အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 252 | NovelPing

ဂျင်ဟူး နှင့်အတူ စီလွန်ဟိုတယ်၏ မြေအောက်ထပ်တွင်ရှိသော ဂျပန်စားသောက်ဆိုင်သို့ ကျွန်တော် ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။ ကျွန်တော်တို့ထက် စော၍ ရောက်နှင့်နေသော ဟန်ချန်ယောင်က နှုတ်ဆက်ရန် သူ၏ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်သည်။

“တွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။”

ကျွန်တော်တို့၏ ပထမဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံမှုမှာ X-Cop လေလံပွဲတုန်းက ဖြစ်သည်။ ယခုက ဒုတိယအကြိမ်မြောက် တွေ့ဆုံခြင်းပင်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံးအတွက် အရာများစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကားအိုအက်စ် (CarOS) သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ် (Eunsung Motors) ကမူ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ကာလများကို ဖြတ်သန်းနေရသည်။

သူသည် ယခုအချိန်အထိပင် ရှယ်ယာရှင်များ၏ ကြီးမားသော ဖိအားပေးမှုကို ခံနေရမည်မှာ သေချာပေသည်။

ကိုရီးယား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော အဖြစ်များသည့် ပြဿနာတစ်ခုမှာ စီမံခန့်ခွဲမှုအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း အားနည်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အခြားသော လုပ်ငန်းစုကြီးများနည်းတူ ဟန်ချန်ယောင်မိသားစု၏ ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်မှုမှာ ၅ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာ ရှိသည်။ ထိုမျှ ငယ်မွှားသော ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်မှုဖြင့် လုပ်ငန်းစုတစ်ခုလုံးကို ချုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းက စက်ဝိုင်းပုံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ အပါအဝင် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကွက်လပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် မလွှဲမရှောင်သာ ဦးတည်စေတော့သည်။

သာမန်အချိန်များတွင်မူ ၎င်းသည် ပြဿနာတစ်ခုဟု ထင်ရမည်မဟုတ်သော်လည်း ကုမ္ပဏီ၏ အခြေအနေ ယိုယွင်းလာသည့်အခါ သို့မဟုတ် စီမံခန့်ခွဲမှု အမွေဆက်ခံမှုကြောင့် ပိုင်ဆိုင်မှုပုံစံ ပြောင်းလဲသွားသည့်အခါမျိုးတွင် ဤအားနည်းချက်များက ထွက်ပေါ်လာတတ်ပေသည်။

စားပွဲပေါ်သို့ ငါးကြင်းစိမ်းစပ် (Croaker sashimi) ပန်းကန်တစ်ချပ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ဘာကိစ္စနဲ့ တွေ့ချင်တာပါလိမ့်” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။

သူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလာသည်၊ “ကျွန်တော် CEO ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းခံချင်လို့ပါ။”

သူက အစားအသောက်အတွက် သက်သက်သာသာနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ကျွန်တော် သိပြီးသားဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂျင်ဟူး ကမူ တက်ကြွစွာဖြင့် တို့စရာတူကို အသုံးပြုနေလေပြီ။

“ဘယ်လို အကူအညီမျိုးကို တိတိကျကျ လိုချင်တာလဲ။”

“OTK ဘက်ထရီတွေကို ရယူလိုပါတယ်”

“ယာဉ်ကြီးတွေအတွက် သုံးမယ့် ဘက်ထရီတွေကတော့ ထွက်လာသေးတာ မဟုတ်ဘူးလေ။”

“ဘက်ထရီထုပ် (Battery pack) တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ပြီးဆုံးသလောက် ရှိနေပြီဆိုတာ ကျွန်တော် ကြားထားပါတယ်။ ဆောဆောင်းအက်စ်ဘီ (Seosung SB) ရဲ့ ဆူဝန် (ဆူဝန် (ဆူဝန် (Suwon))) စက်ရုံမှာ မကြာခင် ထုတ်လုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။”

“သတင်းကတော့ တော်တော်စုံတာပဲ။”

ကျွန်တော်တို့က ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အစောပိုင်းကတည်းက ပြောင်းလဲပြီးနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဂျင်ဟူး က ငါးစိမ်းစပ်ကို အငမ်းမရ စားရင်း မေးလိုက်သည်၊ “ဟိုက်ဒရိုဂျင် ကားတွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”

ဟန်ချန်ယောင်က ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးလှသော ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကား စီမံကိန်းမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကားများသည် အားသွင်းချိန်နှင့် မောင်းနှင်နိုင်သည့် အကွာအဝေးတို့နှင့် ပတ်သက်၍ လျှပ်စစ်ကားများထက် သာလွန်သော အားသာချက်များ ရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။ ထို့ကြောင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကားခေတ်ကြီးတစ်ခု တစ်ချိန်ချိန်တွင် ရောက်ရှိလာနိုင်ပေမည်။

သို့သော် နည်းပညာ မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စေကာမူ အချိန်ကိုက် မမှန်ကန်ပါက အလကားသာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီက အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်သာ ပြိုလဲသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကားခေတ်ကြီး ရောက်လာခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။

ယခုအခါ OTK ဘက်ထရီများ ရှိလာခြင်းကြောင့် ထိုသို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေမျိုး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကားဘက်တွင် ရပ်တည်ခဲ့ကြသော မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူများလည်း အပြီးတိုင် ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်သည်။

မဖြေဘဲနှင့် ကျွန်တော်က အခြားသောအကြောင်းအရာတစ်ခုကို စတင်ဆွေးနွေးလိုက်သည်။

“ဒီရက်ပိုင်း လူတိုင်းလိုလို မဟာမိတ်ဖွဲ့နေကြတာကို တွေ့ရတယ်။ ခင်ဗျားတို့ဘက်ကိုလည်း ကမ်းလှမ်းချက်တွေ အတော်များများ ရောက်လာမှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား။”

ရောင်းအားများ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်သည် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူ ငါးဦးစာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ နေရာအမျိုးမျိုးမှ ကမ်းလှမ်းချက်များစွာ ရှိခဲ့မည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော် သူက အဘယ်ကြောင့် ကျွန်တော့်ထံသို့ တကူးတက လာခဲ့ရပါသနည်း။

“မရှိခဲ့ဘူးလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လက်တွဲမယ်ဆိုရင် နံပါတ်တစ်ကုမ္ပဏီနဲ့ လက်တွဲတာက ပိုကောင်းတာပေါ့၊ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။”

ကျွန်တော်သာ ငြင်းပယ်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မငဲ့ကွက်ဘဲ အခြားတစ်ယောက်ယောက်နှင့် လက်တွဲသွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

“လုပ်သားသပိတ်ကို အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။”

ဟန်ချန်ယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“မကြာခင်မှာ အဖြေတစ်ခု ထွက်လာအောင် ကျွန်တော်တို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။”

ကုမ္ပဏီက အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း အလုပ်သမားသမဂ္ဂကမူ အပြင်းအထန် ဖိအားပေးနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကုမ္ပဏီသာ ဤအကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပါက ၎င်းတို့က ပိုမိုများပြားသော တောင်းဆိုမှုများကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်လာကြလိမ့်မည်။

“ခင်ဗျားတို့ ဒီနှစ်ကို ဘယ်လိုပဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါစေဦးတော့၊ နောင်နှစ်ကျရင်လည်း အဲဒီလို အဖြစ်အပျက်မျိုးတွေပဲ ထပ်ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။”

အခြားသော ထုတ်လုပ်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်၏ ထုတ်လုပ်ရေးအလုပ်သမားများ၏ လစာမှာ ထူးကဲစွာပင် မြင့်မားနေသည်။ ဤအချက်သည် ဂျီအမ် (GM)၊ ဘီအမ်ဒဘလျူ (BMW) နှင့် တိုယိုတာ (Toyota) ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်များနှင့် ယှဉ်လျှင်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်ဖြစ်သည်။

အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်သည် ထိုကဲ့သို့သော မြင့်မားသော ကုန်ကျစရိတ်ပုံစံမျိုးသို့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပါသနည်း။

ပထမအချက်မှာ ၎င်းတို့သည် အမြတ်အစွန်းများ ဆက်လက်ရရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ကုမ္ပဏီကလည်း တုံးအနေသည် မဟုတ်ပေ။ ပုံမှန်ဝန်ထမ်းများ၏ လစာများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ပုံမှန်ဝန်ထမ်းခန့်အပ်မှုကို လျှော့ချခဲ့ပြီး ထိုနေရာများကို ပုံမှန်မဟုတ်သော အလုပ်သမားများဖြင့် ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပြည်တွင်း၌ စက်ရုံဆောက်လုပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ခဲ့ပြီး တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် ပြည်ပစက်ရုံများကို ဆက်လက် တိုးချဲ့ခဲ့ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သမဂ္ဂက ပုံမှန်ဝန်ထမ်းများ၏ လစာတိုးမြှင့်ရေးကိုသာ ဂရုစိုက်ခဲ့ပြီး သမဂ္ဂဝင်မဟုတ်သော ယာယီအလုပ်သမားများကိုမူ တာဝန်ယူပေးရန် အကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ပေ။

ထိုထက် ပိုမိုကြီးမားသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ရှယ်ယာရှင်များ၏ ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုပင်ဖြစ်သည်။ သပိတ်မှောက်မှုများကြောင့် စတော့ရှယ်ယာဈေးနှုန်းများ ကျဆင်းသွားသည်ကို မည်သည့်ရှယ်ယာရှင်က လက်ပိုက်ကြည့်နေမည်နည်း။

ဟန်ချန်ယောင်က သူ၏မျက်လုံးများ အရောင်တလက်လက် တောက်လျက်ဖြင့် မေးလာသည်၊ “ခင်ဗျားမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ဖြေရှင်းနည်းလမ်း ရှိလား။”

“အင်း၊ ရေတိုမှာ ထိခိုက်မှုတွေ အများကြီး ရှိလာရင်တောင် ဒီတစ်ခေါက်တော့ သေချာပေါက် ဖြေရှင်းပစ်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ် ထင်တယ်။”

ဟန်ချန်ယောင်နှင့် တွေ့ဆုံမှုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့သည် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဆီသို့ တန်း၍ ထွက်ခဲ့လိုက်ကြသည်။

ဟွန်းဂျူး မမ က ကော်ဖီသောက်ရင်း အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။ ဂျင်ဟူး က အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်—

“အို! နူနာ၊ ကော်ဖီ သောက်လို့ ရလို့လား။”

“ကဖင်းထုတ်ထားတာပါ (Decaf)။”

“ကဖင်းထုတ်ထားတာဆိုရင် ရလို့လား။”

“တစ်နေ့ကို တစ်ခွက်၊ နှစ်ခွက်လောက်ကတော့ ရပါတယ်။”

ဟွန်းဂျူး မမ က သူမလုပ်လက်စ အလုပ်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ ထိုင်နေစဉ်က သိပ်မသိသာလှသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ဗိုက်ကလေး ထင်ရှားလာသည်ကို ကျွန်တော် အသေအချာ ခွဲခြားသိရှိလိုက်ရသည်။

“ဘယ်တွေ သွားလာနေကြတာလဲ။”

“ဟန်ချန်ယောင်နဲ့ သွားတွေ့တာပါ။”

ကျွန်တော့်စကားကြောင့် နူနာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကိုလား။ ဘာကိစ္စနဲ့လဲ။”

“သူတို့က တွေ့ချင်တယ်လို့ တောင်းဆိုလာလို့ပါ။”

ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည့် အကြောင်းအရာများကို အကျဉ်းချုံး ပြောပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အခြေအနေတွေကို အနည်းငယ် ချိန်ညှိဖို့ လိုအပ်နေပြီး၊ နူနာ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးဖို့ လိုမယ်ထင်တယ်။”

ဟွန်းဂျူး မမ က ကျွန်တော့်ကို နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လာသည်။

“အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိပ်မရှုပ်ချင်ဘူးလို့ ထင်ထားတာ၊ ဘာက ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ကို ပြောင်းလဲသွားစေတာလဲ။”

အကြောင်းမှာ အနာဂတ်ကို ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်...

“အင်းလေ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စီးပွားရေးဆိုတာ စီးပွားရေးပဲလေ။ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ လည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးလိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်။”

ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ကို ကျွန်တော်တို့ပဲ ဝယ်ယူဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ဂျင်ဟူး က အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။”

“ကျွန်တော်တို့ဘက်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆယ်ဆန်းဝမ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို တာဝန်ပေးလိုက်မယ်။ နူနာက အခြားဝန်ထမ်းတွေကို စုစည်းပြီး ညွှန်ကြားချက်တွေလောက်ပဲ ပေးလိုက်ရင် ရပါပြီ။”

“နူနာ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ့ကို သွားယုံကြည်ရမှာလဲ။”

ဟွန်းဂျူး မမ က မတတ်နိုင်တော့သည့် ပုံစံဖြင့် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒီမှာတော့ ကလေးအတွက် အနားယူဖို့ ပြောခံထားရပြီးပြီ၊ ခင်ဗျားတို့ကတော့ အလုပ်တွေ တိုးတိုးပေးနေကြပြန်ပြီ။”

အများစုသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် (CEO) များသည် လုပ်သား-စီမံခန့်ခွဲရေး ပြဿနာများနှင့် ပတ်သက်၍ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုအပေါ် ဆိုးကျိုးသက်ရောက်နိုင်သည့်အတွက် တိုက်ရိုက်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းကို ရှောင်ရှားကြလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ဒုတိယအကြိမ် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးပွဲ မစတင်မီ တစ်ရက်အလိုတွင် အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဟန်ချန်ယောင်က မီဒီယာများရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်ထွက်လာပြီး ကုမ္ပဏီ၏ ရပ်တည်ချက်ကို တရားဝင် ကြေညာခဲ့သည်။

“အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်က လက်ရှိမှာ အခက်အခဲ အမျိုးမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး ၎င်းတို့ကို ကျော်လွှားနိုင်ဖို့ ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်နေပါတယ်။ စီးပွားရေး အခြေအနေ ဆိုးရွားလာမှုကြောင့် လစာကို ထပ်မံတိုးမြှင့်ပေးဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ထို့ထက်ပို၍ သမဂ္ဂဝင်တွေရဲ့ သားသမီးတွေကို ဦးစားပေးခန့်အပ်ပေးဖို့ ဥပဒေကြမ်းရေးဆွဲ တောင်းဆိုတာကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက တရားမျှတတဲ့ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေကို ပိတ်ပင်ရာရောက်ပြီး အလုပ်အကိုင် တည်ဆောက်ပုံကို ပိုမိုဆိုးရွားသွားစေနိုင်လို့ပါပဲ။ ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ သမဂ္ဂနဲ့အတူ သင့်လျော်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုတွေ ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

ထိုထုတ်ပြန်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြခဲ့ကြပြီး စားပွဲဝိုင်းတွင်ပင် မထိုင်ရသေးမီကပင် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုများ ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်။

သမဂ္ဂက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သပိတ်မှောက်ရန် မဲခွဲဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြရာ ၉၂ ရာခိုင်နှုန်းသော အားပေးထောက်ခံမှုဖြင့် အပြတ်အသတ် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

သမဂ္ဂခေါင်းဆောင် ဂျူဆောင်းမူက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်၊ “သမဂ္ဂရဲ့ တရားဝင် တောင်းဆိုချက်တွေကို လျစ်လျူရှုခဲ့တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဟန်ချန်ယောင် ကိုယ်တိုင် လာရောက်ပြီး တောင်းပန်တာမျိုး မရှိဘူးဆိုရင်တော့ သပိတ်မှောက်မှုကို ရပ်တန့်ပေးမှာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး!”

ပြည့်ပြည့်ဝဝ သပိတ်မှောက်မှုကြီး စတင်ဖြစ်ပွားလာခဲ့ပြီး ပြည်တွင်းစက်ရုံများရှိ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ခါးပတ်ပတ်လည် (Conveyor belts) အားလုံး လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

နိုင်ငံရေးလောကကမူ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုများကို ပြန်လည်စတင်ကြရန် တစ်သံတည်း တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကုမ္ပဏီဘက်ကလည်း အလျော့မပေးခဲ့သလို သမဂ္ဂဘက်ကလည်း နောက်ဆုတ်မသွားခဲ့ပေ။

အလုပ်သမားအစားထိုးများ ချထားခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သမဂ္ဂက စက်ရုံကို ဝင်ရောက်သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ကုမ္ပဏီဘက်မှ တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်လာခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် အစားထိုးအလုပ်သမားများကိုလည်း ချမထားခဲ့သလို စက်ရုံပိတ်သိမ်းခြင်းကဲ့သို့သော အစွန်းရောက် အစီအမံများကိုလည်း မကျင့်သုံးခဲ့ကြပေ။

ထိုအခြေအနေအတိုင်းပင် တစ်ပတ်မျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

စက်ရုံတစ်ရုံက တစ်ရက်လောက် ရပ်တန့်သွားရုံမျှဖြင့်ပင် ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။ ဆုံးရှုံးမှုများမှာ တစ်စထက်တစ်စ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပြီးပြည့်စုံသော မော်တော်ယာဉ်ထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံတစ်ခု ရပ်တန့်သွားသောအခါ ၎င်းကို ပံ့ပိုးပေးနေသည့် အစိတ်အပိုင်းလုပ်ငန်းသုံး စက်ရုံအားလုံးပါ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ထိုမျှနှင့်လည်း မပြီးဆုံးသေးပေ။ စက်ရုံနယ်မြေတစ်ဝိုက်ရှိ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် ဈေးဆိုင်တန်းများမှာလည်း အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်ကိုသာ အဓိက မှီခိုနေကြရခြင်းဖြစ်ပေရာ စားသောက်ဆိုင်များ အပါအဝင် ဆိုင်အစုံအလင်မှာပါ ယာယီပိတ်သိမ်းလိုက်ကြရလေသည်။

အရောင်းပြခန်းများထဲတွင် ပြသထားသော ကားများအထိပါ အကုန်ရောင်းချခဲ့ရပြီး ရောင်းရန်ကားဟူ၍ တစ်စီးမှ မကျန်တော့ပေ။ ပြည်ပစက်ရုံများမှာမူ ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေကြပြီး လုံလောက်သော ပစ္စည်းလက်ကျန်များ ရှိနေသော်လည်း အလုပ်သမား-စီမံခန့်ခွဲရေး သဘောတူညီချက်များအရ ဤပမာဏများကို နိုင်ငံတွင်းသို့ တင်သွင်းလာ၍ မရနိုင်ပေ။

ကားများ အရောက်နောက်ကျလာသည်နှင့်အမျှ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားပြီးသား ဖောက်သည်များထံမှ မကျေနပ်ချက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ကားများကို မည်သည့်အချိန်တွင် ရမည်ဟူ၍ အာမခံချက်လည်း မရှိပေ။ စောင့်ဆိုင်းရသည်ကို ငြီးငွေ့လာကြသော ဖောက်သည်များမှာ စာချုပ်များကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ကြပြီး အခြားကုမ္ပဏီများ၏ ကားများကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ကြ သို့မဟုတ် တစ်ပတ်ရစ်ကားဈေးကွက်ဘက်သို့ လှည့်ပြောင်းသွားခဲ့ကြသည်။

တစ်ပတ်ရစ်ကားဈေးကွက်မှာမူ မထင်မှတ်ထားဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ တစ်ပတ်ရစ်ကား ရောင်းဝယ်ရေးသမားများက ရေပန်းစားသော မော်ဒယ်များအတွက် ဈေးနှုန်းများကို အမြန်ပင် မြှင့်တင်ခဲ့ကြသည်။

အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်၏ အကျပ်အတည်းမှာ ကိုရီးယားနိုင်ငံအတွင်း ၎င်းတို့၏ ဈေးကွက်ဝေစုကို တိုးမြှင့်လိုကြသော ပြိုင်ဘက်များအတွက် ကောင်းမွန်သော အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် စက်ရုံများရှိကြသော ဂျီအမ် (GM) နှင့် ရီနိုး (Renault) တို့က ၎င်းတို့၏ စက်ရုံများကို စွမ်းအင်အပြည့်ဖြင့် လည်ပတ်ကာ ထွက်ကုန်ပမာဏများကို အလုံးအရင်းဖြင့် ထုတ်လွှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ တင်သွင်းလာသော ကားအရောင်းဆိုင်များကလည်း ၎င်းတို့၏ ရုံးချုပ်များနှင့် ဆက်သွယ်ကာ တင်သွင်းမှုပမာဏကို တိုးမြှင့်နိုင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။

သမဂ္ဂခေါင်းဆောင် ဂျူဆောင်းမူ တစ်ယောက် စိတ်ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်လောက်ဆိုလျှင် ဖြူစင်သောအလံကို မထောင်ပြကြရုံရှိသေး၊ ညှိနှိုင်းလိုသည့် ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြောဆိုလာကြရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကုမ္ပဏီဘက်ကမူ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ ပြသလာခြင်း မရှိပေ။

သူက ယိမ်းယိုင်နေကြသော သမဂ္ဂဝင်များကို ငြိမ်ကျသွားအောင် ချော့မော့ပြောဆိုခဲ့သည်။

“နည်းနည်းလောက်ပဲ ထပ်စောင့်လိုက်ကြရအောင်၊ ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ အလျှော့မပေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ဆက်ပြီး သည်းခံနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ သေချာပေါက် အနိုင်ရမှာပါပဲ!”

နိုင်ငံအလိုက် အမြတ်အစွန်းများကို သီးခြား ထုတ်ပြန်ကြေညာလေ့ မရှိကြသော်လည်း ကိုရီးယားနိုင်ငံအတွင်းရှိ အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်၏ အမြတ်ရာခိုင်နှုန်းမှာ ပြည်ပထက် အဆများစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေကြောင်းကို လူတိုင်း ကောင်းကောင်း သိရှိကြသည်။

ဤသည်မှာ ကားဈေးနှုန်းများကို ကြီးမြင့်စေသော ပြည်တွင်းဈေးနှုန်း ခွဲခြားဆက်ဆံမှုကြောင့်သာမက အရောင်းကွန်ရက်နှင့် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးစနစ်များ ကောင်းမွန်စွာ တည်ဆောက်ထားပြီး ဖြစ်ခြင်း၊ ကားအမှတ်တံဆိပ်အပေါ် လူသိများမှုနှင့် နှစ်သက်အားပေးမှု မြင့်မားနေခြင်းတို့ကြောင့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေး စရိတ်စကများကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သပိတ်မှောက်မှု ကြာမြင့်လာပြီး ပြည်တွင်းအရောင်းအဝယ်များပါ လုံးဝရပ်တန့်သွားသည်နှင့်အမျှ ယခင်ကတည်းက ထိုးဆင်းနေခဲ့သော စတော့ရှယ်ယာဈေးနှုန်းမှာ ထပ်မံ၍ ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

ရှယ်ယာရှင်များ ဒေါသပေါက်ကွဲကာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ရှယ်ယာရှင်များနှင့် လူငယ်ရှယ်ယာရှင်များပါ မလုပ်ကိုင်တတ်ကြကြောင်း ဝေဖန်ရှုတ်ချခဲ့ကြသည်။

ဟန်မင်ဂူးသာ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက အခြေအနေမှာ ယခုထက် အနည်းငယ် ပိုမိုကောင်းမွန်လာနိုင်ပေမည်။ သူသည် ကိုရီးယားစီးပွားရေးကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်ကို ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟန်ချန်ယောင်ကမူ ယခုအချိန်အထိ သိသာထင်ရှားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

စီအီးအို (CEO) အသစ်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုစွမ်းရည်အပေါ် သံသယအကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည့် အချိန်အခါမျိုးတွင် ပြည့်ပြည့်ဝဝ သပိတ်မှောက်မှုကြီး၏ ပြဿနာက ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟန်ချန်ယောင်မှာ အဓိကရှယ်ယာရှင်များကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက်တွေ့ဆုံကာ နားချပြီး နှစ်သိမ့်မှုပေးခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ကျွန်တော်လည်း အိုတီကေ ဘက်ထရီ (OTK Battery) ၏ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မည့် အစီအစဉ်နှင့် အနာဂတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အစီအစဉ်များကို မီဒီယာများသို့ တရားဝင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။

“CarOS က ဆူဆောင်းဂရုနဲ့ အခြားကုမ္ပဏီများစွာနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အာရှဒေသမှာ ဘက်ထရီနဲ့ လျှပ်စစ်ကား ထုတ်လုပ်ရေး ရှုပ်ထွေးစုံလင်တဲ့ စက်မှုဇုန်တွေကို တည်ဆောက်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်။ လက်ရှိမှာတော့ လျာထားနယ်မြေတွေအဖြစ် နိုင်ငံအချို့ကို သုံးသပ်စစ်ဆေးနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။”

ထိုအခါ သတင်းထောက်များက အပြေးအလွှား မေးခွန်းများ ထုတ်လာကြသည်။

“ဦးဆောင်လျာထားတဲ့ နေရာတွေက ဘယ်နေရာတွေလဲ ခင်ဗျား။”

“အဲဒီထဲမှာ ကိုရီးယားလည်း ပါဝင်နေပါသလား။”

“ကိုရီးယားမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရော ရှိပါသလား။”

ကျွန်တော်က ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ပြောလိုက်သည်—

“ကိုရီးယား မော်တော်ယာဉ် လုပ်ငန်းက ကုန်ကျစရိတ် မြင့်မားတဲ့ တည်ဆောက်ပုံနဲ့ မကြာခဏ သပိတ်မှောက်မှုတွေ ရှိနေတာကြောင့် အန္တရာယ် အရမ်းများပါတယ်။ သတိရှိတဲ့ ဘယ်သူ့မှာမှ လက်ရှိ အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်ရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ကိုရီးယားမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုစိတ် ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

– ဘာလဲ။ ကန်ဂျင်ဟူး က သမဂ္ဂကို တမင်တကာ ထပ်ပြီး ကဲ့ရဲ့လိုက်တာလား။

– WTF, ကန်ဂျင်ဟူး ဘာလုပ်မလို့လဲဟ။

– သမဂ္ဂက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

– ကန်ဂျင်ဟူး က ချေဘိုလ်တွေနဲ့ ပေါင်းပြီး သူတို့လိုပဲ ဖြစ်သွားပြီပဲ။

– မင်းတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ။ ကန်ဂျင်ဟူး က ဝူဆောင်းလုပ်ငန်းစု သမဂ္ဂကို ကူညီပေးခဲ့ပြီး အဲဒီကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကိုတောင် ထောင်ထဲ ပို့ခဲ့တာလေ။

– ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂကိုကျမှ ဒီလိုမျိုး လုပ်နေရတာလဲ။

– ဝူဆောင်းလုပ်ငန်းစု သမဂ္ဂနဲ့ အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂက အတူတူပဲလား။ သာမန်ပြည်သူနဲ့ မှူးမတ်မျိုးရိုးလောက် ကွာခြားချက်ကြီး ရှိနေတာပေါ့။

– ကန်ဂျင်ဟူး က ကုမ္ပဏီဘက်ကနေ ရပ်တည်ပြီး သမဂ္ဂဖြိုခွဲရေးမှာ ရှေ့တန်းကနေ ပါဝင်နေတယ်။ အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂက အလုပ်သမားတွေအားလုံးရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် အဆုံးထိ တိုက်ပွဲဝင်သွားမှာပါ!

– အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက်သက်သက် မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ တခြားအလုပ်သမားတွေကို သူတို့တိုက်ပွဲထဲ ဆွဲသွင်းနေကြတာလဲ။

– မင်းတို့ရဲ့ သပိတ်ကြောင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေတဲ့ ပံ့ပိုးပေးသူတွေဘက်က အလုပ်သမားတွေကို မစဉ်းစားပေးကြဘူးလား။

– စက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ အမြဲတမ်းမဟုတ်တဲ့ အလုပ်သမားတွေ ငတ်သေတော့မယ်လေ!

– အဲဒီလောက် လစာများများစားစား ရနေပြီးမှ ကိုယ့်သားသမီးတွေကိုပါ အလုပ်ခန့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုတာက လွန်လွန်းမနေဘူးလား။

– ကိုယ့်အဖေ ကြာရှည်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီမှာ သားသမီးတွေကို အလုပ်ခန့်ပေးမယ်ဆိုရင် ကုမ္ပဏီအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှု ပိုရှိရှိနဲ့ လုပ်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အလကားနေရင်း ဝင်ခန့်ခိုင်းနေတာမှ မဟုတ်တာ၊ အရည်အချင်းရှိရင် ဦးစားပေးခန့်ခွဲပေးဖို့ တောင်းဆိုတာပါ။ ဒါက ကုမ္ပဏီအတွက်လည်း အကျိုးရှိပါတယ်။

– ဒါက စကားပြောနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခွေးချေးပြောနေတာလား။

– ထိပ်တန်း ခွေးချေးမျိုးပဲ။

– အဲတော့ သမဂ္ဂမှာ ကုမ္ပဏီအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုတွေ ပြည့်နေလို့ သပိတ်မှောက်နေကြတာပေါ့လေ။ နောင်မျိုးဆက်တွေအထိ သပိတ်မှောက်သွားမယ်လို့သာ တရားဝင် ကြေညာလိုက်တော့။

– ကုမ္ပဏီအတွက် နှစ်ပေါင်း ၁၅ ကျော် ပေးဆပ်ခဲ့တာတွေကိုရော အနည်းဆုံးတော့ စဉ်းစားပေးဖူးရဲ့လား။

– မင်းတို့ပြောတာ နားထောင်ရတာနဲ့များ အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ်က မင်းတို့ကို အတင်းဆွဲခေါ်လာပြီး တစ်ပြားမှ မပေးဘဲ အဓမ္မခိုင်းစားနေသလိုပဲ ဖြစ်နေတယ်။ ကိုယ့်ဆန္ဒနဲ့ကိုယ် ကုမ္ပဏီထဲ ဝင်လာပြီး လစာယူရင်း အလုပ်လုပ်နေတာပဲလေ၊ ဘာတွေများ ပေးဆပ်ခဲ့ရလို့လဲ။

– ဟန်မင်ဂူးလည်း သူ့သားကို ဥက္ကဋ္ဌရာထူး လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တာပဲ၊ ဘာလို့ သမဂ္ဂကိုပဲ အပြစ်တင်နေကြတာလဲ! ငါတို့ ဘာအမှားလုပ်မိလို့လဲ။

– အဲဒါကြောင့် ချေဘိုလ်တွေကို ဝေဖန်ကြတာပေါ့။ မင်းတို့ကလည်း အတူတူပဲ လုပ်နေတာပဲဟာ၊ အဲဒါကြောင့် ဝေဖန်ခံနေရတာပေါ့။

– ဟားဟား၊ အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂရဲ့ ယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင် လက်ရှိ ဥက္ကဋ္ဌနေရာမှာ ပတ်ဆီဟြောင်းရဲ့ သားက ရှိနေရမှာပေါ့။

– ပြီးတော့ လွှတ်တော်အမတ်တွေလည်း သူတို့ရဲ့ သားသမီးတွေကို အချိုးကျ ကိုယ်စားလှယ်တွေအဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပေးသင့်တယ်။

– ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ လွှတ်တော်အမတ်တွေလည်း နိုင်ငံအတွက် ပေးဆပ်ခဲ့ကြတယ်လို့ တွေးနေကြမှာပဲ၊ အဲဒီလောက်တော့ သူတို့အတွက် လုပ်ပေးသင့်တယ်။

အင်တာနက်စာမျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း တိတ်ဂ្យုက ကျွန်တော့်ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်—

“အင်တာနက်ပေါ်မှာ မင်းကို မုန်းတီးနေကြတာတွေနဲ့ ဒီကနေ့လည်း ပြည့်နှက်နေပြန်ပြီ။”

“……”

ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် ကွန်မန်းတွေကို မဖတ်တာ ဖြစ်သည်။

ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ ကိုရီးယားနိုင်ငံအတွင်း ကျွန်တော့်လောက် အမုန်းခံရတဲ့သူ ရှိသေးရဲ့လားလို့ တွေးမိတယ်။ တမင်တကာကို အမုန်းတွေ လိုက်ဝယ်နေရသလိုတောင် ခံစားရတယ်။

ကျွန်တော့်ပြောဆိုချက်များကြောင့် အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂသာမက သတ္တုလုပ်သားများ သမဂ္ဂ (Metal Workers’ Union) ပါ ထကြွလာခဲ့ကြသည်။ (အောင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂမှာ သီးခြားလွတ်လပ်သော သမဂ္ဂတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သတ္တုလုပ်သားများ သမဂ္ဂ၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သည်။)

သတ္တုလုပ်သားများ သမဂ္ဂက သမဂ္ဂဖြိုခွဲရေး လုပ်ရပ်များကို ချက်ချင်းရပ်တန့်ရန် တောင်းဆိုသည့် ကြေညာချက်တစ်စောင် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ဆူဝန် (ဆူဝန် (ဆူဝန် (Suwon))) မြို့တွင် လူထုဆန္ဒပြပွဲ ပြုလုပ်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းတို့သည် မိဘများအဖွဲ့ချုပ် (Parent Federation) ကဲ့သို့ အသိတရားမဲ့သူများ မဟုတ်ကြဘဲ ဆန္ဒပြရန်အတွက်ပါ တရားဝင် ခွင့်ပြုချက် ရယူထားခဲ့ကြသည်။

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ စက်ရုံများတွင် လုပ်ကိုင်လာခဲ့ကြသော အလုပ်သမားများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို လျှော့တွက်၍ မရပေ။ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ကြသည့် ဗီဒီယိုဖိုင်များကို ကြည့်လိုက်လျှင် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် အင်အားပြည့်ဝနေသည့် တပ်ကြပ်တပ်သား ရဲဘော်များပင် ယင်ကောင်များကဲ့သို့ လဲကျသွားကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အတိတ်ကလိုမျိုး ထိုသို့သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမျိုးက ယခုခေတ်တွင် အလွန်ရှားပါးလှပေသည်။

“ကုမ္ပဏီရှေ့မှာ ဆန္ဒပြတာတွေ လုပ်လို့ ရပါ့မလား ခင်ဗျား။”

“သမ္မတနိုင်ငံတော် ကိုရီးယားဆိုတာက စုဝေးခွင့်နဲ့ ဆန္ဒပြခွင့် လွတ်လပ်ခွင့် ရှိတဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ မဟုတ်လား။”

ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကိုတော့ ကျွန်တော် လေးစားပါသည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ၎င်းတို့က ကုမ္ပဏီရှေ့တွင် ဆန္ဒပြမည်ဟု ဆိုလာမှတော့ ကျွန်တော်လည်း လက်ပိုက်ကြည့်နေ၍ မဖြစ်ပေ။

ဝန်ထမ်းများကို ညွှန်ကြားချက် ပေးလိုက်သည်။

“မနက်ဖြန်ကစပြီး ဆန္ဒပြပွဲ ပြီးဆုံးတဲ့အထိ အားလုံး အိမ်ကနေပဲ အလုပ်လုပ်ကြပါ။ ရုံးကို လုံးဝ မလာကြနဲ့။”