အခန်း ( ၁၇၆ )
ယခုအချိန်အထိ ကျွန်တော်သည် ငွေရှာရန်အတွက်သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်။
လူ့အသိုက်အဝန်းအပေါ် ၎င်းက သက်ရောက်မှုမည်မျှရှိမည်ကို ကျွန်တော် သိပ်ပြီးဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်ကမူ ထိုအဆင့်ကို လုံးဝကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူသားများ၏ အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် ကမ္ဘာကြီး၏ ကံကြမ္မာတို့က တည်မှီနေပေသည်။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် ခေါင်းထဲမှာ မူးဝေလာခဲ့သည်။
ဘာကြောင့် ငါ့ကျမှလဲ။ ငါက အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ပဲ ရှိသေးတာလေ။
"ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒဏ်ကြီးတစ်ခု ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုလောက် သိချင်တာကလေ၊ ဘာကြောင့် ဒီနှစ်ထဲမှာ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ရတာလဲ"
ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်အပြင် ကြီးမားသော ဘေးဒဏ်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်ခြေကို စိုးရိမ်နေကြသူ အချို့လည်း ရှိသေးသည်။ သို့သော် အများစုကမူ နီးကပ်လာသည့် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာနိုင်ခြေမှာ အလွန်ပင်နည်းပါးသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
ဘေးဥပဒ်တစ်ခု ကျရောက်မည့် အချိန်အခါသည် ၎င်း၏ အတိုင်းအတာကဲ့သို့ပင် အရေးကြီးပေသည်။
ကျွန်တော် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် အချိန်ကာလနှင့် တိုက်ဆိုင်နေသူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။
"အဲဒီမေးခွန်းကို ဖြေဖို့ဆိုရင် ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်တော့်အဘွားအကြောင်း ပြောရလိမ့်မယ်"
တကယ်တမ်းတွင် သူ့ကို အိန္ဒိယလူမျိုးဟု ခေါ်ကြခြင်းမှာ အခြားအကြောင်းပြချက်လည်း ရှိသေးသည်။ သူ့အဘွားမှာ စစ်စစ်ပေါက်ပေါက် အိန္ဒိယလူမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်၏ အဘွားသည် အမေရိကန်တိုင်းရင်းသား (အင်ဒီးယန်း) လူမျိုးတို့၏ ဂေဟစနစ်ကို လေ့လာခဲ့သော မနုဿဗေဒပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မူလက ဤမြေယာ၏ ပိုင်ရှင်များဖြစ်ကြသော အင်ဒီးယန်းလူမျိုးများမှာ ယခုအခါ ကြိုးကန်နယ်မြေများအတွင်း၌သာ မနည်းရှင်သန်နေကြရပေသည်။
သူ့အဘွားဖြစ်သူသည် သုတေသနပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း အင်ဒီးယန်းအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး ချစ်ကျွမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။ မိသားစု၏ ပြင်းထန်သော ကန့်ကွက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း သူမကို လက်ထပ်ခဲ့လေသည်။
ထို့ကြောင့် သူက သာမန်လူဖြူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပုံပေါ်နေသော်လည်း ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်၏ သွေးထဲတွင် အင်ဒီးယန်းသွေး လေးပုံတစ်ပုံ ပါဝင်နေသည်။
"ကျွန်တော့်အဘွားရဲ့ ဘိုးဘေးဘေဘင်တွေက ရိုးရာယုံကြည်မှုကို ကိုးကွယ်တဲ့ အင်ဒီးယန်းတွေ ဖြစ်ကြတယ်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက အဘွားက ကျွန်တော့်ကို ပုံပြင်တွေ အများကြီး ပြောပြဖူးတယ်"
"ဘယ်လိုပုံပြင်မျိုးတွေလဲ"
"တိုင်းရင်းသားဒဏ္ဍာရီတွေ၊ သမားရိုးကျ ယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ ဘဝတွေ... ပြီးတော့ ဒီမြေယာအကြောင်းတွေပေါ့။ ဒီမြေယာပေါ်ကို ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒဏ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော့်အဘွားက အမြဲပြောလေ့ရှိတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါက ဒီနှစ် စက်တင်ဘာလထဲမှာ ဖြစ်လာမယ်လို့လည်း ပြောခဲ့ဖူးတယ်"
"တကယ်လား"
တက်ဂיוနှင့် ကျွန်တော် အံ့သြသွားကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်မိကြသည်။ တက်ဂיוမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် လူမိုက်တစ်ဦးလို ဖြစ်နေသည်။ ကျွန်တော့်အမူအရာကလည်း သူ့ထက်သာလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်ဆင်ခြင်တုံတရားရှိပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သူတစ်ဦးဟု ခံယူထားသူဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ ကျွန်တော်သည် अलৌকਿਕ [[अलৌকਿਕ - supernatural (စွမ်းအားလွန် / သဘာဝလွန်)]] စွမ်းအားများ သို့မဟုတ် နိမိတ်ပုံစုံစမ်းယုံကြည်မှုများကို တစ်ခါမျှ မယုံကြည်ခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် တစ်နေ့တွင် မယုံနိုင်စရာ စွမ်းရည်တစ်ခုကို ရရှိလာခဲ့သည်။
ထိုအရာက မေးခွန်းထုတ်စရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် -
အခြားသူတစ်ဦးဦးတွင်လည်း ကျွန်တော့်နှင့် ဆင်တူသည့် စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေနိုင်ပါသလား။
ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်သည် ကျွန်တော်တို့၏ အမူအရာကို အလွဲသဘောကောက်သွားဟန်ဖြင့် လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။
"အင်း၊ ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒါတစ်ခုတည်းကြောင့်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အခြေအနေအမျိုးမျိုးကို သုံးသပ်ပြီးမှ ဒီကောက်ချက်ကို ချခဲ့တာပါ"
တစ်ဖက်တွင် ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ ရလဒ်ကို အစောတည်းက ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီး ၎င်းနှင့်ကိုက်ညီမည့် အထောက်အထားကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်။ သို့သော် ထိုအရာ၏ ကျေးဇူးကြောင့် သူတပါး မမြင်နိုင်သည်များကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်သည် သူအဘွား၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မြေငလျင်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
"သူ့အဘွားကို ကျွန်တော် လူချင်းတွေ့ခွင့်ရနိုင်မလားဟင်"
ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"သူဆုံးသွားတာ ၁၅ နှစ်တောင် ရှိပြီ"
"ဩော်..."
ပြန်တွေးကြည့်လျှင်မူ ဤသည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။
ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်က အသက် ၆၀ ကျော်အရွယ် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ့အဘွားမှာလည်း အသက်ရှင်နေတော့မည်မဟုတ်ပေ။
သူ့အဘွားမှာ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမ၌ ကျွန်တော့်ကဲ့သို့ စွမ်းရည်မျိုးရှိ မရှိကို အတည်ပြုရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။
သို့သော် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ၊ သူမ၌ ထိုစွမ်းရည်မျိုးရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် ခံစားမိနေသည်။
"သူမ မကွယ်လွန်ခင်မှာ ကယ်လီဖိုးနီးယားကနေ ထွက်သွားဖို့ တိုက်တွန်းတဲ့ သေတ္တံစကား တစ်ခွန်းချန်ထားခဲ့ဖူးတယ်"
အကယ်၍ သူမသာ ငလျင်ကြီးကို ကြိုတင်မြင်ခဲ့ပါက မြေးဖြစ်သူကို ဘေးကင်းရာသို့ ထွက်သွားရန် သတိပေးခဲ့ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။
"ဒါဆို ခင်ဗျားကရော ဘာလို့ ဒီမှာ ဆက်နေနေသေးတာလဲ"
"ကယ်လီဖိုးနီးယားက လူထုကြီးကို ထားခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးသွားလို့ ဘာလုပ်ရမှာလဲ"
"သဘောပေါက်ပါပြီ"
ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"အင်း၊ အဲဒီလိုပြောပေမဲ့ ဒီနေရာက အတော်အတန်း လုံခြုံပါတယ်။ တကယ်အန္တရာယ်များတာက ဆန်ဖရန်စစ္စကိုပါ"
ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်သည်။
မြေကြီးများ ကွဲအက်သွားပြီး အဆောက်အအုံများ ပြိုကျပျက်စီးခဲ့ရခြင်းမှာ ဗဟိုချက်နှင့် နီးကပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများလည်း ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ရှိလာမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုမျှလောက်ဆိုးရွားသော ပုံစံမျိုးတော့ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်သည် ပစိဖိတ်မီးကွင်းပြင်အတွင်း ဖြစ်ပွားနေသော မြေငလျင်များနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အချက်အလက်များကို စုဆောင်းခြင်းနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းတို့အပေါ် အာရုံစိုက်ကာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခြေကို မြှင့်တင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
စက္ကန့် ၁၀ အလိုကတည်းက သတိပေးနိုင်ခဲ့လျှင် မြေငလျင်ကြောင့် လူ့အသက်ဆုံးရှုံးမှု၏ ရာခိုင်နှုန်း ၉၀ ကို ကာကွယ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ တကယ့်ကို ကြီးမားပြင်းထန်သော ငလျင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည့်အခါမျိုးတွင်မူ စက္ကန့်ဆယ်စက္ကန့်မျှဆိုသည်မှာ လုံးဝမလုံလောက်ပေ။
"အဲဒီနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သုတေသနတွေကိုရော ဆက်လုပ်နေဆဲပဲလား" ကယ်ရီက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။
"လက်ရှိသုတေသနတွေကတော့ ရပ်ဆိုင်းသွားပါပြီ" ဟု ကျွန်တော်က အံ့သြတုန်လှုပ်လျက် ဖြေလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ"
"ပြည်နယ်အစိုးရရဲ့ ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့မှု ရပ်တန့်သွားလို့ပါ"
"..."
တကယ်တော့ ငွေကြေးကသာ ကမ္ဘာကြီးကို လည်ပတ်စေသည် ထင်ပါရဲ့။
"အင်း၊ ငွေကြေးသာရှိရင် သုတေသနကို ဆက်လုပ်လို့ရတာပေါ့"
"မှန်ပါတယ်။"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းတာက ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှိပါတယ်"
ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်နှင့် ကယ်ရီကို ကြည့်ကာ ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"နောင်လာမယ့် သုတေသနရန်ပုံငွေတွေကို ကျွန်တော် ထောက်ပံ့ပေးပါမယ်။ ချက်ချင်းအကူအညီရအောင် စီစဉ်ပေးပါ့မယ်၊ ဒါကြောင့် ငွေကြေးအတွက် မပူပန်ဘဲ သုတေသနကို ချက်ချင်းဆက်လုပ်ကြပါ"
ကယ်ရီမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပေါ်သည်။
"ရှေ့ဆက်ရင် အတူတကွ လက်တွဲပြီး ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်ကြတာပေါ့"
"ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားသွားမှာပါ"
ကျွန်တော်ကြောင့် နောင်တွင် ဖြစ်လာမည့်အရာများကိုသာ သူတို့သိကြပါက ဤမျှတောင် ဝမ်းမြောက်နေကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤနေရာတွင် အဲဒီအကြောင်းကို ပြောပြရန် လိုအပ်ချက်မရှိပေ။
ကျွန်တော်တို့သည် လေးစားထိုက်သော ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူ၏ တင်ပြချက်များကို ကြားနာခဲ့ရပြီ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က ၎င်းတို့ကို ယုံကြည်ပြီး လိုက်နာသွားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ လူအချို့ကမူ ကျွန်တော်သည် ရူးကြောင်ကြောင် သို့မဟုတ် လိမ်လည်လှည့်စားတတ်သူ တစ်ဦးဦး၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဟု ထင်မြင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤအရာက ကျွန်တော့်၏ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်မည့် လုပ်ရပ်များအတွက် တရားဝင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
***
စကားဝိုင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့သည် ဓာတ်ခွဲခန်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ပရောဖက် (?) ကို ကျွန်တော်တို့ လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် အရေးအကြီးဆုံး ပြဿနာမှာ ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်ပြီး သုတေသနရန်ပုံငွေကို ချက်ချင်းထုတ်ပေးရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ကယ်လ်တက် (Caltech) သို့ ဒေါ်လာ ၁ သန်း လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ကိုရီးယားတွင် သန်းခေါင်ယံအချိန် ဖြစ်သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချက်ချင်းပင် အဆက်အသွယ်ရသွားခဲ့သည်။
"ဒီလိုညနက်ချိန်ကြီးမှာ ဆက်သွယ်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ"
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က နွေးထွေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။
[ရပါတယ်။ ခင်ဗျား အမေရိကန်ကို စီးပွားရေးခရီးထွက်နေတယ်လို့ ကြားပါတယ်]
"ဟုတ်ကဲ့။ အလုပ်ကိစ္စလေးတွေ ရှိလို့ပါ"
ကျွန်တော် အဓိကကိစ္စသို့ တန်းရောက်သွားသည်။
"အန်ဖုန်း ဇက် (Npple Z) ရဲ့ ထွက်ရှိမယ့်ရက်ကို ခင်ဗျား သိထားလားဟင်"
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သည် ပရီမီယံဖုန်းစျေးကွက်တွင် အန်ဖုန်း နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေရသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ပြိုင်ဘက်များ၏ တိုးတက်ဖြစ်ပေါ်မှုများကို စောင့်ကြည့်နေသင့်ပေသည်။
[စက်တင်ဘာလ နှောင်းပိုင်းမှာ ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်]
"အတိအကျ ရက်စွဲက ဘယ်နေ့လဲ"
[အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း မသိရသေးပါဘူး။ ထွက်ရှိမယ့်ရက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို လျှို့ဝှက်ထားပါတယ်။ အန်ဖုန်း (Npple) ဘက်က ထုတ်ကုန်မိတ်ဆက်ပွဲမှာပဲ ဖော်ပြလိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်]
ပုံမှန်အားဖြင့် ထုတ်ကုန်မိတ်ဆက်ပွဲ ပြီးပြီးချင်း တစ်ပတ်အတွင်းမှာ ထွက်ရှိလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်အထိ ကျွန်တော် ငုတ်တုတ်စောင့်နေ၍မဖြစ်ပေ။
"အဲဒါကို သိနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိမလား"
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က အံ့သြနေဟန်ဖြင့် ကျွန်တော့်ကို ပြန်မေးလာသည်။
[ဘာလို့ အဲဒီလို မေးရတာလဲ]
အခြားကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ စမတ်ဖုန်း ထွက်ရှိမယ့်ရက်ကို ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားလာရခြင်းမှာ ထူးဆန်းနေမည်မှာ သေချာသည်။
"အဲဒါကိုတော့ နောက်မှ အသေးစိတ်ရှင်းပြပါမယ်။ အလွန်အရေးကြီးလို့ အကူအညီတောင်းနေတာပါ"
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူက ဆက်လက်မေးမြန်းမနေတော့ပေ။
[နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ စုံစမ်းကြည့်ပါ့မယ်]
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဖုန်းချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော့်ဖုန်း မြည်လာသည်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုသူမှာ အဲလီ (Ellie) ဖြစ်သည်။
ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် သူမက မေးလာသည် -
[ခင်ဗျား အခု ကယ်လ်တက်မှာ ရှိနေတာလား]
အဲလီ၏ စကားကြောင့် ကျွန်တော် အံ့သြသွားသည်။
"စောင့်ဦးလေ! ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"
[ကယ်လ်တက် ကျောင်းသားတစ်ယောက်က ဖေ့စ်နုဒ် (FaceNote) မှာ ဓာတ်ပုံတင်ထားလို့လေ။ ခင်ဗျား သူတို့ကျောင်းကို ရောက်လာတယ်လို့ သူတို့ရေးထားတယ်။ ‘OTK ကုမ္ပဏီ CEO ကယ်လ်တက်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်’ ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဆောင်းပါးအချို့လည်း ထွက်လာတယ်]
"အာ..."
ပါပရာဇီ (Paparazzi) မိသွားသလိုမျိုး ခံစားချက်ကြီး ဖြစ်သွားရလေသည်။
[အခုတော့ ခင်ဗျားက အမ်အိုင်တီ (MIT) ကို မသွားဘဲ ကယ်လ်တက်ကို အရင်သွားခဲ့တာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကယ်လ်တက်ကျောင်းသားတွေနဲ့ အမ်အိုင်တီကျောင်းသားတွေ မှတ်ချက်ပေးတဲ့နေရာမှာ ရန်ဖြစ်နေကြတယ်]
“……”
ဘာကြောင့်များပါလိမ့်။
[ဒါနဲ့ ခင်ဗျားက ဘာလို့ ကယ်လ်တက်ကို သွားခဲ့တာလဲ]
“တွေ့စရာလူတချို့ ရှိလို့ပါ။ ဒါနဲ့ အဲလီ... ကိုယ် မင်းကို ပြောစရာရှိတယ်……”
ဘယ်လိုပြောရမလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာပေ။
အမြန်ပြောလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းလိမ့်မည်မဟုတ်ပါလား။
[ဘာလဲရှင်။ ပြောလေ]
“နွေရာသီအနားယူခွင့်နဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့လေ။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒါကို ရွှေ့ဆိုင်းရမယ် ထင်တယ်”
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အဲလီက မေးလာသည် —
[ဘာလို့လဲ]
“အရေးပေါ်ကိစ္စပေါ်လာလို့ပါ”
အဲလီမှာ တုန်လှုပ်သွားဟန်ဖြင့် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူမက အနားယူခွင့်ခရီးစဉ်အတွက် အလွန်အမင်း ရင်ခုန်နေခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား……
[အဲဒါက အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုလား]
“အင်း၊ အရမ်းအရေးကြီးတယ်”
ခဏအကြာတွင် အဲလီက ပုံမှန်လေသံအတိုင်း ပျူပျူငှากငှาก ပြန်ပြောလာသည် —
[အာ... ဒါဆိုလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးပေါ့။ အဲဒီကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင်တော့ ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် ခရီးထွက်ကြရမယ်လို့ ကတိပေး]
“ကတိပေးပါတယ်။ ကိုယ်တို့ တွေ့ကြတဲ့အခါမှ ပိုပြီး အသေးစိတ်ပြောကြတာပေါ့”
[ကိုရီးယားကို ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ]
“ကိုယ် မနက်ဖြန် ပြန်မယ်”
ဟွန်းဂျူး နဲ့ မမ ကို နှုတ်ဆက်စကား မှာကြားပေးဖို့ သူမကို ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ဆီလီကွန်ဗေလီသို့ နောက်ထပ် ငါးနာရီကြာ မောင်းနှင်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ခရီးက တိုတောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တစ်နေ့တာလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“အရမ်းကို ပင်ပန်းသွားပြီ။ အရင်ဆုံး အစားစားကြရအောင်”
ဟိုတယ်တွင် ကားရပ်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်ကြသည်။ နက်ရှိုင်းလှသည့် အချိန်နာရီ ဖြစ်သော်လည်း အဆောက်အအုံများတွင် မီးများ ထိန်ထိန်လင်းနေပြီး မြို့ကြီးက စည်ကားနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။
ညဘက်တွင် မြို့၏ တက်ကြွမှုက ပို၍ပင် ထင်ရှားနေသလိုရှိသည်။
လူတွေ အသိအမှတ်ပြုကြမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဦးထုပ်ကို အောက်သို့ငုံ့စိုက်ဆောင်းကာ ထောင့်ကျကျနေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ စားသောက်ဆိုင်အတွင်း၌ လူမျိုးစုအမျိုးမျိုးမှ လူများသည် အပြန်အလှန် စကားစမြည်ပြောဆိုကာ သတင်းအချက်အလက်များကို လွတ်လပ်စွာ ဖလှယ်နေကြသည်။
ဤကဲ့သို့ မတူကွဲပြားမှုများနှင့် အဆက်အသွယ်ကောင်းမွန်မှုတို့ကပင် ဤမြို့၏ အဓိကအားသာချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော်တို့ မှာယူထားသော အစားအစာများ မရောက်လာသေးမီ ဘီယာက အရင်ဆုံးရောက်လာသည်။
တက်ကျူးက မေးလာသည် — “အခု ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ”
ကျွန်တော် ဘီယာတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည် — “အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး အခုမှ စဉ်းစားရတော့မယ်”
***
မည်သူ့ကိုမျှ ကြိုတင်အကြောင်းကြားထားခြင်း မရှိသော်လည်း ကျွန်တော် ဆီလီကွန်ဗေလီသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း မကြာမီမှာပင် လူအများသိရှိသွားကြသည်။ နေရာအနှံ့အပြားမှ လူတွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုမှုများ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
လုပ်ငန်းရှင်များ၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများ၊ နိုင်ငံရေးသမားများနှင့် အခြားသူများ ပါဝင်သည်။
သူတို့အားလုံးကိုသာ တွေ့ဆုံရမည်ဆိုပါက ဤနေရာတွင် အနည်းဆုံး တစ်လခန့် ဆက်လက်နေထိုင်ရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် တောင်းပန်ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး ကိုရီးယားသို့ ပြန်မည့် လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့သည်။ ပြန်လာသည့် လေယာဉ်ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စရပ်များကိုသာ စဉ်းစားနေမိသည်။
နှစ်လဆိုသည့် အချိန်ကာလက ရှည်လျားသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန်မှာမူ အလွန်အမင်း မလုံလောက်လှပေ။
မှတ်စုစာအုပ်ကို တစ်ချက် ပြန်လှပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ပရော်ဖက်ဆာ မိုဟန်သည် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးတွင် ‘ဘစ်ဂ်ဝမ်း’ (Big One) ၏ အန္တရာယ်များကို ဆွေးနွေးတင်ပြထားပြီး အစိုးရ၏ အရေးယူဆောင်ရွက်မှုများကို တောင်းဆိုထားသည်။
အဓိကကျသော ပြဿနာများထဲတွင် ဗဟိုချက်နှင့် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်အရှိဆုံးဒေသများမှ လူဦးရေကို ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးခြင်း၊ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ဖြစ်သွားသူများအတွက် ခိုလှုံရာစခန်းများ တည်ဆောက်ပေးခြင်း၊ ချက်ချင်းအကူအညီပေးနိုင်ရန် ကယ်ဆယ်ရေးပစ္စည်းများကို သိုလှောင်ထားခြင်းနှင့် ကယ်ဆယ်ရေးအစီအစဉ်များ ချမှတ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
ဆယ်နာရီကျော်ကြာမြင့်သော လေယာဉ်ခရီးစဉ်အတွင်း ကျွန်တော် ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာခဲ့သည့် ပုံနှိပ်စာရွက်စာတမ်းများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး လုပ်ငန်းတာဝန်များကို အရေးကြီးအဆင့်အလိုက် ခွဲခြားသတ်မှတ်ခဲ့သည်။
လေဆိပ်သို့ ဆင်းသက်သည့်အချိန်ရောက်သောအခါ ကျွန်တော် အဆုံးအဖြတ်တစ်ခုချလိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
“ငွေလိုတယ်”
“ဘယ်လောက်တောင်လဲ”
“အများကြီးပဲ”
ဤကာလအတွင်း ကုန်ကျစရိတ်များစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း ဝင်ငွေကမူ အလွန်ပင်နည်းပါးနေခဲ့သည်။ OTK ဂိမ်းစ် (OTK Games) မှ သုံးလတစ်ကြိမ် အမြတ်ဝေစုများ ခွဲဝေပေးသော်လည်း လိုအပ်နေသော ပမာဏနှင့်မူ ကွာဟချက် အလွန်ကြီးမားနေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျွန်တော် ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်ထားသော ကုမ္ပဏီများ၏ တန်ဖိုးမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ကာရော့စ် (Karos) တစ်ခုတည်းတင်ပင် တန်ဖိုး ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၁၀၀ ကျော် ရှိနေသည်။
အင်ချွန်လေဆိပ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ကားဖြင့် ဂန်နမ် သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ OTK ကုမ္ပဏီ အဆောက်အအုံထဲသို့ မဝင်မီ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် အဆောက်အအုံသို့ အရင်ဆုံး ဝင်ခဲ့ကြသည်။
ဌာနခွဲမန်နေဂျာ ရုံးခန်းသို့ တက်သွားလိုက်သောအခါ အလုပ်လုပ်နေကြသည့် ဟွန်းဂျူး နှင့် မမ ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“စီးပွားရေးခရီးစဉ်ကော အဆင်ပြေရဲ့လား”
“အဲလီကော ဘယ်လိုနေလဲ”
“သူက ခဏတော့ ဌာနခွဲတစ်ခုကို သွားတယ်။ မကြာခင် ပြန်လာလိမ့်မယ်”
တက်ကျူးက သူကိုင်လာသည့် စာအိတ်တစ်အိတ်ကို ကျွန်တော့်ဆီ လှမ်းပေးလိုက်သည်။
“မမ အတွက် လက်ဆောင် ယူလာခဲ့တာ”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုခရီးထွက်နေတုန်းမှာတောင် တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို ထမ်းဆောင်ရင်း မမ အတွက် အခွန်မဲ့ဆိုင်ကနေ ဒန်ဟေးလ် (Dunhill) 1mm ဆေးလိပ် နှစ်ဘူး ဝယ်လာခဲ့သေးသည်။ ဆေးလိပ်သောက်သူတစ်ယောက်အတွက် ဒါထက်ကောင်းတဲ့လက်ဆောင် မရှိနိုင်တော့ပေ။
ဟွန်းဂျူး က ငြင်းဆိုခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံယူလိုက်သည်။
‘တော်လိုက်တာ’
ကျွန်တော်တို့ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ အတွင်းရေးမှူးက ကော်ဖီ ယူလာပေးသည်။
‘အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေလား’
‘အမြဲတမ်းပါပဲ’
ဟွန်းဂျူး က အခွန်မဲ့ဆိုင်က ဝယ်လာတဲ့ဆေးလိပ်ကို ချက်ချင်းဖောက်ပြီး ပါးစပ်ထဲညှပ်ကာ မီးခြစ်နဲ့ ခြစ်လိုက်သည်။
‘အလုပ်များနေမှန်း သိပေမဲ့ အကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းချင်လို့ပါ’
‘ဘာလဲ’
‘ငါ ဘွန်း (Bonds) ထုတ်ဖို့ စဉ်းစားနေလို့’
ကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေဖြင့် ငွေကြေးအရင်းအနှီး ရှာဖွေရာတွင် အဓိကနည်းလမ်း နှစ်ခုရှိသည်။ ရှယ်ယာရောင်းချခြင်းနှင့် ဘွန်း (ချေးငွေစာချုပ်) ထုတ်ခြင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဘွန်းများတွင် ငွေစုငွေရင်းကဲ့သို့ ပုံသေအတိုးနှုန်း ရရှိနိုင်သည့် အားသာချက်ရှိသော်လည်း မူရင်းငွေအတွက် အာမခံချက်မရှိသောကြောင့် ကုမ္ပဏီသာ ဒေဝါလီခံသွားပါက ထည့်ဝင်ထားသောငွေများကို ပြန်မရနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။ ဟိုဆောင်း ငွေစုဘဏ် (Hoseong Savings Bank) ၏ ဖြစ်ရပ်က ယင်း၏ ပုံမှန်ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဘွန်းထုတ်မည့် ကုမ္ပဏီ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှပေသည်။
ဟွန်းဂျူး က ဆေးလိပ်ဖွာရင်း ပြောလိုက်သည် —
‘ကုမ္ပဏီဘွန်းတွေလား’
‘အင်း။ သက်တမ်း သုံးနှစ်၊ ဒေါ်လာငွေနဲ့ ချုပ်မယ့်ဘွန်းကို စဉ်းစားနေတာ။ အတိုးနှုန်းနဲ့ ငွေပေးချေမယ့်ပုံစံကို မမ ဆုံးဖြတ်ပေးပါ’
‘OTK ကုမ္ပဏီဘွန်းတွေဆိုရင်တော့ ဝယ်လိုအား အတော်လေး ရှိမှာ သေချာပါတယ်။ ဘယ်လောက်များများ ထုတ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ’
‘ဘီလီယံ ၂၀’
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ဟွန်းဂျူး အံ့အားသင့်သွားသည်။
‘ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၂၀ ဟုတ်လား။ ဝမ် မဟုတ်ဘူးလား’
‘ဒေါ်လာနဲ့လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ’
ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၂၀ ဟု အမည်တပ်ထားသော်လည်း ဤအဆင့်အထိ ဖြစ်လာသည့်အခါ ၎င်းသည် ကုမ္ပဏီဘွန်းသက်သက်မျှသာ မဟုတ်တော့ဘဲ နိုင်ငံတော် ဘွန်းစာချုပ်ထုတ်ဝေနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေပြီ။
ဟွန်းဂျူး က အံ့သြင်္ချာနေသော မျက်နှာဖြင့် မေးလာသည် —
“အဲဒီလောက်များတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ဘယ်မှာ သုံးဖို့ စဉ်းစားထားတာလဲ”
“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံစရာနေရာတွေ ရှိလို့ပါ”
“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဟုတ်စွ”
ကျွန်တော် ခိုင်မာပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် —
“အနာဂတ်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စဉ်းစားထားတာပါ”