ကျွန်တော်တို့ OTK ကုမ္ပဏီသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
အကြောင်းကြားထားသည့်အတိုင်း အနီးနားရှိ အဆောက်အအုံမှ Ellie ရောက်လာသည်။ ကင်ဂျယ်ဟက် က အတွင်းရေးမှူး ယူလာပေးသော ကော်ဖီခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
သူ့လက်မှာ ကော်ဖီခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း တုန်ရီနေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မပြေသေးပုံရသည်။
သူက အတင်းအကျပ် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
"အော်... ငါ ဘာဖြစ်နေတာလဲမသိဘူး။ ခဏလေးနော်။"
သူ့ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော် အံ့အားသင့်မိသော်လည်း တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ "ရပါတယ်၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
စစ်တပ်မှာ ကျွန်တော်သိခဲ့တဲ့ ကင်ဂျယ်ဟက် က သူ့စိတ်ထဲရှိတာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတတ်သူမျိုး ဖြစ်သည်။
သူက အောက်ခြေစစ်သည်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနဲ့ တိကျတဲ့ အမိန့်တွေ ပေးတတ်ပြီး အထက်အရာရှိတွေက စည်းကမ်းမရှိ လုပ်ရင်တောင် ပြန်ပြောရဲသူ၊ ဒါမှမဟုတ် ဒေါသထွက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။
အရင်က သူသာဆိုရင် အရိုက်ခံရရင်တောင် ပြန်တုံ့ပြန်မှာဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ အဆုံးထိ တိုက်ခိုက်မည့်သူမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခုနကတော့ သူသည် မိဘတွေ ဆူပူတာကို ခံနေရတဲ့ ကလေးငယ်တစ်ယောက်လိုမျိုး ကွေးကွေးလေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူက အမြဲတမ်း တက်ကြွပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသူပါ... ခြေထောက်ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးပါ ပြောင်းလဲသွားတာများလား။ ခြေထောက်ဆုံးရှုံးပြီးကတည်းက အရာအားလုံးက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။
ဌာနချုပ်အတွင်းမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ကြားပြီးနောက် Ellie က ပြောသည်။
"တိုက်ရိုက်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုတော့ မရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တံခါးကို ပိတ်ထားပြီး ခြိမ်းခြောက်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးတာကတင် ခြိမ်းခြောက်မှု သို့မဟုတ် ရန်ပြုမှုလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စတင်လိုက်ရင်တော့ သူတို့က ငြင်းကြလိမ့်မယ်။"
Taek-gyu က "မှတ်တမ်းတင်တာကို တားဆီးဖို့ သူ့ဖုန်းကို အရင်သိမ်းလိုက်တာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့က CCTV မှတ်တမ်းတွေကို ဖျက်ပြီး ဝန်ထမ်းတွေကိုလည်း အပြောတူအောင် စီစဉ်ပြီးလောက်ပြီ" ဟု ဆိုသည်။
ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်သည်။
အသေးစားနဲ့ အလတ်စား လုပ်ငန်းရှင်တွေရဲ့ CEO တွေက သူတို့ရဲ့ ယာဉ်မောင်းတွေ၊ အတွင်းရေးမှူးတွေ ဒါမှမဟုတ် လုပ်ငန်းခွဲပိုင်ရှင်တွေကို ဆဲဆိုတာ ဒါမှမဟုတ် ရန်ပြုတာမျိုးက မထူးဆန်းတော့ပါ။
Chae Myeong-ho ရဲ့ ဖခင် Chae Dae-ho တောင်မှ စတိုးဆိုင်တစ်ခုကို သွားရောက်လည်ပတ်စဉ်မှာ လုပ်ငန်းခွဲပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ကို ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းလို့ တရားစွဲခံခဲ့ရဖူးသည်။ သက်သေအထောက်အထား မလုံလောက်လို့ အမှုကနေ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပေမဲ့လေ။
ဖခင်တူ သားတူပဲ၊ ဒီလိုမျိုးတွေကို အစကတည်းက သင်ယူလာခဲ့တာ။ အဲဒီလူငယ်လေးက အခုတင်ပဲ အရိုးစွဲအောင် ပုပ်သိုးနေပြီ။
Ellie က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး "ရှင် ဒါကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား" ဟု မေးသည်။
သူမရဲ့ အသံနဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရတာ သူမ တော်တော်လေး ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။ သူမရဲ့ ဒီလိုပုံစံလေးကလည်း ချစ်စရာကောင်းသား။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မလွှတ်ပေးပါဘူး။"
လောလောဆယ်တော့ ဒီကိစ္စကို နောက်မှ သီးသန့် ဖြေရှင်းကြတာပေါ့...
အဆင်ပြေပြေနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရမယ့် အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားပြီ။ စဉ်းစားကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ လုပ်ငန်းခွဲကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ဒီလောက်ထိ တွယ်ကပ်နေစရာ မလိုတော့ပါ။
သူ့ကို ကူညီနိုင်မယ့် တခြားနည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ သူ့အတွက် သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ရှာပေးနိုင်သလို၊ ငှားရမ်းခနဲ့တင် စားဝတ်နေရေး ပြေလည်သွားအောင် အဆောက်အအုံတစ်ခု ဝယ်ပေးလိုက်လို့လည်း ရတာပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူ့ဘဝက ပိုပြီး အဆင်ပြေသွားရင်တောင် တစ်ချိန်က အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မရနိုင်တော့ပါ။
တခြားသူတွေအမြင်မှာတော့ သူက ကျွန်တော်နဲ့ စစ်တပ်မှာ အတူတူ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့လို့ ကံကောင်းသွားတာမျိုးပဲလို့ မြင်ကြမှာဖြစ်ပြီး နောက်ကွယ်မှာလည်း ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုကြမှာပဲ။
ပြိုင်ဘက်က ဓားကို ကိုင်လာရင် ကျွန်တော်တို့လည်း ဓားကို ကိုင်ပြီး ပြန်တိုက်ရမှာပဲ။ ကျွန်တော် လုပ်ရမှာက သူ့ကို ဓားတစ်လက် ပေးလိုက်ဖို့ပါ။
Taek-gyu က လက်ပိုက်လျက် "ဒါဆိုရင် အဲဒီနည်းလမ်းကိုပဲ သုံးရတော့မယ်ပေါ့နော်" ဟု ဆိုသည်။
သူလည်း အစကတည်းက သိနေတာ ဖြစ်မှာပါ။ ခုထိ ဘာမှ မပြောဘဲ နေခဲ့တာက ကျွန်တော် အရင်စပြောဖို့ စောင့်နေတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော်က ကင်ဂျယ်ဟက် ကို ကြည့်ပြီး "မင်း ငါနဲ့ လုပ်ငန်းခွဲ သဘောတူစာချုပ် ချုပ်ချင်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဟင်? ဘာကို ပြောတာလဲ။"
ကျွန်တော် Silicon Valley မှာ စားခဲ့တဲ့ ပီဇာကို သတိရလိုက်သည်။
"M Pizza ရဲ့ ပထမဆုံး ကိုရီးယားဌာနခွဲကို ဖွင့်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။"
***
တောင်ကိုရီးယားမှာတော့ အပြင်သွားစားရင် ကြက်သားကိုပဲ အလွန်အမင်း နှစ်သက်ကြသည်။
သို့သော် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှာတော့ အခြေအနေက အနည်းငယ် ကွာခြားသည်။
ကမ္ဘာကျော် အမေရိကန် စီးပွားရေးပညာရှင်တစ်ယောက်က မကြာသေးမီက ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ သူ့စာအုပ်မှာ 'ညစာအတွက် ကြက်သားနဲ့ ပီဇာကြားမှာ ရွေးချယ်ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက ကြက်သားကို ပီဇာထက် ပိုရွေးမှာလဲ' ဟု ရေးသားထားပြီး အမေရိကန်တွေ ပီဇာကို ဘယ်လောက်နှစ်သက်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
ထို့ကြောင့် ဈေးကွက်မှာ Dice Pizza၊ Pizza Hot နဲ့ Mama Jones Pizza တို့က ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်စွာနဲ့ နေရာယူထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
M Pizza ကတော့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့နဲ့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဗျူဟာမှာ အဓိက အပိုင်းသုံးပိုင်း ပါဝင်သည်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ conveyor belt တွေနဲ့ စက်ရုပ်တွေကို သုံးပြီး လုပ်ငန်းစဉ်အများစုကို အလိုအလျောက် ဖြစ်စေခြင်း။ လုပ်အားခ သက်သာသည့်အတွက် အရည်အသွေးမြင့် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေအတွက် ရက်ရက်ရောရော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်း။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပို့ဆောင်စဉ်အတွင်း Oven Truck ထဲမှာ တစ်ကြိမ် ထပ်မံဖုတ်ပေးခြင်းဖြင့် ပူပူနွေးနွေး ပီဇာကို သုံးစွဲသူတွေဆီ ပို့ဆောင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီလုပ်ငန်းဗျူဟာက ထိရောက်မှုရှိပြီး M Pizza ဟာ အဆန်းသစ်ဆုံးနဲ့ အရသာအရှိဆုံး ပီဇာအဖြစ် ချီးကျူးခံခဲ့ရသည်။ မကြာသေးမီက ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ စားသုံးသူများ နှစ်သက်မှု စစ်တမ်းမှာတောင် ထိပ်ဆုံးက ရပ်တည်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော် Silicon Valley မှာ ရှိတုန်းက အကြိမ်အနည်းငယ် စားဖူးပြီး တကယ်ကို အရသာရှိသည်။
M Pizza ရဲ့ CEO ဖြစ်သူ Milo Freeman က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ကိုရီးယားကို တိုက်ရိုက် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ကြာမြင့်စွာ မတွေ့ဆုံရသေးသည့်အတွက် ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
မူလက M Pizza သည် Silicon Valley ကို ဗဟိုပြု၍ California တစ်ဝှမ်းလုံးတွင် လုပ်ငန်းကွန်ရက်ကို ချဲ့ထွင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့် Big One ငလျင်သည် အကျပ်အတည်းတစ်ခုဖြစ်သလို အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ M Pizza သည် အနီးနားရှိ ဌာနခွဲများတွင် ရောင်းချမှုကို ချက်ချင်း ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီး ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
M Pizza ရဲ့ ဌာနခွဲအများစုမှာ အလိုအလျောက် ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်များ ရှိသည့်အတွက် တစ်မိနစ်လျှင် ပီဇာ ငါးပြား၊ သို့မဟုတ် တစ်နာရီလျှင် ပီဇာ အပြား ၃၀၀ ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။
စက်ရုံတစ်ခုလိုမျိုး တစ်ရက်လျှင် ၂၄ နာရီ မရပ်မနား ထုတ်လုပ်ပြီး Oven Truck တွေနဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းတွေဆီ ပူပူနွေးနွေး ပီဇာတွေကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
ပီဇာဆိုသည်မှာ အမေရိကန်တို့၏ Soul Food ဖြစ်သည်။
ဒုက္ခသည်များသည် ခက်ခဲသော အခြေအနေကြားတွင် ပူနွေးသော ပီဇာကြောင့် နှစ်သိမ့်မှု ရရှိကာ ခဏတာ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်က သိသာထင်ရှားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းက M Pizza ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ် ပုံရိပ်ကို အလွန်တိုးတက်စေခဲ့သည်။
Silicon Valley ရှိ ကုမ္ပဏီအများစုကဲ့သို့ပင် M Pizza လည်း ဌာနချုပ်ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် Illinois ပြည်နယ် အရှေ့မြောက်ပိုင်းရှိ အဓိကမြို့ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည့် Chicago တွင် ပြန်လည် အခြေချခဲ့သည်။
ပြောင်းရွှေ့ပြီးကတည်းက Milo သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တစ်ဝှမ်းတွင် ဆိုင်ခွဲများကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်နေသည်။ ၎င်းအတွက် လုံလောက်သော ရန်ပုံငွေများကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး မကြာသေးမီက New York တွင်လည်း ဆိုင်ခွဲများဖွင့်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စျေးကွက်တင်နေသည်။
ကြားသိရသလောက်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် Max က ဆိုင်ခွဲတွေကြားမှာ ခရီးသွားရင်း အလုပ်ရှုပ်နေသည်ဟု သိရသည်။
Milo က ကျွန်တော့်ကို "မင်း M Pizza ကို ကိုရီးယားမှာ ဖွင့်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား" ဟု မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်။"
ကျွန်တော် သူ့ကို ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချရတဲ့ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။
Milo ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒီကိစ္စ မဖြစ်ခင်ကတည်းက MCK Group က ကိုရီးယားဈေးကွက်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့အတွက် ငါတို့ဆီ အကြိမ်ကြိမ် ဆက်သွယ်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဆိုရင် ငါတို့ ဌာနချုပ်ကို ကိုယ်တိုင်တောင် လာခဲ့သေးတယ်။"
ကျွန်တော်တို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"တကယ်လား။"
အခြေအနေကို ကျွန်တော် အကြမ်းဖျင်း နားလည်နိုင်ပါသည်။
နိုင်ငံတိုင်းတွင် အရသာနှင့် စားသောက်မှု အလေ့အထများ မတူညီကြပါ။
ဥပမာအားဖြင့် ကိုရီးယားတွင် KFC သည် ကြက်ကြော်နှင့် ဘာဂါကို အဓိက ရောင်းချသော်လည်း တရုတ်တွင်မူ ထမင်းနှင့် ဆန်ပြုတ်များကိုပါ ရောင်းချသည်။ McDonald’s ရဲ့ Bulgogi Burger နှင့် Dice Pizza ရဲ့ Bulgogi Pizza တို့မှာလည်း ကိုရီးယားဈေးကွက်အတွက် အထူးဖန်တီးထားသည့် မီနူးများ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဆိုင်အတွင်းပိုင်း အလှဆင်ခြင်းမှသည် အစားအစာ အရသာ၊ ပါဝင်ပစ္စည်းများ ရှာဖွေခြင်းနှင့် ဖြန့်ဖြူးခြင်းအထိ အရာအားလုံးကို သေချာစွာ စီမံခန့်ခွဲရန် လိုအပ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဒေသတွင်း ဈေးကွက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိပြီး ဖြန့်ဖြူးရေးကွန်ရက် ရှိပြီးသား ကုမ္ပဏီတစ်ခုနှင့် ဖက်စပ်လုပ်ငန်း တည်ထောင်ခြင်းဖြင့် ဈေးကွက်ထဲ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ သာမန် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ကော်ဖီဆိုင်လုပ်ငန်းစုဖြစ်သည့် Starbucks သည် ကိုရီးယားတွင် Shinsegae Group၊ အိန္ဒိယတွင် Tata Group၊ အရှေ့ဥရောပတွင် AmRest တို့နှင့် ဖက်စပ်လုပ်ငန်းများ တည်ထောင်ခဲ့သည်။
Baskin-Robbins 31၊ Dunkin’ Donuts နှင့် Shake Shack တို့တွင်လည်း ထိုနည်းလမ်းအတိုင်းပင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။
M Pizza သည် လက်ရှိတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၌ ရေပန်းအစားဆုံး ပီဇာလုပ်ငန်းစု ဖြစ်နေပြီး အခြားအမှတ်တံဆိပ်များ အလွယ်တကူ အတုယူ၍မရနိုင်သည့် ထူးခြားသော နည်းပညာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ဒီနည်းပညာတွေကို ကိုရီးယားဆီ ခေါ်ဆောင်လာရုံနှင့်ပင် အောင်မြင်မှုက အသေအချာဖြစ်နေပြီ။ ဒါဆိုရင် သူတို့က ညှိနှိုင်းမှုတွေ အဆင်မပြေတဲ့အခါ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု တီထွင်လိုက်တာမျိုးလား။
"စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း အရသာက အနည်းငယ် ဆင်တူနေသလိုပဲ..."
Taek-gyu က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလို ခံစားရတယ်။ အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့ သူတို့က ဟင်းချက်နည်းကို အတုခိုးထားတာ ဖြစ်ရမယ်။"
ပီဇာဆိုတာ အားလုံး အရသာချင်း ဆင်တူကြတာပဲဟု ထင်ကာ ကျွန်တော် သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့မိပေ။ သို့သော် သူက အခုလို ပြောလာသည့်အတွက် အမှန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။
Milo က ပြုံးသည်။ "သူတို့က အရသာကိုတော့ အတုခိုးနိုင်ပေမဲ့ အဓိကကျတဲ့ နည်းပညာကိုတော့ အတုမခိုးနိုင်ကြဘူး။"
ဟုတ်ပေသည်။ ပီဇာဖုတ်စက်ရုပ်များနှင့် Oven Truck များကို သူတို့ အတုခိုး၍ မရနိုင်ပါ။
Taek-gyu က "ဒါပေမဲ့ Oven Truck တွေက ကိုရီးယားရဲ့ ပို့ဆောင်ရေး ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အဆင်ပြေပါ့မလား။ ကျေးလက်ဒေသတွေကိုတော့ မပြောတတ်ဘူး၊ မြို့ပြဧရိယာတွေမှာဆိုရင် ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုတွေကြောင့် ပို့ဆောင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်" ဟု မေးသည်။
Milo က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် "ဒီပြဿနာကို ကျွန်တော်တို့ မကြာသေးခင်ကပဲ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ" ဟု ဆိုသည်။
New York မြို့သည် ကောင်းကင်ယံထိ ထိုးထွက်နေသော အဆောက်အအုံကြီးများနှင့် ကျဉ်းမြောင်းပြီး လူစည်ကားသော လမ်းမများကြောင့် နာမည်ကြီးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် Truck ကားဖြင့် ပို့ဆောင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စုဆောင်းထားသော နည်းပညာများကို သုံးကာ နောက်ဘက်တွင် Oven Box တပ်ဆင်ထားသည့် ဆိုင်ကယ်တစ်မျိုးကို တီထွင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းကို Oven Bike ဟု ခေါ်သည်။
Oven Box တစ်ခုလျှင် ပီဇာ သုံးပြားအထိ တစ်ပြိုင်နက် ဖုတ်နိုင်ပြီး Oven Truck နည်းတူပင် မြေပုံအချက်အလက်များကို အခြေခံကာ ပစ္စည်းရောက်ခါနီး လေးမိနစ်အလိုတွင် အလိုအလျောက် အပူပေးစနစ် စတင်မည်ဖြစ်သည်။
"ပီဇာ သုံးပြားထက် ပိုတဲ့ အော်ဒါမျိုး ရောက်လာရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
Milo က လွယ်လွယ်ကူကူပင် ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ Oven Bike နှစ်စီး ဒါမှမဟုတ် Oven Truck တစ်စီးကို သုံးလိုက်ရုံပါပဲ။"
"အော်... ဟုတ်ပြီ။"
Oven Bike များဖြင့် လည်ပတ်ခြင်းမှာ အောင်မြင်မှု ရရှိနေသည်။
New York မြို့သားများသည် ယခုအခါတွင် အရည်ပျော်နေသော ဒိန်ခဲများနှင့် ပူနွေးသည့် ပီဇာအနားသားတို့ကို အချိန်မရွေး စားသုံးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
"မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ M Pizza က အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှာ ဆိုင်ခွဲတွေကို လျင်မြန်စွာ တိုးချဲ့နေတယ်။ မင်း ပါဝင်လာရင် ရန်ပုံငွေကိစ္စက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ပေမဲ့ နိုင်ငံတကာ ဆိုင်ခွဲတွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့အတွက် လူအင်အားနဲ့ စနစ်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ လိုအပ်ချက် ရှိနေတယ်။"
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဆိုသည်မှာ နိုင်ငံတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ ပြည်နယ် ၅၀ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ပြည်ထောင်စုဖြစ်သည်။ ထိုဈေးကွက်ကို အဓိကထားရုံနှင့်ပင် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
"ချက်ချင်း စတင်နိုင်ဖို့အတွက် ဖက်စပ်လုပ်ငန်းတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။"
ကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေဖြင့် သီးခြားလွတ်လပ်စွာ စတင်ခြင်းမှာ အမြတ်အစွန်းအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ရရှိနိုင်သည့် အားသာချက် ရှိသော်လည်း အောင်မြင်မှုရရန် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကြာမြင့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။
Milo ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ယူကေနဲ့ ဂျပန်မှာလည်း အလားတူ ဆွေးနွေးမှုတွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ကိုရီးယားမှာဆိုရင် MCK အပြင် Rite၊ Shinsegae နဲ့ SPD တို့ကလည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဆက်သွယ်လာဖူးတယ်။"
Rite နှင့် Shinsegae တို့သည် ထိပ်တန်း ကော်ပိုရေးရှင်းကြီး ၁၀ ခုစာရင်းဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး ဌာနဆိုင်ရာစတိုးဆိုင်များ၊ စူပါမားကတ်များနှင့် ရှော့ပင်းမောလ်များ ပါဝင်သည့် ကြီးမားသော ဖြန့်ဖြူးရေးကွန်ရက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
SPD ကမူ အမှတ်တံဆိပ်အမျိုးမျိုးကို လည်ပတ်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အတွေ့အကြုံရှိသည့် ဖရန့်ချိုက်စ် အထူးပြု ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ ဖက်စပ်လုပ်ငန်း တည်ထောင်ရမည်ဆိုလျှင် ဤကုမ္ပဏီများထဲမှ မည်သူက အကောင်းဆုံး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်လာမည်နည်း။
အမြဲလိုလိုပင် ဤကိစ္စရပ်များကို ကျွန်တော် သိပ်နားမလည်သည့်အတွက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို မေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် CEO Im Soo-mi ထံ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။
[ဟယ်လို၊ CEO ကန်ဂျင်ဟူး ရှင့်။]
"ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် မေးစရာလေး ရှိလို့ပါ။"
[ဟုတ်ကဲ့၊ မေးပါရှင်။]
ကျွန်တော် အခြေအနေကို ရှင်းပြပြီးနောက် "ဒီကုမ္ပဏီတွေထဲမှာ ဘယ်သူနဲ့ လက်တွဲတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်မလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
Im Soo-mi က စဉ်းစားနေစရာပင် မလိုဘဲ ပြန်ဖြေသည်။
[ကျွန်မ အမြင်အရဆိုရင်တော့...]
***
[M Pizza သည် ကိုရီးယားဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်ရန် Ceylon Hotel နှင့် လက်တွဲမည်!]
[Silicon Valley ၏ ဆန်းသစ်သော ပီဇာ ကိုရီးယားသို့ ရောက်ရှိလာပြီ]
[စက်ရုပ်တွေ လုပ်တဲ့ ပီဇာ! ကိုရီးယားမှာလည်း အခု စားလို့ရပြီ]
[M Pizza ၏ CEO Milo က ကိုရီးယား စားသုံးသူများနှင့် တွေ့ဆုံရသည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်ကြောင်း ဖော်ပြ]
[Ceylon Hotel ၏ CEO Im Soo-mi က M Pizza ကို ကိုရီးယားတွင် အကောင်းဆုံး ပီဇာလုပ်ငန်းစု ဖြစ်လာစေရန် ရည်ရွယ်ကြောင်း ကြေညာ!]
"သတင်းတွေက ထွက်လာပြီပဲ။"
သတင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ CEO Im Soo-mi နှင့် Milo တို့ စာချုပ်လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်နေသည့် ဓာတ်ပုံကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဖက်စပ်လုပ်ငန်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ၅၀-၅၀ ခွဲဝေထားသည်။
အစပြုရင်းနှီးငွေမှာ ဝမ်သန်းပေါင်း ၈၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ အစားအသောက် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်း ဖြစ်သော်လည်း ဆိုင်များတွင် conveyor belt များနှင့် စက်ရုပ်များ တပ်ဆင်ခြင်း၊ Oven Truck များနှင့် Oven Bike များကို မိတ်ဆက်ခြင်းကဲ့သို့သော ကနဦး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုစရိတ် မြင့်မားသည့်အတွက် အရင်းအနှီး ပမာဏမှာ ကြီးမားသည်။
ဖြန့်ဖြူးရေး ကုမ္ပဏီများက ဌာနဆိုင်ရာစတိုးဆိုင်များ သို့မဟုတ် စူပါမားကတ်များဖြင့် ဖရန့်ချိုက်စ် လုပ်ငန်းထဲ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အဆောက်အအုံများတွင် ဆိုင်ခွဲများ စတင်ဖွင့်လှစ်လေ့ရှိသည်။
Ceylon Hotel တွင် ဌာနဆိုင်ရာစတိုးဆိုင်များ သို့မဟုတ် စူပါမားကတ်များ မရှိသော်လည်း ဇိမ်ခံ Ceylon Hotel နှင့် လုပ်ငန်းသုံးဟိုတယ် Ceylon Stay တို့ ရှိသည်။
CEO Im Soo-mi က ပထမဆုံးဆိုင်ခွဲကို Namsan ရှိ Ceylon Hotel တွင် စတင်ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် ထို့နောက် တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ Ceylon Stay နေရာများသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း မိတ်ဆက်ပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။
လောလောဆယ်တွင် သူတို့သည် ဖရန့်ချိုက်စ်များထက် တိုက်ရိုက်စီမံခန့်ခွဲသည့် ဆိုင်အရေအတွက်ကို တိုးမြှင့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ဖရန့်ချိုက်စ်များကို တက်ကြွစွာ ခေါ်ယူခြင်း မရှိသော်လည်း နေရာအနှံ့မှ ဖရန့်ချိုက်စ်ဖွင့်လှစ်ရန် စုံစမ်းမေးမြန်းမှုများ အများအပြား ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
Flagship ဆိုင်ခွဲကို Namsan ရှိ Ceylon Hotel တွင် ဖွင့်လှစ်မည်ဖြစ်သည်။
စားသုံးသူများသည် M Pizza ကိုရီးယားသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် သတင်းကို ဝမ်းပန်းတသာ ကြိုဆိုကြသည်။
– ဟဟ၊ အမိုက်စားပဲ! M Pizza က နောက်ဆုံးတော့ ကိုရီးယားကို ရောက်လာပြီ!
– အရသာ ရှိရဲ့လား။
– ပီဇာဆိုတာ အကုန်လုံး အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
– ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ M Pizza ဆိုတာ စမတ်ဖုန်းလောကမှာ Nphone လိုမျိုး၊ ဘာဂါလောကမှာ Shake Shack လိုမျိုးလေ။ Dice Pizza တို့ Pizza Hot တို့နဲ့ ယှဉ်ရင် အရသာက အဆင့်ချင်း မတူဘူး။
– စက်ရုပ်တွေ လုပ်တာဆိုတော့ စမ်းစားကြည့်ချင်တယ်၊ အရမ်းမိုက်တာပဲ။
– ကိုရီးယားမှာ ပို့ဆောင်ရေးကို ဘယ်လို လုပ်မလဲ။ Oven Truck တွေက လမ်းကြပ်ရင် သွားဖို့ ခက်မှာလေ။
– New York လိုပဲ Oven Bike တွေ သုံးလိမ့်မယ် ထင်တယ်။
– Namsan က Flagship ဆိုင်ကနေ ပို့ပေးမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။
– Jeju က Ceylon Hotel ကိုရော ရောက်လာမလား။
– ဖရန့်ချိုက်စ် မခေါ်ဘူးလား။ ကျွန်တော် ဖွင့်ချင်တယ်ဗျာ။
တစ်ဖက်တွင်မူ ပြိုင်ဘက်အသစ်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ပီဇာလုပ်ငန်းစုများသည် အလွန်သတိထားနေကြရသည်။
Meister Pizza သည် M Pizza ကို စံပြု၍ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် အရသာကိုသာ အတုခိုးနိုင်ခဲ့ပြီး စက်ရုပ်များ၊ Oven Truck ပို့ဆောင်စနစ်ကဲ့သို့သော အဓိက အစိတ်အပိုင်းများကိုမူ အတုမခိုးနိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ စစ်မှန်သော M Pizza က ကိုရီးယားသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။