ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သည် CarOS တွင် ရှယ်ယာများ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ Seosung SB သည် OTK ဘက်ထရီများကို ထုတ်လုပ်သည့် TS Company တွင် ရှယ်ယာများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကုမ္ပဏီနှစ်ခု၏ ရှယ်ယာများကို ဝယ်ယူခြင်းသည် CarOS နှင့် TS Company တို့တွင် သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
CarOS က မောင်းသူမဲ့ကုန်တင်ကားများ စတင်မိတ်ဆက်မည့် အစီအစဉ်ကို ကြေညာလိုက်သည့်အခါ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ၏ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းသည် အမြင့်ဆုံးစံချိန်သစ်ကို ထပ်မံတင်နိုင်ခဲ့သည်။ ကုန်တင်ကားများတွင် တပ်ဆင်ထားသည့် အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းအများစုကို ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်းဖြစ်၍ ထိုအချက်မှာ သဘာဝကျလှသည်။ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော မော်တော်ယာဉ်များကို အသုံးပြုမှုမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာသဖြင့် ဆီမီးကွန်ဒတ်တာဈေးကွက် အမြင့်ဆုံးအမှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟူသော စိုးရိမ်မှုများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးမှာ ဆက်လက်ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး Seosung SB သည်လည်း CL Chemical ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ထိပ်တန်း ၅ ခုစာရင်းဝင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဤရှယ်ယာနှစ်ခုကို စောစီးစွာ ဝယ်ယူထားခဲ့သည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများမှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြသော်လည်း မဝယ်ယူခဲ့ရသူများမှာမူ နောင်တတရားဖြင့် သက်ပြင်းချနေကြရသည်။
အများပြည်သူသို့ ရှယ်ယာတင်ရောင်းချထားသည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ တန်ဖိုးကို ဈေးကွက်အတွင်း ပါဝင်သူများက သတ်မှတ်ကြသည် (အမြဲတမ်း မှန်ကန်သည်ဟုတော့ မဆိုနိုင်ပါ)။ တစ်ဖက်တွင်မူ ရှယ်ယာမတင်ထားသည့် ကုမ္ပဏီများ၏ တန်ဖိုးကိုမူ အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြင့်သာ ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် နောက်ဆုံးပြုလုပ်ခဲ့သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပမာဏသည် စံနှုန်းတစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးသည်။ အကယ်၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ဦးက ရှယ်ယာ ၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ဒေါ်လာ ၁ သိန်းဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ပါက ဈေးကွက်တန်ဖိုးကို ဒေါ်လာ ၂ သန်းဟု သတ်မှတ်သည်။
သို့သော် CarOS သည် မိခင်ကုမ္ပဏီဖြစ်သည့် OTK Company မှလွဲ၍ အခြားပြင်ပရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မည်သည်ကိုမျှ လက်မခံခဲ့ပါ။ ၎င်းရရှိခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော ပြင်ပရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နှင့် ရှယ်ယာလဲလှယ်မှုသာ ဖြစ်သည်။
ရန်ပုံငွေမန်နေဂျာများသည် CarOS ၏တန်ဖိုးကို ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ၏ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းမှတစ်ဆင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ကြသည်။
နှစ်ဦးပိုင်းတွင် CarOS ၏ ခန့်မှန်းဈေးကွက်တန်ဖိုးမှာ ဒေါ်လာ ၁၅၀ ဘီလီယံခန့်သာ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ဒေါ်လာ ၃၀၀ ဘီလီယံအထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ဤပမာဏမှာ Toyota, Nikola, GM, Ford နှင့် Daimler AG တို့၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုး စုစုပေါင်းထက်ပင် ပိုမိုများပြားသည်။ တန်ဖိုးလွန်ကဲနေခြင်း သို့မဟုတ် ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဟူသော ဝေဖန်မှုများ ရှိသော်လည်း အများစု၏ အမြင်မှာမူ ဤမျှတန်ဖိုးပင်လျှင် ဈေးပေါနေသေးသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
AD1 နှင့် AD2 တို့မှာ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ပြီး မောင်းသူမဲ့ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကုန်တင်ကားများမှာလည်း စီးပွားဖြစ်ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကာ နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် လျှပ်စစ်ကားသစ်များ ထွက်ရှိရန် စီစဉ်ထားသည်။
အခြားကုမ္ပဏီများနှင့် မတူဘဲ CarOS သည် ကိုယ်ပိုင်စက်ရုံများနှင့် လုပ်ငန်းခွဲများမှတစ်ဆင့် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုဆော့ဖ်ဝဲ၊ လျှပ်စစ်ကားများနှင့် ဘက်ထရီများအထိ ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် ဒေါင်လိုက်ပေါင်းစည်းမှုစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများက CarOS ၏ လာမည့်နှစ် ရောင်းချနိုင်မှုပမာဏမှာ ယူနစ် ၄ သန်းကျော်လွန်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။
မော်တော်ယာဉ်လုပ်ငန်းမှာ နိုင်ငံတိုင်းအတွက် အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်း အမြောက်အမြားကို ဖန်တီးပေးသည့် အဓိကကျသော လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်မကျကျန်ရစ်စေရန် လူတိုင်းက အလျင်အမြန်ပင် လှုပ်ရှားနေကြသည်။
ဂျာမနီ၊ ဂျပန်၊ တရုတ်နှင့် အခြားနိုင်ငံများသည် ၎င်းတို့၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းများ၏ ကန့်ကွက်မှုများရှိသော်လည်း ပြည်တွင်းကားထုတ်လုပ်သူများအတွက် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်များအား ယာယီမောင်းနှင်ခွင့်လိုင်စင်များ ထုတ်ပေးခဲ့သည်။
သို့သော် CarOS နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် ပြိုင်ဘက်ဟူ၍ မရှိခဲ့ပါ။ Zhou Auto သည် နည်းပညာခိုးယူမှုဖြစ်စဉ်တစ်ခုနောက်တွင် ကားသစ်ထုတ်လုပ်မည့် အစီအစဉ်အားလုံးကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့ရပြီး အချို့ကုမ္ပဏီများမှာမူ ဦးဆောင်သူဖြစ်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းကို စွန့်လွှတ်ကာ နောက်မှလိုက်၍ အမြန်ဆုံး အမီလိုက်နိုင်ရန် ကြိုးစားသည့် နည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
CarOS ၏တန်ဖိုးကို ပြန်လည်အကဲဖြတ်လိုက်သည့်အခါ OTK Company ၏ CEO ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာလည်း အလွန်အမင်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ ဒေါ်လာ ၃၀၀ ဘီလီယံခန့်ရှိပြီး AMZ ၏ CEO Jake Byron ထက် သုံးဆပိုမိုများပြားကာ John Rockefeller နှင့် Andrew Carnegie တို့ကဲ့သို့ သမိုင်းဝင် သူဌေးကြီးများနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
– ရူးစရာပဲ။ လူတစ်ယောက်တည်း ဒီလောက်ထိ ချမ်းသာနေလို့ ဖြစ်ပါ့မလား။
– ဒီအခြေအနေဆိုရင်တော့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကပဲ သူ့ကို နိုင်ငံသားအဖြစ် ခေါ်ယူလိုက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
– ဘာလို့ အဲ့ဒီလောက် အလုပ်ရှုပ်နေမှာလဲ။ ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေက အမေရိကန်မှာပဲ ရှိနေတာနဲ့ အတူတူပဲလေ။
– သူ့ကို အမေရိကန်တစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထားလိုက်ရုံပေါ့။
– ဒါပေမဲ့ သူက စစ်မှုထမ်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။
– ဒီအတိုင်းသွားရင်တော့ ကန်ဂျင်ဟူး က ကိုရီးယားကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တော့မှာပဲ။
CarOS ၏ မောင်းသူမဲ့ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး ကုန်တင်ကားများ စီးပွားဖြစ်စတင်လိုက်ပြီဟူသော သတင်းမှာ ကမ္ဘာ့သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းလောကကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် ကိုရီးယား တက္ကစီလုပ်ငန်းလောကမှာ ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
Iber က စတင်ခဲ့သော Ride-sharing (ယာဉ်မျှဝေစီးနင်းမှု) စနစ်မှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ခေတ်ရေစီးကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ Iber အပြင် Left, Didi Chuxing နှင့် Grab တို့ကဲ့သို့ ကုမ္ပဏီများစွာမှာလည်း နိုင်ငံအသီးသီးတွင် အပြိုင်အဆိုင် လုပ်ကိုင်နေကြသည်။
ကိုရီးယားတွင်လည်း ကြိုးပမ်းမှုအမျိုးမျိုး ရှိခဲ့သည်။ Iber သည် ကိုရီးယားဈေးကွက်သို့ တစ်ခါက ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း တက္ကစီသမားများ၏ ကန့်ကွက်မှုနှင့် တရားဥပဒေဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုများကြောင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် ဇာတ်လမ်းမှာ ဤမျှနှင့် မပြီးဆုံးပါ။ လုပ်ငန်းသစ်များက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းဥပဒေတွင်ပါရှိသည့် ခြွင်းချက်များကို အသုံးချကာ Ride-sharing ဝန်ဆောင်မှုဈေးကွက်အတွင်းသို့ ခုန်ဝင်လာခဲ့ကြသည်။
Data ကုမ္ပဏီသည် ၁၁ ယောက်စီး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော မော်တော်ယာဉ်များအတွက် ယာဉ်မောင်းပွဲစားလုပ်ငန်းကို ခွင့်ပြုထားသည့်အချက်ကို အသုံးချကာ ၁၁ ယောက်စီး ဗန်ကားများဖြင့် ဝန်ဆောင်မှုပေးခဲ့သည်။ Laxxi နှင့် TwoPlus တို့ကလည်း အလုပ်သွား/ပြန်ချိန်အတွင်း အခကြေးငွေဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ခွင့် ခြွင်းချက်ကို အသုံးချကာ ကားပူးလ် (Carpool) ဝန်ဆောင်မှုများကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။
ဤဝန်ဆောင်မှုများမှာ တရားဝင်ဖြစ်သော်လည်း တက္ကစီသမားများက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်နေဆဲဖြစ်သည်။ NextK က ကားပူးလ်လုပ်ငန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းသောအခါ တက္ကစီသမားတစ်ဦးက မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့ဆန္ဒပြသည့်အထိ အစွန်းရောက်သော လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
အစိုးရက အကြိမ်ကြိမ် ကြားဝင်ဖြန်ဖြေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း တက္ကစီလုပ်ငန်းလောကက ဆွေးနွေးမှုများတွင် ပါဝင်ရန်ပင် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကားပူးလ်ဖြစ်စေ၊ အခြားမည်သည့် Ride-sharing ဝန်ဆောင်မှုမျိုးဖြစ်စေ လုံးဝလက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်သော ကန့်ကွက်မှုများကြောင့် NextK သည် ၎င်း၏ လုပ်ငန်းကို လက်ရှိတွင် ရပ်ဆိုင်းထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရသည်။
အနည်းဆုံးတော့ New Politics Party က ဆွေးနွေးရန် ကြိုးပမ်းဟန်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း Liberty National Party မှ လွှတ်တော်အမတ်များကမူ အစိုးရကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ပြီး တက္ကစီသမားများဘက်မှ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့က ကားပူးလ်လုပ်ငန်းကို ခွင့်ပြုထားသည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်း ဥပဒေပုဒ်မ ၃၄၊ အပိုဒ် ၂ ကို လုံးဝပယ်ဖျက်ရန် ဥပဒေကြမ်းတင်သွင်းခဲ့ရာ တက္ကစီသမားများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့သည်။
အကယ်၍ ထိုဥပဒေကြမ်းသာ အတည်ဖြစ်လာပါက ဆက်စပ်လုပ်ငန်းသစ်များမှာ ၎င်းတို့၏ လုပ်ငန်းများကို လုံးဝပိတ်သိမ်းရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးက Ride-sharing ဝန်ဆောင်မှုများကို ခွင့်မပြုပါက ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။ သို့သော် နိုင်ငံတိုင်းနီးပါးက ခွင့်ပြုထားပြီး အချို့ကုမ္ပဏီများမှာမူ ကြီးမားသော ကော်ပိုရေးရှင်းများအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးလာကာ ၎င်းတို့စုဆောင်းထားသည့် အချက်အလက်နှင့် အရင်းအနှီးများကို အသုံးချ၍ အနာဂတ်ကားပြိုင်ဆိုင်မှုလောကသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ဤအခြေအနေတွင် ကိုရီးယားတစ်ခုတည်းကသာ ဂါလာပါဂိုးကျွန်းစုကဲ့သို့ သီးခြားဖြစ်နေနိုင်ပါ့မလား။
Aligini နှင့် Wechant တို့၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ရရှိထားသည့် Didi Chuxing ကမူ တရုတ်လူမျိုးများ နေထိုင်သည့် ဒေသများကို အဓိကထားကာ လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်ရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း ကြေညာထားပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့က တရုတ်ခရီးသွားများကို ပစ်မှတ်ထား၍ ကိုရီးယားတွင် Didi Chuxing ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံမည့် အနေအထားကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုထားသည်။
၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တရုတ်ခရီးသွားများမှတစ်ဆင့် ကိုရီးယားဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်ရန်ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ နိုင်ငံသားများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားမည်ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အခြားနိုင်ငံခြားသားခရီးသွားများနှင့် ကိုရီးယားတွင် နေထိုင်သည့် နိုင်ငံခြားသားများဆီသို့ ဝန်ဆောင်မှုများ ချဲ့ထွင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဒေသခံများဆီသို့ပါ တဖြည်းဖြည်းချင်း ချဲ့ထွင်သွားရန် ဖြစ်သည်။
လက်ရှိ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်း ဥပဒေအရ နိုင်ငံခြားသားများအတွက် ယာဉ်မောင်းပွဲစားလုပ်ငန်းမှာ တရားဝင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို တားဆီးရန် တရားဥပဒေအရ အခြေခံအကြောင်းရင်း မရှိပေ။
သက်ဆိုင်ရာ အပိုဒ်ကို ရိုးရှင်းစွာ ပယ်ဖျက်လိုက်ရန် စဉ်းစားနိုင်သော်လည်း တရုတ်အစိုးရက လက်တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကိုရီးယားသို့ အုပ်စုလိုက်ခရီးသွားလာမှုကို ပိတ်ပင်လိုက်ပါက မည်သို့လုပ်မည်နည်း။ ထိုအခါမျိုးတွင်ပင် ၎င်းတို့က ဆက်လက်ကန့်ကွက်နိုင်ဦးမည်လော။
Ride-sharing ဝန်ဆောင်မှုများကို ပတ်သက်၍ ပဋိပက္ခများ မြင့်တက်နေချိန်တွင် ယခုအခါ မောင်းသူမဲ့ယာဉ်များက ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တက္ကစီများအတွက် Ride-sharing ဝန်ဆောင်မှုများမှာ ပြိုင်ဘက်များသာ ဖြစ်သော်လည်း မောင်းသူမဲ့ယာဉ်များမှာမူ အသက်ရှင်ခွင့်မပေးတော့မည့် သေဒဏ်ပေးသူများ ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။
သတ်မှတ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ မောင်းနှင်ပြီး အဝေးပြေးလမ်းမကြီးများပေါ်တွင် အဓိကပြေးဆွဲသည့် ကုန်တင်ကားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တက္ကစီများမှာ ခရီးသည်တင်ခြင်း၊ ချပေးခြင်းတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူစည်ကားသည့် မြို့တွင်းလမ်းမများတွင် မောင်းနှင်ကာ ကျဉ်းမြောင်းသည့် လမ်းကြားများအထိပါ သွားလာရမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤအချက်မှာ ကြီးမားသည့် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ကနဦးပိုင်းတွင် အခက်အခဲအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဖြေရှင်းနိုင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လူတို့လည်း လျင်မြန်စွာ ကျင့်သားရသွားကြလိမ့်မည်။
အဓိကအချက်မှာ မောင်းသူမဲ့ တက္ကစီများသည် ယာဉ်မောင်းခစရိတ်ကို လျှော့ချလိုက်ခြင်းဖြင့် တက္ကစီခများကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မောင်းသူမဲ့ တက္ကစီခက လက်ရှိတက္ကစီခ၏ တစ်ဝက်သာရှိမည်ဆိုပါက မည်သူက လက်ရှိတက္ကစီများကို စီးတော့မည်နည်း။
ဆိုလိုသည်မှာ တက္ကစီလုပ်ငန်းလောက ပျက်သုဉ်းတော့မည်ဟူသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်ဖြစ်သည်။
မဟုတ်သေးပါ။ ၎င်းမှာ တက္ကစီလုပ်ငန်းအတွက်သာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ယာဉ်မောင်းခြင်းကို အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုသည့် ကုန်တင်ကား၊ ဘတ်စ်ကား၊ ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းများ အားလုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အရာဖြစ်သည်။ မြေအောက်ရထားနှင့် အမြန်ရထားများပင်လျှင် စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
တက္ကစီလုပ်ငန်းလောကက တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် သပိတ်မှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီး Ride-sharing ဝန်ဆောင်မှုများနှင့် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်များကို ဆန့်ကျင်ရန် အစိုးရနှင့် ဆက်လက်တိုက်ပွဲဝင်သွားမည်ဟု ကြေညာလိုက်သည်။
ကန်ဂျင်ဟူး က "မောင်းသူမဲ့ယာဉ်တွေက CarOS တစ်ခုတည်းတင်မကဘဲ ကုမ္ပဏီအမျိုးမျိုးမှာ စမ်းသပ်မောင်းနှင်နေတာ ကြာပြီလေ။ ဘာလို့ အခုမှ အားလုံးက ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေကြတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"အရင်ကတော့ သူတို့က ဒီပြောင်းလဲမှုကို တားဆီးနိုင်မယ် ဒါမှမဟုတ် ရှောင်လွှဲနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတာလေ။"
၎င်းမှာ မီးဖိုပေါ်တွင် ရေနွေးအိုး တည်ထားမှန်း အားလုံးသိသော်လည်း ဘာတစ်ခုမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားခဲ့ကြဘဲ ရေပွက်ပွက်ဆူလာသည့်အခါမှ ထိတ်လန့်နေကြခြင်းနှင့် တူနေသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် တက္ကစီလုပ်ငန်းလောက၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ခေတ် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသသည့် နိမိတ်လက္ခဏာပင်ဖြစ်သည်။
ကိုရီးယားတွင် တက္ကစီပြဿနာလောက် ဖြေရှင်းရခက်သည့် ပြဿနာမရှိပေ။
ယာဉ်အလွန်အကျွံများပြားခြင်း၊ တက္ကစီခ နည်းပါးခြင်း၊ တက္ကစီကုမ္ပဏီများ၊ "ဆာနာဂွမ်" (ကုမ္ပဏီသို့ပေးသွင်းရသည့် အခကြေးငွေ)၊ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာသည့် တက္ကစီယာဉ်မောင်းများ၊ တက္ကစီအစားထိုး ပြည်သူ့သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စနစ်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခြင်း စသည်တို့မှာ အကြောင်းရင်းများဖြစ်သည်။
အွန်လိုင်းတွင် တက္ကစီသပိတ်နှင့် ပတ်သက်၍ အမြင်များ ကွဲပြားနေသည်။
– တခြားနိုင်ငံတွေမှာ Ride-sharing တွေ လုပ်နေကြတယ်၊ အလိုအလျောက်မောင်းနှင်တဲ့ မောင်းသူမဲ့ယာဉ်တွေလည်း ပြေးနေတာပဲ၊ ကိုရီးယားတစ်ခုတည်းမှာပဲ ပိတ်ပင်ထားတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လို့လား။
– ဒါဆို တက္ကစီသမားတွေက ဒီအတိုင်း သေသွားရမှာလား။
– ဒါဆိုရင် နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ရပ်တန့်ထားရမှာလား။
– လက်ရှိ လုပ်ငန်းတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့က အဓိကပဲ။
– ဒါဆိုရင် Nokia ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် NPL ရဲ့ NPhone ကို ထွက်ခွင့်မပေးဘဲ တားဆီးထားရမှာလား။ စမတ်ဖုန်းတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ Feature phone တွေက လုံးဝ ဒေဝါလီခံသွားရတာပဲလေ။
ကိုရီးယား၏ တက္ကစီလုပ်ငန်းမှာ လူဦးရေနှင့် စီးပွားရေးအရွယ်အစားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်ကြီးမားသည်။ တက္ကစီယာဉ်မောင်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုဝင်များ၏ မဲအရေအတွက်ကို ထည့်တွက်ပါက မဲပေါင်း တစ်သန်းခန့် ရှိသည်။
မဲဆန္ဒများကို ဂရုစိုက်သည့် နိုင်ငံရေးသမားများက ကြားဝင်စွက်ဖက်လိုက်သဖြင့် ပြဿနာဖြေရှင်းရေးမှာ ပိုမိုခက်ခဲသွားသည်။
တက္ကစီယာဉ်မောင်းများသည် ကြေညာထားသည့်အတိုင်း တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် သပိတ်မှောက်ပြီး ဆန္ဒပြပွဲများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ Liberty National Party မှ လွှတ်တော်အမတ်များသည် ဆန္ဒပြရာနေရာများသို့ အမြန်ရောက်ရှိလာကြသည်။
"ကျွန်တော်တို့ ပါတီက ကားပူးလ်လုပ်ငန်းကို ခွင့်ပြုထားတဲ့ ခြွင်းချက်ဥပဒေကို မဖြစ်မနေ ပယ်ဖျက်ပေးသွားမှာပါ!"
"ကျွန်တော်တို့ပါတီက တက္ကစီသမားတွေနဲ့အတူ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ရပ်တည်ပေးသွားမှာပါ!"
"Liberty National Party က တက္ကစီလုပ်ငန်းကို ဖျက်ဆီးနေတဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး အစိုးရကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှုတ်ချပါတယ်! အာဏာရပါတီက သာမန်ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်နေတာကို ရပ်တန့်ရမယ်!"
လွှတ်တော်အမတ် Lee Jung-hye က မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကိုင်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ဟစ်ပြောဆိုသည်။
"မောင်းသူမဲ့ယာဉ်တွေဟာ ဟက်ခ်ခံရနိုင်တဲ့အန္တရာယ်နဲ့ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှုတွေ အမြဲရှိနေတာပါ! စက်က မောင်းတဲ့ကားကို ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုယုံကြည်ရမှာလဲ? အကယ်၍ မောင်းသူမဲ့ယာဉ်တွေ လမ်းပေါ်မှာ ပြေးဆွဲမယ်ဆိုရင် သူတို့က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကလေးတွေနဲ့ မိသားစုဝင်တွေရဲ့ အဖိုးတန်တဲ့ အသက်နဲ့ လုံခြုံရေးကို ခြိမ်းခြောက်နေမှာပါ!"
တက္ကစီယာဉ်မောင်းများက အားပေးကြသော်လည်း လူအများစု၏ တုံ့ပြန်မှုမှာမူ မယုံကြည်နိုင်သည့် ပုံစံမျိုးသာ ဖြစ်သည်။
– ခဏနေပါဦး၊ သူကိုယ်တိုင် သူ့မဲဆန္ဒနယ်မှာ မောင်းသူမဲ့ ရထားလမ်း တည်ဆောက်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။
– စက်ကမောင်းတဲ့ ရထားကိုရော ဘယ်လိုယုံကြည်ရမှာလဲ။
– မောင်းသူမဲ့ ရထားတည်ဆောက်တာက သူ့မဲဆန္ဒနယ်က ကလေးတွေနဲ့ မိသားစုဝင်တွေရဲ့ အဖိုးတန်တဲ့ အသက်နဲ့ လုံခြုံရေးကို ခြိမ်းခြောက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
– သမ္မတရွေးကောက်ပွဲတုန်းက အစိုးရအနေနဲ့ အလိုအလျောက်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးဖို့ ဝမ်ငွေ တစ်ထရီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။
– ကိုရီးယားက အနာဂတ်ကားကဏ္ဍကို ဦးဆောင်သင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။
– ဒါက "ရန်သူ Lee Jung" လို့ ပြောနေတာနဲ့ တူနေပြီ။ Lee Jung-hye ရဲ့ ရန်သူက သူကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်နေတယ်။
– သူက မောင်းသူမဲ့ယာဉ်တွေကို ဝေဖန်ပြီး တားဆီးဖို့တောင် ကြိုးစားနေသေးတယ်။
ရုပ်သံလိုင်းများက ဆန္ဒပြပွဲကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေသည်။ တက္ကစီယာဉ်မောင်း ၁၀၀,၀၀၀ ကျော် စုရုံးကာ ကြွေးကြော်သံများ ဟစ်အော်နေကြသည်။ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ဆုံးရှုံးရတော့မည့် အခြေအနေဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်။
"အခန်းငှားနေထိုင်သူတွေရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကလည်း ထိခိုက်ရတာပဲလေ။"
"သူတို့နဲ့တော့ နည်းနည်း ကွာခြားပါတယ်ဗျာ။"
ထိုသူတို့မှာ အဆောက်အအုံဟူသည့် ပိုင်ဆိုင်မှု ရှိနေသေးသည်။ ထို့ပြင် ကျောင်းဆောင်များမှာ ကျောင်းသားအားလုံးကို လက်ခံနိုင်လောက်အောင် မဆောက်ထားသည့်အတွက် အငှားခ အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားလျှင်ပင် သူတို့အနေဖြင့် လုံလောက်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် တက္ကစီယာဉ်မောင်းများ၏ ဝင်ငွေမှာ ယခုပင် နည်းပါးနေသည်။ Ride-sharing သို့မဟုတ် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်များကိုသာ ခွင့်ပြုလိုက်ပါက သူတို့၏ ဝင်ငွေမှာ သိသိသာသာ ပိုဆိုးသွားလိမ့်မည်။
နည်းပညာတိုးတက်မှုက လူတို့၏ အလုပ်အကိုင်ကို လုယူသွားလိမ့်မည်ဟူသည့် စိုးရိမ်မှုနှင့် ထိုမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အလုပ်သမားများ၏ ဆန့်ကျင်မှုမှာ ကြာရှည်စွာ ရှိနေခဲ့သည်။
"Luddite လှုပ်ရှားမှု၊ John Henry ရဲ့ သီချင်း စတာတွေပေါ့။"
"အင်း၊ Luddite လှုပ်ရှားမှုအကြောင်း ကြားရတာ ကြာပြီ။ ဒါပေမဲ့ John Henry ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ? ကျွန်တော့်ယောက်ဖနဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိလို့လား။"
"… ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်သလား။"
ဒီလူရဲ့ နာမည်က Henry၊ ပြီးတော့ Henry ကပဲ သူ့နာမည်အရင်း ဖြစ်နေတာလား။
"သူက ၁၈၇၀ ခုနှစ်ဝန်းကျင်က စက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တဲ့ လူမည်းအလုပ်သမားတစ်ယောက်ပါ။"
John Henry မှာ အခြားအလုပ်သမားများနှင့်အတူ လိုဏ်ခေါင်းတူးနေသည်။ အလုပ်ရှင်က စက်မှုနည်းပညာဖြင့် တီထွင်ထားသည့် တူးဖော်ရေးစက်ကို လုပ်ငန်းခွင်သို့ သွင်းလာသောအခါ အလုပ်သမားများက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြသည်။
လူသားတို့သည် တူးဖော်ရေးစက်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း အလုပ်သမားများက ငြင်းခုံခဲ့ကြပြီး ၎င်းကို သက်သေပြရန် စက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ တူညီသည့်နေရာမှ လိုဏ်ခေါင်း စတင်တူးဖော်ရန်ဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆုံးမှ ဖောက်ထွက်နိုင်သည့် အဖွဲ့က အနိုင်ရမည်ဖြစ်ကာ John Henry က အလုပ်သမားများကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။
လူများက တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် စောင့်ဆိုင်းကာ အားပေးနေကြသည်။ တစ်ဝက်ခန့် တိုက်ပွဲဝင်ပြီးနောက် John Henry က တူးဖော်ရေးစက်ထက် အရင် တောင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။
၎င်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အလုပ်သမားများက ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်တီး အားပေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ နောက်ဆုံးအချိန် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ John Henry မှာ အားအင်ကုန်စင်အောင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှာပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။
ကန်ဂျင်ဟူး က မျက်တောင်ခတ်ရင်း "ဒါက တကယ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဗားရှင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတာကို ကြည့်ရင် ဒါက ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တစ်ခု ဖြစ်ဖို့ ပိုများပါတယ်"
နည်းပညာတိုးတက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အလုပ်အကိုင်ပြဿနာများကို ဆွေးနွေးသည့်အခါတိုင်း မလွဲမသွေ ပါဝင်လာတတ်သည့် နာမည်ကြီး ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။
ပုံပြင်ဖြစ်စေ၊ အဖြစ်မှန်ဖြစ်စေ၊ ထိုခေတ်ကတော့ လူနှင့်စက် အနည်းဆုံးတော့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုသို့ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဘက်ဟိုးထက် ပိုမြန်အောင် တူးမည်၊ သို့မဟုတ် ကွန်ပျူတာထက် ပိုမြန်အောင် တွက်ချက်မည်ဟု မည်သူမျှ စိန်မခေါ်ကြတော့ပေ။
သို့သော် လူသားများသာ လုပ်နိုင်သည့် ထူးခြားသော နယ်ပယ်များ ရှိနေသေးသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နည်းပညာတိုးတက်မှုများကြောင့် စက်များက ယခုအခါ ထိုနယ်ပယ်များထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာနေပြီဖြစ်သည်။
ယာဉ်မောင်းခြင်း၊ ဆေးကုသခြင်း၊ ဥပဒေ၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ ဖန်တီးမှု၊ ဘာသာပြန်ခြင်း စသည်တို့ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုရင် ဆရာဝန်တွေရဲ့ အလုပ်အကိုင်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဉာဏ်ရည်တုက ဆေးကုသပေးတာကို ပိတ်ပင်ထားရမှာလား? ၎င်းတို့၏ ရောဂါရှာဖွေမှုနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု တိကျမှုမှာ အထူးကုဆရာဝန်များထက် ပိုမိုမြင့်မားနေသော်လည်းလား?
မောင်းသူမဲ့ယာဉ်များ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ယာဉ်သွားလာမှု ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာမည်ဖြစ်ပြီး မတော်တဆမှုဖြစ်နိုင်ခြေမှာလည်း ပိုမိုလျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ယာဉ်တိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသူနှင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ အရေအတွက်လည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားလိမ့်မည်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း မောင်းသူမဲ့ယာဉ်များကို မိတ်ဆက်မပေးသင့်တော့ဘူးလား။
သူတို့ မည်မျှပင် ဆန့်ကျင်ပြီး တားဆီးနေပါစေ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်လာလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလန်သည် ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်နှင့် မော်တော်ကားကို တီထွင်ခဲ့သော်လည်း ရထားလုံးလုပ်ငန်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် "Red Flag Act" (မော်တော်ကားများအား မြင်းရထားများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ မောင်းနှင်ခွင့်မပြုသည့် ဥပဒေ) ကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။
ရလဒ်က ဘာဖြစ်လာသလဲ။ မော်တော်ကားတီထွင်သူများနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများအားလုံး ပြည်ပသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းစွာပင် ဂျာမနီနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၏ မော်တော်ကားလုပ်ငန်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
အင်္ဂလန်သည် ထိုဥပဒေကို နောက်ကျမှ ပယ်ဖျက်ခဲ့သော်လည်း မော်တော်ကားလုပ်ငန်း၏ ဦးဆောင်မှုမှာ အခြားနိုင်ငံများလက်သို့ ရောက်ရှိသွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ ဗြိတိန်ကားအမှတ်တံဆိပ်များအားလုံးကို နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီများထံ ရောင်းချလိုက်ရပြီး အင်္ဂလန်သည် ဥရောပ၏ အကြီးဆုံး မော်တော်ကားတင်သွင်းသည့် နိုင်ငံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သေချာသည်မှာ သူတို့ အသည်းအသန် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် ရထားလုံးလုပ်ငန်းမှာလည်း ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီး ရထားလုံးမောင်းသူများအားလုံး အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး က လက်ပိုက်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ခက်ခဲတဲ့ ပြဿနာပဲ။ ဒါဆို ဘာဖြေရှင်းချက် ရှိမလဲ။"
"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။"
ကျွန်တော် ခေါင်းခါပြလိုက်သောအခါ ကန်ဂျင်ဟူး အံ့ဩသွားသည်။
"ဘာလဲ။ မင်းမှာ ဖြေရှင်းချက် အကုန်ရှိပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား။"
"……"
"ဟေ့ကောင်၊ ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။"
ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းက လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသဖြင့် အစိုးရနှင့် ကုမ္ပဏီများက ပူးပေါင်း၍ ပြဿနာကို အတူတကွ ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ဤပြဿနာအတွက် စဉ်ဆက်မပြတ် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ CarOS က အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်မည့် ထရပ်ကားယာဉ်မောင်းများကို ထောက်ပံ့ရန် ရန်ပုံငွေတစ်ခု တည်ထောင်မည့်အပြင် အလုပ်လက်မဲ့များအတွက် ဦးစားပေး အလုပ်ခန့်ထားရေး အစီအစဉ်ကိုပါ ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် Ronald က ဖက်ဒရယ်အဆင့် အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ အစီအမံများကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
သို့သော် ကိုရီးယားတွင်မူ မည်သည့်အစီအမံမျှ မရှိပေ။ နိုင်ငံရေးလောကသည် အစကတည်းက လူထု၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်ရင်း မဲအရေအတွက်ကိုသာ တွက်ချက်နေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဆန္ဒပြပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် တက္ကစီယာဉ်မောင်းများမှာ ဆောဂန်တံတား (Seogang Bridge) ဘက်သို့ ချီတက်သွားကြသည်။ ၎င်းအတွက် လမ်းတစ်လမ်းကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် မမျှော်လင့်ထားသည့် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
တက္ကစီယာဉ်မောင်းအချို့မှာ ဘေးကင်းရေးပစ္စည်းများ မပါရှိဘဲ တံတား၏ အ치အောက် (Arch) ပေါ်သို့ တက်သွားကာ ဆိုင်းဘုတ်များဖြန့်ချကာ အော်ဟစ်ကြသည်။
"ကန်ဂျင်ဟူး ကို ခေါ်ခဲ့! မဟုတ်ရင် ငါတို့ တံတားပေါ်ကနေ ခုန်ချမယ်!"