အခန်း (၃၇)
ရွှေရောင်ကောက်ကောက်ဆံပင်နှင့် မျက်မှန်တပ်ထားသည့် အရပ်ပုပုလူငယ်တစ်ယောက်၊ ညိုမွဲမွဲမုတ်ဆိတ်မွှေးများဖြင့် ဝဝကစ်ကစ်လူငယ်တစ်ယောက်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ ထူးခြားဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ရုပ်ရည်မျိုးတော့ မဟုတ်ကြ။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူတို့ဆီတွင် အနောက်တိုင်းက အိုတာကု (otaku) များ၏ ပုံစံမျိုးကို ခံစားမိစေသည်။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို ရှာဖွေရန် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်လာသည့် ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က တိုဘီ စထရောင်းပါ။”
“ကျွန်တော်လည်း တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဂျရတ် ဘေကွန်ပါ။”
ဟွန်းဂျူး နူနာနှင့် အယ်လီတို့ ထရပ်လိုက်ပြီး သူတို့နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကြသည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်မက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က ဂျက်စီကာ အိုပါ။”
“ကျွန်မက အယ်လီ ကင်ပါ။ ဒီလောက်အဝေးကြီးကနေ လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ပြီးနောက် ဟွန်းဂျူး နူနာက ကျွန်တော်တို့ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပြီး စကားဝိုင်းကတော့ အင်္ဂလိပ်လိုပင် သဘာဝကျကျ စတင်သွားခဲ့သည်။
ကျွန်တော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ နိုင်ငံခြားသားများဆိုတော့ အသက်အရွယ်ကို ခန့်မှန်းရခက်သော်လည်း စတန်းဖို့ဒ်က ဘွဲ့ရလာသူများဖြစ်၍ နှစ်ယောက်စလုံး အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်များသာ ဖြစ်ရမည်။ သူတို့တင်မကပါ၊ စွန့်ဦးတီထွင်သူအများစုမှာ အသက်နှစ်ဆယ်နှင့် သုံးဆယ်ကြားတွင်သာ ရှိကြသည်။ အတွေ့အကြုံ နည်းချင်နည်းနေမည်၊ သို့သော် သူတို့ကတော့ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ဇွဲလုံ့လကို အရင်းတည်ကာ စက်မှုလုပ်ငန်းသစ်များကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စိန်ခေါ်နေကြသူများဖြစ်သည်။
တခြားနိုင်ငံများမှ လူငယ်များက ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းများ စတင်နေချိန်တွင် ကိုရီးယားလူငယ်များကတော့ အစိုးရဝန်ထမ်းစာမေးပွဲအတွက် စာကြည့်တိုက်များတွင် စုရုံးနေကြသည်။ ဒါက ကိုရီးယားလူငယ်များတွင် စိန်ခေါ်လိုစိတ် မရှိ၍ မဟုတ်ပါ၊ အဲဒီနောက်တွင် ပါလာတတ်သည့် ကျရှုံးမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်းကြောင့်ပါ။
ပြောရလျှင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ပင် ငွေကြေးကဏ္ဍတွင် တည်ငြိမ်သည့် အလုပ်တစ်ခုရရန် ရည်မှန်းခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
မိတ်ဆက်ပြီးနောက်တွင် ကျွန်တော်တို့ ထိုင်ခုံများတွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။ လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုများ စတင်ခဲ့သည်။
တိုဘီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး ရေနည်းနည်း သောက်လိုက်သည်။
အောင်မြင်သည့်ကုမ္ပဏီတစ်ခုဆိုလျှင် မိမိလုပ်ငန်း၏ အနှစ်သာရကို တစ်ကြောင်းတည်းဖြင့် အနှစ်ချုပ်နိုင်ရမည်။
ဥပမာပြောရလျှင် Face Note သည် SNS ဝန်ဆောင်မှု၊ ဂိမ်း၊ ကြော်ငြာ၊ မက်ဆေ့ချ်၊ VR စသည့် နယ်ပယ်ပေါင်းစုံတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော်လည်း ၎င်း၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ ‘ကမ္ဘာကြီးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ဆက်သွယ်ပေးခြင်း’ ဟု ရိုးရှင်းစွာ အနှစ်ချုပ်နိုင်သည်။
အဓိကအနှစ်သာရကို မချုပ်နိုင်ဘဲ ရှည်လျားစွာ ပြောနေမည်ဆိုလျှင် ရှယ်ယာရှင်များပင် ဘာလုပ်ရမှန်း သိကြမည်မဟုတ်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် တိုဘီက သူ့လုပ်ငန်း၏ အဓိကအချက်ကို အတိုချုံး ပြောပြနိုင်ခဲ့သည်။
“Faceit ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကတော့ ပေါ်နို (pornography) လုပ်ငန်းလောကရဲ့ Netflix ဖြစ်လာဖို့ပါပဲ။”
“ဖူး!”
အယ်လီက တစ်ခုခုနှင့် သီးသွားသလိုမျိုး ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။
တက်ဂဲ့ယူ လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ‘ပေါ်နို’ ဆိုသည့် စကားလုံးကို နားလည်သွားပုံရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဟွန်းဂျူး နူနာကတော့ စီမံကိန်းစာတမ်းကို မဖတ်ရသေးသူကဲ့သို့ မျက်နှာအမူအရာ ဘာမှမပြောင်းသွားခဲ့။
ယုံကြည်မှုရှိသည့် သူတို့နှစ်ယောက်နှင့် မတူဘဲ ကျွန်တော်ကတော့ ခေါင်းငုံ့ထားမိသည်။
ဘာကြောင့် အရှက်ကွဲရမည့်အလှည့်က ကျွန်တော့်ဆီသို့ပဲ အမြဲရောက်လာရသနည်း။
“…?”
ဒါကတော့ ဒီကုမ္ပဏီတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သူက ကျွန်တော်ဖြစ်နေ၍သာ ဖြစ်ပေမည်။ ဟွန်းဂျူး နူနာက ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် နာရီအနည်းငယ်ကမှ တွေ့ခဲ့သည့် အမျိုးသမီးက ဒီအခြေအနေကို မည်သို့မြင်မည်ကို စိတ်ပူမိသည်။
ဒီလိုတွေးရင်း ဘေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အယ်လီက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လို ချက်ချင်း ချောင်းဆိုးသည်ကို ရပ်လိုက်ပြီး စကားဝိုင်းကို အာရုံစိုက်နေသည်။
တိုဘီကတော့ ရှင်းပြချက်ကို အလေးအနက် စတင်လိုက်သည်။
FaceIt ၏ လုပ်ငန်းကို နားလည်ရန်ဆိုလျှင် အရင်ဆုံး Netflix အကြောင်း သိထားဖို့ လိုသည်။
Netflix ဆိုသည်မှာ ဗီဒီယိုများကို ထုတ်လုပ်ပြီး လွှင့်တင်ပေးသည့် အမေရိကန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် DVD ငှားရမ်းသည့်လုပ်ငန်းက အဓိကဖြစ်ခဲ့သည်။ ပြီးနောက် ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် စထရိမ်းမင်း (streaming) ဝန်ဆောင်မှုများဆီသို့ တိုးချဲ့ခဲ့သည်။
အဲဒီအချိန်မှစ၍ Netflix က လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
လူတို့က မိမိတို့ကြည့်ချင်သည့် ရုပ်ရှင်များ၊ ဒရာမာများကို တဝကြီး ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင် နောက်ထပ် ဘာကြည့်ရမလဲဟု တွေးမိကြသည်။
ထို့ကြောင့် Netflix က စားသုံးသူများ ကြည့်ချင်သည့် အကြောင်းအရာများကို အကြံပြုပေးခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် ရိုးရှင်းသည့်နည်းလမ်းသာဖြစ်၍ အချစ်ဇာတ်လမ်းကြိုက်လျှင် အချစ်ဇာတ်လမ်းကို အကြံပြုပေးသည်၊ ဟာသကြိုက်လျှင် ဟာသကို အကြံပြုပေးသည်။
သို့သော် စာရင်းသွင်းသူများ များလာပြီး ဒေတာများ စုဆောင်းမိလာသည့်အခါ စနစ်က ပို၍ခေတ်မီလာသည်။ စားသုံးသူများ ကြည့်ရှုခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို ဆာဗာများတွင် ဒေတာအဖြစ် သိမ်းဆည်းပြီး ကြိုက်နှစ်သက်သည့် သရုပ်ဆောင်၊ ဒါရိုက်တာ၊ အမျိုးအစား စသည့် ဦးစားပေးမှုများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ သူတို့၏ အရသာနှင့် ကိုက်ညီမည့် တခြားအကြောင်းအရာများကို အကြံပြုပေးခဲ့သည်။
စားသုံးသူများက ဒီစနစ်ကို အလွန်ကျေနပ်ခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် Netflix က အတွေးတစ်ခု ရလာသည်။ အကြောင်းအရာများကို အကြံပြုပေးရုံတင်မကဘဲ ကိုယ်တိုင်ပင် ထုတ်လုပ်ကြည့်လျှင်ကော။
ဒီလိုနှင့် Netflix က မူရင်းထုတ်လုပ်မှု (original production) နယ်ပယ်ထဲသို့ ခြေဆန့်ခဲ့သည်။ သူတို့ စုဆောင်းထားသည့် ဒေတာများကို သုံးပြီး စားသုံးသူအများစု ကြိုက်နှစ်သက်သည့် အမျိုးအစား၊ သရုပ်ဆောင်၊ ဒါရိုက်တာများကို ရွေးချယ်ခဲ့ရာ သူတို့ထုတ်လုပ်သည့် အကြောင်းအရာများက ကြီးမားသည့် အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။
လက်ရှိတွင် Netflix မှာ စာရင်းသွင်းသူ သန်း ၈၀ ရှိပြီး စျေးကွက်တန်ဖိုးက ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၅၀ ကျော်သွားပြီဖြစ်သည်။
“လက်ရှိ ကမ္ဘာ့ပေါ်နိုလုပ်ငန်းရဲ့ အရွယ်အစားက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှာတင် ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံလောက် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားပြီး တရားမဝင် ဖိုင်တွေအပါအဝင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးဆိုရင် ဒေါ်လာ ရာပေါင်းများစွာ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ပြောရမယ်ဆိုရင် ပေါ်နိုက ကြီးမားတဲ့ စျေးကွက်တစ်ခုပါ။”
ခဏခဏ ကြားနေရသည့် ‘ပေါ်နို’ ဆိုသည့် စကားလုံးက တက်ဂဲ့ယူ ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အလွန်တရာ နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။
“သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ?”
ကျွန်တော်က သူ့အတွက် အဓိကအချက်များကိုပဲ အတိုချုံး ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သည်။
တိုဘီက ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် ရှင်းပြချက်ကို ဆက်ပြောသည်။
“အရင်တုန်းကဆိုရင် ပေါ်နိုလုပ်ငန်းက နည်းပညာတိုးတက်မှုကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ကြီးထွားလာခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ခေတ် ပေါ်နိုကုမ္ပဏီတွေကတော့ အရင်အလေ့အကျင့်တွေကိုပဲ လိုက်လုပ်နေပြီး ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့အညီ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ နောက်ကျကျန်နေခဲ့တယ်။ Netflix က ခေတ်မီတဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်စနစ်၊ AI နဲ့ စက်သင်ယူမှု (machine learning) တွေနဲ့ OTT စျေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့သလိုပဲ ပေါ်နိုလုပ်ငန်းကလည်း အခုဆိုရင် ဖြန့်ချိမှုနဲ့ ထုတ်လုပ်မှုမှာ ဆန်းသစ်တီထွင်ဖို့ လိုအပ်နေပါပြီ။”
ဟွန်းဂျူး နှင့် အယ်လီတို့ကတော့ စိတ်ဝင်စားသလို ကြည့်နေကြသည်။ ဒါက အလေးအနက် ဆွေးနွေးခြင်းလား သို့မဟုတ် နောက်နေခြင်းလားဆိုသည်ကို သူတို့ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပုံပင်။
အယ်လီက ကျွန်တော့်ကို မေးလိုက်သည်၊ “ဒါ တကယ်လား?”
“အင်း၊ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ မှန်ပါတယ်။”
ဒါက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထားခဲ့ရမည့် နောက်ပြောင်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။
ပေါ်နိုဟာ နည်းပညာတိုးတက်မှုများနှင့် အမှန်တကယ်ပင် နီးကပ်သည့် ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေသည်။ အထူးသဖြင့် ပေါ်နိုက အိမ်သုံးဗီဒီယိုများ ပျံ့နှံ့လာစေရန်အတွက် အရေးပါသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။
အရင်တုန်းက ဆိုလျှင် VHS နှင့် Sony ၏ Betamax တို့က ဗီဒီယိုတိပ် ဖော်မတ်စျေးကွက်တွင် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။ အရွယ်အစားနှင့် ရုပ်ပုံအရည်အသွေးအရ Betamax က VHS ထက် ပိုသာသည်။
သို့သော် Sony က Betamax တွင် အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအတွက် အကြောင်းအရာများကို ပိတ်ပင်လိုက်သည့်အခါ ပေါ်နိုလုပ်ငန်းက VHS ဗီဒီယိုများကို စျေးကွက်ထဲ အလုံးအရင်းနှင့် ဖြန့်ချိလိုက်ပြီး Betamax စျေးကွက်မှ ထွက်ခွာသွားရကာ VHS နှင့်ပင် ပေါင်းစည်းသွားရသည့်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပေါ်နိုဟာ အင်တာနက် အမြန်နှုန်း မြင့်မားလာခြင်းနှင့် ဟာ့ဒ်ဒရိုက် (hard drive) စွမ်းဆောင်ရည် တိုးတက်လာခြင်းအပေါ်တွင်လည်း ကြီးမားသည့် သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။
အင်တာနက်က ပေါ်နိုများ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲရန်အတွက် မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး ဟာ့ဒ်ဒရိုက်များကလည်း သိမ်းဆည်းရန်အတွက် စွမ်းဆောင်ရည်များ တိုးလာခဲ့သည်။
လူသားတို့သည် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများတွင် သုံးရန်အတွက် နည်းပညာကို တီထွင်ကြပြီး လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများတွင် သုံးရန်အတွက်ပင် နည်းပညာကို ဆန်းသစ်ကြသည်ဟု ပြောလျှင် လွန်မည်မဟုတ်။
ငြိမ်ငြိမ်လေး နားထောင်နေသည့် တက်ဂဲ့ယူ က မှတ်ချက်တစ်ခု ပေးသည်။
“အဲဒါကို ကြားတော့ Seagate ရဲ့ CEO ပြောခဲ့တဲ့ နာမည်ကြီး စကားတစ်ခွန်း သတိရမိတယ်။”
Seagate ဆိုသည်မှာ ထင်ရှားသည့် ဟာ့ဒ်ဒရိုက် ထုတ်လုပ်သူဖြစ်သည်။
အယ်လီက မေးသည်၊ “သူက ဘာပြောလို့လဲ?”
တိုဘီက “Seagate ရဲ့ CEO” ဆိုသည့် စကားကို ကြားလိုက်ရတော့ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ အော်လိုက်သည်၊ “အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါတို့က ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲနေတာ မဟုတ်ဘူး။ လူတွေကို အသုံးမဝင်တဲ့ပစ္စည်းတွေ ပိုဝယ်အောင်နဲ့ ပေါ်နိုပိုကြည့်နိုင်အောင် ကူညီပေးတဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကို တည်ဆောက်နေတာပဲ!”
တက်ဂဲ့ယူ က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျား အဲဒီစကားကို ပြောခဲ့မှာပဲ။”
အကြမ်းဖျင်း ဘာသာပြန်ရလျှင် ‘အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါတို့က ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲနေတာ မဟုတ်ဘူး။ လူတွေကို အသုံးမဝင်တဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲတွေ ပိုဝယ်အောင်နဲ့ ပေါ်နိုပိုကြည့်နိုင်အောင် ကူညီပေးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လုပ်နေတာပဲ’ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
CEO တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဒီလိုမျိုး တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ခြင်းက နည်းနည်းတော့ အံ့ဩစရာကောင်းသော်လည်း ဒါက အမှန်တရားဖြစ်သည်။ ကွန်ပျူတာတွင် ရှိသမျှစနစ်များနှင့် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် ဆော့ဖ်ဝဲများကို အကုန်သုံးလျှင်ပင် ဂစ်ဂါဘိုက် တစ်ရာတောင် မပြည့်ပါ။ အဲဒီလောက်ဆို ဘာကြောင့် ဟာ့ဒ်ဒရိုက် စွမ်းဆောင်ရည်က တာရာဘိုက် (terabyte) အထိ ရောက်ဖို့ လိုအပ်ပါမည်နည်း။ (တချို့ဆိုလျှင်ပင် အဲဒါက မလုံလောက်ဟု ထင်ပြီး ဟာ့ဒ်ဒရိုက်များကို ပုံမှန် ရှင်းလင်းနေကြရသည်လေ)
တိုဘီက မှတ်ချက်ချသည်၊ “အဲဒီစကားကြောင့်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကို ‘Faceit’ လို့ နာမည်ပေးလိုက်တာပါ။”
ဘာသာပြန်ဆိုချက်ကို ကြားလိုက်ရတော့ တက်ဂဲ့ယူ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အော်! ကုမ္ပဏီနာမည် နောက်ကွယ်မှာ ဒီလောက် နက်နဲတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။”
အခုတော့ ဂျရက်ဒ်က စကားဝိုင်းထဲ ဝင်လာပြီ။ တိုဘီက စီးပွားရေးပိုင်းကို ကိုင်တွယ်ပြီး ဂျရက်ဒ်ကတော့ နည်းပညာပိုင်းကို တာဝန်ယူထားပုံရသည်။
ဂျရက်ဒ်က ရှင်းပြသည်။ “ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိ ဝဘ်ဆိုက်မှာ အသုံးပြုသူတွေက သူတို့ရဲ့ အသက်၊ နှစ်သက်တဲ့ အမျိုးအစား၊ အကြိုက်ဆုံး သရုပ်ဆောင် စတာတွေကို ထည့်သွင်းထားနိုင်ပါတယ်။ ဒါဆိုရင် စနစ်ကနေပြီးတော့မှ နောက်ဆုံးထွက် လက်ရာတွေကို အလိုအလျောက် အကြံပြုပေးပြီး ဝယ်ယူနိုင်တဲ့ ဆိုက်တွေဆီကို လင့်ခ်ချိတ်ပေးသွားမှာပါ။”
လက်ရှိတွင် ဒီဆိုက်ကို အခမဲ့ အသုံးပြုနိုင်ပြီး စာရင်းသွင်းသူပေါင်း ရှစ်သိန်းလောက် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ စာရင်းသွင်းသူ တိုးပွားနှုန်းက အစပိုင်းတွင် အလွန်မြန်ဆန်ခဲ့သော်လည်း အခုတော့ တန့်သွားမလို ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် တစ်ခါ စာရင်းသွင်းပြီးသွားသူများကတော့ ဆိုက်ကို ဆက်လက် လာရောက်ကြည့်ရှုနေကြဆဲဖြစ်သည်။ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်က နေ့စဉ် လာရောက်ကြည့်ရှုကြပြီး ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်က တစ်ပတ်အတွင်း ပြန်လည် လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။
ဒါက အကြံပြုပေးသည့်စနစ် (recommendation system) က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အလုပ်ဖြစ်နေကြောင်း ပြသနေသည်။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က Netflix လိုမျိုး စားသုံးသူတွေရဲ့ အရသာနဲ့ ကိုက်ညီမည့် အကြောင်းအရာတွေကို အကြံပြုပေးဖို့ပါ။ ပြီးတော့ စားသုံးသူတွေရဲ့ အကြိုက်နဲ့အညီ စထရင်မ် (streaming) နဲ့ ဒေါင်းလုဒ် ဝန်ဆောင်မှုတွေကို ပေးအပ်ဖို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်ပါပဲ။”
ဒီလိုမျိုး စတင်တည်ထောင်သည့်ကုမ္ပဏီ (startups) များက အစပိုင်းတွင် မည်မျှပင် ထူးဆန်းနေပါစေ၊ စျေးကွက်ထဲတွင်တော့ အမျိုးမျိုး ရှိနေတတ်သည်။
မည်မျှပင် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရပါစေ၊ စီးပွားရေးဆိုသည်မှာ စီးပွားရေးပင်ဖြစ်သည်။
အစ်မ ဟွန်းဂျူး က ဂျရက်ဒ်ကို လေးနက်သည့်အမူအရာ၊ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ဆန်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ပေါ်နို အကြံပြုပေးတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုက တကယ်ပဲ ဆွဲဆောင်မှု ရှိပါ့မလား? သူတို့က ပေးချေရတဲ့ စနစ် (paid model) ကို ပြောင်းဖို့ စီစဉ်နေတာ မဟုတ်လား။ အဲဒီဝန်ဆောင်မှုအတွက် ပိုက်ဆံပေးပြီး သုံးမည့် စားသုံးသူ ဘယ်လောက်ရှိမယ်လို့ ထင်သလဲ?”
ဂျရက်ဒ်က စောင့်နေခဲ့သည့်အလား ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။ “ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ပေါ်နို အကြောင်းအရာ အများစုကို တရားမဝင် ကြည့်ရှုနေကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ တရားမဝင် ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲထားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေထဲကမှ အမှန်တကယ် ကြည့်ရှုဖြစ်တာက နည်းနည်းလေးပါ။ အများစုကတော့ ဟာ့ဒ်ဒရိုက်ထဲမှာ နေရာယူထားရုံတင်ပဲ ရှိတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရရှိနိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေက အလွန်အကျွံ များပြားနေတော့ ကိုယ်ကြည့်ချင်တာကို ရှာဖို့က အလွန်ခက်ခဲနေလို့ပါ။ စားသုံးသူတွေက ဝန်ဆောင်မှုအတွက် ပိုက်ဆံပေးရတာထက် အသုံးမဝင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ကြည့်ရင်း အချိန်ဖြုန်းနေရမှာကို ပိုကြောက်ကြတာပါ။”
ထို့ကြောင့်လည်း လူတို့က Netflix ကို စာရင်းသွင်းရန် လစဉ်ကြေး ပေးရသည်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံကြခြင်းဖြစ်သည်။ စာရင်းသွင်းသူ များလာလေ Netflix က အကြောင်းအရာ ပံ့ပိုးပေးသည့် စျေးနှုန်းများကို လျှော့ချနိုင်ပြီး ဒေတာများကို ပိုစုဆောင်းနိုင်လေ ဖြစ်သည်။ ဒါက နောက်ထပ် စာရင်းသွင်းသူများကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် အားပေးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ဟွန်းဂျူး က ထပ်မေးပြန်သည်၊ “Netflix က ရုပ်ရှင်တွေ၊ ဒရာမာတွေ၊ မှတ်တမ်းတင်ရုပ်ရှင်တွေနဲ့ ဖျော်ဖြေရေးတွေလိုမျိုး အကြောင်းအရာမျိုးစုံ ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ FaceIt မှာကျတော့ ပေါ်နိုဆိုတဲ့ အမျိုးအစား တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတာလေ။ အဲဒီပြဿနာကို ဘယ်လို မြင်သလဲ?”
“ပေါ်နိုဆိုတာ တစ်ဦးချင်းစီကနေတောင် ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာပါ။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ တစ်ရက်ကို ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့ ပေါ်နိုပမာဏဟာ တစ်သက်လုံး ကြည့်ရင်တောင် ကုန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ပေါ်နိုထဲမှာလည်း အမျိုးအစားတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ စာရင်းသွင်းသူတွေ နှစ်သက်မည့် အကြောင်းအရာမျိုးစုံ ရှိနေတာပါ။”
ဟွန်းဂျူး နှင့် အယ်လီတို့က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ “ဒါက ယုံကြည်လက်ခံနိုင်လောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် ဟုတ်ရဲ့လား? လူတွေက ပေါ်နိုကို တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကြည့်ကြလို့လား? သူတို့ ကြည့်ချင်တဲ့အချိန်တိုင်း ရှာပြီး ကြည့်လို့ မရဘူးလား?”
“အမ်…”
မိန်းကလေးများသာ အမျိုးသားများက အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအတွက် ရည်ရွယ်သည့် အကြောင်းအရာများကို ရှာဖွေရင်း အချိန်များ မည်မျှ အလဟဿ ဖြစ်နေကြသည်ကို သိလျှင် အံ့ဩသွားကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဲဒီအချိန်တွင် ကျွန်တော် အဲဒီအတိုင်း ပြောထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကျွန်တော်နှင့် မတူဘဲ တက်ဂဲ့ယူ က ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ? နေ့တိုင်း ပေါ်လာနေတဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေအတွက် ရည်ရွယ်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေထဲကမှ ကြည့်ရကျိုးနပ်တာကို ရှာဖို့က အလွန်ခက်တာလေ။ ဒါက မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုပါ။”
“နင် နောက်နေတာလား?”
“ဘယ်သူက နောက်နေလို့လဲ? ကျွန်တော် ပြောသလိုသာ ဖြစ်လာရင် ဟာ့ဒ်ဒရိုက်တွေကို ပေါ်နိုတွေနဲ့ ပြည့်နေအောင် ဖြည့်စရာ မလိုတော့ဘူး။ စမတ်ဖုန်း ဒါမှမဟုတ် တက်ဘလက်နဲ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို၊ ဘယ်အချိန်မဆို ကြည့်ရှုနိုင်မှာလေ။”
ဟွန်းဂျူး က နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားသည်၊ “လူတွေက အဲဒီလောက်အထိ ကြည့်နေကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး…”
တက်ဂဲ့ယူ က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “နင်က ပေါ်နိုအကြောင်း ဘာသိလို့လဲ?”
“…”
ဟွန်းဂျူး မှာ ပြန်ပြောစရာ စကားလုံး မရှိတော့ပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက တကယ်ပင် ပေါ်နိုအကြောင်း ဘာမှ မသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဟွန်းဂျူး ဒီလောက်အထိ ရှက်ရမ်းရမ်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ဖူးသည်မှာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ညီငယ်ဆီမှ ဒီလိုမျိုး အထင်သေးခံရမည့်နေ့မျိုး ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ တွေးတောင် တွေးမိမည်မဟုတ်။
အနားတွင် မိန်းကလေးများ ရှိနေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဂျရက်ဒ်က ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်၊ “ဘယ်နေရာမှာမဆို၊ ဘယ်အချိန်မဆို လူတိုင်း ကြည့်ရှုနိုင်တဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေအတွက် အကြောင်းအရာများ! အဲဒါက FaceIt မျှော်မှန်းထားတဲ့ အနာဂတ်ပါပဲ။”
ကောင်းပါပြီ၊ အဲဒီလောက်ဆို တော်ပါပြီ၊ အနောက်တိုင်းက အော်တာကူ (otaku) များရေ!