ရန် ခက်ခဲစေနိုင်သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှယ်ယာအများဆုံးဝယ်ယူပြီး စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန်မဟုတ်ဘဲ ကုမ္ပဏီ၏ ကြီးထွားမှုကို ပံ့ပိုးပေးပြီး အမြတ်ငွေ ရရှိရန်ဖြစ်သည်။
ညှိနှိုင်းမှုများ အဆုံးသတ်တွင် ဒေါ်လာ ၇ သန်းအတွက် ၄၂ ရာခိုင်နှုန်း ရှယ်ယာဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
Ellie က အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုစာချုပ်ကို ပေးလိုက်သည်။ Faceit ၏ ပူးတွဲစီအီးအိုများဖြစ်သော Toby နှင့် Jared တို့က အရင် လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး မမ Noona က ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကိုယ်စား လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြတော့ပါ။ ကိုရီးယားကဲ့သို့သော နိုင်ငံမှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို တွေ့လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။
စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကြပြန်သည်။
Toby က ကျွန်တော်တို့ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ “Faceit က ပေါ်န်လုပ်ငန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမှာပါ။”
“······။”
ကောင်းပါပြီ၊ အဲဒါတော့ လုံလောက်ပါပြီ။
ပထမဆုံး Startup ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။ ကောင်းပါပြီ၊ တကယ်ပဲ အောင်မြင်မလားဆိုတာကတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမည်။
Ellie ကတော့ အံ့ဩနေဆဲပင်။
မမ Noona သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ “ကုမ္ပဏီပေါင်းစုံထဲကမှ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပထမဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက် ဒါကို ရွေးလိုက်မိတယ်လို့။”
တစ်နာရီအကြာတွင် နောက်ထပ် အစည်းအဝေးတစ်ခု ထပ်ရှိသေးသည်။
ဒီနေ့တစ်ရက်တည်းနဲ့တင် အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့နဲ့ တွေ့ဖို့ ရှိသည်။ တစ်ဖွဲ့ ပြီးသွားပြီ၊ နောက်ထပ် နှစ်ဖွဲ့ ကျန်သေးသည်။
နားနေချိန်တွင် Ellie က သူမ၏ တက်ဘလက်ပေါ်တွင် အဆိုပြုလွှာတစ်ခုကို ပြန်ဖတ်နေသည်။ ခုနက ဖြစ်ပျက်သွားတာတွေကြောင့် ဒီ Startup အကြောင်းကို ပိုသိချင်နေပုံရသည်။
အလားတူပင် အဆိုပြုလွှာကို ကြည့်ရင်း မမ Noona က ပြောလိုက်သည်၊ “ဒီတစ်ခါတော့ ပီဇာလုပ်ငန်းတဲ့။ ဘယ်လိုပီဇာ Startup မျိုးများ ဖြစ်မလဲ။”
“ကျွန်တော် မှတ်မိတယ်။”
အဆိုပြုလွှာကို ပထမဆုံးဖတ်တုန်းက ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးခဲ့မိတာ။
“ဒါက သာမန် ပီဇာကုမ္ပဏီတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ပီဇာဆိုတဲ့ အယူအဆကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်မယ့် ဆန်းသစ်တဲ့ ပီဇာတွေကို ဖန်တီးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ။”
တက်ဂဲ့ယူ က မေးလိုက်သည်၊
“သူတို့က ပီဇာကို ဘယ်လိုမျိုး ဆန်းသစ်အောင် လုပ်မှာတဲ့လဲ။”
“သူတို့နဲ့ တွေ့ရင် သိရမှာပါ။”
***
IT ကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်နေသော တက်ဂဲ့ယူ နှင့် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ Max တို့သည် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဂိမ်းကစားရန်နှင့် အရက်သောက်ရန်အတွက် တက်ဂဲ့ယူ ၏ အိမ်တွင် မကြာခဏ စုဝေးလေ့ရှိကြသည်။
တစ်နေ့တွင် သူတို့ ဗိုက်ဆာလာကြသဖြင့် ပီဇာမှာစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မိနစ် ၃၀ အတွင်း ရောက်လာမည်ဟု ကတိပေးထားသော ပီဇာသည် ၄၅ မိနစ်ကြာသည်အထိ မရောက်လာပေ။ မှာကြားပြီး တစ်နာရီကျော်မှသာ ပီဇာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်လာသည်။
ပီဇာမှာ အေးစက်နေပြီး ဒိန်ခဲများမှာလည်း မာကျောနေသည်။ ပေါက်ထွက်နေသော ရေနံ များကြောင့် စက္ကူတွင် ပေကျံနေသည်ကိုပင် တွေ့ရသည်။ ဤသို့ဖြစ်သည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သဖြင့် သူတို့ စိတ်တိုသွားကြသည်။
“ဘာလို့ ပီဇာပို့တဲ့အလုပ်တွေက ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ။”
Max က စိတ်တိုနေသော တက်ဂဲ့ယူ ကို ချော့မော့လိုက်သည်။
“ပီဇာဆိုတာ မီးဖိုထဲက အသစ်ဖုတ်ထားမှ အရသာရှိတာ။ ပို့ဆောင်နေတဲ့အချိန်မှာ အေးသွားရင် အရသာပျက်သွားတာက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒါကြောင့် ပီဇာအစစ်အမှန်ကို အရသာရှိရှိ စားချင်ရင် ဆိုင်မှာပဲ သွားစားသင့်တာ။”
“ပို့ဆောင်တဲ့အချိန်မှာ ပူနေအောင် မလုပ်ပေးနိုင်ဘူးလား။”
Max က နောက်ပြောင်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ “ဘာလို့ ပို့ဆောင်ရေးကားပေါ်မှာ မီးဖိုတစ်ခု တပ်ပြီး ကားမောင်းရင်းနဲ့ ဖုတ်မပေးရမှာလဲ၊ Food truck လိုမျိုးပေါ့။”
“ဟား၊ ဒါကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး… နေပါဦး၊ ငါ ဘာလို့ ဒီအချက်ကို မတွေးမိပါလိမ့်။”
“မင်း ဘာကို တွေးနေတာလဲ။”
“ပီဇာကို အရင်လုပ်ပြီးမှ ပို့တာဆိုတော့ အချိန်ကြာပြီး အေးကုန်တာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ အကယ်၍ ပို့ဆောင်နေတဲ့အချိန်မှာ ဖုတ်မယ်ဆိုရင် အချိန်ကိုလည်း လျှော့ချနိုင်မယ်၊ ဖောက်သည်တွေကိုလည်း အသစ်ဖုတ်ထားတဲ့ ပီဇာပူပူနွေးနွေးကို ချက်ချင်း ကျွေးနိုင်မှာပေါ့။”
ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့နှစ်ယောက် အကြံဉာဏ်များ စုပေါင်းထုတ်ကြသည်။
စက်ရုပ်နည်းပညာနှင့် အလိုအလျောက်စနစ်များ တိုးတက်လာခြင်းသည် အစားအသောက်လုပ်ငန်းကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ ချက်ပြုတ်နည်းများကို ထည့်သွင်းပေးရုံဖြင့် ချက်ပြုတ်ပေးနိုင်သည့် စက်ရုပ်များနှင့် စက်ရုပ် ဘားတင်ဒါများကို စီးပွားဖြစ် ထုတ်လုပ်ပြီးဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် ပီဇာပြုလုပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အားလုံးဖြစ်သော မုန့်ညက်နယ်ခြင်း၊ ဆော့စ်နှင့် တော်ပင်များ ဖြူးခြင်းမှသည် မီးဖိုထဲထည့်ခြင်းအထိ လူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်နေရသည်။
အချိန်နှင့် လုပ်အားခကို လျှော့ချရန်အတွက် စက်ရုပ်များကို အသုံးပြုလိုက်လျှင်ကော။ သူတို့သည် ပီဇာကို ကြိုတင်ဖုတ်ထားပြီး ပို့ဆောင်ရေးကားပေါ် တင်ဆောင်သွားကာ ဖောက်သည်ထံ မရောက်မီ အချိန်အနည်းငယ်အလိုတွင် အပြီးသတ်ဖုတ်၍ ပေးအပ်ရန် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ကြသည်။
၎င်းသည် ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမည့် အကြံအစည် မဟုတ်ပေ။ ပီဇာကို အနည်းငယ် ပိုမြန်မြန်၊ ပိုပူပူနွေးနွေး ပို့ပေးရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ၎င်းတွင် ကြီးမားသော အလားအလာကို မြင်ခဲ့သည်။
သူတို့သည် Max ၏ စားသောက်ဆိုင်တွင် စမ်းသပ်မှုများ စတင်ခဲ့သည်။ အလိုအလျောက် စက်ကိရိယာများကို ချက်ချင်း မသုံးဘဲ ကားတစ်စီးကို အရင်ပြင်ဆင်၍ မီးဖိုတစ်ခု တပ်ဆင်လိုက်သည်။
အိမ်တိုင်ရာရောက် ပူပူနွေးနွေး ပီဇာများကို ရရှိသည့်အခါ ဖောက်သည်များက အလွန်ကျေနပ်အားရကြပြီး ထပ်မံမှာယူမှုများ ရှိလာသည်။
စီးပွားရေးလုပ်ငန်း၏ အလားအလာကို ယုံကြည်မှုရှိလာသဖြင့် တက်ဂဲ့ယူ သည် သူ၏ အလုပ်မှ နုတ်ထွက်လိုက်ပြီး Max ကလည်း သူ၏ စားသောက်ဆိုင်ကို ပီဇာဆိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ နာမည်များတွင် ပါဝင်သော ပထမဆုံးစာလုံးကို ယူ၍ “M Pizza” ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ကားတစ်စီးက ပီဇာတစ်ချပ်တည်း ပို့ရန်အတွက် အသွားအပြန် လုပ်နေရခြင်းမှာ ထိရောက်မှု မရှိပေ။ အမြတ်ရရန်အတွက် လုပ်ငန်းကို ချဲ့ထွင်ရန် လိုအပ်သည်။
Max က ဆိုင်ကို စီမံခန့်ခွဲနေချိန်တွင် တက်ဂဲ့ယူ က စီမံကိန်းများကို ရေးဆွဲကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများထံ ချဉ်းကပ်ပြီး သူတို့ကို သဘောကျအောင် စည်းရုံးရန် ကြိုးစားသည်။
သူသည် အမေရိကန်စားသုံးသူများက ပူပူနွေးနွေး ပီဇာများကို မည်မျှ လိုလားကြကြောင်းနှင့် ပို့ဆောင်ပေးသည့်အခါ ရရှိလာသော အပြုသဘောဆောင်သည့် တုံ့ပြန်မှုများကို အလေးပေး ပြောကြားသည်။
သို့သော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများက သံသယရှိနေကြသည်။ အမေရိကန် ပီဇာဈေးကွက်သည် Dice Pizza၊ Mamas နှင့် Pizza Hut ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နှစ်စဉ် Startup အသစ်များစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။
အမြတ်အစွန်းရနိုင်သော အခြားလုပ်ငန်း အကြံအစည်များစွာ ရှိနေသည့်အထဲတွင် ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်သော ပီဇာလုပ်ငန်းတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် လိုအပ်ပါသလား။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများထံမှ နောက်တစ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခံရပြီး အိမ်ပြန်လာစဉ် တက်ဂဲ့ယူ သည် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ထံမှ ကိုရီးယား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများ စိတ်ဝင်စားကြောင်း အီးမေးလ်တစ်စောင် ရရှိခဲ့သည်။
သူသည် ချက်ချင်းပင် ကိုရီးယားသို့ လေယာဉ်ဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
***
ကျွန်ုပ်တို့သည် အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် တက်ဂဲ့ယူ ၏ တင်ပြချက်ကို နားထောင်နေသည်။ Max က ဆိုင်ကို စီမံခန့်ခွဲရမည်ဖြစ်သဖြင့် တက်ဂဲ့ယူ တစ်ယောက်တည်း ကိုရီးယားသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မမ က မေးခွန်းများစွာ မေးမြန်းပြီး တက်ဂဲ့ယူ က စိတ်ပါဝင်စားစွာ ဖြေကြားသည်။
လုပ်ငန်း၏ အဓိကအချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်။
၁။ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းများမှလွဲ၍ ပီဇာကို စက်ရုပ်များက ပြုလုပ်သည်။
၂။ ဖောက်သည်များအတွက် အကောင်းဆုံး အရသာအပူချိန် ရရှိစေရန် ပို့ဆောင်ခါနီးတွင် မီးဖိုထဲ၌ ပြန်နွေးသည်။
၃။ မှာယူမည့် ပမာဏကို ခန့်မှန်းပြီး ထိရောက်သော ပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်းများကို စီစဉ်ရန် ဒေတာအမျိုးမျိုးကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။
၄။ အလိုအလျောက်စနစ်ကြောင့် သက်သာလာသော ကုန်ကျစရိတ်များကို ပါဝင်ပစ္စည်းများအတွက် ပြန်လည်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည်။
လက်ရှိ အမေရိကန် ပီဇာဈေးကွက်၏ အရွယ်အစားမှာ ဒေါ်လာ ၄၀ ဘီလီယံခန့် ရှိသည်။ ဤဈေးကွက်ကို Dice Pizza၊ Pizza Hut နှင့် Mamas တို့က ကြီးစိုးထားပြီး ထက်ဝက်ကျော်ကို သူတို့က ထိန်းချုပ်ထားသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ကောင်းမွန်သော အကြံအစည် ရှိသော်လည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မမ က ကျွန်တော့်ကို မေးလိုက်သည်၊ “ဘယ်လိုထင်လဲ။”
“မမ ကော ဘယ်လိုထင်လဲ?”
“ဈေးကွက်က ပြည့်နှက်နေပြီး Franchise ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ အတားအဆီးက အရမ်းမြင့်တယ်။ ဒီထဲကနေ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ဆိုရင် လက်ရှိကုမ္ပဏီတွေနဲ့ မတူတဲ့ ထူးခြားမှု ရှိဖို့ လိုတယ်။ ပို့ဆောင်ချိန် လျှော့ချတာရယ်၊ ပို့ဆောင်ရင်း မီးဖိုနဲ့ ဖုတ်တာရယ်လောက်နဲ့တင် လုံလောက်မယ်လို့ မထင်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသော တက်ဂဲ့ယူ က ပြောလိုက်သည်၊
“ဒါက ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။”