Ceylon Hotel သည် M Pizza ၏ အဓိကဆိုင်ခွဲ (Flagship Store) အတွက် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကို ချက်ချင်းပင် စတင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်သည် CEO Im Soo-mi နှင့်အတူ ဆိုင်အတွင်းပိုင်းကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှ M Pizza အင်ဂျင်နီယာများက ကွန်ဗေယားဘဲလ်များ၊ စက်ရုပ်လက်တံများနှင့် မော်နီတာများကို တပ်ဆင်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ထက် စက်ရုံတစ်ရုံနှင့် ပို၍တူနေသည်။
အော်ဒါတစ်ခု ဝင်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် မီးဖိုချောင်ရှိ စခရင်များဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားပြီး မည်သည့်ပီဇာကို ပြုလုပ်ရမည်ကို စက်ရုပ်များက သိရှိသွားသည်။
လူတစ်ဦးက မုန့်စိမ်းကို ဆွဲဆန့်ပြီး ကွန်ဗေယားဘဲလ်ပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်နှင့် စက်ရုပ်လက်တံက ခရမ်းချဉ်သီးဆော့စ်ကို ဖြန်းပေးခြင်း၊ ဖြန့်ပေးခြင်း၊ မီးဖိုထဲထည့်ခြင်း၊ ပြန်ထုတ်ခြင်းစသည့် သတ်မှတ်ထားသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ပေးသည်။
ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရသည်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှသည်။
"ကျွန်မတို့က ဆိုင်အလယ်မှာ Open Kitchen ပုံစံမျိုးလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်။ ဒါမှ စားပွဲမှာထိုင်နေတဲ့ ဖောက်သည်တွေက စက်ရုပ်တွေ ပီဇာလုပ်နေတာကို ကြည့်လို့ရမှာလေ။"
Ceylon Hotel ၏ Flagship ဆိုင်ခွဲသည် ပို့ဆောင်ရေးဝန်ဆောင်မှု (Delivery) မပေးဘဲ စားသောက်ဆိုင်သက်သက်သာ လည်ပတ်မည်ဖြစ်သည်။
CEO Im Soo-mi အာရုံအစိုက်ဆုံးအချက်မှာ ဝိုင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ပီဇာနှင့် လိုက်ဖက်မည့် ဝိုင်များကို ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ပြီး မီနူးထဲသို့ ထည့်သွင်းထားသည်။
ဈေးကြီးသည့် ဝိုင်အချို့ရှိသော်လည်း အများစုမှာ ဝမ် ၃၀,၀၀၀ မှ ၅၀,၀၀၀ ကြားရှိ အလယ်အလတ်နှင့် ဈေးနှုန်းသက်သာသည့် ဝိုင်များဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူငယ်ဖောက်သည်များကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
CEO Im Soo-mi က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြောသည်။
"M Pizza ဖွင့်လှစ်လိုက်တာက လူငယ်တွေနဲ့ မိသားစုဖောက်သည်တွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် အများကြီး အထောက်အကူပြုမှာပါ။"
"အောင်မြင်ပါ့မလား။"
"အောင်မြင်မှာပါ။ အရသာတင်မကဘဲ စက်ရုပ်နဲ့ ချက်ပြုတ်ထားတဲ့ ပီဇာဆိုတဲ့အချက်က အကောင်းဆုံး စျေးကွက်တင်နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ အင်တာနက်နဲ့ ဆိုရှယ်မီဒီယာတွေမှာတောင် တုံ့ပြန်မှုတွေက အားရစရာကောင်းနေပြီ။ ဆိုင်ခွဲဖွင့်ဖို့ မေးမြန်းလာသူတွေလည်း အများကြီးပဲ။"
ကျွန်တော်တို့သည် ဟိုတယ်၏ ဒုတိယထပ်ရှိ ကော်ဖီဆိုင်သို့ ရွှေ့လိုက်ကြသည်။
CEO Im Soo-mi သည် ကော်ဖီတစ်ငုံသောက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"Meister Pizza နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေစီစဉ်ထားလဲ။"
"ကျွန်တော်လည်း အခုထိ သေချာမသိသေးဘူး။"
ဘာလုပ်ရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ဆက်လက်စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သည်။
M Pizza သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တွင် လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ကိုရီးယားပီဇာဈေးကွက်ကိုပါ လှုပ်ခတ်သွားလိမ့်မည်။ နောက်ကျမှ ဝင်လာသည့် Meister Pizza အနေဖြင့် အထိနာဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။
ဒါက စီးပွားရေးသက်သက်ဖြစ်ပြီး အရင်ကဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေအတွက် သူတို့ကို တာဝန်ယူစေရမည်။
ချစ်ကြည်ရေးလမ်းစဉ်ဖြင့် ဖြေရှင်းဖို့ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်သည် CEO Im Soo-mi ကို ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီထက်စာရင် ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး အကြံပြုချက်တစ်ခုလောက် ပေးလို့ရမလား။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ပြောပေးပါ။"
ကျွန်တော့်အကြံပြုချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူမက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့။ CEO ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ အကြံပြုချက်အတိုင်းပဲ ကျွန်မတို့ ဆက်လုပ်သွားပါမယ်။"
***
ကင်ဂျယ်ဟက် သည် ပထမဆုံး ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ အနည်းငယ်ကြာအောင် လည်ပတ်ခဲ့သည့် Meister Pizza ဆိုင်ခွဲအမှတ် ၁၅ သည် ပိတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဆိုင်အသစ်ပြန်ဖွင့်ရန် ကြည့်ရှုသောအခါ နေရာက မကောင်းသလို ဆိုင်ခန်းကလည်း သေးလွန်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် OTK ကုမ္ပဏီက Meister Pizza ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အဆောက်အအုံကို တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူလိုက်သည်။
ပထမထပ်မှာ လအတော်ကြာ လစ်လပ်နေပြီး အိပ်ရာခင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်က ယာယီဖွင့်ထားခြင်းသာဖြစ်သဖြင့် ဆောက်လုပ်ရေးစတင်ရန် ပြဿနာမရှိပေ။
ကျွန်တော်သည် ကင်ဂျယ်ဟက် နှင့်အတူ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှ အင်ဂျင်နီယာများက အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
Oven စက်ဘီးများနှင့် Oven ထရပ်ကားများလည်း ကိုရီးယားသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်သည်။
Oven ဖြင့် ပို့ဆောင်ပေးခြင်းသည် M Pizza ၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပို့ဆောင်ရေးဝန်ထမ်းအားလုံးကို အချိန်ပိုင်းမဟုတ်ဘဲ အချိန်ပြည့်ဝန်ထမ်းများအဖြစ် ခန့်အပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ အခြားဆိုင်ခွဲများတွင်လည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ကင်ဂျယ်ဟက် သည် သူ့ယခင်ဆိုင်ထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းသည့် နေရာကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော့်ကို မေးသည်။
"ကျွန်တော် ဒီလောက်ထိ အကူအညီရထိုက်လို့လား။"
"ကျွန်တော်တို့က အလကားပေးတာမှ မဟုတ်တာ၊ ခင်ဗျားကို ငှားထားတာပါ။"
"ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံခံရလောက်အောင် ကျွန်တော် ဘာမှသိပ်လုပ်ခဲ့ရတာ မဟုတ်သလိုပါပဲ။"
ကျွန်တော် ထိုနေ့ကို ပြန်တွေးမိသည်။ အချိန်အတော်ကြာခဲ့သော်လည်း မနေ့ကလိုပင် ထင်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။
"ခင်ဗျား တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူးလား။"
"ဘာကိုလဲ။"
"လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ အဲဒီနေ့တုန်းက ကျွန်တော်တို့နေရာချင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာလေ။"
ဗုံးသီးကို တင်ခဲ့သူမှာ သူပင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်သာ သူ့နေရာမှာရှိနေခဲ့လျှင် ကြိုတင်သိမြင်မှုရှိခဲ့ရင်တောင် ရှောင်လွှဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
မတော်တဆမှုဆိုသည်မှာ မည်သူ့ကိုမဆို ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ့ခြေထောက်ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းမှာ သူ့အမှားမဟုတ်ပါ။
"ဒါကြောင့် စိတ်လျှော့ထားပါ။ ကောင်းတာတွေ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။"
ကင်ဂျယ်ဟက် ပြုံးလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဂျင်ဟူး။"
ကျွန်တော် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ရင် ကြိုးစားလုပ်ပြီးတော့ တစ်ပြားမကျန် ပြန်ဆပ်ဖို့ပဲ စဉ်းစားထား။"
***
ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းများနည်းတူ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းချဲ့ထွင်ခြင်းတွင်လည်း အကြီးစားထုတ်လုပ်မှု၏ အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် MCK Group သည် Meister Pizza ဆိုင်ခွဲအသစ်များ ဖွင့်လှစ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဆိုင်ခွဲရှင် အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာနေပြီး ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် တစ်နှစ်အတွင်း နောက်ထပ်ဆိုင် ၅၀ ထပ်ဖွင့်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။
သို့သော် M Pizza ကိုရီးယားဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီဆိုသည့် သတင်းထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဆိုင်ခွဲဖွင့်ရန် မေးမြန်းမှုများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ စာချုပ်ချုပ်ခါနီးတွင်ပင် ပယ်ဖျက်လိုက်သည့် ဖြစ်ရပ်များအထိ ရှိလာသည်။
ပြိုင်ဘက်အင်အားကြီး Franchise တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကြောင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် အလားအလာရှိသူများက တွန့်ဆုတ်သွားပြီး အခြေအနေကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်လာကြသည်။
MCK Group ၏ ဥက္ကဋ္ဌ Choi Dae-ho မှာ အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
M Pizza သည် လက်ရှိတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဈေးကွက်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။ သူ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့စဉ်က ပြည်ပသို့ တိုးချဲ့ခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းထားခဲ့သည်။
‘ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ကိုရီးယားကို ဝင်လာတာလဲ။’
ကိုရီးယားသည် OECD နိုင်ငံများထဲတွင် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်သူ အများဆုံးနိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်ပြီး အစားအသောက် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းမှာလည်း ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုနည်းပါးသော ဈေးကွက်ဖြစ်သည်။
သူတို့အနေဖြင့် ဥရောပ သို့မဟုတ် ဂျပန်ကဲ့သို့ လူဦးရေနှင့် စီးပွားရေး အင်အားကြီးသည့် ဈေးကွက်များကို အရင်ဦးစားပေး ချဲ့ထွင်လိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားခဲ့သဖြင့် ကိုရီးယားသို့ ဝင်ရောက်လာရန် အချိန်အတော်ကြာဦးမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
သူသည် ထိုအချိန်အတွင်း အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော်လည်း သူတို့က Ceylon Hotel နှင့် ပူးပေါင်းကာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
အခြေအနေကို နားလည်အောင် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် Meister Pizza ရုံးချုပ်တွင် အလုပ်လုပ်သော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ထိတ်လန့်စရာ အချက်အလက်တစ်ခုကို တင်ပြလာသည်။
အစီရင်ခံစာကို ကြားပြီးနောက် Choi Dae-ho မှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကာ သူ့သားကို ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် Choi Myeong-ho ရောက်ရှိလာသောအခါ သူက တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
"ကန်ဂျင်ဟူး ဆိုင်ခွဲကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရောက်လာတယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား။"
Choi Myeong-ho မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။
‘ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ။ ဘယ်သူက သူနဲ့သွားပြောတာလဲ။’
သူသည် ထိုအချိန်က အခြေအနေကို ရှင်းပြရုံမှလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူသည် ဆဲဆိုခြင်းနှင့် ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ခြင်းအကြောင်းကိုတော့ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။
"ဆိုင်ခွဲရှင်က တိုင်ကြားဖို့လာတာကို ကန်ဂျင်ဟူး က ရောက်လာပြီး သူ့ကို ခေါ်သွားတယ်ပေါ့လေ။"
"ဟုတ်ကဲ့။"
"သူတို့နှစ်ယောက်က ဘာတော်ကြတာလဲ။"
"အဲ... အဲဒီဆိုင်ခွဲရှင်က စစ်တပ်တုန်းက ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ အထက်လူကြီးပါ။"
Choi Dae-ho ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။
"ဘာလို့ အခုမှ ပြောပြတာလဲ။"
Choi Myeong-ho က ပြန်လည်ခုခံသည်။
"ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး။"
ဆိုင်ခွဲရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ စစ်တပ်က အထက်လူကြီးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူ ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ။ ထိုသူက ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ အတူတူ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးကြောင်း လိုက်ကြော်ငြာနေတာမှ မဟုတ်တာ။
Choi Dae-ho သည် ငယ်ရွယ်သေးသည့် သူ့သားကိုယ်စား လုပ်ငန်းခွင်အားလုံးကို စေ့စပ်သေချာစွာ ကြီးကြပ်နေသူဖြစ်သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တိုက်ရိုက်စီမံခန့်ခွဲသည့် ဆိုင်ကို ဖွင့်ခိုင်းခဲ့သူမှာလည်း သူပင်ဖြစ်သည်။
‘ဆိုင်ခွဲရှင်က ကန်ဂျင်ဟူး ကို အကူအညီတောင်းလိုက်လို့ သူက M Pizza ကို ကိုရီးယားခေါ်လာတာလား။ သူက Meister Pizza ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။’
ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်ကိုက်ဖြစ်နေခြင်းမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
MCK Group သည် KOSDAQ ဈေးကွက်တွင် စာရင်းဝင်ထားပြီး လုပ်ငန်းခွဲငါးခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကုမ္ပဏီဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးမှာ ဝမ် ဘီလီယံ ၅၀၀ ခန့်ရှိပြီး အဓိကလုပ်ငန်းစုကြီးများမှလွဲလျှင် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်အတွင်း ထိပ်တန်း Franchise ကုမ္ပဏီ သုံးခုတွင် ပါဝင်သည်။
သို့သော် OTK ကုမ္ပဏီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ရပ်ကွက်ထဲက ကြက်ကြော်ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်နှင့်ပင် တူနေသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။
သူသည် ငလျင်ဘေးမှ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် သူရဲကောင်းဖြစ်ပြီး တောင်ကိုရီးယားထက်ပင် သာလွန်သည့် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။
ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ဖူးသူ မည်သူမျှ အောင်မြင်သွားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
ကိုရီးယား၏ ဒုတိယအကြီးဆုံး လုပ်ငန်းစုဥက္ကဋ္ဌ Han Min-goo သည် ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းစွာဖြင့် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့ရသည်။ အမျိုးသားထောက်လှမ်းရေးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးနှင့် ရှေ့နေချုပ်တို့မှာ အလုပ်ဖြုတ်ခံခဲ့ရပြီး Hoseong စုဆောင်းငွေဘဏ်မှာလည်း ဒေဝါလီခံခဲ့ရသည်။ သမ္မတဟောင်းတစ်ဦးပင်လျှင် လက်ရှိတွင် ထောင်ကျနေပြီး တရားရင်ဆိုင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။
Choi Dae-ho ၏ ကျောပြင်တွင် ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။
‘ဘယ်သူ့ကိုမှမတွေ့ဘဲနဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့မှ သွားတွေ့ရတဲ့ကံဆိုးခြင်းမျိုးပါလား။’
***
ကျွန်တော်သည် Master Chicken နှင့် Meister Pizza ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များနှင့် သီးသန့်တွေ့ဆုံပွဲတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤလူများကို စုစည်းပေးခဲ့သူမှာ ကင်ဂျယ်ဟက် ဖြစ်သည်။
Taek-gyu နှင့် Ellie တို့လည်း ထိုတွေ့ဆုံပွဲသို့ တက်ရောက်လာကြသည်။
အစည်းအဝေးသို့ မလာရောက်မီ Ellie သည် ကိုရီးယား၏ ကုန်သွယ်မှုမျှတရေးဥပဒေနှင့် Franchise လုပ်ငန်းဥပဒေများအပြင် ဆက်စပ်နေသော ဥပဒေအမျိုးမျိုးကို စေ့စပ်သေချာစွာ ပြန်လည်စစ်ဆေးခဲ့သည်။
ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များ ဝင်ရောက်ထိုင်လိုက်ကြသည့်အခါ မည်သူမျှ စကားမစရဲကြပေ။ တစ်ခုခုပြောလိုက်မိလျှင် ရုံးချုပ်ဘက်မှ အခက်အခဲများ ဖန်တီးလာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။
မူအားဖြင့် ရုံးချုပ်နှင့် ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးဖြစ်သည်။ ရုံးချုပ်အဆင်ပြေလျှင် ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များလည်း အဆင်ပြေမည်ဖြစ်ပြီး ပြောင်းပြန်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော် ရုံးချုပ်က အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်လာပြီဆိုလျှင်မူ ၎င်းမှာ ဓားစာခံအခြေအနေသို့ ရောက်သွားတော့သည်။
ဓားစာခံကို ဖမ်းဆီးထားသူကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားလျှင် ဓားစာခံမှာ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဓားစာခံမှာ ထိုသူသည် လူဆိုးမှန်း သိသော်လည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရသည့် ရွေးချယ်စရာသာ ရှိတော့သည်။
လက်တွေ့တွင် Brand နှင့်ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာတက်ကာ သပိတ်မှောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလျှင် ရုံးချုပ်ထက် ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များကသာ အထိနာဆုံးဖြစ်သည်။
သာမန်ဆိုင်ခွဲများဖွင့်၍ အဆင်ပြေပြေ စားဝတ်နေရေး ပြေလည်နေပါက သူတို့သည် ဤအစည်းအဝေးသို့ လာရောက်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော် သူတို့ကို တစ်ပတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်လာရင် ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါမယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆိုင်ကို ပိတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်လည်း M Pizza မှာ အလုပ်ရအောင် ဒါမှမဟုတ် M Pizza ဆိုင်ခွဲတစ်ခုဖွင့်နိုင်အောင် ကျွန်တော် ကူညီပေးပါ့မယ်။ ဒါကြောင့် စိတ်လွတ်လက်လွတ် ပြောဆိုနိုင်ပါတယ်။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စကားစလာကြသည်။
Franchise များတွင် ရုံးချုပ် သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ထားသော ပေးသွင်းသူများထံမှသာ မဖြစ်မနေ ဝယ်ယူရမည့် ‘မရှိမဖြစ်ကုန်ပစ္စည်းများ’ ရှိသည်။
အရသာနှင့် အရည်အသွေး တူညီမှုရှိစေရန် ရုံးချုပ်က ပါဝင်ပစ္စည်းများ ပံ့ပိုးပေးခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။
ပြဿနာမှာ အချက်နှစ်ချက်ရှိသည်။
တစ်ခုမှာ အရည်အသွေးနှင့် မသက်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများကို ရုံးချုပ်ထံမှသာ အတင်းအကျပ် ဝယ်ယူခိုင်းခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ဈေးနှုန်းများမှာ အဆမတန် မြင့်မားနေခြင်းဖြစ်သည်။
ကြက်သား၊ မုန့်သားနှင့် အမျိုးမျိုးသော ဆော့စ်များကဲ့သို့ မရှိမဖြစ်ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ရုံးချုပ်က ပံ့ပိုးပေးသည်ဆိုလျှင် နားလည်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် သေတ္တာများ၊ တူများ၊ တစ်ရှူးများ၊ ပလတ်စတစ်အိတ်များနှင့် ဟင်းချက် ရေနံ များကဲ့သို့ အပြင်ဈေးကွက်တွင် အလွယ်တကူ ဝယ်ယူနိုင်သော ပစ္စည်းများကိုပါ ရုံးချုပ်ထံမှ ဝယ်ယူခိုင်းသည်။
တစ်ဦးချင်းဆိုင်များနှင့် မတူဘဲ Franchise ရုံးချုပ်များသည် လက်ကားဈေးထက်ပင် နိမ့်သောဈေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်ရန် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝယ်ယူမှုများ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များထံ ပံ့ပိုးပေးသော ကုန်ပစ္စည်းများမှာ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် ပို၍ ဈေးကြီးနေသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ သူတို့က အရည်အသွေး ကွာခြားမှု၊ ပြုပြင်ထုတ်လုပ်မှု ကုန်ကျစရိတ်များဟု အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးပေးကြသော်လည်း ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များမှာမူ ဈေးနှုန်းများက လက်ကားဈေးထက် ၁.၅ ဆမှ ၂ ဆအထိ ဘာကြောင့် ပိုများနေရသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။
လူတစ်ယောက် စပြောလိုက်သည်နှင့် ရေတံခါးဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ အာဏာအလွဲသုံးစားမှုမျိုးစုံတို့မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
“ကြက်ကြော်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ဟင်းချက် ရေနံ ဘူး ဘယ်လောက်ကုန်လဲဆိုတာ သိလား။ ဒါပေမဲ့ ဟင်းချက် ရေနံ ဈေးက တကယ်ကို အရမ်းများတယ်။ စူပါမားကက်မှာဆို ၁၀,၀၀၀ ဝမ်နဲ့ ဝယ်လို့ရတာကို ပေးသွင်းသူဆီကနေ ၁၇,၀၀၀ ဝမ်ပေးပြီး ဝယ်နေရတယ်။”
“သူတို့က ‘ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေး’ အတွက်ဆိုပြီး ထီးတွေ၊ ပြက္ခဒိန်တွေ ဝေပေးပြီး ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်တွေကိုပဲ ပေးခိုင်းတယ်။”
“ရာသီတိုင်းမှာ ကြော်ငြာခတွေ ကောက်ခံသေးတယ်၊ ဒါက တကယ်ဆို ရုံးချုပ်က တာဝန်ယူရမယ့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား။”
“သူတို့က ကြော်ငြာစာရွက်တွေ အများကြီးပုံပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ပေးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီအတွက်ပါ ငွေကောက်တယ်။ ကျွန်တော်တောင် အကုန်မဝေရသေးဘဲ အမှိုက်ပုံးထဲ ပစ်လိုက်ရတယ်။”
“စီးပွားရေး ကောင်းနေတယ်လို့ ထင်ရင် ရုံးချုပ်က လာပြီး အတင်းအကျပ် အလှဆင်ခိုင်းပြန်ရော။”
“အလှဆင်တာကို ရုံးချုပ်နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ ကန်ထရိုက်တာတွေနဲ့ပဲ လုပ်ခိုင်းပြီး ကုန်ကျစရိတ်ကလည်း မယုံနိုင်စရာပဲ။ ကျွန်တော် မတတ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောတော့ ချေးငွေယူလိုက်ဦးလေတဲ့။”
Ellie က မယုံနိုင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ပြောသည်။
“သူတို့ တကယ်ပဲ စိတ်ကူးထဲရှိသမျှ အကုန်လုပ်တာပဲ။”
သို့သော် MCK Wholesale ဟူသော ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အမြဲတမ်းလိုလို ထွက်ပေါ်လာသည်။
MCK Wholesale သည် MCK Group ၏ လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး အုပ်စုအတွင်းရှိ Franchise အားလုံးသို့ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို တစ်ဦးတည်း ပံ့ပိုးပေးနေသူဖြစ်သည်။
Master Chicken အတွက် ကြက်သားနှင့် ဆော့စ်များ၊ Meister Pizza အတွက် မုန့်သား၊ ဒိန်ခဲနှင့် တွဲဖက်ပစ္စည်းများအားလုံးမှာ ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များထံ မရောက်မီ MCK Wholesale မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းလာရသည်။
အကြီးမားဆုံး ရှယ်ယာရှင်မှာ ရှယ်ယာ ၈၇ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော Choi Myeong-ho ဖြစ်သည်။
နာမည်က Wholesale (လက်ကား) ဟုသာခေါ်သော်လည်း ဈေးနှုန်းများမှာ လက်လီဈေးထက် သာလွန်နေသည်။ အမှန်ဆိုရသော် ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များ၏ သွေးကိုစုပ်ယူ၍ ကြီးပွားလာသည်ဟု ဆိုလျှင် လွန်မည်မဟုတ်ပေ။
ယခုအချိန်အထိတော့ အဆင်ပြေသေးသည်။ သို့သော် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထူးဆန်းသောအချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ဘာကြောင့် ရုံးချုပ်က ဒီလောက် အကျိုးအမြတ်များသည့် လုပ်ငန်းကို တိုက်ရိုက် မလုပ်ခဲ့တာလဲ။ သူတို့၏ အမြတ်ငွေက ပို၍ များပြားနေမည် မဟုတ်ပါလား။
“ဒါ အလွဲသုံးစားလုပ်တာပဲ မဟုတ်လား။”
Ellie ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒါ အလွဲသုံးစားလုပ်တာ သေချာတယ်။ MCK Group ဆီ ရောက်သင့်တဲ့ အမြတ်တွေကို MCK Wholesale က ခေါင်းပုံဖြတ်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါဆိုရင် MCK Group ရဲ့ ရှယ်ယာရှင်တွေ ဆုံးရှုံးမှုရှိနေတာပေါ့။ ဒါဟာ ကုန်သွယ်မှုမျှတရေးဥပဒေကို ချိုးဖောက်တာလည်း ဖြစ်တယ်။”
ဤကဲ့သို့ ကြားထဲတွင် ဖြန့်ဖြူးရေးကုမ္ပဏီတစ်ခု ထည့်သွင်းပြီး အခွန်ကောက်ခံခြင်းမှာ ကိုရီးယားလုပ်ငန်းစုများ အမြဲသုံးနေကျ နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် မကောင်းသည့်နည်းလမ်းအားလုံးကို သင်ယူထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
နှုတ်ဖြင့် ဆဲဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ရိုက်နှက်ခြင်းအတွက်ဆိုလျှင် ပြည်သူ့ထင်မြင်ချက်ဖြင့် အယူခံဝင်နိုင်သော်လည်း ပြစ်ဒဏ်များမှာ နည်းပါးသည်။ ရိုးရိုးရိုက်နှက်မှုမျိုးဆိုလျှင် အပေးအယူမျှပါက အမှုပင် ဖွင့်လေ့မရှိကြပေ။
သို့သော် အလွဲသုံးစားလုပ်မှုမှာမူ ပမာဏပေါ်မူတည်၍ ထောင်ဒဏ်ကျခံရနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် အလွဲသုံးစားလုပ်မှုများကိုလည်း ရှာတွေ့လိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် ယုံကြည်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ စကားပြောနေဆဲတွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် Jung Gi-hong ဝင်ရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို အသံတိုးတိုးဖြင့် တင်ပြသည်။
“Meister Pizza ရဲ့ CEO က ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်လို့ ရောက်နေပါတယ်။”