ကျွန်တော် ဘာလင်၌ ရှိနေစဉ်အတွင်း အရပ်ရပ်မှ ဖိတ်ကြားလွှာများ မိုးမွှန်အောင် ရောက်လာခဲ့သည်။
အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ၏ ခေါင်းဆောင်များအားလုံးက ကျွန်တော်နှင့် တွေ့ဆုံလိုကြောင်း အသီးသီး အကြောင်းကြားလာကြပြီး သမ္မတ ဘလန့်ကဆိုလျှင် ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပဲရစ်မြို့သို့ မဖြစ်မနေ လာရောက်လည်ပတ်ရန် တိုက်တွန်းနေခဲ့သည်။
ဥရောပသမဂ္ဂ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်ရန် ကိစ္စရပ်များလည်း စကားစမြည် ပြောဆိုဖြစ်ကြသည်။
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၊ နိုင်ငံရေးသမားများနှင့် အစည်းအဝေးများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေချိန်တွင် ဂျပန်လူမျိုးတစ်ယောက် ကျွန်တော်တည်းခိုနေသည့် ဟိုတယ်သို့ လာရောက်လည်ပတ်သည်။
သူ့နာမည်က အိုကာမိုတို တာကဲအို ဖြစ်သည်။
သူသည် တခြားသူမဟုတ်၊ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဖြစ်ပြီး နိုင်ငံ၏ သံတမန်ရေးရာကိစ္စများကို တာဝန်ယူရသူဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးချုပ် အိုကာဇာကီ၏ ယုံကြည်အားကိုးရသူတစ်ဦးအဖြစ် လူသိများသလို၊ အတင်းအဓမ္မ ခိုင်းစေခံရသူများနှင့် လိင်ကျွန်ကိစ္စရပ်များအပေါ် အတင့်ရဲသည့် မှတ်ချက်များပေးလေ့ရှိသူအဖြစ် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသူလည်း ဖြစ်သည်။
"တွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။"
ကျွန်တော် အံ့သြဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
"ကိုရီးယားမှာဖြစ်ဖြစ်၊ ဂျပန်မှာဖြစ်ဖြစ်မဟုတ်ဘဲ ဒီလို ဘာလင်မြို့မှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။"
သူကိုယ်တိုင်လည်း မျှော်လင့်ထားမည် မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော်က သူ့ကို မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးတွေ့တုန်းက ခင်ဗျား ဘာပြောခဲ့လဲဆိုတာ မှတ်မိသေးလား။"
နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး အိုကာမိုတို၏ မျက်နှာမှာ ခါးသီးသွားသည်။
နီရှီဒါ ငွေချေးလုပ်ငန်း (Nishida Securities) အရေးအခင်းတုန်းက သူ OTK ကုမ္ပဏီသို့ လာရောက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ကျွန်တော်က ရှေ့တံခါးဝကနေပင် ပြန်လွှတ်လိုက်ခဲ့သည်။ သူ ကားပေါ်တက်သွားချိန်တွင် ကျွန်တော် နောင်တရလိမ့်မည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နောင်တရမည့်သူမှာ ကျွန်တော်မဟုတ်ကြောင်း သိသာနေသည်။
"ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ။"
နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး အိုကာမိုတိုက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။ "မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ။"
ကျွန်တော့်တွင်ရှိသည့် ငွေကြေးနှင့် နည်းပညာတို့သည် စစ်မှန်သော အင်အားဖြစ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်လာ၍လား။ သူ့၏ အမူအရာနှင့် သဘောထားမှာ အရင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။
"ဒါက ကျွန်တော် စတင်ခဲ့တဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဘာလိုချင်သလဲဆိုတာက တကယ်ပဲ အရေးကြီးလို့လား။ အရေးကြီးတာက ဂျပန်နိုင်ငံ ဘာလိုချင်သလဲဆိုတာပဲ။"
"ဂျပန်အစိုးရ လိုချင်တာက ဂျပန်-ကိုရီးယား ဆက်ဆံရေးကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေဖို့ပဲ။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်နိုင်ငံကြားက ပဋိပက္ခက ဘယ်သူ့အတွက်မှ အကျိုးမရှိဘူး။"
ကျွန်တော်လည်း ထိုအချက်ကို သဘောတူသည်။
"ဒါဆို နီရှီဒါ ငွေချေးလုပ်ငန်းရဲ့ အမှာစာ အမှားအယွင်းကိစ္စကရော။"
"အစိုးရအဆင့်အနေနဲ့ လျော်ကြေးပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် တောင်းပန်ဖို့ နောက်ထပ် တောင်းဆိုချက်တွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါကတော့ သဘာဝပါပဲ။"
ဂျပန်တရားရုံးချုပ်၏ လက်ရှိစီရင်ချက်အရဆိုလျှင်ပင် ကျွန်တော်က ၎င်းကို ပြန်ပေးရန် တာဝန်မရှိပေ။
သူတို့က အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုခုပြန်ရနိုင်မည်ဟု တွက်ဆပြီး သူတို့၏ တာဝန်ကို ကျွန်တော့်ဆီသို့ လွှဲချချင်၍ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မိမိပိုင်ဆိုင်သည်ကို ကာကွယ်ရန် အင်အားရှိဖို့ လိုသည်။ ကျွန်တော့်တွင်သာ အင်အားမရှိခဲ့လျှင် တိုယိုတာ ရှယ်ယာများကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြန်ပေးခဲ့ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယခုကိစ္စတွင်လည်း ဦးစွာလာရောက် ခေါင်းငုံ့ရမည့်သူမှာ ကျွန်တော်သာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
"ဒါဆိုရင် CEO ကန်ဂျင်ဟူး ဘာလိုချင်သလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ ကြားချင်ပါတယ်။"
ကျွန်တော် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ မလိုချင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂျပန်-ကိုရီးယား ဆက်ဆံရေးက အရင်ကလိုမျိုး ပြန်ဖြစ်လာဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
***
ဂျပန်နိုင်ငံ၏ အစိုးရအဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူးချုပ် ဟာယာရှိက သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတွင် ကြေညာချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်သည်။
"ဂျပန်-ကိုရီးယား ဆက်ဆံရေး တိုးတက်စေဖို့အတွက် ဂျပန်နိုင်ငံအနေဖြင့် လိင်ကျွန်နှင့် အတင်းအဓမ္မ ခိုင်းစေခံရသူများဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို တက်ကြွစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဆွေးနွေးမှုများကိုလည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဂျပန်အစိုးရအနေဖြင့် စစ်ရာဇဝတ်မှုများအတွက် တာဝန်ရှိကြောင်း ဝန်ခံထားသည့် ကိုနို ထုတ်ပြန်ချက်နှင့် မူရာယာမ ထုတ်ပြန်ချက်တို့ကို ဆက်လက်ကိုင်စွဲသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားလိုပါသည်။"
အပြာရောင်အိမ်တော် (Blue House) က ဂျပန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ကြိုဆိုခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးအနေဖြင့် ချစ်ကြည်ရင်းနှီးသော ဂျပန်-ကိုရီးယား ဆက်ဆံရေးအတွက် ကြိုးပမ်းသင့်ကြောင်း တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးချုပ် အိုကာဇာကီက သမ္မတ ဟိုချန်မင်းထံ ဖုန်းဆက်ခဲ့ပြီး နှစ်ဦးသား တစ်နာရီနီးပါး စကားပြောဆိုကာ ဂျပန်-ကိုရီးယား ထိပ်သီးအစည်းအဝေးကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ကျင်းပရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။
အတိတ်က မှားယွင်းမှုများကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည့် ဂျပန်နိုင်ငံက တာဝန်ရှိကြောင်း ဝန်ခံသည့်ဘက်သို့ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ သမ္မတနှင့် နယူးပိုလစ်တစ်ပါတီ (New Politics Party) တို့၏ ထောက်ခံမှုနှုန်းမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။
အခြား အတိုက်အခံပါတီများကလည်း ကြိုဆိုကြောင်း ထုတ်ပြန်ချက်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လစ်ဘရတီ ပီးပယ်ပါတီ (Liberty People's Party) ကတော့ အံ့အားသင့်ရသည့်အဖြစ်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူတို့သည် အတိတ်က သမိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို ဖော်ထုတ်ခြင်းက နိုင်ငံကို ကွဲပြားစေသည်ဟု စွပ်စွဲကာ အစိုးရကို အစဉ်တစိုက် ဝေဖန်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ဂျပန်ကိုယ်တိုင်က တာဝန်ရှိကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတွင် သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့် ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနက်ယောင်းမှာ သူမ၏ လေသံကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
"ဂျပန်ရဲ့ လိင်ကျွန်နဲ့ အတင်းအဓမ္မ ခိုင်းစေခံရသူများဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်အပေါ် သဘောထား ပြောင်းလဲလာအောင် လုပ်ဆောင်ရာမှာ ကျွန်မတို့ လစ်ဘရတီ ပီးပယ်ပါတီဝင်တွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အရေးကြီးတယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ မဟုတ်မမှန်ပြီး ဘက်လိုက်တဲ့ မီဒီယာတွေရဲ့ ဖော်ပြမှုတွေကြားကနေပဲ ဂျပန်-ကိုရီးယား ဆက်ဆံရေးကို ပုံမှန်ဖြစ်အောင် ကျွန်မတို့ ပါတီဝင်တွေရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေက ဒီသံတမန်ရေး အောင်မြင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့တာပါ..."
သူမ၏ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် ပြောဆိုချက်များကြောင့် နေရာအနှံ့မှ ကန့်ကွက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲခန်းမမှာ ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။ ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနက်ယောင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လွင့်နေသည့် ပိုစတာတစ်ခုရှိသည်။ ထိုပိုစတာတွင် 'ဂျပန်နိုင်ငံတွင် LDP ပါတီ၏ အာဏာပြန်လည်ရရှိခြင်းနှင့် ဝန်ကြီးချုပ် အိုကာဇာကီ၏ LDP လွှမ်းမိုးသော စနစ်သစ် ထူထောင်ခြင်း' ဟု ရေးသားထားသည်။
- ဟင်? သူတို့က ဘာတွေလုပ်လို့ အောင်မြင်မှုတွေ လုယူနေတာလဲ။
- လစ်ဘရတီ ပီးပယ်ပါတီက ဘာတွေ ကြိုးပမ်းခဲ့လို့လဲ။
- ဒါဆိုရင် ဒါတွေအားလုံးက အပြာရောင်အိမ်တော်နဲ့ နယူးပိုလစ်ပါတီကြောင့်လို့ ပြောချင်တာလား။
- မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့လည်း ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ ကန်ဂျင်ဟူး ကပဲ အကုန်လုပ်ပေးခဲ့တာလေ~
- ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ပိုစတာက ဘာဖြစ်တာလဲ။ အဲဒါ ဖိုတိုရှော့နဲ့ လုပ်ထားတာ မဟုတ်လား။
- ဟုတ်မှာပေါ့၊ ဖိုတိုရှော့နဲ့ လုပ်ထားတာပေါ့။ မြောက်ကိုရီးယားလိုလားတဲ့ ဘယ်ဘက်ယိမ်း မီဒီယာ အမှိုက်တွေ။ ဒီလို အတုအယောင် ပိုစတာနဲ့ မျိုးချစ်စိတ်ရှိတဲ့ ကွန်ဆာဗေးတစ် လစ်ဘရတီ ပီးပယ်ပါတီကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့လေ! သူတို့ကို မဟုတ်မမှန် သတင်းဖြန့်မှုနဲ့ တရားစွဲပြီး ထောင်ချပစ်ရမယ်။
- ဟားဟား၊ မယုံနိုင်စရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ အစစ်ပဲ။
- အမလေး! အဲဒါ ဖြစ်နိုင်လို့လား။ ဒါက ဂျပန်လွှတ်တော်လည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့။
- ဒါပေမဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး ကတော့ တကယ်ကို တစ်မျိုးပဲ။ သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဂျပန်ကို အနိုင်ယူလိုက်တာလား။
- ငွေကြေးနဲ့ အဆင့်မြင့်နည်းပညာရှိတာက ဒီလောက်တောင် အရေးကြီးတာပဲ~
- ဟားဟား၊ သူက လျော်ကြေး တစ်ပြားမှ မပေးဘဲ ယန်း ၂ ထရီလီယံကျော်တဲ့ ငွေတွေကို သိမ်းထားလိုက်တာ။ ဟူး!
- ကန်ဂျင်ဟူး မှာသာ တိုယိုတာ ရှယ်ယာတွေ ကျန်နေသေးရင် ညှိနှိုင်းလို့ရမယ့် အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အကုန်လုံးကို ဈေးကွက်ထဲမှာ ရောင်းထုတ်ပြီး ငွေယူလိုက်ပြီ။ အခုတော့ ပြန်ပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး~
- သနားစရာ ယွန်း-ကာဇာကီ ㅜㅜ
- လစ်ဘရတီ ပီးပယ်ပါတီအနေနဲ့ ဂျပန်အတွက် ထွက်ရပ်လမ်း ရှာရမယ့်အချိန်ပဲ! သူတို့အားလုံး အစိုးရကို ဆန့်ကျင်တဲ့အနေနဲ့ ပါလီမန်အမတ်နေရာကနေ နုတ်ထွက်သင့်တယ်!
- ဟုတ်တယ်! ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနက်ယောင်းက အရင်ဆုံး ခေါင်းတုံးတုံးပြီး အစိုးရဆန့်ကျင်ရေး လှုပ်ရှားမှုကို ဦးဆောင်သင့်တယ်!
ကြေညာချက် ထွက်ပြီးနောက် ဂျပန်နိုင်ငံက ပိတ်ဆို့မှုများကို တိတ်တဆိတ် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပစ္စည်းများနှင့် အစိတ်အပိုင်းများ တင်ဆောင်ထားသည့် ကုန်တင်သင်္ဘောကြီးများမှာ ကိုရီးယား ရေလက်ကြားကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။
ဂျပန်-ကိုရီးယား ဆက်ဆံရေးမှာ ရေခဲအရည်ပျော်သည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ရုရှားနှင့် တရုတ်တို့ကလည်း သူတို့၏ သဘောထားကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ရိုဆာတမ် (Rosatom) က ဂျပန် နျူကလီးယား စွမ်းအင်ကုမ္ပဏီများကို TWR စီမံကိန်းတွင် ပြန်လည် ထည့်သွင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ တရုတ်နိုင်ငံကလည်း ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေး အရှိန်ကို လျှော့ချကာ ဂျပန်သို့ အဖွဲ့လိုက် ခရီးသွားလာမှုကို ပြန်လည် ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။
အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ဥရောပနှင့် အမေရိကန် မော်တော်ကား ကုမ္ပဏီများက ဂျပန်ကုမ္ပဏီများထံမှ အစိတ်အပိုင်းများ ပြန်လည် မှာယူခဲ့ကြပြီး ဂျပန်ရှိ ဆက်စပ်လုပ်ငန်းများမှာလည်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံတွင်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ကြိုဆိုနေကြသော်လည်း ဂျပန်ဆန်းသစ်တီထွင်မှုပါတီ (Japan Innovation Party) ၏ ခေါင်းဆောင် ကာတို နာကာမူရာ တစ်ယောက်တည်းကသာ ဝန်ကြီးချုပ် အိုကာဇာကီနှင့် ကိုရီးယားကို ဝေဖန်ရန် အသံထွက်လာခဲ့သည်။
"ဒါဟာ ဂျပန်ရဲ့ သိက္ခာမဲ့တဲ့ သံတမန်ရေးပဲ! ကိုရီးယားကို ဦးညွှတ်ရတာ ရှက်စရာမကောင်းဘူးလား? ကိုရီးယားဆီကနေ တောင်းပန်မှုနဲ့ လျော်ကြေးမရမချင်း ဒီပိတ်ဆို့မှုတွေကို ရုပ်သိမ်းလို့ မဖြစ်ဘူး!"
အရင်ကဆိုရင် သူ့ရဲ့ ထောက်ခံသူတွေက ဒီလိုစကားမျိုးတွေကို ကြားရတဲ့အခါ အားပေးကြမှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် ဒီတစ်ခါတော့ အခြေအနေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တိုင်က အထိုးခံရသူ ဖြစ်နေသည့်အခါနှင့် ကိုယ်တိုင်က အထိုးခံရသူ ဖြစ်နေသည့်အခါ အခြေအနေချင်း မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဂျပန် စီးပွားရေးအသင်းအဖွဲ့တစ်ခုက ဂျပန်ဆန်းသစ်တီထွင်မှုပါတီကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်သည့် ပူးတွဲကြေညာချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။
"ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားတဲ့ ပိတ်ဆို့မှုတွေကနေ ဘာများ အကျိုးအမြတ် ရနိုင်လို့လဲ?"
"ဂျပန်ကုမ္ပဏီတွေကိုပဲ ထိခိုက်စေတဲ့ ပိတ်ဆို့မှုတွေကို ဘာကြောင့် ဆက်လုပ်နေရတာလဲ?"
"ကိုရီးယားဟာ အရင်ကလို အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်လို့ရတဲ့ နိုင်ငံ မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတာ ဘာကြောင့် နားမလည်တာလဲ?"
"သမ္မတ ကာတိုအနေနဲ့ စကားတွေပဲ ပြောမနေဘဲ ဆန့်ကျင်တဲ့အနေနဲ့ ဟာရကီရီ (ဝမ်းဗိုက်ခွဲ) လုပ်ပြီး သေဆုံးပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်!"
***
ကျွန်တော် တက်ဂယူ ဆီကနေ ဖုန်းဝင်လာသည်။
[ဘာလဲ? ဘာလို့ အခုတင် ရပ်လိုက်တာလဲ? ဂျပန်ကို ထောင့်စေ့အောင် မဖိအားပေးဖို့ ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနက်ယောင်းက မင်းကို ပြောလိုက်လို့ ရပ်လိုက်တာလား?]
"...သူမက အဲဒီလို ပြောလိုက်လို့လား?"
ကျွန်တော်က လစ်ဘရတီ ပီးပယ်ပါတီ ဘာတွေ ပြောနေလဲဆိုတာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့တာမို့ ဘာမှ မသိခဲ့ပေ။
"ရပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီလေ၊ မဟုတ်ဘူးလား? ရော်နယ်လ် ကလည်း ကျွန်တော့်ကို အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ဖို့ ပြောထားတယ်လေ။"
ဂျပန်တို့၏ လော်ဘီလုပ်ခြင်းကြောင့် အမေရိကန်နိုင်ငံရေးလောက၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို ရော်နယ်လ်က အတင်းအကျပ် တားဆီးပေးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ပြဿနာက ပိုပြီး ကြီးထွားလာခဲ့မည်ဆိုပါက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အနေဖြင့် ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးရန် ဝင်ရောက်လာပေလိမ့်မည်။
[နှမြောစရာပဲ။ တကယ်လို့ ဒါက အဆုံးထိသာ သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းမှာ။]
"အဆုံးထိ သွားရင်လည်း ပျော်စရာကောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆန်ကာကူ ကျွန်းစု အငြင်းပွားမှုတုန်းက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ပြန်တွေးကြည့်လိုက်ပါ။"
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် ဂျပန်တို့သည် ဆန်ကာကူ ကျွန်းစုအနီးတွင် ငါးဖမ်းနေသည့် တရုတ်ငါးဖမ်းသင်္ဘော ကပ္ပတိန်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ရာ တရုတ်နိုင်ငံက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။
တရုတ်အစိုးရက သူတို့၏ ပုံမှန်နည်းလမ်းအတိုင်း ဂျပန်သို့ ခရီးသွားလာမှုကို ပိတ်ပင်ခြင်းနှင့် ရှားပါးမြေထွက်ပစ္စည်းများ တင်ပို့မှုကို ရပ်ဆိုင်းခြင်းတို့ဖြင့် ဂျပန်အစိုးရကို ဖိအားပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဂျပန်တို့သည် တရုတ်ကပ္ပတိန်ကို အပြစ်ပေးခြင်းမရှိဘဲ ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့ရသည်။ သို့သော် တရုတ်တို့က တစ်ဆင့်တက်ကာ အစိုးရအဆင့် တောင်းပန်မှုနှင့် လျော်ကြေးပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ဂျပန်တို့မှာလည်း ဦးညွှတ်ခဲ့ရသည်။
ဒီအထိ ကြည့်လျှင် တရုတ်တို့က ပြီးပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကွဲပြားသည်။
ထိုဖြစ်ရပ်သည် နိုင်ငံနှစ်ခုကြား ဆက်ဆံရေးကို အလွန်ဆိုးရွားသွားစေခဲ့ပြီး ဂျပန်ပြည်သူများမှာလည်း သိက္ခာမဲ့သော သံတမန်ရေးဟု ယူဆကာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသည်။ အာဏာကို အနိုင်နိုင် ရယူထားခဲ့ရသည့် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ၏ ထောက်ခံမှုနှုန်းမှာ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် LDP ပါတီ အာဏာပြန်ရခြင်းနှင့် ဝန်ကြီးချုပ် အိုကာဇာကီ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
တရုတ်တို့ဘက်က ကြည့်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့နှင့် ရင်းနှီးသော အစိုးရတစ်ရပ်ကို ပြုတ်ကျစေသည့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ထိခိုက်စေသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရှားပါးမြေထွက်ပစ္စည်းများကို ဂျပန်ကို ဖိအားပေးရန် လက်နက်အဖြစ် အချိန်မရွေး အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ဂျပန်တို့သည် တင်သွင်းသည့် ရင်းမြစ်များကို ကွဲပြားအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အီလက်ထရောနစ် စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများမှ ရှားပါးမြေထွက်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူနိုင်သည့် နည်းပညာကို တီထွင်ခဲ့ကာ တရုတ်တင်သွင်းမှုအပေါ် မှီခိုမှုကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မသေချာမရေရာမှုများကြောင့် ဂျပန်အရင်းအနှီးများ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့ရာ တရုတ်စီးပွားရေးအတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ ကျွန်တော် မရပ်ခဲ့ဘူးဆိုပါက ဂျပန်တို့သည်လည်း အဆုံးထိ ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် အလျှော့ပေးသလို ဟန်ဆောင်ပြီး ကမ်းပေးလာသည့် လက်ကို လက်ခံလိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ဂျပန်က အော်ဟစ်နေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တကယ်ပဲ သူတို့ ပြိုလဲသွားမှာလား?"
ကိုရီးယားနိုင်ငံကသာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဂျပန်ကို အထင်သေးဆုံး နိုင်ငံဟု ပြောကြသည့်အတိုင်း ဂျပန်၏ စီးပွားရေးစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။
အရှေ့အာရှ ကျွန်းနိုင်ငံတစ်ခု၏ GDP သည် ဂျာမနီ၊ ဗြိတိန်နှင့် ပြင်သစ်တို့ထက် ပိုများသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ကြီးမားသည့် ပြည်တွင်းဈေးကွက်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
နျူကလီးယားစွမ်းအင် သို့မဟုတ် မော်တော်ကားကဏ္ဍတွင် နောက်ကျကျန်ရစ်ရုံဖြင့် အလွယ်တကူ ယိုင်လဲသွားမည့် နိုင်ငံမျိုး မဟုတ်ပေ။
ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် ဂျပန်သည် ကိုရီးယားအတွက် အရေးပါသော မိတ်ဖက်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးနယ်ပယ်တွင်သာမက စီးပွားရေးအရလည်း ပို၍ပင် အရေးပါသေးသည်။
ဆက်ဆံရေး ပိုမိုဆိုးရွားလာခြင်းသည် ကိုရီးယားအတွက်လည်း မကောင်းပေ။
ကုန်သွယ်ရေးသည် တစ်ဖက်ရှုံးလျှင် တစ်ဖက်နိုင်သည့် Zero-sum ဂိမ်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးက တန်ဖိုးတိုးပွားမှုကို ဖန်တီးပေးသလိုပင် ကုန်သွယ်ရေးသည် နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ဂျပန်ကမ္ဘာ့ဒုတိယအကြီးဆုံး စီးပွားရေးနိုင်ငံ ဖြစ်လာခြင်းတွင် ကိုရီးယားက ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။
ကိုရီးယားစစ်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စီးပွားရေးအရှိန်အဟုန် ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ထိုနောက်တွင် ကိုရီးယားစီးပွားရေးသည် "ဟန်မြစ် ပေါ်က အံ့ဖွယ်သရဲ" ဟု ခေါ်ဆိုရလောက်အောင် အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဂျပန်တို့ဘက်က ကြည့်မည်ဆိုပါက ဘေးနားတွင် ကြီးမားသော ဈေးကွက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ကိုလိုနီခေတ်က အမြတ်ထုတ်ခဲ့သည့် အမြတ်များမှာ နောက်ပိုင်း ကုန်သွယ်ရေးမှ ရရှိသည့် အမြတ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။
အမှန်တကယ်တွင် အင်ပါယာဝါဒခေတ်က အင်အားကြီးနိုင်ငံများ ကျင့်သုံးခဲ့သော ကိုလိုနီအုပ်ချုပ်မှုသည် အမြတ်အစွန်း သိပ်မရှိလှပေ။ ကိုလိုနီနယ်မြေများတွင် အခြေခံအဆောက်အအုံနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးစရိတ်များက ရရှိသည့် အကျိုးအမြတ်ထက် ပိုများနေခြင်း သို့မဟုတ် ကိုလိုနီဖွံ့ဖြိုးရေးကို အဓိကထားခြင်းကြောင့် မိခင်နိုင်ငံ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို လျစ်လျူရှုမိခြင်း စသည့် ဆိုးကျိုးများ ရှိနေသည်။
ကျွန်စနစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အကြောင်းရင်းအတိုင်းပင် ကိုလိုနီစနစ်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အလုပ်လုပ်ရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ အမြဲတမ်း ထွက်ပြေးရန် လမ်းရှာနေပြီး အုပ်ချုပ်သူ လိုအပ်နေသော ကျွန်များကို သုံးခြင်းထက် လုပ်အားခပေးကာ စေတနာအလျောက် အလုပ်လုပ်သည့် အလုပ်သမားများကို ငှားရမ်းခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ကျွန်များသည် ဘာမှ သုံးစွဲခြင်းမရှိသော်လည်း အလုပ်သမားများသည် ၎င်းတို့၏ သုံးစွဲမှုဖြင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို ကြွယ်ဝစေသည်။
အလားတူပင် ကိုလိုနီဝါဒဖြင့် သေနတ်ချိန်ကာ အခြားနိုင်ငံများကို လုယက်ခြင်းထက် ကုန်သွယ်ရေးမှတစ်ဆင့် စီးပွားရေးကို ဖွံ့ဖြိုးစေပြီး အမြတ်ထုတ်ခြင်းက ပို၍ ထိရောက်သည်။
ဆင်းရဲသော နိုင်ငံတစ်ခုက စားဝတ်နေရေး ပြေလည်လာသောအခါ ပြည်သူများက အဝတ်အစားများ၊ စမတ်ဖုန်းများနှင့် ကားများကို ဝယ်ယူကြသည်။ စမတ်ဖုန်းများကို သုံးနိုင်ရန် အခြေစိုက်စခန်းများ တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကားများကို မောင်းနှင်နိုင်ရန် လမ်းများ ခင်းပေးရမည်။ ထိုမျှလောက်သော ဈေးကွက်သစ်များ ဖန်တီးနိုင်လာသည်။
ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများက ဖွံ့ဖြိုးဆဲနှင့် မဖွံ့ဖြိုးသေးသော နိုင်ငံများကို အမျိုးမျိုးသော အကူအညီများဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးအောင် ကူညီပေးကြခြင်းမှာ စေတနာရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ အကျိုးအမြတ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်က အမေရိကန်ထံမှ အကူအညီ ရယူခဲ့သည့် ကိုရီးယားနိုင်ငံသည် ယခုအခါ အရေးပါသော အမေရိကန် မိတ်ဖက် ဖြစ်လာသကဲ့သို့ပင်။
"အမေရိကန်တင်မကဘူး၊ ရုရှားကလည်း TWR စီမံကိန်းကနေ ဂျပန်ကို လုံးဝ ဖယ်ထုတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဂျပန်အရင်းအနှီးတွေကို အစကတည်းက ရုပ်သိမ်းခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူတို့က စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနဲ့ နယ်မြေအငြင်းပွားမှုတွေမှာ အသာစီးရဖို့ ကျွန်တော်နဲ့ ခဏတာ အတူတူ လိုက်ကစားပေးနေခဲ့တာပါ။"
ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြန်အလှန် အကျိုးရှိသော ရလဒ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ သမ္မတ ဗိုင်ဆိုစကီး လည်း သူ့ရဲ့ သိသိသာသာ တိုးတက်လာတဲ့ ထောက်ခံမှုနှုန်းကြောင့် အလွန် ကျေနပ်နေသည်။
တက်ဂယူ က လျှာကို သပ်လိုက်သည်။
[တောက်၊ ကောင်းပါပြီလေ၊ မတတ်နိုင်ဘူးပေါ့။ ဒါဆို မင်းက ဥရောပသားတွေနဲ့ လုပ်နေတဲ့ ဝယ်ယူရေး ညှိနှိုင်းမှုတွေကိုပါ ရပ်လိုက်တော့မှာလား?]
"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ? အဲဒါက တခြားကိစ္စလေ။ အဲဒါအတွက်ကတော့ အခုမှ အစပျိုးရုံပဲ ရှိသေးတယ်။"
ထပ်ပြောရရင် ဂျပန်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကုန်သွယ်ရေးလိုငွေပြမှုက တစ်နှစ်ကို ဝမ် ဘီလီယံ ၃၀ ရှိတယ်။ အမှန်တော့ တင်သွင်းလာတဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ပြုပြင်တပ်ဆင်ပြီး တခြားနိုင်ငံတွေကို ရောင်းချကာ အမြတ်ယူနေတာမို့ အမှန်တကယ်တော့ အသားတင် အမြတ်ပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ ကုန်သွယ်ရေး မှီခိုမှု မြင့်မားနေတာက ပြင်းထန်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပဲ။
ဂျပန်-ကိုရီးယား ဆက်ဆံရေး ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် တင်သွင်းတဲ့ ရင်းမြစ်တွေကို ကွဲပြားအောင် လုပ်မယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအစဉ်ကတော့ ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး။
တရုတ်က ရှားပါးမြေထွက်ပစ္စည်းတွေကို ပိတ်ပင်လိုက်တဲ့အခါ ဂျပန်က တင်သွင်းတဲ့ ရင်းမြစ်တွေကို ကွဲပြားအောင် လုပ်ပြီး နည်းပညာသစ်တွေကို တီထွင်ခဲ့သလိုပဲ၊ ကိုရီးယားကလည်း အဲဒီလို လုပ်ဖို့ လိုအပ်နေတာပဲ။
ဂျပန်တို့က ပိတ်ဆို့မှုတွေကို ရုပ်သိမ်းပေးလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အခုတော့ ဥရောပကုမ္ပဏီတွေကပဲ အလောတကြီး ဖြစ်နေကြပြီ။ ကိုရီးယားဘက်က ဝယ်လက်တွေအနေနဲ့ အခုဆိုရင် နှစ်ဖက်စလုံးကို ယှဉ်ပြိုင်ခိုင်းပြီး ကိုယ့်အတွက် ပိုအကျိုးရှိမယ့် အခြေအနေပေးတဲ့ဘက်နဲ့ စာချုပ်တွေ ချုပ်ဆိုနိုင်တော့မှာ ဖြစ်တယ်။
[အို! ထက်မြက်လိုက်တာ!]
တကယ်တော့ ဒါဟာ ကျွန်တော့်အကြံဉာဏ် မဟုတ်ပါဘူး။
"ဒါက မမ ရဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ မဟုတ်လား?"
မမ က အခြေအနေတွေ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့ပြီး နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကိုပါ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြထားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ သူမရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေက ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသလား ထင်ရလောက်အောင်ကို တိကျလွန်းတာကြောင့် အံ့ဩမိရတယ်။
ဘယ်သူမဆို ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ဘဏ်ခွဲမန်နေဂျာ ဖြစ်လာနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ဝန်ခံရပါလိမ့်မယ်။