ဆိုးလ်အစိုးရရှုပ်ထွေးရာ အဆောက်အအုံ (Government Complex Seoul) သည် အမျိုးသမီးနှင့် မိသားစုဝန်ကြီးဌာန (MOGEF) ၏ အမာခံနယ်မြေဖြစ်သည်။
စကားပုံရှိသလိုပင် လမ်းဘေးခွေးတောင် သူ့နယ်မြေထဲရောက်လျှင် အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းသည် ရန်သူ့နယ်မြေ၏ ဗဟိုချက်မထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားခြင်းနှင့် ဘာမှမထူးပေ။
လေထုထဲတွင် တင်းမာမှုများနှင့် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တို့က ယခင်ကထက် ပိုမိုထူပ်ပိတ်နေသည်။
ကျွန်တော့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ငြင်းခုံပွဲတွင် အနိုင်ရရန်ထက် အိမ်သို့ ဘေးကင်းကင်းဖြင့် ပြန်ရောက်နိုင်မည်လောဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် မိခင်ဖြစ်သူနှင့် ကန်ဂျင်ဟူး တို့ကို လွမ်းဆွတ်လာမိသည်။
အစိုးရရှုပ်ထွေးရာ အဆောက်အအုံရှေ့တွင် အုပ်စုအမျိုးမျိုးက စုဝေးနှင့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ MOGEF နှင့် ဆက်နွှယ်နေကြပြီး အချို့မှာမူ သီးသန့်အဖွဲ့အစည်းများ ဖြစ်ကြသည်။ နဖူးစည်းစာတန်းများက လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေကြသည်။
[ဂိမ်းစည်းမျဉ်းများကို တင်းကျပ်ကြလော့!]
[ဂိမ်းများကြောင့် တစ်နှစ်လျှင် ရာဇဝတ်မှု ၅၀၀ ဖြစ်ပွားနေသည်!]
[လူသတ်ဂိမ်းများ ကစားခြင်းက သင့်ကို လူသတ်သမား ဖြစ်စေသည်!]
[ဂိမ်းကစားခြင်းသည် အမှတ်များကို ကျဆင်းစေပြီး ဦးနှောက်ကို ဖျက်ဆီးသည်!]
[မိဘများ တောင်းဆိုသည်! ဂိမ်းစည်းမျဉ်းတင်းကျပ်မှုကို ချက်ချင်း ကျင့်သုံးလော့!]
သူတို့ရှေ့တွင် ‘ကလေးများကို ဘေးကင်းစွာ စောင့်ရှောက်မွေးမြူသော မိခင်များအဖွဲ့’ ၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ပြီး ‘အာနာကီ’ ဟု နာမည်ပြောင်တွင်သူက အသံချဲ့စက်ဖြင့် အော်ဟစ်နေသည်။
“ကျွန်မရဲ့ကလေး ကျောင်းကနေ အိမ်ပြန်လာတဲ့အခါ ဘာမှမစားဘူး၊ စာလည်းမကျက်ဘူး၊ ဂိမ်းပဲ ကစားတယ်။ ကွန်ပျူတာနဲ့ ပီစီဂိမ်းကစားတယ်၊ ဖုန်းနဲ့ မိုဘိုင်းဂိမ်းကစားတယ်၊ တီဗီရှေ့မှာ ကွန်ဆိုးလ်ဂိမ်းတွေ ကစားတယ်။ ကျွန်မက တားဖို့လုပ်ရင် အော်ငေါက်တယ်၊ ပုန်ကန်တယ်။ အပြာစာအုပ်တောင် ဘယ်တုန်းကမှ မကြည့်ဖူးဘဲ စာပဲသိတဲ့ ကျွန်မရဲ့ကလေးလေ! ဂိမ်းတွေက သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ!”
ကားပေါ်မှနေ၍ ကြည့်နေရင်း ဂျင်ဟူး က မှတ်ချက်ချသည်။
“သူ့မှာ ထူးချွန်တဲ့ ပရိုဂိမ်းကစားသမား တစ်ယောက်ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်းတွေ ရှိသားပဲ”
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက် အခြမ်းတွင်မူ ဂိမ်းကုမ္ပဏီများက ကုටිငယ်များကို တည်ဆောက်ထားကြပြီး ဂိမ်းကစားသူများကလည်း ၎င်းတို့ရှေ့တွင် စုဝေးနေကြသည်။
လူတစ်ထောင်နီးပါး ရှိနေကြသည်!
ဆန္ဒပြပွဲများတွင် လူသိန်းပေါင်းများစွာ စုဝေးနိုင်သည့် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၌ ဤမျှော်သည် များပြားသည်ဟု မထင်ရပေနိုင်သော်လည်း ဂိမ်းကစားသူများ ဤမျှများပြားသော လူအုပ်စုဖြင့် စုဝေးကြခြင်းမှာ အလွန်ရှားပါးလှပေသည်။
သူတို့အားလုံး MOGEF ထံသို့ ဦးတည်သွားနေကြသည့် ကျွန်ုပ်တို့ကို အားပေးရန် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်... ဟုတ်တော့ မဟုတ်ပါ။ ကန့်သတ်ထုတ်လုပ်ထားသော ဝတ်စုံကူပွန်များ ပေးမည်ဟု ကြားသိရသဖြင့် ဤနေရာသို့ အလုအယက် ရောက်လာကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ပွဲအကြောင်းကို ကျွန်တော် ကြားဖူးသော်လည်း ဤမျှလောက်ထိ ထိရောက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ!
သူတို့က ကြွေးကြော်သံများ အော်ဟစ်နေခြင်း သို့မဟုတ် အားပေးနေကြခြင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း ထိုသို့ စုဝေးနေကြသည်ကို မြင်ရရုံဖြင့် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ စိတ်အေးချမ်းရစေသည်။
***
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆွေးနွေးပွဲ ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
မူလက ကပွဲခန်းမတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ငြင်းခုံဆွေးနွေးပွဲအတွက် ပုံစံပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ခန်းမအတွင်း၌ လူများစွာ ရှိနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဆွေးနွေးပွဲ စားပွဲ၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် ဝန်ကြီး ကန်ဂျင်ဟူး အပါအဝင် လူလေးဦး ထိုင်နေကြပြီး အလယ်တွင်မူ ဂျင်ဟူး က ထိုင်နေသည်။
ပွဲစီစဉ်သူ Moderator မှာ MOGEF က စီစဉ်ကျင်းပသော ဖိုရမ်အမျိုးမျိုးကို အထူးပြု လုပ်ကိုင်လေ့ရှိသူ ဖြစ်ပုံရသဖြင့် သူတို့ဘက်မှ ရပ်တည်နေလိမ့်မည်ဟု ယူဆရန် လုံလောက်ပေသည်။
ပရိသတ်ခုံတန်းများတွင်မူ မိဘများနှင့် သက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများမှ လူသုံးဆယ်ခန့် ထိုင်နေကြသည်။
OTK ကုမ္ပဏီ ပါဝင်လာကတည်းက ဂိမ်းစည်းမျဉ်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်သည် ပြင်းထန်သော စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် MOGEF မှ ခွင့်ပြုထားသော သတင်းထောက်များလည်း တက်ရောက်နေကြသည်။
လူအများရှေ့တွင် မျက်နှာပြရသည်ကို မကြိုက်သော ဂျင်ဟူး ကို အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ကင်မရာထောင့်ကို စောင်း၍ ချိန်ထားပြီး သူ၏ အသံကိုသာ ကြားရစေရန် ပြုလုပ်ထားသည်။
ကြောက်ရွံ့နေသည့် ကျွန်တော်နှင့် မတူဘဲ ဂျင်ဟူး မှာ လုံးဝ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ့ကို ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရှိနေစေခြင်းက တစ်စုံတစ်ရာ စိတ်သက်သာရာ ရစေသည်။
ဆွေးနွေးပွဲ မစတင်မီတွင် ကျွန်ုပ်တို့ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
Moderator က ကြေညာသည် -
“ယခုအခါ ‘လူငယ်များ အင်တာနက်ဂိမ်းများကို ကျန်းမာရေးနှင့်အညီ အသုံးပြုရေးနှင့် ဂိမ်းစွဲလမ်းမှုကို ကုသရေးဆိုင်ရာ ဖိုရမ်’ ကို စတင်ပါတော့မည်”
ပထမဆုံး ပြောကြားသူမှာ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ လူငယ်ကျန်းမာရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဥက္ကဋ္ဌ မင်ဟាក់ဂယူ ဖြစ်သည်။ သူသည် MOGEF ဘက်မှ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသား အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သည်။
သူက ဂိမ်းများ၏ ပြဿနာများကို စာရင်းပြုစုတင်ပြသည်။
“...ထို့ကြောင့် ဂိမ်းများ၏ စွဲလမ်းစေတတ်သော သဘောသဘာဝနှင့် လောင်းကစားကဲ့သို့သော အစိတ်အပိုင်းများမှာ ပြင်းထန်လှပါသည်။ ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ ဒေသခံများ ဝင်ရောက်နိုင်သော ပင်မကာစီနိုဖြစ်သည့် ကန်ဝမ်လန်းကို ကြည့်ပါ။ ၎င်းကို တင်းကျပ်သော အစိုးရစည်းမျဉ်းများအောက်တွင် လုပ်ကိုင်လျက် ရှိပါသည်။ သို့ပါလျက်နှင့် ဂိမ်းစည်းမျဉ်းများကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှတားဆီးကန့်ကွက်နေကြပါသနည်း”
စတင်သည်နှင့် ကျွန်တော် အံ့သြမှင်သက်သွားရတော့သည်။
“ဂိမ်းနဲ့ လောင်းကစားက တစ်ခုတည်းလို့ ထင်လို့လား”
သူက အလွန်သေချာပေါက် ပြောဆိုသကဲ့သို့ ပြန်ပြောသည်။
“သူတို့ရဲ့ အနှစ်သာရက အတူတူပါပဲ။ နှစ်ခုစလုံးက ‘ထိပ်တန်းစွဲလမ်းမှု ကြီးလေးခု’ မှာ ပါဝင်နေပြီး ဂိမ်းစွဲလမ်းသူတွေရဲ့ ဦးနှောက်က လောင်းကစားစွဲလမ်းသူတွေရဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ လုံးဝတူညီနေတယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြတဲ့ သုတေသနတွေ ရှိပါတယ်”
လောင်းကစားသည် သူ့အလိုလိုဖြင့် ထပ်ဆောင်းတန်ဖိုးကို မဖန်တီးပေ။ စာလုံးနံပါတ်များအပေါ် မူတည်၍ စည်းစိမ်ဥစ္စာများသည် တစ်ဖက်မှ အခြားတစ်ဖက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားရုံသာ ရှိသည်။ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ခက်ခဲသောကြောင့် မြင်းပြိုင်ပွဲ၊ စက်ဘီးပြိုင်ပွဲနှင့် ကစီနိုကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းများကို တင်းကျပ်သော အစိုးရ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဂိမ်းလုပ်ငန်းဆိုသည်မှာ ကြီးမားလှသော ထပ်ဆောင်းတန်ဖိုးများကို ဖန်တီးပေးသည့် လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နိုင်ငံအများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ ဂိမ်းလုပ်ငန်းများကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူတို့က ဂိမ်းနှင့် လောင်းကစားကို အစကတည်းက တူညီသည်ဟု ရှုမြင်ကြမည်ဆိုလျှင် ဤဆွေးနွေးပွဲတွင် အဓိပ္ပာယ်ရော ရှိသေးသလော။
“ဂိမ်းအများကြီး ကစားတာက သုက်ကောင်ရေကို လျော့နည်းစေတယ်လို့ ပြသနေတဲ့ သုတေသနတွေလည်း ရှိပါတယ်”
“...ဗျာ ဘယ်လိုပြောလိုက်တယ်”
၎င်းမှာ ကျွန်တော် တစ်ခါမျှ ကြားဖူးသမျှ ထိတ်လန့်စရာ အကောင်းဆုံး ထိပ်တန်းသုံးခုစာရင်းတွင် လွယ်လွယ်ကူကူ ပါဝင်မည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။
ဂျင်ဟူး က နာကြည်းနေသည့် ပုံစံဖြင့် ပြောသည်။
“တကယ်လား။ ဂိမ်းနည်းနည်းဆော့လိုက်ရုံနဲ့ အစွမ်းအစ ကင်းမဲ့သွားတာတို့၊ သားသမီးမထွန်းကားတော့တာတို့ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်ပေါ့”
“ဒါက ဂျပန်နိုင်ငံက ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ ပညာရှင်တစ်ဦးရဲ့ သုတေသန ရလဒ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဂိမ်းတွေကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကစားခြင်းက ရှေ့ဥဏှောက် (frontal lobe) ယိုယွင်းလာစေပြီး သိမြင်နိုင်စွမ်း ကျဆင်းသွားစေပါတယ်။ ထို့အပြင် ဦးနှောက်ပြောင်းလဲမှုဟာ ရူးသွပ်ဝေဒနာသည်တစ်ဦးရဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ ဆင်တူနေပြီး အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ လူသတ်လိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို တိုးပွားစေပါတယ်။ ဒီသုတေသနကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားတဲ့ စာအုပ်တောင် ဂျပန်နိုင်ငံမှာ ထွက်ရှိခဲ့ပြီးပါပြီ”
အကယ်၍ ဤအချက်သာ မှန်ကန်မည်ဆိုပါက နိုဘယ်ဆုပင် ရထိုက်ပေလိမ့်မည်... သို့သော် ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အရာတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ထိုစာအုပ်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံအတွင်း၌ပင် အမှိုက်သိုလှောင်ရာကဲ့သို့ သဘောထားခံရသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ကိုရီးယားနိုင်ငံဘက်သို့ ကူးစက်လာပြီး ဂိမ်းစည်းမျဉ်းကို တရားမျှတကြောင်း ပြသရန်အတွက် သုံးစွဲနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် ပရိုဂိမ်းကစားသမားတွေအားလုံးမှာ ဦးနှောက်ပျက်စီးနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”
ဂျင်ဟူး ၏ မေးခွန်းကြောင့် ညွှန်ကြားရေးမှူး မင်ဟាក់ဂယူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့က ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်ထားကြလို့သာ နည်းနည်းပိုပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိနေတာပါ။ စာရင်းဇယားတွေအရ ကျောင်းသားဘဝမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်တဲ့ ပရိုဂိမ်းကစားသမားတွေဟာ တခြားကျောင်းသားတွေထက် ပညာရေးစွမ်းဆောင်ရည် နိမ့်ကျနေကြပါတယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်မှာ ပြဿနာရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ သက်သေပါပဲ”
“...”
ပရိုဂိမ်းကစားသမား ဘဝနှင့် စာသင်ကြားမှုကို တွဲဖက်လုပ်ကိုင်နေရစဉ် စာမေးပွဲ အမှတ်များ မကျဆင်းသွားဘူးဆိုလျှင် အဲဒါက ပို၍ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည် မဟုတ်လော။
ကျွန်တော် သူကို မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ လက်ရှိ အဓိကအချက်က ဂိမ်းတွေက အမှတ်တွေကို ကျဆင်းစေတယ်ဆိုတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လူသတ်မှုကို ဖြစ်စေတယ်ဆိုတာလား”
“နှစ်ခုစလုံးပါပဲ။ လတ်တလော ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ယုံချွန်ဒုံ ပီစီဘန်း လူသတ်မှုအကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့ သိကြမှာပါ။ သံသယရှိသူ ကင်ဂျောင်းဆူဟာ လူသတ်မှု မကျူးလွန်မီက အွန်လိုင်းဂိမ်းကို ငါးနာရီကြာ ကစားခဲ့တယ်ဆိုတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်။ ဂိမ်းနဲ့ အကြမ်းဖက်မှုကြားမှာ ဘာဆက်စပ်မှုမှ မရှိဘူးလို့ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆက်ပြောရဲသေးတာလဲ”
ဂျင်ဟူး က ပြန်လည် ချေပသည်။
“အခုချက်ချင်း ဘယ်ပီစီဘန်းကိုမဆို ဝင်ကြည့်လိုက်ပါ။ ငါးနာရီကျော်ကြာအောင် ကစားထားတဲ့ လူများစွာကို ခင်ဗျား တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ သူတို့အားလုံးက လူသတ်မှုတွေ ကျူးလွန်နေကြလို့လား”
“အမေရိကန် ကျောင်းပစ်ခတ်မှု ဖြစ်စဉ်တွေမှာ ကျူးလွန်သူတွေရဲ့ ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းဟာ FPS ဂိမ်းတွေကို ပုံမှန်ကစားခဲ့ကြတယ်ဆိုတဲ့ စာရင်းဇယားတွေလည်း ရှိပါတယ်!”
သူတို့ စစ်တမ်းကို မည်ကဲ့သို့ ကောက်ယူခဲ့သည်ကို ကျွန်တော် မသိသော်လည်း ထိုစာရင်းဇယားမှာ မှားယွင်းမည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အကြောင်းမှာ...
“တကယ်တော့ ဆယ်ကျော်သက်တွေရဲ့ ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းက ပုံမှန်အားဖြင့် FPS ဂိမ်းတွေကို ကစားကြပါတယ်။ အဲဒီလို ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မယ်ဆိုရင် ပုံမှန် FPS ဂိမ်းကစားကြတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်တွေရဲ့ ၉၉ ဒသမ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းက ကျောင်းပစ်ခတ်မှုတွေကို မကျူးလွန်ကြဘူးဆိုတဲ့ စာရင်းဇယားတွေလည်း ရှိနေပါတယ်”
သူက စိတ်တိုတိုဖြင့် မာန်မဲလာသည်။
“ဒါက စကားလုံးတွေနဲ့ ကစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး”
ရှေးရိုးစွဲဝါဒီများနှင့် တိုးတက်ရေးဝါဒီများကြား ဆွေးနွေးပွဲတောင်မှ ဤကဲ့သို့ ဘယ်တော့မှ ဆုံစည်းနိုင်မည်မဟုတ်သော အပြိုင်လမ်းကြောင်းများအတိုင်း လည်ပတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
ဂျင်ဟူး က နောက်ထပ် တုံ့ပြန်ချက်တစ်ခုကို ထပ်မံပေးလိုက်သည်။
“ဂိမ်းတွေဆော့ပြီး တက္ကသိုလ်ထိပ်တန်းတွေဝင်နိုင်တဲ့ ကျောင်းသားတွေ အများကြီးရှိပါတယ်!”
ညွှန်ကြားရေးမှူး မင်ဟាក់ဂယူက ခေါင်းကို အခိုင်အမာ ခါယမ်းလိုက်သည်။
“မရှိပါဘူး။ အဲဒီလို ကျောင်းသားဆိုလို့ တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး”
ဂျင်ဟူး က သူ့ကို ဖမ်းမိသွားသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီစကားက ချေပရတာ တော်တော်လွယ်ပါတယ်”
သူက ကျွန်တော့်ကို အမြန်လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ဒီကောင်လေးဆိုရင် ပီစီဘန်းတွေမှာ ကျွန်တော့်နဲ့အတူ အမြဲတမ်း အွန်လိုင်းဂိမ်းတွေ ဆော့ခဲ့တာလေ”
“...”
ဘာလို့များ ကျွန်တော့်ကိုပါ ဒီထဲ ဆွဲထည့်နေရတာလဲ။
ပရိသတ်တွေထဲက မိဘအချို့ အနည်းငယ် တီးတိုးပြောဆိုကြသည်။ ကျွန်တော်ဟာ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ် စီးပွားရေးပညာဌာနမှ ဘွဲ့ရတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။
မိဘတိုင်းရဲ့ အိပ်မက်က မိမိတို့ရဲ့ရင်သွေးကို ကိုရီးယားတက္ကသိုလ် ပို့ပေးဖို့ မဟုတ်ဘူးလား။
ကျွန်တော် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က နာမည်ကြီး အထက်တန်းကျောင်းကနေ ကျောင်းပြီးခဲ့တာလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ကိုယ်ပိုင်ပြူတိုတွေ အများကြီး သင်ခဲ့ရတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ် စီးပွားရေးပညာဌာနကို ကျွန်တော် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ စာကျက်ရတာ ပင်ပန်းလာတဲ့အခါ ဂိမ်းဆော့ရင်းနဲ့ ဖိစီးမှုတွေကို ဖြေဖျောက်ခဲ့လို့ပါပဲ”
အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဒုတိယနှစ်ကစပြီး ဂိမ်းဖြတ်ကာ အရူးအမူး စာကျက်ခဲ့လို့ဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်းကိုတော့ မပြောတော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မှတ်တမ်းအတွက် ပြောရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင်ပြူတိုဆရာတွေ မရှိခဲ့ပေမဲ့ ကျူရှင်တွေကိုတော့ ကြိုးကြိုးစားစား တက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဖတ်စာအုပ်တွေနဲ့ EBS (ပညာရေးထုတ်လွှင့်မှုစနစ်) တစ်ခုတည်းနဲ့တင် တကယ်ရော ဘယ်လောက်များများက ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်ကို ဝင်နိုင်ကြလို့လဲ။
“တက္ကသိုလ်တက်နေတုန်းမှာလည်း စစ်ပွဲဂိမ်းတွေဆော့ဖို့ အတန်းဖော်တွေ၊ စီနီယာတွေနဲ့အတူ ပီစီဘန်းတွေကို မကြာခဏ သွားခဲ့ပါတယ်။ ဂိမ်းမဆော့တတ်တဲ့ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်ကျောင်းသား သိပ်မရှိပါဘူး”
တခြားတက္ကသိုလ်တွေက ကလေးတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကစားတဲ့ အသင်းလိုက်ပွဲတွေမှာ အားလုံး ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မပြောတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် ရမှတ်ကန့်သတ်ချက် နိမ့်လေလေ၊ ဂိမ်းပိုဆော့နိုင်လေလေ ဖြစ်နေသလိုပါပဲ။
မိဘများက ကျွန်တော့်စကားကို စူးစူးစိုက်စိုက် နားထောင်ကြသည်။
‘နာမည်ကြီးတက္ကသိုလ်’ ဆိုတဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှပေသည်။ လူတိုင်းက ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်အကြောင်း ပြောဆိုကြတဲ့အခါ အဲဒီလောက်အထိ ရူးသွပ်နေကြတာ အံ့သြစရာတော့ မရှိပေ။
ညွှန်ကြားရေးမှူး မင်ဟាក់ဂယူမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။ ဂိမ်းဆော့ပြီး ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်တက်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရောက်နေတာက သူ့ရဲ့ ယုတ္တိဗေဒကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။
စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကာ ဂျင်ဟူး ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူ့နဲ့အတူ ဂိမ်းဆော့ခဲ့တဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌက တက္ကသိုလ်တောင် မတက်ခဲ့ပါဘူး!”
ဂျင်ဟူး က အမူအရာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြောင်းလဲဘဲ ရဲရဲတင်းတင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိ လျှောက်ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါက ကျွန်တော် လုပ်ငန်းစတင်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားလို့လေ။ ဘီလ်ဂိတ်စ်လိုမျိုး ကုမ္ပဏီစတင်ဖို့ ဟားဗတ်ကနေ ကျောင်းထွက်မယ့်အစား ကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက်စတင်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ကျွန်တော် တွေးခဲ့ပါတယ်။ ဂိမ်းဆော့ရင်းနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ဖြစ်ချင်တဲ့ အိပ်မက်ကို ပျိုးထောင်ခဲ့တာပါ။ ကန်ဂျင်ဟူး ကိုရီးယားတက္ကသိုလ် ဝင်ခွင့်ရတာနဲ့ OTK ကုမ္ပဏီ ပေါ်ပေါက်လာတာတွေ အားလုံးက ဂိမ်းတွေကြောင့်ပါပဲ!”
ညွှန်ကြားရေးမှူး မင်ဟាក់ဂယူက ပြန်အော်သည်။
“မလိမ်နဲ့!”
ကျွန်တော်လည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“Facenote ရဲ့ စီအို မိုက်ခ်ဂိုးဒင်းဘတ်ဂ် တောင်မှ သူသာ ဂိမ်းမဆော့ခဲ့ဘူးဆိုရင် Facenote ကို စတင်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်”
သူ တကယ်လည်း အဲဒီလိုမျိုး ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သူကိုယ်တိုင်က ဟားဗတ်တက္ကသိုလ် တက်ခဲ့ပေမဲ့ပေါ့။ အောင်မြင်တဲ့သူတွေက ဘာလုပ်လုပ် အောင်မြင်ကြတာပါပဲ။
ညွှန်ကြားရေးမှူး မင်ဟាក់ဂယူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီးနောက် ရှေ့နေ ပါ့ဟယ်ဂျီ က ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူမသည် Ze ဥပဒေရုံး၏ ကိုယ်စားလှယ် ရှေ့နေတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဟိုချန်မင်၏ သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲအတွက် የቀድမဥပဒေရေးရာ အကြံပေးတစ်ဦးဖြစ်ကာ လက်ရှိတွင် ကျားမရေးရာ တန်းတူညီမျှရေး မြှင့်တင်ရေးဌာန၏ အကြံပေးရှေ့နေအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူ ဖြစ်သည်။
သူမက ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် ပြောကြားသည်။
“ဂိမ်းဆော့တဲ့သူ အများစုက ရာဇဝတ်မှုတွေ မကျူးလွန်ကြဘူးဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ရာဇဝတ်ကောင်တွေနဲ့ လုံးဝ သီးခြားစီလို့ တွေးရမှာလား။ အဲဒါက လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တစ်ခုလုံးအနေနဲ့ မမြင်တဲ့ အမြင်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်”
ကျွန်တော် အံ့သြမှင်သက်လျက် မေးလိုက်သည်။
“ဒါ ဘာလဲ၊ အစုအဖွဲ့လိုက် အပြစ်ပုံချတာလား”
“ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ဂျပန်နိုင်ငံကို တောင်းပန်ဖို့ တောင်းဆိုနေကြတာလဲ။ ဂျပန်ရဲ့ လက်ရှိမျိုးဆက်တွေက စစ်ရာဇဝတ်ကောင်တွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ အဲဒါဆို ဘာလို့ အခု ဂျပန်ကို တောင်းပန်ဖို့ တောင်းဆိုနေကြတာလဲ”
အော်ဟစ်ချင်စိတ်ကို ကျွန်တော် မနည်းထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။
ဒီကိစ္စထဲကို ဘာလို့များ ဂျပန်နိုင်ငံပါ ရောက်လာရတာလဲ။
“လက်ရှိ ဂျပန်မျိုးဆက်တွေက တောင်းပန်ပြီး စစ်ရာဇဝတ်ကောင်တွေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့က သူတို့ကို ဆက်ပြီး လိုက်လံနှိပ်ကွပ်နေပြီး လူဆိုးတွေလို့ ခေါ်နေလို့ ရပါ့မလား။ အဲဒီလိုပါပဲ၊ ဂိမ်းကစားသူ အများစုက ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ခွင့်မလွှတ်ကြပါဘူး၊ ဒါဆို ဘာလို့ သူတို့ကို အပြစ်တင်ရမှာလဲ”
“ကျွန်မတို့က လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တစ်ခုလုံးအနေနဲ့ ကြည့်ရပါမယ်။ လက်တွေ့ဘဝမှာ ကျွန်မတို့ မြင်တွေ့နေရတဲ့ ဒီအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတည်းကိုပဲ ရွေးထုတ်ပြီး ဒါ မမှန်ပါဘူးလို့ ပြောလို့ ရပါ့မလား။ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲရှေ့မှာ ရပ်နေပြီး ဆင်ခြေတွေပေးနေတဲ့ ကင်ဂျောင်းဆူကို ကြည့်ပါဦး”
“သူက ရာဇဝတ်ကောင်လေ၊ ဟုတ်တယ်မလား”
“သူနဲ့ တခြားဂိမ်းကစားသူတွေနဲ့က လုံးဝ မဆိုင်ဘူးလို့ ပြောလို့ရမလား”
“ဒါဆို ဘာက ဆက်စပ်နေလို့လဲ”
“သူတို့က ဂိမ်းတူတူ ဆော့ကြတာလေ”
“ကျောင်းတူတူက ကျောင်းသားတွေ၊ စားသောက်ဆိုင်တူတူမှာ စားခဲ့တဲ့သူတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် အဆောက်အအုံတူတူမှာ နေထိုင်တဲ့သူတွေကို ဘာမှမပြောကြပါဘူး၊ မိသားစုတွေကိုတောင် အပြစ်မတင်ကြပါဘူး။ ဘာလို့ ဂိမ်းတူတူဆော့တဲ့သူတွေက စုပေါင်းတာဝန်ယူရမှာလဲ”
“ရှင်းပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂိမ်းက ပြဿနာဖြစ်နေလို့ပေါ့”
ကျွန်တော် မချေပရသေးမီမှာပင် သူမက နောက်ထပ် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ထပ်တင်လာသည်။
“နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခုကို ကြည့်ရအောင်။ မကြာသေးခင်က ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ စစ်တမ်းတစ်ခုအရ ဂိမ်းတွေထဲက ကျားမခွဲခြားမှုနဲ့ အမျိုးသမီးမုန်းတီးရေး (misogyny) က ပြင်းထန်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပါပြီ”
“ဒီဖိုရမ်က ဂိမ်းစွဲလမ်းမှုနဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ မဟုတ်ဘူးလား”
ပွဲထိန်းသူ (moderator) က ဝင်ပြောသည်။
“ဒီပြဿနာလည်း ဒီဆွေးနွေးပွဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ ဆက်ပြောပေးပါ”
ကျွန်တော် ဆွေးနွေးပွဲ စာရွက်စာတမ်းများကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။
အမှန်တကယ်ပင်၊ ဂိမ်းများတွင်းရှိ ကျားမခွဲခြားမှုဆိုင်ရာ မေးခွန်းတွင် ဖြေဆိုသူ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်က ‘ပြင်းထန်သည်’ သို့မဟုတ် ‘အလွန်ပြင်းထန်သည်’ ဟု ဖြေဆိုထားကြသည်။
“ဒီစစ်တမ်းကို ဘယ်မှာ ကောက်ယူခဲ့တာလဲ”
“စုန်ဒုက် အမျိုးသမီးတက္ကသိုလ်မှာ ကောက်ယူခဲ့တာပါ”
“...ဒါဆို စစ်တမ်းဖြေဆိုသူတွေက သဘာဝကျကျပဲ အားလုံး အမျိုးသမီးတွေပေါ့?”
ကျွန်တော် အခုတော့ အံ့သြတောင် မအံ့သြတော့ပါ။
ရှေ့နေ ပါ့ဟယ်ဂျီ က ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ဟန်တောင် မဆောင်ဘဲ ဆက်ပြောသည်။
“ဝါကလပ်စ် (Warclass) ကို ဥပမာအနေနဲ့ ကြည့်ရအောင်။ ဒီမှာပေါ်လာတဲ့ ဂိမ်းဇာတ်ကောင်တွေက အားလုံး အမျိုးသားတွေချည်းပဲဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်တွေကတော့ အဓိကအားဖြင့် အထောက်အကူပြု ဇာတ်ကောင်တွေအဖြစ်ပဲ ကန့်သတ်ခံထားရပါတယ်”
ဝါကလပ်စ် ဆိုသည်မှာ လက်ရှိလူကြိုက်များနေသော မိုဘိုင်းဂိမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဂျင်ဟူး က မျက်တောင်ခတ်လျက် ပြောသည်။
“အဲဒါ စစ်ပွဲဂိမ်းလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ရောမခေတ်ကို နောက်ခံထားတာဖြစ်ပြီး စစ်သည်တွေနဲ့ စစ်တပ်စစ်ခင်းရုံသက်သက်ပါပဲ”
“အတိအကျပါပဲ! အမျိုးသမီးတွေ တက်ကြွစွာ မပါဝင်နိုင်တဲ့ ဒီလိုဂိမ်းမျိုးကို ဖန်တီးတာက ကျားမခွဲခြားမှုပါပဲ”
စိတ်မပျက်ဘဲ ကျွန်တော် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
“အဲဒီဂိမ်းဇာတ်ကောင်တွေအတွက် ၅၀ နဲ့ ၅၀ အချိုးရဖို့က ဘာလို့ အဲဒီလောက်တောင် အရေးကြီးတာလဲ”
“၅၀ နဲ့ ၅၀ က ဘာလို့ အရေးကြီးတာလဲလို့ မေးနေတာလား။ ကျွန်မတို့မှာရှိတဲ့ ပြဿနာနဲ့ တိုင်ကြားချက်ကတော့ အမျိုးသမီး ဂိမ်းဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အချိုးအစားက အရမ်းနည်းနေတာပါပဲ”
“အမျိုးသမီး အချိုးအစား များနေတာက ဘာကောင်းလို့လဲ”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အချိုးအစား နည်းနေတာက ပြဿနာဖြစ်နေလို့ပါ၊ အဲဒီအချိုးအစားကို မြှင့်တင်လိုက်ရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ပြဿနာ ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားမှာပေါ့”
“နည်းနေတာက တကယ်ပဲ ပြဿနာ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေလို့လား”
“ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒါ ကိုယ်တိုင်က ပြဿနာပါပဲ”
“...”
ဒါ ဘယ်လို အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုမျိုးလဲ။
“ကမ္ဘာကြီးရဲ့ တစ်ဝက်က အမျိုးသမီးတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ ဂိမ်းဇာတ်ကောင်တွေထဲမှာ အမျိုးသမီးတွေ နည်းနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က လူတန်းစားဖွဲ့စည်းပုံကို ಪ್ರತಿဟပ်နေပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် ဂိမ်းထဲမှာပေါ်လာတဲ့ ရောမနဲ့ ကာသေဂင် စစ်သည်တွေမှာလည်း တစ်ဝက်က အမျိုးသား၊ တစ်ဝက်က အမျိုးသမီး ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ရမှာလား”
“အဲဒါတွေက ရာထူးအဆင့်နိမ့်တွေပါ။ လူမှုရေးအဆင့်အတန်း နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ နိမ့်ကျတဲ့ဇာတ်ကောင်တွေကို ကျားမတန်းတူဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ကြိုက်တဲ့ဇာတ်ကောင်တွေကို ထည့်လို့ရပါတယ်။ ကျွန်မတို့ပြောနေတာက တပ်မှူးတွေလိုမျိုး ရာထူးအဆင့်မြင့်ပြီး အရေးပါတဲ့ဇာတ်ကောင်တွေက ကျားမ တန်းတူညီမျှ ဖြစ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ”
“...”
ဒီအချက်ကို နားမလည်တာ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပဲလား။
တကယ်တော့ ဂျင်ဟူး နဲ့ ကျွန်တော် နှစ်ယောက်တည်းသာ နားမလည်ကြတာ ဖြစ်ပုံရသည်။ အခြားပါဝင်သူများကမူ ရှေ့နေ ပါ့ဟယ်ဂျီ ရဲ့ စကားကို သဘောတူနေကြသည့် ပုံစံရှိသည်။
သူမက အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“တွေ့တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဂိမ်းတွေထဲက ကျားမခွဲခြားမှု ပြဿနာက အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေပါပြီ။ ဒါကြောင့် MOGEF အနေနဲ့ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ ထိန်းကျောင်းကွပ်ကဲပိုင်ခွင့် အာဏာ ရှိဖို့ လိုအပ်ပါတယ်”
နောက်ထပ် ဆက်တွေးနေဖို့ကိုတော့ ကျွန်တော် လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။
“ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချက်လောက် ပြောရဦးမယ်၊ ရှေ့နေ ပါ့ခင်ဗျာ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ Ze ဥပဒေရုံးမှာဆိုရင် ရှေ့နေ စုစုပေါင်း ခြောက်ယောက်ရှိပါတယ်။ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် မပါဘူးဆိုရင် အမျိုးသမီးရှေ့နေ တစ်ယောက်ရှိပြီး ကျန်တဲ့ လေးယောက်ကတော့ အမျိုးသားရှေ့နေတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ အဆုံးသတ်မှာတော့ ငါးယောက်မှာ လေးယောက်က အမျိုးသားတွေဖြစ်နေပြီး ရာခိုင်နှုန်းအားဖြင့် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေတာပေါ့။ ဂိမ်းတွေထဲက အဆင့်မြင့်ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ ကျားမအချိုးအစားကို တန်းတူဖြစ်ရမယ်လို့ ခင်ဗျားက ခုနကတည်းက ငြင်းခုံနေခဲ့တာလေ။ အဲဒါဆိုရင် ဘာလို့ များ ရှေ့နေ ပါ့ဟယ်ဂျီ ရဲ့ ရုံးမှာကျတော့ ကျား၊ မ အချိုးအစားကို ၈၀ နဲ့ ၂၀ လောက်ဖြစ်အောင် လုပ်ထားတာလဲ။ ဒါက ခင်ဗျားပြောနေတဲ့ ကျားမတန်းတူညီမျှရေးဆိုတာက နှုတ်နဲ့ပဲ ပြောနေတာဖြစ်ပြီး လက်တွေ့မှာတော့ ကျားမအပေါ် ခွဲခြားဆက်ဆံပြီး အမျိုးသမီးမုန်းတီးရေးစိတ်ဓာတ်ကို ကိုယ်တိုင် ကျင့်သုံးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”
အကြောတည့်တည့်ကို ထိသွားသဖြင့် သူမ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားလေသည်။
“ဗျ-ဗျة ခင်ဗျား ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ဘာလို့ ရှေ့နေတွေကိုပဲ အဓိကထား ပြောနေရတာလဲ။ အထွေထွေ ဝန်ထမ်းတွေဘက်မှာဆိုရင် အမျိုးသမီးတွေ ပိုများပါတယ်……”
ဂျင်ဟူး က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝင်ပြောသည်။
“အရာရာနိမ့်တဲ့ ရာထူးတွေက အရေးမကြီးပါဘူး! လူမှုရေးအဆင့်အတန်း နိမ့်ပါးတဲ့ နယ်ပယ်တွေမှာဆိုရင် ကျားမတန်းတူညီမျှဖို့ မလိုပါဘူး၊ ကြိုက်တဲ့သူကို ခန့်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှေ့နေတွေလိုမျိုး အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ ရာထူးတွေမှာတော့ ကျားမ တန်းတူညီမျှခြင်း မဖြစ်မနေ ရှိရမယ်လို့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် အပြင်းအထန် တောင်းဆိုခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား”
“အဲ-အဲဒါကလေ……”
ဆင်ခြေတစ်ခုခုကို အသည်းအသန် စဉ်းစားနေသော်လည်း သင့်လျော်သည့် အကြောင်းပြချက်ကို ရှာမတွေ့ပုံရကာ သူမသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်တော့သည်။
“ရှင် ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို လိုက်စုံစမ်းထားတာလား!?”
ကျွန်တော် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပင်မစာမျက်နှာ (Homepage) ပေါ်မှာ တင်ထားတာလေ”
“သူများ ကုမ္ပဏီရဲ့ ပင်မစာမျက်နှာထဲ ဝင်ကြည့်တာက နောက်ကြောင်းကို လိုက်စုံစမ်းတာပဲ! ခင်ဗျားကို တရားစွဲမယ်!”
ရှေ့နေပီပီ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းအတိုင်း လုပ်ရတာကို သဘောကျပုံရသည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။ ကျေးဇူးပြုပြီး တရားစွဲပါ”