အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 288 | NovelPing

မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်းသည် ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ကြေညာချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

‘သူ ဒီလိုမျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး။’

မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်းသည် ဒေသခံများနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုကို အစဉ်တစိုက် အလေးပေးခဲ့သူဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း နားထောင်ပေးတတ်၊ ဆွေးနွေးတတ်သည့် မြို့တော်ဝန်တစ်ဦးအဖြစ် ပုံရိပ်တည်ဆောက်ထားသူဖြစ်သည်။

သူ၏ မူလအစီအစဉ်မှာ ကန်ဂျင်ဟူး နှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးကာ သူ့ကို နားချပြီး အသင့်တော်ဆုံး အခြေအနေတစ်ခုတွင် အပေးအယူမျှအောင် လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကန်ဂျင်ဟူး က ဆိုးလ်မြို့တော်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည့်အပြင် အဆောင်ဆောက်လုပ်ရေးကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားမည်ဟု ကြေညာလိုက်သည်။ ဤလုပ်ရပ်မှာ သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

‘တကယ်ပါပဲ၊ ဆိုးလ်မြို့တော်ဝန်က ပြောနေတာကို အနည်းဆုံးတော့ နားထောင်ဟန်ဆောင်ပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။’

မည်သည့်လုပ်ငန်းရှင်ကများ ဆိုးလ်မြို့တော်ဝန်ကို ဒီလိုမျိုး ရဲဝံ့စွာ ဆက်ဆံရဲပါ့မလဲ။ အင်ဂျင်ယုံ တောင်မှ ဒီလိုမျိုး လုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း...

စဉ်းစားကြည့်ပြန်တော့လည်း ကန်ဂျင်ဟူး သည် သမ္မတကိုပင် ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ ဆိုးလ်မြို့တော်ဝန်ကို ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည့်အရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သူက ဒေသခံတို့၏ သဘောထားကို နားထောင်မည်ဟု ပြောပြီးသားဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် နောက်ပြန်ဆုတ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍သာ သူ၏စကားကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါက အာဏာရပါတီ၏ ပြင်းထန်သော ဝေဖန်မှုများနှင့် အိမ်ရှင်များ၊ ဒေသခံများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ယခုပင်လျှင် စတူဒီယိုတိုက်ခန်းပိုင်ရှင်များနှင့် ဒေသခံများသည် ကန်ဂျင်ဟူး ၏ စကားများကြောင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် မြို့တော်ခန်းမသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြီး ခရိုင်ရုံးများနှင့် ရပ်ကွက်ရုံးများသို့လည်း ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများ မရပ်မနား ဝင်ရောက်နေသည်။

စတူဒီယိုတိုက်ခန်းပိုင်ရှင်အချို့မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြသည်။

“ဒီလိုသာဖြစ်လာရင် ငါတို့ စီးပွားရေးလုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ ကျောင်းသားတွေကို အကုန်လုံး ထုတ်ပစ်ပြီး စတူဒီယိုတိုက်ခန်းတွေကို စုပေါင်းပိတ်သိမ်းပစ်လိုက်မယ်!”

“အဆောင်ဆောက်ခွင့်ပေးတာထက်စာရင် သေလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်!”

“ငါ့အဆောက်အအုံကို မီးရှို့ပြီး အထဲမှာတင် သေလိုက်တာကမှ ပိုတန်သေးတယ်!”

ဤသူတို့အားလုံးသည် အဖိုးတန်မဲပေးခွင့်ရှိသူများဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ သူသည် ကန်ဂျင်ဟူး ရှေ့တွင် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်ဟု အထင်ခံရပါက ၎င်း၏ သမ္မတဖြစ်လာမည့် ခရီးလမ်းအတွက် အဟန့်အတားဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ၊ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခုကိုပင် ရင်ဆိုင်ရဲသည့် ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် ပြသနိုင်ပါက သူ၏ အထောက်အပံ့ပေးသူများကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။

မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်းသည် လေသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အိမ်ရာနဲ့ မြေယာဆိုတာ လူထုပိုင်ပစ္စည်းတွေပါ။ ပုဂ္ဂလိကပိုင် မဟုတ်ဘူး။ ဒေသခံတွေရဲ့ သဘောထားတွေကို စုစည်းပြီး သင့်တော်တဲ့ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု မရရှိခင်အထိ မြို့တော်ကနေ တည်ဆောက်ခွင့်ပြုမိန့် ထုတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဆန့်ကျင်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ဝမ်ဆန်းဟွန်း၏ ထောက်ခံသူများမှာလည်း ဒေါသထွက်နေကြသည်။

– ဒါက အိုတာကူ VS ဆိုးလ်မြို့တော်ဝန် ဖြစ်နေတာလား။ – မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်းက နယူးပေါ်လစ်တစ်ပါတီရဲ့ နောက်ထပ် သမ္မတလောင်းလေ။ – သူက သမ္မတကိုတောင် ရင်ဆိုင်ပြီး ဖမ်းဆီးခိုင်းခဲ့တာ၊ မြို့တော်ဝန်တစ်ယောက်ကို ကြောက်နေမှာတဲ့လား။ – ကျွန်တော် ကန်ဂျင်ဟူး ကို အားပေးခဲ့ပေမဲ့ ဒါမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ – ဒီကောင်က ပိုက်ဆံရလာတော့ ကွန်ဆာဗေးတစ် လက်ယာယိမ်း ဖြစ်သွားတာပဲ။ – ဒေသခံတွေရဲ့ အမြင်ကို နားထောင်တာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ – ဆိုးလ်မြို့တော်ဝန်ကို လျစ်လျူရှုပြီး သူလုပ်ချင်သလို လုပ်မယ်တဲ့! ဒါက ဖွံ့ဖြိုးရေး အာဏာရှင်ခေတ်လို့များ ထင်နေတာလား။ – ချမ်းသာတဲ့ လုပ်ငန်းစုကြီး ဖြစ်နေရုံနဲ့ ကိုယ်လုပ်ချင်တာ လုပ်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံရဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာက လုပ်ငန်းစုတွေဆီမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြည်သူတွေဆီမှာ ရှိတာ! – ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံက ဒီမိုကရေစီ သမ္မတနိုင်ငံပါ၊ လုပ်ငန်းစု သမ္မတနိုင်ငံ မဟုတ်ဘူး! – မှန်တယ်! သာမန်ပြည်သူတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို ကာကွယ်ပေးကြ! – မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်း၊ ဆောက်လုပ်ရေးကို ရပ်တန့်လိုက်ပါ! – ကန်ဂျင်ဟူး၊ ချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်! – ဟုတ်တယ်။ နောက်ထပ် စတူဒီယိုတိုက်ခန်းပိုင်ရှင်။ -ㅋㅋㅋ လက်ဝဲသမားတွေ စိတ်တိုနေကြပြီ။ – သူတို့က ဒေသခံတွေရဲ့ အမြင်ကိုပဲ နားထောင်တာလား၊ ကျောင်းသားတွေရဲ့ အမြင်ကိုတော့ မနားထောင်ဘူးလား။ – ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဝမ်ဆန်းဟွန်းက သမ္မတရွေးကောက်ပွဲကြောင့် မျက်စိကန်းနေတာပဲ။ – ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက လက်ဝဲသမားအချင်းချင်း စစ်ပွဲပဲ။ ဘယ်သူနိုင်နိုင် ပျော်စရာကောင်းမှာပဲ။ – ရူးနေကြတာပဲ ㅋㅋㅋ လူတိုင်းကို ဆဲနေတဲ့ အရုပ်ကြီး။ လက်ဝဲသမားရော လက်ယာသမားပါ အကုန်ဆဲနေတာ။

မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်းနှင့် အမြဲတမ်း အဆင်မပြေသည့် ဖရီးပီးပဲလ်ပါတီမှ လွှတ်တော်အမတ်များကလည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထောက်ခံအားပေးကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဆိုးလ်မြို့တွင် မဲဆန္ဒနယ်ရှိသည့် အမျိုးသားလွှတ်တော်အမတ်များမှာ အလွန်ဒေါသထွက်နေကြသည်။

ဖရီးပီးပဲလ်ပါတီမှ လွှတ်တော်အမတ် မာဆန်းတေးသည် ၎င်း၏ မဲဆန္ဒနယ်သို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ပြီး ဒေသခံများနှင့် အစည်းအဝေးတွင် ပြောကြားခဲ့သည်။

“အဲဒီနေရာမှာ အဆောင်ဆောက်တာတဲ့လား! မဖြစ်သင့်တဲ့ကိစ္စပါ။ အဲဒီနေရာမှာ ကိုရီးယားဆေးရုံတစ်ခု ဆောက်ပြီး အလုပ်အကိုင်တွေ ဖန်တီးပေးရမှာ။ ဒေသခံတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက်လည်း ကောင်းတာပေါ့။ အဆောင်ကို မောင်းထုတ်ပြီး ဆိုးလ်မြို့တော်နဲ့ ပူးပေါင်းကာ ကိုရီးယားဆေးရုံ ဆောက်လုပ်ရေးကိုပဲ တွန်းအားပေးသွားမယ်!”

ဒေသခံများက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကြသော်လည်း အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကမူ နားမလည်နိုင်စွာ တုံ့ပြန်ကြသည်။

– ခဏလေး၊ အခုပြောနေတာက အဆောင်ကိစ္စလေ၊ ဘာလို့ ကိုရီးယားဆေးရုံက ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ။ – အဲဒီလူကို မဲပေးခဲ့တဲ့သူတွေ၊ ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ကြတော့! – အရမ်းကြီး မပြောပါနဲ့။ သူက မကြာသေးခင်က အစာငတ်ခံ ဆန္ဒပြတုန်းက အမျိုးသားလွှတ်တော်ရှေ့မှာ လူမိုက်တွေရဲ့ ရိုက်နှက်တာကို ခံလိုက်ရပြီးကတည်းက ကိုရီးယားဆေးရုံပဲ လိုက်ရှာနေတာလို့ ကြားတယ်။ – တောက် တောက်! သူ အပ်စိုက်ကုသဖို့ လိုနေတာ။ – လွှတ်တော်အမတ် မာဆန်းတေးက သတိလစ်နေပြန်ပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သတိပြန်ဝင်ပေးပါ။ -ㅋㅋㅋ သတိလစ် မာဆန်းတေး။ – သူ့ဘာသာ ထားလိုက်ပါကွာ။ သူကိုယ်တိုင် ဆေးရုံတက်လို့ရမယ့် နေရာကို ဆောက်မယ်လို့ ပြောနေတာပဲဟာ။

သတင်းများနှင့် မှတ်ချက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် တက်ဂယူက ပြောသည်။

“မင်းအပေါ် ဆဲဆိုမှုတွေက ဒီနေ့လည်း အများကြီးပဲ။ အဆဲခံရရင် အသက်ရှည်တယ်ဆိုတာ၊ ဒီအတိုင်းဆိုရင် မင်း မသေနိုင်တော့တဲ့သူ ဖြစ်သွားတော့မှာလား။”

“……”

အဆဲခံရတာ များလွန်းလို့ ထမင်းမစားရဘဲနဲ့တောင် ဗိုက်ဝနေသလို ခံစားရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဆောက်လုပ်ခွင့်ပြုမိန့်များသည် ဒေသန္တရအစိုးရများ၏ အာဏာပိုင်နယ်ပယ်တွင် ရှိသည်။ ဥပဒေအတိုင်း ဆောက်မည်ဟု မည်မျှပင် ပြောနေပါစေ၊ သူတို့သာ ခွင့်ပြုမိန့်မထုတ်ပေးပါက အဖြေမရှိပေ။

“အခု ဘာဆက်လုပ်မလဲ။”

“အင်း…”

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အဆောင်ကိစ္စက သိပ်အရေးကြီးတဲ့အရာ မဟုတ်ပါ။ မဆောက်ဖြစ်ရင်လည်း ဘာမှဖြစ်လာမှာ မဟုတ်သလို၊ ကျွန်တော်လည်း ဘာမှ အရှုံးပေါ်မှာ မဟုတ်ပါ။

သို့သော်လည်း ဤဖြစ်ရပ်က ကိုရီးယားတွင် ရှိနေသည့် ပြဿနာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အခွင့်ထူးခံလူတန်းစားတို့၏ အုပ်စုလိုက် အတ္တစိတ်ဖြစ်သည်။

အထူးအခြေအနေမျိုး မဟုတ်ပါက ဈေးနှုန်းများသည် ဝယ်လိုအားနှင့် ရောင်းလိုအားအပေါ် မူတည်သည်။ ပြိုင်ဘက်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပါက ဈေးနှုန်းများ ကျဆင်းသွားမည် သို့မဟုတ် ရောင်းအား ကျသွားမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

မည်သူကမှ မိမိတို့ ဆုံးရှုံးမည့် အခြေအနေကို မနှစ်သက်ကြပါ။ အထူးသဖြင့် မိမိတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် ဆက်စပ်နေပါက ပိုဆိုးသည်။

ထို့ကြောင့် စတူဒီယိုတိုက်ခန်းပိုင်ရှင်များက အဘယ်ကြောင့် ဆန့်ကျင်နေကြသလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။

“တကယ်ဆိုးတာက ဒီလို ဒေသခံတွေရဲ့ အတ္တကို အသုံးချပြီး အမြတ်ထုတ်နေတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေပဲ။”

မိမိတို့ ခရိုင်အတွင်း အဆောင်ဆောက်လုပ်မှုကို တားဆီးပေးမည်ဟု ကတိပေးပြီးမှ ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံရသည့် မြို့တော်ကောင်စီဝင်များနှင့် ခရိုင်ကောင်စီဝင်များပင် ရှိနေသည်။ ဒီအခြေအနေမှာတော့ နိုင်ငံကြီးက ရူးသွပ်နေသလို ခံစားရသည်။

ကိုရီးယားမှာ အဆဲမခံရအောင် နေဖို့ အလွယ်ဆုံးနည်းလမ်းက ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေဖို့ပဲဖြစ်သည်။

ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေပါက ပြဿနာ ဘာတစ်ခုမှ ပေါ်ပေါက်လာမည် မဟုတ်ပါ။

အကယ်၍သာ ကျွန်တော်က အစိုးရနှင့် အဆင်မပြေဘဲ မနေခဲ့ပါက ကွန်ဆာဗေးတစ်တွေရဲ့ ဆဲဆိုခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်သလို၊ ကိုရီးယားမှာ လျှပ်စစ်ကားစက်ရုံ ဆောက်မည်ဟု မပြောခဲ့ပါကလည်း အွန်းဆောင်းမော်တာ အလုပ်သမားသမဂ္ဂနှင့် အလုပ်သမားအဖွဲ့ချုပ်ကြီး နှစ်ခုတို့၏ ဆဲဆိုခြင်းကို ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍သာ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက လက်ဝဲသမားရော၊ လက်ယာသမားပါ အားလုံးက ကျွနျတော့်ကို နှစ်သက်ပြီး ထောက်ခံကြမည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုတစ်ကြိမ်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ အဆောင်တစ်ခု ဆောက်ပေးဖို့ အပိုလုပ်မိတဲ့အတွက် ဒေသခံတွေဆီကရော၊ အာဏာရပါတီ ထောက်ခံသူတွေဆီကပါ အဆဲခံနေရသည်။

လက်ရှိ အလုပ်သမားသမဂ္ဂများ၏ ကန့်ကွက်မှုကြောင့် နှစ်စဉ်လုပ်ခလစာ ဝမ်သန်း ၄၀ ရှိသည့် အလုပ်အကိုင်များကို မဖန်တီးပေးနိုင်ဘဲ၊ တက်စီယာဉ်မောင်းများ၏ ကန့်ကွက်မှုကြောင့် ယာဉ်မျှဝေခြင်းနှင့် ကားအရှုအငှားစနစ်ကို အကောင်အထည်မဖော်နိုင်ဘဲ၊ ယခု ကျောင်းသားများအတွက် အဆောင်များကိုပင် စတူဒီယိုတိုက်ခန်းပိုင်ရှင်များ၏ ကန့်કွက်မှုကြောင့် မဆောက်လုပ်နိုင်တော့ပေ။

ရှိရင်းစွဲ အာဏာပိုင်များက ၎င်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြပြီး နိုင်ငံရေးသမားများကလည်း မဲဆန္ဒများကို မျက်စိစုံမှိတ် ထောက်ရှုနေကြသဖြင့် လက်ရှိအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားရန်ထက် ပိုမိုလုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကပါ အခြေအနေဟောင်းအတိုင်း အတူတကွ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားမည်ဆိုလျှင် ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ပြင်ပကျူးကျော်မှုများသာ မရှိခဲ့ပါက ဂျိုဆွမ်းမင်းဆက်သည် နောက်ထပ် နှစ် ၅၀၀ ထက် ဆက်လက်တည်တံ့ခဲ့ပေမည်။ သို့သော် ဂျိုဆွမ်းက သီးသန့်ဝါဒကို ကျင့်သုံးနေစဉ် ဂျပန်နိုင်ငံက မွမ်းမံခေတ်မီဆန်းသစ်ရေးဆီသို့ ဦးတည်ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။

မေဂျီပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနောက်ပိုင်း ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုပင် မပြည့်သေးမီမှာပင် ဂျပန်တို့က စစ်သင်္ဘောများကို ဦးဆောင်ကာ ကျူးကျော်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှုံးနိမ့်သွားသော ဂျိုဆွမ်းနှင့် ဂန်းဟွာကျွန်း စာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုခဲ့ကြသည်။

ဂျိုဆွမ်းအနေဖြင့် ပြောင်းလဲမှုကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုလောက် စောပြီး ရှာဖွေခဲ့မည်ဆိုလျှင် တိုင်းပြည်က ဒီလောက်နဲ့များ အလွယ်တကူ ကျဆုံးသွားခဲ့မည်တဲ့လား။

ယခုအခါတွင်မူ “စတုတ္ထစက်မှုတော်လှန်ရေး” ဟူသော ဝေါဟာရကိုပင် အသုံးပြုနေကြသည့်အထိ လျင်မြန်သော စက်မှုပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ကာလတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ပြောင်းလဲမှုစီးကြောင်းကို အချိန်ခဏတာ ဆိုင်းငံ့ထားနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ပြောင်းလဲခြင်းကိုမူ မည်သူကမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ။

ကိုရီးယားက အခြေအနေဟောင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်သာ တွယ်ကပ်နေချိန်တွင် အခြားနိုင်ငံများမှာမူ အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြောင်းလဲနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ တက်စီယာဉ်မောင်းများ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်နေကြသည့် ယာဉ်မျှဝေရေးကိစ္စတစ်ခုတည်းကိုပင် ကြည့်လျှင်ပင် ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများသည် ယာဉ်မောင်းမပါရှိသော ကားများဆီသို့ ကူးပြောင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် တက်စီယာဉ်မောင်းများ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ယာဉ်မောင်းမဲ့ကားများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုလည်း ရပ်တန့်ပစ်ရမည်လော။

ဤအရာသည် အဝေးကြီးအနာဂတ်မှ ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ယခုလက်ရှိတွင် ဖြစ်ပျက်နေပေပြီ။ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုစနစ်မှာ စီးပွားဖြစ် ထွက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ လူမပါဘဲ မောင်းနှင်သည့် ထရပ်ကားများကိုလည်း ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးအတွက် သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းများတွင် မကြာမီ စတင်အသုံးပြုတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကိုရီးယားကမူ ယာဉ်မျှဝေခြင်းနှင့် ကားအရှုအငှားစနစ်ကို ခွင့်ပြုသင့်မပြုသင့် ဆိုသည်ကိုသာ ဆဲဆိုငြင်းခုံနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ငါ့အနေဖြင့် အဆဲခံရပြီး မဲများ ဆုံးရှုံးရစေကာမူ ၎င်းသည် မှန်ကန်ပြီး လိုအပ်သော အရာဖြစ်ပါက လုပ်ဆောင်ရပေမည်။ သို့သော် အာဏာရဖြစ်စေ၊ အတိုက်အခံဖြစ်စေ နိုင်ငံရေး အသိုင်းအဝိုင်းကမူ ပြည်သူ့အမြင်ကိုသာ မျက်စိစုံမှိတ် ထောက်ရှုကာ အကဲခတ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

မည်သူမဆို ဤအခြေအနေကို ဖြိုခွဲရပေမည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသူမှာလည်း ကန်ဂျင်ဟူး ဖြစ်သော ငါတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ငါသည် လက်ရှိလူမှုစနစ်၏ ချည်နှောင်မှုကို ခံထားရသူ မဟုတ်သည့်အပြင် အဆဲခံရခြင်းနှင့်လည်း ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်တည်း။

ဒေသခံများ ကန့်ကွက်ရုံမျှဖြင့် ကျောင်းသားများအတွက် အဆောင်များကိုပင် မဆောက်လုပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုလျှင် ဤနိုင်ငံတွင် အခြားဘာများ လုပ်နိုင်တော့မည်နည်း။

ဂျင်ဟူး က ဆိုးလ်မြို့တော်မှ ခွင့်ပြုမိန့်မထုတ်ပေးပါက အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစွဲဆိုမှုကို တုံ့နှေးနေမည် မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် အဆောင်ကိစ္စမှာ ဆိုးလ်မြို့တော်ဝန်နှင့် ကန်ဂျင်ဟူး တို့ကြား အလုံးစုံ စစ်ပွဲသဏ္ဌာန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အင်ဂျင်ယုံ က ဆိုးလ်မြို့ရှိ တက္ကသိုလ်များ၏ ကျောင်းသားသမဂ္ဂများဆီသို့ တရားဝင် စာများ ပေးပို့ခဲ့သည်။ ဆိုးလ်မြို့တော်၏ ခွင့်ပြုချက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆောက်လုပ်ရေးကို ချက်ချင်းစတင်ကာ တစ်နှစ်အတွင်း အပြီးသတ်ဆောက်လုပ်မည့် အစီအစဉ်နှင့်အတူ တည်ဆောက်မည့် အဆောင်၏ ဗိသုကာပုံစံများနှင့် ကုန်ကျစရိတ်များကိုပါ ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။ ကုန်ကျစရိတ်မှာ လူလေးယောက်ခန်း တစ်ခန်းလျှင် တစ်လလျှင် ဝမ် ၁၅၀,000 ခန့် ဖြစ်ပြီး ကျောင်းပိတ်ရက်များတွင် အခန်းများကို လွတ်လပ်စွာ ပြန်လည်အပ်နှံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ဖြစ်လာသောအခါ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများက ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြရန် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ကျောင်းသားများအနေဖြင့် အဆောင်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့၏ အမြင်များကို အမြဲတမ်း တင်ပြခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူကမျှ နားမထောင်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ယခုအကြိမ်ကမူ ကွာခြားသွားခဲ့သည်။

ကျောင်းသားသမဂ္ဂများက စည်းလုံးညီညွတ်စွာဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်သွားမည်ဟု ကြေညာခဲ့ကြသည်။ ကျောင်းသားများမှာ မြို့တော်ခန်းမရှေ့သို့ အလုံးအရင်းဖြင့် စုဝေးရောက်ရှိလာပြီး ဆန္ဒပြခဲ့ကြသည်။

“အဆောင်ဆောက်လုပ်မှုကို ခွင့်ပြုပေးပါ!”

“အင်ဂျင်ယုံ က ဆောက်မယ်လို့ ပြောနေတာကို ဆိုးလ်မြို့တော်က ဘာလို့ ပိတ်ပင်နေရတာလဲ!”

“ကျောင်းသားတွေဆိုတာ စတူဒီယိုတိုက်ခန်းပိုင်ရှင်တွေကို အငှားခပေးဖို့ သက်သက်အတွက် ရှိနေကြတာ မဟုတ်ဘူး!”

“နောင်လာမည့် ရွေးကောက်ပွဲတွေမှာ အဆောင်ဆောက်လုပ်မှုကို ကန့်ကွက်နေကြတဲ့ ဆိုးလ်မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်းနဲ့ ဆက်စပ် နိုင်ငံရေးသမားတွေကို ရှုံးနိမ့်သွားအောင် လုပ်ဆောင်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ကျွန်တော်တို့ စတင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်!”

မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်းမှာ ကျောင်းသားများ၏ စုပေါင်းလှုပ်ရှားမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ သူ ရည်မှန်းထားသည်မှာ ဒေသန္တရရွေးကောက်ပွဲပင် မဟုတ်ဘဲ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ဖြစ်ပေသည်။

ဒေသခံမဲများက ကျောင်းသားမဲများထက် ပိုများနိုင်သော်လည်း တက္ကသိုလ် ၄၂ ခုမှ ကျောင်းသားများကို ပေါင်းလိုက်ပါက လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်သော အရေအတွက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေသည်။ သူသည် ကျောင်းသားများ၏ မဲများကိုသာမက ၎င်းတို့၏ မိသားစုဝင်များ၏ မဲများကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပေမည်။

‘ဘာလို့ ကန်ဂျင်ဟူး က ဒီကိစ္စကို ဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာအောင် လုပ်ရတာလဲ?’

မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်းက သူ၏ ပြောဆိုပုံကို လေသံပြောင်းသွားခဲ့သည်။

“ကျွန်တော့်စကားမှာ နားလည်မှုလွဲမှားစရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ပုံရပါတယ်။ အဆောင်ဆောက်လုပ်မှုကို ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတာမဟုတ်ဘဲ ဆန္ဒသဘောထားတွေကို လုံလောက်စွာ စုဆောင်းရင်း ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုတွေနဲ့ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ မြို့တော်ကနေ ကူညီပံ့ပိုးပေးသွားမှာ ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ”

ထိုအခါ စတူဒီယိုတိုက်ခန်းပိုင်ရှင်များက တစ်ဖန် ပြန်လည်အသံထွက်လာကြသည်။ ကုန်သည်အချို့ကမူ စီးပွားရေးဇုန် ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည်ကို မျှော်လင့်ကာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အသံများမှာ ကန့်કွက်သူများ၏ အလယ်တွင် အမြန်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။

စတူဒီယိုတိုက်ခန်းပိုင်ရှင်များက အငှားခကျဆင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ကန့်ကွက်ကြသော်လည်း ဒေသခံများကမူ စာသားအတိုင်း အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးဖြင့် ကန့်ကွက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရပ်ကွက်၏ ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထား ယိုယွင်းလာမည်၊ ကလေးများ၏ ပညာရေးအတွက် ပြဿနာဖြစ်စေမည်၊ နေရောင်ခြည်ရရှိပိုင်ခွင့် ထိခိုက်မည်၊ အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများ ကျဆင်းမည်၊ ပညာရေးဆိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် ဆိုးဝါးလာမည်၊ အခြားအရာတစ်ခုခုကို ဆောက်စေချင်သည်၊ ဤအတိုင်းပဲ မကြိုက်ဘူး စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး ဖြစ်ကြသည်။

ဒေသန္တရ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာများပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော အမြင်များကို တင်ပြထားကြသည်။

– ဆက်ပြီး ကန့်ကွက်နေရင် သူတို့က ငါတို့ကို ဘာမှမပေးဘဲ နေမလား။

– အမှန်ပဲလေ။ ကန်ဂျင်ဟူး မှာ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲ။

– သူက အဆောင်ကို တကယ်ဆောက်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒေသခံတွေအတွက်ပါ ရပ်ကွက်သုံး အဆောက်အအုံတွေကို ဆောက်ပေးသင့်တယ်။

– မှန်တာပေါ့။ ဒုက္ခပေးတဲ့ အဆောက်အအုံကို ဆောက်တော့မယ်ဆိုရင် ဒေသခံတွေပါ အသုံးပြုလို့ရမယ့် ယဉ်ကျေးမှုစင်တာ ဒါမှမဟုတ် အားကစားစင်တာတွေကိုပါ အတူတူ ဆောက်ပေးသင့်တယ်။

– လွှတ်တော်အမတ် မာဆန်းတေး ပြောသလို ရပ်ကွက်ထဲမှာ ကိုရီးယားဆေးရုံတစ်ခုသာ ဆောက်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ ဖြစ်မှာ။

– သူတို့မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှိတာပဲ၊ အဲဒီလောက်တော့ အလွယ်လေး လုပ်နိုင်ပါတယ်။

– အသံထွက်တဲ့ဘီးက အဆီပိုရတာပေါ့။ အများကြီး ရဖို့ဆိုရင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ရမယ်။

– တခြားနေရာတွေမှာလည်း ကန့်ကွက်နေကြတာပဲ၊ အားတင်းပြီး အဆုံးထိ ကန့်ကွက်ကြရအောင်!

အဆောင်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ မြို့တော်ဝန် ဝမ်ဆန်းဟွန်းက သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ထပ်မံကြေညာခဲ့သည်။

“ဒီပြဿနာကို ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုတွေကနေ တစ်ဆင့် ဖြေရှင်းသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး ကို လူထုဆွေးနွေးပွဲ ပြုလုပ်ဖို့ ကျွန်တော် အဆိုပြုပါတယ်။ တစ်နေရာတည်းမှာ စုဝေးပြီး ဒေသခံတွေရဲ့ အမြင်နဲ့ ကျောင်းသားတွေရဲ့ အမြင်တွေကိုပါ နားထောင်ကြည့်တာ မကောင်းဘူးလား”

တက်ဂယူက မေးသည်။

“သူတို့က လူထုဆွေးနွေးပွဲ တောင်းဆိုနေကြပြီ၊ မင်း ဘာလုပ်မလဲ”

ရုတ်တရက် ဒီကတ်ကို ထုတ်သုံးလာရခြင်းမှာ ဆွေးနွေးပွဲကို ငါ လာရောက်မည် မဟုတ်ဟု တွက်ဆထားကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။

အဆောင်ဆောက်လုပ်မှုကို ကန့်કွက်ခြင်းမှာ နယ်မြေအားလုံးတွင် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် ဆိုးလ်က အဆောက်အအုံဆောက်မည့်နေရာ အများဆုံးနှင့် ကန့်ကွက်မှု အများဆုံး ရှိသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။

ဆိုးလ်မြို့တော်ကသာ ခွင့်ပြုပေးမည်ဆိုလျှင် အခြားနယ်မြေများမှာလည်း ခွင့်ပြုပေးရန်မှတပါး အခြားရွေးစရာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ဘာဖြစ်လို့ မလုပ်ရမှာလဲ”

ကျွန်တော် ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အား ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“လူထုဆွေးနွေးပွဲကို သဘောတူတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ဆန့်ကျင်ဘက် အချက်အလက်အားလုံးကို စုစည်းပြီး ငါ့ဆီ ပို့ပေးပါ”

ကန်ဂျင်ဟူး သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချမ်းသာဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ ပြည်ပတွင်လည်း အမြဲတမ်း ထင်ရှားသော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်နေတတ်သည်။ CNN၊ BBC၊ NHK နှင့် အခြားသော မီဒီယာဌာနများကလည်း ဤဖြစ်ရပ်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ အဆောင်ကို နှင်ထုတ်ပေးရန် တောင်းဆိုနေကြသော ဒေသခံများ၏ ဆန္ဒပြမှုများနှင့် အင်တာဗิวများကို ရှိရင်းစွဲအတိုင်း ပြသခဲ့ကြသည်။

– အဲဒီမှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ကွ။

– တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေအတွက် ကျောင်းသားအဆောင် ဆောက်တာကို အဲဒီလိုမျိုး ကန့်ကွက်နေကြတာလား။

– နားမလည်နိုင်စရာပဲ။ ကျောင်းသားတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက်ဆိုရင် အစိုးရက ဝင်ရောက်ပြီး ကူညီပံ့ပိုးပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

– စတူဒီယိုတိုက်ခန်းပိုင်ရှင်တွေက အငှားခကျဆင်းသွားမှာစိုးလို့ ဆန္ဒပြနေကြတာဆိုတော့ ဆိုးလ်မြို့တော်က ခွင့်ပြုမိန့်မထုတ်ပေးဘူးလို့ ကြားတယ်။

– ဟားဟားဟား! မဖြစ်နိုင်တာ။ ဒါဟာ နောက်ပြောင်ကျီစရာတစ်ခု ဖြစ်နေတာလား။

– ခင်ဗျားတို့က ကိုရီးယားကို အထင်သေးနေကြတာလား။ ကိုရီးယားမှာတော့ ဒါမျိုးက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်ဗျ!

– ဝ้าว! အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကိုရီးယားပဲ!

– အဲဒီလိုနိုင်ငံမျိုးမှာ ဘာလို့များ ဘာမှလုပ်နေဦးမှာလဲ။ တကယ်လို့သာ ကန်ဂျင်ဟူး ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီလိုတော့ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူးလို့ပဲ ပြောလိုက်မယ်။

– ကန်ဂျင်ဟူး သာ စိတ်ဆိုးပြီး ဂျာမနီကို ပြောင်းရွှေ့သွားမယ်ဆိုရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ ဘာလင်မှာ ကျောင်းသားအဆောင် ဆောက်မယ်လို့သာ ပြောလိုက်မယ်ဆိုရင် လူတိုင်းက သူ့ကို ကြိုဆိုကြမှာ အသေအချာပဲ။

– ခင်ဗျားရဲ့ ပိုက်ဆံတွေ ယူပြီး ဩစတြေးလျကိုသာ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ပါတော့!

လူထုဆွေးနွေးပွဲအပေါ် ထားရှိသည့် စိတ်ဝင်စားမှုများလည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ကန်ဂျင်ဟူး လွှတ်တော်စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတွင် နိုင်ငံရေးသမားများကို မည်ကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသူများက ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များကို ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး၊ လူထုဆွေးနွေးပွဲ၏ ကြည့်ရှုနှုန်းများမှာလည်း အောင်မြင်မှုကြီးတစ်ခု ရရှိတော့မည့် လက္ခဏာများကို ပြသနေလေသည်။