အခန်း (၃၆)
ကျွန်တော်တို့ အစည်းအဝေးနေရာအဖြစ် ယောင်ဂျုံကျွန်းရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ အင်ချွန်းလေဆိပ်နှင့် နီးကပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက် လေကြောင်းခရီးဖြင့် ရောက်ရှိလာသူများကို ခေါ်ဆောင်ရန်နှင့် ၎င်းတို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသည်အထိ စီမံခန့်ခွဲပေးရန်အတွက် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကိုရီးယားရုံးခွဲမှ ဝန်ထမ်းများကို စေလွှတ်ထားသည်။
ငွေကြေးဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာကြီးကို လည်ပတ်စေသည်မှာ အမှန်ပင်။
အခန်းထဲတွင် ခရီးဆောင်အိတ်များကို အကြမ်းဖျင်း ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့သည် လော်ဘီရှိ ကော်ဖီဆိုင်သို့ ဆင်းသွားကြသည်။ ကျွန်တော်တို့ထက် တစ်ရက်စော၍ ရောက်ရှိနေသော ဟွန်းဂျူး မမ သည် ထိုနေရာတွင် စာရွက်စာတမ်းအချို့ကို ဖတ်ရှုရင်း ကော်ဖီသောက်နေသည်။
"ရှေ့နေက ဘယ်အချိန်လောက် ရောက်မလဲ"
"သူ အင်ချွန်းလေဆိပ်ကို ခုလေးတင်ပဲ ဆင်းတာ၊ ခဏနေရင် ရောက်လာလိမ့်မယ်"
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှာ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရှေ့နေအဖွဲ့ ရှိသည်။ ယခုလာမည့် ရှေ့နေမှာ အာရှရုံးခွဲမှ နိုင်ငံတကာဥပဒေကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဟွန်းဂျူး မမ နှင့် တွဲဖက်လုပ်ကိုင်နေသူဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
ကော်ဖီသောက်ရင်း စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ဟွန်းဂျူး မမ က လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
"ဒီဘက်၊ ဂျက်စီကာ"
တက်ဂဲ့ယူ နှင့် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူမသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ဟု ထင်ရသည်။ အရပ် ၁၇၀ စင်တီမီတာခန့်ရှိပြီး သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရင့်ကျက်မှုနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါင်းစပ်နေသည်။ အသားအရေမှာ ဖြူဝင်းပြီး မျက်လုံးများမှာ အရောင်ဖျော့သော အညိုရောင် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဆံပင်မှာ ညှပ်ထားသော ဘော့ပုံစံ အညိုရောင်တိုတိုဖြစ်ပြီး နဖူးပေါ်တွင် ကျရောက်နေသော ဆံမြိတ်များက သူမ၏ မျက်ခုံးအနည်းငယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။
သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် မည်သည့်နိုင်ငံသူမှန်း ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲသည်။ သူမသည် အနောက်တိုင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သေချာသည်တစ်ခုမှာ သူမသည် အလွန်အမင်း လှပလွန်းသည်။
ကော်ဖီဆိုင်ရှိ လူတိုင်းက သူမကို လှည့်ကြည့်နေကြသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ထိုသို့တွေးနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ဂျင်းဘောင်းဘီနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဂျမ်ပါအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော သူမသည် ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲကာ ကျွန်တော်တို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။
"လာပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဂျက်စီကာ"
"မတွေ့တာ ကြာပြီနော် ဂျက်စီကာ။ ကိုရီးယားမှာ အဆင်ပြေရဲ့လား"
ဟွန်းဂျူး မမ ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူမသည် ကျွန်တော်တို့နှင့်လည်း နှုတ်ဆက်စကား ပြောသည်။
"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်မက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရှေ့နေ ဂျက်စီကာ ပါ"
အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူမသည် ကိုရီးယားစကားကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောဆိုနိုင်သည်။
ရှေ့နေဆိုလျှင် အသက်အရွယ်ရင့်ကျင့်သည့် လူကြီးတစ်ဦးဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ကျွန်တော် ထိုင်ခုံမှ ထ၍ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က ကန်ဂျင်ဟူး ပါ။ ကိုရီးယားစကား ပြောတတ်တာလား"
ဂျက်စီကာ က ပြုံး၍ ပြန်ပြောသည်။ "ကျွန်မ အဖေက ကိုရီးယားလူမျိုးပါ။ ကျွန်မကို ဂျက်စီကာ လို့ပဲ ခေါ်ပါ"
တက်ဂဲ့ယူ လည်း ထရပ်လိုက်ပြီး ဦးညွှတ်ကာ "ကျွန်တော်က အို တက်ဂဲ့ယူ ပါ" ဟု ပြောသည်။
ဂျက်စီကာ က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ရှင်က ဟွန်းဂျူး မမ ရဲ့ မောင်လေးပေါ့။ ရှင်အကြောင်း အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"
မိတ်ဆက်စကား အတိုချုံး ပြောပြီးနောက် သူမသည် အပေါ်ထပ်သို့ အိတ်သွားထားသည်။ ကျွန်တော် ဟွန်းဂျူး မမ ကို အမြန်မေးလိုက်သည်။ "သူက ဘယ်ကလာတာလဲ"
"သူက ဟောင်ကောင် မှာ မွေးတာ၊ ဒါကြောင့် သူက ဟောင်ကောင် သူပေါ့"
ဟောင်ကောင် သည် မူလက တရုတ်ပိုင်နက်ဖြစ်သော်လည်း ဘိန်းစစ်ပွဲအပြီးတွင် ဗြိတိသျှကိုလိုနီ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း "နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၊ စနစ်နှစ်မျိုး" မူဝါဒကို ကျင့်သုံးနေဆဲဖြစ်သည်။
ဟောင်ကောင် သူများသည် ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော သမိုင်းကြောင်းနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ကြောင့် တရုတ်လူမျိုးများထက် ဟောင်ကောင် သူများအဖြစ် ပို၍ ခံယူတတ်ကြသည်။
ဟွန်းဂျူး မမ က ဂျက်စီကာ အကြောင်း အနည်းငယ် ရှင်းပြသည်။ ဟောင်ကောင် သည် အာရှတွင် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ထူးချွန်သူများအတွက် ငွေကြေးဆိုင်ရာ အချက်အချာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် နိုင်ငံခြားသားများမှာ လူဦးရေ၏ အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဂျက်စီကာ ၏ ဘိုးဘေးသည် ဂျပန်တို့ သိမ်းပိုက်စဉ်က ဟောင်ကောင် သို့ ပြောင်းရွှေ့လာပြီး ဟောင်ကောင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ကာ သားတစ်ယောက် ရခဲ့သည်။ ထိုသားဖြစ်သူက နောက်ပိုင်းတွင် စီးပွားရေးလုပ်ရင်း တွေ့ဆုံခဲ့သည့် အင်္ဂလိပ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရာမှ ဂျက်စီကာ သည် ကိုရီးယား၊ ဟောင်ကောင် နှင့် ဗြိတိသျှ သွေးနှောသူအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။
"ဟောင်ကောင် သူတွေက များသောအားဖြင့် ဘာသာစကား သုံးမျိုး ပြောတတ်ကြတယ်"
ကန်တုံစကား၊ မန်ဒရင်းစကားနှင့် အင်္ဂလိပ်စကားတို့ ဖြစ်သည်။ ကန်တုံစကားမှာ ဒေသန္တရဘာသာစကားဖြစ်ပြီး မန်ဒရင်းမှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ စံဘာသာစကားဖြစ်ကာ ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ်၏ လွှမ်းမိုးမှုလည်း ရှိသည်။
ထိုဘာသာစကားများအပြင် ဂျက်စီကာ သည် သူမ၏ ကိုရီးယားလူမျိုး ဖခင်ကြောင့် ကိုရီးယားစကားကိုလည်း တတ်မြောက်သည်။
ကျွန်တော်က "ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီအရွယ်နဲ့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှာ ရှေ့နေလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ထူးချွန်တဲ့သူတွေ ဘယ်လောက်တောင် များပြားလိုက်သလဲ" ဟု ကျွန်တော် ထပ်ပြောလိုက်သည်။
ဟွန်းဂျူး မမ က ရယ်မောသည်။
"ထူးချွန်တဲ့သူတွေအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင် ရှင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဘာမှ လျော့မသွားပါဘူး"
တက်ဂဲ့ယူ ကမူ အစောပိုင်းကတည်းက စိတ်မပါသလို ဖြစ်နေသည်။
သူ ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်နေတာလဲ။ လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရောက်လာလို့ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာများလား။
ထိုသို့ တွေးမိရင်း သူ မျက်တောင်ခတ်ကာ မေးသည်။ "တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဟွန်းဂျူး မမ ရဲ့ မောင်လေးလို့ ပြောသွားတယ်။ ဟွန်းဂျူး မမ က ဘယ်သူလဲ"
ဟွန်းဂျူး မမ က ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်မရဲ့ အင်္ဂလိပ်နာမည်လေ။ အရင်က ပြောပြပြီးသားပါ"
"အော်၊ ဟုတ်လား"
ဟောင်ကောင် သည် ဗြိတိသျှကိုလိုနီ ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ ထိုနေရာရှိ လူများသည် အင်္ဂလိပ်နာမည်နှင့် တရုတ်နာမည် နှစ်ခုလုံး ရှိတတ်ကြသည်။ အမေရိကန် IB ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သော ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် သည် အင်္ဂလိပ်နာမည်များကိုသာ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
"ဒါဆို ဂျက်စီကာ က ကျွန်တော်တို့အကြောင်း သိလား"
ဟွန်းဂျူး မမ က ခေါင်းညိတ်သည်။
"ကျွန်မ ပြောပြထားတယ်"
ကျွန်တော်တို့သည် OTK ကုမ္ပဏီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဆိုသည့် အချက်မှာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ပင်လျှင် မသိရှိသေးပေ။
ဟွန်းဂျူး မမ နှင့် ကျွန်တော်တို့ကြားက ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေးကိုတော့ သူတို့ သိကောင်းသိနိုင်မည်။ သူမသည် ဘဏ်စာရင်းဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် လုပ်ငန်းခွဲများ တည်ထောင်ခြင်းတွင် ကူညီပေးခဲ့ပြီး ယခုအခါ OTK ကုမ္ပဏီ၏ အမည်ဖြင့် ဝန်ထမ်းအဖြစ် စေလွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုထားသည်။
ဂျက်စီကာ သည် ကျွန်တော်တို့၏ ဥပဒေရေးရာကိစ္စရပ်များတွင် ကူညီရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျွန်တော်တို့နှင့်အတူ အချိန်အတန်ကြာ အလုပ်လုပ်ကိုင်သွားမည်ဖြစ်သည်။
အလုပ်ကိစ္စများကို ချောမွေ့စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ရန်အတွက် အရာရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
တက်ဂဲ့ယူ က သံသယဝင်သော လေသံဖြင့် "သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကြားမှာကိုတော့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူးပေါ့" ဟု ပြောသည်။
"သူမကို ယုံကြည်လို့ ရပါ့မလား" ဟု သူက ထပ်မေးသည်။
ဟွန်းဂျူး မမ က "ရပါတယ်" ဟုသာ တိုတိုပြောသည်။
"ရှေ့နေတွေမှာ လျှို့ဝှက်ထားရမယ့် တာဝန်ရှိတယ်"
ရှေ့နေများသည် ၎င်းတို့၏ ဖောက်သည်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကာကွယ်ပေးရန် တာဝန်ရှိသည်။ ဤစည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ပါက ရှေ့နေလိုင်စင် ရုပ်သိမ်းခံရနိုင်သည်။
ထိုသို့ဆိုသော်လည်း ဟွန်းဂျူး မမ က ဤမျှ ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောနေသည်ဆိုလျှင် ယုံကြည်ရမည်ဖြစ်သည်။
"အစည်းအဝေးမှာလည်း လျှို့ဝှက်ထားပေးမှာလား"
ကျွန်တော် ထိုအချက်ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးဖြစ်သည်။
"ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု စာချုပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို ဂျက်စီကာ ကိုပဲ တာဝန်ပေးထားမှာပါ"
တကယ်တော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုင်ရာ ကြားခံစာချုပ်ကို ကျွန်တော် လက်မှတ်ထိုးထားပြီးဖြစ်၍ ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ရန် မလိုပေ။ သို့သော် တက်ရောက်ရန်မှာ ကျွန်တော့်ရွေးချယ်မှုသာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည့် ကုမ္ပဏီကို မည်သူက ဦးစီးနေသလဲဆိုသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုသည်။
တိန်!
ဟွန်းဂျူး မမ သည် မက်ဆေ့ခ်ျကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ထရပ်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက် သွားကြရအောင်လား"
***
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရှိ စတန်းဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်မှ ကျောင်းသားဟောင်းများဖြစ်ကြသော တိုဘီစထရောင်းနှင့် ဂျရတ်ဘေကွန်တို့သည် ရင်းနှီးသည့် မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြသည်။
ကျောင်းတက်စဉ်ကတည်းက အဆင်ပြေခဲ့ကြပြီး ဘွဲ့ရပြီးနောက်တွင်လည်း အတူတကွ လုပ်ကိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ဆီလီကွန်ဗယ်လီတွင် စတင်ခဲ့သော စွန့်ဦးတီထွင်လုပ်ငန်းများ၏ လှိုင်းလုံးသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ တိုဘီနှင့် ဂျရတ်တို့လည်း စွန့်ဦးတီထွင်လုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်လုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် အဆင်မပြေမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် များစွာ စိတ်ဓာတ်ကျမသွားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ငယ်ရွယ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။
အိမ်ခန်းကျဉ်းလေးတစ်ခုထဲတွင် လုပ်ငန်းသစ်တစ်ခုအတွက် အကြံဉာဏ်များ စုစည်းခဲ့ကြသည်။ တစ်နေ့တွင် ကွန်ပျူတာ ဟာ့ဒ်ဝဲများကို စစ်ဆေးနေစဉ် တိုဘီသည် ထူးခြားကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။
တိုဘီသည် ထိုအကြံဉာဏ်ကို ဂျရတ်ထံသို့ ချက်ချင်း မျှဝေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် စီးပွားရေးအရ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ရှိမရှိကို ရက်ပေါင်းများစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ကြသည်။
၎င်းတို့သည် လုပ်ငန်းကို လျင်မြန်စွာ စတင်ခဲ့သည်။ အစောပိုင်းကာလ ဖြစ်သော်လည်း အနာဂတ်မှာ တောက်ပနေသည်။ ၎င်းတို့သည် အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိသည်။
အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ အကြံဉာဏ်မှာ အကောင်အထည် ပေါ်လာမည်ဆိုပါက ကမ္ဘာကြီးကို သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နိုင်ရန်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အလွန်ပင် လိုအပ်နေသည်။ တိုဘီသည် အလုပ်တွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် ဂျရတ်သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို ရှာဖွေရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ စီးပွားရေးအစီအစဉ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ နေရာအနှံ့ လိုက်လံတောင်းခံခဲ့သော်လည်း ငြင်းပယ်ခံရခြင်းမှာ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ဝေါလ်စထရိ ၏ IB များ နှင့် ဆီလီကွန်ဗယ်လီ IT ကုမ္ပဏီများ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အရှိန်အဟုန်မှာ စွန့်ဦးတီထွင် လုပ်ငန်းခွင်ကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်သည်။ အောင်မြင်စွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရရှိသွားသော လုပ်ငန်းသစ်များအကြောင်း ဆောင်းပါးများသည် နေ့တိုင်းလိုလို ထွက်ပေါ်နေသည်။
သို့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ လုပ်ငန်းသစ်အနည်းငယ်မျှသာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရရှိကြသည်။ စွန့်ဦးတီထွင်သူ အများစုမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို ရှာမတွေ့နိုင်ကြသည့် ခါးသီးသော လက်တွေ့ဘဝ ဖြစ်သည်။
ကျဉ်းကျပ်နေသော စတူဒီယိုအခန်းငယ်လေးထဲတွင် ဂျရတ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူတို့အားလုံးက စီးပွားရေးအစီအစဉ်ကို ဖတ်ကြည့်ပြီးတော့ပဲ ကျွန်တော်တို့ကို အထင်သေးတဲ့ပုံစံနဲ့ ဆက်ဆံနေကြတာလား"
တိုဘီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဒီလိုနဲ့တော့ လက်မြှောက်လို့ မဖြစ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ငန်းကို နားလည်ပေးနိုင်မယ့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေ ဘယ်နေရာမှာမဆို ရှိနေမှာပါ"
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရရှိဖို့အတွက် လိုအပ်ချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ အောင်မြင်မည့် လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ဖို့ပင်။ ထိုအခါ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများက သူတို့၏ ပိုက်ဆံအိတ်များကို ရက်ရောစွာ ဖွင့်ပေးကြလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ခိုင်မာသည့် ရလဒ်များကို ပြသနိုင်ရန်အတွက် ဦးစွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရန်ပုံငွေ လိုအပ်နေသည်။
"နောက်တစ်လအတွင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေကို မရှာနိုင်ဘူးဆိုရင် ဝဘ်ဆိုက်ကို ဆက်ထိန်းထားဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
"မနက်ဖြန်ကစပြီး ထပ်ကြိုးစားကြည့်ကြတာပေါ့"
"ခွေးမသားတွေ!"
ဂျရတ်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် လှဲချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။
တိန်!
တိုဘီက အီးမေးလ်စစ်ဆေးရန် ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုအကြောင်းအရာကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ဘာလို့ အဲဒီလောက်တောင် အံ့သြနေတာလဲ"
"ဒါ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် လေ! သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စီးပွားရေးအစီအစဉ်ကို မြင်ပြီးတော့မှ ဆက်သွယ်လာတာ"
တိုဘီ၏ စကားကြောင့် ဂျရတ်၏ မျက်လုံးများလည်း ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ဘာပြောတယ်၊ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က ကျွန်တော်တို့ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တာလား"
"မဟုတ်ဘူး၊ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တိုက်ရိုက်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ကိုရီးယားမှာရှိတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီတစ်ခုက စိတ်ဝင်စားနေတာ"
"ကိုရီးယားလား၊ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် တို့နိုင်ငံ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်ကတော့ ဆောဆောင်း စမတ်ဖုန်းတွေကို သဘောကျတယ်။ အာ... L6 မော်ဒယ်ကလွဲရင်ပေါ့"
"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို မကြာခင် တွေ့ဆုံချင်တယ်တဲ့။ ရက်အတိအကျ အတည်ပြုပေးရင် ကိုရီးယားကို လာဖို့ လေယာဉ်လက်မှတ်တွေ ပို့ပေးမယ်လို့ ပြောတယ်"
နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဒါ တကယ့်အဖြစ်အပျက်ပဲ ဖြစ်မယ်"
အီးမေးလ် ပေးပို့သူမှာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပြီး ပို့လိုက်သူမှာလည်း ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ၏ အာရှရုံးခွဲမှ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာကျော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဘဏ်တစ်ခုအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ဟာသလုပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများနှင့် တွေ့ဆုံရုံမျှဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရရှိမည်ဟု အာမခံချက် မရှိသေးပေ။ တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင် သူတို့ စိတ်ပြောင်းသွားနိုင်သလို အသေးစိတ် အချက်အလက်များ မကိုက်ညီခြင်းမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဆိုသည်မှာ စာချုပ်မချုပ်ဆိုခင်အထိ မည်သို့မျှ အတည်ပြု၍ မရနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။
"ကိုရီးယားအထိ သွားရတာ အလကားဖြစ်သွားမလား"
သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်တော့ သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်လေးကိုပင် ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။
"သွားကြည့်ကြတာပေါ့။ အဆင်မပြေရင်လည်း ကိုရီးယားကို ခရီးထွက်လာတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်တာပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ ကိုရီးယားက အန္တရာယ်များတယ် မဟုတ်လား။ ရူးနေတဲ့လူတစ်ယောက်က နျူကလီးယားဗုံး ဖောက်ခွဲမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်နေတယ် ဆိုတာ ကြားတယ်"
"..."
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် ကိုရီးယားသို့ သွားမည့် လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။
***
ဟိုတယ်၏ အစည်းအဝေးခန်းမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသည်။ ကွန်ပျူတာများနှင့် ပရိုဂျက်တာများ ရှိနေသဖြင့် တင်ပြမှုများ ပြုလုပ်နိုင်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။
ဟွန်းဂျူး သည် သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ပြင်ဆင်ပြီး မျက်မှန်တပ်လိုက်သည်။ သူမဘေးတွင် ဂျက်စီကာ ထိုင်နေပြီး နှစ်ယောက်စလုံး အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
ကျွန်တော်သည် ဟွန်းဂျူး ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့သော်လည်း သူမ အလုပ်လုပ်နေသည်ကို မြင်ဖူးခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အထက်တန်းလွှာများဆိုသည်မှာ ဤသို့မျိုးကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော်လည်း ယနေ့ ဝတ်စုံတစ်ခု ဝတ်ထားသည်။ ဤနေရာသို့ မလာခင် ခပ်မြန်မြန်ပင် ဝယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ တက်ဂဲ့ယူ က သူ၏ ပုံမှန် မီးခိုးရောင် အားကစားဝတ်စုံကိုသာ ဝတ်ထားသည်။
ဟူး... ဘေးက လူတွေကတော့ သူ့ကို ပရိဘောဂ တစ်ခုလိုပဲ ထင်နေကြတော့မည်။
ကျွန်တော်သည် သမ်းဝေနေသော တက်ဂဲ့ယူ ကို မေးလိုက်သည်။ "မင်း မကြောက်ဘူးလား"
"ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ။ နောင်တရရမယ့်သူက ကျွန်တော်မှ မဟုတ်တာ၊ ဟိုဘက်က လူတွေ မဟုတ်လား"
"..."
"သူပြောတာလည်း မှန်တာပဲ။"
သူတို့သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လိုအပ်နေလျှင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရှိသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုတည်းနှင့် ကိုရီးယားအထိ လာကြပါ့မလား။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်နေရတာလဲ။
ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းများ ခြောက်ကပ်နေပြီး လက်ဖဝါးများမှာလည်း ချွေးများစို့နေသည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ တစ်ယောက်၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ စွန့်ဦးတီထွင်သူများနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။
ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး ဟွန်းဂျူး က ပြောသည်။ "စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ သင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပါ"
"အော်၊ ဟုတ်ကဲ့"
ဟုတ်ပြီ။ သင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ရမည်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဘာတွေ သင်ထားခဲ့လို့လဲ။
ကျွန်တော်သည် အစည်းအဝေး အချိန်ဇယားကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကြည့်ရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမည့် စွန့်ဦးတီထွင်လုပ်ငန်းက...
"ဟင်"
ကျွန်တော်သည် အဆိုပြုလွှာကို ပြန်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ စွန့်ဦးတီထွင်လုပ်ငန်း အများကြီးထဲကမှ ဘာကြောင့် သူတို့ကို အရင်ဆုံး တွေ့ဆုံရတာလဲ။
ကျွန်တော် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို မြင်တော့ ဂျက်စီကာ က မေးသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"အော်၊ အဲဒါက..."
ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောခင်မှာပင် နိုင်ငံခြားသား နှစ်ယောက် အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာကြသည်။