အခန်း (၁၉၅)
“ဂျင်ဟူး… ကို တော်တော်လေး အဆက်အသွယ်မရဘဲ ဖုန်းချလုဆဲဆဲမှာမှ လိုင်းဆက်သွား၏။
အဲလီက စိတ်ကြည်လင်ရွှင်ပြသော အသံဖြင့် ဝင်ဖြေသည်။
[ဟယ်လို၊ ဂျင်ဟူး။]
“အလုပ်မှာလား။”
[အလုပ်ဆင်းပြီး ရေမိုးချိုးနေတာလေ။ ဖုန်းမြည်သံကြားတာနဲ့ ရှင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ တစ်ခုခုခံစားမိလို့ အပြေးလေး လာကိုင်တာ။]
“နောက်မှ ပြန်ခေါ်ရမလား။”
[ရတယ်၊ ရတယ်။ အကုန်ပြီးသွားပြီ။]
ရေချိုးပြီးပြီးချင်း ဖုန်းလာကိုင်တာတဲ့လား။
အဲ့ဒီတော့… အခု ဘာမှဝတ်မထားဘူးပေါ့လေ။
[ဟင်၊ ရှင် တစ်မျိုးကြီး တွေးနေပြီမလား။]
“…… ဘယ်ကလာ အဲ့လို တွေးရမှာလဲ။”
ကျွန်တော်လည်း စကားလမ်းကြောင်းကို အမြန်ပြောင်းလိုက်သည်။
“ဒီနေ့လည်း နောက်ကျမှ ဆင်းရတာကိုး။ အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့လား။”
[အင်း၊ ဆက်တိုက်ဆိုသလို အိုဗာတိုင်း (OT) ဆင်းနေရတာ ရက်ပေါင်းများနေပြီ။ ဂျက်စီကာ ဆို ရုံးခန်းထဲကကို မထွက်တော့ဘူး။ ဒီမှာပဲ တကယ် နေထိုင်နေသလို ဖြစ်နေပြီ။]
‘ဘစ်ဂျိမ်း’ ငလျင်ကြီးက အမေရိကန် အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းရဲ့ ပထဝီဝင်အနေအထားကိုတင် မကဘဲ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍကိုပါ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ် အများစုမှာ အကြီးအသေး အသီးသီး ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ကြရသည်။
သို့သော် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကတော့ ‘ဘစ်ဂျိမ်း’ ရဲ့ ဖြစ်တန်စွမ်းအလားအလာကို ယုံကြည်ခဲ့ပြီး ရာထူးနေရာ အပြောင်းအလဲများကိုပါ ခြုံငုံညှိနှိုင်းခဲ့ကြသဖြင့် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော အမြတ်အစွန်းများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဤရန်ပုံငွေ အလှူအတွက်ပါ ငွေကြေးအမြောက်အမြား လှူဒါန်းခဲ့ကြပေသည်။
တစ်ဖက်တွင် OTK ကုမ္ပဏီကမူ တစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ မလှူဒါန်းခဲ့သော်လည်း မည်သူကမှ ဝင်ရောက်ဝေဖန် ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။
အမေရိကန်အစိုးရအနေဖြင့် ဘီလီယံနှင့်ချီတန်ဖိုးရှိသော ကယ်ဆယ်ရေးပစ္စည်းများကို ကြိုတင်သိမ်းဆည်း အသုံးချပြီးဖြစ်နေသောကြောင့် ဤအခြေအနေကို နားလည်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် နောင်တစ်ချိန်ကျလျှင်တော့ ရှင်းပေးရပါလိမ့်မည်။
[မီဒီယာတွေကနေ တစ်ဆင့် ရှင့်သတင်းတွေကို ခြေရာခံ ကြည့်နေပါတယ်။ ဒီနေ့ဆိုရင် ရှင့်ကို ရိုနယ်နဲ့အတူ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ဆီ သွားရောက်လည်ပတ်နေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။]
“အမှန်ပဲ။ ရိုနယ်က အဲ့ဒီမှာ တပ်စွဲထားတဲ့ ကိုရီးယားစစ်သည်တွေကို သွားရောက်တွေ့ဆုံ အားပေးဖို့ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို သွားခဲ့တာလေ။”
အဲလီက ညုတုတုအသံဖြင့် ပြောလာသည်။
[ဟိဟိ၊ ရှင့်အသံကို ကြားရတာနဲ့ကို ပိုတောင် လွမ်းလာသလိုပဲ။]
“ကိုလည်း အဲလီ့ကို အများကြီး လွမ်းပါတယ်…”
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ချစ်သူတွေဖြစ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ကြပြီးတာနဲ့ ဒီလို ခွဲခွာနေရမယ့် အခြေအနေမျိုး ကြုံလာရလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
[ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ။]
“မကြာခင် ပြန်လာမှာပါ၊ ဒါကြောင့် နည်းနည်းလေးတော့ စောင့်ပေးဦးနော်။”
မပြန်ခင် လုပ်စရာရှိတာလေးတွေ အနည်းငယ် ရှိသေးသည်။
***
ကျွန်တော် လုံခြုံရေးအစောင့်များနှင့်အတူ ကားပေါ်တက်ကာ LA အနီးရှိ ပာဆာဒီးနားသို့ ဦးတည်လာခဲ့ကြသည်။
ကယ်လီဖိုးနီးယား နည်းပညာတက္ကသိုလ် (Caltech) သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် အကောင်းဆုံး အင်ဂျင်နီယာကျောင်းတစ်ကျောင်း ဖြစ်ရုံသာမက (MIT ကတော့ ဒီအချက်ကို သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ) ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၏ ဂုဏ်ယူစရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ပါမောက္ခ မိုဟန်က ‘ဘစ်ဂျိမ်း’ ငလျင်ကြီး လာတော့မည်ဟု ကြေညာခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင်မူ ဤတက္ကသိုလ်သည် လှောင်ပြောင်စရာ အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ခဏတာမျှပင် ကယ်လ်တက်ကျောင်းသားများသည် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ခေါင်းမဖော်နိုင်ကြဘဲ ပါမောက္ခမိုဟန်ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ပေးရန် တောင်းဆိုမှုများ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အသိုင်းအဝိုင်းမှ ထင်ရှားသော ပညာရှင်များက သူ၏ အမှားများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထောက်ပြခဲ့ကြသည်။ သို့ဆိုသော်ငြားလည်း ပါမောက္ခ မိုဟန်က သူ၏ ပြောဆိုချက်များကို လုံးဝ လျော့ော့မသွားခဲ့ပေ။
နောင်တွင် ရိုနယ်က ဆန်ဖရန်စစ်စကို ပင်လယ်အော်ဒေသ၌ အမျိုးသား အရေးပေါ်အခြေအနေ ကြေညာခဲ့သောအခါ ဝေဖန်မှုများသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်။
ဆန္ဒပြသူများသည် ကျောင်းဝင်းအတွင်းသို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝင်ရောက်လာကြပြီး ပါမောက္ခမိုဟန်ကို ရာထူးမှ မထုတ်ပယ်ပါက ကျောင်းတွင်း သေနတ်ပစ်ခတ်မှုများ လုပ်ဆောင်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လာကြသည်။
ပုံမှန်အတိုင်း အတန်းသင်ကြားရန်ပင် ခက်ခဲလာသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီး ချားလ်ဘောလ် (Charles Ball) ဝင်ရောက်လာပြီး ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။
“ပါမောက္ခမိုဟန် ပြောနေတာတွေဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေလို့ ကျွန်တော်လည်း ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကွဲပြားစုံလင်မှုကိုတော့ လေးစားရပါမယ်။ တစ်ချိန်တုန်းက တိုက်ကြီးတွေ ရွေ့လျားတယ်ဆိုတာ ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာကြီးက နေကို ပတ်နေတယ်ဆိုတဲ့ ပြောဆိုချက်တွေဟာလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ အားလုံးက ယူဆခဲ့ကြတာပါပဲ။ ပညာရှင်တွေကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောရအောင် ကျွန်ုပ်တို့ တားဆီးမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူကများ ဘာကိုများ ပြောဝံ့တော့မှာလဲ။ ကယ်လ်တက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ပါမောက္ခမိုဟန်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ရာထူးက ထုတ်ပယ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
အချို့က သူ၏စကားတွင် အကြောင်းရင်း ခိုင်လုံမှု ရှိသည်ဟု လက်ခံခဲ့ကြသော်လည်း အများစုကမူ ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုပါ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
အဆုံးတွင် ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့သည် လူထုဖိအားပေးမှုကို အရှုံးပေးပြီး ပါမောက္ခမိုဟန်ကို ထုတ်ပယ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ကယ်လ်တက်သည် ကမ္ဘာ့ရှေ့တွင် ရယ်စရာ အာဘောင်အာရင်းသန်စရာ တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်သာတည်း။
‘ဘစ်ဂျိမ်း’ ငလျင်ကြီးသည် ဆန်ဖရန်စစ်စကိုမြို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လောက်သည့် စွမ်းအား ရှိခဲ့ပြီး LA ကဲ့သို့သော အနီးနားမြို့များလည်း ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အချို့ ရှိခဲ့သည်။
အဆောက်အအုံများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး စင်များပြိုကျခြင်း၊ မီးချောင်းများ ကျိုးကျခြင်းနှင့် နာကျင်ဒဏ်ရာရမှု အချို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လမ်းများ ကွဲအက်ခြင်း သို့မဟုတ် အဆောက်အအုံများ ပြိုကျခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ဘဲ ကယ်လ်တက်ကျောင်းကြီးမှာမူ ပုံမှန်အတိုင်း ကောင်းမွန်နေပုံ ရေပန်စားလျက် ရှိသည်။
အတန်းချိန် ဖြစ်နေ၍ ထင်ပါရဲ့ ကျောင်းဝင်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး မည်သူမျှ ကျွန်တော့်ကို မမှတ်မိစေရန် သတိထား၍ တိတ်တဆိတ် ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။
ငလျင်ပညာဌာနနှင့် ဓာတ်ခွဲခန်းများအနီးတစ်ဝိုက်တွင် နားကြပ်တပ်ထားပြီး ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ‘ဘစ်ဂျိမ်း’ ငလျင်ဖြစ်ရပ်ကြီး ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ဤနေရာကို အဓိက အဆောက်အအုံနေရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် FBI ကိုယ်စားလှယ်များကိုပါ စေလွှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကျွန်တော် သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့လိုက်သည်။
တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင်ပုံထားသော စာအုပ်ပုံးကြီးမှာ မရှိတော့ပေ။ အမှိုက်ပုံသို့ ရောက်ရှိသွားရန် ကံပါလာခဲ့သော ‘ဘစ်ဂျိမ်း လာနေပြီ’ (The Big One is Coming) ၏ ပထမအကြိမ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေမှု စာအုပ်သည် မူလဈေးနှုန်းထက် ဆယ်ဆပေးဝယ်ရလျှင်တောင် ရှာဝပ်ပါးပါးဖြစ်နေသည့် ရှားပါးစာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။
သာ အဲဒီတုန်းကသာ အဲ့ဒီစာအုပ်ပုံးကို တစ်ပုံးလောက် ယူလာခဲ့သင့်တာ။
ပါမောက္ခမိုဟန်သည် သူ၏မျက်နှာကို ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ထဲ မြှုပ်ထားလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်တော် တမင်တကာပင် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခေါင်းပင်မမော့ဘဲ ပြောလာသည်။
“ဒီတစ်ပတ်တော့ အင်တာဗျူးလုပ်ဖို့ တောင်းဆိုတာတွေကို လက်မခံတော့ဘူး။”
ယခုအချိန်အထိ မီဒီယာအင်တာဗျူး ရာပေါင်းများစွာကို လုပ်ခဲ့ရလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ သူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမည်မှာ အပြစ်မဆိုသာပေ။
“ဒါဆို လက်ဖက်ရည် သောက်ကြမလား။”
ကျွန်တော့်အသံကို ကြားလိုက်ရတော့မှ ပါမောက္ခမိုဟန်က ခေါင်းမော့လာပြီး ပြုံးပြသည်။
“ဒါ ဘယ်သူလဲ။”
ကျွန်တော် ကိုင်ထားသော ကော်ဖီခွက်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။
“နေကောင်းရဲ့လား ပါမောက္ခ။”
***
ကျွန်တော် ပထမဆုံးအကြိမ် ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ လာတုန်းက သောက်ခဲ့ရသော ကော်ဖီမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာသို့ မလာမီ ကော်ဖီဆိုင်တစ်ဆိုင်မှ အရင် ဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ဝိုက်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်၊ “ကာရီကို မတွေ့ပါလား။”
“သူက အချက်အလက်တချို့ သွားစုစည်းနေတာ၊ ခဏနေရင် ပြန်လာလိမ့်မယ်။”
“သူလည်း အခုထိ အလုပ်များနေတုန်းပဲကိုး။”
နောက်ဆက်တွဲ ငလျင်ငယ်အချို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ပါမောက္ခမိုဟန်က ငလျင်လှုပ်ရှားမှုများ ငြိမ်ကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို စိတ်အေးစေရန် ပြောကြားခဲ့သော်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အခြေအနေမှန်သမျှကိုမူ သတိဝီရိယဖြင့် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ့ကော်ဖီခွက်ကို ငုံ့သောက်ရင်း သူက ပြောလာသည်၊ “ခဏတာတော့ အဓိကငလျင်ကြီးတွေ ထပ်ဖြစ်လာစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ငလျင်ငယ်လေးတွေတော့ ဆက်ဖြစ်နေဦးမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေကတော့ ခံစားမိကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ဒါဆို ၁၉၀၆၊ ၁၉၈၉ နဲ့ ဒီနှစ်တို့မှာ လှုပ်ခဲ့တဲ့ အဓိကငလျင်ကြီးတွေက လုံးဝ ပြီးသွားပြီလို့ ဆိုလိုတာလား။”
ကျွန်တော့်မေးခွန်းကြောင့် သူက ခေါင်းခါပြသည်။ “အဲ့ဒါတော့ မသေချာဘူးလေ။ ကယ်လီဖိုးနီးယားဟာ ပစိဖိတ် မီးစက်ဝိုင်းပေါ်မှာ တည်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က ပြောင်းလဲသွားတာမှ မဟုတ်တာ။ ငလျင်ဆိုတာ ဒီမှာနေထိုင်ကြတဲ့ လူတွေအတွက် ကံကြမ္မာလိုပါပဲ။ နောက်လာမယ့် ငလျင်ကြီးက ဆယ်စုနှစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှ ဖြစ်လာမလားဆိုတာ မသေချာပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ကြလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။”
အဲ့ဒါကတော့ အဲ့ဒီခေတ်မှာ ရှိနေမယ့် လူတွေ ကိုင်တွယ်ရမယ့် ကိစ္စပဲလေ။
ထို့နောက် ကျွန်တော်က လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က ရိုနယ်နှင့်အတူ သွားရောက်ခဲ့သည့် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်အကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။
မီဒီယာတွေက တကယ်တမ်း ဖြစ်ပျက်သေချာတာရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ပြသပေးကြတာပါ။ အမှန်တကယ် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကတော့ တီဗီပေါ်မှာ မြင်တွေ့ရတာနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားလွန်းလှပါတယ်။
ကယ်ဆယ်တယ်ဆိုတာထက် ရုပ်အလောင်းတွေ ရှာဖွေထုတ်ယူနေရတာနဲ့ ပိုတူနေပါတယ်။ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသေးတဲ့ ရုပ်အလောင်းတစ်ခုကို တွေ့ရတာကကို သက်သာရာရစရာ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အလောင်းအများစုကတော့ ပြဲလန်နေတယ်၊ ကျိုးပဲ့နေတယ် ဒါမှမဟုတ် ကြေမွနေခဲ့ကြတာပါ။ ရုပ်အလောင်းအချို့ကို သက်သေခံ မှတ်တမ်းတင်ဖို့ဆိုတာက အတော်လေး ခက်ခဲလှပါတယ်။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပါမောက္ခမိုဟန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “အသက်တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ။ ပိုပြီးတော့တောင် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သင့်တာ။”
ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤအချက်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေးတောမိခဲ့ဖူးသည်။
ဘာကြောင့်များ အကုန်လုံးကို ကြိုသိရဲ့နဲ့ မကယ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။ ငါတို့ ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သင့်တာပေါ့။ တကယ်လို့များ အခွင့်အရေး နောက်တစ်ကြိမ်သာ ပေးခဲ့မယ်ဆိုရင်…
ကျွန်တော် တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊
“ပါမောက္ခ လုပ်နိုင်သလောက် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့တာပါပဲ။ ဘယ်သူမဆို ဒီလိုပဲ တွေးကြမှာပါ။”
“ဒီလိုပြောပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျင်ဟူး။”
သေဆုံးသူနှင့် ပျောက်ဆုံးနေသူ စုစုပေါင်းမှာ ၇၀,၀၀၀ ခန့်သာ ရှိသည်။ ဤစာရင်းဇယားမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့စဉ်က လျော့ကျသွားတတ်ပြီး ပျောက်ဆုံးနေသူများ ထပ်မံသတင်းပို့လာသောအခါ တက်လာတတ်သဖြင့် အတက်အကျ ရှိနေခဲ့သည်။
လူတစ်ဦးသည် အစားအစာမပါဘဲ ရက်ပေါင်း တစ်ဆယ်ငါးရက်ခန့် အသက်ရှင်နိုင်ပေသည်။ မိမိတို့ ပိတ်မိနေသည့်နေရာတွင် အစားအစာများ ရှိနေမည်ဆိုပါက အသက်ရှင်နိုင်သည့် ကာလမှာ ပို၍ပင် ရှည်ကြာသွားမည် ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ငလျင်အန္တရာယ် ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ အိမ်ထောင်စုတိုင်းနှင့် ပြည်သူ့အဆောက်အအုံတိုင်းသည် အရေးပေါ် အစားအစာနှင့် သောက်သုံးရေများကို စုဆောင်းထားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကယ်ဆယ်ရေးသတင်းများမှာ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကယ်ဆယ်နိုင်သည့် ဦးရေမှာ အလွန်တရာ များပြားလှခြင်း မရှိဘဲ ပျောက်ဆုံးနေသူ အများစုမှာမူ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရန် အလွန်ပင် ရာခိုင်နှုန်း များပြားနေပေသည်။
ယခုအချိန်အထိ အမေရိကန်ပြည်မကြီးတွင် အဆိုးရွားဆုံး ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမှာ ၉/၁၁ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။
ထိုစဥ်က သေဆုံးသူအရေအတွက်မှာ ၃,၀၀၀ ခန့် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ‘ဘစ်ဂျိမ်း’ ငလျင်ကြီးကမူ ယင်း၏ အဆ နှစ်ဆယ်ကျော်မျှ များပြားသော သေဆုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ကိန်းဂဏန်း အချက်အလက်သက်သက်ကပင် ယခုဘေးအန္တရာယ်ကြီး မည်မျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းခဲ့သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေပေသည်။
ကျွန်တော် စကားအကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။
“ဒီဘက်ခေတ် ပညာရပ်လောကထဲမှာရော အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ။”
‘ဘစ်ဂျိမ်း’ ငလျင်ကြီး မလှုပ်ခတ်မီက ထိပ်တန်းပညာရှင်များအားလုံးက ၎င်း ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း ခေါင်းမာမာဖြင့် ဆိုခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ‘ဘစ်ဂျိမ်း’ ငလျင်ကြီး တကယ်တမ်း ဖြစ်လာသောအခါ လူတိုင်း အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ကြရသည်။
အချို့က တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်၊ အချို့က ဆင်ခြေပေးခဲ့ကြပြီး အချို့ကမူ အဆက်အသွယ် လုံးဝဖြတ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။
“မကြာသေးခင်ကပဲ ပါမောက္ခဂျော့ရှ်ဘရောင်း လာပြီး တောင်းပန်သွားသေးတယ်။”
“သူက ဘယ်သူလဲ။”
“သူက MIT ရဲ့ ပါမောက္ခတစ်ယောက်လေ၊ ငလျင်ပညာရပ်နယ်ပယ်မှာ ထိပ်တန်း ဦးဆောင်သူတစ်ယောက်ပေါ့။”
“ဩော်! တီဗီပေါ်မှာ သူ့ကို မြင်ဖူးသလိုပဲ။”
ပါမောက္ခမိုဟန်က ကျေနပ်အားရသော အသံဖြင့် ပြောလာသည်၊ “ဟားဟား၊ သူ့မျက်နှာပေးကိုသာ မင်းတွေ့လိုက်ရရင် ကောင်းမှာ။”
သူ့ရင်ထဲတွင် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်များစွာ ရှိခဲ့ပုံရပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချိန်အတော်ကြာအောင် သူသည် ‘အိန္ဒိယလူမျိုး’ ဟု အခေါ်ခံခဲ့ရပြီး ပညာရပ်လောကထဲတွင် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ သို့မဟုတ် လူစန်းသူစန်းတစ်ယောက်အဖြစ် ရှုမြင်ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ငလျင်ပညာရပ်၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။
လူ့ဘဝအရေးကိစ္စဆိုသည်မှာ ဤမျှလောက်ပင် ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲတတ်လေသလော။
ပါမောက္ခမိုဟန်က ကော်ဖီတစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။
“လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော့်အဘွား ကျွန်တော့်အိပ်မက်ထဲကို ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။”
“ဘာတွေများ ပြောသွားသေးလဲ။”
ကျွန်တော့်မေးခွန်းကြောင့် သူက အနည်းငယ် ရှက်သွားဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလာသည်။
“သူက ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့လို့ ချီးကျူးပြီး ကျွန်တော့်ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးတယ်။ ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ဘဝကို သုတေသနလုပ်ငန်းတွေအတွက် ပုံအပ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တာက သူ့စကားတွေကြောင့် ဖြစ်မှာပါ။”
“အဲ့ဒါကြောင့်လည်း လူတွေအများကြီးကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာပေါ့ ပါမောက္ခရဲ့။”
ပါမောက္ခမိုဟန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးထူထူများကို လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ စဉ်းစားဉ်းစား ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်။”
“ဘာလဲ။”
ပါမောက္ခမိုဟန်က အတွေးထဲနစ်မြောသွားကာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောလာသည်။
“အဘွားက အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့် အဖြစ်အပျက်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြိုသိနေခဲ့တာပါလိမ့်။”
သူ့စကားကြောင့် ကျွန်တော် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
“ဗျာ? ဘယ်လိုဆိုလိုတာလဲ။”
သူများ သိသွားပြီလား။
ပါမောက္ခမိုဟန်က ပြုံးလျက် ပြောလာသည်။
“ဩော်! ကျွန်တော့်အဘွားအကြောင်း ပြောတာပါ။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာပြီးမှ ဖြစ်လာမယ့်အရာတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ကြိုပြောပြနိုင်ခဲ့တာလဲလို့ တွေးနေမိတာပါ။”
“ဩော်၊ အဲ့ဒီလိုလား။”
ကျွန်တော် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ဤအရာအားလုံး၏ အစပျိုးမှုမှာ သူ၏အဘွားပင် ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍သာ ထိုအဘွားဖြစ်သူက လာတော့မည့်ငလျင်အကြောင်း သတိမပေးခဲ့ပါက သူသည် အခြားသောလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ပေမည်ဖြစ်ပြီး ငလျင်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့သာဆိုလျှင် ‘ဘစ်ဂျိမ်း’ ၏ အန္တရာယ်များကို သတိပေးရာတွင် ကျွန်တော် ကြီးမားသော အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလိမ့်မည် သို့မဟုတ် ရိုနယ်ကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ရာတွင် အဓိက စိုးရိမ်စရာမှာ ယင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အပြောင်းအလဲများပင် ဖြစ်သည်။
လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှုကဲ့သို့ပင် အသေးအဖွဲဆုံး လုပ်ရပ်များကပင် အနာဂတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဟောကိန်းထုတ်မှုများသည် ကိုယ်တိုင် ပြည့်ဝလာသော ဟောကိန်းများ သို့မဟုတ် ကိုယ်တိုင် ငြင်းပယ်ခံရသော ဟောကိန်းများအဖြစ် ထင်ရှားလာတတ်ကြသည်။
နာမည်ကျော် စီးပွားရေးပညာရှင်တစ်ဦးက တစ်နှစ်အတွင်း ငွေကြေးအကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်ဟု စဉ်းစားကြည့်ကြပါစို့။
ဤအချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများက အကျပ်အတည်းအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို ဆိုင်းငံ့လိုက်ကြမည်ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်စုများကလည်း သုံးစွဲမှုကို လျော့ချလိုက်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ငွေကြေးအကျပ်အတည်းမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အစိုးရက ဘဏ္ဍာရေး အသုံးစရိတ်ကို တိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို အားပေးခြင်းတို့ဖြင့် အကျပ်အတည်းကို ကြိုတင် တုံ့ပြန်ခဲ့မည်ဆိုပါက အကျပ်အတည်းမှာ လုံးဝ ဖြစ်မလာဘဲ ရှိနေပေမည်။
အခြေအနေ နှစ်ရပ်စလုံးတွင် ဟောကိန်းထုတ်သည့် လုပ်ရပ်ကိုယ်တိုင်ကပင် အနာဂတ်အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနေပေသည်။
ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခုက ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
သူမ မြင်ခဲ့ရသည့် အနာဂတ်က ဘယ်လိုမျိုးလဲ။
သူမသည် ကျွန်တော်ကဲ့သို့ပင် ဘစ်ဂျိမ်းကြောင့် အရာရာ ပြိုလဲကျသွားသည်ကို တွေ့ခဲ့ရပါသလား သို့မဟုတ် ကျွန်တော်တို့ ယခု ရရှိထားသော ပြောင်းပြန်ဖြစ်သည့် အခြေအနေကို မြင်ခဲ့ရပါသလား။
အကယ်၍ နောက်ပိုင်းအခြေအနေသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူမသည် လက်ရှိအခြေအနေကို ဖန်တီးနိုင်ရန်အတွက် သူမ၏ မြေးဖြစ်သူကို ဟောကိန်းအကြောင်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ကျွန်တော် ဤကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလိမ့်မည်ဆိုသည်ကိုလည်း သူမ ကြိုသိခဲ့ပေလိမ့်မည်။
သူမက လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်သည့်အချက်က မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။
“အရင်ကလည်း ကျွန်တော် ပြောဖူးပါတယ်၊ ကျွန်တော့်အဘွားရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ရှမန်ဗေဒင်ယုံကြည်တဲ့ အိန္ဒိယလူမျိုးတွေပါ။ အဲ့ဒါဆိုရင် ရှမန်မျိုးရိုးထဲမှာ အဲ့ဒီလို စွမ်းအားမျိုး တကယ် ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။”
ကျွန်တော် သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။
“ပါမောက္ခက သူ့ရဲ့မြေးပဲလေ။ အဲ့ဒါက ပါမောက္ခလည်း ရှမန်အိန္ဒိယလူမျိုးတွေရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ခု ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့။”
“တကယ်လား။”
ပါမောက္ခမိုဟန်က ကျွန်တော့်ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လာသည်။
“စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ အဲ့ဒါ နည်းနည်းဆန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ ကယ်လီဖိုးနီးယားမှာ ငလျင်တွေအကြောင်း တစ်ဘဝလုံး သုတေသနလုပ်ဖို့ဆိုတာ အဘွားဖြစ်သူရဲ့ စကားကိုပဲ အခြေခံပြီး လုပ်ခဲ့တာလေ။ ပညာရပ်လောကရဲ့ ဝေဖန်မှုတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အယူအဆတွေ အများကြီး ရှိနေတဲ့ကြားကမှ ပါမောက္ခက ကိုယ့်ရဲ့ ခံယူချက်ကို ခေါင်းမာမာနဲ့ တွန်းအားပေးခဲ့တာပဲ။”
ပြန်တွေးကြည့်လျှင် သူ၏ အဆိုပြုချက်တွင် အားနည်းချက်များစွာ ရှိခဲ့သည်မှာ ရှင်းနေပါသည်။ အကယ်၍ သုတေသနရလဒ်များသာ အသေအချာ သေချာနေခဲ့မည်ဆိုပါက အငြင်းပွားစရာများ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း မိုဟန်သည် သံသယအရိပ်အယောင်လေးမျှ မရှိဘဲ သူ၏ပြောဆိုချက်များအပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အကြောင်းရင်းမှာ……
“ဖြစ်နိုင်တာက ပါမောက္ခ၊ မသိစိတ်ထဲကနေ ဘစ်ဂျိမ်းကြီး ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာကို သိနေခဲ့လို့များလား။”
“……။”
ပါမောက္ခမိုဟန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှု အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
အချိန်အတော်ကြာအောင် အတွေးထဲနစ်မြောနေပြီးမှ သူက ထစ်အလျက် ပြောလာသည်။
“အင်း၊ အဲ့ဒီလိုမျိုးနဲ့တော့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးဖူးပါဘူး၊ ဒါကြောင့် သေချာတော့ မသိဘူး။ ကျွန်တော်က သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တစ်ဘဝလုံး နေထိုင်လာခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် သိပ္ပံနည်းကျ မထင်ရှားတဲ့အရာတွေကို လက်ခံဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော့်အတွက် ခက်ခဲပါတယ်။”
ကျွန်တော်လည်း ထိုနည်းတူပင် ခံစားရသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်ကဆိုလျှင် စိတ်စွမ်းအင်ကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးမှာ ပုံပြင်များ သို့မဟုတ် ရုပ်ရှင်များထဲတွင်သာ ရှိသည်ဟု ကျွန်တော် ယုံကြည်ခဲ့သည်။
“ကမ္ဘာပေါ်မှာ သိပ္ပံနည်းကျ မထင်ရှားသေးတဲ့ အရာတွေ အခင်းအကျင်းမရှိ များပြားစွာ ရှိနေပါသေးတယ်။”
“မှန်ပါတယ်။ ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာက ငလျင်တွေ ဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မသေချာမရေရာသေးပါဘူး။ တစ်ခုခုကို ငါတို့ မရှင်းပြနိုင်ရုံနဲ့ အဲ့ဒါကို ငြင်းပယ်လို့ မရပါဘူး။ ဒါဆိုရင် အဘွားက အနာဂတ်ကို တကယ်ပဲ မြင်ခဲ့တာလား။”
ကျွန်တော် အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု တကယ် ရှိကောင်း ရှိနေနိုင်တာပေါ့။”