ထန်ဝေ သည် ဝမ်မန်ဘန်း ပြီးလျှင် ဒုတိယအကြီးဆုံး ကုန်တင်ကား ပွဲစားကုမ္ပဏီ ဖြစ်သည်။
လုပ်ငန်းရပ်ဆိုင်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ယာဉ်မောင်းများအပေါ် အာဏာပြ အမြတ်ထုတ်ခြင်း၊ ကုန်အလွန်အကျွံ တင်ခိုင်းခြင်း၊ အချိန်ကို အတင်းအကျပ် လျှော့ချခိုင်းခြင်းနှင့် ကော်မရှင်ခ အနည်းငယ်သာ ပေးခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းရင်းကား ဘာပင်ဖြစ်စေကာမူ ထန်ဝေ၏ ဝန်ဆောင်မှုများ တစ်ညတည်းဖြင့် ရပ်ဆိုင်းသွားသောအခါ ကုန်စည်ပို့ဆောင်သူများနှင့် ကုန်တင်ကားယာဉ်မောင်းများမှာ ရမဇ္ဇန်ပွဲကျသလို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။
ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင်သာဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစွဲဆိုမှုများကို ပြုလုပ်ကြမည်ဖြစ်သော်လည်း တရုတ်နိုင်ငံတွင်မူ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
လုပ်ငန်းရပ်ဆိုင်းသည့် ကာလမှာ ဆယ်ရက်ဖြစ်သည်။ ပြဿနာမှာ ထိုအချိန်အတွင်း ဝန်ဆောင်မှုကို အသုံးပြုနေကြသော သုံးစွဲသူများအနေဖြင့် ဝမ်မန်ဘန်း သို့မဟုတ် အခြားကုမ္ပဏီများဆီသို့ ပြောင်းသွားကြရန် သေချာသလောက် ရှိနေခြင်းပင်တည်း။ ဤကဲ့သို့သာ ဖြစ်လာခဲ့ပါက နောင်တွင် လုပ်ငန်းများကို ပြန်လည်စတင်နိုင်လျှင်တောင် ထိခိုက်ဆုံးရှုံးရမည့်အရေးမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။
ယောင်မင်း က လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်ရသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်— “[လောလောဆယ်တော့ လုပ်ငန်းရပ်ဆိုင်းထားတာကို ရုပ်သိမ်းပေးဖို့ စောင့်ဆိုင်းရုံမှလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်း မရှိပါဘူး။]”
“နားလည်ပါပြီ။ အခြေအနေတွေကို ပုံမှန်တင်ပြပေးပါ။”
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြေအနေများကို လေ့လာဆန်းစစ်ရန် တရုတ်နိုင်ငံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး ဥက္ကဋ္ဌ ဟန်ချန်ယောင်ကလည်း တရုတ်အစိုးရ တာဝန်ရှိသူများနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေသည့်ကြားမှပင် တရုတ်နိုင်ငံအတွင်းရှိ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ၏ အရောင်းပမာဏတွင် အကြီးမားဆုံး အချိုးအစားကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ဆီမီးကွန်ဒက်တာ (Semiconductor) များမှာမူ လုံးဝ ထိခိုက်ခံရခြင်း မရှိပေ။ ရှီအန်မြို့ရှိ နန့်ဖလက်ရှ် မမ်မိုရီ (NAND flash memory) စက်ရုံ တိုးချဲ့ရေးလုပ်ငန်းမှာလည်း မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိဘဲ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ လက်ရှိအချိန်၌ ဆီမီးကွန်ဒက်တာများမှာ ထောက်ပံ့မှုထက် ဝယ်လိုအားက ပိုမိုများပြားနေသည့် စူပါစက်ဝန်း (Super cycle) ကာလအတွင်း ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် ပရီမီယံကြေးများ ပေး၍ ကြိုတင်မှာယူနေကြသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ဝယ်ယူမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် ဆီမီးကွန်ဒက်တာများသည် ကြားခံကုန်ပစ္စည်းများဖြစ်ကြသဖြင့် တင်သွင်းမှုကို ကန့်ကွက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခွန်စည်းကြပ်ခြင်းများသည် အဆုံးစွန်တွင် တရုတ်လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများကို မြင့်တက်စေမည့် ဆိုးကျိုးကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သည်။
ရည်ညွှန်းချက်အနေဖြင့် တရုတ်နိုင်ငံသည် ၅ နှစ်အတွင်း ဆီမီးကွန်ဒက်တာ ကိုယ်ထူကိုယ်ထစနစ် ဖြစ်မြောက်ရေး ရည်မှန်းချက်ဖြင့် 'ဆီမီးကွန်ဒက်တာ ဂယ်လဖီကေးရှင်း' (Semiconductor Galsification) ကို ကြေညာထားခဲ့ဖူးသည်။
တက်ကျူက ပြောလိုက်သည် — “ဒီ 'ဂယ်လဖီကေးရှင်း' ဆိုတာတွေက ဘယ်လောက်တောင် များနေတာလဲ။”
“ပြောမှဖြင့်ဗျာ။”
သူတို့က လုပ်သမျှအရာရာတိုင်းကို 'ဂယ်လဖီကေးရှင်း' ဆိုတာကြီးတွေ ချိတ်ဆွဲတတ်ကြသည်။ ဤအရာအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် စာမျက်နှာပေါ်တွင် တကယ်ရော 'တိုက်ကြီးဆိုင်ရာ ဂယ်လဖီကေးရှင်း' ဖြစ်လာပါတော့မည်လား။
ဥက္ကဋ္ဌ ဂျန်ဖိန်ဟွာ သည် ဆီမီးကွန်ဒက်တာ လုပ်ငန်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ယွမ် ၁ ထရီလီယံကျော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် အစီအစဉ်ဆွဲထားသည်။ ဤသည်မှာ တရုတ်နိုင်ငံအနေဖြင့် အဆင့်မြင့်နည်းပညာ လုပ်ငန်းအပေါ် မည်မျှအထိ အလေးထားနေသည်ကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု (Autonomous driving) နှင့် လျှပ်စစ်ကားများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အနာဂတ်ကားများအတွက်လည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဦးဆောင်လမ်းပြနေကြပြီး တရုတ်ကုမ္ပဏီများနှင့် မိတ်ဖက်ပြုရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည့် ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရန်သူများနှင့် မည်သို့မျှ မကွာခြားတော့ပေ။
တက်ကျူက ကျွန်ုပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည် — “အဲ့ဒီ ကန်ဂျင်ဟူး ဆိုတာက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး လား။”
“……အတိအကျပဲလေ။”
သာ၍များ သူက တက်ကျူကို လက်ညှိုးထိုးပြခဲ့ပါလျှင် ‘အဲ့ဒီ အိုတာကူ (Otaku) က အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အိုတာကူလား’ ဟု ဖြစ်သွားလေမလား။
မူလစကားပုံမှာ ကျော်ကြားလှသည့် “အဲ့ဒီငှက်က အန္တရာယ်ရှိတဲ့ငှက်ပါ” ဟူသော စကားပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုစကားမှာ မော်စီတုန်းက ကောက်နှံများကို ထိုးဆွစားတတ်သော စာငှက်များကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်၏ မိန့်ကြားချက်ကြောင့် တရုတ်နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ ပြည်သူများက စာငှက်များကို အပြတ်ရှင်းလုနီးပါး သုတ်သင်ခဲ့ကြသည်။
ရလဒ်ကရော ဘယ်လိုဖြစ်လာခဲ့သနည်း။
စာငှက်များ စားသုံးခဲ့ကြသည့် ကျည်တောက်ပေါက်ပြဲ ပိုးမွှားများအပါအဝင် ပိုးမွှားအမျိုးမျိုး ပျံ့နှံ့ပေါက်ပွားလာခဲ့ပြီး အဆိုးဝါးဆုံး အငတ်ဘေး ဆိုက်ရောက်လာကာ လူသန်းပေါင်းများစွာ အငတ်ဘေးဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ (ဤအချက်ကြောင့်တင် မဟုတ်ဘဲ 'မဟာ ခုန်ပျံကျော်လွှားရေး လှုပ်ရှားမှု' ၏ ဘက်စုံကျရှုံးမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်)။
ပြဿနာမှာ ဤထုံးစံဆိုးကြီးသည် ယနေ့တိုင် ဆက်လက်ရှင်သန်နေဆဲ ဖြစ်ခြင်းပင်တည်း။
ပါတီက “အဲ့ဒီကုမ္ပဏီက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ကုမ္ပဏီပါ” ဟု လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လူတိုင်းက နေရာအမျိုးမျိုးမှ တစ်တန်းတည်း အတူတကွ လှုပ်ရှားလာကြပြီး ၎င်းတို့ကို နှင်ထုတ်ပစ်ရန် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့် ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှု အမျိုးမျိုးကို ချမှတ်ကြလေသည်။
ယခုအခါတွင်မူ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုပစ်မှတ် ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီလော။
တရုတ်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးစနစ်မှာ ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ထူးခြားချက်ဖြစ်သော စီမံကိန်းစီးပွားရေးနှင့် အရင်းရှင်စနစ်တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် နိုင်ငံပိုင် အရင်းရှင်စနစ် (State capitalism) ပုံစံကို ယူထားသည်။ ထိုသို့သောကြောင့် 'ကွမ်းချော်ကျူအီ' (Government control-ism - အစိုးရက ထိန်းချုပ်ရေးစနစ်) ဟု လူသိများသည့် အစိုးရ၏ ကုမ္ပဏီများအပေါ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမှာ ရှေးပဝေသဏီကတည်းက ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့အနက် အကျော်ကြားဆုံးမှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ အင်တာနက် သတင်းအချက်အလက် ဆင်ဆာဖြတ်တောက်မှုဖြစ်သည့် ‘မဟာ ဖိုင်းယားဝေါ’ (Great Firewall) ပင် ဖြစ်သည်။ တရုတ်နိုင်ငံသည် ဆိုရှယ်လစ်စနစ်နှင့် ကွန်မြူနစ်ပါတီအတွက် အန္တရာယ်ရှိသော သတင်းအချက်အလက်များကို စေ့စေ့စပ်စပ် ပိတ်ပင်တားဆီးထားသည်။
ဤအချက်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရှိသည်မှာ အမေရိကန် ကုမ္ပဏီများအတွက်ပင် မဟုတ်ပေ။ တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ လူသားတို့ အသုံးပြုနေကြသော 'ဂူဘယ်' (Gooble) နှင့် 'ဖေ့စ်နုတ်' (Facenote) တို့မှာ ပိတ်ပင်ခံထားရပြီး အခြားသော အင်တာနက် ကုမ္ပဏီများလည်း စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း အမျိုးမျိုး၏ ချုပ်ချယ်မှုကို ခံနေကြရသည်။
ထိုကာလအတွင်းမှာပင် ‘ဘိုင်းဒူ’ (Baidu) က တရုတ်နိုင်ငံ၏ ရှာဖွေရေးဈေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးထားခဲ့ပြီး၊ အလီဘာဘာ က အွန်လိုင်းဈေးကွက်ကို၊ ‘ဝီချန့်’ (Wechant) က ဂိမ်းနှင့် အကြောင်းအရာ (Content) ဈေးကွက်ကို အသီးသီး လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီများနှင့် မတူဘဲ ၎င်းတို့သည် တရုတ်အစိုးရ၏ မူဝါဒများကို သေချာစွာ လိုက်နာကျင့်သုံးကြသည်။ ပေါ်တယ်များနှင့် အက်စ်အင်အက်စ် (SNS) များပေါ်တွင် အစိုးရအလိုရှိသော ဆောင်းပါးများနှင့် သတင်းအချက်အလက်များကိုသာ ဖော်ပြပေးကြပြီး၊ ယဉ်ကျေးမှု တော်လှန်ရေးနှင့် တီယန်အင်မင်ရင်ပြင် အရေးအခင်းစသည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ရှာဖွေမရအောင် ပိတ်ပင်ထားကြသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တရုတ်အစိုးရသည် OTK ကုမ္ပဏီနှင့် ဆက်စပ်နေသော ကုမ္ပဏီများကို ပစ်မှတ်ထားကာ လှုပ်ရှားနေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုများသည် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ်၊ အင်းစောင်းမော်တာ့စ် (Eunsung Motors) နှင့် OTK ကုမ္ပဏီမှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော ကုမ္ပဏီများအတွက်သာ ကန့်သတ်ခံထားရပြီး အခြား ကိုရီးယားကုမ္ပဏီများဆီသို့ ပျံ့နှံ့မသွားခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ထိုမျှနှင့်ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ကာ ပြင်းထန်သော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး တရုတ်အစိုးရ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖတ်ရှုနားလည်ကြသည့် ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီများက ကျွန်ုပ်တို့ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြခြင်းမှာလည်း ပြဿနာတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်နေသည်။
တရုတ်နိုင်ငံက အင်းစောင်းမော်တာ့စ်နှင့် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် တို့အပေါ် ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုများသည် အုပ်ချုပ်ရေး အာဏာပိုင်များ၏ သာမန်လုပ်ငန်းစဉ်များသာ ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာဆိုခဲ့ပြီး၊ ကိုရီးယားနှင့် ပတ်သက်သည့် အခမ်းအနားများ ဖျက်သိမ်းခြင်းနှင့် အခြားကိစ္စရပ်များနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။
အတိုက်အခံ လစ်ဘရယ် အမျိုးသားပါတီ (Liberty National Party) က အစိုးရအနေဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ရန် တောင်းဆိုလျက် အသံထွက်လာခဲ့ကြသော်လည်း အာဏာရ ဒီမိုကရက်တစ်သစ်ပါတီ (New Politics Party) မှာမူ သင့်လျော်သော တုံ့ပြန်မှုကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ တရုတ်နိုင်ငံသည် ကိုရီးယား၏ ပို့ကုန်အချိုးအစားတွင် အကြီးမားဆုံးနေရာမှ ပါဝင်နေသောကြောင့် ခြေချော်လက်ချော် တုံ့ပြန်မိပါက ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး ပိုမိုကြီးမားသော ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဟု ၎င်းတို့က ဆင်ခြေပေးခဲ့ကြသည်။
ဒုဥက္ဋ္ဌ ဝမ်ယီချန် ပြောခဲ့ဖူးသည့် စကားကို ကျွန်ုပ် ပြန်ပြောင်းသတိရမိသည်။ ဤအရာကို ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်လေမလား— ‘နိုင်ငံငယ်က နိုင်ငံကြီးကို ဆန့်ကျင်ရင် ကပ်ဘေးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်’ ဟူသည်ကို။
ဤအရာက သတိပေးချက်တစ်ခုလား၊ သို့တည်းမဟုတ် ရိုးရိုးစင်းစင်း ကလေးဆန်ဆန် စိတ်ဆိုးပြခြင်းမျှသာလား။
***
အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုများမှာ လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် ရုပ်သိမ်းသွားခြင်း မရှိပေ။
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ၏ အိမ်သုံးပစ္စည်းစက်ရုံ မီးဘေးစစ်ဆေးရေးလုပ်ငန်းမှာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ဆဲဖြစ်ပြီး၊ အင်းစောင်းမော်တာ့စ်၏ အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးလုပ်ငန်းမှာလည်း သုံးသပ်ဆဲ အဆင့်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထန်ဝေ၏ လုပ်ငန်းရပ်ဆိုင်းမှုကို နောက်ထပ် ဆယ်ရက်အထိ ထပ်မံတိုးမြှင့်လိုက်သည်။
ဤသို့သော အခြေအနေများကြားတွင် တရုတ်နိုင်ငံသည် ပြည်တွင်း ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကုမ္ပဏီများအပေါ် အလုံးစုံ စစ်ဆေးမှုများကို စတင်ခဲ့သည်။ စျေးပေါသော ခရီးစဉ်ပက်ကေ့ဂျ်များကြောင့် စားသုံးသူများ ထိခိုက်နစ်နာမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
ထိုအခါ ကိုရီးယား ခရီးသွားလုပ်ငန်းပစ္စည်းများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အချိန်ဇယားဆွဲထားပြီးသား ခရီးစဉ်များလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်သိမ်းခံခဲ့ကြရသည်။ ခရီးသွားလုပ်ငန်း အသိုင်းအဝိုင်းမှာ အရေးပေါ် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
တရုတ်ကုမ္ပဏီများကို ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှလည်း တစ်စုံတစ်ရာသော အစီအမံများဖြင့် တုံ့ပြန်သင့်ကြောင်း နိုင်ငံရေးလောကမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ၎င်းတို့မှာ လေထဲတွင် လွင့်ပြယ်သွားမည့် စကားချိုများသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ ဤအရေးသည် အပြည့်အဝ စစ်ရေးပဋိပက္ခအထိ ပျံ့နှံ့ကြီးထွားလာခဲ့ပါက ကိုရီးယား၏ ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုမှာ ပိုမိုကြီးမားလာမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကိုရီးယားအစိုးရသည် တရုတ်အစိုးရ၏ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို ရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။
နောင်တွင် ၎င်းတို့ ထပ်မံ၍ မည်သို့လုပ်ဆောင်ကြမည်ကို တွေးတောရင်း ကျွန်ုပ်တို့ တရုတ်နိုင်ငံဘက်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြစဉ်မှာပင် ကျိုးအော်တို (Zhou Auto) က ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့် ကားတစ်စီးကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဂျင်ဟူး သည် တင်ဆက်ပွဲသို့ တိုက်ရိုက် တက်ရောက်လာခဲ့ပြီး “အလီဘာဘာ က ကုမ္ပဏီအမျိုးမျိုးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်တဲ့ နည်းပညာကို အတူတကွ တီထွင်လာခဲ့တာပါ။ အခုဆိုရင် အားလုံးကို ချပြလိုက်ပါပြီ။ အပြည့်စုံဆုံးနဲ့ အလွန်ဆုံး လွန်ကဲတဲ့ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်တဲ့ကား JW8 ပါပဲ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
ကားကို စမ်းသပ်မောင်းနှင်ခဲ့ကြသူများမှာ အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရခဲ့ကြပြီး CarOS ၏ AD1 နှင့် AD2 တို့နှင့် ဘာမှမကွာခြားလှကြောင်း ချီးကျူးစကား မဆိုဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဂျင်ဟူး က လာမည့်လတွင် အလုံးအရင်းဖြင့် စတင်ထုတ်လုပ်မည်ဖြစ်ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ရောင်းချသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်း၏ အနာဂတ်အစီအစဉ်များကို ကြေညာခဲ့သည်။ “JW8 နဲ့ စတင်ပြီး ဒီနှစ်အတွင်းမှာ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်တဲ့ကား အမျိုးအစား သုံးမျိုးကို ထပ်မံထုတ်လုပ်သွားမှာဖြစ်ပြီး လာမည့်နှစ်အတွင်းမှာတော့ ယာဉ်မောင်းမဲ့ တက္ကစီတွေနဲ့ ယာဉ်မောင်းမဲ့ ဘတ်စ်ကားတွေကို လုပ်ငန်းသုံးအဖြစ် စတင်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်”
ထိုစကားကြောင့် ပရိသတ်များမှာ နေရာမှ ထရပ်လိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ခုပ်တီး အားပေးကြလေသည်။
အင်ဂျင်ယုံ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အလီဘာဘာ ၏ ကားအသစ် မိတ်ဆက်ပွဲအခမ်းအနားကို အိမ်ရှိ ရုပ်မြင်သံကြားမှတဆင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။
“ဟင်! ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ သူတို့လည်း တစ်စီး ထုတ်လိုက်ကြတာပဲ”
အင်ဂျင်ယုံ ၏ စကားကြောင့် ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “တရုတ်နိုင်ငံမှာလည်း ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်တဲ့ကားတွေကို အဓိကအားဖြင့် အိုင်တီကုမ္ပဏီတွေနဲ့ မော်တော်ကားကုမ္ပဏီတွေက တီထွင်နေကြတာလေ”
ဦးဆောင်နေသည့် ကုမ္ပဏီများတွင် အလီဘာဘာ၊ ဘိုင်းဒူ၊ ဝီချန့်၊ ဒီဒီချူရှင်း (Didi Chuxing) နှင့် ဘီဝိုင်ဒီ (BYD) တို့ ပါဝင်ကြသည်။
မူလက ၎င်းတို့သည် နည်းပညာကို သီးခြားစီ တီထွင်နေခဲ့ကြသော်လည်း CarOS ၏ နည်းပညာ ကြေညာချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် တရုတ်အစိုးရ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ပူးတွဲတီထွင်ရေး တပ်ဦးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
တရားဝင် ထွက်ရှိလာရန် အချိန်အတန်ကြာလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် တွေးထင်ထားခဲ့မိသော်လည်း ဤမျှ ရဟတ်စက်စက် ထုတ်ဖော်ပြသလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားခဲ့မိမည်နည်း။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ပျက်ပြားသွားသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ကားတစ်စီးကို အမြန်ဆုံး ထုတ်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေမလား။
အမှန်တစင်တွင် ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်သည့် နည်းပညာမှာ ပြီးမြောက်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ကုမ္ပဏီမှာ တစ်ခုတည်း သို့မဟုတ် နှစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ ဂျီအမ် (GM)၊ ဂူဘယ်၊ နီကိုလာ (Nikola)၊ အိုင်ဘာ (Iber) စသည်ဖြင့် ရှိကြသည်။
သို့သော်လည်း ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်သည့် နည်းပညာဆိုသည်မှာ လူတို့၏ အသက်အိုးအိမ်နှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့် တစ်လက်မမျှပင် အမှားအယွင်း မရှိရပေ။ ထိုအသေးစား ကွာခြားချက်လေးကပင် CarOS ကို ရှေ့ရောက်နေစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“အဲ့ဒီ တရုတ်လုပ်ကားကရော အဆင်ပြေပါ့မလား”
“ဒီခေတ် တရုတ်လုပ်ပစ္စည်းတွေကတော့ နောက်ပြောင်လို့ မရတော့ဘူးလေ”
“တရုတ်နိုင်ငံထုတ် (Made in China)” ဟု အထင်အမြင်သေးစွာ လုပ်ခဲ့ကြသည်မှာ အတိတ်က အရာတွေသာ ဖြစ်တော့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ အဆင့်မြင့် နည်းပညာနယ်ပယ်၌ပင်လျှင် လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်တော့သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။
CarOS နှင့် နည်းပညာ ကွာဟချက် ဘယ်လောက်လောက် ရှိနေမည်နည်း။
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ကျွန်ုပ်၏ ဖုန်း မြည်လာခဲ့သည်။ CarOS ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ဂျင်ဟူး ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ သူက ကုမ္ပဏီနှင့်သာ အဓိက ဆက်သွယ်လေ့ရှိပြီး ကျွန်ုပ်၏ လက်ကိုင်ဖုန်းသို့ ခေါ်ဆိုလာသည်မှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု လက်ခံသည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ “ဟယ်လို”
[အလီဘာဘာ ရဲ့ တင်ဆက်ပွဲကို ကြည့်လိုက်မိလား]
သူ့အသံမှာ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေပုံ ပေါ်နေသည်။
“အင်း။ အခုလေးတင်ပဲ ကြည့်လိုက်မိတယ်”
[သူတို့ ငါတို့ဥစ္စာကို ခိုးလိုက်ကြပြီ]
“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
ဂျင်ဟူး က ဒေါသပေါက်ကွဲနေသည့် ပုံစံဖြင့် အော်ဟစ်ပြောဆိုလာသည်၊ [စောက်ကျိုးနည်း! ဒီကောင်တွေ ငါတို့ရဲ့ နည်းပညာကို ခိုးသွားကြပြီ!]
ထိုစကားကြောင့် ကျွန်ုပ် အံ့သြသွားခဲ့သည်။ “တကယ်ပြောနေတာ လား”
***
ကျွန်ုပ်တို့သည် ချက်ချင်းပင် ဒီထရွိုက် (Detroit) သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
Big One ဖြစ်ပွားပြီးနောက်ပိုင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသို့ ကျွန်ုပ် ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ တွေးကြည့်လိုက်လျှင် Big One ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာပင် ခြောက်လကျော် လွန်မြောက်ခဲ့ပြီတကား။ ထိုကာလအတွင်းမှာပင် ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လေပြီ။
ခဏတာ အိပ်စက်အနားယူပြီးနောက် မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် လေဆိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အင်ဂျင်ယုံ က သမ်းဝေရင်း ပြောလာသည်၊ “နိုင်ငံထဲ ဝင်လာတဲ့အခါ သတင်းထောက်တွေနဲ့ ကြိုဆိုမယ့် လူအုပ်ကြီး စောင့်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
“……”
ထိုသို့ ဖြစ်လာခဲ့ပါက ဟူသော တွေးပူချက်ဖြင့် CarOS ၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများမှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးခဲ့ပေ။
ကျွန်ုပ်သည် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ကောင်တာတွင် ပတ်စ်ပို့စ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ပျင်းရိနေသော အမူအရာဖြင့် မေးခွန်းများမေးကာ တံဆိပ်တုံးထုနေခဲ့သော အရာရှိသည် ကျွန်ုပ်၏ ပတ်စ်ပို့စ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်စဥ် မျက်လုံးအပြူးသားဖြစ်သွားပြီး ကျွန်ုပ်ကို စိုက်ကြည့်လာသည်။ “က-ကန်ဂျင်ဟူး ခင်ဗျာ၊ အခုလို တွေ့ဆုံရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ”
“ကျွန်တော်လည်း တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”
ကျွန်ုပ်သည် အခြားသူများကို မပြောရန် အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် လက်ညှိုးကို နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ အသာတင်ပြလိုက်သည်။
လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာသောအခါ လေဆိပ်အပြင်ဘက်တွင် ကားတစ်စီးက ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အခြားကားမဟုတ်၊ CarOS မှ ထုတ်လုပ်ထားသော AD2 ပင် ဖြစ်သည်။
CarOS ၏ ငွေစာရင်းမန်နေဂျာချုပ် (CFO) ဆာဂျီ (Sergi) က ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တိုင်လာရောက် ကြိုဆိုခဲ့သည်။ “ဒီအထိ တကူးတက လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“နေကောင်းကြရဲ့လား”
ကြာမြင့်စွာ မတွေ့ဆုံရစဥ် အချိန်ကြာပြီးနောက်မှ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ နှုတ်ဆက်ကြပြီး ကားပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။ ကားသည် CarOS ရုံးချုပ်ရှိရာသို့ တန်း၍ မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။
ဆာဂျီသည် စတီယာရင်ခုံပေါ်တွင် လက်ကို အသာအယာတင်ထားရင်း ကျွန်ုပ်တို့အား စကားပြောလာသည်။ မောင်းနှင်ရန် မလိုဘဲ ကားက အလိုအလျောက် သွားလိုက်၊ ရပ်လိုက် ပြုလုပ်ကာ စတီယာရင်ကိုလည်း အလိုအလျောက် လှည့်ပေးနေသည်။
မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ လမ်းများမှာ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကြားတွင် AD1 နှင့် AD2 တို့လည်း ရောနှောပါဝင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့ကို ဗီဒီယိုများထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း လမ်းမပေါ်တွင် တကယ်တမ်း လည်ပတ်မောင်းနှင်နေသည်ကို တွေ့မြင်ရခြင်းမှာ အလွန်ပင် အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။
“အခု ကုမ္ပဏီထဲမှာ လေထုက ဘယ်လိုရှိနေလဲ”
“အရေးပေါ် အနေအထားပါပဲ။ ဂျင်ဟူး က အရမ်း ဒေါသထွက်နေတာဆိုတော့ ဘယ်သူမှ သူ့ကိုတောင် မဝင်ရဲကြဘူး”
စကားပြောနေကြရင်းဖြင့် ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ဂျင်ဟူး၊ စီမံခန့်ခွဲမှု အရာရှိချုပ် (COO) ရိုင်ယန် (Ryan) နှင့် အဆင့်မြင့် အရာရှိများမှာ အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် စုဝေးနေကြနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။
ဂျင်ဟူး ၏ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေပုံ ပေါ်နေပြီး ဆံပင်များမှာလည်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ မလျှော်ထားရသကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ ရှုပ်ပွနေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ် သူ့ကို သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပုံစံဖြင့် မြင်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ့ကို နှုတ်ဆက်နေမည့်အစား ကျွန်ုပ်သည် မေးခွန်းကို ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။ “အလီဘာဘာ က CarOS ရဲ့ နည်းပညာကို တကယ်ပဲ ခိုးခဲ့တာလား”
“ဟုတ်တယ်”
“ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒါကို စမ်းသပ်မောင်းနှင်ကြည့်ရသေးတာ မဟုတ်ဘဲ ဗီဒီယိုတွေထဲကနေပဲ မြင်ဖူးကြတာလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလောက်အထိ သေချာပေါက် ပြောနိုင်ရတာလဲ”
ထိုအခါ ဂျင်ဟူး က စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြန်ပြောလာသည်၊ “ထွက်ရှိလာသမျှ လူသိရှင်ကြား ဗီဒီယိုအားလုံးကို ငါ ပြန်စစ်ဆေးပြီးပြီ။ အဲဒီကားရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ စနစ်က ငါတို့နဲ့ တစ်ထပ်တည်းနီးပါး တူနေတယ်။ ဘီးရဲ့ လှုပ်ရှားပုံကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် ငါ သိနိုင်တယ်”
“……”
ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
လူတိုင်းက ဂျင်ဟူး ၏ စကားကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လက်ခံပုံပေါ်ကြသည်။ ကဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သော သာမန်လူများအတွက်မူ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်သည့်စနစ် အားလုံးက တူနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း နည်းပညာရှင်များအတွက်မူ အသေးစား ကွာခြားချက်လေးများကို မြင်တွေ့နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။
ဂျင်ဟူး သည် အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် တစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက ပရိုဂရမ်မာနှင့် အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည့်အလျောက် CarOS ၏ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်သည့် နည်းပညာ တီထွင်ဖန်တီးမှုကို အစအဆုံး ဦးဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သုတေသီများနှင့် အင်ဂျင်နီယာ အများအပြား ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤနည်းပညာ၏ ဖခင်အဖြစ် သူ့ကို ခေါ်ဆိုခြင်းအပေါ် မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်ဝံ့ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုတို့မှာ ကြီးမားလှသည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို ခိုးယူခံရသည်ဟု သူ ယူဆမည်ဆိုပါက သူ ဒေါသထွက်နေခြင်းမှာ နားလည်ပေးနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။
“ခိုးတယ်လို့ ပြောတဲ့နေရာမှာ အတုယူရုံသက်သက်ကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးမလား”
ဂျင်ဟူး က ခိုင်မာပြတ်သားစွာဖြင့် ပြောလာသည်၊ “ဟုတ်တာပေါ့။ ငါ့ဆိုလိုရင်းက အရင်းအမြစ် ကုဒ် (Source code) နဲ့ အချက်အလက်တွေကို ရှိရင်းစွဲအတိုင်း အတိအကျ ကူးယူသွားကြတာကို ပြောတာ”
စမတ်ဖုန်း အိုအက်စ် (OS) ဈေးကွက်ကို ဝေစုခွဲယူထားကြသည့် NOS နှင့် Andromeda တို့၏ မျက်နှာပြင် အပြင်အဆင်နှင့် လုပ်ဆောင်ပုံ နည်းလမ်းများမှာ အလွန်ပင် ဆင်တူကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လွှမ်းမိုးမှု ရှိခဲ့ကြမည်မှာ သေချာသော်လည်း ဤအရာနှစ်ခုမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ကွဲပြားခြားနားသော လည်ပတ်မှုစနစ်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ရှိရင်းစွဲအတိုင်း ကူးချခြင်းနှင့် မြင်ခဲ့ဖူးသည့် မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်ပြောင်းဖော်ထုတ်ကာ တတ်နိုင်သမျှ ဆင်တူအောင် ရေးဆွဲခြင်းတို့မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများမှာ တင်းမာသွားကြသည်။ ကျွန်ုပ်လည်း ဤကိစ္စ၏ လေးနက်မှုကို ခံစားမိလိုက်သည်။
ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်ခြင်းဆိုသည်မှာ CarOS ၏ အဓိက အူတိုင်နည်းပညာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ဤနည်းပညာကို ကူးယူသွားခဲ့ကြမည်ဆိုပါက မီကန်သွားခြင်း (ဖမ်းမိသွားခြင်း/ လက်ဦးခံလိုက်ရခြင်း) မှာ တစ်ခဏအတွင်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလီဘာဘာ က CarOS ရဲ့ နည်းပညာကို ကူးယူနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်မလဲ”
မည်သူမျှ ထိုမေးခွန်းကို လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် မဖြေဆိုနိုင်ကြပေ။
အင်ဂျင်ယုံ က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလာသည်၊ “သူတို့က သုတေသီတွေနဲ့ အင်ဂျင်နီယာတွေကို လုယူထုတ်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား”
“အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့လေ……”
တကယ်တည်းမှာပင် တရုတ်ကုမ္ပဏီများသည် Enple၊ ဂူဘယ်၊ နီကိုလာ၊ ဂျီအမ် စသည်တို့မှ အရည်အချင်းရှိသူများကို တက်ကြွစွာဖြင့် လုယူထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အဓိက သုတေသီ သုံးဦးလည်း နုတ်ထွက်သွားခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ နှစ်ဦးမှာ တရုတ်နိုင်ငံသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ အင်ဂျင်နီယာများကိုပါ ထည့်သွင်းရေတွက်မည်ဆိုပါက ထိုအရေအတွက်မှာ ပိုမိုများပြားလာမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း လူအနည်းငယ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရုံမျှဖြင့် နည်းပညာကို အတိအကျ ကူးယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ပြုလုပ်၍ ရနိုင်မည်ဆိုပါက ကုမ္ပဏီအားလုံး၏ နည်းပညာမှာ မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုတည်းတွင် တူညီသွားကြလိမ့်မည်သာ ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့အနေဖြင့် စမ်းသပ်မှုများနှင့် အမှားအယွင်းများကို အကြီးအကျယ် လျှော့ချနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက်မူ ထိုမျှလောက်သော အချိန်ကာလတစ်ခုကတော့ လိုအပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ပြီးပြည့်စုံသွားသည့် ရလဒ်များမှာလည်း ကွဲပြားနေမည်သာ ဖြစ်သည်။
“သူတို့ ကူးယူသွားတာကို သက်သေပြနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရော ရှိလား”
ကန်ဂျင်ဟူး က ချက်ချင်းပင် ဝင်ပြောလာသည်၊ “ရင်းမြစ် ကုဒ်တွေကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လို့ ရပါတယ်”
၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းပြီး သေချာရေရာသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အချင်းချင်း၏ ကုဒ်များကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်၍ ကိုက်ညီနေမည်ဆိုပါက သူတို့ ငြင်းဆို၍ မရနိုင်တော့ပေ။
“သူတို့က အဲဒါကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ”
မည်သည့် ကုမ္ပဏီက မိမိတို့၏ အဓိက အူတိုင်နည်းပညာကို ပြင်ပသို့ ထုတ်ဖော်ပြသဝံ့မည်နည်း။
ကန်ဂျင်ဟူး က ပြတ်ပြတ်သားသား ဆက်ပြောလာသည်၊ “ဒါဆိုရင် တရားစွဲဆိုမှုတွေကနေ တစ်ဆင့် ဖြစ်ဖြစ် ဒါကို ဖော်ထုတ်ရမယ်”
“တရုတ်နိုင်ငံမှာ တရားရုံးသွားတက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
အလီဘာဘာ က တရုတ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထွက်ရှိမည့် နိုင်ငံမှာလည်း တရုတ်နိုင်ငံဖြစ်သောကြောင့် တရားစွဲဆိုမှုကို တရုတ်နိုင်ငံတွင်သာ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် တရုတ်တ