အခန်း (၂၃)
မျက်ရည်စက်များ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက်။
ကျွန်တော် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအားလုံးကို အမေ့ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ကျွန်တော်နှင့် တက်ဂဲ့ယူ တို့သည် ရရှိထားသောငွေများဖြင့် Cryptocurrency တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ကြောင်း၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ငွေရှာခဲ့သည့်အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
“သားတို့ ဘယ်လောက်ရခဲ့လဲ”
အမှန်အတိုင်းသာ ပြောလိုက်လျှင် အမေ ထိတ်လန့်ပြီး သတိလစ်သွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပမာဏကို ၁၀၀ ပုံ ၁ ပုံထက် ပိုနည်းအောင် လျှော့ပြောလိုက်သည်။ “ဝမ်သန်း ၃၀၀၀ လောက်ပါ”
ထိုစကားကြောင့်ပင် အမေ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“သ-သန်း ၃၀၀၀ ဟုတ်လား။ တ-တကယ်ပြောနေတာလား”
အမှန်စင်စစ် အလယ်အလတ်တန်းစား မိသားစုတစ်ခုအတွက် ဝမ်သန်း ၃၀၀၀ ဆိုသည်မှာ မယုံနိုင်စရာ ပမာဏတစ်ခုပင်။
ဟင်း၊ ပိုပြီးတောင် လျှော့ပြောခဲ့သင့်သလား။
ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်၏ အနာဂတ်အစီအစဉ်များအကြောင်းကိုလည်း ဆက်လက်ပြောပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ကျောင်းပြန်တက်ဖို့ ခဏဆိုင်းငံ့ထားပြီး တက်ဂဲ့ယူ နဲ့အတူ နေရင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုပ်ငန်းလေးတွေ စမ်းလုပ်ကြည့်မလို့ပါ”
အမေက စိုးရိမ်သောမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်သည်။
“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုတာ လွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ သူများပိုက်ဆံကို လိမ်ယူဖို့ ချောင်းနေတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ သားအဖေပြောဖူးတယ်၊ အတွင်းသတင်း ရထားတယ်ဆိုပြီး လာပြောတဲ့သူတွေ အကုန်လုံးက လိမ်တဲ့သူတွေချည်းပဲတဲ့”
“……။”
အတွင်းသတင်း ရထားသည်ဟု ပြောနေသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ သူမ၏သားပင် ဖြစ်နေသည်။
မိဘများက သားသမီးများကို ကြီးကြီးမားမား ငွေရှာသည်ထက် တည်ငြိမ်သည့်အလုပ်အကိုင် ရှိစေချင်ကြသည်။ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် သားဖြစ်သူက သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလုပ်ငန်း စတင်မည်ဟု ပြောလာသောအခါ မိခင်တစ်ယောက် စိုးရိမ်ခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ အကြွေးမယူပါဘူး၊ ရှိတဲ့ငွေနဲ့ပဲ သုံးမှာပါ။ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် ချက်ချင်း ရပ်လိုက်မှာပါ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမေက မဝံ့မရဲဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ သို့သော် စိတ်မချသေးသည့်ပုံဖြင့် တက်ဂဲ့ယူ ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ တက်ဂဲ့ယူ သားနဲ့အတူ ရှိနေပေးတာကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
တက်ဂဲ့ယူ က တက်တက်ကြွကြွ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဒေါ်ကြီး။ ကျွန်တော် ဂျင်ဟူးကို ဂရုစိုက်ပါ့မယ်”
“……။”
ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ဂရုစိုက်မှာလဲ။
အမေသည် အိမ်ထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားရင်း ပစ္စည်းများကို လက်ဖြင့် လိုက်ထိကြည့်နေသည်။ သူမအတွက်တော့ အရာအားလုံးက အိပ်မက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
“ဒီမှာ ဟိုနားဒီနားတွေက ပျက်စီးနေတာ ကြာပြီနော်”
နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်နေပြီဖြစ်၍ ပြုပြင်စရာနေရာတွေက များလှသည်။ သစ်သားကြမ်းခင်းနှင့် နံရံကပ်စက္ကူများကို အသစ်လဲရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အမိုးကိုလည်း ရေစိမ့်မှုမရှိအောင် ပြုပြင်ရမည်။ ရေနံ နှင့် ရေပိုက်လိုင်းများကိုလည်း စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။
“ကျွန်တော် ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ကြိုချိတ်ထားပြီးပြီ။ သူတို့ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် လာပြီး ခန့်မှန်းခြေစာရင်း လုပ်ပေးလိမ့်မယ်။ အလုပ်စလုပ်ပေးမှာပါ။ သူတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရန်ဖုန်းနံပါတ်ကို ပေးထားမယ်၊ အမေ လိုအပ်တာရှိရင် ပြောလိုက်ပါ”
“ဈေးကြီးမှာပေါ့”
သေချာပြင်ဆင်မည်ဆိုလျှင် ဝမ်သန်းပေါင်းများစွာ ကုန်ကျနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယခင်အိမ်ရှင်သည် ပြုပြင်ရန် အားမထုတ်နိုင်ဘဲ ထိုအတိုင်းနေပြီးနောက် အိမ်ကို အမြန်ရောင်းချကာ ထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငွေကြေးက လုံလောက်နေပြီဖြစ်၍ အိမ်သစ်တစ်လုံးဆောက်သလောက် ဖြစ်အောင် ပြုပြင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
“ပိုက်ဆံအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ပြုပြင်တာက အချိန်နည်းနည်းယူရမှာဆိုတော့ အိမ်မှာပဲ ဆက်နေပါ၊ ပြီးမှ ပြောင်းရွှေ့ကြတာပေါ့”
အမေက ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။
“အေးပါ သားရယ်”
***
ဆိုးလ်မြို့ရှိ ကျွန်တော်တို့၏ ငှားရမ်းထားသော အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကိတ်မုန့်ဝယ်ကာ ဖယောင်းတိုင်ထွန်းပြီး ရှန်ပိန်သောက်ကြသည်။ အမေက အရက်ကို သိပ်မသောက်တတ်သော်လည်း ယနေ့တော့ ငြင်းဆန်မနေခဲ့ပါ။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ မိသားစု အတူတကွ ဆင်နွှဲခဲ့သည့် ပျော်ရွှင်စရာ ခရစ္စမတ်နေ့လေးပင်။
တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော့်အခန်းထဲတွင် အိပ်သည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် အမေချက်ပေးသော မနက်စာကို စားပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်ပစ္စည်းများကို တက်ဂဲ့ယူ နှင့်အတူ ကားပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ကားအသေးစားလေးဖြစ်သော်လည်း နောက်ခုံကို လှဲချလိုက်သောအခါ ပစ္စည်းများအားလုံး အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် နေရာဝင်သွားသည်။
အမေက ကျွန်တော်တို့ကို ပထမထပ်အထိ လိုက်ပို့ပေးသည်။ သူမသည် ကျွန်တော့်လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောသည်။
“အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်၊ လူတွေကိုလည်း သတိထားဦးနော်”
“စိတ်မပူပါနဲ့”
“ဖုန်းခဏခဏ ဆက်ဦး။ သားတို့ အလုပ်များနေရင် အမေပဲ လာခဲ့မယ်”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
တက်ဂဲ့ယူ က ကားစက်နှိုးလိုက်သည်။
ကားကို မမြင်ရတော့သည်အထိ အမေသည် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်ကျန်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော်က တက်ဂဲ့ယူ ကို မေးလိုက်သည်။ “ဒီနေ့က လက်မှတ်ဖြတ်တဲ့နေ့လား”
“ဟုတ်တယ်။ ခုနကပဲ ဖုန်းဝင်လာတယ်၊ မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာ”
ကျွန်တော် အိမ်ဟောင်းကို ပြန်ဝယ်နေစဉ်အတွင်း တက်ဂဲ့ယူ ကလည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလုပ်ငန်းကို အလေးအနက် စတင်နိုင်ရန် တစ်အိမ်တက်ဆင်းအိမ်တစ်လုံးကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ သူက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကောင်းကောင်းလုပ်ဖို့ဆိုလျှင် အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု လိုအပ်သည်ဟု အကြောင်းပြသည်။
ကျွန်တော်ကတော့ အခြေစိုက်စခန်းထက် ရုံးချုပ်ဟု ခေါ်သင့်သည်ဟု တွေးမိသော်လည်း လူနှစ်ယောက်နေရန် လက်ရှိအိမ်က သေးလွန်းသည်ဆိုသည့်အချက်ကိုတော့ ငြင်းစရာမရှိပေ။
“ဘယ်လောက်နဲ့ ဝယ်လိုက်တာလဲ”
“အေးအေးဆေးဆေးပဲ၊ ဝမ်သန်း ၄၂၀၀ နဲ့”
“······။”
အေးအေးဆေးဆေးဖြစ်လို့ တော်သေးသည်။ မဟုတ်လျှင် သူ ဝမ်သန်း ၁၀၀၀၀ တန် အိမ်ကြီးတစ်လုံး ဝယ်လာပေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော် မရောက်ဖူးသေးသော်လည်း တည်နေရာက ယော့ဆမ်ဒုံ ရှေ့ဟု ဆိုသည်။ လက်ရှိအိမ်နှင့်ဆိုလျှင် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသည်။
ခဏအကြာတွင် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်ငန်းခွင်မှ ဝန်ထမ်းများ တက်ဂဲ့ယူ ၏ အိမ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ ဝန်ထမ်းများက သေတ္တာများထုတ်ကာ ရုပ်ပြစာအုပ်များကို အရင်ဆုံး ထည့်ကြသည်။
“Action figure တွေနဲ့ ပလတ်စတစ်ရုပ်ထုတွေကို ဂရုစိုက်ပေးကြပါ။ တစ်ခုမှ မကျိုးပါစေနဲ့”
စတူဒီယိုတိုက်ခန်းမှ ပစ္စည်းများသည် ထရပ်ကားပေါ်တွင် ပြည့်ကျပ်နေသည်မှာ ဤအိမ်သေးသေးလေးထဲမှ ပစ္စည်းများ အများကြီး ထွက်လာသည်ဟု မယုံနိုင်စရာပင်။
ဒီအိမ်က အမြဲတမ်း ရှုပ်ပွနေခဲ့တာ ဒါကြောင့်လား။
အဟောင်းပရိဘောဂတွေကို လွှင့်ပစ်ခဲ့သော်လည်း ရွှေ့ပြောင်းထရပ်ကားကတော့ ပြည့်နေဆဲပင်။
ယော့ဆမ်ဒုံ မှ ဆမ်ဆောင်းဒုံသို့ ပြောင်းရွှေ့ရာ ကားသည် အိမ်သစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
တက်ဂဲ့ယူ က ညွှန်ကြားချက်များပေးပြီး ဝန်ထမ်းများက ပစ္စည်းများ သယ်ယူနေစဉ် ကျွန်တော်သည် အိမ်သစ်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုသည်။ ခြံဝင်းလေးနှင့် ကားဂိုဒေါင်ပါရှိသော နှစ်ထပ်အိမ်တစ်လုံး ဖြစ်သည်။
ပထမထပ်တွင် ဧည့်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်၊ ရေချိုးခန်း၊ ရေချိုးခန်းပါသော အခန်းငယ်တစ်ခုနှင့် အခန်းကြီးတစ်ခန်း ရှိသည်။ ဒုတိယထပ်တွင် အခန်းငယ်ဧည့်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်အသေး၊ ရေချိုးခန်း၊ အခန်းကြီးတစ်ခန်းနှင့် အခန်းငယ်တစ်ခန်း ရှိသည်။ မြေအောက်ခန်းနှင့် ထပ်ခိုးလည်း ပါသေးသည်။
ဤအရွယ်အစားသည် မိသားစုကြီးတစ်ခုပင် အဆင်ပြေပြေ နေနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်သည်။
“ပထမထပ်က မင်းအတွက်၊ ဒုတိယထပ်က ငါ့အတွက်။ မြေအောက်ခန်းကို စာကြည့်တိုက်လုပ်ရင် ကောင်းမလား”
“စာကြည့်တိုက်မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ပြစာအုပ်ဆိုင်လေး လုပ်ရင်ရော”
“ကောင်းသားပဲ”
အိမ်က လူမနေတာ ကြာပြီဖြစ်၍ အတွင်းတွင် ဖုန်များ အလွှာလိုက် တင်နေသည်။ အိမ်ရှင်က ပြည်ပသို့ မပြောင်းရွှေ့မီ လအနည်းငယ်ကမှ ရောင်းရန် တင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အခုမှ ရောင်းထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ရွှေ့ပြောင်းဝန်ဆောင်မှုတွင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးသည့် ဝန်ဆောင်မှုလည်း ပါဝင်သည်။
ကျွန်တော် အခန်းထဲဝင်ကာ ပစ္စည်းများကို ထုတ်ပြီး စီစဉ်သည်။ ပထမနှစ်တုန်းက သုံးခဲ့သော စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှု ဖတ်စာအုပ်များကို မြင်လိုက်ရတော့ အမှတ်တရ ဖြစ်သွားသည်။ တကယ်တော့ ထိုအထဲက ဘာမှသိပ်ပြီး မသင်ယူခဲ့ရပါ။
အကြမ်းဖျင်း စီစဉ်ပြီးသွားသောအခါ တက်ဂဲ့ယူ က “ဈေးဝယ်ထွက်ကြရအောင်” ဟု ဆိုသည်။
***
ယော့ဆမ်ဒုံ တွင် တည်ရှိသော Seosung Digital Plaza။
ဤနေရာသည် ဆိုဆောင်းအီလက်ထရောနစ် မှ ထုတ်လုပ်သော အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချသည့်ဆိုင်ဖြစ်သည်။ အတိတ်က အီလက်ထရောနစ်ဆိုင်များတွင် အရောင်းရဆုံးပစ္စည်းများမှာ တီဗွီနှင့် ကွန်ပျူတာကဲ့သို့ အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။
သို့သော် လက်ရှိတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အရောင်းရဆုံးပစ္စည်းမှာ စမတ်ဖုန်းများပင်။ တစ်လုံးလျှင် ဝမ် ၁ သန်းခန့် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း လူတိုင်းက ကိုယ်ပိုင်ဝယ်ယူကြပြီး နှစ်နှစ်တစ်ခါ မော်ဒယ်အသစ်များဖြင့် လဲလှယ်ကြသည်။
L6 ကို ပထမဆုံး စတင်မိတ်ဆက်သည့်အခါ ဆိုင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ ကြိုတင်မှာယူမှု အရေအတွက် ၆၀၀,၀၀၀ ကျော်လွန်ခဲ့ပြီး စင်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ပူပူနွေးနွေး အရောင်းရဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ အရောင်အချို့ဆိုလျှင် ပစ္စည်းပြတ်လပ်သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဝယ်ယူသူများ စောင့်ဆိုင်းရသည်အထိပင်။
ပြန်လည်သိမ်းဆည်းမှု (Recall) ကြောင့် အရောင်းမှာ ခဏတာ နှေးကွေးသွားခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပြီးနောက်ပိုင်း တုံ့ပြန်မှုမှာ ဆိုးရွားခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းလိုက်ရသည့် ကြေကွဲဖွယ် ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
ဝန်ထမ်းများသည် L6 ကို ပြသထားသည့် စင်များကို ရှင်းလင်းပြီး နောက်ဆုံးပေါ် မော်ဒယ်များဖြစ်သော L5 နှင့် NT5 တို့ဖြင့် အစားထိုးလိုက်ကြသည်။ နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် L6 ကြော်ငြာများကို ဖယ်ရှားပြီး လဲလှယ်ခြင်းနှင့် ငွေပြန်အမ်းခြင်းဆိုင်ရာ အသိပေးချက်များဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။
ဆိုင်မဖွင့်မီ ဆိုင်မန်နေဂျာက “ကုမ္ပဏီရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို အားလုံးသိကြမှာပါ။ ဖောက်သည်တွေကို အဆင်မပြေမှုမရှိအောင် အကောင်းဆုံး ကူညီပေးကြပါ၊ ပြဿနာရှိရင် ချက်ချင်းတင်ပြပေးပါ” ဟု ပြောကြားသည်။
ထုတ်ကုန်ရပ်ဆိုင်းကြောင်း ကြေညာပြီးနောက် ဆယ်ရက်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ဆိုင်မှာ L6 အတွက် လဲလှယ်ခြင်း၊ ငွေပြန်အမ်းခြင်းများဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ မနက်ခင်းပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သော်လည်း နေ့လယ်စာစားချိန် ရောက်သည်နှင့် အနီးအနားမှ ရုံးဝန်ထမ်းများ ရောက်လာကြပြီး L6 စက်များကို အရောင်အလိုက် စုပုံထားကြသည်။
ဝန်ထမ်းသစ် ဂျောင်ဟယ်ဂျွန် က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်နေမိသည်။
အားလုံးပေါင်းလိုက်ရင် စုစုပေါင်းငွေ ဘယ်လောက်တောင် ဖြစ်မလဲ။
ကုမ္ပဏီအတွင်းတွင် IM ဌာနအနေဖြင့် ယခုနှစ်သုံးလပတ်တွင် ဆုံးရှုံးမှုကို ရှောင်လွှဲရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အမှုဆောင်အရာရှိများက မိမိတို့၏ လစာ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို စေတနာအလျောက် ပြန်လည်အပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။
“နှစ်ကုန်ဆုကြေးကိုတော့ မျှော်လင့်ဖို့ ခက်ပုံရတယ်”
အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရစရာ အချက်မှာ ငွေပြန်အမ်းခြင်းထက် လဲလှယ်ခြင်းနှုန်းက ပိုများနေခြင်းပင်။ ၎င်းက စမတ်ဖုန်းဈေးကွက်အတွင်း ဆိုဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ၏ အနေအထားကို မီးမောင်းထိုးပြနေသည်။
နေ့လယ်စာစားချိန်အပြီးတွင် ဆိုင်မှာ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။
ကျွန်တော် အနားယူရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ကားတစ်စီး ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကားပေါ်တွင် ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေး ရုပ်ပုံလေးများ ရေးဆွဲထားသည့် အနီရောင် ကားအသေးလေး ဖြစ်သည်။
“ဒါက ဘာလဲ၊ ဂိမ်းတစ်ခုခုရဲ့ ကြော်ငြာကားလား”
ပျော်စရာသက်သက်အတွက်နဲ့တော့ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်ကားပေါ်မှာ အဲဒီလိုမျိုး ကပ်ထားမှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။
အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လူငယ်နှစ်ယောက် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြသည်။ တစ်ယောက်မှာ အားကစားဝတ်စုံ ပွပွနှင့် မျက်မှန်တပ်ထားသည့် လူငယ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဂျင်းဘောင်းဘီနှင့် အင်္ကျီထူထူ ဝတ်ဆင်ထားသူဖြစ်သည်။
သူတို့ ဆိုင်ထဲဝင်လာသည်။ မျက်မှန်တပ်ထားသည့် လူငယ်က လက်ထဲတွင် L6 တစ်လုံး ကိုင်ထားသည်။
“L6 ပြန်လာအပ်တာလား”
ဂျောင်ဟယ်ဂျွန် က သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
“မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ။ လဲလှယ်ခြင်းနဲ့ ငွေပြန်အမ်းခြင်းကို ဒီဘက်မှာ ကူညီပေးပါ့မယ်”
မျက်မှန်တပ်ထားသည့် လူငယ်က ခေါင်းခါသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ဒါကို ပြန်မအပ်ဘူး။ အမှတ်တရအနေနဲ့ သိမ်းထားချင်လို့”
“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် လဲလှယ်တာ ဒါမှမဟုတ် ငွေပြန်အမ်းတာကို စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းပါတယ်”
ပေါက်ကွဲမှုမျိုး မဖြစ်ပွားစေရန်အတွက် သူတို့သည် အားသွင်းနှုန်းကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိသာ ကန့်သတ်ထားပြီး လာမည့်လတွင် ဆက်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီများနှင့် တိုင်ပင်ကာ အသုံးပြုမှုကို ရပ်ဆိုင်းရန် စီစဉ်ထားသည်။
လူငယ်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “ရပါတယ်၊ ဒီအရာကြောင့်ပဲ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာပါ”
ထုတ်လုပ်သူဘက်ကတော့ ၎င်းတို့ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်သိမ်းဆည်းချင်သော်လည်း ဖောက်သည်က ပြန်မပေးလိုလျှင် အတင်းအကျပ် လုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိပေ။
“ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ ပြောင်းရွှေ့တာနဲ့ အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်”
“ဒါဆိုရင် အပေါ်ထပ်ကို လမ်းပြပေးပါ့မယ်”
ဆိုင်၏ ဒုတိယထပ်တွင် တီဗွီ၊ ရေခဲသေတ္တာ၊ အဝတ်လျှော်စက်နှင့် ဖုန်စုပ်စက်ကဲ့သို့သော အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းများကို ပြသထားသည်။ အိမ်ထောင်သစ်စုံတွဲတစ်တွဲက သူတို့၏ အိမ်သစ်အတွက် ပစ္စည်းများကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေကြသည်။
“ဘာပစ္စည်းမျိုး ရှာနေတာလဲခင်ဗျာ”
“ကြည့်နေတာပါ”
သူတို့၏ တုံ့ပြန်ချက်အရ တစ်စုံတစ်ခုကို ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ကြည့်ရှုနေခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။
လူငယ်နှစ်ယောက်က တီဗွီကဏ္ဍရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
“ဝါး! ဒါ ဘယ်လိုတီဗွီမျိုးလဲ”
နံရံတွင် တပ်ဆင်ထားသည့် ဧရာမတီဗွီကြီးသည် မျက်နှာပြင် ပြောင်းလဲသွားတိုင်း အရောင်အသွေး တောက်ပနေသည်။ ၎င်းတွင် ဝမ် ၃,၄၆၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိသည့် ဈေးနှုန်းတံဆိပ် ကပ်ထားသည်။
ဂျောင်ဟယ် က ရှင်းပြသည်။ “ဒါက မကြာသေးခင်ကမှ ထွက်ရှိတဲ့ ဆိုဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရဲ့ OLED တီဗွီပါ။ ဒီမော်ဒယ်က ၄-ကေ (4K) ထောက်ပံ့ပေးထားတဲ့ ၉၅ လက်မအရွယ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဆိုင်မှာတော့ ပြသထားတဲ့ နမူနာတစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်။ ဖောက်သည်တွေကတော့ ဟိုဘက်က ဝမ် ၅၀၀,၀၀၀ ဝန်းကျင်ရှိတဲ့ ၆၅ လက်မ မော်ဒယ်တွေကို ပိုသဘောကျကြပါတယ်”
“အဲဒီလိုလား”
ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် လူငယ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။ “ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဒါကိုပဲ ယူမယ်”
“ဗျာ?”
ခဏတာ ဂျောင်ဟယ် တစ်ယောက် နားကြားမှားသွားသည်ဟု ထင်လိုက်မိသည်။
“ပြသထားတဲ့ ပစ္စည်းကို ဝယ်လို့မရဘူးလား”
“အော်၊ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီကိစ္စမဟုတ်ပေမဲ့…”
သူက ဒါကို ဝယ်ချင်တာလား။ ဝမ် ၃,၄၆၀,၀၀၀ တန်တဲ့ တီဗွီကိုလား။
‘သူ ဈေးနှုန်းကို ၃၄၆,၀၀၀ လို့ မှားထင်နေတာလား’
စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသော လူငယ်က ဆိုင်ပတ်လည်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောသည်။ “ပြီးတော့ ဒီကနေ ဟိုဘက်အထိ အကုန်လုံးမှာ အဈေးကြီးဆုံး ပစ္စည်းတွေကို တစ်ခုစီ ပေးလိုက်ပါ။ အော်၊ ပြီးတော့ ပို့ဆောင်ပေးတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုရော ရှိလား”
“…?”