နေ့လယ်စာအတွက် PX ကနေ အေးခဲထားတဲ့ ဂျမ်ပေါင်နဲ့ ခေါက်ဆွဲထုတ်တွေကို ဝယ်ပြီး မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ထဲမှာ အပူပေးလိုက်တယ်။
ကန်ဂျင်ဟူး က ပြောတယ်။ "ဒီလိုမျိုးကို ကြာမှစားရတော့လည်း ကောင်းသားပဲနော်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
ကျွန်တော် တစ်လုပ်စားလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ "အေးပါ၊ သဘောတူပါတယ်။"
"အိမ်ပြန်ရင် ဝယ်သွားကြမလား။" "အပြင်မှာဆိုရင် ဒီအရသာမျိုး ရမှာမဟုတ်ဘူး။"
ဒါပေမဲ့ စစ်တပ်ထဲမှာ စားနေရတဲ့ ဒီအစားအစာကတော့ မစ်ရှလင်ကြယ်သုံးပွင့် အဆင့်နဲ့ တန်းတူလောက်ကို အရသာရှိနေတယ်။
စားပြီးတဲ့နောက် အချိုတည်းဖို့ ရေခဲမုန့် ဝယ်လိုက်တယ်။ ဟိုပြေးဒီလွှား လုပ်နေကြတဲ့ လက်ထောက်တွေကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော် ပြောလိုက်တယ်။ "သူတို့လည်း ဒုက္ခရောက်နေကြတာပဲ။"
တကယ်ပြောရရင် အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးရတာ မလွယ်ကူလှပါဘူး။ အထူးသဖြင့် သူတို့က စကားနားမထောင်တဲ့အခါမျိုးဆိုရင်ပေါ့။
"မင်း စိတ်ညစ်နေတယ်ဆိုရင် PX မှာ ဝမ်သန်းတစ်ရာလောက် ကြိုတင်ပေးထားပြီး ပြန်လိုက်တော့လေ။"
ဘာလို့များ ဒီလူတွေကို သင့်လျော်တဲ့ အစားအစာမကျွေးဘဲ အေးခဲထားတဲ့ အစားအစာတွေပဲ ကျွေးနေရတာလဲ။ "မင်းကိုယ်တိုင် လုပ်လိုက်ပါလား။"
သိပ်တော့ မထင်ရှားပေမဲ့ သူ့ဆီမှာ ငွေသားသန်းရာနဲ့ချီရှိပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုကလည်း ထရီလီယံနဲ့ချီ ရှိနေတာပါ။
အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့က ရင်းနှီးသယောင်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို စကားလာပြောကြတယ်။ ဒါက အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ လေ့ကျင့်တဲ့ စခန်းဖြစ်လို့ လူမျိုးစုံ ရှိနေတာပေါ့။
ဘာလို့များ ဘယ်ရှယ်ယာတွေက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ကောင်းသလဲ၊ အိမ်ဝယ်သင့်မသင့်ဆိုတာတွေကို ကျွန်တော့်ကို လာမေးနေကြတာလဲ။
***
နေ့လယ်ပိုင်းမှာ တပ်စုအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးလေ့ကျင့်ခန်း ရှိတယ်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီ သွားနေတုန်းမှာပဲ မိုးဖွဲဖွဲလေး ရွာလာတယ်။
ဒီလိုရာသီဥတုမျိုးက အဆိုးဆုံးပဲ။ တကယ့်ကို သည်းကြီးမည်းကြီး ရွာချလိုက်ရင် အပြင်မှာ လေ့ကျင့်စရာမလိုတော့ဘဲ အထဲမှာပဲ နေရမှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမိုးဖွဲဖွဲဆိုရင်တော့ မိုးထဲရေထဲ လေ့ကျင့်ရဖို့ ရာခိုင်နှုန်းများတယ်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ထိုင်ပြီး နည်းပြရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်နေတုန်း မိုးစက်တွေက ပိုကြီးလာတယ်။
အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြတယ်။ "မိုးရွာနေပြီ!" "အခု အထဲဝင်သင့်ပြီ မဟုတ်လား။" "မြေကြီးက ရွှံ့တွေဖြစ်ကုန်ပြီ၊ ဒီမှာထိုင်ရတာ ခက်တယ်လေ။" "အထဲဝင်ကြရအောင်!"
ဒီအချိန်ဆိုရင်တော့ အထဲကို ဝင်သင့်နေပြီ။
နည်းပြတွေကလည်း လေ့ကျင့်ခန်း ဆက်လုပ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ယူဆပုံရပြီး ရေဒီယိုကနေ အခြေအနေကို သတင်းပို့နေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် အရေးပေါ်အခြေအနေ ကြေညာလိုက်သလိုပဲ အရာရှိတွေက ဟိုပြေးဒီပြေး ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။
ကန်ဂျင်ဟူး က သူတို့ကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်တယ်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ။ မြောက်ကိုရီးယားတွေ ကျူးကျော်လာလို့လား။"
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရေဒီယိုသတင်းစကား လက်ခံရရှိလိုက်တဲ့ နည်းပြတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ "ကြီးကြီးမားမား တစ်ခုခု ဖြစ်ပြီ!"
"ဘာဖြစ်တာလဲ။" "စစ်ဦးစီးချုပ် လာနေပြီတဲ့!"
အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက မယုံနိုင်စွာ တုံ့ပြန်ကြတယ်။ "ဘာ။ စစ်ဦးစီးချုပ် ဟုတ်လား။" "အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ လေ့ကျင့်တဲ့စခန်းကို စစ်ဦးစီးချုပ် လာတယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်လို့လား။" "ကျွန်တော် တပ်မတော်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်တုန်းကတောင် တပ်မမှူးထက် မြင့်တဲ့သူကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။"
"စစ်ဦးစီးချုပ်ရဲ့ ရာထူးက ဘာလဲ။" "ကြယ်လေးပွင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးလေ။" "ဘာလို့များ ကြယ်လေးပွင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ဒီကို လာရတာလဲ။"
လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေက ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာတယ်။ ကျွန်တော်ကြောင့်များ ဖြစ်မလား။
အကယ်၍သာ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒါဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကြွယ်ဝမှုကြောင့်ထက် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကြောင့် ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ တောင်ကိုရီးယား စစ်တပ်က အမေရိကန်စစ်တပ်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်။ ပြီးတော့ လူတိုင်းသိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်က အမေရိကန်သမ္မတ အင်ဂျင်ယုံ နဲ့ အရမ်းရင်းနှီးတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလေ့ကျင့်ရေးကွင်းအထိ လာစရာ လိုလို့လား။
စစ်ဦးစီးချုပ်ကတော့ တစ်ယောက်တည်း လာမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။ သူ့နောက်မှာ နောက်လိုက်အခြွေအရံတွေ အများကြီး ပါလာမှာပါ။ အငယ်ဆုံးဆိုရင်တည်းက ဗိုလ်မှူးချုပ်တစ်ယောက်လောက်တော့ ပါမှာပဲ။
စစ်တပ်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖူးသူတိုင်း သိကြတဲ့အတိုင်း အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေ လာရောက်လည်ပတ်တာထက် ပိုပင်ပန်းတာ ဘာမှမရှိဘူး။ ကြယ်တစ်ပွင့် ဗိုလ်မှူးကြီးတစ်ယောက် လာမယ်ဆိုရင်တောင် တစ်ပတ်ကြိုပြီး တပ်ရင်းတစ်ခုလုံး ဝုန်းဒိုင်းကျဲသွားတာပဲ။
တပ်ရင်းတစ်ခုလုံးကို သွားတိုက်ဆေးတွေနဲ့ ပွတ်တိုက်ပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရတယ်။ သေနတ်တွေ၊ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို တောက်ပနေအောင် ပွတ်ရတယ်။ လမ်းပေါ်က ကြွေကျနေတဲ့ အရွက်တစ်ရွက်၊ ဖုန်မှုန့်တစ်စမကျန် ဖယ်ရှားပြီး တပ်ရင်းတစ်ခုလုံးကို ခွဲစိတ်ခန်းလို ဖြစ်အောင် လုပ်ရတယ်။ (စစ်သည်တွေက ဒါကိုလုပ်ဖို့ ရက်ပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းဆင်းရဲခံရတာ။ ဒါပေမဲ့ လုပ်ပြီးသွားတဲ့အခါ အချိန်ဇယား ပြောင်းသွားပြီး သူတို့ လာတောင် မလာတော့တာမျိုးလည်း ရှိတတ်တယ်။)
တကယ်ဆိုရင် အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဟာ မြောက်ကိုရီးယားစစ်သားတွေ သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာရင်တောင် တည်ငြိမ်နေသင့်တယ်။ ဒါကြောင့် စစ်ဦးစီးချုပ် လာမယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားရတဲ့အခါလည်း သိပ်ပြီး တုံ့ပြန်မှု မရှိကြဘူး။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့က အရပ်သားတွေပဲ၊ ဘယ်သူ့မှာ ကြယ်ဘယ်နှစ်ပွင့်ပါပါ ဘာထူးလဲ။
ကျွန်တော် အဲဒီလို တွေးနေတုန်းမှာပဲ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ တပ်စုမှူးက ပြောလိုက်တယ်။ "အခုကစပြီး စည်းကမ်းအတိုင်း လေ့ကျင့်မယ်! လေ့ကျင့်သူအားလုံး မြေပြင်ပေါ် မှောက်ရက်လဲပြီး အတားအဆီးတွေကို တွားသွားပြီး ကျော်ဖြတ်ကြ!"
လူတိုင်းက အဲဒီစကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။ "ဟေ့ တပ်စုမှူး။ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။" "ကျွန်တော်တို့ကို တွားသွားခိုင်းနေတာလား။" "မိုးရွာနေတယ်လေ!" "လူကြီးမင်း! မြေကြီးတွေ စိုစွတ်နေတာ မမြင်ဘူးလား။"
ပုံမှန်ဆိုရင် အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက ကန့်ကွက်ရင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ညှိနှိုင်းပေးလေ့ရှိတယ်။
ဒါပေမဲ့ တပ်စုမှူးက မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘူး။ "အမိန့်ကို မလိုက်နာတဲ့ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ပယ်မယ်! ရှေ့ကို တွားသွားကြ!"
"......"
ဒီမျက်နှာစိမ်း တပ်စုမှူးဆီကနေ ပြဿနာရှာမယ့် စစ်သားတစ်ယောက်ရဲ့ အနံ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရနေတယ်။ သူကတော့ မသိသေးပုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို ဆွပေးတာက ဘယ်သူ့အတွက်မှ မကောင်းဘူး။
အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က သူ့သေနတ်ကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်ပြီး အော်ပြောတယ်။ "ကျွန်တော် မလုပ်ဘူး! စစ်ဦးစီးချုပ် လာတာနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ!"
အဲဒီအခါ တပ်စုမှူးက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး ပြောတယ်။ "မင်း သေနတ်ကို ကောက်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းမှာ ချက်ချင်း မပါဝင်ဘူးဆိုရင် မင်းကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ပယ်မယ်!"
စစ်သားတွေက ဘာကို အကြောက်ဆုံးလဲ။ အပိုလေ့ကျင့်ခန်းလား။ ဓာတုဗေဒ လေ့ကျင့်ခန်းလား။ အတားအဆီး လေ့ကျင့်ခန်းလား။ ဆောင်းရာသီ လေ့ကျင့်ခန်းလား။
လေ့ကျင့်ခန်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခဲပါစေ၊ သူတို့ သည်းခံနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စစ်မှုထမ်းရမယ့်ရက် တိုးတာကိုတော့ သူတို့ မသည်းခံနိုင်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် အကျဉ်းစခန်းမှာ ပိတ်လှောင်ခံရတာက စစ်တပ်မှာ အဆိုးရွားဆုံး ပြစ်ဒဏ်ပဲ။ အဲဒီမှာ ကုန်ဆုံးရတဲ့နေ့ရက်တွေက သူတို့ရဲ့ စစ်မှုထမ်းရမယ့်အချိန်ထဲ တိုးသွားတာကိုး။
ဒါဆို အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက ဘာကို အကြောက်ဆုံးလဲ။ အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ပယ်ခံရမှာကိုပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လွတ်သွားတဲ့ တစ်နာရီတိုင်းအတွက် သူတို့က ပြန်လာပြီး လေ့ကျင့်ရဦးမှာမို့လို့ပဲ။ ဘယ်သူမှ နောက်ထပ်တစ်ရက်လောက် ဒါမျိုး ထပ်လုပ်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။
ခဏလောက် ချီတုံချတုံ ဖြစ်ပြီးနောက်မှာတော့ သူက နောက်ဆုံးမှာ သေနတ်ကို ပြန်ကောက်လိုက်တယ်။ "အာ! တကယ်ပဲ!"
တပ်စုမှူးရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ကျွန်တော်တို့တွေ ရွှံ့တွေပေကျံနေတဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ တွားသွားပြီး အေးစက်တဲ့ မိုးရေတွေထဲမှာ စိုစွတ်ကုန်ကြတယ်။
အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက သွားတွေကို ကြိတ်ထားကြတယ်။ "ခွေးမသား!" "ငါတော့ ရူးတော့မယ်!" "ဒါက အရံတပ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် အတားအဆီး လေ့ကျင့်ခန်းလား။" "ငါ တပ်ထဲမှာ တာဝန်ထမ်းတုန်းကတောင် ဒီလိုမျိုး မလုပ်ခဲ့ရဘူး!"
ကျွန်တော့်ဘေးမှာ တွားသွားနေတဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး က ပြောတယ်။ "ဒါတွေအားလုံးက မင်းကြောင့်ပဲ!"
ကျွန်တော်က ညင်သာစွာ ငြင်းဆိုလိုက်တယ်။ "ဘာလို့ ဒါက ကျွန်တော့်ကြောင့် ဖြစ်ရတာလဲ။" "ဒါဆိုရင် ဒီအရံတပ်ဖွဲ့ဝင် အိုကြီးတွေကို ကြည့်ဖို့ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ့ကို လာကြည့်တာ ဖြစ်မလဲ။"
"......"
တကယ်ပဲ ကျွန်တော်ကြောင့် ဖြစ်နေတာလား။
စစ်တပ်ရဲ့ စုပေါင်းနေထိုင်မှု သဘောသဘာဝအရ တစ်ယောက်ယောက်က အမှားလုပ်မိရင် အားလုံး ဒုက္ခရောက်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် တပ်စုထဲမှာ ပြဿနာရှာတဲ့ စစ်သားတစ်ယောက် ရှိနေရင် ခေါင်းကိုက်ရတယ်။
ပြဿနာရှာတဲ့ စစ်သားတွေရဲ့ တည်မြဲမှု နိယာမအရ တပ်စုတိုင်းမှာ အနည်းဆုံး တစ်ယောက်တော့ ရှိစမြဲပဲ။ (မင်း တပ်ထဲမှာ တာဝန်ထမ်းတုန်းက ပြဿနာရှာတဲ့သူ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် မင်းကိုယ်တိုင်က ပြဿနာရှာတဲ့သူ ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း များတယ်။)
ကျွန်တော် တပ်သားသစ်ဘဝတုန်းက စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ကင်းစောင့်ရတဲ့ ဂျူနီယာစစ်သားတစ်ယောက်က ကျည်ဆန်ခွံတစ်ခု ပျောက်သွားခဲ့ဖူးတယ်။
ကျည်ဆန်ခွံတစ်ခု ပျောက်တာ ဘာမှမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နိုင်ပေမဲ့ စစ်တပ်မှာဆိုရင်တော့ အဲဒီ ကျည်ဆန်ခွံတစ်ခု ပျောက်တာနဲ့တင် ငရဲခန်းလို ဖြစ်သွားတာမျိုးပဲ။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနားယူချိန်က ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး အဲဒီကျည်ဆန်ခွံကို ရှာဖို့ တပ်ရင်းတစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားလိုက်ရတယ်။
အဲဒီအထိကတော့ ဘယ်သူမဆို မှားမိနိုင်တဲ့ အမှားမျိုးပါ။
အဓိပ္ပာယ်မရှိတာက အဲဒီကျည်ဆန်ခွံက ဂျူနီယာစစ်သားရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲမှာပဲ ပြန်တွေ့တာပါပဲ။ အဲဒီကျမှ သူက ဝန်ခံတယ်။ သူ ကျည်အိမ်ကို ပြုတ်ကျမိလို့ ကျည်ဆန်ခွံ ပြုတ်ကျသွားတာ၊ သူက အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး မေ့သွားတာတဲ့။ သူချက်ချင်း သိလိုက်ပေမဲ့ ကြောက်လွန်းလို့ ဘာမှမပြောရဲခဲ့တာလို့လည်း ဝန်ခံသွားတယ်။
အဲဒီတုန်းက သူတို့တွေ အဲဒီဂျူနီယာစစ်သားကို ကြည့်တဲ့အကြည့်မျိုးနဲ့ပဲ အခု ကျွန်တော့်ကို ကြည့်နေကြတာလား... ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့် စိတ်ကူးယဉ်နေတာလား။
ဘာမှမသိလိုက်ဘဲနဲ့ ပြဿနာရှာတဲ့ စစ်သား ဖြစ်သွားရတဲ့အတွက် ကျွန်တော် တကယ်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။
မိုးရေထဲမှာ မြေပြင်ပေါ်ကို ကြိုးစားပမ်းစား တွားသွားနေတုန်းမှာပဲ တပ်ရင်းမှူးက လမ်းပြပေးတဲ့အတိုင်း စစ်ဦးစီးချုပ်နဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တွေ တန်းစီပြီး ရောက်လာကြတယ်။
ကျွန်တော်တို့က မိုးရေထဲမှာ စိုရွဲနေချိန်မှာ တခြားသူတွေကတော့ ထီးကိုယ်စီနဲ့ပါ။ သူတို့နောက်မှာ ကင်မရာကိုင်ထားတဲ့ အရာရှိတစ်ယောက်လည်း ပါလာတယ်။ ကာကွယ်ရေးသတင်းစာက လာတာလား။
တပ်စုမှူးက ပြတ်သားတဲ့ အလေးပြုခြင်းကို လုပ်လိုက်တယ်။
"အမိန့်ပေးပါ၊ အရာရှိကြီးခင်ဗျာ!"
စစ်ဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကန်ဂျင်ဟူး က လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီး မေးတယ်။
"အခု ဘာလေ့ကျင့်ရေး လုပ်နေတာလဲ။"
"တပ်စုအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ခန်းပါ၊ အရာရှိကြီးခင်ဗျာ!"
"အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ လေ့ကျင့်နေကြတာလား။"
တပ်စုမှူးရဲ့ မျက်နှာမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုတွေ ပေါ်လွင်နေတယ်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အရာရှိကြီးခင်ဗျာ!"
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဂျင်ဟူး က ရုတ်တရက် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး အော်ပြောတယ်။
"ချောင်းဆိုးလိုက်တာ! ကျွန်တော် အရမ်းချမ်းပြီး ဖျားနေလို့ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းကို မလုပ်နိုင်တော့ဘူး!"
အဲဒီအခါ ကျန်တဲ့ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကလည်း စောင့်နေကြတဲ့အတိုင်း မြေပြင်ပေါ် လဲချလိုက်ပြီး ညည်းညူသံတွေ ပြုကြတယ်။
"အား! ငါ့တံတောင်ဆစ်!"
"ငါ့ပခုံး ပြုတ်ထွက်သွားပြန်ပြီ!"
"ငါ့ခြေထောက် ကျိုးသွားပြီ ထင်တယ်!"
"ချောင်းဆိုးလိုက်တာ! ငါ့ကင်ဆာရောဂါ ပြန်ထလာပြီ။"
"ကယ်ကြပါဦး!"
အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက စုပေါင်းပြီး သပိတ်မှောက်တဲ့အနေနဲ့ ဟန်ဆောင်လိုက်တဲ့အခါ တပ်ရင်းမှူးနဲ့ တပ်စုမှူးတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေ တောင့်တင်းသွားတယ်။
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကန်ဂျင်ဟူး က တပ်စုမှူးကို ပြောတယ်။
"ဒီနေ့ ရာသီဥတုက မကောင်းဘူးလေ၊ ဘာလို့ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို ဒီလောက်ခက်ခဲတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ်ခိုင်းနေရတာလဲ။ သူတို့ အအေးမိပြီး စစ်ရေးပြင်ဆင်မှုတွေ ကျဆင်းသွားရင် ဒါဟာ နိုင်ငံအတွက် အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးမှုပဲ။"
"ကျွန်တော်... တောင်းပန်ပါတယ်၊ အရာရှိကြီးခင်ဗျာ!"
တပ်ရင်းမှူးက ချက်ချင်းပဲ အော်ပြောလိုက်တယ်။
"ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ လေ့ကျင့်ခန်းကို ချက်ချင်း ရပ်လိုက်!"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အရာရှိကြီးခင်ဗျာ! လေ့ကျင့်ခန်း ရပ်!"
နာကျင်လို့ အော်ဟစ်နေကြတဲ့ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက ချက်ချင်းပဲ ခုန်ထလိုက်ပြီး အဝတ်အစားတွေပေါ်က ရွှံ့တွေကို ခါထုတ်လိုက်ကြတယ်။
သူ့နောက်မှာ ပါလာတဲ့ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီးနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတို့က လျှာသပ်ရင်း ပြောကြတယ်။
"လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တဲ့အခါ အခြေအနေကို ကြည့်ရမှာပေါ့။"
"ဒီခေတ်က အရာရှိငယ်လေးတွေကတော့ အတိုင်းအဆကို မသိကြဘူး၊ အတိုင်းအဆကို။"
တပ်ရင်းမှူးက မျက်နှာပျက်နေပေမဲ့ တပ်စုမှူးကတော့ သူ ဘာမှားမှန်းတောင် မသိသေးတဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ ရှိနေတုန်းပဲ။
သူကတော့ သေချာပေါက် ပြဿနာရှာတဲ့ စစ်သားပဲ။ တပ်ရင်းမှူးနဲ့ စစ်သားတွေတော့ သူ့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ။
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကန်ဂျင်ဟူး က ကျွန်တော့်ဆီ လျှောက်လာတယ်။
"ဪ! ကိုယ်စားလှယ် ကန်ဂျင်ဟူး လည်း ဒီမှာ လေ့ကျင့်ရေး လာလုပ်နေတာပဲ။"
အဲဒီအခါ ဂျင်ဟူး က ကြားအောင် ရေရွတ်လိုက်တယ်။
"သူ မသိသလိုနဲ့ ပြောနေတာပဲ။ ကန်ဂျင်ဟူး ကြောင့် ရောက်လာတာ ဖြစ်မှန်း သိသာနေတာကို။"
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကန်ဂျင်ဟူး က အဲဒီစကားကြောင့် အနေရခက်သွားဟန်နဲ့ ချောင်းဟန့်လိုက်တယ်။
"အဟမ်း။"
သူ့နောက်က တပ်ရင်းမှူးကတော့ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘဲ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေတယ်။ သူသာ တပ်မတော်သားဆိုရင်တော့ ချက်ချင်းပဲ အကျဉ်းစခန်း ပို့လိုက်မှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက အရပ်သားဆိုတော့ ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူးလေ။
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကန်ဂျင်ဟူး က ကျွန်တော့်ကို မေးတယ်။
"အရံတပ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ရေးမှာ အခက်အခဲ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလား။"
"......"
ဒီလူက ဘယ်အချိန်ကစပြီး ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက် ရင်းရင်းနှီးနှီး ပြောနေတာလဲ။
ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောတဲ့အခါ သူက ပြုံးပြီး ပြောတယ်။
"ဟားဟား၊ အားမနာပါနဲ့။ အခက်အခဲ ရှိတာကို သက်တောင့်သက်သာ ပြောပြပါ။"
"......"
ခင်ဗျားကြောင့် အခက်အခဲ ဖြစ်နေတာလေ! ဒါတောင် မသိဘူးလား။ ခင်ဗျားကလည်း ပြဿနာရှာတဲ့ စစ်သား ဖြစ်နေတာလား။
မိုးရေထဲမှာ ကြွက်စိုလေးတွေလို ဖြစ်နေတဲ့ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျွန်တော် ပြောလိုက်တယ်။
"အခုမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ အားလုံးက လေ့ကျင့်ခန်းမှာ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေကြပါတယ်။ ရာသီဥတုက အေးပြီး မိုးကလည်း ရွာနေတော့ စောစောလေး ပြန်လွှတ်ပေးနိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ။"
"ဒါဆိုလည်း ဒါပေါ့။"
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကန်ဂျင်ဟူး က ခေါင်းညိတ်ပြီး တပ်ရင်းမှူးကို မေးလိုက်တယ်။
"ဒီနေ့ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ အတော်လေး ကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပုံရတယ်။ စောစော ပြန်လွှတ်ပေးလို့ ရမလား။"
အဲဒီအခါ တပ်ရင်းမှူးက စည်းကမ်းရှိတဲ့ တပ်သားသစ်တစ်ယောက်လို အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြန်ဖြေတယ်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အရာရှိကြီးခင်ဗျာ! အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို ချက်ချင်း ပြန်လွှတ်ပေးပါ့မယ်!"
အဲဒီစကားကြောင့် ခဏလေးတင်က ကျွန်တော့်အပေါ် မကျေနပ်ချက်တွေ အားလုံးက နှင်းလိုပဲ အရည်ပျော်သွားတော့တယ်။
အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ အားလုံးက လက်မြှောက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြတယ်။
"ဝူးးးးး!"
***
[စစ်ဦးစီးချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး အရံတပ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ အလည်အပတ် ရောက်ရှိ]
(အပိုင်းအစ) စစ်ဦးစီးချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး သည် အရံတပ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ သွားရောက်၍ တပ်ရင်း၏ အဆောက်အအုံများနှင့် လေ့ကျင့်ရေး အခြေအနေများကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး နည်းပြများနှင့် အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို အားပေးစကား ပြောကြားခဲ့သည်။
စစ်ဦးစီးချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး က "အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် အရေးပေါ် အခြေအနေတွင် ရန်သူ့ကျူးကျော်မှုကို ခုခံကာကွယ်ရာ၌ အဓိက အင်အားစုများ ဖြစ်သည်" ဟု ပြောကြားကာ အရံတပ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ရေး၏ အရေးပါပုံကို အလေးပေး ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အရပ်ဘက် အလုပ်အကိုင်များ ရှိသော်လည်း လေ့ကျင့်ရေးတွင် ကြိုးစားပမ်းစား ပါဝင်နေကြသည့် အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ဂုဏ်ယူကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
သတင်းအောက်တွင် မှတ်ချက်များ အများအပြား ရောက်လာသည်။
– ကျွန်မရည်းစားကို စစ်တပ်ပို့ထားတာ ၃ လရှိပြီ။ သေချာတော့ မသိဘူး၊ စစ်ဦးစီးချုပ်ဆိုတာ ရာထူး အရမ်းမြင့်တာလား။
– စစ်ဦးစီးချုပ်က ကြယ်လေးပွင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးလေ၊ တပ်စုမှူး ဒါမှမဟုတ် တပ်ခွဲမှူးနဲ့ အဆင့်တူလောက် ဖြစ်မှာပေါ့။ ကျွန်မလည်း ရည်းစားက အရာရှိ၊ အခု တပ်စုမှူးလုပ်နေတာ^^
– ခဏလေး၊ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ တပ်စုမှူးက စစ်ဦးစီးချုပ်နဲ့ အဆင့်တူတယ် ဟုတ်လား။
– အဲဒါက ဆောဆောင်း အီလက်ထရွန်နစ်က ဝန်ထမ်းသစ်တစ်ယောက်နဲ့ အင်ဂျင်ယုံ နဲ့ အဆင့်တူတယ် ပြောနေတာနဲ့ အတူတူပဲ။
– အတိအကျပဲ။ တပ်စုမှူးဆိုတာ ဒုဗိုလ်လေ ဟားဟား။
– ဒီခေတ်က ဒုဗိုလ်တွေကတော့ အလေးအမြတ် မထားကြတော့ဘူး။ ပြဿနာရှာတဲ့ စစ်သားတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့လကတည်းက ထွက်ခဲ့ရလို့ တော်သေးတယ်။
– အဲဒါထက် စစ်ဦးစီးချုပ်က ဘာလို့ အရံတပ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို သွားတာလဲ။
– ဟားဟား၊ ကန်ဂျင်ဟူး ကို လာကြည့်တာလေ။
– ကန်ဂျင်ဟူး ကြောင့် နည်းပြတွေအတွက်တော့ ကံဆိုးမသွားရာ မိုးလိုက်လို့ရွာ ဖြစ်သွားပြီလား။
– ပုံထဲက တပ်သားတစ်ယောက်က လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်နေရင်း ဘာတွေ တွေးနေမလဲ သိချင်လိုက်တာ။
– နောက်က တပ်ရင်းမှူးရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ဦးလေ ဟားဟား။ ရာထူးတိုးဖို့ မသေချာတော့ဘူး မဟုတ်လား။
– အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ အားလုံး ပြုံးစိစိပဲ ဟဲဟဲ။
– စစ်ဦးစီးချုပ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ စစ်ဦးစီးချုပ်အဖွဲ့ဝင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေအတွက်တော့ ရိုးရိုးလူကြီးတစ်ယောက်ပါပဲ။
– စစ်ဦးစီးချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ အတွေး = ဟဲဟဲ၊ ဒီကောင်တွေသာ တပ်ထဲမှာဆိုရင် ၁၄ ည ၁၅ ရက် အကျဉ်းစခန်း ပို့လိုက်မှာ။ အရပ်သားတွေ ဖြစ်နေတော့ ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး။
– အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ အတွေး = ဟဲဟဲ၊ ခင်ဗျား ကြယ်လေးပွင့် ဖြစ်ဖြစ် ဘာဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို စောစောသာ ပြန်လွှတ်ပေးပါ။
– နောက်ဆုံးနေ့ကျရင် ဘယ်သူ လာမလဲ သိချင်လိုက်တာ။
– သမ္မတ ကန်ဂျင်ဟူး လာပြီး ပိတ်ပွဲလုပ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
– သမ္မတက အခု ဥရောပခရီးစဉ်မှာလေ။
– အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ တပ်မှူး လာမလားလို့ ထင်မိတယ်။
ဂျင်ဟူး က ပြောတယ်။
"အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ တပ်မှူးလည်း လာနိုင်တယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။"
ကျွန်တော်လည်း မယုံနိုင်စွာ ရယ်လိုက်မိတယ်။
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ လုပ်မနေပါနဲ့ကွာ။"
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ တပ်မှူးက ဘာလို့ အရံတပ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို လာရမှာလဲ။
***
“အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ တပ်မှူး၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ချာလီ ရှုဇ် (Charlie Schuetz) က ဂိတ်ဝကို ရောက်ရှိလာပါပြီ!”
... ပြီးတော့ အဲဒါ တကယ် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
ဒီတစ်ခါတော့ အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေပါ တိုးတိုးတိုးတိုး ဖြစ်သွားကြတယ်။
“မနေ့က စစ်ဦးစီးချုပ်၊ ဒီနေ့ကျတော့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ တပ်မှူး ဟုတ်လား။”
“သူက အမေရိကန် စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဆိုတော့ ရာထူးက စစ်ဦးစီးချုပ်နဲ့ တူတူလောက်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဟုတ်လား။”
“ဟေ့လူ၊ သူ့ကို ကိုရီးယားစစ်တပ်က လူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ သွားမနှိုင်းနဲ့လေ။”
“သူ့အာဏာက ဘာနဲ့မှ ယှဉ်လို့မရဘူး။”
စစ်ရေးဝါသနာပါသူတစ်ယောက်က တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို ရှင်းပြတယ်။
“အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ တပ်မှူးဆိုတာ ကိုရီးယား-အမေရိကန် ပူးတွဲစစ်ဆရာဌာနချုပ်ရဲ့ တပ်မှူးလည်း ဖြစ်သလို စစ်ရေးအရေးပေါ်အခြေအနေဆို ကုလသမဂ္ဂ တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ တပ်မှူးအဖြစ်ပါ တာဝန်ယူရတဲ့သူလေ။”
“ဪ, ဟုတ်လား။”
“ကုလသမဂ္ဂ တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ တပ်မှူးဆိုတာ စစ် wartime operational control (စစ်ဆရာကွပ်ကဲမှုအာဏာ) ကို ကိုင်ထားတာ။ စစ်ဖြစ်လာပြီဆိုရင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ တပ်မှူးက ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်အတွင်းက တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို ကွပ်ကဲရတာပဲ။”
အရံတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ အံ့သြသွားကြတယ်။
“ဗျာ! ဒါဆိုရင် သူက စစ်ဘက်မှာ အာဏာအရှိဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ပေါ့။”
“အမေရိကန်စစ်တပ်ထဲမှာတောင် ထိပ်တန်းဆယ်ယောက်စာရင်းဝင်မှာ။”
“အဲဒီလိုလူမျိုးက ဘာလို့ အရံတပ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို လာတာလဲ...။”
အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေက ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာကြတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ တပ်မှူး ရှုဇ် (Schuetz) တကယ်ပဲ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ သူ့နောက်မှာတော့ အမေရိကန် ဗိုလ်ချုပ်တွေအပြင် ကိုရီးယား ဗိုလ်ချုပ်တွေပါ တန်းစီပါလာကြတယ်။
ကြယ်ပွင့် ဘယ်နှစ်ပွင့်တောင် ရှိနေတာလဲ။
တပ်ရင်းမှူးကတော့ စိတ်လွတ်သွားတော့မယ့်ပုံစံ ဖြစ်နေရှာတယ်။
ဒါတွေ အားလုံးကလည်း ကျွန်တော့်ကြောင့်ပဲလား။