အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 214 | NovelPing

အားလပ်ရက်တွင် ဟွန်းဂျူး တို့အဖွဲ့ ယောင်အင်မြို့သို့ ခရီးထွက်ဖြစ်ကြသည်။

အင်ဂျင်ယုံ က ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး ဟွန်းဂျူး က ရှေ့ခုံတွင်၊ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ကတော့ နောက်ခုံတွင် လိုက်ပါလာကြသည်။

"ယောင်အင်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ သွားရတာလဲ"

ပုံမှန်ဝတ်နေကျ အနက်ရောင်ဝတ်စုံအစား အင်ဂျင်ယုံ က အဖြူရောင်ဆွယ်တာနှင့် ဘိုဟီးမီးယားစတိုင် စကတ်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘိုးအင်းနေကာမျက်မှန်ကို တပ်ထားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အပျော်ခရီးထွက်မည့်ပုံစံမျိုးပင်။

"ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ကျွန်တော်တို့ကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောလို့လေ"

"ဘာကိစ္စတဲ့လဲ"

"နည်းနည်းတော့ နောက်ကျသွားပေမဲ့ ခရစ္စမတ်လက်ဆောင်ပေးစရာရှိတယ်လို့ ပြောတယ်"

အင်ဂျင်ယုံ က ခေါင်းကိုစောင်း၍ မေးလိုက်သည်။

"ယောင်အင်အထိ သွားရလောက်တဲ့အထိ ဘာလက်ဆောင်မျိုး ပေးမလို့လဲ"

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က ကြားထဲမှ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "Neverland ရဲ့ နှစ်ပတ်လည် အသင်းဝင်ကတ်များ ပေးမလို့လား"

"ဒါက လူကြီးတွေအတွက်တော့ သိပ်မသင့်တော်ပါဘူး"

အဲ့ဒီကတ်ကိုမှ ဘယ်နှစ်ခါလောက် သုံးဖြစ်မှာမို့လို့လဲ။

သူတို့ Neverland နှင့် ကပ်လျက်ရှိသည့် ပြိုင်ကားကွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ပိုင်ဆိုင်သည့် ဤနေရာတွင် တစ်ခါတရံ ပြိုင်ကားပွဲများ သို့မဟုတ် ကုမ္ပဏီအမျိုးမျိုး၏ မော်တော်ယာဉ်မိတ်ဆက်ပွဲများကို ကျင်းပလေ့ရှိသည်။

အရင်ရောက်နှင့်နေသော ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က သူတို့ကို လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုသည်။

"လာပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"မပြောပါနဲ့ ဥက္ကဋ္ဌရယ်"

"အပြင်မှာ အေးတယ်၊ မြန်မြန်ဝင်ခဲ့ကြပါ"

သူတို့ ဥက္ကဋ္ဌနောက်ကို လိုက်၍ ကားကွင်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်သွားကြသည်။

ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က အဝေးထိန်းခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သောအခါ ကားဂိုဒေါင်တံခါးပွင့်သွားပြီး ကားပြတိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ ကားအမြောက်အမြားကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကားအစီးရေ တစ်ရာကျော်လောက် ရှိမည်ထင်သည်။ အားလုံးက ပြည်တွင်းထုတ်များ မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံခြားကားများချည်းပင်။ ပုံစံမျိုးစုံပင် ဖြစ်သည်။ ပြောင်လက်နေသည့် စူပါကားများမှအစ၊ ကိုယ်ထည်ကြီးမားသည့် ဆီဒင်ကားများ၊ အသစ်ထွက်ထားသည့် ကားများနှင့် အတော်လေးကို ရှေးကျသည့် ကားဟောင်းများအထိ အစုံအလင် ရှိနေသည်။

Rolls-Royce Phantom၊ Ghost နှင့် Wraith တို့ကို တစ်တန်းတည်းစီထားပြီး၊ Porsche 911 အမျိုးအစားများကိုလည်း မျိုးဆက်အလိုက်၊ အရောင်အသွေးအလိုက် တွေ့ရသည်။ ပြည်တွင်းတွင် ရှာရခက်သည့် Bugatti နှင့် Alfa Romeo ကဲ့သို့ ကားများလည်း အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က မေးလိုက်သည်။ "ဒီကားတွေက ဘာတွေလဲ"

"ဒါတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကွယ်လွန်သူအဖေ စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ ကားတွေပါ"

ကွယ်လွန်သူ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ အကြီးသည် ကားဝါသနာအိုးတစ်ယောက်အဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။ သူက စိတ်ဖိစီးမှုပြေပျောက်ရန်အတွက် အလုပ်ချိန်အတွင်း၌ပင် အနီးအနားရှိ Porsche သို့မဟုတ် Bentley အရောင်းဆိုင်များသို့သွားပြီး ကားအစီးရေ အများအပြား ဝယ်ယူလေ့ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ကားကို အလွန်ချစ်လွန်းသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မော်တော်ယာဉ်လုပ်ငန်းကိုပါ စွန့်စားလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက IMF အကျပ်အတည်းမတိုင်ခင်တွင် Eunsung Motors၊ Daehwoo Motors နှင့် Cheongryong Motors တို့ကဲ့သို့ ကုမ္ပဏီများ ရှိနေနှင့်ပြီးဖြစ်၍ ပြည်တွင်းဈေးကွက်မှာ ပြည့်နှက်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နိုင်ငံရေးလောကတွင်လည်း စိုးရိမ်မှုများ အများအပြား ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ကတော့ သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မပြောင်းလဲခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် Seosung Motors ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဒေဝါလီခံသွားရပြီး Renault က ဝယ်ယူသွားခဲ့သည်။

ဒါကတော့ ဥက္ကဋ္ဌတစ်ယောက်၏ ဝါသနာကြောင့် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဘယ်လိုပျက်စီးသွားနိုင်သလဲဆိုသည့် နမူနာကောင်းတစ်ခုပင်။ ကောင်းလေစွ၊ ထိုဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်တွင်တော့ သူ အာရုံမလွှဲတော့ဘဲ အီလက်ထရောနစ်လုပ်ငန်းကို အောင်မြင်အောင် ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အဆင်ပြေသွားခဲ့သည်။

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က လက်ပိုက်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်တော် မော်ဒယ်ကစ်တွေ၊ အရုပ်တွေ စုဆောင်းတာနဲ့ မတူဘူးလား"

"အင်းလေ..." ဆင်တူချင် ဆင်တူနိုင်သော်လည်း ပမာဏကတော့ လုံးဝကို ကွာခြားလွန်းလှသည်။

"ဒီကားတွေ အားလုံးပေါင်းရင် တန်ဖိုးဘယ်လောက်ရှိမလဲ" ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က မေးသည်။

ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ကတော့ သာမန်အတိုင်းပင် ပြန်ဖြေသည်။ "ဝမ် သန်းငါးသောင်းလောက် ရှိမယ်"

"……"

ဟုတ်ပါပြီ။ ဥက္ကဋ္ဌတစ်ယောက်၏ ဝါသနာဆိုလျှင် ဒီလောက်တော့ တန်ဖိုးရှိသင့်သည်ပေါ့။

မှတ်ချက်အနေဖြင့် ပြောရလျှင် ချမ်းသာသူတိုင်း ဒီလိုမျိုး နေထိုင်ကြသည် မဟုတ်ပါ။ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် တို့၊ IKEA တည်ထောင်သူ Ingvar Kamprad တို့ကဲ့သို့ ချွေတာတတ်သည့် ဘီလျံနာများလည်း ရှိသေးသည်။ သူတို့က ကွယ်လွန်သူ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ထက် ပိုပြီး ချမ်းသာကြသေးသည်။

ကုမ္ပဏီဥက္ကဋ္ဌတစ်ယောက်က ကိုယ်တိုင်ကားမောင်းရန် အချိန်ဘယ်လောက်များ ရမှာလဲ။ အများစုမှာတော့ ဝယ်ထားပြီး သိပ်မစီးဖြစ်သည့် ကားများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

"ခရစ္စမတ်လက်ဆောင်က ဘာလဲ"

ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က လက်ကိုဖြန့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပါပဲ"

"ဟင်"

"ဒီထဲက ကားတစ်စီးစီကို ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို လက်ဆောင်ပေးမယ်။ ကြိုက်တာရွေးယူသွားလို့ရတယ်"

သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကားကို လက်ဆောင်ပေးမည် ဟုတ်လား။

"ကုမ္ပဏီပိုင်မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော့်အဖေနာမည်နဲ့ ရှိနေတာမို့ စိတ်ကြိုက်သာ ရွေးယူသွားကြပါ"

ဟွန်းဂျူး မှာ ကိုယ်ပိုင် Porsche Panamera ကားတစ်စီးရှိပြီး အလုပ်အတွက် Mercedes S-Class လည်း ရှိသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ ကားသိပ်မမောင်းဖြစ်ပါ။

Ferrari ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ Lamborghini ပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ပိုင်ငွေနှင့် ဝယ်နိုင်ပါသည်။ ဒါပေမဲ့ ထိုလောက်ထိ လိုအပ်ချက်မရှိခဲ့ပါ။

အခမဲ့ဆိုတာ လောကမှာ မရှိပါ။ တစ်ခုခုကို ရပြီဆိုလျှင် တန်ဖိုးတူညီသည့် အရာတစ်ခုခုကို ပြန်ပေးရစမြဲပင်။

ဟွန်းဂျူး ငြင်းဆန်လိုက်သောအခါ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ရယ်မော၍ ပြောသည်။ "ဒီအထိ ရောက်လာမှတော့ တစ်စီးလောက် ရွေးသွားပါ။ ထိန်းသိမ်းရတာ ခက်လာပြီမို့ အနည်းငယ်ပဲ ချန်ထားတော့မလို့ပါ"

ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလောက်အထိ စေတနာထားပြီး ကမ်းလှမ်းမှတော့ လက်ခံသင့်မလား။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ဟွန်းဂျူး က ပြောလိုက်သည်။ "အင်ဂျင်ယုံ အတွက် ကားတစ်စီး ရွေးပေးလို့ ရမလား"

"ရတာပေါ့"

အင်ဂျင်ယုံ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"တကယ်လား"

"ဟုတ်တယ်၊ ကုမ္ပဏီကားကလွဲရင် တခြားကားမှ မရှိတာ။ ဒီတစ်ခါတော့ ကိုယ်လက်ဆောင်ပေးမယ်"

အတိအကျပြောရလျှင် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က လက်ဆောင်ပေးသည် ဖြစ်သော်လည်းပေါ့။

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အင်ဂျင်ယုံ က ဝမ်းသာအားရနှင့် ဟွန်းဂျူး ကို ဖက်လိုက်ပြီး ပါးကိုနမ်းလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က ဝင်ပြောသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော့်အစ်မအတွက်လည်း တစ်စီး ရွေးလို့ရမလား"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အစ်မဖြစ်သူကို အရင်ဦးစားပေး စဉ်းစားပေးတတ်သည့် ညီလေးကောင်းလေးပါ။

ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ဝမ်းသာစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ရတာပေါ့"

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က ကားတစ်စီးကို လက်ညှိုးထိုး၍ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီကားကို ရွေးလို့ရမလား"

ဟွန်းဂျူး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"Bugatti Veyron ကတော့ နည်းနည်း..."

ဤထဲတွင် အဈေးအကြီးဆုံးကားမှန်း သိသာနေသည်ကိုး။ ဝမ် သန်းနှစ်ထောင့်ငါးရာလောက် ရှိနိုင်မလား။

အခမဲ့ဖြစ်နေလျှင်တောင် အသိစိတ်ဆိုတာ ရှိသင့်သေးသည်။

သူတို့ ကားရွေးနေသည့်အချိန်တွင် ဟွန်းဂျူး က ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ နှင့်အတူ ဂိုဒေါင်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း စကားစမြည် ပြောနေကြသည်။

"ကိုရီးယားမှာ စတော့ဈေးကွက် ပြိုလဲနေပေမဲ့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကတော့ ခိုင်မာနေတုန်းပါပဲ"

"ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ် အသိအမှတ်ပြုမှုက အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်"

ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က Big One ဖြစ်ရပ်တုန်းက ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းရေးတွင် အရေးပါသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် သူတို့၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။

B2C ကုမ္ပဏီများက အမှတ်တံဆိပ် အသိအမှတ်ပြုမှုနှင့် နှစ်သက်မှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် နှစ်စဉ် ကြော်ငြာခ အမြောက်အမြား သုံးစွဲနေရသည်ကို ထည့်တွက်လျှင် သူတို့က တကယ်ကို အကျိုးအမြတ် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် စားသုံးသူဈေးကွက်က အေးစက်နေသော်လည်း ချက်ချင်း အရောင်းမြှင့်တင်မှုအပေါ် တိုက်ရိုက်သက်ရောက်မှု မရှိသေးပါ။ ဒါပေမဲ့ စီးပွားရေး ပြန်လည်ဦးမော့လာသောအခါ သူတို့ အကျိုးအမြတ် ရရှိမည်မှာ သေချာပါသည်။

"ပိုအရေးကြီးတာက Eunsung Motors ရဲ့ အခြေအနေက ထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးနေတယ်။ သတင်းမှာ မြင်လိုက်တယ်။ ကားအပိုပစ္စည်း ပေးသွင်းသူတွေတော့ သက်ပြင်းချနိုင်ကြမှာပါ"

"ဒါက ခဏတာပဲ ဖြစ်မှာပါ"

"ခင်ဗျား လုပ်ရပ်က ကောင်းပါတယ်။ ပို့ကုန်အခြေအနေ ခက်ခဲနေတဲ့အချိန်မှာ ပြည်တွင်းဈေးကွက်ပါ တုံ့ဆိုင်းသွားရင် အတော်လေး ပြဿနာကြီးသွားနိုင်တယ်"

ဆောက်လုပ်ရေးနှင့် မော်တော်ယာဉ် လုပ်ငန်းများက တခြားကဏ္ဍများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဆက်စပ်လုပ်ငန်းခွဲများ အများကြီး ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သာမန်ပြည်သူများ၏ စီးပွားရေးအပေါ် သက်ရောက်မှုက အတော်လေး ကြီးမားသည်။

စီးပွားရေး မကောင်းသည့်အချိန်တွင် အစိုးရက SOC စီမံကိန်းများကို မစတင်ဘဲ မနေသလို၊ ယာဉ်မှတ်ပုံတင်ခများကိုလည်း အကြောင်းမဲ့ လျှော့ချပေးခြင်းမျိုး မရှိပေ။

"Eunsung Motors နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ဟွန်းဂျူး ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘာလုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ"

"OTK Company ရဲ့ သြဇာကို ဘယ်ကုမ္ပဏီကမှ လျစ်လျူရှုလို့ မရပါဘူး။ အထူးသဖြင့် မော်တော်ယာဉ် ကဏ္ဍမှာပေါ့"

ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က အကြံပေးသလိုမျိုး ပြောလိုက်သည်။

“ခဏတော့ အခက်အခဲတွေ ရှိလာနိုင်ပေမဲ့ အင်ဂျင်ယုံ တို့က ဒီလောက်နဲ့တော့ ပြိုလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကူညီသင့်တာကူညီပြီး ဂရုစိုက်သင့်တာကို ဂရုစိုက်တာက အကောင်းဆုံးပါပဲ”

ကျွန်တော် ပြုံးစစ လုပ်လိုက်သောအခါ သူက မေးသည်။

“ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ပြောရတာလဲ”

“အော်… ဟွန်းဂျူး ကလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ပြောလို့ပါ”

ကျွန်တော်တို့ စကားပြောရင်းနှင့်ပင် ဂိုဒေါင်ထဲကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုတာ ပြီးဆုံးသွားကြသည်။

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ကတော့ အတွေးထဲတွင် နစ်မျောနေဆဲပင်။

“ဒါက နဂါးဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲမှာ လက်နက်ရွေးရမယ့် တခြားကမ္ဘာကို ခေါ်ဆောင်ခံရတဲ့ ပင်မဇာတ်ကောင်ရဲ့ ခံစားချက်မျိုးနဲ့ တူနေလား”

အလွန်အမင်း အသေးစိတ်ကျလွန်းသည့် နှိုင်းယှဉ်ချက်ပါပေ။

ဂိုဒေါင်တစ်ဖက်ခြမ်းကနေ အင်ဂျင်ယုံ ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဒီဘက်ကို ခဏလာခဲ့ကြပါဦး”

အနီရောင် ဖာရာရီကားတစ်စီးပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း အင်ဂျင်ယုံ က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီဖာရာရီကားကို ဘယ်လိုမြင်လဲ။ ငါနဲ့ တော်တော်လေး လိုက်ဖက်တယ်လို့ ထင်တယ်”

***

နောက်ဆုံးတော့ အင်ဂျင်ယုံ က Ferrari 458 Spider ကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ကတော့ ဟွန်းဂျူး အတွက် Lamborghini Aventador ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ကားနှစ်စီးပေါင်း တန်ဖိုးက ဝမ် ဘီလျံဝန်းကျင်လောက် ရှိမလား။

အာမခံထားရှိနိုင်ရန်အတွက် ဆောဆောင်း မီးသတ်အာမခံကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်ခဲ့ကြသည်။

ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က ပြောသည်။

“နောက်မှ ငွေပြန်အမ်းခိုင်းလို့တော့ ရမှာမဟုတ်ဘူးနော်”

ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ရယ်မော၍ ပြန်ပြောသည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ မမောင်းဖြစ်မယ့် ကားတွေပါပဲ။ ကားပိုင်ဆိုင်မှု လွှဲပြောင်းတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ကုမ္ပဏီကို ပို့ပေးလိုက်မယ်”

ကျွန်တော်တို့၏ ကားဟောင်းကို ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတစ်ဦးက မောင်းပြန်ပို့ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ နှင့် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကားပေါ်တက်ခဲ့ကြသည်။

အင်ဂျင်ယုံ က ယာဉ်မောင်းခုံတွင်ထိုင်၍ စက်နှိုးလိုက်သည်။

မောင်းနှင်ပြီးသား ကောက်ကြောင်းက ကီလိုမီတာ သုံးရာလောက်သာ ရှိသေးသည်။ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းသူများက တစ်ခါတလေ စမ်းသပ်မောင်းနှင်ဖူးရုံ ရှိသဖြင့် ဖြစ်ပေမည်။

“ဒီလိုကောင်းတဲ့ကားကို ဒီအတိုင်း ရပ်ထားခဲ့ရတာ အလွန်နှမြောစရာပဲ”

“အင်ဂျင်ယုံ လည်း ဒီနောက်ပိုင်းမှာ အများကြီး မောင်းဖြစ်မှာပါ”

အင်ဂျင်ယုံ က ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

“အင်း၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ကားပေါ်ရောက်တော့ ထိုင်ခုံက အလွန်နိမ့်နေပြီး သက်တောင့်သက်သာ မရှိလှပေ။ မျက်နှာပြင်က ကိုရီးယားလို မထောက်ပံ့ဘဲ အင်္ဂလိပ်လိုသာ ပြသနေပြီး၊ ယခုခေတ် ကားငယ်လေးများတွင်ပင် အလွယ်တကူ ပါရှိတတ်သည့် ထိုင်ခုံအပူပေးစနစ်တောင် မပါဝင်ပေ။

“ဒါပေမဲ့ ဖာရာရီက ဖာရာရီပါပဲလေ”

“သဘောကျရဲ့လား”

အင်ဂျင်ယုံ က သိသာထင်ရှားနေသလို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“သဘောကျတာပေါ့၊ ဒါ ဖာရာရီလေ”

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ရှာဖွေနေသည်ဆိုလျှင်တော့ ဆီဒန်ကားကိုသာ ရွေးချယ်သင့်သည်။

သူ့၏ မျက်နှာပေးကို ကြည့်ရတာ စိတ်ကျေနပ်နေပုံ ပေါ်သည်။ ကျွန်တော်တို့နောက်မှာတော့ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က အဝါရောင် လမ်ဘိုဂီနီကားနှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်ပါလာနေသည်။

ကျွန်တော့်ဘဝမှာ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် လမ်ဘိုဂီနီမောင်းနေသည်ကို မြင်ရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပါ။

သူက အောင်မြင်သည့် အိုတားကူ (Otaku) တစ်ယောက်၏ သင်္ကေတ ဖြစ်နေပြီလား။

ထိုသို့ တွေးတောနေတုန်းမှာပင် ကျွန်တော့်ဖုန်း မြည်လာသည်။

ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ မေမေ”

[သား အမှတ်တရပန်းခြံကို သွားခဲ့သေးလား]

ကျွန်တော့်ဖေဖေ၏ အရိုးပြာများကို ဒုံတန်တွင်ရှိသည့် အမှတ်တရပန်းခြံတစ်ခုတွင် မြှုပ်နှံထားသည်။

[မသွားပါဘူး၊ ဘာလို့လဲ]

[မနက်က သွားခဲ့တာ ပန်းတွေတွေ့လို့]

[သာသာ သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် မေမေ့ကို ပြောပြမှာပေါ့]

[သားရဲ့ဖေဖေဆီ ဘယ်သူမှ လာလည်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဆွေမျိုးတွေများ လာကြလို့လား]

[ဖြစ်စရာ အကြောင်းကို မရှိတာ]

သူတို့ကို ကျွန်တော်တို့ နှင်ထုတ်ခဲ့ပြီးကတည်းက ဘယ်လိုအဆက်အသွယ်မှ မရှိတော့ပါ။

[ဒါဆို ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြင်က အေးတယ်၊ အဝတ်ထူထူဝတ်ပါ]

[ဟုတ်ကဲ့ပါ]

ဖုန်းချလိုက်ချိန်တွင် လူတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲကို ဝင်လာသည်။

သူတို့ တကယ်ပဲ ဖေဖေဆီ လာလည်ခဲ့ကြတာလား။

ထိုင်ခုံကိုမှီရင်း ဟွန်းဂျူး နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ တို့၏ စကားများကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိသည်။

စီးပွားရေးဆိုတာ စီးပွားရေးသက်သက်ပဲလား။

ဘာတွေ ပေးနိုင်ပြီး ဘာတွေ လက်ခံရယူနိုင်မလဲ။

ထိုအချိန်မှာပင် တစ်ခုခုက ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲ ပေါ်လာသည်။

- CarOS ဆောဆောင်းထရပ်ကားကို ဝယ်ယူခြင်း -

***

ကျွန်တော် ချိန်းတွေ့ရာနေရာတွင် စောင့်နေခဲ့သည်။ ခဏကြာတော့ လူတစ်ယောက်က တံခါးကိုဖွင့်၍ ဝင်လာသည်။

သူက ရှေ့ကတွေ့ခဲ့စဉ်ကထက် အများကြီး အိုမင်းသွားပုံ ပေါ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ့၏ မျက်နှာထားကတော့ အရင်ကထက် ပိုပြီး ပေါ့ပါးနေသည်။ သူဟာ လေးလံသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ချထားလိုက်ရသလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ကျွန်တော် နှုတ်ဆက်ပြီး “ခင်ဗျား တကယ်ပဲ စီမံခန့်ခွဲမှုကနေ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားပြီလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျွန်တော့်ရှေ့က သက်ကြီးရွယ်အိုက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“သေချာတာပေါ့။ ငါက ဒီထက်စောပြီး ထွက်ခွာခဲ့သင့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ လောဘကြောင့် နောက်ကျသွားခဲ့တယ်။ အခုတော့ ရေကောင်းလေသန့်ကောင်းတဲ့နေရာမှာ သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ သားက အခုမှ လူငယ်ဆိုတော့ နားမလည်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အရွယ်ရောက်လာရင် အမျိုးမျိုးသော ရောဂါဝေဒနာတွေကို သယ်ဆောင်ထားရတာက သာမန်ပါပဲ”

“……။”

ဒါကြောင့် တရားလိုရှေ့နေရုံးက ခေါ်ယူသည့် ဥက္ကဋ္ဌများအားလုံးက ဘီးတပ်ကုလားထိုင်များဖြင့် ဖြစ်နေကြတာလား။

လေအိတ် ချို့ယွင်းချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်က ထင်ရှားလာသောအခါ ဆောဆောင်းမော်တာအပေါ် လူထု၏ ဝေဖန်မှုများ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူထု၏ ဒေါသကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ငြိမ်ကျသွားစေရန်အတွက် ဥက္ကဋ္ဌ ဟန်မင်ဂူ က တာဝန်ယူသည့်အနေဖြင့် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ပြဿနာ လုံးဝ ပြီးသွားပြီဟု မဆိုလိုပါ။

“Albert Management ဘက်က ဆောဆောင်းမော်တာရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို မကြာသေးခင်က အक्रामकအထိုက် ရောင်းချနေတယ်လို့ ကြားရတယ်”

ဟန်မင်ဂူ က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

“ငါလည်း သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိမှာ တုံ့ပြန်ဖို့ ထိရောက်တဲ့နည်းလမ်း မရှိသေးပါဘူး”

ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုများ၏ အုပ်ချုပ်မှုပုံစံက ဆီမီးကွန်ဒတ်စတာ ဆားကစ်ပြားများလို ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ဆောဆောင်းမော်တာကလည်း ဤအတိုင်းပင်။

စာရင်းဝင် လုပ်ငန်းခွဲများမှ စာရင်းမဝင်သေးသည့် လုပ်ငန်းများအထိ စက်ဝန်းပုံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဆက်နွှယ်မှုများက ရှုပ်ထွေးစွာ ရစ်ပတ်နေပြီး လုပ်ငန်းခွဲအဖြစ် မပါဝင်သေးသည့် မိသားစုပိုင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများလည်း အများကြီး ရှိနေသေးသည်။

ဆောဆောင်းမော်တာက အဓိကအားဖြင့် ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်သော်လည်း ဆောဆောင်းကွန်ပစ်တယ်နှင့် ဆောဆောင်းကတ်ကဲ့သို့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှုများလည်း ရှိနေသည်။ (ကားများဆိုတာ အိမ်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သဖြင့် အများစုက အရစ်ကျစနစ် သို့မဟုတ် ငှားရမ်းမှုစနစ်နှင့် ဝယ်ယူကြသည်။ ကုမ္ပဏီအတွက်ကတော့ ကားရောင်းချရင်း ငွေကြေးဝန်ဆောင်မှုပါ ပေးအပ်ခြင်းက အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရရှိစေပါသည်။)

ဘဏ္ဍာရေးနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်း ခွဲထုတ်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာလာစေသည်နှင့်အမျှ စီမံခန့်ခွဲပိုင်ခွင့် ဆက်ခံသည့်အခါနှင့် Holdings ကုမ္ပဏီစနစ်သို့ ကူးပြောင်းသည့်အခါ စက်ဝန်းပုံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဆက်နွှယ်မှုများကို ဖြတ်တောက်ရန် လိုအပ်သော်လည်း ရှယ်ယာဈေး ကျဆင်းမှုနှင့် ရန်ပုံငွေ မလုံလောက်မှုများက သူတို့ကို ဟန့်တားထားသည်။

သူတို့အနေဖြင့် လေအိတ်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရန်၊ ပို့ဆောင်မှု ကြန့်ကြာနေသည်များကို ဖြေရှင်းရန်၊ အုပ်ချုပ်မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် ရှယ်ယာရှင်များ၏ မကျေနပ်ချက်များကို ချော့မြူရန် လိုအပ်နေသည်။

“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော်တို့က အကူအညီ လိုအပ်နေတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေပါတယ်”

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်”

“အကယ်၍ သားလိုချင်တာ တစ်ခုခုရှိတယ်ဆိုရင် ပြောပြပေးလို့ ရမလား”

ကျွန်တော် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဆောဆောင်းမော်တာရဲ့ ကုန်တင်ထရပ်ကားကြီးပိုင်းကို ခွဲထုတ်ပြီး ရောင်းချဖို့ စဉ်းစားပေးစေချင်ပါတယ်”

ဆောဆောင်းမော်တာက ဆီဒန်နှင့် SUV ကဲ့သို့ ခရီးသည်တင်ကားများကိုသာမကဘဲ အများသုံး ဘတ်စ်ကားနှင့် ထရပ်ကားကြီးများကဲ့သို့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး မော်တော်ယာဉ်များကိုပါ ရောင်းချနေသည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် အောင်မြင်နေသည့် ခရီးသည်တင်ကားကဏ္ဍနှင့် မတူဘဲ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး မော်တော်ယာဉ်ကဏ္ဍကတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအပေါ် သိသာထင်ရှားသည့် အမြတ်အစွန်း မရရှိခဲ့ပါ။

ပြည်တွင်းတွင် ဘတ်စ်ကားကြီးကဏ္ဍက Daehwa ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး မော်တော်ယာဉ်များနှင့် ဈေးကွက်ဝေစု အချို့ကို မျှဝေခံစားနေရသော်လည်း ထရပ်ကားကြီးကဏ္ဍကတော့ Scania၊ MAN၊ Volvo နှင့် Mercedes-Benz ကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်များ၏ နောက်တွင် ရောက်နေပြီး အနည်းငယ်မျှသာရှိသည့် ဈေးကွက်ဝေစုကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ (ဓာတ်လှေကားနှင့် တူးဖော်ရေးစက်များ ထုတ်လုပ်သည့် ဆောဆောင်း ဆောက်လုပ်ရေးစက်ယန္တရားကတော့ ဆောဆောင်း လေးလံသော စက်မှုလုပ်ငန်းများ၏ လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆောဆောင်း မော်တော်ယာဉ်အုပ်စုနှင့် မသက်ဆိုင်ပါ။)

ဆောဆောင်းမော်တာ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဤကဏ္ဍကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုဟု မြင်နေနိုင်ချေရှိသဖြင့် သင့်တော်သည့်ဈေးနှုန်းသာ ပေးလျှင် သူတို့ အလွယ်တကူ ရောင်းချချင်ကြလိမ့်မည်။