SUV ကားလောကမှာ နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ Cheongryong Motors ဟာ IMF အကျပ်အတည်းကာလမှာ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာလည်း ပြန်လည်နာလန်မထူနိုင်ခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးမှာတော့ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ Shanghai Automotive Industry Corporation (SAIC) ဆီကို ရောင်းချလိုက်ရပါတယ်။
ဝယ်ယူတဲ့အချိန်တုန်းက SAIC ဟာ ကားသစ်တွေထုတ်လုပ်ဖို့နဲ့ Cheongryong Motors ကို ပြန်လည်ရှင်သန်လာအောင် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးမယ်လို့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ကတိပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝယ်ယူမှုပြီးဆုံးတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ သဘောထားက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ဆိုတာ ဝေးစွ၊ Cheongryong Motors ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နည်းပညာတွေကို လုယူဖို့ပဲ အသည်းအသန် ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ နည်းပညာအားလုံးကို စုပ်ယူသွားပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအဖွဲ့လိုမျိုး အဓိကဝန်ထမ်းတွေကို တခြားကုမ္ပဏီတွေဆီ ပြောင်းရွှေ့ခိုင်းကာ တန်ဖိုးမရှိတော့တဲ့အချိန်မှာ ပြန်ရောင်းချခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီကာလအတွင်းမှာ Cheongryong Motors ရဲ့ အရောင်းနဲ့ အမြတ်ငွေတွေဟာ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး ဝန်ထမ်းအများအပြားလည်း အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အမြတ်အစွန်းတွေကို လုယူပြီး ထွက်ပြေးဖို့သက်သက်ပဲလို့ ပြောရင် မှားမယ်မထင်ပါဘူး။
Eunsung Motors တစ်ခုလုံးကို တရုတ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ဝယ်ယူဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ တရုတ်ဌာနခွဲကိုပဲ သီးသန့်ဝယ်ယူဖို့ဆိုတာကတော့ လုံးဝဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပါ။
ကိုရီးယားမှာ အမျိုးမျိုး ဝေဖန်ခံနေရပေမဲ့ Eunsung Motors ရဲ့ နည်းပညာဟာ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီပါတယ်။ Eunsung Motors ထက် နည်းပညာသာလွန်တဲ့ Mercedes-Benz၊ BMW၊ Toyota တို့လို ကုမ္ပဏီတွေကတော့ ဝယ်ယူဖို့ လိုအပ်မယ်လို့ မထင်ပေမဲ့ တရုတ်ကားထုတ်လုပ်သူတွေအတွက်တော့ တံတွေးကျစရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။
Eunsung Motors ရဲ့ အခြေအနေက အခုထိတော့ အဲဒီလောက် မဆိုးရွားသေးသလို CEO နဲ့ အမှုဆောင်အရာရှိတွေကလည်း အဲဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ချမှာမဟုတ်ပေမဲ့ ရှယ်ယာရှင်တွေကတော့ တခြားနည်းနဲ့ တွေးကောင်းတွေးနိုင်ပါတယ်။
ကုမ္ပဏီ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့အချိန်မှာ ရှယ်ယာရှင်တွေက အမြတ်မထွက်တဲ့ ပြည်ပလုပ်ငန်းတွေကို ရောင်းချပြီး ငွေပြန်ဖော်ချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့ကို မျက်ကန်းတစ္ဆေမကြောက် ကန့်ကွက်နေလို့ မရပါဘူး။
တကယ်တော့ ဆိုးရွားတဲ့ နမူနာတွေ အများကြီးရှိနေပေမဲ့ ကုမ္ပဏီအများအပြားဟာ တရုတ်ဆီကို ရောင်းချခံခဲ့ရပြီးသားပါ။ Kumho Tire တောင်မှ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က တရုတ်ရဲ့ Doublestar ဆီကို လက်လွှဲပေးခဲ့ရတာပါ။
ဒီတစ်ခါလည်း အမြတ်တွေယူပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားနေပေမဲ့ ဝယ်ယူဖို့ ကမ်းလှမ်းလာတာက တရုတ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုပဲ ရှိတာကြောင့် မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်ခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော် Daryl ကို ပြောလိုက်ပါတယ်။
“အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပေးထားပါ။ တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်လာတော့မယ့် အရိပ်အယောင်တွေ တွေ့ရင် ကျွန်တော့်ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ။”
“နားလည်ပါပြီ။”
ဗီဒီယိုကွန်ဖရင့် ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ မျက်နှာပြင် မီးပိတ်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော် ကိုင်ထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ချလိုက်ပြီး ကုလားထိုင်မှာ မှီထိုင်ရင်း တွေးတောနေမိပါတယ်။
ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဒီနှစ်ကို အချိုးအကွေ့တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ကြပါတယ်။ ဒီနှစ်ကစပြီး နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေးနဲ့ စီးပွားရေးမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မှာပါ။
တကယ်တော့ အဲဒီပြောင်းလဲမှုတွေက ကြာမြင့်စွာကတည်းက စတင်ခဲ့ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာပါ။ အခုတော့ အဲဒါတွေက မျက်နှာပြင်ပေါ်ကို ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ပေါက်လာတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
မော်တော်ကားဈေးကွက်မှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။
CarOS က ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ ကားတွေကို ထုတ်လုပ်လိုက်တာနဲ့ OTK သုတေသနဌာနက OTK ဘက်ထရီတွေကို တီထွင်လိုက်တာက အဲဒီပြောင်းလဲမှုကို မီးစတောက်ပေးလိုက်တာပါ။
Nphone ထွက်လာပြီးနောက်မှာ တခြားကုမ္ပဏီတွေက Gooble ရဲ့ Andromeda အုပ်စုဆီကို အလုအယက် ပြေးသွားကြသလိုပဲ၊ အနာဂတ်ကားတွေကို ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းနဲ့ တီထွင်နေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကလည်း တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်လာကြပါတယ်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှာဆိုရင် Nikola၊ Arriver၊ Gooble၊ GM၊ Ford စတာတွေ၊ ဂျပန်မှာဆိုရင် Toyota၊ Honda၊ SFT Bank စတာတွေနဲ့ ဥရောပမှာဆိုရင် Daimler၊ BMW၊ Volkswagen Group၊ PSA Group စတာတွေက မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားကြပါတယ်။
Taek-gyu က ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
“ကျွန်တော်တို့ပဲ အဖယ်ခံထားရတာလား။”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နဲ့ Seosung SB တို့နဲ့ လက်တွဲထားတာပဲလေ။”
CarOS ရဲ့ ဈေးကွက်ဝေစုက အခုထိတော့ သိပ်မပြောပလောက်သေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း နေရာအနှံ့က ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ စောင့်ကြည့်ခြင်းနဲ့ ဟန့်တားခြင်းတွေကို ခံနေရပါတယ်။
ကျောက်ခေတ်က ကျောက်တုံးတွေ ကုန်သွားလို့ ပြီးဆုံးသွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။
နည်းပညာသစ်တွေ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့အခါ ရှိပြီးသား နည်းပညာတွေက သဘာဝအတိုင်းပဲ ကျဆင်းသွားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရပါတယ်။
Nphone ထွက်လာတုန်းကလည်း သူ့ရဲ့ရောင်းအားက စုစုပေါင်း မိုဘိုင်းဖုန်းရောင်းအားရဲ့ ရာခိုင်နှုန်းအနည်းငယ်ပဲ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ စမတ်ဖုန်းတွေက ဖီးချားဖုန်းတွေကို တွန်းထုတ်ပြီး ဈေးကွက်ကို သိမ်းပိုက်သွားခဲ့တာပါ။
Nokia က ဖီးချားဖုန်းတွေကို ကောင်းကောင်း မထုတ်နိုင်လို့ ပျက်စီးသွားတာလား။ လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က တခြားကုမ္ပဏီတွေထက် ပိုကောင်းတဲ့ ဖီးချားဖုန်းတွေကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့လို့ ပျက်စီးသွားတာပါ။ ဒါကြောင့် တခြားကုမ္ပဏီတွေက စမတ်ဖုန်းတွေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ အာရုံစိုက်နေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့က ဖီးချားဖုန်းတွေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ထုတ်လုပ်နေခဲ့တာပါ။
ကြေးခေတ်နဲ့ သံခေတ် ရောက်လာတာတောင်မှ ပိုကြီးပြီး ပိုခမ်းနားတဲ့ ကျောက်လက်နက်တွေကိုပဲ ဆက်ထုတ်နေသလိုမျိုးပါပဲ။
လက်ရှိ မော်တော်ကားလုပ်ငန်းဟာ နောက်တစ်ခေတ်ကို ကူးပြောင်းနေတဲ့ အဆင့်မှာ ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီဖြစ်စဉ်ထဲမှာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်နိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက ခေတ်သစ်ကို ကြိုဆိုရမှာဖြစ်ပြီး မလုပ်နိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကတော့ သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားမှာပါ။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့အတွက် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြတာပါ။
***
ကျွန်တော်တို့ အလုပ်သိမ်းပြီး အိမ်ပြန်ရောက်လာကြပါတယ်။
“ညစာက တရုတ်အစားအစာ စားကြမလား။”
“ကောင်းပြီလေ။”
ဒီလောက်ဖြစ်နေမှတော့ တရုတ်စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလောက် ဝယ်လိုက်ရင် ကောင်းမလားလို့တောင် တွေးမိတယ်။
ကျွန်တော် သက်သောင့်သက်သာရှိတဲ့ အဝတ်အစားတွေ လဲလိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ပါတယ်။ ဘီယာဗူးကို သောက်ပြီး အမောဖြေနေတုန်းမှာပဲ အစားအစာတွေ ရောက်လာပါတယ်။
“ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ကို အမြဲအားပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဝန်ဆောင်မှုအနေနဲ့ ကြော်ထားတဲ့ ဖက်ထုပ်တွေ ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ။”
“အော်၊ ကျေးဇူးပါပဲ။”
Taek-gyu က အစားအစာတွေကို စားပွဲပေါ်တင်ပြီး ထုပ်ပိုးထားတဲ့ အိတ်တွေကို ဖောက်လိုက်ပါတယ်။
“မမ မမ ဘယ်လိုနေလဲ။”
“မနေ့က Henry နဲ့ ဆေးရုံသွားပြတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ပြောတယ်တဲ့။”
ဟွန်းဂျူး မမ ရဲ့ ဗိုက်က သိသိသာသာကို ထွက်လာပါပြီ။ အခုဆိုရင် ခါးမြင့်စကတ်တွေအစား ပွတဲ့ ဂါဝန်တွေကိုပဲ ဝတ်ပါတယ်။ အခုထိ အလုပ်လုပ်နေတုန်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်ပိုမဆင်းတော့ဘဲ အလုပ်ချိန်ပြည့်ရင် ပြန်ပါတယ်။ Ellie ပြောပြတာတော့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဝန်ထမ်းတွေက ဌာနခွဲမန်နေဂျာ အလုပ်စောစောပြန်တာကို အရမ်းပျော်နေကြတယ်တဲ့။
Henry က အလုပ်သိမ်းချိန်ရောက်တာနဲ့ ဘေးအဆောက်အအုံဆီကို ချက်ချင်း ပြေးသွားတတ်ပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းမှာ သူ့မျက်နှာက အရောင်တောက်နေတာပါပဲ။ သူ ဘယ်လောက်တောင် ပျော်နေလဲဆိုတာ အရင်က ဘယ်လိုများ သည်းခံလာခဲ့လဲဆိုတာတောင် မသိတော့ပါဘူး။
“ပြောင်းရွှေ့ဖို့က ဘယ်တော့လဲ။”
“လာမယ့် စနေနေ့။ အဲဒီနေ့အတွက် အချိန်ပေးထားနော်။ ကျွန်တော်တို့ သွားပြီး ပစ္စည်းသေတ္တာတွေ ဝိုင်းသယ်ပေးရမယ်။”
“……ဟင်။”
ပြောင်းရွှေ့ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုလောက် ဝယ်လိုက်ရင် ရောမလား။ ဒါပေမဲ့ ပြောင်းရွှေ့တဲ့နေ့မှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီပေးတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဓလေ့တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဟွန်းဂျူး မမ နဲ့ Henry တို့ တကယ်ပဲ အတူတူ နေထိုင်ကြတော့မှာဆိုတာကို တွေးကြည့်မိပါတယ်။ ဒါကိုကြည့်ရတာ ကံကြမ္မာဆိုတာ တကယ်ရှိပုံရပါတယ်။
ကျွန်တော် သတင်းကြည့်ဖို့ TV ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။
Eunsung Motors သပိတ်သတင်းက အခုပဲ ထွက်လာပါတယ်။ သမဂ္ဂက လက်ရှိမှာ သပိတ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဆင်နွှဲနေပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ညှိနှိုင်းမှုမှာ သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို လက်မခံရင် အကြီးစား သပိတ်မှောက်မယ်လို့ ကြေညာထားပါတယ်။
ဒါဟာ Han Chan-young ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ် လုပ်ခလစာနဲ့ စုပေါင်းညှိနှိုင်းမှုပါပဲ။ သမဂ္ဂခေါင်းဆောင်အတွက်လည်း အတူတူပါပဲ။ နှစ်ဖက်စလုံးက အာဏာပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ အရှုံးမပေးဖို့ ကြိုးစားနေကြပုံပါပဲ။
ဒီလုပ်ခလစာနဲ့ စုပေါင်းညှိနှိုင်းမှုရဲ့ အကြီးမားဆုံးပြဿနာကတော့ သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ သားသမီးတွေကို ဦးစားပေးခန့်အပ်ရေး ကိစ္စပါပဲ။ မီဒီယာတွေကလည်း အဲဒီအပိုင်းကိုပဲ အဓိကထား ဖော်ပြနေကြပါတယ်။
Taek-gyu က အံ့သြတကြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
“သူတို့က အလုပ်အကိုင်ဆက်ခံရေးဆိုတဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးကို ဘယ်လိုများ ရလာတာလဲ။ ဒါက မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေ ရာထူးတွေကို အမွေဆက်ခံတာနဲ့ ဘာများကွာခြားလို့လဲ။”
ဒါကြောင့် သူတို့ကို မင်းမျိုးမင်းနွယ်သမဂ္ဂလို့ ခေါ်တာများလား။
ဒါဟာ ရှေးရိုးစွဲမီဒီယာတွေက ဖန်တီးထားတဲ့ ပုံစံသွင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာတော့ သင့်တော်တယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။
သမဂ္ဂဘက်ကတော့ ဒါဟာ ကုမ္ပဏီအတွက် ဒီသမျှကာလပတ်လုံး အနစ်နာခံပေးခဲ့မှုအတွက် သဘာဝကျတဲ့ အစားထိုးခံစားခွင့်တစ်ခုဖြစ်တယ်လို့ အကြောင်းပြကြပါတယ်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ဆီလျော်သလို ထင်ရပေမဲ့ သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။
ဒီ منط ကသာ မှန်မယ်ဆိုရင် အစိုးရကလည်း အနှစ် ၁၅ နှစ်နဲ့အထက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ အများပြည်သူဝန်ထမ်းတွေရဲ့ သားသမီးတွေကို ဦးစားပေးခန့်အပ်မယ်ဆိုရင် ဘယ်ပြည်သူက လက်ခံမှာလဲ။
ဒီခေတ်မှာ ကိုရီးယားနိုင်ငံရဲ့ လူငယ်လက်မဲ့ပြဿနာက ကြီးမားနေပြီး ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ အလုပ်အကိုင်ပြိုင်ဆိုင်မှုနှုန်းက ၁၀၀ နဲ့ ၁ ထက်တောင် ပိုများနေပါေတာ့တယ်။ သဘာဝကျကျနဲ့ပဲ သာမန်လျှောက်ထားသူတွေအနေနဲ့ သမဂ္ဂအဝင်သည်တွေရဲ့ သားသမီးတွေကို အလုပ်အကိုင်ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ကျော်တက်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒါဟာ အခြားအလုပ်ရှာဖွေနေသူတွေရဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေကို လုယူတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုပါပဲ။
Taek-gyu က ဆက်ပြီး ညည်းတွားပါတယ်။
“မိဘတွေက ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေဆိုရင် သားသမီးတွေလည်း ကုမ္ပဏီကြီးမှာပဲ လုပ်ကြရမယ်၊ မိဘတွေက အသေးစားနဲ့ အလတ်စား ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေဆိုရင် သားသမီးတွေလည်း ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အသေးစားနဲ့ အလတ်စား ကုမ္ပဏီတွေမှာပဲ လုပ်ရမယ်ပေါ့။ မိဘတွေရဲ့ နောက်ခံဆိုတာလည်း ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုလား။”
ကျွန်တော် ရင်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိပါတယ်။
ဒီနိုင်ငံက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒါက Eunsung Motors မှာမှ ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။
သမဂ္ဂရဲ့ ဖိအားကြောင့် အလားတူ အပိုဒ်တွေ ထည့်သွင်းထားတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ Eunsung Motors သမဂ္ဂကလည်း အဲဒါကို နမူနာယူပြီး သူတို့ကိုလည်း အတူတူပဲ ဆက်ဆံသင့်တယ်လို့ ငြင်းခုံနေကြတာပါ။
ဒါကြောင့် ကုမ္ပဏီကြီးတွေက ကိုရီးယားမှာ စက်ရုံတွေ တည်ဆောက်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေကြပြီး အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ အလုပ်အကိုင်တွေက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားနေပါတယ်။ လူငယ်တွေ အလုပ်အကိုင်ရဖို့ ပိုခက်ခဲလာတာနဲ့အမျှ သမဂ္ဂတွေက အလုပ်အကိုင် ဆက်ခံရေးကို ပိုပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွယ်ကပ်နေကြပါတယ်။
“Eunsung Motors ရဲ့ အရောင်းစာရင်းတွေက အခု ကျဆင်းနေတာလေ၊ အဲဒီလို သပိတ်မှောက်နေတာ ဖြစ်ပါ့မလား။”
“ဘယ်ဖြစ်မလဲ၊ မဖြစ်ပါဘူး။”
“CarOS သမဂ္ဂက အဲဒီလောက် မဆိုးတာ တော်သေးတာပေါ့။”
ရှေးတုန်းကဆိုရင် အမေရိကန် မော်တော်ကားသမဂ္ဂကလည်း တော်တော်လေး ရန်လိုတတ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းကြောင့် ကြီးမားတဲ့ ကုမ္ပဏီသုံးခု ပြိုလဲသွားပြီး ကျယ်ပြန့်တဲ့ အကြီးစား ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုတွေ နောက်ဆက်တွဲ ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ အမေရိကန်အစိုးရက အများပြည်သူဆိုင်ရာ ရန်ပုံငွေတွေ ထောက်ပံ့ပေးရေးအတွက် ကုမ္ပဏီရော သမဂ္ဂပါ နှစ်ဘက်စလုံးကို လိုက်လျောပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။
ဒီအချိန်မှာ အမေရိကန် အလုပ်သမားတွေက ကုမ္ပဏီသာ ပြိုလဲသွားရင် အလုပ်အကိုင်တွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ ထင်ရှားတဲ့ အမှန်တရားကို သဘောပေါက်လာကြပါတယ်။
အဲဒီနောက်ပိုင်းကစပြီး အမေရိကန် မော်တော်ကားအလုပ်သမားတွေဟာ လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းလာကြပါတော့တယ်။ အမေရိကန် မော်တော်ကားသမဂ္ဂက လုပ်ခလစာနဲ့ စုပေါင်းညှိနှိုင်းမှုတွေကို လေးနှစ်တစ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ပြီး သပိတ်မှောက်တာတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားပါတယ်။ သူတို့ဟာ တိုက်ခိုက်ရေးသမဂ္ဂ မဟုတ်ဘဲ အတူတကွ ကြီးပွားတိုးတက်ရေးသမဂ္ဂ အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတောင် ကိုရီးယား မော်တော်ကားသမဂ္ဂကတော့ ရန်လိုတဲ့လမ်းကြောင်းပေါ်ကို ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့ပါတယ်။
အကြောင်းကတော့ ဒီလိုလုပ်ရင်တောင် ကုမ္ပဏီက ဒေဝါလီခံမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ယုံကြည်ချက် သူတို့မှာ ရှိနေလို့ပါပဲ။
အဲဒီကြားထဲမှာ ပုံမှန်ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ပျမ်းမျှလုပ်ခလစာက ဝမ် သန်း ၁၀၀ နီးပါးအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဝမ် သန်း ၁၀၀ ဆိုတာ ကြားလို့ကောင်းပေမဲ့ ဒီထဲကို လူမှုဖူလုံရေးနဲ့ သက်သာချောင်ချိရေး အကျိုးခံစားခွင့် အမျိုးမျိုးကို ထပ်ထည့်လိုက်ရင် ကုမ္ပဏီရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးက ပိုပြီး ကြီးမားလာပါတယ်။
အလုပ်သမားတွေအနေနဲ့ မြင့်မားတဲ့ လုပ်ခလစာတွေ ရရှိတာက သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ሴမစ်ကွန်ဒクターတွေလို လုပ်သားခအချိုးအစား နည်းပါးတဲ့ တန်ဖိုးမြင့် စက်မှုလုပ်ငန်းမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သာမန်ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းက ဒီလိုကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားတဲ့ အဆောက်အအုံကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ ခက်ခဲဖို့ ဆိုတာက ရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး။
အခြေအနေတွေ ကောင်းနေချိန်မှာတော့ ဒီပြဿနာက အဲ့ဒီလောက် မဆိုးရွားပေမဲ့ အရောင်းစာရင်းတွေ ကျဆင်းလာတဲ့အခါမှာတော့ ပြဿနာတွေက ချက်ချင်း ပေါ်လာပါတော့တယ်။ လုပ်ခလစာတွေက တက်ဖို့တော့ လွယ်ပေမဲ့ ချဖို့က လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒါက ရယ်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပါပဲ။
ကိုရီးယားမှာ နှစ်စဉ်လုပ်ခလစာ ဝမ် သန်း ၄၀ နဲ့တောင် အလုပ်လုပ်လိုတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေပေမဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကတော့ မြင့်မားတဲ့ လုပ်သားခတွေကြောင့် နိုင်ငံခြားကို ထွက်သွားကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် လုပ်သားခလိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့အတွက် ပုံမှန်ဝန်ထမ်းတွေကို မခန့်တော့ဘဲ မူလပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အချိန်ပိုင်းဝန်ထမ်းတွေကိုပဲ ဆက်ပြီး တိုးမြှင့်နေကြပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကိုရီးယားမှာ အလုပ်အကိုင်တွေ တိုးမလာဘဲ ရှိနေတဲ့ အလုပ်အကိုင်တွေကလည်း ကွဲပြားခြားနားလာပြီး အစွန်းရောက်လာကြပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကလည်း မဟုတ်၊ သမဂ္ဂတွေကလည်း မဟုတ်၊ အစိုးရကလည်း မဟုတ်ပါဘူး... ဘယ်သူမှလည်း အဲဒါကို မထိရဲကြပါဘူး။
စားသောက်နေရင်းနဲ့ ကျွန်တော် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေမိပြီး Taek-gyu က ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။
“ဘာလဲ။ ဘာလို့ အဲဒီလို ကြည့်နေတာလဲ။”
“မင်း သူတို့ကို ကူညီပေးတော့မလို့ မဟုတ်ဘူးမလား။ လုံးဝ မလုပ်နဲ့နော်။”
“……။”
ကျွန်တော်တို့တွေက နစ်နာခဲ့ရတာလေ၊ ဘာလို့ မင်းက လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေရတာလဲ။
“Oracle က မင်းကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ပြောလိုက်တာလား။”
“အဲဒီလို ခံစားချက်မျိုးတော့ ရတယ်။”
Taek-gyu က ကျွန်တော့်ကို ဆက်ပြီး မေးမြန်းပါတယ်။
‘အဲဒီလိုဆိုရင် အဲဒီအတိုင်းပဲပေါ့၊ မဟုတ်ရင်လည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့၊ ဘာက ‘အဲဒီလို ခံစားချက်မျိုး’ လဲ။ Oracle က တိတိကျကျ ဘာပြခဲ့လို့လဲ။’
“အဲဒါကတော့……”
Taek-gyu က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ကြားတဲ့အခါ အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။
“ဘာလဲ။ အဲဒါ တကယ်ပဲလား။”
“အင်း။”
ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတဲ့ Oracle ကို ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်ပါတယ်။
-CarOS အုပ်စု၊ Eunsung Motors ကို လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုအဖြစ် သိမ်းပိုက်-
***
မော်တော်ကားလုပ်ငန်းလို စကေးကြီးမားတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမျိုးလောက် အကျိုးအမြတ်ကြီးမားတဲ့ နယ်ပယ်က အလွန်ရှားပါတယ်။ ကျွမ်းကျင်သူတွေက အနာဂတ်မှာ မော်တော်ကားဈေးကွက်ဟာ ပြိုင်ဆိုင်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ့် ကုမ္ပဏီအနည်းငယ်ဆီကိုသာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့ကြပါတယ်။
ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ စကားအတိုင်း မဟုတ်ရင်တောင်မှ ကုမ္ပဏီတွေကြားမှာ ပေါင်းစပ်မှုတွေနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုတွေက အခုချိန်မှာတောင် တက်ကြွစွာ ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။
GM မှာ Chevrolet၊ Cadillac၊ GMC၊ Buick နဲ့ GM Korea စတဲ့ လုပ်ငန်းခွဲတွေ ရှိပြီး၊ BMW Group မှာ MINI နဲ့ Rolls-Royce ရှိကာ၊ Volkswagen Group မှာ Skoda၊ Audi၊ Porsche၊ Bentley နဲ့ Lamborghini စတဲ့ လုပ်ငန်းခွဲတွေ ရှိပါတယ်။
GM က Daewoo Motors ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး Renault က Samsung Motors ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သလိုပါပဲ၊ CarOS ကလည်း ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်လာတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အခြားမော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူတစ်ဦးကို မသိမ်းပိုက်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။
“အဲဒီထဲက တစ်ခုက Eunsung Motors လား။”
“ဖြစ်နိုင်တယ်။”
Oracle က အနာဂတ်ကို ပြသပါတယ်။
ရလဒ်ကို ကျွန်တော် သိပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ငန်းစဉ်က အဲဒီကို ပို့ဆောင်ပေးမှာလဲ။
“ဒါဆိုရင် Eunsung Motors က အရင်ဆုံး ဒေဝါလီခံရမှာပေါ့၊ ဟုတ်လား။”
“ဒါဆိုရင် တရုတ်က အရင်ဆုံး လက်လှမ်းချင်မှာပေါ့။ အလုခံလိုက်ရတဲ့ နည်းပညာတွေနဲ့ ဒေဝါလီခံထားတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်လို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ။”
Taek-gyu က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ မေးပါတယ်။
“အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ သူတို့ကို ကူညီပေးလိုက်လို့ အနာဂတ်က ပြောင်းသွားရင်ရော။ Eunsung Motors က ဒေဝါလီမခံဘဲ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အောင်မြင်သွားရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“အဲဒါက ပြဿနာပဲလေ……”
Oracle ကို မြို့တိုင်းမြင်တိုင်း ကျွန်တော် ဒီလို အကျပ်အတည်းမျိုးနဲ့ အမြဲ ကြုံရပါတယ်။
အနာဂတ်က ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပြောင်းလဲလို့ရတာလား။ ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတဲ့ အနာဂတ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ်လုပ်ရပ်တွေကိုပါ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနေတာလား၊ မဟုတ်ဘူးလား။ အတင်းအကျပ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် Oracle မှားသွားအောင် လုပ်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
ဒီအပိုင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားဖို့ လိုအပ်ပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် Oracle က အခုထိ တစ်ခါမှ မမှားခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါမှာလည်း အဲဒါကို မယုံကြည်ဘဲ နေနိုင်မလား။
အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌ ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ အာရှဈေးကွက်မှာ ထုတ်လုပ်ရေး အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု လိုအပ်တယ်ဆိုတာလည်း အမှန်တရားတစ်ခုပါပဲ။ တရုတ်က အစိုးရအဆင့်မှာကို အနာဂတ်ကားတွေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် အရာရာကို ပုံအန်ထားပြီး ဂျပန်ကလည်း Toyota နဲ့ Honda လိုမျိုး ရိုးရာစွမ်းအားကြီးတွေနဲ့ ဈေးကွက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒီအချက်မှာ အရေးအကြီးဆုံး စဉ်းစားရမယ့်အရာကတော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် အကျိုးအမြတ် ရှိမရှိ ဆိုတာပါပဲ။
အနာဂတ်က မပြောင်းလဲသမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့ကို အကောင်းဆုံး အခြေအနေနဲ့ သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် ပိုကောင်းပါတယ်။
Taek-gyu က လက်ပိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
“အင်း၊ ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ဟာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့ ဟုတ်လား။”
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် Eunsung Motors နဲ့ ပတ်သက်ချင်စိတ်က သိပ်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ Oracle ပေါ်လာပြီဆိုတော့ လျစ်လျူရှုထားလို့ မရပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို အရင်ဆုံး သွားပြီး လက်လှမ်းချင်စိတ်ကတော့ သိပ်မရှိလှပါဘူး။ သူတို့က အကူအညီအရင်မတောင်းဘဲနဲ့ပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ Han Chan-young ဆီကနေ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာပါတော့တယ်။
[မင်္ဂလာပါ ကန်ဂျင်ဟူး ဥက္ကဋ္ဌခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်ကတော့ ဦးဇွင်းဆောင်းမော်တော်ကားက ဟန်ချန်ယုပါခင်ဗျ။]
“ဟုတ်ကဲ့၊ အတော်ကြာပြီပဲဗျ။”
[အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ခဏလောက် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးလို့ ရမလားခင်ဗျ။]