အခန်း (၁၆၂)
[အမေရိကန် အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းတွင် ငလျင်လှုပ်ခတ်!]
[ကယ်လီဖိုးနီးယားကမ်းလွန်တွင် ရစ်ချ်စကေး ၆ ဒသမ ၇ အဆင့်ရှိ ငလျင်လှုပ်ခတ်! လော့စ်အိန်ဂျလိစ်မြို့အနီးရှိ အဆောက်အအုံများ တုန်ခါ]
[ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမြို့တွင် ငလျင်လှုပ်ခတ်။ လက်ရှိအချိန်အထိ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ မရှိသေးကြောင်း သတင်းရရှိ]
[ဆန်ဖရန်စစ္စကို လေဆိပ် လေကြောင်းရပ်တန့်။ လေယာဉ်ခရီးစဉ်များ ဆက်တိုက် ဖျက်သိမ်း]
[ဆန်းအန်ဒရီယက်စ် ပြတ်ရွေ့ကြော တစ်လျှောက် လှုပ်ရှားမှု လက္ခဏာများ ပြသ]
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနိုင်ငံ အနောက်ပိုင်းဒေသသည် ပစိဖိတ်မီးစက်ဝိုင်း (Ring of Fire) ဟု ခေါ်ဆိုသည့် ပစိဖိတ်ကမ်းရိုးတန်း ငလျင်ဇုန်အတွင်း ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကယ်လီဖိုးနီးယားဒေသသည် ငလျင်အန္တရာယ် ကျရောက်နိုင်ခြေရှိသော ဇုန်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။
ပြီးခဲ့သည့် တစ်နှစ်အတွင်း၌ပင် ပြင်းအားအမျိုးမျိုးရှိသည့် ငလျင်များ ရှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လှုပ်ခတ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အများစုမှာ ကုန်းမြေနှင့် ဝေးလံသည့်နေရာများတွင် ဗဟိုပြုခဲ့ကြသဖြင့် လက်တွေ့တွင် ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အလွန်နည်းပါးခဲ့ သို့မဟုတ် လုံးဝမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ယခုနောက်ဆုံး လှုပ်ခတ်ခဲ့သော ငလျင်သည် ကမ်းရိုးတန်းမှ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ အနီးတွင် ဗဟိုပြုခဲ့ပြီး အတိမ်အနက်မှာ ၁၀ ကီလိုမီတာထက် ပိုနက်ကာ အနည်းငယ်သာ တုန်ခါခဲ့သောကြောင့် သိသာထင်ရှားသည့် သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။
ငလျင်ပညာရှင်များကမူ ငလျင်လှုပ်ရှားမှုများကို ကြိုတင်သတိပေးသည့်စနစ်အား ပိုမိုခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း အလေးအနက်ထား ပြောဆိုနေကြသော်လည်း အများပြည်သူကမူ ယင်းကို ပေါ့ပေါ့ဆဆသာ သဘောထားနေကြသည်။
ယာယီ ရွှေ့ပြောင်းမှုများကြောင့် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု မရှိကြောင်း သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
***
ငလျင်ကြောင့် မြေကြီးတုန်ခါသွားသည့်အချိန်လေးတွင် ကန်ဂျင်ဟူးမှာ လဲကျသွားပြီး သတိလစ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသော အယ်လီသည် 911 ကို အမြန်ဆုံး ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့ပြီး ကန်ဂျင်ဟူးကို အနီးဆုံးဆေးရုံသို့ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
စစ်ဆေးချက် ရလဒ်များအရ လဲကျခြင်းကြောင့် ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်ထိခိုက်မိခြင်း (Mild concussion) ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ တာဝန်ခံဆရာဝန်က သူသည် အနားယူလိုက်လျှင် မကြာမီ သတိပြန်ရလာလိမ့်မည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
ဂျင်ဟူး သတိလစ်သွားပြီးနောက် အယ်လီသည် ထိုသူတို့နှစ်ဦးထံ ချက်ချင်း ဆက်သွယ်အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် မကြာမီ သတိပြန်ရလာလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် တစ်ရက်ကျော်လွန်သည့်တိုင် သတိမရသေးကြောင်း သတင်းကို ကြားရသောအခါမှသာ သူမသည် အခြေအနေ၏ အလေးအနက်သဘောကို သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။
အလုပ်တွင်ရှိနေသော တက်ဂယူသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘေးချင်းကပ်အဆောက်အအုံတွင် ရှိနေသော ဟွန်းဂျူးထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ညီမ! ဂျင်ဟူး သတိမရသေးဘူးလို့ ပြောနေကြတယ်”
ဟွန်းဂျူးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ငါလည်း အယ်လီဆီက ဖုန်းလက်ခံရရှိထားတယ်”
ထိုမှသာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများသည် အသေးစိတ်စစ်ဆေးမှုများကို စတင်ခဲ့ကြသော်လည်း ထူးခြားသည့် လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။
တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ဆိုပါက ကုသရန် လွယ်ကူပေမည်။ သို့သော် မည်သည့်ရောဂါလက္ခဏာမှ မတွေ့ရဘဲ ဆက်လက်၍ သတိမရသေးခြင်းကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဖြစ်နေကြရသည်။
“သူ့ကို အတင်းနှိုးလို့ မရဘူးလား”
“ပြင်ပက လှုံ့ဆော်မှုမှန်သမျှကို လုံးဝတုံ့ပြန်မှုမရှိဘူးလို့ ပြောတယ်”
လဲကျခြင်းကြောင့် ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်ထိခိုက်မိရုံသာဆိုလျှင် မကြာမီ သတိပြန်လည်လာခြင်းက သဘာဝကျပေသည်။ သို့ဆိုလျှင် ယခုအထိ အဘယ်ကြောင့် သတိမရသေးသည်နည်း။
“ဒါဆို ဘာလုပ်ကြမလဲ”
ဟွန်းဂျူးသည် စီးကရက်ကို ဖွာရှိုက်ရင်း စဉ်းစားတွေးတောနေသည်။ သတင်းတစ်ခုခုရလာသည်အထိ ဤအတိုင်းထိုင်စောင့်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အယ်လီက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း...
“လောလောဆယ် အမေရိကန်ကို သွားကြရအောင်”
တက်ဂယူလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် တွေးထင်နေသည်။
“ချက်ချင်းထွက်ကြမယ်ပေါ့”
မီဒီယာများတွင် သတင်းမထွက်ပေါ်သေးသော်လည်း ၎င်းမှာ အချိန်ကိစ္စသာဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အမှန်တရားပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ အထိတ်လန့်ဆုံးဖြစ်ရမည့်သူ တစ်ဦးရှိနေပေသည်။
ဟွန်းဂျူးက သူမ၏မောင်ဖြစ်သူအား ပြောလိုက်သည်၊ “ငါ လေယာဉ်ခရီးစဉ် စီစဉ်ပေးမယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းသွားပြီး ဂျင်ဟူးရဲ့အမေကို သွားခေါ်ခဲ့။ သူမ ထိတ်လန့်မသွားအောင် သေချာသိမ်မွေ့စွာ ပြောပြပေးပါ”
“အင်း၊ သိပြီ”
တက်ဂယူသည် ချက်ချင်းပင် ကားကိုမောင်းနှင်ကာ ဒုံတန် (Dongtan) ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
***
ချွေမီဂျာ (Choi Mi-ja) သည် ဒုံတန်မြို့စွန်ရှိ အိမ်တစ်လုံးတွင် သူမ၏နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးစေနေခဲ့သည်။ သူမသည် ကိုယ်ရံတော်များနှင့်အတူ နေထိုင်ရသည်ကိုပင် အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ စီးပွားရေးအဆင်ပြေစဉ်ကာလတုန်းက သူမအဆက်အသွယ်လုပ်ခဲ့သူ အများအပြားရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကွယ်လွန်သွားပြီး ငွေကြေးအခြေအနေယိုယွင်းလာသောအခါတွင် မိတ်ဆွေအချို့မှလွဲ၍ ထိုအဆက်အသွယ်အများစုမှာ တဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် သူမ၏သားဖြစ်သူ ကျော်ကြားလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရပ်ရပ်မှ မက်ဆေ့ချ်များ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပုံအောဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဆွေမျိုးသားချင်းများ၊ အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော သူငယ်ချင်းဟောင်းများ၊ နှင့် အလယ်တန်းကျောင်းတုန်းက မျက်နှာကိုပင် သေသေချာချာမမှတ်မိတော့သော ကျောင်းနေဖက်ဟောင်းများပါမကျန် ဆက်သွယ်လာကြသည်။
ခက်ခဲပင်ပန်းသည့်ကာလများအတွင်း အဆက်အသွယ်မပြတ် ထိန်းသိမ်းခဲ့သော မိတ်ဆွေအနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်သူများနှင့် အဆက်အသွယ်ကို သူမဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ တစ်ခုတည်းသော ခြွင်းချက်မှာ သူမ၏ခင်ပွန်း၏စက်ရုံတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသော ဝန်ထမ်းဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
ကုမ္ပဏီပိတ်သိမ်းသွားပြီးနောက် ဝန်ထမ်းများမှာ အရပ်ရပ်သို့ကွဲထွက်သွားခဲ့ကြသည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ကို လိုက်လံရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး အလုပ်အကိုင်ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးခဲ့ကာ လစဉ်စားဝတ်နေရေးအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးများ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
သို့သော် လူတိုင်းချမ်းသာသည်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါးမဟုတ်သကဲ့သို့၊ ဆင်းရဲသည်နှင့်လည်း သူတော်စင်ဖြစ်မသွားပေ။
လူတိုင်းက ကျေးဇူးတင်ကြသော်လည်း အချို့ကမူ ငွေကြေးပိုမိုတောင်းဆိုကြပြီး သို့မဟုတ် မဖြစ်နိုင်သည့် တောင်းဆိုမှုများကို ပြုလုပ်လာကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ရည်မှန်းချက်မှာ ငွေကြေးသာဖြစ်နေခဲ့သည်။
ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို ရေရှည်စောင့်ကြည့်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည့်အလျောက် အခြေအနေကောင်းနေချိန်တွင် အမျိုးမျိုးသော တောင်းဆိုချက်များနှင့်အတူ လူအမျိုးမျိုး ပေါ်ထွက်လာတတ်ကြောင်း သူမကောင်းကောင်းသိထားသည်။
အကယ်၍ သူမသာ တောင်းဆိုမှုမှန်သမျှကို ဖြည့်ဆည်းပေးနေမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ဘယ်သောအခါမှ ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် စည်းကမ်းဘောင်ကိုကျော်လွန်လာသော တောင်းဆိုမှုများကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် အကူအညီတောင်းကာ ငိုယိုတောင်းပန်ခဲ့ကြသူများသည် သူမက ဆက်လက်ငြင်းဆန်နေမည်ဆိုပါက ရုတ်တရက်ရန်လိုလာကြပြီး၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဤမျှလောက်လေးကိုတောင် ဘာကြောင့်မကူညီနိုင်ရတာလဲဟု စွပ်စွဲမေးမြန်းလာကြသည်။
သို့သော် ထိုငွေကြေးမှာ သူမ၏သားဖြစ်သူပိုင်ဆိုင်သော ငွေကြေးသာဖြစ်ပြီး သူမ၏ပစ္စည်းမဟုတ်ပေ။ သားဖြစ်သူအား ဒုက္ခမရောက်စေရန်အတွက် သူမအနေဖြင့် သတ်မှတ်ထားသောစည်းများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်စွဲထားရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့်ပင် အတားအဆီးစည်းမျဉ်းများ ချမှတ်ထားခဲ့သည်။
‘သူမ အမေရိကန်ကနေ ပြန်လာတော့မှာလား’
သူမသည် သတင်းများမှတစ်ဆင့် ငလျင်လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရသည်။
ငလျင်အကြောင်းကြားရသဖြင့် သူမစိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရသော်လည်း ထိခိုက်သေဆုံးသူမရှိကြောင်း သိရသဖြင့် စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။
တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူမ၏သားဖြစ်သူ၏သူငယ်ချင်းထံမှ လေယာဉ်ခရီးစဉ်ဖျက်သိမ်းခံရခြင်းကြောင့် တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်နောက်ကျမှ ရောက်ရှိလာနိုင်ကြောင်း မက်ဆေ့ချ်ရရှိခဲ့သည်။
သို့သော် တက်ဂယူသည် တစ်ရက်အကြာတွင် သူမ၏အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သောအခါ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ပြောပြခဲ့သည်။
“ဘာပြောလိုက်တယ်?! ဂျင်ဟူး အမေရိကန်မှာ လဲကျသွားတယ် ဟုတ်လား”
“ကြီးကြီးမားမားဖြစ်တာ ဘာမှမရှိပါဘူးတဲ့၊ ဒါကြောင့် အရမ်းကြီးမပူပန်ဖို့ ကြိုးစားပါ”
“လေယာဉ်ခရီးစဉ် ဖျက်သိမ်းခံရတာက အဲဒါကြောင့် စောင့်နေရတာလား”
“တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က မကြာမီ သတိပြန်ရလာမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ။ တကယ်တော့… ပြောပြလိုက်ရင် အမေစိုးရိမ်သွားမှာကို စိုးရိမ်မိလို့ပါ…”
“နေပါဦး… အို!”
တက်ဂယူသည် လဲကျတော့မည့် သူမကို အမြန်ဆုံးထိန်းကိုင်ပေးလိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်သို့ တွဲထိုင်စေလိုက်သည်။
“တ-တောင်းပန်ပါတယ်၊ အမေ၊ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင်ထားပါ!”
သူမသည် တက်ဂယူ၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်၊
“ဂျင်ဟူးအတွက် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲကွဲ့။ ငါတို့ရဲ့ ဂျင်ဟူးလေး…”
“အခုချက်ချင်း အမေရိကန်ကို သွားကြရအောင်။ လိုအပ်တာလေးတွေပဲ အမြန်သေတ္တာထုပ်လိုက်ပါ”
“ဟ-ဟုတ်ပြီ။ အဲဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့”
သူမသည် ခရီးဆောင်အိတ်ကို အမြန်ဆုံးထုပ်ပိုးလိုက်ပြီး တက်ဂယူက ဟွန်းဂျူးထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဂျင်ဟူးရဲ့အမေနဲ့အတူ လာနေပါပြီ ညီမရေ။ လေယာဉ်က ဘယ်လိုလဲ”
[ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ်ကနေ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ငှားပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ အခုချက်ချင်း ဂင်ပိုလေဆိပ်ကိုသာ လာခဲ့လိုက်ပါ]
[NAMELOCK_007] အရမ်းကောင်းတာပဲ။ သိပြီလေ။
သူမသည် ပစ္စည်းများကို တစ်ဟုန်ထိုးထုပ်ပိုးလိုက်သည်။
“မြန်မြန်လုပ်ပါ၊ တက်ဂယူရယ်”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အမေ ပတ်စ်ပို့ (Passport) ရော ထုပ်ပြီးပြီလား”
“ဒီမှာရှိတယ်”
တက်ဂယူက ပတ်စ်ပို့ကို ယူကြည့်လိုက်ရာမှ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
“ဟင်… ပတ်စ်ပို့သက်တမ်း ကုန်သွားပြီပဲ”
***
[OTK ကုမ္ပဏီ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး သတိလစ်မေ့မျောနေ]
[လက်ရှိတွင် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမြို့အနီး ဆေးရုံတွင် တက်ရောက်ကုသနေ]
[တာဝန်ခံဆရာဝန်၏ ပြောကြားချက်အရ သိသာထင်ရှားသည့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေ တစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ရှိရသေး…]
[OTK ကုမ္ပဏီ၏ အနာဂတ်က မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း?]
ကန်ဂျင်ဟူး လဲကျသွားပြီး သတိပြန်မရသေးသည့် သတင်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းသို့ လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ကိုရီးယားမီဒီယာများကလည်း အထူးစိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သတင်းတင်ဆက်ခဲ့ကြသည်။
အင်တာနက်လောကကြီးတစ်ခုလုံးလည်း တဟုန်ထိုး ထိထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
– ကန်ဂျင်ဟူး ဘာကြောင့်လဲကျသွားတာလဲ။
– သူက လဲကျရင်း ဦးခေါင်းကို ထိခိုက်မိလို့ တုန်ခါမှု (Concussion) ဖြစ်သွားတာတဲ့။
– ငလျင်နဲ့များ ဆက်စပ်နေလို့လား။
– အဲဒီလူငယ်လေးက လဲကျရုံနဲ့ ဦးခေါင်းထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားတယ်ပေါ့လေ။ ခံနိုင်ရည်အားနည်းချက်ပဲ!
– တခြားအကြောင်းရင်းများ ရှိနိုင်မလား။ သူက လေးနက်ပြင်းထန်တဲ့ ရောဂါတစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာဖြစ်မယ်။
– အလုပ်ပင်ပန်းလွန်းလို့နဲ့ ဖိစီးမှုကြောင့် မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။
– ဒါပေမဲ့ သူသာ နောက်ထပ်တစ်ခါမှ သတိမရလာတော့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
– မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဟုတ်လား...
– OTK ကုမ္ပဏီ ပိတ်လိုက်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကန်ဂျင်ဟူး မရှိရင် အလုပ်တွေ ဆက်လုပ်လို့မှ မရဘဲ။
– ဒီအဖြစ်အပျက်က ဘယ်လောက်ပဲ ငွေကြေးတွေချမ်းသာနေပါစေ၊ ကျန်းမာရေးက အရေးအကြီးဆုံးဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။
– CEO တစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ တကယ်ပင်ပန်းပါတယ်။
– သူ့မှာ ကျွန်တော့်ထက်ပိုပြီး ငွေတွေရှိကောင်းရှိလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်လောက်တော့ လွတ်လပ်မှုရှိမှာ မဟုတ်ဘူး!
– ဟုတ်ပါပြီလေ။ နောက်တစ်ခုကတော့ အလုပ်လက်မဲ့သတင်းပေါ့။
***
ဘာ့ခ်ရှိုင်းယား ဟသဝေး (Berkshire Hathaway) ကုမ္ပဏီသည် အာမခံလုပ်ငန်းမှတစ်ဆင့် ကြီးထွားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုတိုင်အောင် ၎င်း၏လုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော မော်တော်ယာဉ်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းက အာမခံလုပ်ငန်းကဏ္ဍတွင် ကြီးမားသော မတည်မငြိမ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ မတော်တဆမှုများ လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ အာမခံထားရှိသူမှာ ယာဉ်မောင်းမှသည် ကားဆီသို့ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အာမခံလုပ်ငန်း၏ အမြတ်အစွန်းရရှိမှုကို ဆိုးရွားစွာထိခိုက်စေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဝါရန်ဘတ်ဖတ် သည် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့်နည်းပညာအပေါ် အဆိုးမြင်သောသဘောထားကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပြီး နီကိုလာ (Nikola) ၏ အော်တိုပိုင်းလော့ (Autopilot) စနစ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာဝေဖန်ခဲ့ဖူးသည်။
ဤနောက်ခံအခြေအနေအရ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမှာ CarOS နှင့် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နှစ်ခုစလုံးတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းနှင့် တူညီနေသဖြင့် ပို၍ပင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ကုမ္ပဏီများနှင့် မော်တော်ယာဉ်ထုတ်လုပ်သူများသည် အင်းဆောင်းမော်တာ (Eunsung Motor) အပါအဝင် တန်ပြန်အစီအမံများကို အပြေးအလွှားရေးဆွဲခဲ့ကြသည်။
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် နောက်ကျကျန်ရစ်သွားမည့် အန္တရာယ်အစစ်အမှန်ရှိနေသဖြင့် အကျပ်အတည်းဖြစ်ပေါ်နေသော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကန်ဂျင်ဟူး သည် လေဆိပ်တွင်လဲကျသွားခဲ့ပြီဟူသော သတင်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဟန်ချန်ယောင်းသည် ထိုဆောင်းပါးကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ဆက်စပ်အချက်အလက်များကို စုဆောင်းထားသော သူ၏ဝန်ထမ်းများထံမှ အမြန်ဆုံးအစီရင်ခံစာကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
“အကြောင်းရင်းက ဘာဖြစ်လဲလို့ ပြောကြလဲ”
“အခုထိ အတိအကျမသိရသေးပါဘူး ခင်ဗျ”
“သူက အပြင်ပန်းက လှုံ့ဆော်မှုတွေကိုတောင် တုံ့ပြန်မှုမရှိဘူးလို့ ဆိုနေကြတာလား”
“အခုထိ သတိမရသေးတာကိုကြည့်ရင်တော့ အဲဒီလိုပဲ ပုံစံရှိပါတယ် ခင်ဗျ”
OTK ကုမ္ပဏီတွင် အချိန်ပြည့်ဝန်ထမ်း ၂၈ ဦးရှိသည်။ လုပ်ငန်းခွဲဖြစ်သော K ကုမ္ပဏီကိုပါ ထည့်တွက်လျှင် စုစုပေါင်း ၅၅ ဦးသာရှိပြီး ၎င်း၏ပိုင်ဆိုင်မှုပမာဏနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်အမင်းနည်းပါးလှပေသည်။ သို့သော် လုပ်ငန်းခွဲ၏စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ဤဝန်ထမ်းအရေအတွက်က လုံလောက်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ CEO ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များအောက်တွင် အမှန်တကယ်အားဖြင့် လူတစ်ဦးတည်းဦးဆောင်သော လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
OTK ကုမ္ပဏီသည် CarOS တွင် ရှယ်ယာများကို ကိုင်ဆောင်ထားရုံသာမက CarOS နှင့် အနီးကပ်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည့် ဘက်ထရီကုမ္ပဏီ TS ကုမ္ပဏီနှင့် ဘက်ထရီသုတေသနအာမခံတို့ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး လဲကျသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု စသည့်လုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးမှာ ရှေ့ဆက်ရာတွင် ရှောင်လွှဲ၍မရဘဲ ကြန့်ကြာမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။
“အခြေအနေကို ဆက်ပြီးစောင့်ကြည့်နေပါ”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ဗျ”
ဝန်ထမ်းထွက်သွားသည်နှင့် ဟန်ချန်ယောင်းသည် သူ၏စိတ်ရင်းမှန်ကို တိုးတိုးလေးဖွင့်ဟလိုက်သည်။
“ဒီအတိုင်း သူဘယ်တော့မှ သတိမရလာဘဲ ရှိနေရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ”
ငွေကြေးလောကတွင် “ငွေကြေး၌ သွေးနှင့်မျက်ရည်မရှိ” ဟူသော စကားပုံတစ်ခုရှိသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး လဲကျသွားသည့် သတင်းပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ CarOS ကြောင့် အသစ်ထုတ်လုပ်မည့်ကားများ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှုမှ အကျိုးအမြတ်ရရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည့် မော်တော်ယာဉ်ရှယ်ယာများအားလုံး ပြန်လည်မြင့်တက်လာခဲ့ကြပြီး ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နှင့် ဆောဆောင်း SDI တို့မှာမူ ကျဆင်းသွားခဲ့ကြသည်။
မီဒီယာများနှင့် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှ တာဝန်ရှိသူများမှာ ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေနှင့် နောင်အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် သက်ရောက်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ အထူးသတိဝီရိယဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
***
ကန်ဂျင်ဟူး လဲကျသွားခဲ့သည်မှာ သုံးရက်တိုင်တိုင်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဤအချိန်အထိ သူသတိပြန်မရသေးသောကြောင့် ထင်ကြေးပေးထားသည့် ဆောင်းပါးအမျိုးမျိုးတို့မှာလည်း ရေပမာဖိတ်စင်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
အကယ်၍ ကန်ဂျင်ဟူး သာ သတိပြန်မရလာခဲ့ပါက ရှယ်ယာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို မည်သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်မည်နည်း။ ထို့ပြင် နောင်လာမည့် စီမံခန့်ခွဲမှုကို မည်သူက ဆက်လက်လက်ခံတာဝန်ယူမည်နည်း။
OTK ကုမ္ပဏီနှင့် K ကုမ္ပဏီတို့မှ ဝန်ထမ်းများမှာ ၎င်းတို့၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြတော့ပေ။ သတင်းထောက်များလည်း သတင်းရယူရန်အတွက် ရုံးချုပ်သို့ အပြုံလိုက်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
တရားဝင်အင်တာဗျူးများကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း သတင်းထောက်များမှာ အသွားအလာလုပ်နေကြသော ဝန်ထမ်းများကိုယ်တိုင် အင်တာဗျူးယူခဲ့ကြသည်။
ဆန်းယော့ပ် ဆန်းယော့ပ် နှင့် ဟင်နရီတို့သည် အတွင်းရေးစည်းမျဉ်းများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကိုင်စွဲထားရင်း ဝန်ထမ်းများ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ငြိမ်ကျသွားစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
လုပ်ငန်းဆိုင်ရာမိတ်ဆွေအဆက်အသွယ်များကလည်း ၎င်းတို့၏စိုးရိမ်ပူပန်ချက်များကို ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး ရော်နယ် (Ronald) ပင်လျှင် တွစ်တာ (Twitter) တွင် “ကန်ဂျင်ဟူး အမြန်ဆုံးသတိရလာပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်” ဟူသော မက်ဆေ့ချ်တိုလေးကို တင်ခဲ့သည်။
***
ငါဘယ်ရောက်နေတာလဲ။
ငါ့ကို မီးပွိုင့်ဆုံရပ်တစ်ခုတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။
လမ်းဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုရှေ့တွင် လူရာပေါင်းများစွာတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာသော အခမ်းအနားတစ်ခုအတွက်ကဲ့သို့ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပုံရသည်။
ငါ့ဘေးတွင်မူ ကျကျနနအံဝင်ခွင်ကျဖြစ်နေသော ဝတ်စုံအပြည့်အစုံဝတ်ဆင်ထားပြီး အချက်ပြမီးကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့် လူဖြူတစ်ဦးရပ်နေသည်။ ပထမအကြည့်တွင်ပင် သူ၏ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာ အထက်တန်းလွှာတစ်ဦး၏ပုံစံကို ထင်ဟပ်နေသည်။ သူပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာရာတိုင်းဖြစ်သော အဝတ်အစားများ၊ ဖိနပ်များ၊ အိတ်တို့မှာ ဈေးကြီးလှသည်ဟုထင်ရပြီး သူ၏လက်ယာလက်ကောက်ဝတ်တွင် ရွှေရွှေ ရိုလက်စ် (Rolex) နာရီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက ဘယ်သန်များလား။
သူသည် အလုပ်ရှုပ်နေပုံရပြီး ဘလူးတုသ် (Bluetooth) နားကြပ်ဖြင့် စကားပြောဆိုရင်း နာရီကို မကြာခဏငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် အချက်ပြမီးပြောင်းသွားခဲ့သည်။
ငါ့ဘေးရှိ အမျိုးသားသည် လမ်းသွားကူးမျဉ်းကို လျင်မြန်စွာဖြတ်ကူးသွားခဲ့သည်။
ထိုခဏချင်းမှာပင်...
ဘုန်း!
နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးနှင့်အတူ မြေကြီးသည် လှိုင်းလုံးများပမာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ငါ့ပတ်လည်ရှိ လူများမှာ အော်ဟစ်ကာ အရပ်ရပ်သို့ ကမန်းကတန်းထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြသည်။
လမ်းမကြီးမှာ ကွဲအက်နေသော မှန်စများကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားပြီး ပြေးလွှားနေကြသော လူများမှာ မြေကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက်စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရသည်။ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်နေကြသော ကားများမှာလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။
ခွပ်!
အထပ်ပေါင်းများစွာပါရှိသော အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု၏ ပြတင်းပေါက်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းကွဲအက်ထွက်ပေါ်လာပြီး မှန်စအကျအပြာတို့သည် အောက်ဘက်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ ကွဲအက်နေသော မြေကြီးထဲသို့ ဆွဲသွင်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။
ငါလည်း တုန်လှုပ်သွားကာ လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ မကျွံကျသွားမီလေးတွင် သူ၏လက်ကို ဆွဲကိုပ်မိလိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသားသည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာဖြင့် ငါ့ကိုကြည့်နေသည်။ သူတစ်စုံတစ်ရာကို အော်ဟစ်ပြောဆိုနေသော်လည်း သူ၏အသံမှာ ငါတို့ပတ်လည်ရှိ နားကွဲမတတ် ဆူညံသံများကြားထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူ့နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူ အကူအညီတောင်းနေကြောင်း ငါသိလိုက်ရသည်။
ငါ့တွင်ရှိသမျှ အားအင်ရှိသမျှကိုသုံး၍ သူ့ကိုဆွဲတင်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် မိုးကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။ ငါ့လက်ကို အသည်းအသန်တွယ်တက်လာနေသော ထိုအမျိုးသား၏မျက်နှာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေသည်။
ငါမော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဧရာမအထပ်မြင့်အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုသည် ပြိုကျလာကာ နေရောင်ခြည်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ ထွက်ပြေးရန်အတွက် အချိန်နှောင်းသွားပြီဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါ, ထွက်ပြေးစရာနေရာဟူ၍ လုံးဝမရှိတော့ပေ။
ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလောက်အောင် အိပ်မက်ဆန်ဆန် မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်နေသည်။
ထိုခဏ၌ ငါ့ခြေရင်းအောက်ရှိ အက်ကြောင်းကြီးမှာ ပိုမိုကျယ်လာပြီး ငါသည်လည်း အဆုံးမရှိသော မှောင်မည်းရာကမ္ဘာထဲသို့ ပြိုကျသွားခဲ့သည်။
***
“ဟား!”
ငါ့မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်သည်။
ငါ့အာရုံကို ပထမဦးဆုံးဖမ်းစားလိုက်သည့်အရာမှာ ပီဇာစားနေသော တက်ဂယူပင်ဖြစ်သည်။
သူသည် ပါးစပ်ထဲတွင် ပီဇာတစ်ခြမ်းငုံ့ထားလျက် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေဟန်ဖြင့် ငါ့ကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူက သူ၏လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းမြှောက်လိုက်သည်။
“ဟေ့၊ နင် သတိရလာပြီလား”
ငါက မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မင်း ဒီမှာ ဘာလာလုပ်နေတာလဲ”