အခန်း (၂၅)
စီအီးအိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ဘာစီမံချက်မှမရှိဘဲ ရုံးချုပ်မှာ ရှယ်ယာရှင်များ အရေးပေါ်အစည်းအဝေးကို ခေါ်ယူလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီရှယ်ယာရှင်တွေကတော့ ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ အို တက်ဂဲ့ယူ တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
အလွယ်ပြောရရင်တော့ ကျွန်တော်တို့သုံးယောက် ဧည့်ခန်းထဲက ဆိုဖာမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ထိုင်နေကြတာပါ။
တက်ဂဲ့ယူ ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်ကို တင်းမာနေပါတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်နှာကလည်း သူနဲ့သိပ်မထူးခြားလောက်ပါဘူး။
"မင်းတို့က ဒီကိစ္စကို သိပ်ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားလွန်းတယ်။"
ဈေးကွက်ကတော့ လက်ရှိအခြေအနေကို အလေးအနက်ထားနေပါတယ်။
ဖြစ်စဉ်မဖြစ်ခင်ကတည်းက သီးခြားစတော့ရှယ်ယာတွေအတွက် Put Option တွေကို အာရုံစိုက်ပြီး ဝယ်ယူထားတာက သံသယဝင်စရာ ဖြစ်လာဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ပုံက သိပ်ပြီး ချောမွေ့မသွားဘူးဆိုတာ အမှန်ပါပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ မှာယူမှုအကောင့်တွေကို နည်းနည်းပါးပါး ခွဲထားသင့်ခဲ့တာပါ။
ဒီလောက်အထိ အခြေအနေတွေ ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပါဘူး။
တက်ဂဲ့ယူ ကတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖော်ပြနေပုံရပါတယ်။
"ငါတို့ ဘာမှမှားတာ လုပ်မိလို့လား။ ဒီလို Option တွေ ထုတ်ရောင်းတဲ့သူတွေကမှ အမှားလုပ်တာ။ ဝယ်တဲ့ ငါတို့မှာ ဘာအမှားပါလို့လဲ။"
"သာမန်အားဖြင့်ဆိုရင်တော့ Long Position (ဈေးတက်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပြီး ဝယ်တာ) နဲ့ အမြတ်ရရင် ချီးကျူးခံရတတ်ပေမဲ့ Short Position (ဈေးကျမယ်လို့ မျှော်လင့်ပြီး ရောင်းတာ) နဲ့ အမြတ်ရပြီဆိုရင်တော့ အပြစ်တင်ခံရတာနဲ့ စရတာပဲ။"
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
ဈေးတက်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပြီး ဝယ်တာကို Long Position လို့ ခေါ်ပြီး ဈေးကျမယ်လို့ မျှော်လင့်ပြီး ရောင်းတာကိုတော့ Short Position လို့ ခေါ်ပါတယ်။
Put Option ဝယ်တာနဲ့ Short Selling လုပ်တာတွေက Short Position ရဲ့ ပုံစံမျိုးတွေပါ။
တခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက Long Position မှာ အတူတူ အမြတ်ရကြပေမဲ့ Short Position မှာတော့ တခြားသူတွေ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးနေချိန်မှာ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း အမြတ်ရနေတာမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့်မလို့ ဘယ်ဈေးကွက်ပါဝင်သူကမှ ဒီလိုလူတွေကို သဘောကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"သိပ်စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
ကျွန်တော် ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။
"ဒီတစ်ခါတော့ ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုပါဦး၊ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုသံသယမျိုးတွေနဲ့ ထပ်တွေ့ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
မတော်တဆ ဝယ်ထားတဲ့ ထီလက်မှတ်တစ်စောင် ပထမဆုပေါက်သွားတာက ထူးဆန်းစရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထီလက်မှတ်ကပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ပထမဆု ပေါက်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမဆို သံသယဝင်မှာ အသေအချာပါပဲ။
"ဒါဆို မင်းပြောချင်တာက နောက်ပိုင်းမှာ Put Option တွေ မရင်းနှီးမြှုပ်နှံတော့ဘူးလို့ ပြောတာလား။"
"မရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမယ်လို့ ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု နည်းလမ်းတွေကိုလည်း စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ပြောတာပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် Short Position တွေမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေတာပဲလေ။"
"ဘာလို့လဲ။"
Long Position က ဈေးကွက်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားတာဖြစ်ပေမဲ့ Short Position ကတော့ ဈေးကွက်လမ်းကြောင်းကို ဆန့်ကျင်ပြီး သွားတာပါ။ ဒါကြောင့် သူက ရေတိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက်ပဲ သင့်တော်ပါတယ်။
"ရေရှည်မှာတော့ ဈေးကွက်က တိုးတက်လာမှာ အသေအချာပါပဲ။"
ဈေးကွက် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာကတည်းက တောက်လျှောက် တိုးတက်လာခဲ့တာပါ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ လမ်းတစ်လျှောက်မှာတော့ စီးပွားပျက်ကပ်ကြီး၊ ကမ္ဘာစစ်နှစ်ကြိမ်၊ အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှုအမျိုးမျိုး၊ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းတွေ စသဖြင့် အခက်အခဲတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရပါတယ်။
အခါတိုင်းမှာတော့ ငွေကြေးစနစ် ပြိုလဲတော့မယ်၊ ဈေးကွက်စီးပွားရေးရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲဆိုတဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကာလကို ခဏတာ နောက်ပြန်ဆွဲလို့ရနိုင်ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သူ့ရဲ့ သွားနေတဲ့ နာရီကိုတော့ တားဆီးလို့ မရပါဘူး။
အကျပ်အတည်းတွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ငွေကြေးနဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်းတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ အမှားတွေကနေ သင်ခန်းစာယူကာ ဆက်လက်တိုးတက်နေခဲ့ပါတယ်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငွေကြေးအကျပ်အတည်းလောက် ကြီးမားတဲ့ ထိတ်လန့်စရာမျိုး မဖြစ်လာသရွေ့ Short Position တွေပေါ်မှာ ဘီလီယံနဲ့ချီ လောင်းကြေးထပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။"
ပိုင်ဆိုင်မှုအများစုနဲ့ Long Position တည်ဆောက်ပြီး ကျန်တဲ့အပိုင်းတွေကိုတော့ အခြေအနေမကောင်းတဲ့အခါမျိုးမှာ Short Position နဲ့ တုံ့ပြန်တာက လုံလောက်ပါတယ်။
ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပါတယ်။
"OTK ကုမ္ပဏီကို Holding ကုမ္ပဏီ (အစုရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်သည့် ကုမ္ပဏီ) အဖြစ် ပြောင်းပြီး တခြားကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူသိမ်းပိုက်ကြရအောင်။"
ငွေကြေးဈေးကွက် စတင်ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ အများအပြားဟာ ဈေးကွက်ထဲမှာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြပြီး တချို့ဆိုရင် ဒဏ္ဍာရီလာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြပါတယ်။
လက်ရှိအချိန်ထိ အသက်ဝင်ဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူအကြောင်း စဉ်းစားလိုက်ရင်တော့ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ကို ချက်ချင်းပဲ ပြေးမြင်မိပါတယ်။
ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ဟာ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် နာမည်ကြီးပြီး အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ်မှာတင် သူ့ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီကို ဦးစီးခဲ့သူပါ။
သူ့ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပုံစံကို စဉ်းစားကြည့်ရင် သူဟာ Berkshire Hathaway လို့ခေါ်တဲ့ အခက်အခဲဖြစ်နေတဲ့ အထည်အလိပ် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို အပြီးသတ် ဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းက ကျဆင်းနေတဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး Berkshire Hathaway ဟာလည်း သိသာထင်ရှားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ မရရှိခဲ့ပါဘူး။
Berkshire Hathaway ရဲ့ ရန်ပုံငွေတွေကို သုံးပြီး သူက National Indemnity လို့ခေါ်တဲ့ အာမခံကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဝယ်ယူကာ လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပါတယ်။ အာမခံကုမ္ပဏီတွေက ဖောက်သည်တွေဆီကနေ ပုံမှန် ပရီမီယံကြေးတွေ ရရှိနေတာကြောင့် သူတို့မှာ ငွေသားအရံ အများအပြား ရှိနေတတ်ပါတယ်။ သူဟာ အဲဒီအာမခံရန်ပုံငွေတွေကို သုံးပြီး တန်ဖိုးမြင့်မားတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို စတင်ဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်။
ဒီနည်းလမ်းက ခေတ်သစ်ရဲ့ တင်းကျပ်တဲ့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းတွေအရဆိုရင် တရားမဝင် ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ စည်းမျဉ်းတွေ သိပ်မရှိခဲ့ပါဘူး။ အကယ်၍သာ အရာအားလုံး လွဲချော်သွားခဲ့ရင် ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ဟာ လူအများရဲ့ အာမခံပရီမီယံကြေးတွေကို လိမ်လည်ခဲ့တဲ့ အကြီးစား လိမ်လည်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ အောင်မြင်မှုကြီးကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ နှစ်စဉ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြန်ရနှုန်းက ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိပါတယ်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ "ဒါလောက်ပဲလား" လို့ ထင်မိနိုင်ပေမဲ့ သူကတော့ နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကျော်လောက်အထိ အမြတ်ငွေတွေကို တသမတ်တည်း ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး အဲဒီအမြတ်တွေကို ပြန်လည်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကာ တိုးပွားစေခဲ့တာပါ။
ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၃ နှစ် သို့မဟုတ် ၄ နှစ်တစ်ကြိမ်မှာ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေက နှစ်ဆတိုးလာပါတယ်။ အခုထိ စုဆောင်းရရှိထားတဲ့ ပြန်ရနှုန်းက ၂,၀၀၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိပါတယ်။
ပျက်စီးတော့မယ့် အထည်အလိပ်ကုမ္ပဏီ Berkshire Hathaway ဟာ နာမည်ကြီး ကုမ္ပဏီအများအပြားရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ Holding ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အခုဆိုရင် ကမ္ဘာ့ဈေးကွက် တန်ဖိုးအမြင့်ဆုံး ကုမ္ပဏီစာရင်းမှာ အဆင့် ၅ ရောက်နေပါပြီ။
ENFL (အန်ဖဲလ်) နဲ့ ဂူဂဲလ်လိုမျိုး IT ကုမ္ပဏီတွေကို ဖယ်လိုက်ရင် သူဟာ အတန်ဖိုးအရှိဆုံး ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာပါတယ်။ Berkshire Hathaway ရဲ့ အကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင်ဖြစ်တဲ့ Warren Boat ဟာ ဝမ်ငွေ ၉၀ ထရီလီယံလောက် ပိုင်ဆိုင်ထားသူပါ။
"ဒါကြောင့်မလို့ တိုးတက်လာမယ့် ကုမ္ပဏီတွေကို ရွေးပြီး ရှယ်ယာတွေ ဝယ်ကြရအောင်။ ကောင်းမွန်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ တစ်ဝက်ကျော်ကို ဝယ်ယူပြီး လုပ်ငန်းခွဲတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ကြမယ်။"
ကျွန်တော် အဓိက ရှယ်ယာရှင်တွေကို ရှင်းပြပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့က မေးခွန်းတစ်ခု မေးပါတယ်။
"ပြန်ရနှုန်းကရော ဘယ်လောက်လဲ။"
"အခုလောလောဆယ်တော့ ၃ နှစ်အတွင်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ရဖို့က ပန်းတိုင်ပဲ။"
"ဒါလောက်ပဲလား။"
ဒီကောင်က နှစ်ဆတိုးတာကို အထင်သေးနေတာပဲ။
"၆၇၀ ဘီလီယံကို နှစ်ဆတိုးလိုက်ရင် ၁ ထရီလီယံကျော်သွားပြီလေ။"
အဲဒီတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကျွန်တော်တို့နာမည်က ကိုရီးယားရဲ့ အချမ်းသာဆုံး စာရင်းထဲမှာ ပါလာနိုင်ပါတယ်။ ထိပ်ဆုံးထိတော့ ရောက်ချင်မှ ရောက်မှာပေါ့။
"အဲဒီအတိုင်း အနေအထားယူပြီး ခန့်မှန်းချက်တွေအပေါ် မူတည်ပြီး Futures (အနာဂတ်အရောင်းအဝယ်) ဒါမှမဟုတ် Option တွေမှာ လောင်းကြေးထပ်ပါ။ တစ်နည်းအားဖြင့် Hedge (အကာအကွယ်) သဘောမျိုးပေါ့။"
တက်ဂဲ့ယူက သဘောကျဟန်နဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
"ငါ ဒါကို သဘောကျတယ်။ Option တွေကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ။"
"..."
Option တွေဆိုတာ ပျက်စီးခြင်းဆီကို မြန်မြန်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းပါ။
နောက်ကျမှ သိလာတဲ့သူတွေလိုပဲ၊ Option ရဲ့ အရသာကို တစ်ခါမြည်းစမ်းမိသွားရင်တော့ အရင်လို ဘယ်တော့မှ ပြန်မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။
"ဒါဆို ဒီအစီအစဉ်အတိုင်းပဲ လုပ်ကြမယ်။ ဘာကို အရင်ဆုံး စလုပ်ရမလဲ။"
"တိုးတက်လာမယ့် ကုမ္ပဏီတွေကို အရင် ရှာရမယ်။"
***
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မူဝါဒကို ဆုံးဖြတ်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ပါတော့တယ်။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ KOSPI 200 မှာပါဝင်တဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုး အမြင့်ဆုံး စတော့ရှယ်ယာတွေကနေ စပြီး အချက်အလက်တွေကို ထုတ်ယူကာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ပါတယ်။
ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတယ်လို့ ခေါ်ဆိုပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ အင်တာနက်မှာ အများပြည်သူ ကြည့်ရှုနိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီအချက်အလက်တွေ၊ အနှစ်ချုပ်တွေ၊ အခြေခံအချက်အလက်တွေနဲ့ Consensus (သဘောတူညီချက်များ) ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုတာလောက်ပါပဲ။
အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားရင်တော့ အမြတ်ရမှာဖြစ်ပြီး မဟုတ်ရင်တော့ ဆုံးရှုံးရမှာပါ။
ကျွန်တော် ထိပ်တန်း စတော့ရှယ်ယာ ၂၀၀ လုံးကို စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့ပေမဲ့ ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ KOSPI စတော့ရှယ်ယာ အားလုံးကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ မဝံ့မရဲနဲ့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
ETF တွေ၊ ဦးစားပေး ရှယ်ယာတွေနဲ့ SPAC စတော့တွေကို ဖယ်လိုက်ရင် စုစုပေါင်း စတော့ရှယ်ယာ ၁,၀၀၀ လောက် ရှိပါတယ်။
ဈေးကွက်တန်ဖိုး အမြင့်ဆုံး စတော့ရှယ်ယာ အများစုကတော့ Seosung, Eunsung, SSK, Lite, Shinsegi စတဲ့ လူသိများတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
စာရင်းအတိုင်း အောက်ကို ဆင်းသွားလေလေ၊ နာမည်မကြားဖူးတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေပဲ များလာလေလေပါပဲ။ တချို့ကတော့ နှစ်အတော်ကြာအောင် စွမ်းဆောင်ရည် ကျဆင်းနေပြီး အရောင်းအဝယ်လည်း သိပ်မရှိပါဘူး။ တချို့တွေကတော့ မကြာခင် စာရင်းကနေ ပယ်ဖျက်ခံရမလားလို့ စိုးရိမ်ရပြီး ဝမ် ၁,၀၀၀ အောက်နဲ့ ဝယ်နိုင်တဲ့ Penny Stock (ဈေးနည်းစတော့) တွေတောင် အများကြီး ရှိနေပါတယ်။
သန်းခေါင်ယံအထိ KOSPI စတော့ရှယ်ယာ အားလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့ပေမဲ့ ဘာတစ်ခုမှ ထူးခြားလာတာ မရှိခဲ့ပါဘူး။
ကျွန်တော် ဖတ်ပြီးသား စာရွက်ပုံတွေကို ဘေးကို ဖယ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ တက်ဂဲ့ယူ က နောက်ထပ် စာရွက်ပုံတစ်ပုံကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ထည့်ပေးလာပါတယ်။
"အခု KOSDAQ ကို ကြည့်ရအောင်။"
"အို..."
KOSDAQ မှာရှိတဲ့ စတော့ရှယ်ယာအရေအတွက်က KOSPI နဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး။ စာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီတွေ ဒီလောက်များလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။
တင်းကျပ်တဲ့ စာရင်းဝင်ခြင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်တွေရှိပြီး ကုမ္ပဏီကြီးတွေ အဓိကရှိနေတဲ့ KOSPI နဲ့ မတူဘဲ KOSDAQ ကတော့ ဝင်ရောက်ရတာ ပိုလွယ်ကူတာကြောင့် စတင်တည်ထောင်ခါစ ကုမ္ပဏီတွေ အများဆုံး စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့်မလို့ တိုးတက်မှု အလားအလာ မြင့်မားတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ အများကြီးရှိသလို တစ်ဖက်မှာလည်း ရှယ်ယာဈေးတွေက အလွန်အကျွံ မြင့်တက်နေပြီး တကယ်တမ်း အနှစ်သာရ မရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေလည်း အများကြီးပါပဲ။
ကျောက်မျက်ရတနာတွေကို ရှာဖွေဖို့ဆိုရင် KOSPI ထက်စာရင် KOSDAQ က ပိုပြီး သင့်တော်ပါတယ်။
"အခုတော့ အိပ်ကြရအောင်။ မနက်ဖြန်မှ ဆက်လုပ်မယ်။ ငါ ပင်ပန်းနေပြီ။"
"မင်း အရင်သွားအိပ်လိုက်။ ငါ နည်းနည်းလောက် ထပ်ကြည့်ပြီးမှ အိပ်တော့မယ်။ ကော်ဖီတစ်ခွက်လောက် ဖျော်ပေးလို့ရမလား။"
"အေးလေ။"
တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော့်အတွက် ကော်ဖီဖျော်ပေးပြီး အိပ်ရာဆီ သွားပါတော့တယ်။
ကျွန်တော်လည်း ကော်ဖီကို တစ်ငုံချင်း သောက်ရင်း အချက်အလက်တွေကို ဆက်လက် စိစစ်နေလိုက်ပါတယ်။
***
တစ်ချိန်ချိန်မှာတော့ မိုးလင်းသွားပါပြီ။ ကျွန်တော် KOSPI နဲ့ KOSDAQ ဈေးကွက်နှစ်ခုလုံးက စတော့ရှယ်ယာ အားလုံးကို နှစ်ခါတောင် စစ်ဆေးပြီးသွားပါပြီ။ အချက်အလက်တွေကို ချထားလိုက်ပြီးနောက် ကော်ဖီခွက်က အလွတ်ဖြစ်နေတာကို သတိထားမိတာနဲ့ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်၊ ပြန်ချလိုက် လုပ်မိပါတယ်။
ထပ်သောက်သင့်သေးလား။
ကျွန်တော် အနည်းဆုံး ဆယ်ခွက်လောက်တော့ သောက်မိနေပြီ ထင်တယ်။
မလိုအပ်တဲ့ အတွေးတွေနဲ့ လည်နေတုန်းမှာပဲ တက်ဂဲ့ယူ က အပေါ်ထပ်ကနေ ဆင်းလာပါတယ်။
"ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်ရဲ့လား။"
"ဘာဖြစ်တာလဲ။ တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ ထိုင်နေတာလား။"
"အခုမှပဲ အိပ်တော့မယ်။"
တက်ဂဲ့ယူ က စားပွဲပေါ်မှာပုံထားတဲ့ စာရွက်တွေကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဘာများ ထူးခြားတာ တွေ့လိုက်သေးလား။"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။
"တစ်ခုတော့ သေချာသွားပြီ။"
"ဘာကိုလဲ။"
"ငါတို့ လမ်းကြောင်းမှားနေတာ သေချာတယ်။"
တက်ဂဲ့ယူ က ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"Oracle (နိမိတ်ဖတ်သူ) က ပြောလိုက်တာလား။"
"ဒါက အမှိုက်လား၊ ပဲပုပ်လားဆိုတာ မသိခင်မှာ စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ မလိုဘူးလေ။"
အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရလာကတည်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ပိုကောင်းလာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့မှာ ဟိုလိုဂရမ် (hologram) ပုံရိပ်တွေ မပေါ်လာရင်တောင် အဲဒီလောက်တော့ ကျွန်တော် ခံစားမိပါတယ်။
"ဝယ်ယူဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်က မှားနေလို့လား။"
"အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ လမ်းကြောင်းကတော့ မှန်နေပေမဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံကတော့ တစ်ခုခု လွဲနေသလိုပဲ။"
'ထိပ်တန်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရွေးချယ်စရာ ၂၀' ဆိုပြီး ဟိုလိုဂရမ်နဲ့ ပြသပေးရင်တော့ အဆင်ပြေမှာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မြင်ခဲ့ရတဲ့ ပုံစံတွေအရတော့ အဲဒီလို ဖြစ်လာဖို့ မရှိပါဘူး။
"ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဝယ်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်တာက တစ်ပိုင်း၊ ဒါပေမဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဘယ်လို ပိုင်ဆိုင်အောင် လုပ်မလဲဆိုတာက နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခုပဲ။"
Block deal (အစုလိုက် ရောင်းချခြင်း) ပုံစံနဲ့ ထိန်းချုပ်မှုဆိုင်ရာ ရှယ်ယာ ဒါမှမဟုတ် ကုမ္ပဏီပိုင် ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူတာက အတော်လေး ပိုအဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဈေးကွက်ထဲမှာ ရှယ်ယာတွေကို တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူမယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ပြဿနာနဲ့သူ ရှိနေပါတယ်။
ဈေးကွက်တန်ဖိုး ဝမ်ငွေ ထရီလီယံဆယ်ဂဏန်း ရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးတွေကတော့ ပြဿနာမရှိပေမဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုး ဝမ်ငွေ ၁ ထရီလီယံအောက် ကုမ္ပဏီတွေအတွက်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ရှယ်ယာ ဝယ်လိုက်တာနဲ့ ဈေးကွက်ထဲမှာ ရှယ်ယာဈေးက ကောင်းကင်ကို ထိုးတက်သွားမှာပါ။ တစ်ဖက်မှာလည်း ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောင်းလိုက်ရင် ဈေးကွက်ထဲမှာ ရှယ်ယာဈေးတွေက အကြိမ်ကြိမ် အောက်ကို ထိုးကျသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါက ယုန်တစ်ကောင် ရေကန်ထဲ ခုန်ဆင်းသွားရင် ဘာမှ မဖြစ်ပေမဲ့ ဆင်တစ်ကောင် ခုန်ဆင်းသွားရင် ရေတွေ လျှံကျလာပြီး ပြန်ထွက်သွားတဲ့အခါ ရေအဆင့်တွေ လျော့ကျသွားသလိုမျိုးပါပဲ။
ကျွန်တော် ပြောတာကို ကြားပြီးတော့ တက်ဂဲ့ယူ ရဲ့ မျက်နှာမှာ အံ့ဩဟန်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။
"လွယ်ကူတဲ့အရာဆိုတာ ဘာမှ မရှိဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။"
"အေးလေ။"
ရန်ပုံငွေ ပမာဏ ကြီးထွားလာလေလေ၊ စီမံခန့်ခွဲရတာ ပိုခက်ခဲလေလေပါပဲ။
တက်ဂဲ့ယူ ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားပုံရပါတယ်။
"အော်! နိုင်ငံခြား စတော့ရှယ်ယာတွေကရော ဘယ်လိုလဲ။ Apple တို့ Google တို့လို အကောင်းဆုံး ကုမ္ပဏီတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဗီယက်နမ်၊ အိန္ဒိယနဲ့ တရုတ်လိုမျိုး ဖွံ့ဖြိုးဆဲ ဈေးကွက်တွေလည်း ရှိသေးတယ်လေ။"
သူ့ပါးစပ်က ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ရလောက်အောင် ကောင်းမွန်တဲ့ အကြံဉာဏ်ပါ။
ကိုရီးယား ဈေးကွက်ကို ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်နဲ့ ယှဉ်လို့ မရပါဘူး။ ကမ္ဘာ့အဆင့်ကို မျှော်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ။
"စဉ်းစားကြည့်ဖို့တော့ ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက်လည်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုတော့ ရှိသင့်တယ်။"
"နိုင်ငံခြားရေးရာ ကိစ္စတွေကို ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဘဏ္ဍာရေး ပညာရှင်တစ်ယောက်ယောက်ကို ငှားလိုက်ရင်ကော။"
ကောင်းမွန်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ရှိနေရင်တောင် အဲဒါတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မူဝါဒကို ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ဖို့ဆိုတာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့်မလို့ ရေနက်ထဲမှာ ရေကူးဖို့အတွက် လုပ်ငန်းခွင်ထဲက ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်တော် တွေးမိခဲ့တာပါ။
"ဒါပေမဲ့ ယုံကြည်ရမယ့်သူ ရှိပါ့မလား... ဟင်။"
တက်ဂဲ့ယူ နဲ့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိပါတယ်။
"မင်းလည်း ငါတွေးနေတာနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲလား။"
"အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်။"