CL အဖွဲ့အစည်း ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဂျင်ဟူး ၏ မြေးဖြစ်သူမှာ ဟွန်းဂျူး ဖြစ်သည်။
သူမ၏ဖခင်မှာ CL Chemicals ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဂျင်ဟူး ဖြစ်ပြီး မိခင်မှာ နာမည်ကြီးမင်းသမီးတစ်ဦးဖြစ်သူ မမ ဖြစ်သည်။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခု၏ ဒုတိယမျိုးဆက်နှင့် ထိုခေတ်အခါက အကျော်ကြားဆုံးမင်းသမီးတို့၏ လက်ထပ်ပွဲသည် ထိုစဉ်က အလွန်ပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်ခဲ့သည့် သတင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဟွန်းဂျူး သည် မိခင်ဖြစ်သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် ရုပ်ရည်ကို အမွေဆက်ခံထားသူဖြစ်ရာ စေ့စပ်သေချာစွာ ပြင်ဆင်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏အလှတရားသည် အခြားသော နာမည်ကြီးအနုပညာရှင်များနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
သူမသည် CL အဖွဲ့အစည်း၏ အရောင်းမြှင့်တင်ရေး ကြော်ငြာတစ်ခုတွင် ပါဝင်လာချိန်၌ပင် လူပြောများခဲ့ပြီး ဖျော်ဖြေရေးအေဂျင်စီများစွာမှ ကမ်းလှမ်းမှုများ အများအပြား ရရှိခဲ့သည်။ ပါတီပွဲများ သို့မဟုတ် ပွဲလမ်းသဘင်များတွင် သူမကို ရိုက်ကူးထားသည့် ဓာတ်ပုံများသည် သတင်းစာခေါင်းကြီးပိုင်းများတွင် ပါဝင်လေ့ရှိသည်။
သူမ ပွဲခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏အကြည့်တို့သည် သူမထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ အကယ်၍ သူမသာ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ မလာခဲ့ပါက အမျိုးသားများ ဝိုင်းအုံကာ စကားပြောဆိုရန် ကြိုးစားကြမည်မှာ အသေအချာပင်။
ဟွန်းဂျူး က ပါတီပွဲ၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေချိန်တွင် ဂျင်ဟူး ကမူ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်။
“ကန်ဂျင်ဟူး ရောက်လာပြီလား”
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သည် OTK Company နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သကဲ့သို့ပင် CL အဖွဲ့အစည်းသည်လည်း Eunsung Motors နှင့် မော်တော်ယာဉ်အီလက်ထရောနစ်နှင့် ဘက်ထရီထုတ်လုပ်ရေးကဏ္ဍတို့တွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသည်။
လုပ်ငန်းပမာဏနှင့် ဝင်ငွေအရဆိုလျှင် CL Electronics သည် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နှင့် ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဘက်ထရီထုတ်လုပ်ရေးတွင် CL Chemicals သည် Seosung SB ကို ကျော်ဖြတ်ကာ တောင်ကိုရီးယားတွင် ထိပ်ဆုံးနေရာကို ရယူထားသည်။
ဘက်ထရီလုပ်ငန်းလောကတွင် လက်ရှိ အကြီးမားဆုံးပြဿနာမှာ ပါမောက္ခ ယူရီ တီထွင်ခဲ့သည့် မျိုးဆက်သစ်ဘက်ထရီပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ၎င်းကို စီးပွားဖြစ်ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပါက အကျိုးအမြတ်များသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသည့် TS Company နှင့် Seosung SB ထံသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းပညာသစ် မရှိသော CL Chemicals မှာမူ နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မည်။
မော်တော်ယာဉ်အီလက်ထရောနစ်ကဏ္ဍတွင် OTK Company မပါဝင်သော်လည်း ဘက်ထရီထုတ်လုပ်ရေးကဏ္ဍတွင်မူ သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်နေသည်။
ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန်အတွက် အဖိုးတန်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဟွန်းဂျူး က သူမ၏ဖခင်ကို စိတ်အေးစေရန် ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မ စကားပြောကြည့်ပြီး တွေ့ဆုံပွဲတစ်ခု ဖြစ်အောင် စီစဉ်ပေးပါ့မယ်”
လုပ်ငန်းကိစ္စများထက်ပင် သူမသည် ကန်ဂျင်ဟူး ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။
စီးပွားရေးလောကမှ လူငယ်အများအပြားက သူမကို လိုက်လံပိုးပန်းခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ သူမ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။
သို့သော် OTK Company ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်မှာမူ ကွဲပြားနေသည်။
OTK Company သည် စတော့ဈေးကွက်တွင် မဝင်သေးသည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကန်ဂျင်ဟူး က ရှယ်ယာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ လက်ရှိ ကုမ္ပဏီတန်ဖိုးကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင် သူ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးပိုင်ဆိုင်မှုသည် ထရီလီယံ ၁၀၀ ကျော်နေသည်။ ဤအနေအထားအရ သူသည် ကိုရီးယားတွင် အချမ်းသာဆုံးသာမက ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးများထဲတွင်ပင် ပါဝင်နေသည်။
‘ကန်ဂျင်ဟူး မှာ ဘာတွေများ ထူးခြားနေလို့လဲ။ သူလည်း လူသားတစ်ယောက်ပါပဲ’
စီးပွားရေးလောကတွင် စတုတ္ထမြောက် အဆင့်ရှိသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာပြီး သဘာဝအလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဟွန်းဂျူး သည် သူမကိုယ်သူမ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသည်။
သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ သိကျွမ်းသူများကို နှုတ်ဆက်နေသည်။ သို့သော် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုများမှာ ပြန့်ကျဲသွားသည်ကို သူမ ခံစားမိသည်။
ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမနှင့် အရွယ်တူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ချစ်စရာကောင်းသော ရုပ်ရည်ရှိပြီး စကတ်တိုတိုနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ထူးခြားသည်မှာ သူမ၏ ဆံပင်အရောင်မှာ ရွှေရောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။
စီးပွားရေးလောကသည် အစဉ်အလာကို လေးစားသောကြောင့် ဆံပင်ကို ရွှေရောင်ဆိုးထားသူများ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ယူဆရသည်။
အကယ်၍သာ သူမကို အရင်က မြင်ဖူးခဲ့ပါက ဆံပင်အရောင်ကြောင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိနေပေလိမ့်မည်။
‘သူမကို ဘယ်သူခေါ်လာတာလဲ’
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမအပြင် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးက အာရုံစိုက်ခံနေရသည်ကို တွေးမိလိုက်ချိန်တွင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။
ထိုအကြောင်းကို တွေးတောနေစဉ်တွင် ကန်ဂျင်ဟူး သည် ပါတီကျင်းပရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် သူ၏ပုံစံသည် သတင်းများတွင် မြင်တွေ့ရသည်နှင့် ထူးခြားကွာခြားမှု မရှိပေ။
‘ကြည့်ကောင်းသားပဲ’
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူသည် အညိုရောင်ဆံပင်ရှိသော အနောက်တိုင်းသူတစ်ဦးနှင့်အတူ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာနှင့် ကိုယ်အချိုးအစားကို ကြည့်ရသည်မှာ မော်ဒယ်တစ်ဦးနှင့် တူသည်။ လှပသော မျက်နှာအပြင် သူမထံမှ ထူးခြားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
‘ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ’
ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဘဝနှင့် ပတ်သက်၍ သိရှိရသည်မှာ နည်းပါးသည်။ သူမသည် ပါတနာအဖြစ်သာ လိုက်ပါလာခြင်းလော သို့မဟုတ် သူ၏ ချစ်သူလော။ အကယ်၍ ချစ်သူဖြစ်ပါက သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက မည်မျှနက်ရှိုင်းသနည်း။
ကန်ဂျင်ဟူး သည် Seosung Group မှ လူများကို နှုတ်ဆက်သည်။ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ နှင့် အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ဟောင်ကောင် တို့ အခြားနေရာသို့ ရွေ့လျားသွားချိန်တွင် အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ဟွန်းဂျူး သည် ကန်ဂျင်ဟူး ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး။ ကျွန်မက CL အဖွဲ့အစည်းက ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ မြေး ဟွန်းဂျူး ပါ”
ကန်ဂျင်ဟူး သည် သူမ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ မင်္ဂလာပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”
သူမသည် မျက်စိတစ်ချက်မှိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ရှင်နဲ့တွေ့ချင်နေတာ ကြာပါပြီ။ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်…”
သို့သော် သူမစကား မဆုံးခင်မှာပင် သူသည် အခြားတစ်ဦးကို ကြည့်နေပြီဖြစ်သည်။
“ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ”
“တွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”
သူ့ဘေးတွင် အစောပိုင်းက သူမမြင်ခဲ့သည့် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီး ရပ်နေသည်။ သူတို့စကားပြောပုံအရ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိကျွမ်းသူများ ဖြစ်ပုံရသည်။
ဟွန်းဂျူး သည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကိုက်လိုက်မိသည်။
“ဘာလို့များ မိန်းကလေးတွေ ဒီလောက် ဝိုင်းနေရတာလဲ။ သူက ကစားသမားတစ်ယောက်လား”
***
Ceylon ဟိုတယ်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် လော်ဘီသည် ရိုးရာစတိုင်များကို ခေတ်မီသောပုံစံဖြင့် ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်။ ကြီးမားသော မီးဆိုင်းများအစား နံရံနှင့် မျက်နှာကျက်တွင် မြှုပ်သွင်းထားသည့် နူးညံ့သော အလင်းရောင်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းလက်စေသည်။
ကျွန်တော် ယူရီ နှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် လူများ၏ အကြည့်တို့သည် ကျွန်တော်တို့ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားရသည်။
ပထမဆုံး ချဉ်းကပ်လာသူများမှာ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ နှင့် အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ဟောင်ကောင် တို့ ဖြစ်ကြသည်။
“ဒီမှာ နှစ်ယောက်အတူ ပြန်တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”
ကျွန်တော် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ နှင့် ယူရီ နှင့်အတူ ဆီလီကွန်တောင်ကြားတွင် ရှိနေစဉ်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်။ ထိုပွဲတွင်ပင် CarOS နှင့် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် တို့၏ ရှယ်ယာများကို ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော် အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ဟောင်ကောင် ကို ပြောလိုက်သည်။ “ဟိုတယ်ဖွင့်ပွဲအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်”
“ကြွရောက်လာပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ဟောင်ကောင် က ယူရီ ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ “ကြားထားတဲ့အတိုင်းပဲ အတော်လေး လှပတာပဲ။ ကိုယ်စားလှယ် ကန်ဂျင်ဟူး တစ်ယောက် စွဲလမ်းနေမှာ အသေအချာပါပဲ”
ယူရီ က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ဟွန်းဂျူး ပြောခဲ့သည့် ခေတ်သစ်မှူးမတ်များ၏ ပါတီပွဲဆိုသည့်စကားမှာ နောက်ပြောင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ စီးပွားရေးလောကတွင် ကုမ္ပဏီအရွယ်အစားအလိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ ရှိနေသည်။
ထိပ်တန်း လုပ်ငန်းစု ငါးခုမှာ မြို့စားများဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် ကုမ္ပဏီဆယ်ခုမှာ မားကွစ်များ၊ အောက်တွင်ရှိသည့် နှစ်ဆယ်မှာ ကောင့်များဖြစ်ပါက စီးပွားရေးလောက၏ အောက်ခြေအဆင့်မှာ ဗရွန်များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကိုရီးယားစက်မှုလုပ်ငန်းကို မောင်းနှင်နေသူအားလုံးနီးပါး ဒီနေရာမှာ စုဝေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ရင်းနှီးမှုမရှိသော မျက်နှာများ ရှိသကဲ့သို့ တီဗီတွင် တစ်ခါတစ်ရံ မြင်ဖူးသည့် မျက်နှာများလည်း ပါဝင်သည်။ ရော်နယ်ကျင်းပသည့် အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင်လည်း အချို့ကို တွေ့ဖူးသည်။
“နိုင်ငံခြားသားတွေလည်း အများကြီးပဲနော်” ဟု အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ဟောင်ကောင် က မှတ်ချက်ပြုသည်။
“သူတို့က ဇိမ်ခံကုန်ပစ္စည်းအမှတ်တံဆိပ်တွေရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေပါ”
ဟိုတယ်လုပ်ငန်းတွင် လည်ပတ်မှုအမြတ်ရာခိုင်နှုန်း မများလှပေ။ ထို့ကြောင့် Hilton, Hyatt နှင့် Marriott တို့ကဲ့သို့ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာဖြင့် လုပ်ကိုင်ကြရသည် သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ရှိနေတတ်ကြသည်။
နာမည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် Ceylon ဟိုတယ်၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ အခွန်လွတ်ဈေးဆိုင်များဖြစ်ပြီး လည်ပတ်မှုအမြတ်အများစုမှာလည်း ထိုဆိုင်များမှသာ ရရှိသည်။
ကျွန်တော် အနည်းငယ် တင်းမာနေသည်ကို သတိပြုမိသည့် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ပြုံး၍ ပြောသည်။
“မင်း စိုးရိမ်နေစရာ အကြောင်း လုံးဝမရှိပါဘူး။ နောင်တရသင့်သူက ဟိုဘက်မှာ ရှိနေတာပါ”
ဟုတ်ပေသည်။ အဓိက ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်များရှေ့တွင် ကျွန်တော် နောင်တရစရာ ဘာရှိပါ့မလဲ။
“ဒီပွဲကို လူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေကို မှတ်မိအောင် လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ”
“ဟုတ်ကဲ့”
“ကျွန်တော် ဟိုဘက်က လူတွေကို သွားနှုတ်ဆက်လိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးရင် ပြန်လာခဲ့မယ်”
ပါတီ၏ အိမ်ရှင်အနေဖြင့် ဧည့်သည်များကို ဂရုစိုက်ရန်မှာ ကျွန်တော့်တာဝန်ဖြစ်သည်။ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဆူမီတို့သည် ခန်းမအတွင်း လှည့်လည်သွားလာရင်း လူများကို နှုတ်ဆက်နေကြသည်။
CL အဖွဲ့အစည်းမှ မြေးဖြစ်သူနှင့် စကားပြောနေစဉ်တွင် ရင်းနှီးနေကျ မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကျွန်တော် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ”
“တွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”
သူမသည် ပခုံးနှစ်ဖက်လုံး ပေါ်လွင်နေသည့် စကတ်တိုတို ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဒူးအောက်နားအထိ ရှည်လျားသော ခြေတံသွယ်သွယ်များကို မြင်နေရသည်။ အထူးခြားဆုံးမှာ သူမ၏ ရွှေရောင်ဆံပင်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် နိုင်ငံခြားသူတော့ မဟုတ်ပေ။
“မလာသင့်တဲ့ နေရာကို ရောက်လာတာလား”
“အတိအကျတော့ မဟုတ်ပေမဲ့….”
ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ကျောင်းနေဖက် ညီမလေးတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရလို့သာ အံ့ဩသွားခြင်းဖြစ်သည်။
ယူရီ က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြသည်။
“ကျွန်မ ဖေဖေနဲ့အတူ လိုက်လာတာပါ”
RCK Bros ၏ ဒုဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူအနေဖြင့် ထိုသို့သော ပွဲမျိုးသို့ ဖိတ်ကြားခံရခြင်းမှာ မဆန်းပေ။
“ဥက္ကဋ္ဌ ရူချောဂယွန်းကော”
“ဦးလေးက အခု တရုတ်ပြည်မှာ ရှိနေပါတယ်”
“အော်… ဟုတ်လား”
ဒုဥက္ကဋ္ဌ ရှိန်ဗြောင်ဒူကိုတော့ နောက်မှပဲ နှုတ်ဆက်ရတော့မည်။
“ဒီလို ပါတီမျိုးကို မကြာခဏ တက်ဖြစ်လား”
ကျွန်တော့်အမေးကြောင့် ယူရီ က ခေါင်းခါပြသည်။
“ကျွန်မလည်း အခုမှ ပထမဆုံးပါပဲ။ အစ်ကို လာမယ်လို့ သတင်းကြားလို့ စိတ်ဝင်စားပြီး လာကြည့်တာပါ။ အစ်ကို့ကို မတွေ့တာ ကြာပြီလေ”
ပြန်တွေးကြည့်တော့လည်း တကယ်ပင် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကာလအတွင်း အရာရာ အပြောင်းအလဲများစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။
“ရောက်လာတာပဲ”
ယူရီ က မမ ကို ခေါင်းငုံ့၍ နှုတ်ဆက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ မမ။ ဒီနေ့ အရမ်းလှနေတာပဲ”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်မအမြင်မှာတော့ ညီမလေးက ပိုလှပါတယ်။ ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေထဲမှာ ညီမလေးက အတောက်ပဆုံးပဲ”
“ဟီးဟီး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ကျွန်တော် ယူရီ ကို မေးလိုက်သည်။ “ကျောင်းပိတ်ရက် ရပြီလား”
“ရပြီပေါ့”
“စာမေးပွဲ အမှတ်တွေ ကောင်းရဲ့လား”
ထိုအခါ ယူရီ က မျက်လုံးကို လှည့်ကြည့်သည်။
“အစ်ကိုကတော့ ကျွန်မဖေဖေနဲ့ ပြောပုံချင်း အတူတူပဲ။ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ပါတီပွဲမှာ ဒီလို စိတ်ညစ်စရာ အကြောင်းအရာတွေကို ပြောရမှာလား”
“…ဆောရီးပါ”
သူမ ပြန်ပြောလိုက်သည့်ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော် အမှားလုပ်မိပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးရန်အတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှတ်စာရင်းကို ပြလိုက်ချင်မိသည်။
“မင်းကို နှုတ်ဆက်ချင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိဦးမှာပါ၊ နောက်မှပဲ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့”
ယူရီ ထွက်သွားပြီးနောက် မမ က ကျွန်တော့်ကို မေးသည်။ “ယူရီ က အရမ်းလှတယ် မဟုတ်လား”
“အေးပါ၊ ဟုတ်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဟွန်းဂျူး မမ က ဘယ်တော့ ရောက်မှာလဲ”
မမ က ပြန်ဖြေသည်။ “အာ! ဟိုမှာ ရောက်လာပြီ”
ကျွန်တော် အဝင်ဝဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
တက်ဆူဒို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟင်နရီသည် ရုပ်ရှင်ထဲမှ ထွက်လာသည့် ဟောလိဝုဒ်မင်းသားတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင်တော့ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေသည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်တော် သူမကို ဟွန်းဂျူး မမ ဟု မထင်မိခဲ့ပေ။
သူမသည် အမြဲတမ်း တပ်ဆင်လေ့ရှိသည့် မျက်မှန်ကို ချွတ်ထားပြီး ပုံမှန်ဆို အမြဲစည်းနှောင်ထားတတ်သည့် ဆံပင်များကို တစ်ဖက်သို့ ချထားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ပေါ်လွင်စေသည့် အပြာရောင်ညနေခင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နောက်ကျောမှာလည်း အနည်းငယ် ဟိုက်နေသည်။ ဖိနပ်မြင့်ကိုလည်း စီးထားသေးသည်။
ကျွန်တော် အံ့အားသင့်သွားသည်။
အဲဒီအလှပဂေးက တကယ်ပဲ ဟွန်းဂျူး မမ လား။
သူမ၏ အမူအရာနှင့် လှုပ်ရှားမှုများမှာ ထိုသို့သော ပွဲလမ်းသဘင်များနှင့် ရင်းနှီးနေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ သဘာဝကျနေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဟင်နရီကတော့ အတော်လေး တင်းမာနေပုံရသည်။
“မမ၊ အစ်မက ဒီလောက်တောင် လှတာလား”
ကျွန်တော် အလယ်တန်းကတည်းက သိလာခဲ့ပေမဲ့ ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့တော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
မမ က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
“သေချာတာပေါ့။ သူက ဟောင်ကောင် ပါတီမှာတုန်းကလည်း နာမည်ကြီးခဲ့တာလေ”
ကျွန်တော် ကြားဖူးရုံသာ ကြားဖူးခဲ့ပေမဲ့ အခု ဟွန်းဂျူး မမ ကို မြင်လိုက်ရမှ ဒါက အမှန်ပဲဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တုန်းကဆို သူမ ပိုတောင် ငယ်သေးမှာပါ။
သူတို့နှစ်ယောက်အတူ ရပ်နေပုံမှာ တကယ့်ကို လိုက်ဖက်ညီသော စုံတွဲတစ်တွဲပင်။
“ဒီလိုကြည့်လိုက်တော့ သူတို့နှစ်ယောက် တကယ်လိုက်ဖက်တယ်နော်”
တစ်ခုခုကြောင့် သူမ၏ အမူအရာက ပို၍ပင် ဂုဏ်ယူနေသလို ဖြစ်သွားသည်။
“ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်”
မမ က လက်ယမ်းပြလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ယောက် ကျွန်တော်တို့ထံသို့ လျှောက်လာကြသည်။
ကျွန်တော် စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။ “အရမ်းလှနေလို့ ကျွန်တော်တောင် မမှတ်မိလိုက်ဘူး။ တက်ဂယူးသာ မြင်ရင် သူ တကယ်ကို အံ့ဩသွားမှာ”
ဟွန်းဂျူး မမ က မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စကားအရပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မျက်ကပ်မှန် မတပ်တာ ကြာပြီဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ မသက်မသာ ဖြစ်နေတယ်”
မမ က တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို ရှန်ပိန်ခွက်များ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ကဲ၊ အားလုံး တစ်ခွက်လောက် တိုက်ကြရအောင်”
ကျွန်တော်တို့ ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ကြသည်။
ခဏအကြာတွင် အစ်ကို ဆန်းယော့ပ်လည်း ရောက်လာသည်။ သူ့ဘေးတွင် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်သွယ်သွယ် အလှမယ်တစ်ဦး ပါလာသည်။
သူမသည် အရင်က သူနှင့်တွဲနေသည်ဟု သတင်းထွက်ခဲ့သော (သူတို့က ရိုးရိုးလေးပဲလို့ သူကပြောသည်) မင်းသမီး မဟုတ်ဘဲ မကြာခင်ကမှ စတင်တွဲနေသည့် ဖက်ရှင်မော်ဒယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူက အလုပ်ကိစ္စအတွက်ရော အချစ်ရေးကိစ္စအတွက်ပါ အားသွန်ခွန်စိုက် ရှိသူဖြစ်သည်။
K ကုမ္ပဏီသည် လုပ်ငန်းစုကြီးများနှင့် အဆက်အသွယ် များပြားသောကြောင့် အစ်ကို ဆန်းယော့ပ်သည် လူတော်တော်များများ၏ မျက်နှာကို သိသည်။
သူက ကျွန်တော့်ကို တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“ဟိုဘက်မှာ ရှိတဲ့လူတွေကို မြင်လား”
ကျွန်တော် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထောင့်တစ်နေရာတွင် စုရုံးနေသည့် လူငယ်တစ်စုကို မြင်လိုက်ရသည်။
“အဲဒီလူတွေက ချယ်ဘိုးလ် (စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီး) တွေရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတွေပဲ၊ သူတို့က အခုလို အခြေအနေမျိုးကို သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်၊ အတော်လေး စိတ်တိုနေပုံရတယ်”
“ဘာလို့လဲ”
“မိဘကောင်းစားလို့ အမွေရတာကိုပဲ အရည်အချင်းလို့ ထင်နေကြတာ။ အခုတော့ မင်း ရောက်လာပြီး အာရုံစိုက်မှုတွေ အကုန်လုံးကို လုယူသွားတော့ သူတို့ မကျေနပ်ကြဘူးပေါ့။ OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ စီအီးအိုကိုတော့ ဘာမှ သွားပြောလို့ မရဘူးလေ”
အစ်ကို ဆန်းယော့ပ်က အခြားတစ်နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြပြန်သည်။ ထိုနေရာတွင် အမျိုးသမီးငယ်များ စုရုံးနေကြသည်။
“အဲဒီမိန်းကလေးတွေ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်ဆင်ပြီး လာကြတယ်လို့ ထင်လဲ။ သူတို့သာ တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့ရင် မင်းအနားကို ကပ်ချင်တဲ့ မိန်းကလေးတွေ အများကြီး ရှိနေမှာကို”
“အိုး၊ မစပါနဲ့ဗျာ”
“တွေးကြည့်လေ။ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းမှာမဆို မင်းနဲ့သာ လက်ထပ်လိုက်ရင် စီးပွားရေးလောကရဲ့ ထိပ်တန်းနေရာကို ချက်ချင်း ရောက်သွားမှာ။ အဲဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက နောက်ထပ် ရပါ့မလား။ ချယ်ဘိုးလ်မိသားစုတွေက အချစ်တစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့ လက်ထပ်ကြမယ်ဆိုရင် ‘ဘွမ်ဆောင်ဆောင်ဂါ’ တို့ ‘ဘွမ်ဝန်ဆောင်ဂါ’ တို့ဆိုတာ ရှိလာပါ့မလား”
“…ဟုတ်သလိုပဲနော်”
သို့သော်လည်း ကျွန်တော်ကတော့ အထူးတလည် စိတ်မဝင်စားပေ။
လူများက အစ်ကို ဆန်းယော့ပ်ကို အရင်ဆုံး လာရောက်နှုတ်ဆက်ကြသည်။
“မင်္ဂလာပါ၊ စီအီးအို ပါ့ခ်ဆန်းယော့ပ်”
“အို! တွေ့ရတာ ကြာပြီနော်၊ အမှုဆောင်အရာရှိ ယူး”
ထို့နောက် အစ်ကို ဆန်းယော့ပ်က ကျွန်တော့်ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။
“စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူးပါ။ ဒီတစ်ယောက်ကတော့ GJ Shopping က အမှုဆောင်အရာရှိ ယူးဂျောင်ဟွန်းပါ”
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”
လူတိုင်းကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်နှုတ်ဆက်ရုံနဲ့တင် အချိန်တော်တော် ကြာသွားသည်။
ကျွန်တော် အသက်ရှူချောင်အောင် ခဏနားနေစဉ် အရင်ကထက် ပို၍ ဆူညံလာသလို ခံစားရသည်။
ရုတ်တရက် တက်ဂယူးကို သတိရသွားသည်။ သူက ဘူဆန်ကနေ အစောကြီး ထွက်လာခဲ့တာဆိုတော့ အခုလောက်ဆို ဆိုးလ်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ။
မမ က ကျွန်တော့်အမူအရာကို သတိထားမိပြီး မေးသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“တက်ဂယူးအကြောင်း တွေးနေတာပါ။ သူသာ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ပါလာနိုင်ရင် ကောင်းမှာ”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ဟွန်းဂျူး မမ က ရယ်မောလိုက်သည်။
“သူက ဒီလိုပွဲမျိုးကို မုန်းမှာပါ။ သူသာ လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံနဲ့ ဖိနပ်အစုတ်ကြီး စီးပြီး မလာရင်ပဲ ကျေးဇူးတင်ရတော့မှာ”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ”
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ဒီမှာ ရောက်နေရတာ နည်းနည်းတော့ အားနာမိသည်။
မူလကတော့ ဂိမ်းပြပွဲကို အတူတူသွားဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာပေမဲ့ အလုပ်ကိစ္စကြောင့် သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း လွှတ်လိုက်မိတာ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ သူ့နောက်ကိုပဲ လိုက်သွားခဲ့သင့်တာလား။
“ဘယ်နေရာကနေမှန်း မသိပေမဲ့ တက်ဂယူးရဲ့ အသံကို ကြားနေရသလိုပဲ”
မမ က ပြုံးသည်။
“အစ်ကို ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာပဲ ဖြစ်မှာပါ”
ကျွန်တော် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုကတော့ တက်ဂယူးက ကျွန်တော့်ကို အသည်းအသန် ခေါ်နေသလိုပဲ… ဟင်?”
နားကြားမှားတာလား။
ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ဟွန်းဂျူး မမ ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ တောင့်တင်းသွားသည်။
ဘယ်သူက အရင်အော်ရမယ်ဆိုတာ မပြောဘဲ မမ နှင့် ကျွန်တော် နှစ်ယောက်သား တပြိုင်နက်တည်း အော်လိုက်သည်။
“အိုတက်ဂယူး!”