သက်ပြင်းချကာ မတတ်နိုင်တော့သည့်ပုံစံဖြင့် ကျွန်တော်ပြောလိုက်သည်၊ “ယိုစိမ့်တဲ့လမ်းကြောင်းကို ရှာပြီး သက်သေပြတာက ပိုပြီးမြန်လိမ့်မယ်။”
ဆာဂျီက ပြောသည်၊ “ဆာဗာကို ဟက်ကာဝင်တာ ဒါမှမဟုတ် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်တာမျိုး ရှိမရှိကို ကျွန်တော်တို့ ဆက်တိုက် စစ်ဆေးနေပါတယ်။”
“ဖြစ်နိုင်ခြေက ဘယ်လောက်ရှိလဲ။”
ရိုင်ယန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “သုညနဲ့ နီးစပ်ပါတယ်။ လုံခြုံရေးအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်နေပါတယ်။ အကယ်၍ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်ခဲ့တာမျိုး ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် မှတ်တမ်း ကျန်ခဲ့မှာပါပဲ။”
တက်ကျူက နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ “အင်း၊ မှတ်တမ်းကို ဖျက်လိုက်ရင်တောင် ဖျက်လိုက်တဲ့မှတ်တမ်းကတော့ ကျန်ခဲ့မှာပဲလေ။”
CarOS က အစပိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုစနစ်များအပါအဝင် ကားများကို ထိန်းချုပ်သည့် Operating System များ ထလုပ်သော ကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေဖြင့် စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ၎င်းတို့သည် လုံခြုံရေးပြဿနာများကို စေ့စေ့စပ်စပ် စီမံခန့်ခွဲခဲ့ကြသည်။
အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်အမျိုးမျိုး တကယ်တမ်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယခုအချိန်အထိ မသိဘဲနေစရာ အကြောင်းကို မရှိပေ။
နည်းပညာဆိုသည်မှာ တီထွင်ပြီးသည်နှင့် ပြီးဆုံးသွားသည့်အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ CarOS ၏ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာသည်လည်း စက်သင်ယူမှု (Machine Learning) နှင့် Big Data တို့နှင့်အတူ အဆက်မပြတ် တိုးတက်ပြောင်းလဲနေသည်။
ဝင်းဒိုးစ် (Windows) ကို မိတ္တူကူးပြီး ရောင်းချနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အပ်ဒိတ်လုပ်ရန် သို့မဟုတ် နောက်ထပ်ဗားရှင်းအသစ်ထုတ်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် မိတ္တူကူးသည့်ဖြစ်စဉ်တွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိစေရဟု အာမခံရန်လည်း ခက်ခဲသည်။
သို့သော်လည်း တရုတ်နိုင်ငံတွင် လူဦးရေ ၁ ဒသမ ၅ ဘီလီယံ ရှိသည့် ကြီးမားသော ဈေးကွက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ဂျိုးအော်တို (Zhou Auto) သာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့် မော်တော်ယာဉ်များကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးတွင် Big Data များကို စတင်ဖန်တီးလာမည်ဆိုပါက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာရန် အလားအလာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
နည်းပညာယိုစိမ့်မှုသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပေါ်လာပါက ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် လက်ပိုက်ကြည့်နေ၍ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ဆာဂျီက ပြောသည်၊ “နည်းပညာကို သူတို့ကူးယူနိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ ဈေးနှုန်းက ပြဿနာဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။”
CarOS နှင့် လုံးဝတူညီသည့် ကားတစ်စီးကို သူတို့အနေဖြင့် ထုတ်လုပ်နိုင်လျှင်တောင်မှ ကျွန်ုပ်တို့ထက် ဈေးချိုချိုဖြင့် ထုတ်လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နှင့် လက်မတွဲခဲ့ဘူးဆိုပါက လက်ရှိရောင်းဈေးအတိုင်း မော်တော်ယာဉ်များကို ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ ထုတ်လုပ်မှုစရိတ်ကိုသာ စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့ထက် အနည်းဆုံး ရာခိုင်နှုန်း ၃၀ ကျော် ပိုကုန်ကျနေမည် မဟုတ်လော။
သို့သော်လည်း ဂျိုးအော်တို (Zhou Auto) အတွက်မူ အရှုံးပေါ်ပြီး ရောင်းချရလျှင်တောင်မှ ပြဿနာမရှိပေ။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ တရုတ်အစိုးရက သူတို့ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားလို့ပေါ့။”
အရှုံးပေါ်ပြီး ရောင်းချရလျှင်တောင်မှ အစိုးရက ထောက်ပံ့ကြေးပေးမည်ဆိုလျှင် လုံလောက်ပေသည်။ တရုတ်အစိုးရ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်မည်ဆိုပါက ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာတွင် ဦးဆောင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ဝမ်ငွေ ထရီလီယံပေါင်းများစွာကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရဲကြပြီး ပြဿနာမရှိပေ။
ကျွန်တော်သည် ကုလားထိုင်နောက်သို့ မှီချလိုက်ပြီး အတွေးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။
ဂျိုးအော်တို (Zhou Auto) သည် CarOS ၏ နည်းပညာကို မည်သို့ ခိုးယူခဲ့ကြသနည်း။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် ၎င်းကို မည်သို့ သက်သေပြကြရမည်နည်း။
ထိုစဉ် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်တော့်ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။
– စူပါနာနို ဆာဗာ စပိုင်ချစ်ပ် (Supernano Server Spy Chip) –
“……”
ဒါက ဘာလဲ။ လက်ရှိဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အခြေအနေနဲ့များ သက်ဆိုင်နေတာလား။
သတိဝင်လာချိန်တွင် အားလုံးက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို ကျွန်တော် သတိပြုမိလိုက်သည်။ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင်မူ စကားပြောနေရာမှ ရုတ်တရက် အာရုံလွင့်သွားကာ အလွန်အမင်း ရူးကြောင်ကြောင်ပုံစံဖြင့် ဟိုဒီငေးကြည့်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ကြရပေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်၊ “အာ! ခဏလောက် တွေးမိသွားလို့ပါ။”
တက်ကျူက တစ်စုံတစ်ရာကို သတိထားမိဟန်ဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးပြသည်။
ကျွန်တော်က ရိုင်ယန်ကို မေးလိုက်သည်၊ “တိုက်ဆိုင်ချင်တော့ CarOS က ဘယ်သူ့ရဲ့ဆာဗာတွေကို သုံးနေတာလဲ။”
“စူပါနာနို (Supernano) ပါ။”
ငါပြောသားပဲ။
“နာမည်ကြီးကုမ္ပဏီတစ်ခုလား။”
တက်ကျူက ပြောသည်၊ “တရုတ်ဆာဗာ ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုလေ။ ဒီခေတ် ကွန်ပျူတာတွေ တည်ဆောက်တဲ့အခါ အဲဒီက မားသားဘုတ်တွေကို အများကြီး သုံးကြတယ်။”
ရိုင်ယန်က ခေါင်းညိတ်သည်။ “မှန်ပါတယ်။ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ အကြီးဆုံး ဆာဗာထုတ်လုပ်သူပါပဲ။”
“ကျွန်ုပ်တို့ကုမ္ပဏီအပြင် တခြားဘယ်ကုမ္ပဏီတွေက အဲဒီဆာဗာတွေကို သုံးနေကြလဲ။”
“အန်ပယ် (Enple)၊ ဂူဘယ် (Gooble)၊ အေအမ်ဇက် (AMZ)၊ ဖေ့စ်နုဒ် (Facenote) စသည်ဖြင့်ပေါ့။ ဘယ်ကုမ္ပဏီတွေက မသုံးတာလဲလို့ မေးတာက ပိုမြန်လိမ့်မယ်။”
လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ကဆိုလျှင် စူပါနာနို (Supernano) သည် တရုတ်နိုင်ငံရှိ အသေးစားနှင့် အလတ်စား ကုမ္ပဏီတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်တစ်ခုရောက်လာသောအခါတွင် ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
၎င်း၏ ရောင်းအားအများစုသည် B2B မှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ကုမ္ပဏီများနှင့် အစိုးရရုံးများကိုပါ တင်သွင်းပေးနေသည်။
တည်ငြိမ်မှု အလွန်ကောင်းမွန်သည့်အပြင် ၎င်း၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ အခြားကုမ္ပဏီများထက် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုမိုချိုသာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စူပါနာနိုသည် ဤဈေးနှုန်းယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းဖြင့် ဆာဗာဈေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးထားခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုနေရာတွင် ထုတ်လုပ်ထားသော ဆာဗာများထဲ၌ စပိုင်ချစ်ပ်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်တဲ့လား။
အမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် ၎င်းသည် အချက်အလက်များကို ထုတ်ယူရန်အတွက် စက်ပစ္စည်းများတွင် တိတ်တဆိတ် တပ်ဆင်ထားသည့် ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။ ထိုအရာဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ နည်းပညာကို ခိုးယူသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလော။
ကျွန်တော်က မောပန်းနေသည့် ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “ရောက်လာခါစဆိုတော့ နည်းနည်း ပင်ပန်းနေလို့ပါ။ မိနစ် ၃၀ လောက် အနားယူကြရအောင်၊ ပြီးမှ ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့။”
“နားလည်ပါပြီ။”
ဝန်ထမ်းများက ကျွန်တော်တို့ကို အနားယူခန်း (Lounge) သို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ မည်သူမျှ မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် တက်ကျူက ချက်ချင်းပင် မေးလာသည်၊ “ኦရက်ကယ် (Oracle) လား။”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မေးလိုက်သည်၊ “စပိုင်ချစ်ပ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ မင်းသိလား။”
“ဘက်ဒေါ့ (Backdoor) လိုမျိုးလား။”
ဘက်ဒေါ့ (Backdoor)။
စာမျက်နှာအရဆိုလျှင် နောက်တံခါး။ လုံခြုံရေးအထူးအရေးကြီးသော အဆောက်အအုံများတွင် အပြင်လူများ मनသလို ဝင်ရောက်လာခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ရှေ့တံခါးတွင် CCTV နှင့် တံခါးសោများ တပ်ဆင်ထားကြပြီး လုံခြုံရေးအစောင့်များလည်း ချထားပေးကြသည်။
ခွင့်ပြုချက်မရှိသူများ ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲပြီး အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပါက သက်တမ်း အထောက်အထားများ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် အဆောက်အအုံကို တည်ဆောက်ခဲ့သော ဗိသုကာပညာရှင်က အဆောက်အအုံပိုင်ရှင် မသိဘဲ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော နောက်တံခါးတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ဖန်တီးထားခဲ့ပြီး သော့ကို သူကိုယ်တိုင် ကိုင်ထားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
“အဲဒီ ဘက်ဒေါ့ (Backdoor) ကနေတဆင့် အပရေတင်းစနစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ပရိုဂရမ်တွေထဲကို ကိုယ်လိုချင်သလောက် ဝင်လို့ရသလို ဘယ်လိုသက်သေမှလည်း မကျန်ခဲ့စေရဘူး မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ပထမထပ်မှာ မှားယွင်းပြီး ပွင့်နေခဲ့တဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ ခိုးဝင်တာမျိုးလည်း ရှိနိုင်ပေမဲ့ အဲဒါကတော့ လုံခြုံရေး အားနည်းချက်တစ်ခုပါပဲ။”
ဒီနှစ်ခုကြားက ကွာခြားချက်က Developer ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ပါသလား၊ မပါဘူးလား ဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာပေါ့။
“အဲဒီလိုမျိုး ဟာ့ဒ်ဝဲ (Hardware) မှာရော ဖြစ်နိုင်လို့လား။”
“ဖြစ်နိုင်လောက်ပါတယ်။”
တက်ကျူက ကျွန်တော့်ကို မေးသည်၊ “ኦရက်ကယ် (Oracle) က တကယ်ပဲ ဘာတွေပြခဲ့လို့လဲ။”
ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရသည့် အိုရက်ကယ် (Oracle) အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်ရာ တက်ကျူမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ဗျာ! အဲဒါ တကယ်လား။”
“ပထမဆုံးအနေနဲ့ အိုရက်ကယ် (Oracle) ပြတာ မှန်မမှန်ဆိုတာကို ငါတို့ စစ်ဆေးရမယ်။”
ဒါက သာမန်ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍သာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် ကောင်းကောင်းကြီး ဖောက်ချပစ်လို့ ရသွားပြီ မဟုတ်လော။
အစည်းအဝေး ပြန်လည်စတင်လာပြီးနောက် ကျွန်တော်က ရိုင်ယန်ကို ပြောလိုက်သည်၊ “ပထမဆုံးအနေနဲ့ ယိုစိမ့်တဲ့လမ်းကြောင်းကို ရှာဖို့က ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဦးစားပေးပါပဲ။ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဆာဗာခန်းနဲ့ ဒေတာစင်တာကို အစအဆုံး အကုန်စစ်ဆေးပါ။”
“ကျွန်တော်တို့ အခါပေါင်းများစွာ စစ်ဆေးပြီးပါပြီ၊ ဘוםပြဿနာမှ မရှိတာ။ ဟက်ခ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”
ကျွန်တော် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကို မကြည့်နဲ့၊ ဟာ့ဒ်ဝဲကို ကြည့်ပါ။ စူပါနာနို (Supernano) က ထောက်ပံ့ပေးထားတဲ့ ဆာဗာ အစိတ်အပိုင်းတွေထဲမှာ မလိုအပ်တဲ့ ချစ်ပ်တွေ ထည့်သွင်းထားခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးပါ။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ “ရှင်ပြောတာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ…”
“ဘက်ဒေါ့ (Backdoor) တစ်ခုခုကို သံသယဝင်နေတာများလား။”
တကယ်တည်းမှာပင် တရုတ်အိုင်တီ ကုမ္ပဏီများ၏ ဘက်ဒေါ့များနှင့် ပတ်သက်သော အငြင်းပွားမှုများသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက တောက်လျှောက် ရှိနေခဲ့သည်။ နိုင်ငံအသီးသီးမှ ထောက်လှမ်းရေး အေဂျင်စီများကပင် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်မှုများကြောင့် တရုတ်ထုတ် ကွန်မြူနီကေးရှင်း ကိရိယာများနှင့် အီလက်ထရောနစ် စက်ပစ္စည်းများကို အသုံးမပြုရန် တားမြစ်ပိတ်ပင်ထားကြသည်အထိ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အမှန်တရားကိုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မတွေ့ရှိခဲ့ရဖူးပေ။ တစ်ခုခု ပေါ်လာခဲ့လျှင်တောင်မှ လုံခြုံရေး အားနည်းချက်တစ်ခု (သို့) ဖြန့်ဖြူးရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကာ လွတ်မြောက်သွားကြလေ့ ရှိသည်။
အိုရက်ကယ် (Oracle) ထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသည်ဟု ပြောပြ၍ မရသောကြောင့် ကျွန်တော်က ယုတ္တိရှိသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်ကနေ သိရတယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မပြောပြနိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သတင်းတစ်ခုတော့ ကြားထားတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး စစ်ဆေးပေးပါ။”
ဆာဗာများကို ဖြုတ်ပြီး စစ်ဆေးရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ လည်ပတ်မှုကို ရပ်တန့်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ အရန်ဆာဗာများ (Backup Servers) ရှိပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် အလှည့်ကျ စစ်ဆေးသွားမည်ဆိုပါက ကြီးမားသည့် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။
ရိုင်ယန်က ကျွန်တော့်စကားကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်လှသော်လည်း ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သစ္စာရှိရှိ လိုက်နာဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ စစ်ဆေးမှုများကို ချက်ချင်းပင် စတင်ခဲ့သည်။
***
ကျွန်ုပ်တို့သည် အနီးရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် ရေချိုးကာ ခရီးဆောင်အိတ်များကို ဖွင့်၍ အစီအစဉ်ချခဲ့ကြသည်။
တက်ကျူက “သူတို့က CarOS ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာကို ခိုးပြီးသားဖြစ်နေပြီဆိုရင် ဘာလို့ အခြေအနေအမျိုးမျိုးပေးပြီး ဖက်စပ်လုပ်ငန်း (Joint Venture) လုပ်ဖို့ တင်ပြလာကြတာလဲ။ OTK ဘက်ထရီ နည်းပညာကိုပါ ထပ်ခိုးချင်လို့များလား” ဟု မေးလာသည်။
“အဲဒါလည်း ပါချင်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့……”
ပုံမှန်နည်းလမ်းတွေအတိုင်း နည်းပညာကို လွှဲပြောင်းရယူခဲ့တယ် (သို့မဟုတ်) တီထွင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု သူတို့လိုနေလို့ ဖြစ်မနေဘူးလား။
အကယ်၍သာ ဖက်စပ်လုပ်ငန်းတစ်ခုကို တည်ထောင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ နည်းပညာနဲ့ နည်းပညာကျွမ်းကျင်မှု (Know-how) တွေကို သင်ယူခဲ့တယ်ဆိုရင် ရလဒ်တွေက အတူတူဖြစ်နေရင်တောင် ဘယ်သူကမှ သံသယဝင်ကြမှာ မဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က အဲဒါကို ငြင်းပယ်လိုက်တဲ့အခါကျတော့ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာအဖြစ် ထုပ်ပိုးပြီး လူအများရှေ့ တရားဝင် ထုတ်ပြလိုက်ကြတာများလား။
တက်ကျူနဲ့ ကျွန်တော် စကားပြောနေတုန်းမှာပင် အမည်မသိ နံပါတ်တစ်ခုထံမှ ဖုန်းဝင်လာသည်။
ကျွန်တော် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံလိုက်သည်။ [ခု ဘယ်မှာလဲ]
အသံကို ကြားလိုက်ရုံမျှဖြင့် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော် သိလိုက်ရသည်။
“ဒီထရွိုက် (Detroit) မှာပါ။ တော်တော်ကြာပြီနော် သမ္မတကြီး” ဟု ကျွန်တော် ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
[ဘာအကြောင်းနဲ့မှ မပြောဘဲ အဲဒီကို ရောက်နေရတာလဲ]
“အလုပ်ကိစ္စနဲ့ပါ။ အတော့်ကို အရေးတကြီး လာခဲ့ရတာဆိုတော့ မဆက်သွယ်ဖြစ်လိုက်ဘူး ဖြစ်သွားတာပါ။”
[ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေဖို့ စဉ်ထားလဲ။ အဲဒီရောက်နေမှတော့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် မတွေ့ကြရဘူးလား]
“မကြာခင် ဝှိုင်းဟောက်စ် (White House) ကို ကျွန်တော် လာခဲ့ပါမယ်။ ပြောစရာရှိလို့ပါ။”
[ဘာတွေများ ပြောမလဲ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။]
“တွေ့မှပဲ ပြောပြပါမယ်။”
အကယ်၍သာ စပိုင်ချစ်ပ်ကိစ္စက အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ ပြောစရာတွေ အတော်လေး များလာလိမ့်မည်။
ရိုနယ်က အူလှိုက်သည်းလှိုက် ရယ်မောရင်း [ဟားဟား! လာတော့မယ်ဆိုရင် အရင်ဆုံး အကြောင်းကြားပေးပါ။ ခင်ဗျားကို နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုဖို့ ဧည့်သည်တော် ကြိုဆိုပွဲတစ်ခု လုပ်ပေးမယ်] ဟု ပြောသည်။
“အာ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ကျွန်တော့်လက်တွေ ခြေတွေပါ တွန့်သွားသည်။ သူ့ကို အရင်မပြောဘဲ တိတ်တဆိတ် သွားရပေမည်။
ရိုင်ယန်နဲ့ နည်းပညာအဖွဲ့တို့က စူပါနာနို ဆာဗာများကို ဖြုတ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီ စစ်ဆေးနေစဉ်မှာပင် ကျွန်တော်က ဇိုးအော်တို (Zhou Auto) ရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ယီချန် (Wang Yichang) ထံ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
သူက ကျွန်တော့်ဖုန်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြေကြားလာသည်။ [တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် CEO ကန်ဂျင်ဟူး ဗျာ။]
ဆက်လက်ပြောဆိုသည့် စကားဝိုင်းကို သူ့ရဲ့ စကားပြန်မှတစ်ဆင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
“ဇိုးအော်တိုရဲ့ တင်ဆက်မှုကို ကျွန်တော် သေချာကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ကားအသစ် မိတ်ဆက်ပွဲအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။”
[မဟုတ်တာဗျာ။ CarOS ကို မီဖို့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးပါတယ်။]
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံမှုက အရမ်းကို အစောကြီး ပြီးဆုံးသွားတာကို သနားမိပါတယ်။ ခင်ဗျားအတွက် ဘယ်အချိန်က အဆင်ပြေမလဲဆိုရင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့ချင်ပါတယ်။”
ကျွန်တော်တို့က အခက်အခဲအကျပ်အတည်းထဲမှာ ရှိနေတော့ တွေ့ချင်ဇောနဲ့ တွေ့ဖို့ အလောတကြီး ဖြစ်နေတယ်လို့ သူ ထင်နေပုံရသည်။
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ယီချန်က [ဟားဟား၊ ဘယ်အချိန်မဆို အဆင်ပြေပါတယ်။ CEO ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ဆိုရင် အချိန်မရှိရင်တောင် ကျွန်တော် အချိန်ပေးပါ့မယ်] ဟု လွယ်လွယ်ကူကူပင် ပြန်ဖြေလာသည်။
“အာ! ပြီးတော့ ဒုဝန်ကြီး လီရှယ်ဝေ (Li Xuewei) နဲ့လည်း တွေ့ချင်ပါတယ်။ သူ့ကို ပြောစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့ပါ။”
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ယီချန်က ဇាងဖིංဟွာ (Zhang Pinghua) အုပ်စုဝင်ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံရေးလောကထဲမှာ ရှိခဲ့ဖူးသူဖြစ်တာကြောင့် ဒုဝန်ကြီး လီရှယ်ဝေနဲ့ ရင်းနှီးသည်ဟု လူသိများသည်။
သူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် [နားလည်ပါပြီ။ သူ့ကို ကျွန်တော် ပြောပြပေးပါ့မယ်] ဟု ဆိုသည်။
***
တိုက်ဆိုင်စွာပင် တရုတ်နိုင်ငံ စီးပွားရေးဒုဝန်ကြီးသည် ဟောင်ကောင် သို့ ရောက်ရှိနေပြီး မကာအို (Macau) သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာရန် အစီအစဉ်ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် မကာအိုတွင် တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော် CarOS ရဲ့ အလုပ်များကို တက်ကျူ့ထံ လွှဲအပ်ခဲ့သည်။ “ငါမရှိဘူးဆိုပြီး ကာစီနိုထဲသွားပြီး လောင်းကစားတော့ မလုပ်နဲ့ဦး။”
“ဘာလို့လဲ။ ကိုယ်ရှုံးမှာကို စိုးရိမ်လို့လား။”
“မဟုတ်ဘူး။ ဘာကာရက် (Baccarat) ဆော့ရင်း စိတ်တိုလာပြီး ကာစီနိုတစ်ခုလုံးကို ဝယ်ပစ်မယ်လို့ ပြောမှာကို စိုးရိမ်လို့။”
“……”
ဖြစ်နိုင်ချေတော့ ရှိသည်။
ကျွန်တော် ကိုယ်ရံတော်များနှင့်အတူ မကာအိုသို့ လေယာဉ်ဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး တွေ့ဆုံမည့်နေရာဖြစ်သော ဂ੍ਰန်းဒေးတန် ကာစီနိုဟိုတယ်သို့ တစ်ရက်ကြိုတင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် ကြီးမားသော တံတားကြီးကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်နေရသည်။
အခြားမဟုတ်၊ မကြာမီ ဖွင့်လှစ်တော့မည့် ဟောင်ကောင်-ကျူဟိုင်း-မကာအို တံတားပင် ဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်း အရှည်မှာ ဂွမ်တုန်းပြည်နယ် ကျူဟိုင်း၊ ဟောင်ကောင် နှင့် မကာအိုတို့ကို ဆက်သွယ်ပေးထားပြီး ၅၅ ကီလိုမီတာမျှ ရှည်လျားသည်။
သင်္ဘောများ ဖြတ်သန်းနိုင်ရန်အတွက် ၎င်း၏ ၇ ကီလိုမီတာခန့်ကို ပင်လယ်ရေအောက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။ တံတား၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အတုအယောင် ကျွန်းနှစ်ကျွန်း ဖန်တီးထားပြီး ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် ရေအောက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထပ်မံထွက်လာရသည်။
တရုတ်ပြည်ကြီး၏ တံတိုင်းရှည် သို့မဟုတ် ပိရမစ်တို့၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုကို ခံစားရစေသည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် တရုတ်နိုင်ငံမှလွဲ၍ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို တည်ဆောက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အခြားမည်သည့်နိုင်ငံ ရှိပါမည်နည်း။
ဒါကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ အတိုင်းအတာကို ကောင်းကောင်းကြီး သိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလိုပုံစံတွေနဲ့ ပြုမူနေကြတာလဲ။
မနက်ဖြန်တွေ့ဆုံပွဲမှာ ဘာတွေပြောရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားရင်း ခေါင်းရှုပ်နေစဉ်မှာပင် တက်ကျူ့ထံမှ ဖုန်းဝင်လာသည်။
“ဘယ်လိုနေလဲ။”
တက်ကျူက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံဖြင့် [စပိုင်ချစ်ပ်ကို တွေ့ပြီ!] ဟု ပြောသည်။
“တကယ်လား။”
[မားစေ့အရွယ်လောက်လေးနဲ့ မားသားဘုတ် (Motherboard) ပေါ်မှာ ကျပန်း တပ်ဆင်ထားတာပါ။ ဓာတ်ပုံ အခု ပို့ပေးလိုက်မယ်၊ ကြည့်လိုက်ဦး။]
ကျွန်တော် ဓာတ်ပုံကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ အဝိုင်းဝိုင်းပြထားသော်လည်း အလွန်သေးငယ်လွန်းသဖြင့် မျက်စိဖြင့် သာမန်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် မမြင်ရလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။
[ဝ้าว! ဘယ်နေရာမှာမဆို သူတို့ ဒီလောက်အထိ ကူးယူနိုင်ခဲ့တာ အံ့သြစရာတော့ မရှိတော့ဘူး၊ ဒီလိုအရာမျိုး ရှိနေမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမိမှာလဲ။]
“ငါ အမိန့်မပေးမချင်း အားလုံး တိတ်တဆိတ်နေကြ။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ပေါက်ကြားသွားလို့ မဖြစ်ဘူး။”
[သိပြီ။ စောစောပြန်လာခဲ့တော့။]
ကျွန်တော် ဖုန်းချလိုက်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။
ဒီအရာကို ငါတို့ ဘယ်လို ထိရောက်စွာ အသုံးချလို့ ရမလဲ။
***
သတ်မှတ်ထားသည့် အချိန်တွင် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ယီချန်က ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့နောက် မကြာမီမှာပင် ဝတ်စုံနှင့် မျက်မှန်တပ်ထားသော အလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်လာခဲ့သည်။ ဝတ်စုံတွင် ကြယ်ငါးပွင့်ပါ အနီရောင်အလံပုံသဏ္ဌာန် တံဆိပ်တစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားသည်။
ဤသူသည် အခြားသူမဟုတ်၊ တရုတ်နိုင်ငံ စီးပွားရေးဒုဝန်ကြီး လီရှယ်ဝေပင် ဖြစ်သည်။
သမ္မတ ဇាងဖင်ဟွာကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း မင်းသားစုအုပ်စု (Princeling Party) ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ အဘိုးမှာ မော်စီတုန်းနှင့်အတူ ရှည်လျားသော ခရီးစဉ် (Long March) ၏ အဆုံးအထိ လိုက်ပါခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့ဆုံရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သော်လည်း သတင်းတွေထဲမှာ မကြာခဏ ပါလာတတ်တာကြောင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။ သူလည်း အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဒုဝန်ကြီး လီရှယ်ဝေက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေဟန်ဖြင့် ကျွန်တော့်လက်ကို နှစ်ဖက်ဖြင့် နွေးနွေးထွေးထွေး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က လီရှယ်ဝေပါ။ ကမ္ဘာကျော် လူသိများထင်ရှားတဲ့ မစ္စတာကန်ကို ဒီလို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံရတာ အရမ်းကို ဝမ်းသာပါတယ်”
“ကျွန်တော်လည်း ဒုဝန်ကြီးကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ကြပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ယီချန်က စကားစပြောပြီး စကားပြန်က သူ၏စကားများကို ဘာသာပြန်ပေးသည်။ “ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါ ကျွန်တော် တင်ပြခဲ့တဲ့ အဆိုပြုချက်က အခုထက်ထိ အတည်ဖြစ်နေဆဲပါ။”
“တရုတ်နိုင်ငံအနေနဲ့ OTK ကုမ္ပဏီနဲ့အတူ အနာဂတ်ကို လက်တွဲဖွင့်လှစ်ချင်ပါတယ်။”
“အင်း…”
ဒီကောင်တွေ ငါတို့က ငြိမ်ခံနေတော့ လူကို တကယ်ပဲ နှိမ်လို့ရတယ်လို့ ထင်နေကြတာ ဖြစ်ရမယ်။
“ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒါကြောင့်ပါ။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ်၊ အွန်းဆောင်းမော်တာနဲ့ OTK ကုမ္ပဏီတို့အပေါ် လုပ်ထားတဲ့ မတရားတဲ့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေကို ရုပ်သိမ်းပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ဒုဝန်ကြီး လီရှယ်ဝေက မသက်မသာဖြင့် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ “မစ္စတာကန် ပြောနေတာတွေကို ကျွန်တော် နားမလည်ပါဘူး။ တရုတ်အစိုးရက တည်ဆဲလုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေနဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအတိုင်းသာ ကိစ္စရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်တာဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှ မတရားတာမျိုး မလုပ်ပါဘူး။”
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ယီချန်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ CEO ကန်ဂျင်ဟူး မှာ တစ်ခုခု နားလည်လွဲမှားနေပုံရပါတယ်။ အမှားကို ပြင်ဆင်လိုက်မယ်ဆိုရင် လုပ်ငန်းတွေ ပြန်လည်စတင်ဖို့အတွက် ဘယ်လိုပြဿနာမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ဒီနေရာက “အမှားကို ပြင်ဆင်တယ်” ဆိုတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ သဘောထားအပေါ် မူတည်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာ ဖြစ်ရမယ်။
“ဒါပေမဲ့လည်း ဒီနေ့မှာ ဒီလိုကောင်းမွန်တဲ့ တွေ့ဆုံမှုတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီဆိုတော့ အနာဂတ်မှာ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။”
ဒုဝန်ကြီး လီရှယ်ဝေ၏ စကားအဆုံးတွင် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ယီချန်က လက်ခုပ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တီးလိုက်သည်။ “ကဲပါ၊ ကဲပါ၊ အလုပ်ကိစ္စတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွေးနွေးကြတာပေါ့၊ အရင်ဆုံး ထမင်းစားပြီး ဝိုင်ကောင်းကောင်းလေး သောက်ကြရအောင်လား။ အလုပ်ကိစ္စဆိုတာ ဝိုင်ကောင်းကောင်းလေး မျှဝေသောက်သုံးရင်းနဲ့ သဘာဝကျကျ အဆင်ပြေသွားတတ်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “စကားတစ်ခွန်းလောက်ပဲ ကျွန်တော် ထပ်ပြောပါရစေ။”
“ဘာများလဲ။”
ကျွန်တော် သူတို့နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်၊ “ဟောင်ကောင် အော်တိုက CarOS ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာကို ခိုးယူပြီး ကူးယူခဲ့ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ တရားဝင် တောင်းပန်ပေးဖို့၊ လျော်ကြေးပေးဖို့နဲ့ နောင်တຄ်ါ ဒီလိုထပ်မဖြစ်အောင် ကတိပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်။”