“ကျွန်တော်တို့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ကြရအောင်။” အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌက ကျွန်တော့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်နေသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲခင်ဗျ?”
“အာ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အထဲဝင်ကြရအောင်။”
အယ်လီ ကင်မ် က ကျွန်တော့်ကို အသံတိုးတိုးနဲ့ မေးသည်။
“ရှင် တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား?”
“ပြေပါတယ်ဗျာ။”
“မနေ့ကတည်းက ရှင် နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတာကို ရှင် သတိထားမိရဲ့လား?”
ကျွန်တော်လည်း ဝိုးတဝါးပဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“တစ်ခါတလေ စိတ်တွေ လွင့်သွားလို့ပါ။”
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က Karlos ရဲ့ ဒုတိယအကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင် ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ လက်ရှိမှာ Karlos ရဲ့ အကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင်က ၉၆ ရာခိုင်နှုန်း ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ OTK ကုမ္ပဏီ ဖြစ်တာ အသေအချာပါပဲ။ ပြီးတော့ Deril က ၁.၅ ရာခိုင်နှုန်း ပိုင်ဆိုင်ပြီး ကျန်တဲ့ ၂.၅ ရာခိုင်နှုန်းကိုတော့ အမှုဆောင်တွေကြားမှာ ခွဲဝေထားတာပါ။
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က ဒုတိယအကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင် ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် သူတို့အတွက် ရှယ်ယာသစ်တွေ ထုတ်ပေးရမှာ ဒါမှမဟုတ် OTK ကုမ္ပဏီက ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူရမှာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
Oracle ကို မြင်ခဲ့ပြီးကတည်းက ဒီကိစ္စတွေကို အိုဟွန်းဂျူး နဲ့ တိုင်ပင်လေ့ရှိပေမဲ့ အခုတော့ သူ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာ ဟိုဘက်ခြမ်းမှာ ကစားနေတာလေ။ သူ့ကို ဖုန်းဆက်လိုက်ရမလား။
အဲဒီလို အတွေးတွေနဲ့ နစ်မွန်းနေတုန်းမှာပဲ အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌနဲ့ အယ်လီ ကင်မ် တို့ နှုတ်ဆက်နေကြသည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ပါ။”
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်မက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ကိုရီးယားဌာနခွဲမှ ဥပဒေအဖွဲ့ဝင်ရှေ့နေ အယ်လီ ကင်မ် ပါ။”
သူတို့နှစ်ယောက် တကယ်တမ်း တွေ့ဆုံတာ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
တကယ်တော့ အယ်လီ ကင်မ် က အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌကို သိသည်။ Im ဥက္ကဋ္ဌလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
“ခင်ဗျားအကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်။ အိုဟွန်းဂျူး ဒါရိုက်တာနဲ့အတူ အာရှဌာနခွဲကနေ ကိုရီးယားဌာနခွဲကို ပြောင်းရွှေ့လာပြီး OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အမျိုးမျိုးမှာ အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သိထားပါတယ်။”
သူ တော်တော်လေး သိထားတာပဲ။
အယ်လီ ကင်မ် က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ချီးကျူးပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌက ကျွန်တော်တို့ကို အထဲကို ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။
“ကဲ၊ အထဲဝင်ကြရအောင်။”
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သုတေသနဌာနရဲ့ အကြီးအကဲ Hank McDonnell က ကျွန်တော်တို့ကို ကြိုဆိုပြီး စက်ရုံတစ်လျှောက် လိုက်ပြပေးသည်။
ဝန်ထမ်းအားလုံးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားပြီး လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေကြသည်။ ဝန်ထမ်းတွေကြားမှာ ကိုရီးယားလူမျိုး အတော်များများကိုလည်း တွေ့ရသည်။
ကျွန်တော်တို့ သုတေသနဌာနကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း သုတေသီတွေဆီက ရှင်းလင်းချက်တွေကို နားထောင်ခဲ့ကြသည်။
စမ်းသပ်မောင်းနှင်မှုတွေ အပါအဝင် စမ်းသပ်မှုအားလုံးက ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ဖို့ပဲ ကျန်တော့သည်။ သို့သော်လည်း အဲဒီအတွက် အတားအဆီးတွေ အများကြီး ရှိနေသည်။
“နည်းပညာတင်ပြပွဲက သုံးရက်အတွင်းမှာ ရှိပါတယ်။ ကားသစ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တိကျတဲ့ အစီအစဉ်တွေကိုလည်း အဲဒီနေ့ကျမှပဲ ထုတ်ဖော်ပြသမှာပါ။”
နားထောင်နေရင်းနဲ့ မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ပရောဖက်ပြုချက်အကြောင်းကို တွေးမိသည်။
အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌ ဒီကို ရောက်လာတာ အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင် သူ ဘာအဆိုပြုချက်မျိုးများ ပေးချင်နေတာလဲ။
တတိယပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို ရှယ်ယာသစ်တွေ ထုတ်ပေးဖို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ရှယ်ယာတွေ ဝယ်ယူဖို့ တောင်းဆိုချက်များလား။
Herman ကို ဝယ်ယူပြီး ရှယ်ယာပြန်ဝယ်တဲ့နေရာမှာ ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲခဲ့ပေမဲ့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် မှာ ငွေသား ဝမ် ၅၀ ထရီလီယံနီးပါး ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဒီပမာဏဆိုရင် ကားကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုကို အေးဆေး ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီပိုက်ဆံတွေကို ဘယ်လောက်ပဲ ပေးပေး CarOS ကိုတော့ ကျွန်တော် ရောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။
အတွေးနယ်ချဲ့နေရင်းနဲ့ပဲ ကျွန်တော် တိတ်တိတ်လေး ထရပ်လိုက်သည်။
“ခဏလောက် ခွင့်ပြုပါဦး၊ အိမ်သာသွားလိုက်ပါဦးမယ်။”
အထဲရောက်တော့ ဘယ်သူမှ မရှိတာကို သေချာအောင်လုပ်ပြီး Taek-gyu ဆီ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ ကိုရီးယားမှာ ညဘက် ဖြစ်နေပေမဲ့ သူ ချက်ချင်းပဲ ဖုန်းကိုင်သည်။
[ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ?]
“ကျွန်တော် အခု သုတေသနဌာနမှာ ရောက်နေလို့…”
သူ့ကို အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌနဲ့ တွေ့ဆုံတဲ့အကြောင်းနဲ့ ပရောဖက်ပြုချက်အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။
Taek-gyu က အံ့သြသွားပုံရပြီး ပြန်ဖြေသည်။
[ဟင်! Seosung က ဒုတိယအကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင် ဖြစ်နေတာလား? ဒါဆို သူတို့က ငါတို့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်တော့မှာပေါ့?]
“ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငွေသား အရေးတကြီး လိုအပ်နေတာ မဟုတ်တော့ အခုအချိန်မှာ ရှယ်ယာတွေ ရောင်းရမယ့် အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး။ ငွေချေးစာချုပ်တွေ ထုတ်တာက ပိုကောင်းဦးမယ်။”
[ဒါဆို သူတို့က ငါတို့အတွက်ပါ အကျိုးရှိမယ့် အဆိုပြုချက်မျိုး လုပ်လာမှာပေါ့? Seosung SB အခြေအနေကို တွေးကြည့်လိုက်။]
“Seosung SB အခြေအနေကို တွေးကြည့်လိုက်တော့…”
အဲဒီအချိန်မှာပဲ တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။
“သူတို့ ဘာအဆိုပြုချက်မျိုး လုပ်လာမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းမိပြီထင်တယ်။”
[ဘာလဲ?]
“နောက်မှပဲ ပြောပြမယ်။”
***
ကျွန်တော်တို့ အစည်းအဝေးခန်းထဲမှာ ကော်ဖီသောက်ရင်း ထိုင်နေကြသည်။ အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်နေသည်။ မနေ့ကလိုပဲ ရာသီဥတုက သာယာနေသည်။
“ဆိုးလ်ကနေ ဒီကို ရောက်လာတော့ လေကောင်းလေသန့်က တကယ်ပဲ ပိုကောင်းသားပဲ။”
“ဒီရက်ပိုင်း ဖုန်မှုန့်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးလားခင်ဗျ?”
ကျွန်တော့်အမေးကို အင်ဂျင်ယုံ က ခေါင်းခါပြသည်။
“ရှိတာပေါ့။ ဆိုးလ်မှာ ကြည်လင်တဲ့ ကောင်းကင်ကို မြင်ရဖို့ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ခက်ခဲသွားမှန်း မသိတော့ဘူး။ နေ့ဆိုးတွေဆိုရင် ဆိုးလ်မှာ ရောက်နေတာလား၊ ပေကျင်းမှာ ရောက်နေတာလားတောင် ခွဲမရတော့ဘူး။”
သူက လေကောင်းလေသန့် ရှူဖို့သက်သက်နဲ့ အမေရိကန်အထိတော့ လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
သူက Seosung အုပ်စုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌပါ။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် တစ်ခုတည်းတင်မကဘဲ စီမံခန့်ခွဲရမယ့် လုပ်ငန်းခွဲတွေ အများကြီး ရှိသေးသည်။
အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ဇယားတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာ သူ အလုပ်များမှာ သေချာတာကြောင့် ဒီကို ရောက်လာတယ်ဆိုတာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်တဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။
အင်ဂျင်ယုံ က စကားစလာသည်။
“ကျွန်တော် ဆွေးနွေးစရာ ရှိလို့ပါ။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ပဲ သီးသန့် စကားပြောချင်ပါတယ်…”
“ကျွန်မ ခဏလောက် အပြင်ထွက်ပေးပါ့မယ်။”
ထရပ်တော့မယ့် အယ်လီ ကင်မ် ကို ကျွန်တော် တားလိုက်ပြီး အင်ဂျင်ယုံ ဘက်ကို လှည့်လိုက်သည်။
“ရပါတယ်၊ ခင်ဗျား ပြောချင်တာ ပြောနိုင်ပါတယ်။”
အင်ဂျင်ယုံ က အနည်းငယ် အံ့သြသွားပုံရပြီး အယ်လီ ကင်မ် နဲ့ ကျွန်တော့်ကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကြည့်နေသည်။ ပြီးတော့ သူ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး အံ့သြတဲ့ အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။
“ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က…?”
“ခင်ဗျား ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အင်ဂျင်ယုံ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟား၊ တကယ် အံ့သြစရာပဲ။ ခင်ဗျားက အလုပ်ပဲ စိတ်နှစ်ထားသူလို့ ထင်ထားတာ၊ တကယ်တော့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်နေတာကိုး။”
“ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားပေးရင် ကျေးဇူးတင်ပါမယ်။”
ကျွန်တော်က နာမည်ကြီးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေမဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေကို သတင်းမီဒီယာတွေမှာ မပါစေချင်ဘူး။ ပြီးတော့ အယ်လီ ကင်မ် ရဲ့ အလုပ်ကိုလည်း ထိခိုက်နိုင်တယ်။
“သေချာတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂုဏ်ယူပါတယ်။”
အင်ဂျင်ယုံ က ငယ်ရွယ်တဲ့ ချယ်ဘိုးလ်မျိုးဆက်ထဲမှာ ပါဝင်ပေမဲ့ အုပ်စုကို ဆက်ခံဖို့ ငယ်စဉ်ကတည်းက စနစ်တကျ သင်ကြားပေးထားခံရသူ ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ စီးပွားရေးကျောင်းမှာ တစ်နှစ်ခွဲလောက်ပဲ တက်ခဲ့ရတာ။
သဘာဝကျစွာပဲ စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ ညှိနှိုင်းမှုမှာ သူ့အရည်အချင်းက ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး သာလွန်နေမှာပါ။ ဒီအစည်းအဝေးကို ကြိုမပြောဘဲ ရောက်လာတာက ညှိနှိုင်းမှုမှာ အသာစီးရဖို့ နည်းဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဟိုဘက်က ဘာအဆိုပြုမလဲဆိုတာ ကြိုသိထားရင်တော့ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလို့ ရတာပေါ့။
အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌက ခေါင်းစဉ်ကို စတင်သည်။
“ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်တဲ့ ဟာ့ဒ်ဝဲတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်တဲ့နေရာမှာ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာက ဈေးနှုန်းပဲ။ မော်ဂျူးစနစ်နဲ့ ယူနစ်ကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့ချဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ လက်ရှိအချိန်မှာ ဒေါ်လာ ၃၀,၀၀၀ အောက်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ လက်တွေ့မကျသေးဘူး။”
စမ်းသပ်မှုတွေအတွက် တပ်ဆင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဒေါ်လာ ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်တယ်ဆိုတာနဲ့ ယှဉ်ရင် တစ်ပုံသုံးပုံတောင် မရှိသေးပေမဲ့…
“အနှစ်ချုပ်ပြောရရင် ဒါက ကားတစ်စီးရဲ့ ဈေးနှုန်းပဲ။”
“3D ကင်မရာတွေ၊ LIDAR၊ ရေဒါနဲ့ အာထရာဆောင်းလိုမျိုး အမျိုးမျိုးသော ဆန်ဆာတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းတွေကလည်း ကြီးမြင့်နေသလို AP နဲ့ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာတွေရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကလည်း အများကြီးပဲ။”
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်တဲ့ နည်းပညာက ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းပညာဆိုတာ လူတိုင်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရောင်းချဖို့ဆိုရင် လက်တွေ့ကျတဲ့ ဈေးနှုန်းကို တင်ပြနိုင်ရမယ်။
“ဈေးနှုန်းကို ထပ်လျှော့ဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူးလားခင်ဗျ?”
“နည်းလမ်း နှစ်ခု ရှိပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက အကြီးစား စက်ရုံရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကနေတစ်ဆင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်တဲ့ စနစ်ကို တည်ဆောက်ဖို့နဲ့ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က အမြတ်အစွန်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စွန့်လွှတ်ဖို့ပါ။ အဲဒီလိုဆိုရင် ဒေါ်လာ ၁၅,၀၀၀ အထိ လျှော့ချနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ဆိုရင် ကုမ္ပဏီနှစ်ခုလုံးက ဆက်လက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သွားမယ်ဆိုတဲ့ အာမခံချက် လိုအပ်ပါတယ်။”
သူ ဘာပြောချင်တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းလို့ရပေမဲ့ မသိယောင်ဆောင်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“ရေရှည်စာချုပ် ဒါမှမဟုတ် သီးသန့် သဘောတူညီချက်တစ်ခုခုကို ရှာနေတာလားခင်ဗျ?”
“ကျွန်တော်က အဲဒီထက် ပိုတွေးထားတာပါ။”
“ဘာများလဲခင်ဗျ?”
အင်ဂျင်ယုံ ဥက္ကဋ္ဌက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နဲ့ CarOS ကြားမှာ ရှယ်ယာလဲလှယ်ဖို့ အဆိုပြုချင်ပါတယ်။”
“……”
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ!
***
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ဟာ မနှစ်က တစ်နှစ်တည်းနဲ့တင် လည်ပတ်မှုအမြတ်ငွေ ဝမ် ၄၀ ထရီလီယံကျော် ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒီပမာဏက ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီတွေထဲမှာ ပါဝင်နေတာပါ။
ရှယ်ယာရှင်တွေအတွက် တန်ဖိုးပြန်ပေးဖို့အတွက် ကုမ္ပဏီက ရှယ်ယာပြန်ဝယ်ယူမှု အကြီးစားတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး လက်ရှိမှာတော့ သာမန်ရှယ်ယာစုစုပေါင်းရဲ့ ၁၃ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကို ဘဏ္ဍာတိုက်ရှယ်ယာ (Treasury Shares) အဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။
အစပိုင်းမှာတော့ အဲဒီဘဏ္ဍာတိုက်ရှယ်ယာတွေကို Holding ကုမ္ပဏီအဖြစ် ပြောင်းလဲတဲ့နေရာမှာ သုံးလိမ့်မယ်လို့ အများစုက ထင်ကြေးပေးခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အုပ်စုကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားပြီးသား ဖြစ်တာကြောင့် အဲဒီလို လုပ်စရာ မလိုတော့ပါဘူး။
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ကတော့ လုပ်ငန်းကဏ္ဍတွေကို ခွဲထုတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် Holding ကုမ္ပဏီအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ အစီအစဉ်မရှိကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောကြားထားပြီးသားပါ။
ရလဒ်အနေနဲ့ကတော့ အဲဒီဘဏ္ဍာတိုက်ရှယ်ယာတွေကို ဘယ်လို အသုံးချမလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကုမ္ပဏီအတွင်းမှာ အမြင်အမျိုးမျိုး ရှိနေခဲ့ပါတယ်။
ရှယ်ယာရှင်တွေ အဓိက လိုချင်တာကတော့ ရှယ်ယာတွေကို ဖျက်သိမ်းပစ်ဖို့ပါ။ အဲဒီလို လုပ်လိုက်ရင် အခွန်ပေးစရာမလိုဘဲ တစ်စုချင်းစီရဲ့ ရှယ်ယာတန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လို့ပါ။
ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့က အဲဒီဘဏ္ဍာတိုက်ရှယ်ယာတွေကို သုံးပြီး CarOS ရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူဖို့ အဆိုပြုလာတာလား?
ဒီကိစ္စမှာ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ အတွက် အားသာချက် နှစ်ခု ရှိပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက ငွေသားချက်ချင်း သုံးစရာမလိုဘဲ CarOS ရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ရယူနိုင်တာဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ပေးလိုက်တဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ရှယ်ယာ ပမာဏနဲ့ ညီမျှတဲ့ မိတ်ဖက်ရှယ်ယာတွေကို ရယူနိုင်တာပါ။
ကျွန်တော်တို့ဘက်က ကြည့်ရင်လည်း ဒါက မဆိုးတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုပါ။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရဲ့ ရှယ်ယာဆိုတာ စဉ်းစားရကျိုးနပ်တဲ့ အရာတစ်ခုပါ။
အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့ လဲလှယ်တဲ့ အချိုးအစား (Ratio) ပါပဲ။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရဲ့ တန်ဖိုးကို ဈေးကွက်က သတ်မှတ်ပေးပြီးသားပါ။ အမြင့်ဆုံး ဈေးနှုန်းဖြစ်တဲ့ ဝမ် ၂.၆၁ သန်းအထိ ရောက်ခဲ့ပြီးနောက်မှာတော့ ရှယ်ယာဈေးက ဝမ် ၂.၃ သန်း ဝန်းကျင်အထိ ပြန်ကျသွားခဲ့ပြီး ဈေးကွက်တန်ဖိုးက ဝမ် ၃၀၀ ထရီလီယံလောက် ရှိပါတယ် (ဦးစားပေးရှယ်ယာတွေကိုပါ ထည့်တွက်ရင် ဝမ် ၃၃၀ ထရီလီယံအထိ ရောက်ပါတယ်)။
ဒါဆိုရင် CarOS ရဲ့ တန်ဖိုးကကော ဘယ်လောက်လဲ?
“ကောင်းတဲ့ အဆိုပြုချက်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အချိုးအစားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လို သဘောရလဲခင်ဗျ?”
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ဒီမေးခွန်းကို စောင့်နေတဲ့သူလိုပဲ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေပါတယ်။
“ကျွန်တော်က ၁:၄ အချိုးနဲ့ လဲလှယ်ချင်ပါတယ်။ ဆိုလိုတာက ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ရှယ်ယာ ၇.၅ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ CarOS ရဲ့ ရှယ်ယာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ရယူဖို့ပါ။”
ဒါက CarOS ရဲ့ တန်ဖိုးကို ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံဖြစ်တဲ့ ဝမ် ၇၅ ထရီလီယံလို့ သတ်မှတ်လိုက်တာပါပဲ။ ဒါဟာ GM ရဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုးထက် ပိုများသလို Nikola ထက်တောင် ပိုများနေပါသေးတယ်။
ကျွန်တော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ ဝမ် ၃၀ ထရီလီယံကို ထည့်တွက်ရင် နောက်ထပ် ပရီမီယံ ဝမ် ၄၅ ထရီလီယံ ထပ်ရဦးမယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။
ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုပြီး ရက်ရောတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုပါ။ အယ်လီ ကင်မ် တောင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပုံ ပေါ်ပါတယ်။
ကျွန်တော် စဉ်းစားဟန်ပြုပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိုးအစားနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့တော့ နည်းနည်း ပိုစဉ်းစားဖို့ လိုမယ် ထင်ပါတယ်ခင်ဗျ။”
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က စားပွဲကို လက်ချောင်းနဲ့ ခေါက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီလိုလား? တကယ်တော့ ၁:၄ အချိုးဆိုတာ ကျွန်တော့်ဘက်က ကြည့်ရင်တောင် အနည်းငယ် ရည်မှန်းချက်ကြီးလွန်းနေတာပါ။ ရှယ်ယာရှင်တွေကော သဘောတူပါ့မလား မသိဘူး။”
အဲဒီစကားက တကယ်ပဲ ဟုတ်ပါ့မလား?
သဘာဝကျကျ ပြောရရင် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်လို့ ဒီလို အဆိုပြုလာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူကိုယ်တိုင်နဲ့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် အတွက် အကျိုးရှိမယ်လို့ ယူဆလို့သာ ဖြစ်ရပါမယ်။
ကျွမ်းကျင်သူ စီမံခန့်ခွဲသူတွေ ဦးဆောင်တဲ့ စနစ်မှာဆိုရင်တော့ တစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ချယ်ဘိုးလ် (Chaebol) စီမံခန့်ခွဲမှု စနစ်မှာတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေက အပေါ်ကနေ အောက်ကိုပဲ ဆင်းလာတာပါ။ ဒါကြောင့် ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ ဆန္ဒကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါဆို ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ရဲ့ ဆန္ဒက ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းပြနေတာလဲ?
ကျွန်တော် အစောပိုင်းက မြင်ခဲ့ရတဲ့ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြန်တွေးလိုက်သည်။
ရလဒ်ကို ကြိုသိနေရင်တော့ ညှိနှိုင်းမှုတွေကို ပိုပြီး အကျိုးရှိတဲ့ဘက်ကို ပဲ့ကိုင်သွားလို့ ရတာပေါ့။
“၁:၂ အချိုးဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲခင်ဗျ?”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က မယုံနိုင်သလို ကြည့်လာသည်။
“ခင်ဗျား တကယ်ပြောတာလား?”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အမှန်ပါပဲ။”
“၁:၂ အချိုးဆိုရင် CarOS ရဲ့ တန်ဖိုးက ဝမ် ၁၅၀ ထရီလီယံ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလောက်အထိ တန်ဖိုးရှိမယ်လို့ ခင်ဗျား တကယ် ထင်နေတာလား?”
“လက်ရှိမှာတော့ မဟုတ်သေးပေမဲ့ အနာဂတ်ကတော့ မတူပါဘူး။ တစ်နှစ်ကို ကားအစီးရေ ၁ သိန်းတောင် မရောင်းနိုင်တဲ့ Nikola ကတောင် တစ်နှစ်ကို ကားစီးရေ သန်း ၁၀ ရောင်းနေတဲ့ GM နဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုးချင်း တူနေတာလေ။ အဲဒါက Nikola ရဲ့ အနာဂတ် တန်ဖိုးကို အဲဒီလောက်အထိ မြင့်မြင့်မားမား အကဲဖြတ်ထားလို့ မဟုတ်ဘူးလား? CarOS အတွက်လည်း အတူတူပါပဲ။”
အတွင်းမီးလောင်ပေါက်ကွဲအင်ဂျင် (Internal Combustion) ကားတွေကနေ လျှပ်စစ်ကားတွေဆီ ပြောင်းလဲသွားရင်တောင်မှ မောင်းနှင်သူတွေအတွက်တော့ လောင်စာဆီစရိတ် လျော့ကျတာနဲ့ အားသွင်းနည်း ပြောင်းလဲတာကလွဲရင် တခြား သိသာတဲ့ ပြောင်းလဲမှုမျိုး ရှာရခက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လူကိုယ်တိုင် မောင်းနှင်နေရတဲ့ ကားတစ်စီးက သူ့အလိုလို မောင်းနှင်နိုင်တော့မယ်ဆိုရင်တော့ အရာအားလုံး အများကြီး ပြောင်းလဲသွားမှာပါ။
ကျွန်တော် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ Nikola နဲ့ မတူတာက ကျွန်တော်တို့မှာ လုံလောက်တဲ့ ထုတ်လုပ်မှု စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသားပါ။”
လက်ရှိမှာ Nikola က ထုတ်လုပ်မှု အခက်အခဲတွေနဲ့ ရုန်းကန်နေရပါတယ်။ ပစ္စည်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရောင်းကောင်းပါစေ၊ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိရင်တော့ အလကားပါပဲ။
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။
“ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်တဲ့ နည်းပညာကို စီးပွားဖြစ် ထုတ်လုပ်ဖို့ဆိုရင် ဟာ့ဒ်ဝဲ စွမ်းဆောင်ရည်က အဓိကပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ခေတ်မီနည်းပညာနဲ့ ဒေါင်လိုက်ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှုစနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။”
လက်တွေ့အားဖြင့် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ထက် ပိုကောင်းတဲ့ မိတ်ဖက်ကို ရှာဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း NPL လို ပြိုင်ဘက်တွေကအစ အစိတ်အပိုင်းတွေအတွက် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကိုပဲ မှီခိုနေရတာပေါ့။
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ဟာ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး IT ပစ္စည်းထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်ပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆော့ဖ်ဝဲလ်တော့ မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဆော့ဖ်ဝဲလ် ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ နောက်ကို အမြဲတမ်း ဆွဲခေါ်ခံနေရတာပါ။
စမတ်ဖုန်းတွေကိုပဲ ကြည့်ပါ။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က ပစ္စည်းထုတ်ပြီး ဈေးကွက်တင်ပေမဲ့ Google လို ကုမ္ပဏီတွေကတော့ အက်ပ်ခွန်တွေကတစ်ဆင့် ပိုက်ဆံရှာနေကြတာမျိုးပါ။
ဒါကြောင့်လည်း သူတို့က ရှယ်ယာလဲလှယ်မှုကတစ်ဆင့် CarOS ပိုင်တဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲလ်တွေရဲ့ ရှယ်ယာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရယူဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။
ရှယ်ယာလဲလှယ်တာကတော့ ခိုင်မာတဲ့ ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်တာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ညှိနှိုင်းမှုတွေမှာ သူတို့ဆွဲခေါ်သလို လိုက်ပါသွားဖို့တော့ ကျွန်တော့်မှာ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး။
ကျွန်တော် ကုလားထိုင်မှာ မှီထိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“NPL က သူ့ရဲ့ OS ကို သုံးပြီး PC နဲ့ စမတ်ဖုန်းတွေကို ထုတ်လုပ်ပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း Google နဲ့ Microsoft တို့က ဟာ့ဒ်ဝဲ ထုတ်လုပ်သူတွေ ဒါမှမဟုတ် သုံးစွဲသူတွေဆီ OS ရောင်းချတဲ့ နည်းဗျူဟာကို သုံးကြပါတယ်။”
ဘယ်နည်းလမ်းက ပိုမှန်တယ်ဆိုတဲ့ အဖြေအတိအကျတော့ မရှိပါဘူး။
ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်ပြီး မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့က ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်တဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကို ထောက်ပံ့ပေးမယ်ဆိုရင် ကားထုတ်လုပ်မှုကို ကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်ခင်ဗျ။”
ဒီစကားက ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့က မဖြစ်မနေ လိုအပ်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို မီးမောင်းထိုးပြလိုက်တာပါ။
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ပြုံးလိုက်ပေမဲ့ သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ တစ်စုံတစ်ခုကို အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာခဲ့သည်။