အီဆောင်းမော်တာ ပျဉ်းတက်စက်ရုံ။
ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းပေါ်တွင် ကားများ တရွေ့ရွေ့ ရွေ့လျားနေပြီး အလုပ်သမားများကလည်း အစိတ်အပိုင်းများကို လက်သွက်သွက်ဖြင့် တပ်ဆင်နေကြသည်။
ဘန်မူဟျော့နှင့် ဂျိုမင်ဆော့တို့သည် ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်လျက် အလုပ်လုပ်နေကြသည်။ သူတို့လုပ်ရသည့်အလုပ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ကွာခြားချက်မှာ ဘန်မူဟျော့က ညာဘက်ဘီးကို တပ်ဆင်နေပြီး ဂျိုမင်ဆော့က ဘယ်ဘက်ဘီးကို တပ်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး၏ လုပ်ခလစာ ကွာခြားချက်မှာ လေးဆကျော်မျှ ရှိနေသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းချင်း မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘန်မူဟျော့သည် အီဆောင်းမော်တာ၏ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ဂျိုမင်ဆော့မှာမူ စာချုပ်ဖြင့် ခေါ်ယူထားသော အလုပ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အီဆောင်းမော်တာစက်ရုံတွင် အလုပ်လုပ်နေသော်လည်း အီဆောင်းမော်တာ၏ ဝန်ထမ်းမဟုတ်ဘဲ အလုပ်သမားခေါ်ယူရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ လက်အောက်ခံသာ ဖြစ်သည်။ လစာကိုလည်း ထိုကုမ္ပဏီမှသာ ထုတ်ယူရသည်။
ဘန်မူဟျော့၏ နှစ်စဉ်လစာမှာ ဝမ်သန်း ၁၀၀ ကျော်ရှိသော်လည်း ဂျိုမင်ဆော့၏ နှစ်စဉ်လစာမှာ ဝမ်သန်း ၃၀ ပင် မပြည့်ပေ။
အလုပ်သမားခေါ်ယူရေး ကုမ္ပဏီအတွက် ကော်မရှင်ခများကို နုတ်လိုက်ပါက လက်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ရောက်လာသည့်ငွေမှာ တစ်လလျှင် ဝမ် ၂ သန်းကျော်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ဂျိုမင်ဆော့က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
‘ဒါကတော့ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းနဲ့ ယာယီဝန်ထမ်းကြားက ကွာခြားချက်ပဲပေါ့။’
လစာမှာ မများလှသော်လည်း ဤပမာဏဖြင့်ပင် အလုပ်လုပ်ချင်သူများ တန်းစီနေကြသည်။ အလုပ်အကိုင် မရသေးသည့် သူငယ်ချင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ယခုလို နေရာမျိုး ရထားသည်မှာပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
နားချိန်ရောက်သောအခါ ဂျိုမင်ဆော့သည် အပြင်သို့ထွက်ကာ ဆေးလိပ်သောက်ခန်းတွင် ဆေးလိပ် ဝင်သောက်သည်။ ချွေးများကို သုတ်ရန် ထိုင်လိုက်စဉ် ဘန်မူဟျော့က သူ၏အနားသို့ ရောက်လာပြီး စည်သွတ်ဘူးဖြင့် ကော်ဖီတစ်ဘူး လာပေးသည်။
“ဒါလေး သောက်လိုက်ပါဦး။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ဂျိုမင်ဆော့က နှစ်လက်ဖြင့် ရိုရိုသေသေ လက်ခံလိုက်သည်။
ဘန်မူဟျော့သည် သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဆေးလိပ်တစ်လိပ် မီးညှိလိုက်သည်။
“ပင်ပန်းတယ် မဟုတ်လား။ ကားစက်ရုံဆိုတာ လွယ်တဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူးလေ။”
“အာ... ဟုတ်ကဲ့။”
‘ဒါတောင် အလိုအလျောက်စနစ်တွေက တော်တော်လေး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား။’
သူသည် ဤနေရာသို့ မရောက်ခင်က စက်ရုံအမျိုးမျိုးကို ပြောင်းရွှေ့ လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ပင်ပန်းသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း အသေးစားနှင့် အလတ်စား စက်ရုံများနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ မိုးနှင့်မြေလို ကွာသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ကုမ္ပဏီကြီးများ၏ စက်ရုံများသည် ဥပဒေအရ သတ်မှတ်ထားသော နားချိန်များကို တိတိကျကျ ပေးလေ့ရှိသည်။
“နောက်တစ်ပတ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ပထမဆုံးလစာ ထုတ်ရတော့မှာပေါ့။ ရလာရင် ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ။”
“ကျွန်တော့်မှာ ကျောင်းစရိတ်ချေးငွေတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးလို့ပါ။ အဲဒါတွေကို အရင်ဆုံး အကြွေးဆပ်ရမှာပါ။”
“အော်... ဟုတ်လား။ ဘယ်တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရခဲ့တာလဲ။”
“ကျွန်တော် ချုံဘွတ်ပြည်နယ်က ချောင်းဆန်းတက္ကသိုလ်ကနေ ဘွဲ့ရခဲ့တာပါ။”
ချောင်းဆန်းတက္ကသိုလ်မှာ ဒေသတွင်း တက္ကသိုလ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ တကယ်လို့သာ နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်တစ်ခုခုက ဘွဲ့ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် ဤကဲ့သို့ လစာနည်းနည်းဖြင့် အလုပ်လုပ်နေရမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘန်မူဟျော့၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားသည်။
“အာ... တကယ်လား။ ကျွန်တော့်သားလည်း ချောင်းဆန်းတက္ကသိုလ်မှာ တက်နေတာ။ ကြည့်ရတာ မင်းက ကျွန်တော့်သားရဲ့ အကြီးတန်းကျောင်းသား ဖြစ်နေတာပဲ။ ဘွဲ့ရတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။”
“သုံးနှစ်ရှိပါပြီခင်ဗျ။”
“အေးပါကွာ။ ကျွန်တော့်သားလည်း နောက်နှစ်ဆိုရင် ဘွဲ့ရတော့မှာ။”
ဂျိုမင်ဆော့ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် အီဆောင်းမော်တာ၏ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းများသည် မိမိတို့၏ သားသမီးများအတွက် ကုမ္ပဏီထံမှ ပညာသင်စရိတ် ထောက်ပံ့မှု ရရှိကြသည်။ (အကယ်၍ သားသမီးများက တက္ကသိုလ်မတက်ပါက ငွေသားဖြင့် ပေးအပ်သည်။)
‘ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူကတော့ ကျောင်းစရိတ်ချေးငွေတွေ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။’
ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားသူများကဲ့သို့ လူ့လောကထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အကြွေးများဖြင့် ရုန်းကန်နေရမည့် ဒုက္ခမျိုး ကြုံရမည်မဟုတ်ပေ။
နားချိန်ကုန်ခါနီးတွင် အလုပ်သမားသမဂ္ဂဝင်တစ်ဦးက လက်ခုပ်တီးကာ အော်ပြောလိုက်သည်။
“ကဲ... အားလုံးပဲ။ ဒီနေ့ ညနေ ၂ နာရီအထိပဲ အလုပ်လုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိကြတယ်မလား။ အချိန်စေ့တာနဲ့ အားလုံး အလုပ်ရပ်ပြီး အပြင်ထွက်ကြမယ်!”
“ဟုတ်ကဲ့!”
တက်ကြွစွာ ပြန်ဖြေကြသည့် အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းများနှင့် မတူဘဲ ဂျိုမင်ဆော့တို့ကဲ့သို့သော ယာယီဝန်ထမ်းများ၏ မျက်နှာများမှာမူ ညှိုးနွမ်းနေကြသည်။
လက်ရှိတွင် ပျဉ်းတက်စက်ရုံသည် အဖွဲ့ (၁) နှင့် အဖွဲ့ (၂) အလှည့်ကျဖြင့် သပိတ်မှောက်မှုများ ပြုလုပ်နေသည်။ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းများသည် သပိတ်မှောက်နေသည့်တိုင် အခြေခံလစာကို ပုံမှန်ရရှိနေကြသော်လည်း ယာယီဝန်ထမ်းများမှာမူ မရရှိကြပေ။ သပိတ်မှောက်မှု ကြာရှည်ပြီး တစ်ပတ်လျှင် အလုပ်ချိန် ၁၅ နာရီ မပြည့်ပါက အပတ်စဉ် အားလပ်ရက်အတွက် လစာပင် ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။
နားချိန်ပြီးနောက် အလုပ်များ ပြန်စကြသည်။
ဂျိုမင်ဆော့သည် မိမိ၏အခြေအနေမှာ တာယာတစ်လုံးနှင့် ဆင်တူသည်ဟု ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။
အင်ဂျင်များ သို့မဟုတ် ဂီယာဘောက်စ်များသည် ပျက်စီးသွားလျှင် ငွေကုန်ခံ၍ ပြုပြင်ကြသည်။ သို့သော် တာယာများမှာမူ ဟောင်းနွမ်းသွားလျှင် သို့မဟုတ် ပေါက်သွားလျှင် အသစ်လဲလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။
နောက်နှစ်နှစ်ဆိုရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ။
သူသည် အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲခွင့်ရပါ့မလား၊ သို့မဟုတ် အလုပ်အသစ်ကိုပဲ ထပ်ရှာရဦးမလား။
မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်နေသည့် ဘန်မူဟျော့တွင်လည်း စိုးရိမ်စရာများစွာ ရှိနေသည်။ သူသည် အီဆောင်းမော်တာသို့ လူငယ်ဘဝကတည်းက ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းဆိုသည့် သဘောတရားပင် မရှိသေးပေ။ အကြောင်းမှာ ကုမ္ပဏီသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အလိုအလျောက် အမြဲတမ်းဝန်ထမ်း ဖြစ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူသည် IMF အကျပ်အတည်းကာလအတွင်း လုပ်ငန်းပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရပြီး ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကာလအတွင်း၌လည်း အခက်အခဲများကို သည်းခံကျော်ဖြတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ အငြိမ်းစားယူရန် နှစ်နှစ်ပင် မလိုတော့ပေ။ အခြားသူများက အငြိမ်းစားယူရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း ဘန်မူဟျော့မှာမူ ထိုမျှအထိ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။
သူသည် ကိုယ်ပိုင်အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ထားပြီး စုဆောင်းထားသည့်ငွေများလည်း ရှိသည်။ အငြိမ်းစားယူချိန်တွင်လည်း လုပ်သက်ဆုကြေးငွေနှင့် ပင်စင်လစာကို ရရှိဦးမည်။ ဤပမာဏမျှဆိုလျှင် လုံလောက်သည်ထက် ပိုသည်မဟုတ်သည့်တိုင် အိမ်ထောင်သည်တစ်စုံအတွက် အငြိမ်းစားဘဝကို ဖြတ်သန်းရန် လုံလောက်ပေသည်။
သူ စိုးရိမ်နေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ၏သားအတွက် ဖြစ်သည်။
နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်များမှ ဘွဲ့ရထားသူများပင် အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေကြသည့် လက်ရှိအခြေအနေတွင် ဒေသတွင်း တက္ကသိုလ်တစ်ခုမှ ဘွဲ့ရလာသည့် သူ၏သားသည် တကယ်ပဲ အလုပ်ကောင်းတစ်ခု ရနိုင်ပါ့မလား။
မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဂျိုမင်ဆော့၏ မျက်နှာသည် သူ၏သား၏ မျက်နှာနှင့် ထပ်တူကျနေသယောင် ထင်ရသည်။
‘သမဂ္ဂခေါင်းဆောင် ကန်ဂျင်ဟူး ဒီတစ်ခါတော့ အောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ပါစေ။’
***
အလုပ်ဆင်းချိန်တွင် သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များမှာ နေရာတစ်ခုတွင် စုဝေးကြသည်။ သမဂ္ဂခေါင်းဆောင်များက ရိုက်နှိပ်ထားသော လက်ကမ်းစာစောင်များကို ဝေငှကြသည်။
အီဆောင်းမော်တာ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေသဖြင့် စတင်တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ အကြီးမားဆုံးသော အကျပ်အတည်း ဖြစ်သည်ဟူသော ပြောဆိုမှုများပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။ မီဒီယာများကလည်း အီဆောင်းမော်တာ၏ အခြေအနေကို စိုးရိမ်ကြောင်း ဖော်ပြနေကြပြီး နိုင်ငံရေးလောကမှလည်း သပိတ်မှောက်မှုများကို လျှော့ချပေးရန် တောင်းဆိုထားသည်။
ကုမ္ပဏီ အကျပ်အတည်းဖြစ်နေသည်ဆိုခြင်းမှာ တစ်ဖက်တွင် ကုမ္ပဏီကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိအားပေးပြီး မိမိတို့လိုချင်သည်ကို ရယူနိုင်မည့် ရွှေ အခွင့်အရေး ဖြစ်နေသည်။
ကုမ္ပဏီဘက်က ရောင်းအားကျဆင်းခြင်းနှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အမြတ်ငွေ လျော့နည်းခြင်းကို အကြောင်းပြကာ သမဂ္ဂ၏ တောင်းဆိုချက်များကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး သမဂ္ဂကလည်း စက်ရုံလေးရုံတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သပိတ်မှောက်မှုများကို စတင်ခဲ့သည်။
ဤစက်ရုံများသည် လက်ရှိတွင် ရေပန်းစားနေသည့် အသေးစား SUV ကားများနှင့် အလတ်စား ကားများကို ထုတ်လုပ်သည့် လိုင်းများရှိသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ကားအလုံအလောက် မထွက်ရှိနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးတွင် သပိတ်မှောက်မှုများ ထပ်မံဖြစ်ပွားပါက ကားတင်ပို့မှုများ နောက်ကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး စားသုံးသူများ၏ ကန့်ကွက်မှုများလည်း ထွက်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာသည်။
သမဂ္ဂ၏ အမြင်အရ ၎င်းမှာ အနည်းဆုံးသော သပိတ်မှောက်မှုဖြင့် အများဆုံးသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရယူနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် သမဂ္ဂခေါင်းဆောင် ကန်ဂျင်ဟူး သည် ပျဉ်းတက်စက်ရုံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဥလ်ဆန်စက်ရုံများကို သွားရောက်ပြီးနောက် ဤနေရာသို့ တန်းရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ညှိနှိုင်းမှုများ၏ တိုးတက်မှုကို သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များအား ရှင်းပြခဲ့သည်။
အီဆောင်းမော်တာ သမဂ္ဂခေါင်းဆောင်၏ အာဏာမှာ သာမန်အမှုဆောင်အရာရှိတစ်ဦးနှင့် မခြားနားပေ။ သူတို့ ရရှိသည့် အကျိုးခံစားခွင့်များမှာလည်း မနည်းလှပေ။
သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များသည် မဲပေးစနစ်ဖြင့် သမဂ္ဂခေါင်းဆောင်ကို ရွေးချယ်ကြပြီး သမဂ္ဂခေါင်းဆောင်က အဖွဲ့ဝင်များကို ကိုယ်စားပြုကာ ကုမ္ပဏီနှင့် ညှိနှိုင်းမှုများ ပြုလုပ်ရသည်။
ဂျိုဆောင်းမူသည် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးပမ်းပြီးနောက် ယခုအကြိမ်တွင်မှ သမဂ္ဂခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သမဂ္ဂက တောင်းဆိုထားသည့် အချက်များမှာ အခြေခံလစာ ၇ ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးရန်၊ အသားတင်အမြတ်ငွေ၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို စွမ်းဆောင်ရည်အလိုက် အပိုဆုကြေးအဖြစ် ပေးအပ်ရန်နှင့် အငြိမ်းစားယူရမည့် အသက်အရွယ်ကို ၆၅ နှစ်အထိ တိုးမြှင့်ပေးရန်တို့ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သမဂ္ဂ၏ တောင်းဆိုချက်များသာ အတည်ဖြစ်ခဲ့ပါက အီဆောင်းမော်တာ၏ ပျမ်းမျှလစာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်သန်း ၁၀၀ ကျော်လွန်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤညှိနှိုင်းမှုတွင် ပို၍အရေးကြီးသည့် အကြောင်းအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။
လက်ရှိတွင် အငြိမ်းစားယူရတော့မည့် သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များစွာ ရှိနေသည်။ လစာက ရာခိုင်နှုန်းအနည်းငယ် တိုးလာလျှင်ပင် ထိုလစာကို ဆက်လက်ရရှိနိုင်မည့် ကာလမှာ နှစ်အနည်းငယ်မျှပင် မရှိတော့ပေ။
သူတို့သည် နှစ်စဉ် သပိတ်မှောက်ပြီး ရုန်းကန်နေကြရသော်လည်း လက်ရှိအလုပ်အကိုင်အတွက်မူ ကျေနပ်နေကြသည်။ ဤမျှကောင်းမွန်သော အလုပ်မျိုးကို အခြားနေရာတွင် ရှာရန်ခက်ခဲကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့ လိုချင်သည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
ထိုအရာမှာ ဤကောင်းမွန်သော အလုပ်ကို မိမိတို့၏ သားသမီးများထံ လက်ဆင့်ကမ်းပေးရန်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သမဂ္ဂသည် တောင်းဆိုချက်များထဲတွင် ‘လုပ်သက် ၁၅ နှစ်နှင့်အထက်ရှိသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး အငြိမ်းစားယူသည့်အခါ ၎င်း၏ သားသမီးများထဲမှ အနည်းဆုံး တစ်ဦးကို ဦးစားပေးခန့်အပ်ရမည်’ ဟူသော အချက်ကို ထည့်သွင်းထားသည်။
သမဂ္ဂခေါင်းဆောင် ဂျိုဆောင်းမူက သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များရှေ့တွင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ သားသမီးတွေကို ဦးစားပေးခန့်အပ်မယ့် အစီအစဉ်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ကိုင်ကြမယ်!”
“ဝါး!”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များအားလုံး လက်ခုပ်တီးကာ အော်ဟစ်ကြသည်။
ထိုကဲ့သို့သော အချက်များမှာ ယခုထိလည်း ရှိနေသည်။ ‘သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး လုပ်ငန်းခွင် မတော်တဆမှုကြောင့် သေဆုံးပါက မိသားစုဝင် တစ်ဦးကို ခန့်အပ်ရမည်’ ဟူသော အချက်မျိုး ရှိသည်။ ထိုနည်းလမ်းဖြင့် အလုပ်ခန့်ခဲ့သည့် ဖြစ်စဉ်များ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ကြီးမားသည့် ကုမ္ပဏီစက်ရုံများတွင် လုပ်ငန်းခွင် မတော်တဆမှုကြောင့် သေဆုံးရသည့် ဖြစ်စဉ်မျိုးက ဘယ်လောက်များ ရှိနေလို့လဲ။
ဘန်မူဟျော့က လက်ကိုမြှောက်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။
“ဟန်မင်ဂူးတောင် ဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို သူ့သားဆီ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့တာပဲ၊ ငါတို့ကရော ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ!”
အခြားသော သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များကလည်း ထောက်ခံကြသည်။
“ကုမ္ပဏီအတွက် ၁၀ နှစ်ကျော်တိုင်အောင် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခဲ့တာ၊ ငါတို့သားသမီးတွေကို အလုပ်ခန့်ပေးတာက သဘာဝကျတာပေါ့!”
“အီဆောင်းမော်တာမှာ မျိုးဆက်လိုက် အလုပ်လုပ်ချင်တာက မှားလို့လား!”
“တခြား ကုမ္ပဏီကြီးတွေလည်း အကုန်လုပ်နေတာပဲ!”
အကယ်၍ ထိုတောင်းဆိုချက်များသာ အတည်ဖြစ်ခဲ့ပါက သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ သားသမီးများသည် အထူးသဖြင့် အရည်အချင်းမပြည့်မီခြင်းမျိုး မရှိပါက အီဆောင်းမော်တာ၏ ဝန်ထမ်းအဖြစ် အလိုအလျောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ဤခေတ်ကာလတွင် အလုပ်အကိုင် ရှားပါးနေသည့်အချိန်၌ ဤအရာထက် ပိုကောင်းသည်မှာ မရှိတော့ပေ။
တစ်စုံတစ်ယောက်၏ သားသမီးက ယာယီဝန်ထမ်းအဖြစ် အလုပ်လုပ်နေရသည်မှာ စိတ်မကောင်းစရာ ဖြစ်သော်လည်း မတတ်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူတို့ကိုယ်ပိုင် သားသမီးများ ထိုကဲ့သို့ ဘဝမျိုးဖြင့် နေထိုင်ရမည်ကိုမူ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တားဆီးရပေမည်။
သားသမီးအတွက် စိုးရိမ်စိတ်ဆိုသည်မှာ လူတိုင်းအတွက် အတူတူပင် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် လူထုအမြင်မှာ အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်လှသည်မဟုတ်ပေ။ အလုပ်အကိုင် လက်ဆင့်ကမ်းခြင်းနှင့် ခေတ်သစ် အမ်ဆောဂျဲ (မျိုးရိုးလိုက် အလုပ်ခန့်အပ်မှု အခွင့်ထူး) ဟူသော စကားလုံးများပင် ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ မကြာသေးခင်က ပြောဆိုချက်တွေက ပြဿနာ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။”
OTK ကုမ္ပဏီ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး က ကြားနာပွဲတွင် အီဆောင်းမော်တာ၏ ထုတ်လုပ်မှုလုပ်သားများ၏ လစာမှာ အလွန်မြင့်မားလွန်းကြောင်း ထောက်ပြခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် လူထုအမြင်မှာ ခဏတာ ဆူညံနေခဲ့သည်။
အီဆောင်းမော်တာ သမဂ္ဂက တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ငြင်းဆိုချက် ထုတ်ပြန်ကာ မီဒီယာများသို့ ဝါဒဖြန့်စာများ ဝေငှခဲ့သော်လည်း လူထု၏ ဝေဖန်မှုများမှာ လွယ်လွယ်နှင့် ငြိမ်ကျသွားခြင်း မရှိပေ။
သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များအားလုံးက မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။
“ဟေ့ကောင်၊ အဲဒီ ကန်ဂျင်ဟူး က ဘယ်သူမို့လို့ ငါတို့အလုပ်ထဲ နှာခေါင်းဝင်ရှုပ်နေတာလဲ။”
“သူ့ကုမ္ပဏီကိုပဲ ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲပါစေလား၊ တခြားကုမ္ပဏီကို ဘာလို့ လာပြောနေရတာလဲ။”
“အုပ်စုတူရင် အတူတူပဲပေါ့၊ သူလည်း အမှုဆောင်ပဲလေ၊ နောက်ဆုံးတော့ ချေဘိုးလ်တွေဘက်ပဲ ပါမှာပေါ့။”
“စက်ရုံမှာ တစ်ခါမှ အလုပ်မလုပ်ဖူးတဲ့ ကောင်က!”
အလုပ်သမားသမဂ္ဂများပင် လူထုအမြင်ကို လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အခြေအနေ ပိုမိုဆိုးရွားမလာမီ ညှိနှိုင်းမှုများကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန် စီစဉ်နေကြသည်။
သမဂ္ဂခေါင်းဆောင် ဂျိုဆောင်းမူက ပြောသည်။
“ဒီညှိနှိုင်းမှုမှာ ငါတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို လက်မခံဘူးဆိုရင် စက်ရုံအားလုံး အလုံးစုံ သပိတ်မှောက်မယ်။ သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များအားလုံး အမြင့်ဆုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။”
***
ကုမ္ပဏီသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တက်ဂျူက မေးလိုက်သည်။
“မင်း ခုနက အိုရာကယ်ကို တွေ့လိုက်တယ်မလား။”
“အေး။”
သတိကောင်းသည့်ကောင်။
“တွေ့တာ ကြာပြီ။ သူ ပျောက်သွားပြန်ပြီ ထင်နေတာ။”
“လအနည်းငယ် ရှိပြီလေ။”
ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက အဆင်ပြေနေပုံရသည်။
“သူ ဘာပြောသွားသေးလဲ။”
ကျွန်တော် ခုနက တွေ့ခဲ့ရသော အိုရာကယ်ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။
“သူက အီဆောင်းမော်တာနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာက ကောင်းတယ်လို့ ပြောသွားတယ်။”
တက်ဂျူက ငေးမောသွားသည်။
“လေအိတ်အကျပ်အတည်းတုန်းက တစ်ခါ ကူညီပေးထားပြီးပြီလေ၊ သူတို့က နောက်ထပ် ဘာတွေ ထပ်လိုချင်နေသေးတာလဲ။”
“ငါလည်း အဲဒါပဲ ပြောချင်တာ။”
ကျွန်တော့်မိသားစုက အီဆောင်းမော်တာကြောင့် ဒေဝါလီခံခဲ့ရသည်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အဖေကလည်း အဲဒီအကြောင်းရင်းကြောင့်ပဲ ဆုံးပါးသွားခဲ့ရတာ။
ထိုစဉ်က ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ ဟန်မင်ဂူးက အနားယူသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ အနားမယူမီတွင် ထိုဖြစ်စဉ်၌ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သည့် ဝန်ထမ်းအားလုံးကို အရေးယူခဲ့ပြီး မိတ်ဖက်ကုမ္ပဏီများထံမှ နည်းပညာ ခိုးယူခြင်းကို တားမြစ်ခဲ့သည်။
သူက အပြစ်အားလုံးကို သူယူပါ့မယ်၊ အီဆောင်းမော်တာကိုတော့ သနားစိတ်နဲ့ ကြည့်ပေးပါလို့ ဆိုလိုချင်ပုံရသည်။
ဒီလိုကြည့်ရတာ အသက်ကြီးတာက အလကားတော့ မဟုတ်ဘူးလား။
ကိုရီးယား၏ လက်ရှိ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု အခြေအနေမှာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောရလျှင်ပင် မကောင်းလှပေ။ ကားစက်ရုံ တစ်ရုံ၊ နှစ်ရုံလောက်သာ ပိတ်သွားမည်ဆိုပါက ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်း အခြေအနေသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။
အီဆောင်းမော်တာသည် လေအိတ်ပြန်လည်သိမ်းဆည်းမှု အကျပ်အတည်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများကို ယခုထိ ခံစားနေရသည်။
သူတို့၏ အဓိက အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်သော ကိုရီးယားတွင်ပင် မနည်းရုန်းကန်နေရပြီး ပြည်ပရောင်းအားမှာလည်း ပြန်လည်ဦးမော့လာမည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ မြောက်အမေရိက၊ ဥရောပနှင့် တရုတ်နိုင်ငံတို့တွင် ရောင်းအားမှာ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး အချို့နေရာများတွင် ထက်ဝက်နီးပါးအထိ လျော့နည်းသွားသည်။
“သူတို့ကို ဒေဝါလီခံခိုင်းလိုက်ရမလား။”
“သူတို့က ဒီတိုင်းထားရင်တောင် လွယ်လွယ်နဲ့ ဒေဝါလီခံမှာ မဟုတ်ဘူး။”
Too big to fail (မကျဆုံးနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားခြင်း) ပေါ့။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ကြီးမားနေရုံနဲ့ မသေဘူးလို့တော့ မဆိုလိုနိုင်ပေ။ IMF အကျပ်အတည်းတုန်းက ကုမ္ပဏီကြီး ဘယ်နှစ်ခုများ ပြိုလဲသွားခဲ့သလဲ။
ပြဿနာမှာ ကုမ္ပဏီကြီးများသည် တစ်ခါမှ တစ်ယောက်တည်း မသေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အီဆောင်းမော်တာသာ ပြိုလဲသွားပါက ဆက်စပ်နေသည့် မိတ်ဖက်ကုမ္ပဏီများအားလုံးလည်း ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက လက်ရှိ ရုန်းကန်နေရသည့် ပြည်တွင်း ကုန်ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းမှာ အပြီးအပိုင် ပြိုလဲသွားပေလိမ့်မည်။
ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ သူတို့ ဒေဝါလီခံသွားရင်လည်း တစ်နည်းနည်းနဲ့တော့ ရှာဖွေရမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မတိုင်ခင်အထိတော့ ကြီးမားတဲ့ ဝေဒနာတွေကို သည်းခံရဦးမှာပဲ။
အီဆောင်းမော်တာ လက်ရှိအခြေအနေ ရောက်နေရခြင်း၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ ကျွန်တော်ကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
ဘာလုပ်တာ အကောင်းဆုံးဖြစ်မလဲ။
***
ကျွန်တော် CarOS ၏ အမှုဆောင်အရာရှိများနှင့် ဗီဒီယိုကွန်ဖရင့် လုပ်ခဲ့သည်။
အစည်းအဝေး၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ တရုတ်နိုင်ငံအကြောင်း ဖြစ်သည်။ CarOS ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ကားဈေးကွက်၏ စီးဆင်းမှုမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသည်။ တရုတ်ကုမ္ပဏီများကလည်း လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။
“တရုတ်မှာ ကား၊ အီလက်ထရွန်နစ်နဲ့ ဘက်ထရီကုမ္ပဏီတွေ စုပေါင်းပြီး Auto Alliance သဘောတူစာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်ကြပြီ။”
“အဓိက ပါဝင်သူက ဘယ်သူလဲ။”
“ဇိုးမော်တာ။”
ဇိုးမော်တာသည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး ကားကုမ္ပဏီဖြစ်သည်။ ပြည်တွင်းရောင်းအားမှ ရရှိသည့် ကြီးမားသော အရင်းအနှီးကို အသုံးပြုကာ ဗော်လ်ဗို (ခရီးသည်တင်ကားကဏ္ဍသာ။ စီးပွားရေးသုံးကားကဏ္ဍမှာ ဗော်လ်ဗိုဂရု (ပ်) ထံတွင်သာ ရှိနေသေးသည်) ကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး မကြာသေးမီက မာစီဒီး-ဘန့်ဇ်၏ ရှယ်ယာ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဝယ်ယူရန် အိတ်ဖွင့်တင်ဒါခေါ်ခဲ့ရာ အကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
တရုတ်နိုင်ငံအတွင်း၌လည်း ဘိုင်ဒူးနှင့် ဒီဒီချူရှင်းတို့နှင့်အတူ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတွင် ရှေ့တန်းမှ ပါဝင်နေသည်။
အစည်းအဝေးမတိုင်မီက ကျွန်တော် ရရှိထားသည့် ဇိုးမော်တာ၏ မိခင်ကုမ္ပဏီဖြစ်သော ဇိုးဟိုးလ်ဒင်း၏ ရှယ်ယာဖွဲ့စည်းပုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“တရုတ်အစိုးရက ဇိုးမော်တာရဲ့နောက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ပွင့်လင်းနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပါပဲ။ သူ့ကို တရုတ်နိုင်ငံပိုင် လုပ်ငန်းတစ်ခုလိုမျိုး တကယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်”
“အင်း၊ တရုတ်ကုမ္ပဏီတွေထဲမှာ ဘယ်ဟာက မဟုတ်လို့လဲ။”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။”
တရုတ်သည် ဆိုရှယ်လစ်စနစ်ဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီအားလုံးနီးပါးမှာ နိုင်ငံတော်၏ မူဝါဒများကို လိုက်နာရန် တာဝန်ရှိကြသည်။
ဤသဘောတူစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးရခြင်းမှာ အနာဂတ် မော်တော်ကားကဏ္ဍတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းနေပေသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ဥရောပနှင့် ဂျပန်နိုင်ငံတို့တွင်လည်း အလားတူ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြသနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု လေးနေတာတော့ ရှိတယ်။”
“ဘာလဲဟင်။”
ဒယ်ရယ်က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အီဆောင်းမော်တာရဲ့ တရုတ်လုပ်ငန်းခွဲကို အဖက်ဖက်က ပူးပေါင်းပြီး ဝယ်ယူမယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ထွက်နေတယ်။”
“ပေကျင်းမော်တာလား။ သူတို့မှာ အဲဒီလောက်အထိ အရင်းအနှီး ရှိလို့လား။”
“လိုချင်ရင် ဘယ်ကမဆို ရနိုင်တာပေါ့။”
ဥပမာအားဖြင့် တရုတ်အစိုးရဆီကပေါ့။
လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အထိ တရုတ်ကားဆိုသည်မှာ ဈေးပေါသောကြောင့်သာ စီးကြရသည့် ကားများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ တရုတ် မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူများသည်လည်း ဈေးပေါ၍ အရည်အသွေးညံ့သည့် အနေအထားမှ ခွာထွက်ကာ ပရီမီယံ မဟာဗျူဟာများဘက်သို့ အာရုံစိုက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အီဆောင်းမော်တာ၏ တရုတ်စက်ရုံသာ အသိမ်းခံလိုက်ရပါက မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။
ကျွန်တော် တਸတ်တစတ်နှင့် ဖွင့်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ချောင်းလျုံမော်တာလိုမျိုး မဖြစ်သွားဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။”