ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးသည် စခန်းနှစ်ခု ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ပြိုလဲသွားသည်နှင့်အတူ ကမ္ဘာ့ဟေဂျီမနီအာဏာစက်ကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု က လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်သွားခဲ့သည်။
ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နှင့် အမေရိကန်ဒေါ်လာငွေကြေးကို ဗဟိုပြုကာ လည်ပတ်ခဲ့ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှာ အခြားမည်သည့်နိုင်ငံမျှ မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် စစ်ရေးအရရော စီးပွားရေးအရပါ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာမရှိသော ရပ်တည်ချက်ကို ရရှိထားခဲ့သည်။
ဒူးရင်းစဥ်းထိအောင်ပင် လိုက်မီခဲ့ဖူးသည့် တစ်ခုတည်းသောနိုင်ငံမှာ ဂျပန်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့က အလွန်အမင်း ကပ်၍လိုက်လာခဲ့သဖြင့် ရလဒ်အနေဖြင့် ပလာဇာသဘောတူစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံခဲ့ရပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် အိမ်ခြံမြေပူဖောင်း ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် လုံးဝ ပိပြားပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒကို စတင်ကျင့်သုံးခဲ့သည့် တရုတ်နိုင်ငံသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးအရ ဆိုရှယ်လစ်စနစ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သော်လည်း စီးပွားရေးအရ ကွန်မြူနစ်စနစ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ကာပစ်တယ်လစ်စနစ်ကို ဖက်တွယ်လာခဲ့သည်။
တရုတ်နိုင်ငံသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ကုန်းမြေနှင့် သယံဇာတများအပြင် လူဦးရေ ၁ ဒသမ ၅ ဘီလီယံကျော်ရှိသော ပြည်တွင်းဈေးကွက်ကို အခြေခံကာ အလွန်တရာ ကြီးမားသည့်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်ကပင် ဂျပန်ကို ကျော်တက်ကာ ကမ္ဘာ့ဒုတိယအကြီးဆုံး ဂျီဒီပီ (GDP) ပိုင်ရှင်ဖြစ်လာခဲ့ပြီး G2 အဆင့်သို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
နောက်ကျမှ ရောက်လာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် တရုတ်နိုင်ငံသည် ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများကို မှီမီနိုင်ရန်အတွက် ပုံမှန် နောက်လိုက်ကောင်း (Fast Follower) မဟာဗျူဟာကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။
ဤအတွက်ကြောင့် နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီများ တရုတ်နိုင်ငံသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီများနှင့် ဖက်စပ်လုပ်ငန်းများ (Joint Ventures) တည်ထောင်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရလေသည်။
ပထမဆုံး ရည်ရွယ်ချက်မှာ နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီများ ရရှိသည့်အမြတ်အစွန်းများကို ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီများနှင့် ခွဲဝေခံစားစေရန် ဖြစ်သည်။ ဝင်လာပြီး ငွေတွေကို ဒီတိုင်းယူသွားခွင့် လုံးဝ မပေးချေ။
နှင့် ဒုတိယ ရည်ရွယ်ချက်မှာ (အမှန်တကယ်တော့ ဤအရာက အအရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်) ဖက်စပ်လုပ်ငန်းများမှတစ်ဆင့် နည်းပညာကို လွှဲပြောင်းရယူရန် ဖြစ်သည်။
နည်းပညာဆိုသည်မှာ မူပိုင်ခွင့်အချို့မျှသာ မဟုတ်ဘဲ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ကာလရှည်ကြာစွာ တည်ဆောက်လာခဲ့သော ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုလုံး၏ ပေါင်းစုမှုပင် ဖြစ်သည်။ ဒေသတွင်းကုမ္ပဏီများ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် စက်ရုံများကို လည်ပတ်ခြင်းနှင့် ပစ္စည်းများကို အတူတကွ ဖြန့်ဖြူးခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာ့အဆင့်မီကုမ္ပဏီများ၏ လုပ်ငန်းခွင်အတွေ့အကြုံ (Know-how) ကို တိုက်ရိုက်သင်ယူနိုင်ကြပေသည်။
ထိုရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် တက်ကျူက မေးလိုက်သည်။
“ဒါက သင်ယူတာထက် အတုခိုးနေတာနဲ့ တူမနေဘူးလား။”
“အင်း၊ ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီလိုလည်း ပြောလို့ရတာပေါ့။”
“အဲဒါကို သိရက်နဲ့ ဘာလို့ တရုတ်ပြည်ထဲကို ဆက်ဝင်နေကြတာလဲ။”
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ပြည်တွင်းဈေးကွက်က အဲလောက်တောင် ကြီးမားလို့ပေါ့။”
လူဦးရေ ၁ ဒသမ ၅ ဘီလီယံရှိသော ဈေးကွက်ကို မည်သည့်ကုမ္ပဏီကမှ စွန့်လွှတ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
ထို့ကြောင့်ပင် ကမ္ဘာ့ကုမ္ပဏီကြီးများသည် အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိရက်နှင့်ပင် ဖက်စပ်လုပ်ငန်းများကို တည်ထောင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရေတိုတွင် ငွေရှာနိုင်သောကြောင့် ကောင်းသော်လည်း ပြဿနာမှာ နောင်လာမည့်အချိန်တွင် ပေါ်လာတတ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ အီဗီယံ (Evian) သောက်ရေသန့်ဖြင့် နာမည်ကြီးသည့် ပြင်သစ်စားသောက်ကုန်ကုမ္ပဏီ ဒါနွန် (Danone) ၏ ဖြစ်ရပ်တွင် တရုတ်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်လာစဥ်က ဒေသတွင်းစားသောက်ကုန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သော ဝ៉ဟားဟား (Wahaha) နှင့် ဖက်စပ်လုပ်ငန်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝ៉ဟားဟားသည် ဒါနွန်၏ နည်းပညာကို ရရှိသွားပြီးနောက် အခြားကော်ပိုရေးရှင်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ကာ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချခဲ့ရာမှ အငြင်းပွားမှုများနှင့် တရားစွဲဆိုမှုများအထိ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
တရုတ်တရားရုံးများသည် သဘာဝကျကျပင် ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီဘက်မှ ရပ်တည်ပေးခဲ့ကြသည်။ ဒါနွန်အနေဖြင့် အချင်းများလျှင်ပင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်းမရှိဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ရှယ်ယာအားလုံးကို ဝ៉ဟားဟားထံ ရောင်းချပြီး ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။
ကောင်းသောဘက်မှ ကြည့်လျှင် အရင်းအနှီးအမြတ်ကို သိမ်းဆည်းပြီး ထွက်သွားသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ဆိုးသောဘက်မှ ကြည့်လျှင် အရည်အချင်းကုန်အောင် စုပ်ယူခံရပြီး နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အလားတူ ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ နည်းပါးလှသည်မဟုတ်ပေ။ အရွယ်အစား ကြီးထွားလာကြသော ဒေသတွင်း တရုတ်ကုမ္ပဏီများသည် ယခုအခါ နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီများ၏ ရှယ်ယာများကိုပါ ဝယ်ယူလာကြ거나 သို့မဟုတ် တရုတ်ဈေးကွက်ထဲမှ နှင်ထုတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ (ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီးဖြင့် ဈေးကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသော ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီကြီးများပင်လျှင် တစ်စထက်တစ်စ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။)
လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ကဆိုလျှင် တရုတ်ပစ္စည်းများသည် ရယ်စရာပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် ဗုံးမှလွဲ၍ ကျန်သည်အကုန်ပေါက်ကွဲသည်ဟူသော ဟာသစကားမျိုး ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထိုအရာများအားလုံးမှာ အတိတ်တွင်သာ ကျန်ရော့တော့သည်။ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများအဖြစ် ကြီးထွားလာကြသော တရုတ်ကုမ္ပဏီများသည် ယခုအခါ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု လွှမ်းမိုးထားသော အဆင့်မြင့်နည်းပညာနယ်ပယ်များကိုပင် စိန်ခေါ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမှာ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်စနစ်နှင့် လျှပ်စစ်ကားများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အနာဂတ်မော်တော်ကားများပင် ဖြစ်သည်။
အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌက ပြောလိုက်သည်။
“တရုတ်ပြည်မှာ ဘက်ထရီစက်ရုံ တည်ဆောက်ဖို့ ဖိအားတွေက အဆက်မပြတ် ဝင်လာနေတယ်။ တရုတ်ပြည်မှာသာ OTK ဘက်ထရီတွေကို ထုတ်လုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးတွေ ပေးမယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။”
“ကျွန်တော်တို့ကို တရုတ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုနဲ့ ဖက်စပ်လုပ်ငန်း တည်ထောင်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တာပေါ့။”
အကယ်၍သာ တရုတ်ပြည်တွင် ဖက်စပ်လုပ်ငန်းတစ်ခုကို တည်ထောင်လိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏နည်းပညာကို ခိုးယူရန် ကြိုးပမ်းကြလိမ့်မည်။ ဤအရာသည် လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးကို ခေါ်ယူခန့်အပ်သည်ထက် ပိုမိုသေချာသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့်ယာဉ်များ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ဘက်ထရီများ။ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ စိတ်ဝင်စားနေကြသည်ကို ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်ပေ။
“ငြင်းလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ။”
“တရုတ်က ကိုရီးယားကုမ္ပဏီတွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ NCM ဘက်ထရီတွေအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးမပေးဘဲ ပြည်တွင်းဈေးကွက်ကနေ ကိုရီးယားကုမ္ပဏီတွေကို ဖယ်ထုတ်ထားတယ်။ အကယ်၍သာ တရုတ်ပြည်မှာ ဖက်စပ်လုပ်ငန်း မတည်ထောင်ဘူးဆိုရင် OTK ဘက်ထရီတွေအတွက် အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် (Certification) ရဖို့တောင် ခက်ခဲလာဖို့ အလားအလာ အရမ်းများတယ်။”
ဆိုလိုသည်မှာ OTK ဘက်ထရီများကို တရုတ်နိုင်ငံအတွင်းရှိ လျှပ်စစ်ကားများတွင်သာမက အခြားသော အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းများတွင်ပါ တပ်ဆင်ခွင့်ရမည် မဟုတ်ကြောင်းကို ပြသနေသည်။
OTK ဘက်ထရီများသည် သေးငယ်သောဘက်ထရီများမှစတင်ကာ စီးပွားဖြစ်ထုတ်လုပ်မှု စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို မော်ဂျူးများပြုလုပ်ကာ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်နေကြပြီဖြစ်ရာ မော်တော်ယာဉ်သုံး ဘက်ထရီအုပ်စု (Battery packs) များကိုလည်း မကြာမီ ပြုလုပ်နိုင်တော့မည်ဟု ကြားသိရသည်။
ဈေးနှုန်းမှာ လက်ရှိတွင် ရှိနှင့်ပြီးသား ဘက်ထရီများထက် ပိုမိုမြင့်မားသော်လည်း စွမ်းရည်မှာ နှစ်ဆပိုများပြီး အားသွင်းနှုန်းမှာ လေးဆ ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။ ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း တည်ထောင်ပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှု (Mass production) စတင်လိုက်သည်နှင့် ဈေးနှုန်းမှာလည်း ပိုမိုကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။”
“ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိတယ်။ ဖြစ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွေနဲ့ ညှိနှိုင်းပြီး တရုတ်ဈေးကွက်ထဲကို အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တရုတ်ကို ချန်လှပ်ထားပြီး တခြားဈေးကွက်တွေကို လွှမ်းမိုးကာ နည်းပညာကွာဟချက်ကို ပိုပြီးကျယ်ပြန့်အောင် လုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။”
തീർച്ചပါက မည်သည့်ရွေးချယ်မှုကို ရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ တရုတ်က ငြိမ်ပြီး ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။
တုပထားသော လေဂို (Lego) အရုပ်မှ စတင်ခဲ့သော ဇာတ်လမ်းမှာ ပို၍ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ မူပိုင်ခွင့်ကို လျစ်လျူရှုသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံနှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ ဤမျှတောင် ခက်ခဲလှပေသည်။
“အဲဒီပြဿနာကို ကျွန်တော် စဉ်းစားရတော့မယ်။”
အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“လျှပ်စစ်ကားတွေ ထုတ်လုပ်ရေးနဲ့ ဖြန့်ချိမှုကို အမြန်ဆုံး လုပ်ဆောင်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ဘက်ထရီ ထုတ်လုပ်မှုကိုတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြင်ဆင်နေပါပြီ။”
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့……”
ပြဿနာမှာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်မှာ နှေးကွေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် ယခုနှစ် ကျော်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌက စကားစပ်ကြားထဲတွင် ပြောလိုက်သည်။
“အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် (Eunsung Motors) နဲ့ ပူးပေါင်းကြည့်ရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ။ ဒီရက်ပိုင်းမှာ သူတို့အခြေအနေ မကောင်းဘူးလို့ ကြားရတယ်။”
“အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် (Eunsung Motors) လား။”
“ကားအိုအက်စ် (CarOS) တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ မြောက်အမေရိကနဲ့ ဥရောပဈေးကွက်တွေက ဝယ်လိုအားကို မှီမီဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ အာရှဈေးကွက်အတွက် မိတ်ဖက်တစ်ခုအနေနဲ့ သူတို့ကို စဉ်းစားသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။”
ဆောဆောင်းအုပ်စု (Seosung Group) သည် အနာဂတ်မော်တော်ကားများကို မျိုးဆက်သစ် ကြီးထွားရေးအင်ဂျန်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဆီမီးကိုဒတ်ဖ်များမှ ရရှိလာသော ငွေကြေးများကို အီလက်ထရောနစ်နှင့် ဘက်ထရီကဏ္ဍများဆီသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သူကပင် ထုတ်လုပ်သည်ဖြစ်စေ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့်ယာဉ်များနှင့် လျှပ်စစ်ကားများ တိုးပွားလာပါက အမြတ်အစွန်းများလည်း တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။ ဆီမီးကိုဒတ်ဖ် ဝယ်လိုအားများလည်း တစ်ပါတည်း တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ဆောဆောင်းအုပ်စု (Seosung Group) အတွက် ငှက်တစ်ကျော့ နှစ်ကောင်သေကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။
တက်ကျူက ခေါင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ခါယမ်းလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ သူက အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် (Eunsung Motors) ကို မုန်းတာလေ။ မဟုတ်ဘူးလား။”
“အင်းလေ……”
ထိုစစဥ်တွင်ပင် တစ်စုံတစ်ရာသည် ကျွန်ုပ်၏စိတ်ထဲတွင် လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဟန်ချန်ယောင်းသည် အင်ဆောင်းမော်တာ့စ်အုပ်စု (Eunsung Motors Group) ရုံးချုပ်တွင် အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။ လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုချင်းစီမှ ဥက္ကဋ္ဌများနှင့် အလုပ်အမှုဆောင်များသည် အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း နေရာယူခဲ့ကြသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများမှာ ညှိုးမှိုင်းနေကြသည်။
ပထမဦးစွာ စီမံခန့်ခွဲမှု အစီရင်ခံစာကို စတင်တင်သွင်းခဲ့သည်။
“မြောက်အမေရိကနဲ့ ဥရောပမှာ အရောင်းအဝယ်တွေ ဆက်လက်ကျဆင်းနေပါတယ်။ အရှုံးပေါ်တဲ့ ပမာဏကလည်း ပိုမိုကြီးထွားလာနေပါတယ်”
ဘစ်ဝမ် (Big One) ဖြစ်ရပ်ကြီးအပြီးတွင် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးမှာ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုကြီးကို ခံစားခဲ့ရပြီး မော်တော်ယာဉ် ရောင်းအားများမှာ အောက်ဆုံးအထိ ထိုးဆင်းသွားခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ဦးမော့လာမည့် လက္ခဏာများကို ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။
တွေးကြည့်လျှင် ငလျင်ကြီးသည် ကယ်လီဖိုးနီးယား၏ အချို့သော ဒေသများကိုသာ သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တွင်မူ ထိုသဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီဆိုသည့် ယုံကြည်မှုမျိုး ရှိနေခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် စီးပွားရေးဦးမော့လာမှုကို မျှော်လင့်ချက်များလည်း ရှိနေကြသည်။
သို့သော်လည်း အခြားသော မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူများ၏ ရောင်းအားများ မြင့်တက်လာနေသည်နှင့် မတူဘဲ အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် (Eunsung Motors) ၏ ရောင်းအားမှာမူ ဆက်လက်ကျဆင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
အကြောင်းရင်းမှာကား လေအိတ် (Airbag) ပြန်လည်သိမ်းဆည်းမှု (Recall) အကျပ်အတည်းကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ သေချာပေသည်။
ယခုအခါ ထိုပြဿနာကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖြေရှင်းပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကုန်အမှတ်တံဆိပ်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာမူ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရောင်းအားကျဆင်းခြင်းက ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အမြတ်အစွန်းနှုန်း (Operating profit margin) ဆက်တိုက်ကျဆင်းနေခြင်းကမူ ပို၍ပင် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်နေပေသည်။ အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် (Eunsung Motors) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ်က လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အမြတ်အစွန်းနှုန်းမှာ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပင် ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကတောင်မှ ၇ ရာခိုင်နှုန်းအထိ အနိုင်နိုင် ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့်နှစ်တွင်မူ လေအိတ်ပြန်လည်သိမ်းဆည်းမှု အကျပ်အတည်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ ၃ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပထမသုံးလပတ်တွင်လည်း လေအိတ်ပြန်လည်သိမ်းဆည်းမှုနှင့် ကုန်စည်ပို့ဆောင်မှု ကြန့်ကြာမှုတို့ကြောင့် ကြီးမားသည့် အရှုံးပေါ်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ရသည်။
ဟန်ချန်ယောင်း၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် သူသည် အဆိုးရွားဆုံး အကျပ်အတည်း အခြေအနေတွင် အုပ်စုကို လွှဲပြောင်းရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟန်မင်ဂူ အနားယူသွားသည်မှာ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်ခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် အုပ်စုဆက်ခံရေးအတွက် ရှေးဦးစွာကတည်းက ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။ ဟန်ချန်ယောင်းသည် အုပ်စု၏ အတွင်းရေးများကို လျင်မြန်စွာ အခြအတင် စီမံခန့်ခွဲခဲ့ပြီး ဝန်ထမ်းအပြောင်းအလဲဆိုင်ရာ ဆန်းသစ်တီထွင်မှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ဥက္ကဋ္ဌဟောင်း၏ နောက်ကို လိုက်ပါခဲ့ကြသော ဥက္ကဋ္ဌအချို့နှင့် အလုပ်အမှုဆောင်များမှာ ၎င်းတို့၏ ရာထူးများမှ ဆင်းပေးခဲ့ကြရပြီး ၎င်းတို့၏ နေရာများတွင် လူသစ်များဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
တိုယိုတာ (Toyota) ကုမ္ပဏီသည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်တင်မိသည့် ဖြစ်ရပ်ဆိုးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အသက်ဆက်နိုင်ခဲ့ကာ ပြန်လည်ဦးမော့လာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ တွေးကြည့်လျှင် လေအိတ်ချို့ယွင်းချက်ဆိုသည်မှာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်မိခြင်းနှင့် စာလျှင် ဘာမှပင် မဟုတ်ပေ။
အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် (Eunsung Motors) သည် ယခုတိုင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံး မော်တော်ကားအုပ်စု ထိပ်တန်းငါးခုစာရင်းတွင် ပါဝင်နေဆဲဖြစ်ပြီး အကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားနိုင်လောက်သည့် အလားအလာ လုံလောက်စွာ ရှိနေသေးသည်။
ဟန်ချန်ယောင်းသည် ကားအသစ် ထုတ်လုပ်မည့် အစီအစဉ်ကို ရှေ့သို့တိုးမြှင့်ခဲ့ပြီး သေးငယ်သော ကားမော်ဒယ် နှစ်မျိုးနှင့် အလတ်စား ကားမော်ဒယ် တစ်မျိုးတို့ကို ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
အမျိုးမျိုးသော နည်းပညာအသစ်များနှင့် လုံခြုံရေးကိရိယာများကို ထည့်သွင်းထားခြင်းကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သော်လည်း အမြတ်အစွန်းနှုန်း ကျဆင်းသွားသည်ကိုပင် လက်ခံကာ တူညီသော ဈေးနှုန်းဖြင့်သာ ထုတ်လုပ်ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
အမြတ်အစွန်းကို ချက်ချင်းရှာဖွေရန်ထက် အသေးစားနှင့် အလတ်စားကားများမှစတင်ကာ စားသုံးသူများ၏ ယုံကြည်မှုကို အဆင့်ချင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်မှာ သူ၏ အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဈေးကွက်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကုန်ကျစရိတ်နှင့် ထိုက်တန်သော ကားများဖြစ်သည်ဟူသော သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင်လည်း အကောင်းမြင်သည့် သုံးသပ်ချက်များ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လေအိတ်ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရေး ပြဿနာမှလည်း လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသဖြင့် ရောင်းအားများမှာ တစ်စထက်တစ်စ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အချို့သော မော်ဒယ်များအတွက်ဆိုလျှင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မှုမှာ နည်းပါးလွန်းသဖြင့် သုံးစွဲသူများမှာ လပေါင်းများစွာ စောင့်ဆောက်ကြရသည်အထိပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း…….
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က စကားစလာသည်။
“လက်ရှိမှာတော့ ပျော့ထောင်၊ ဂျွန်ဂျူးနဲ့ ဥလ်ဆန် ပထမနဲ့ ဒုတိယ စက်ရုံတွေက အလုပ်သမားသမဂ္ဂတွေက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သပိတ်မှောက်မှုတွေ လုပ်နေကြပါတယ်”
ဟန်ချန်ယောင်းက ခေါင်းကိုက်နေသည့်အလား ရေရွတ်လိုက်သည်။
“သပိတ်တွေ ပြန်ပြီးတော့လား……”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်စဉ် ဖြစ်ပျက်နေကျ အရာတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းမှာ အထူးအဆန်း တစ်စုံတစ်ရာတော့ မဟုတ်ပေ။
အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂတွင် သက်တမ်း ၁၂ နှစ်ဆက်တိုက် သပိတ်မှောက်ခဲ့သည့် သေချာပေါက် စံချိန်တင်ထားဖူးသော မှတ်တမ်းတစ်ခု ရှိသည်။ ထို့ပြင် အလယ်တွင် တစ်နှစ်နားခဲ့သည်ကို ချန်လှပ်ထားလိုက်မည်ဆိုပါကလည်း သပိတ်မှောက်မှုများမှာ နောက်ထပ် ၇ နှစ်ဆက်တိုက် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုနှစ်တွင်မူ အခြေအနေမှာ ပြင်းထန်နေသည်။ ကုမ္ပဏီအပေါ် ထားရှိသည့် ယုံကြည်မှုမှာ အောက်ခြေအထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ချုပ်ဆိုထားသော အမှာစာများကို အချိန်မီ မပို့ဆောင်ပေးနိုင်တော့ပါက စားသုံးသူများအနေဖြင့် နားလည်ပေးနိုင်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဂျီအမ် (GM) ကုမ္ပဏီက လွန်ခဲ့သည့်နှစ်က ပြည်တွင်းစက်ရုံ တစ်ရုံကို ပိတ်ပစ်ခဲ့သော်လည်း အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂကမူ အကျပ်အတည်း ခံစားနေရသည်ဟူသော အသိတရားကို မတွေ့ရပေ။ အကြောင်းမှာ အင်ဆောင်းမော်တာ့စ်သည် ဂျီအမ် (GM) နှင့် မတူဘဲ ကိုရီးယားစက်ရုံများကို ပိတ်ပစ်ရန် ခက်ခဲသော တည်ဆောက်ပုံမျိုး ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ပြည်တွင်းတွင် ထုတ်လုပ်ရန်ကိုသာ တင်ကျပ်မနေဘဲ ပြည်ပစက်ရုံများတွင်သာ ထုတ်လုပ်ကာ တင်သွင်းလာလျှင် ရသည်ဟု သင် တွေးမိကောင်း တွေးမိပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း အလုပ်သမား-စီမံခန့်ခွဲမှု သဘောတူညီချက်အရ ပြည်ပမှ ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏကို ကိုရီးယားနိုင်ငံအတွင်းသို့ ယူဆောင်လာရန်အတွက် အလုပ်သမားသမဂ္ဂ၏ သဘောတူညီချက်ကို မဖြစ်မနေ ရယူရမည်ဖြစ်သည်။
သဘာဝကျစွာပင် သမဂ္ဂဘက်မှ သဘောတူမည့် အကြောင်း လုံးဝမရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အပြည့်အဝ သပိတ်မှောက်မှုကြီးသာ စတင်ဖြစ်ပွားလာမည်ဆိုပါက ပြည်တွင်းရောင်းအားများမှာ အပြည့်အဝ ရပ်တန့်သွားမည်မှာ သေချာနေပေသည်။
ဟန်ချန်ယောင်းက ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
“လုပ်ခလစာနဲ့ စုပေါင်းညှိနှိုင်းမှု သဘောတူစာချုပ်က ဘယ်လိုအခြေအနေ ရောက်နေပြီလဲ”
“လုပ်ခလစာ တိုးမြှင့်ရေး အပိုင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို အပေးအယူလုပ်လို့ရမယ့် အဖြေတစ်ခုကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြား အခြေအနေတွေက ပြဿနာဖြစ်နေပါတယ်။ သူတို့က ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ လုံးဝလက်ခံလို့ မရနိုင်တဲ့ အခြေအနေတွေကို တင်ပြလာကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဘက်က သမဂ္ဂခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးနေတုန်းပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ သဘောထားကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ကထက်တောင် ပိုပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာနေပါတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် ဆွေးနွေးပွဲမတိုင်ခင်အထိ သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေ အားလုံးကို မဖြည့်ဆည်းပေးဘူးဆိုရင် စက်ရုံတွေ အားလုံး အပြည့်အဝ သပိတ်မှောက်သွားမယ်လို့ ပြောနေကြပါတယ်”
သပိတ်မှောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အလုပ်သမားများ၏ တရားဝင်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအရာမှာ ဆွေးနွေးပွဲများ ပျက်ပြားသွားသည့်အခါမှ အသုံးပြုရမည့် နောက်ဆုံးလက်နက်သာဖြစ်ပြီး အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းတော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂကမူ သပိတ်များကို နတ်ဆေးတစ်ခွက်ကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ အသုံးပြုနေကြသည်။ သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို မဖြည့်ဆည်းပေးပါက ပထမဦးစွာ သပိတ်မှောက်ကြပြီးမှသာ ဆွေးနွေးပွဲများကို စတင်ကြသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ဂျင်ဟူး က မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ကုမ္ပဏီရဲ့ အခြေအနေက ခက်ခဲနေတယ်ဆိုတာကို သူတို့ကို ပြောပြဖို့ ကြိုးစားပြီးပြီလား”
“ပြောပြပြီးပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သမဂ္ဂဘက်ကတော့ ‘ဘာလို့ စီမံခန့်ခွဲမှု ကျရှုံးရတဲ့ တာဝန်ကို အလုပ်သမားတွေဆီ လွှဲချနေတာလဲ’ ဆိုပြီး ကန့်ကွက်နေကြပါတယ်”
အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်း စကားမပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
စီမံခန့်ခွဲမှု ရလဒ်များ ကောင်းမွန်နေချိန်တွင် အလုပ်သမားများသည်လည်း အမြတ်အစွန်းများကို ခွဲဝေခံစားသင့်သည်ဟု ငြင်းခုံကြပြီး စီမံခန့်ခွဲမှု ရလဒ်များ ဆိုးရွားလာသည့်အခါကျမှတော့ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် လေသံပြောင်းသွားကြရပါသနည်း။
အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် သမဂ္ဂက ဤအရာများ အားလုံးသည် ပိုင်ရှင်မိသားစု၏ စီမံခန့်ခွဲမှု ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ငြင်းဆိုခဲ့ကြပြီး ဟန်ချန်ယောင်း ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ပေးရန်နှင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် (CEO) တစ်ဦးကို ခန့်အပ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။
ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ မကြိုက်ပါက အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်ကိုပင် အစားထိုးလဲလှယ်ပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်အထိ ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် အလုပ်သမားသမဂ္ဂ ဟုတ်မဟုတ် သို့မဟုတ် ရှယ်ယာရှင်များ ဖြစ်နေကြသည်ကိုပင် မခွဲခြားတတ်တော့ပေ။
ပြည်တွင်းစက်ရုံများကို ပိတ်ပစ်၍လည်း မရ၊ ပြည်ပမှ ကုန်ပစ္စည်းများကိုလည်း သွင်းယူလာ၍ မရပေ။ ထို့ပြင် ခက်ခဲကျပ်တည်းနေပြီဖြစ်သော ပြည်တွင်းဈေးကွက်ကိုလည်း ပြဿနာများ ဆက်ဖြစ်စေရန် လွှတ်ထား၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။
စစ်မှန်သော ဒွိဟအကျပ်အတည်း တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ပယ်မင်းဆောင်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ တကယ်ပဲ အပြည့်အဝ သပိတ်မှောက်ကြတော့မှာ လား။ ကုမ္ပဏီက အကျပ်အတည်း အခြေအနေထဲမှာ ရောက်နေတယ်ဆိုတာကို သမဂ္ဂဘက်ကလည်း သိထားတာပဲ မဟုတ်လား”
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ပြောင်းပြန်ပါပဲ”
“ပြောင်းပြန် ဟုတ်လား”
“ကုမ္ပဏီက အကျပ်အတည်းထဲမှာ ရောက်နေတာကြောင့် ပိုပြီးတော့ သပိတ်ကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေး လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို လက်ခံလာအောင် ကျွန်တော်တို့ကို ဖိအားပေးကြလိမ့်မယ်”
သူသည် အရောင်းကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ကုမ္ပဏီသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး အလုပ်သမား စီမံခန့်ခွဲမှု အထောက်အကူပြုဌာနနှင့် ပျော့ထောင်စက်ရုံ မန်နေဂျာတို့ကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကာ လက်ရှိတွင် အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် အုပ်စု၏ အလုပ်သမား စီမံခန့်ခွဲရေးနှင့် ပြည်တွင်းထုတ်လုပ်မှု တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နေသူ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် အလုပ်သမားသမဂ္ဂကို နားလည်မှု အလွန်မြင့်မားပြီး ၎င်းတို့၏ သဘာဝကိုလည်း တိကျစွာ သိရှိထားပေသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အလုပ်သမားသမဂ္ဂက ကုမ္ပဏီ၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေး ကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ လက်လွှတ်ပေးကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အင်ဆောင်းမော်တာ့စ် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ရောက်ရှိလာရခြင်းအတွက် အကြောင်းရင်းများစွာ ရှိသည်။ ပြီးတော့ ထိုအကြောင်းရင်းများ အားလုံးမှာ နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ဦးတည်းထံသို့သာ သွား၍ ချိတ်ဆက်နေကြသည်။
ဒီအရာတွေ အားလုံးကော ကန်ဂျင်ဟူး ကြောင့် ဖြစ်လာတာများလား။
လက်ရှိတွင် CarOS ၏ ရောင်းအားပမာဏမှာ ထိပ်တန်း ၁၀ စာရင်းတွင်သာမက ထိပ်တန်း ၂၀ စာရင်းဝင်ပင် မရှိသေးပေ။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ကော်ပိုရိတ် တန်ဖိုးမှာမူ အင်ဆောင်းမော်တာ့စ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် အနာဂတ် မော်တော်ကား ပြိုင်ဆိုင်မှု၏ ရှေ့တန်းအကျဆုံးနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဟန်ချန်ယောင်းက နက်နက်နဲနဲ တွေးတောဆင်ခြင်လိုက်သည်။
‘ပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ဆီ သွားပြီး ဖြေရှင်းရမယ့်လမ်းကို ရှာရမလား’