စစ်မှုထမ်းဟောင်းအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရပြီးနောက် ကင်ဂျယ်ဟက် သည် ပြန်လည်သန်စွမ်းရေး ကုသမှုများကို ခံယူခဲ့ရပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းစတင်ရန် ကာလရှည်ကြာ ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်းတွင် အတွေ့အကြုံရှိထားသည့်အတွက် စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို သူ ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။
သူ၏ ခြေထောက်အခြေအနေအရ နာရီပေါင်းများစွာ မတ်တတ်ရပ်နေရခြင်း သို့မဟုတ် ဝန်ဆောင်မှုပေးရခြင်းမျိုးရှိသည့် ကိုရီးယားအကင်ဆိုင်ကဲ့သို့ လုပ်ငန်းမျိုးကို လုပ်ကိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ အတော်အတန် စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် သူသည် Meister Pizza ဟုခေါ်သည့် ဖရန့်ချိုက်လုပ်ငန်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
အမှတ်တံဆိပ်မှာ তুলအတော်အတန် အသစ်ဖြစ်သော်လည်း အရသာကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် ရုံးချုပ်၏ ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့် သူ ယုံကြည်အားကိုးခဲ့သည်။
သူသည် ရုံးချုပ်နှင့် ဖရန့်ချိုက်စာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုကာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းသုံး နေရာတစ်ခုကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ ဆိုင်အတွင်းပိုင်း ပြင်ဆင်နေစဉ်အတွင်း သူသည် သင်တန်းအစီအစဉ်အမျိုးမျိုးကို တက်ရောက်ခဲ့သည်။
လအနည်းငယ်အကြာတွင် ပဂျူး၌ Meister Pizza ဆိုင်ခွဲအမှတ် ၁၅ ကို စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ပီဇာဈေးကွက်သည် ကြက်သားဈေးကွက်လောက် ပြင်းထန်ခြင်းမရှိသော်လည်း ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ အလွန်မြင့်မားသည်။ ဆိုင်ဖွင့်ပြီး ပထမဆုံးလအနည်းငယ်တွင် သူ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်များပါဝင်သည့် ရုံးချုပ်၏ ရုပ်မြင်သံကြား ကြော်ငြာများကြောင့်ရော၊ သူကိုယ်တိုင်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့်ပါ အရောင်းရတက်လာခဲ့သည်။
သူသည် ပုံမှန်ဖောက်သည်များကို ရရှိလာပြီး အမြတ်ငွေများ တိုးပွားလာသဖြင့် ဆက်လက်ကြိုးစားပါက ပိုမိုကောင်းမွန်လာနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ထားခဲ့သည်။
ထိုစဉ် တစ်နေ့တွင် ရုံးချုပ်မှ မန်နေဂျာတစ်ဦး သူ၏ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
မန်နေဂျာက ထိုဒေသ၏ စီးပွားရေးနယ်ပယ်နှင့် လူဦးရေ တိုးတက်လာမှုကို ထောက်ပြကာ နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံသို့ တိုးချဲ့ဖွင့်လှစ်ရန် အကြံပြုခဲ့သည်။
သူသည် လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်လာသည်မှာ တစ်နှစ်သာရှိသေးပြီး အခြေကျစပြုရုံသာ ရှိသေးသည်။ တိုးချဲ့ရမည်ဆိုပါက နေရာရွှေ့ပြောင်းရမည်ဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းပြင်ဆင်မှုများကို အစမှပြန်လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။
သူသည် ကနဦးရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေကိုပင် ပြန်မရသေးသည့်အတွက် ထိုအပြုအမူမှာ အလွန်အန္တရာယ်များသည်။
ရုံးချုပ်မှ အဆင့်မြင့်အရာရှိအချို့သည် သူ၏ဆိုင်သို့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို လာရောက်ပြီး တိုးချဲ့ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း သူက အကြိမ်တိုင်း ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်က သူတို့ လာရောက်ခြင်း မရှိတော့သဖြင့် ကိစ္စပြီးပြတ်သွားပြီဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် တစ်နေ့တွင် အလုပ်သွားစဉ် လမ်းတစ်ဖက်ရှိ ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်တွင် Meister Pizza ဆိုင်းဘုတ်ကို တင်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
***
ကင်ဂျယ်ဟက် ၏ စကားဆုံးသည့်အခါ Ellie က မေးလိုက်သည်။
"ရုံးချုပ်ကို တိုင်ကြားဖို့ မကြိုးစားကြည့်ဘူးလား"
"တိုင်ကြားတာပေါ့! ကျွန်တော် တိုက်ရိုက်သွားပြီး ကန့်ကွက်ခဲ့တယ်။"
ဖရန့်ချိုက်ဆိုင်အနီးတွင် တိုက်ရိုက်ဆိုင်ခွဲတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ကန့်ကွက်သည့်အခါ ရုံးချုပ်က ဖောက်သည်များ အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ဖွင့်လှစ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေချင်း မတူညီသည့်အတွက် ပြဿနာမရှိကြောင်း အကြောင်းပြခဲ့သည်။
ခြောက်လမ်းသွားလမ်းမကြီး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေချင်း ကွဲပြားသည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် နိုင်ငံရေးသမားများနှင့် အစိုးရဝန်ထမ်းများသာ ထိုအချက်ကို ဂရုစိုက်ကြပြီး ကျန်သူများမှာမူ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။
စားသုံးသူတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် လမ်းဖြတ်ကူးရုံသာ ဖြစ်သည်။
အမှတ်တံဆိပ်တူ၊ အစားအစာတူကို ရောင်းချနေပါက ဖောက်သည်များအနေဖြင့် လမ်းကြားထဲက ဆိုင်ငယ်လေးကို ရွေးမည်လား၊ လမ်းမကြီးပေါ်က နှစ်ထပ်ဆိုင်ကြီးကို ရွေးမည်လားဆိုသည်မှာ မေးစရာပင် မလိုတော့ပေ။
သူ အကြိမ်ကြိမ်သွားရောက် ကန့်ကွက်သည့်အခါ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့က တွေ့ဆုံရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို ခေါ်ကာ သူ့ကို ဆွဲထုတ်သည်အထိ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
"သူတို့က ကျွန်တော့်ကို သတိပေးတယ်။ ဆက်ပြီး ဒီလိုလုပ်နေရင် နောက်ပိုင်းမှာ တခြား အဆင်မပြေမှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်တဲ့၊ ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော် ဆက်ပြီး မကန့်ကွက်နိုင်တော့ဘူး။"
ဖရန့်ချိုက်ရုံးချုပ်များတွင် ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်များကို အရေးယူနိုင်သည့် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်များသည် ရုံးချုပ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို သတိထားရသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေသည်။
အနီးအနားတွင် ကင်မ်ချီစွပ်ပြုတ်ဆိုင် ရှိနေရုံနှင့် နောက်ထပ် ကင်မ်ချီစွပ်ပြုတ်ဆိုင်တစ်ခု မဖွင့်နိုင်ဟု မဆိုလိုပါ။ အကြောင်းမှာ ထုတ်ကုန်များမှာ မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အသစ်ဖွင့်သည့် ဆိုင်၏ ကင်မ်ချီစွပ်ပြုတ်မှာ အရသာ၊ ပမာဏနှင့် ဈေးနှုန်း ကွဲပြားသည်။ မည်သည့်ဆိုင်ကို ရွေးချယ်မည်ဆိုသည်မှာ စားသုံးသူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဖရန့်ချိုက်များသည် တူညီသော ထုတ်ကုန်များကို တူညီသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့တွင် အနီးအနားတွင် ဆိုင်ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို တားမြစ်သည့် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိတတ်ကြသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဖရန့်ချိုက်တစ်ခုတည်းကိုပင် ဧရိယာတူတွင် ဖွင့်လှစ်သည်မှာ ကြားဖူးနားဝ ရှိသော်လည်း၊ ထိုသို့သောနေရာများမှာ ဂန်နမ်၊ ဟောင်ဒယ် သို့မဟုတ် မြောင်ဒုံကဲ့သို့ လူသွားလူလာများသည့် နေရာမျိုးတွင်သာ ဖြစ်သည်။
ဤနေရာမှာ ဆိုးလ်မြို့လယ်ခေါင် သို့မဟုတ် နာမည်ကြီး ခရီးသွားနေရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ လူသွားလူလာ ဘယ်လောက်များနိုင်မည်နည်း။
တိုက်ရိုက်ဆိုင်ခွဲကို အနီးအနားတွင် ဖွင့်လှစ်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ အရောင်းကျသွားရန်မှာ မလွဲဧကန်ပင် ဖြစ်သည်။
"တိုက်ရိုက်ဆိုင်ခွဲထက် ပိုဆိုးတာက လျှော့ဈေးပဲ။"
ဆိုင်ဖွင့်ပွဲ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ဆိုင်ခွဲက ပစ္စည်းအားလုံးကို ချက်ချင်း ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ဈေးပေးခဲ့သည်။
ပီဇာတူတူကို ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုသက်သာသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချသည့်ဆိုင် ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ အရောင်းမှာ အလိုအလျောက် ထိုးကျသွားခဲ့သည်။ ယခုဆိုလျှင် ဖောက်သည် လုံးဝမရှိသလောက် ဖြစ်နေပြီ။
"ဒါဆို အခု ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ"
"လျှော့ဈေး ကုန်သွားရင်တော့ အခြေအနေ ပိုကောင်းလာမှာပါ။ လူတွေက ဆိုင်ထိုင်စားဖို့ တခြားဆိုင်ကို သွားကောင်းသွားမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပို့ဆောင်ရေးအရောင်းတွေ ပြန်တက်လာမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
သို့သော် ဆိုင်ဖွင့်ပွဲ အထိမ်းအမှတ် လျှော့ဈေးမှာ နှစ်လကြာသည်အထိ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ရပ်တန့်မည်ကို အသံမကြားရသေးပေ။ သူ၏ဆိုင်မှာ ပိတ်ထားသလောက်ပင် ဖြစ်နေသည်။ ရုံးချုပ်ထံမှ မှာယူထားသော ကုန်ကြမ်းများမှာ အသုံးမပြုရဘဲ အမှိုက်ပုံးထဲသို့သာ ရောက်နေသည်။
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီဈေးနှုန်းနဲ့ ရောင်းရင် သူတို့ရော အမြတ်ကျန်ပါ့မလား"
ကင်ဂျယ်ဟက် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကုန်ကြမ်းဖိုးကို ဖယ်ထားရင်တောင်မှ အငှားခနဲ့ လုပ်သားခကို ထည့်တွက်ရင် အရှုံးပေါ်မှာပဲ။"
သူသည် ဆိုင်ဖွင့်ပွဲ လျှော့ဈေးနှင့် ပတ်သက်၍ ကန့်ကွက်သည့်အခါ ရုံးချုပ်က သူလည်း လိုချင်ပါက ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ဈေးပေးနိုင်ကြောင်း ပြောသည်။
ရုံးချုပ်အနေဖြင့် အရှုံးခံ၍ လည်ပတ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ဖရန့်ချိုက်ဆိုင်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဤအတိုင်းဆိုပါက လအနည်းငယ်အတွင်း ဆိုင်ပိတ်သိမ်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ကင်ဂျယ်ဟက် က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်သာ တစ်ခုခု မှားယွင်းလုပ်မိခဲ့မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် စီးပွားရေးကြောင့် အရောင်းကျနေတာဆိုရင် ဒီလောက်ထိ စိတ်မထိခိုက်မိမှာပါ။"
မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်နေပါလျက်နှင့် ရုံးချုပ်၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် လုပ်ငန်းပျက်စီးရသည်ကို မြင်ရသည်မှာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။
သူသည် ညာဘက်ခြေထောက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
"တခြားလူတွေ ဘယ်လိုတွေးမလဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခြေထောက်ဆုံးရှုံးမှုအတွက် ရတဲ့ လျော်ကြေးငွေအကုန်လုံးကို ဒီနေရာမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့တာ။ ဒီခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဘယ်အလုပ်မှ လုပ်လို့မရတော့ဘူး၊ အချိန်ပိုင်းအလုပ်တောင် မရဘူး။ ဒီဆိုင်သာ ပိတ်သွားရင် ကျွန်တော် ဘဝပျက်ပြီ။"
ဖရန့်ချိုက်ရုံးချုပ်တိုင်းက ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်များနှင့် အပြန်အလှန် အကျိုးရှိစေရန် ကြိုးပမ်းနေကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်များ အဆင်ပြေမှသာ ရုံးချုပ်များလည်း အဆင်ပြေမည်ဆိုသည့် သဘောတရားမျိုး ဖြစ်သည်။
သီအိုရီအရ မှန်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။
ဖရန့်ချိုက်လုပ်ငန်းတစ်ခု ပျက်စီးသွားသည့်အခါ ပိုင်ရှင်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေ အားလုံး ဆုံးရှုံးရသော်လည်း ရုံးချုပ်အတွက်မူ အနည်းငယ်သာ ထိခိုက်ပြီး တခြား ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်သစ်များကိုသာ အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ရုံးချုပ်နှင့် ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အခြေခံအားဖြင့် အထက်အောက် ဆက်ဆံရေးမျိုးသာ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ဖရန့်ချိုက်လုပ်ငန်းများတွင်သာမက နယ်ပယ်အားလုံး၌ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဒီမိုကရေစီတွင် လူတစ်ယောက်၊ မဲတစ်မဲဖြစ်သော်လည်း အရင်းရှင်စနစ်တွင်မူ ဝမ်တစ်ဝမ်၊ မဲတစ်မဲ ဖြစ်သည်။
ငွေကြေးဖြစ်စေ၊ စက်မှုလုပ်ငန်းဖြစ်စေ ငွေပိုရှိသူက အမြဲတမ်း အသာစီးရသည်။ ဈေးကွက်နိယာမအတိုင်းသာ ထားရှိမည်ဆိုပါက ချမ်းသာသူများက အရာအားလုံးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်သွားလိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် တရားမျှတသော ကုန်သွယ်မှုအက်ဥပဒေနှင့် ဖရန့်ချိုက်လုပ်ငန်းအက်ဥပဒေ စသည့် ဥပဒေများ ရှိသော်လည်း... ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဥပဒေက ကြီးကြီးမားမား အကူအညီ မပေးနိုင်ပေ။
ကန်ဂျင်ဟူး သည် ကျွန်ုပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလာသည်။
"ကိုရီးယားက ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ။"
"..."
ကျွန်ုပ်တွင် အဖြေမရှိပေ။
ဖရန့်ချိုက်ရုံးချုပ်များ၏ အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်မှု သမိုင်းကြောင်းမှာ ရှည်လျားလှသည်။ ဖရန့်ချိုက်စာချုပ်များကို တစ်ဖက်သတ် ဖျက်သိမ်းခြင်း၊ အတွင်းပိုင်း အလှဆင်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်း၊ အလွန်အမင်း များပြားသော စျေးကွက်ရှာဖွေရေး ကြေးများနှင့် ပံ့ပိုးပေးသည့် ကုန်ကြမ်းများ၏ တန်ဖိုးတွင် ကော်မရှင်ခများ ထပ်ပေါင်းထည့်ခြင်း စသည်တို့ ပါဝင်သည်။
ပြဿနာပေါ်လာတိုင်း ဖရန့်ချိုက်လုပ်ငန်းအက်ဥပဒေကို ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း အလေးပေးပြောဆိုကြသော်လည်း သက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေများမှာမူ အမျိုးသားလွှတ်တော်တွင် ယခုထက်ထိ ဂျင်တိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့်များ Hell Joseon လို့ ခေါ်ကြတာလား။
തീർച്ചပင်၊ ရုံးချုပ်နှင့် ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်များ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မရှိဘဲ အတူတကွ ရပ်တည်နေကြသည့် ဖရန့်ချိုက်များလည်း များစွာ ရှိပါသည်။ သို့သော် မှားယွင်းသော ရုံးချုပ်နှင့်သာ ဆုံမိပါက ယခုကဲ့သို့ပင် ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်မှာ သွေးမျက်ရည် ကျရပေလိမ့်မည်။
"ဖရန့်ချိုက်ရုံးချုပ်က ဘယ်လိုကုမ္ပဏီမျိုးလဲ"
" ဂန်နမ် ဂရုပ္ပါ။"
" ဂန်နမ် လား။"
ထိုအမည်ကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။
"သူတို့က ဘာတွေလုပ်တာလဲ။"
"Master Chicken ကို သိတယ်မလား။ Meister Pizza က သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလေ။"
"Master Chicken... ဆိုတော့ Chae Myeong-ho ကလား။"
ကင်ဂျယ်ဟက် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ Meister Pizza ရဲ့ စီအီးအိုက Chae Myeong-ho ပါ။"
"..."
Master Chicken နှင့် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ကင်ဂျယ်ဟက် က ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာပေးကို သတိထားမိပြီး မေးလာသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
ကျွန်ုပ် တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်လေးတွေ ပြန်ပေါ်လာလို့ပါ။"
တကယ့် ကံကြမ္မာရဲ့ အလှည့်အပြောင်းပဲ၊ တက္ကသိုလ်တုန်းက ငါ့ရဲ့ जुနီယာက စစ်တပ်က ငါ့ရဲ့ ဆီးနီယာကို အနိုင်ကျင့်နေလိမ့်မယ်လို့လေ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက တက္ကသိုလ်တွင် ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့ရသော စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှု ဂျူနီယာကို ပြန်ပြုံးမိသည်။ သူ သင်ခန်းစာ ရသွားပြီဟု ကျွန်ုပ်ထင်ခဲ့သော်လည်း အကျင့်ဟောင်း ပျောက်ဖို့ ခက်သည်ဟု ထင်ရသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုတော့ သိသွားပြီဖြစ်ရာ ကျွန်ုပ် လက်ပိုက်ကြည့်နေ၍ မဖြစ်တော့ပေ။
မှိုင်းညို့နေသော မျက်နှာဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချနေသူကို ကျွန်ုပ် ပြောလိုက်သည်။
"စိုးရိမ်မနေနဲ့။ ကိုယ် ကူညီပေးမယ်။"
"ဘယ်လိုကူညီမှာလဲ။"
"အဲဒါက..."
ကျွန်ုပ်တွင် ငွေကြေး အမြောက်အမြား ရှိသည်။ သို့သော် ထိုမျှဖြင့် စိတ်ကြိုက် လုပ်ချင်တိုင်း လုပ်လို့ရသည်ဟု မဆိုလိုပေ။
အကယ်၍ ကျွန်ုပ်၏ ငွေကြေးအင်အားကို အသုံးပြု၍ Meister Pizza ကို မတရား တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ချက်ဘို (Chaebol) ကြီးများ၏ အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်မှုနှင့် ဘာမှ မကွာခြားတော့ပေ။ ထိုသို့သော ခေတ်ကာလတွင် ပြည်သူ့သဘောထားက ၎င်းကို လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
ဥပဒေအားဖြင့် အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌသာ Heungbu Stew ကို ဒေဝါလီခံအောင် လုပ်ကြည့်မည်ဆိုပါက လူတွေ ဘယ်လို ထင်ကြမည်နည်း။
ထို့ကြောင့် ဤအခြေအနေကို ဖြေရှင်းရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက အဘယ်နည်း။
ကျွန်ုပ်သည် ကားများ၊ ဘက်ထရီများနှင့် အိုင်တီနယ်ပယ်ကို သိသော်လည်း စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သေချာ မသိပေ။ စားသောက်ဆိုင်တွင် အချိန်ပိုင်းအလုပ်တောင် လုပ်ဖူးသူ မဟုတ်ပေ။
မသိသောအရာတစ်ခုနှင့် ကြုံလာသည့်အခါ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို တိုင်ပင်သင့်သည်။
စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဦးကို ကျွန်ုပ် သိပါသလားဟု စဉ်းစားမိသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လူတစ်ဦးကို သတိရလာသည်။
ကျွန်ုပ် ချက်ချင်းပင် ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
[ဟယ်လို၊ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး ဗျ။]
"ဟယ်လို၊ ဥက္ကဋ္ဌ Im Soo-mi ဗျာ။"
Ceylon ဟိုတယ်၏ အဓိက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှာ ဟိုတယ်များနှင့် အခွန်လွတ် စတိုးဆိုင်များ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ဟိုတယ်များတွင် ၎င်းတို့ပိုင် ကဖီးဆိုင်များ၊ မုန့်ဆိုင်များ၊ ကိုရီးယား စားသောက်ဆိုင်များနှင့် ဘူဖေးဆိုင်များကိုလည်း ဖွင့်လှစ်ထားကြသည်။
ဤစားသောက်ဆိုင်များ အားလုံးမှာ ကောင်းမွန်သော အစားအစာများကြောင့် ကျော်ကြားကြပြီး မုန့်တံဆိပ်မှာလည်း သီးခြား ဖရန့်ချိုက်တစ်ခုအနေဖြင့် စတင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်အတန် သိရှိပေမည်။
"အကူအညီ တောင်းစရာ ရှိလို့ ဖုန်းခေါ်တာပါ။"
အကူအညီလိုမှ ဆက်သွယ်ရခြင်းအတွက် သူမအား အနည်းငယ် အားနာမိသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ Im Soo-mi က ရွှင်မြူးသော အသံဖြင့် ပြောသည်။
[စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ တောင်းဆိုမှု ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မ သေချာပေါက် ဖြည့်ဆည်းပေးမှာပါ။]
ကျွန်ုပ်က အခြေအနေကို အတိုချုပ် ရှင်းပြပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ဖရန့်ချိုက် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်လောက် လွှတ်ပေးလို့ ရမလား။]
[ရတာပေါ့။ ကျွန်မ ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်ပါမယ်။]
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ဖုန်းချပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။
"မကြာခင် ကျွမ်းကျင်သူ ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီတော့ သူတို့ပြောတာကို နားထောင်ကြည့်ကြတာပေါ့။"
***
တစ်နာရီခန့် ကြာသောအခါ။
မည်းနက်တောက်ပြောင်နေသော S-Class Maybach ကားတစ်စီး ဆိုင်ရှေ့သို့ ထိုးရပ်သွားပြီး ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အသက်အရွယ်ရ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။
"မင်္ဂလာပါ။"
သူမကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျွန်ုပ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်လောက်ပဲ လွှတ်ပေးဖို့ ပြောခဲ့တာ..."
ဥက္ကဋ္ဌ Im Soo-mi က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"ဒီနယ်ပယ်မှာ ကျွန်မက အကြီးမားဆုံး ကျွမ်းကျင်သူပဲလေ။"
"အို-အို၊ ဟုတ်လား။"
ကင်ဂျယ်ဟက် လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လမ်းကြားထဲက ဖရန့်ချိုက် ပီဇာဆိုင်ငယ်လေးဆီကို Ceylon ဟိုတယ်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
ဒါက ကွန်ပျူတာမှာ ဝင်းဒိုးအမှားပေါ်လို့ Bill Gates ကိုယ်တိုင် လာပြင်ပေးတာနဲ့ တူနေတယ်...
"ကျွန်မ မနက်စာ မစားရသေးဘူး။ ပီဇာတစ်ချပ်လောက် အရင်လုပ်ကျွေးလို့ ရမလား။"
"အာ၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ရပါတယ်။"
ကင်ဂျယ်ဟက် က မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ပီဇာကို အမြန် စတင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ Im Soo-mi က ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ အသစ်လုပ်ထားသော ပီဇာကို မြည်းစမ်းကြည့်သည်။
"အရင်ကလည်း ဒီပီဇာကို ခါးခါးသီးသီး စားဖူးပါတယ်။ တကယ် အရသာရှိပါတယ်။ ဂန်နမ် ဂရုပ္က အရသာနဲ့ အရည်အသွေးကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားတာကြောင့် သီးသန့် မီနူးဖန်တီးရေးနဲ့ အရည်အသွေး ထိန်းချုပ်ရေး အဖွဲ့တွေတောင် သီးသန့် ထားရှိပါတယ်။"
Master Chicken သည် ရုံးချုပ်နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ၏ အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားမှုများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သပိတ်မှောက်မှုများပင် ရှိခဲ့သော်လည်း ရေရှည် မခံခဲ့ပေ။ ရောင်းအားအပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်နည်းပါးခဲ့သည်။
အချို့လူများက ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ စားသုံးမှုကို တန်ဖိုးထားကြသော်လည်း စားသုံးသူ အများစုမှာမူ အမှတ်တံဆိပ် လူသိများမှု၊ စျေးနှုန်းနှင့် အရသာကိုသာ ဦးစားပေးကြသည်။
သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရား မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ Master Chicken ၏ ဥက္ကဋ္ဌ Chae Dae-ho တွင် စီးပွားရေး ဉာဏ်ပညာ ရှိသည်မှာ သေချာသည်။ အထူးသဖြင့် အရသာနှင့် အရည်အသွေးပိုင်းတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို မည်သည့်အခါမျှ လျှော့တွက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
ထူးကဲသော အရသာ၊ စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် နေရာတိုင်းတွင် တသမတ်တည်း ရှိသော ဝန်ဆောင်မှုတို့မှာ Master Chicken ၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်များ ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော ကြက်သားဈေးကွက်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အလကားသက်သက် မဟုတ်ပေ။
ကင်ဂျယ်ဟက် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ကျွန်တော်လည်း ပီဇာ ဖရန့်ချိုက် အများကြီးကို စဉ်းစားခဲ့ပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စားကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အအရသာဆုံးဖြစ်လို့ Meister Pizza ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။"
"လာလမ်းမှာ အသစ်ဖွင့်ထားတဲ့ တိုက်ရိုက်ဆိုင်ခွဲကို ကျွန်မ ဝင်ကြည့်ခဲ့တယ်။ အကွာအဝေးက သေချာပေါက် အရမ်းနီးနေတယ်။ ဒီဧရိယာရဲ့ လူသွားလူလာနှုန်းကို စဉ်းစားမယ်ဆိုရင် တူညီတဲ့ ဖရန့်ချိုက်ဆိုင်နှစ်ဆိုင် ရှိနေစရာ အကြောင်းကို မရှိဘူး။ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲတော့ မသိပေမဲ့ ရုံးချုပ်က ဒီဖရန့်ချိုက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။"
"အဲဒီလိုလုပ်လို့ ရုံးချုပ်အတွက် ဘာအကျိုးအမြတ် ရှိလို့လဲ။"
"သင် သတိထားမိတဲ့အတိုင်း တိုက်ခန်းအသစ်တွေ ဆောက်လုပ်နေကြပြီး မြေယာဖွံ့ဖြိုးရေး လုပ်ငန်းတွေလည်း အများကြီး လုပ်ဆောင်နေပါတယ်။ လူတွေ ပြောင်းရွှေ့လာဖို့အတွက် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်တော့ ကြာဦးမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက စီးပွားရေးဇုန် ကြီးထွားလာမယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်။ အကယ်၍ ဒီဖရန့်ချိုက်က ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ဘဲ ဆိုင်ပိတ်လိုက်ရမယ်ဆိုရင် တိုက်ရိုက်ဆိုင်ခွဲက အစားထိုး နေရာယူသွားမှာပါ။"
သူမပြောသည်ကို နားထောင်ရသည်မှာ ဤကဲ့သို့ အောင်မြင်နေသော ဖရန့်ချိုက်များကို ရုံးချုပ်က သိမ်းပိုက်ခြင်းမှာ ဖရန့်ချိုက်လုပ်ငန်းလောကတွင် သာမန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။
"ဒါဆို အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ရမယ့် နည်းလမ်းက ဘာလဲ။"
"အလွယ်ဆုံး ဖြေရှင်းချက်ကတော့ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ပြီး ကန့်ကွက်တာပါပဲ။"
ရုံးချုပ်အနေဖြင့် ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်တစ်ဦး၏ တိုင်ကြားချက်များကို လျစ်လျူရှုချင် လျစ်လျူရှုနိုင်လိမ့်မည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ တိုင်ကြားမှုကိုမူ လျစ်လျူရှုမည် မဟုတ်ပေ။
ဥက္ကဋ္ဌ Im Soo-mi က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"အကယ်၍ ရုံးချုပ်အနေနဲ့ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ ဖရန့်ချိုက်ပိုင်ရှင်တို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကိုသာ သိသွားမယ်ဆိုရင် သူတို့ ချက်ချင်း တောင်းပန်ပြီး တိုက်ရိုက်ဆိုင်ခွဲကို ပိတ်ပစ်လိမ့်မယ်။"
အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်သည့် ကိစ္စကို ခက်ခဲအောင် လုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။
"ရုံးချုပ်ကို သွားပြီး သူတို့နဲ့ စကားပြောကြရအောင်။"
ကင်ဂျယ်ဟက် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ပြောပြပြီးသားပဲ, ကျွန်တော် ရုံးချုပ်ကို အခါခါ သွားပြီး ကန့်ကွက်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို နှင်ထုတ်ခဲ့တယ်။ အခုဆိုရင် အစည်းအဝေး တောင်းခံမှုကိုတောင် လက်မခံတော့ဘူး၊ အဆောက်အဦးထဲကိုတောင် ဝင်ခွင့်မပေးဘူး။"
ကျွန်ုပ်က သူ့ကို စိတ်ချစေရန် ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ခင်ဗျား ကျုပ်နဲ့ လိုက်ခဲ့ရုံပါပဲ။”