အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

အခန်း 142

အခန်း ၁၄၁

ဟန်ချန်းယောင်းသည် သတင်းကို ကြည့်ရင်း အသံမပါသော ရယ်မောသံကို ထုတ်လိုက်သည်။

“ကန်ဂျင်ဟူး နိုင်သွားပုံပဲ။”

ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးက ကန်ဂျင်ဟူး က ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်း၏ ချို့ယွင်းချက်များကို ထောက်ပြလိုက်ရာကနေ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူနှင့် ဘဏ်အကြား တိုက်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သမ္မတ၊ အာဏာရပါတီနှင့် မီဒီယာများပါ ပါဝင်ပတ်သက်လာခဲ့သည်။

အစိုးရအနေဖြင့် သူတို့မှန်ပြီး ကန်ဂျင်ဟူး မှားနေသည်ဆိုသည့် ကောက်ချက်မျိုးကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပုံရသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကန်ဂျင်ဟူး ကသာ မှန်ကန်နေပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်မှ လူအားလုံးမှာ လိမ်ညာသူများ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်း၏ ပြဿနာများကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းမှာ အလွန်ထိရောက်သည့် လက်စွမ်းပြချက်တစ်ခုပင်။

အန်းဆောင်မော်တော်ကားကုမ္ပဏီ (Eunsung Motors) က ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်းနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်မှု မရှိခဲ့ပါ။ သို့သော်လည်း ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူတို့ပါ ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရသည်။

အစိုးရက ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကားများကို အနာဂတ်အတွက် အားထားရမည့် ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အားပေးကူညီရန် အစွမ်းကုန်လုပ်ဆောင်သွားမည်ဟု ကြေညာခဲ့ကာ ဒေသန္တရအာဏာပိုင်များနှင့် ပူးပေါင်း၍ အားသွင်းစခန်းများ တည်ဆောက်ရန်နှင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကားများအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးများ ခွဲဝေပေးရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအကျပ်အတည်းကြောင့် အရာအားလုံးမှာ မသေချာမရေရာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

အာဏာရအဖွဲ့အစည်းများ နိုင်ငံရေးအရ ထိုးနှက်ချက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကားများကို မြှင့်တင်ပေးမည့် အရှိန်အဟုန်မှာ မလွှဲမရှောင်သာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ အားသွင်းစခန်းများအတွက် မြေနေရာရယူသည့် လုပ်ငန်းစဉ်များပင် လုံးဝရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ အန်းဆောင်မော်တော်ကားကုမ္ပဏီက ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကားသစ်များကို အချိန်ဇယားအတိုင်း စတင်ထုတ်လုပ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ကတိပေးထားသည့် ထောက်ပံ့မှုများကို ရရှိရန်မှာ ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

“သူတို့ ဒါကို တမင်သက်သက် စီစဉ်ခဲ့တာများလား”

ဟန်ချန်းယောင်းသည် အိုတီကေ (OTK) ကုမ္ပဏီ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

တီအက်စ် (TS) ကုမ္ပဏီမှတစ်ဆင့် တည်ထောင်ထားသည့် ဘက်ထရီစက်ရုံနှင့် သီးခြားစီ၊ အိုတီကေကုမ္ပဏီက သူ့ကိုယ်ပိုင် ဘက်ထရီသုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်မှ ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်အပါအဝင် သုတေသီများက အဖွဲ့ထဲ ပါဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်က ဘက်ထရီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် အတော်လေး နာမည်ကြီးသူဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ သုတေသနနယ်ပယ်က အခြေခံသိပ္ပံပညာရပ်ဖြစ်သောကြောင့် ကုမ္ပဏီများအတွက် ချက်ချင်းလိုအပ်နေသူမျိုးတော့ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဆဲ ပါမောက္ခတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထူးခြားကောင်းမွန်သည့် အခြေအနေမျိုးကို မပေးအပ်နိုင်လျှင် သူ ရွှေ့ပြောင်းလာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ကန်ဂျင်ဟူး ကတော့ တက္ကသိုလ်သို့ တိုက်ရိုက်သွားပြီး သူ့ကို သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်း၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ရန် စည်းရုံးခဲ့သည်။ ကင်ဟိုမင်က တကယ်ပဲ အဲလောက်အထိ ထူးချွန်သည့်သူမို့လား။

ဟန်ချန်းယောင်းသည် X-Cop လေလံပွဲတုန်းက ကန်ဂျင်ဟူး ၏ အမူအရာကို ပြန်တွေးရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သူ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးကို ဖန်တီးနေတာလဲ”

***

ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်းကတော့ အဂတိလိုက်စားမှုနှင့် လိမ်လည်မှုများ၏ ပေါက်ဖွားရာနေရာ အစစ်အမှန်ပင်။ ကန်စွန်းဥပင်ကို တူးသလိုပင် အဆုံးမရှိသလို ဖြစ်နေသည်။

ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်းတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည့် ငွေကြေးကြီးကြပ်ရေးဌာနမှ စာရင်းစစ် (၅) ဦးက စီမံခန့်ခွဲမှုကို ကြီးကြပ်ရန် ပျက်ကွက်ရုံတင်မကဘဲ တရားမဝင် ချေးငွေများနှင့် စာရင်းအတုလုပ်မှုများတွင် တိုက်ရိုက်ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့သည်။ ပြင်ပစာရင်းစစ်လုပ်ငန်းများကလည်း လိမ်လည်မှုများကို သိလျက်နှင့်ပင် ကောင်းမွန်သည့် ထင်မြင်ချက်များကို မျက်စိစုံမှိတ် ပေးခဲ့ကြသည်။

ချေးငွေစီမံခန့်ခွဲမှုက အလွန်ညံ့ဖျင်းလွန်းသဖြင့် အငယ်တန်းဝန်ထမ်းများပင် ဝန်ဆောင်မှုရယူသူများ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို ခိုးယူကာ စာရွက်စာတမ်းအတုများ လုပ်ဆောင်၍ ဝမ် (၁၅) ဘီလီယံအထိ တရားမဝင် ချေးငွေထုတ်ပေးခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ စတင်သည့်အခါ အဲဒီဝန်ထမ်းက အဆက်အသွယ်ဖြတ်ပြီး ပုန်းရှောင်သွားခဲ့သည်။

အထူးရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ကော်ပိုရေးရှင်း၏ အမှုဆောင်အရာရှိများနှင့် ဝန်ထမ်းအများစုကတော့ အမှုဆောင်များက ခန့်အပ်ထားသည့် နာမည်ခံသက်သက်သာ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ရရှိသည့် ဝမ်သန်းပေါင်းများစွာသော လစာများကို နောက်ကွယ်တွင် ခွဲဝေယူကြသည်။

ဤလိုအခြေအနေများကြားထဲတွင် ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်းက ပြီးခဲ့သည့်နှစ်တွင် စံချိန်တင်အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည်ဟု ကြေညာပြီး ကြီးမားသည့် ဘောနပ်စ်များနှင့် အမြတ်ဝေစုများကို ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ ဘဏ်က ဒေဝါလီခံရမည့်အခြေအနေ ရောက်နေချိန်တွင် အမှုဆောင်များနှင့် ရှယ်ယာရှင်များကပဲ ငွေကြေးပွဲတော်ကို ခံစားနေခဲ့ကြသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအတွင်း အစိုးရအရာရှိများနှင့် နိုင်ငံရေးသမားများကို ပေးအပ်ခဲ့သည့် လာဘ်ငွေနှင့် ဖျော်ဖြေရေးစရိတ်များကို ဖော်ပြထားသည့် စာရင်းဇယားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

တရားလိုဘက်က သက်သေအထောက်အထားများကို ရယူခဲ့ပြီး အဓိကအားဖြင့် ဥက္ကဋ္ဌ မင်ဂျောင်ဂျူနှင့် သမ္မတ မင်ဆောင်ဂျူတို့ အပါအဝင် လူ (၂၀) ကို တရားစွဲဆိုခဲ့သည်။ ဒါက လက်ရှိသမ္မတ၏ ယောက္ခမများကိုပါ ဖမ်းဆီးရသည်အထိ ဖြစ်စေခဲ့သည့် မကြုံစဖူး ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်။

ငွေကြေးဝန်ဆောင်မှုကော်မရှင်က ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်းကို ဒေဝါလီခံရမည့် ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဒေဝါလီခံခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်များကို စတင်ခဲ့သည်။ ချေးငွေများကို ပြန်လည်ရယူရန်နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရောင်းချရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း အပ်ငွေရှင်များအတွက်တော့ လျော်ကြေးရရန်မှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည်။ တစ်ခုတည်းသော သက်သာရာကတော့ အပ်ငွေအာမခံကော်ပိုရေးရှင်းက လူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် ဝမ် (၅၀) သန်းအထိ ပြန်လည်ပေးအပ်မှာသာ ဖြစ်သည်။

ကိုရီးယားလွှတ်တော်အမတ်များက အပ်ငွေရှင်များကို အပြည့်အဝလျော်ကြေးပေးရန် အထူးဥပဒေတစ်ရပ် ပြဌာန်းသင့်သည်ဟု ငြင်းခုံခဲ့ကြသော်လည်း အတိုက်အခံဘက်ကတော့ ဒီလိုမတောင်းဆိုခင် တရားမဝင် ထုတ်ယူသွားသည့် ငွေများကို အရင်ပြန်ယူရန် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့သဖြင့် သူတို့ပါ ပါးစပ်ပိတ်သွားခဲ့ရသည်။

အပ်ငွေရှင်များကို ကယ်တင်မည်ဆိုလျှင် ငွေချေးစာချုပ် ဝယ်ယူထားသူများအတွက်ကော ဘာဆက်ဖြစ်မည်နည်း။ ဤလိုဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်တိုင်း အစိုးရက အခွန်ထမ်းများ၏ ငွေကို သုံးပြီး ပြန်ဆပ်နေရမည်လား။

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်အနည်းငယ်က ဒေါင်ယောင်းရွှေငွေလုပ်ငန်း ဒေဝါလီခံခဲ့စဉ်က နစ်နာသူများကလည်း တရားမျှတမှု မရှိဘူးဆိုသည့် ပြဿနာကို တက်လာပြီး လျော်ကြေးရရန် တရားစွဲဆိုရန် အလားအလာ အလွန်များနေသည်။

ဤလိုဖြေရှင်းနည်းက လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်သလောက်ဖြစ်ပြီး ဒေသခံများကို နှစ်သိမ့်ရန်အတွက်သာ ပြောဆိုလိုက်သည့် စကားသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

***

သတင်းစာ၏ တာဝန်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်က အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မီဒီယာများက နောက်ဆုံးအချိန်အထိ အစိုးရဘက်က ရပ်တည်ခဲ့ပြီး ပြည်သူများကို သတင်းမှားများဖြင့် ရေလွှမ်းမိုးခဲ့သည်။

အစိုးရက နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို ဝန်ခံလိုက်သည့်အခါ ဂျွန်အီလ်ဘို (Joongilbo) က ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဒီကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သယောင် လှည့်ဖြားရေးသားခဲ့သည်။

စီမံခန့်ခွဲမှု အမှားများကို ခွင့်ပြုခဲ့သည့် စုငွေလုပ်ငန်းများနှင့် ဘေးကနေ ကြည့်နေခဲ့သည့် အစိုးရက ပြဿနာရှိသည်ဆိုတာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ ရေးသားထားသည့် ပုံစံမှာတော့ ဖြေရှင်းချက်မရှိဘဲ ဖော်ထုတ်ခဲ့သည့် ကန်ဂျင်ဟူး တွင်လည်း အပြစ်ရှိသည်ဆိုသည့် သဘောမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ဆောင်းပါး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင်တော့ ဝဘ်ဆိုက်၏ မက်ဆေ့ချ်ဘုတ်မှာ ဆန္ဒပြမှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

– ဟားဟား၊ ဒီလူတွေက ခုထိ မသိသေးဘူးပဲ။

– သူတို့က ပြည်သူတွေကို ခုထိ သိုးတွေလို့ ထင်နေတုန်းလား။

– သာမန်ပြည်သူတွေဆီက ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး မညှစ်ထုတ်ခင်မှာ ဒေဝါလီခံလိုက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ စောစောဒေဝါလီခံတာက အမှားလား။

– အနှစ်ချုပ်ပြောရရင်တော့ “ကန်ဂျင်ဟူး ကြောင့် သူတို့ အမြတ်ပိုမရခဲ့လို့ ဒါ သူ့အပြစ်ပဲ” လို့ ပြောနေတာ။ ဂျွန်အီလ်ဘိုကို ယုံကြည်မှုတွေ လျော့ကျသွားပြီ။

– ဒီမှာ ဘယ်လောက်ပဲ ပြောပြော အလကားပဲ။ တစ်ခုတည်းသော အဖြေက စာရင်းသွင်းတာကို ရပ်လိုက်ဖို့ပဲ။

– ဒီလို သတင်းစာမျိုးကို ဖတ်ဖို့ ပိုက်ဆံပေးနေတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရူးလို့ သဘောပေါက်သွားပြီ။ မနက်ဖြန်ကစပြီး ငါ့အိမ်ထဲကို မရောက်စေရဘူး။

– သတင်းစာထဲမှာ ထည့်ထားတာ တွေ့ရင် လက်ညှိုးပြတ်သွားလိမ့်မယ်။ သတိထားကြ။

ဝေဖန်မှုများ ပြင်းထန်လာသည့်အတွက် နောက်တစ်နေ့တွင်တော့ ဂျွန်အီလ်ဘိုက တောင်းပန်စာနှင့် ပြင်ဆင်ရေးသားချက်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဒီဖြစ်ရပ်က အဓိက ရုပ်သံလိုင်းသုံးခုနှင့် ရှေးရိုးစွဲ မီဒီယာများကို သိသာထင်ရှားသည့် ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းမှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိစေခဲ့ပေ။

***

ဟာအန်းဂျီသည် ရက်အတော်ကြာအောင် ကောင်းကောင်းမစားရ၊ ကောင်းကောင်းမအိပ်ရသေးပေ။

ဆယ်စုနှစ်များစွာ လုပ်ကိုင်လာခဲ့သည့် ဒေသတွင်း စုငွေလုပ်ငန်း၏ သဘောသဘာဝအရ ဖောက်သည်အများစုမှာ ရင်းနှီးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူမဆီကနေ အာမခံငွေချေးစာချုပ်များ ဝယ်ယူခဲ့သူ အများအပြားမှာလည်း နှစ်ရှည်လများ ရင်းနှီးနေသည့် အိမ်နီးချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

သာမန်လူစိမ်းများကိုသာ ရောင်းခဲ့မိလျှင် ဒီလောက်အထိ ခံစားချက်ပြင်းထန်မည် မဟုတ်ပေ။

အစိုးရ၏ ကြေညာချက် ထွက်လာပြီးနောက်တွင်ပဲ ဖောက်သည်အချို့ဆီကနေ ဖုန်းများ အဆက်မပြတ် ဝင်လာခဲ့သည်။ ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်နှင့် အော်ဟစ်ဆဲဆိုသံများကိုသာ ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကြောက်ရွံ့ပြီး ဖုန်းကို ပိတ်ထားလိုက်ခဲ့သည်။

ဟာအန်းဂျီသည် စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ဖုန်းကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် တစ်နေရာရာကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက်တွင်တော့ နောက်ဆုံးတွင် အဆက်အသွယ် ရသွားခဲ့သည်။

“အမ်… အွန်းဂျီလား။”

“ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့၊ ဘဏ်ခွဲမန်နေဂျာ။”

ဟာအန်းဂျီတစ်ယောက် ငိုရှိုက်သံများနှင့်အတူ စကားပြောလာသည်။

“ဝါး… အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။ သူတို့အတွက် အရမ်းစိတ်မကောင်းလိုက်တာ! ကျွန်မတို့သာ ဒါတွေကို မရောင်းခဲ့မိရင်…”

ထိုအခါ ပတ်ဂျွန်ဆန်းက စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

[ဟေ့၊ မင်းကိုယ်တိုင် ဝယ်ဖို့ ပျော်ရွှင်နေတုန်းကတော့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘဲ အခုမှ ဘာလို့ ငါတို့ကို လာအော်နေတာလဲ။ တရားသဖြင့် ပြောရရင် ငါတို့ ဘာအမှားလုပ်မိလို့လဲ။ အပေါ်က ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ခဲ့တာပဲလေ။ အာ… ဒီကိစ္စနဲ့တင် ရူးတော့မှာပဲ!]

သူကိုယ်တိုင် ဒီလိုပြောနေသော်လည်း သူ၏ အသံများက တုန်ရီနေသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အပြစ်ရှိသည်ဆိုသည့် ခံစားချက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားနေရသည်။

[ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အွန်းဂျီ၊ မင်း အိမ်မှာပဲ ခဏနေပြီး တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေလိုက်ပါ။ နစ်နာသူတွေနဲ့ တွေ့ရင် မင်းအတွက် ဘာမှကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကြားလား။ ငါ ဖုန်းချတော့မယ်။]

တီ… တီ…!

ဖုန်းလိုင်း ပြတ်တောက်သွားသည်။

ဟာအန်းဂျီသည် ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို ဒူးနှစ်ဖက်ကြားတွင် ပြန်လည် မြှုပ်ထားလိုက်သည်။ မှောင်မည်းနေသည့် အခန်းထဲတွင် သူမ၏ ငိုရှိုက်သံများသာ ဟိန်းထွက်နေသည်။

***

ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်း ရုံးချုပ်ရှေ့တွင်တော့ ရှုပ်ထွေးပွေလီသည့် မြင်ကွင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

အပ်ငွေရှင်များမှာ အေးစက်နေသည့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျကာ အော်ဟစ်ငိုယိုနေကြသည်။ အချို့သော သက်ကြီးရွယ်အိုများမှာ အလွန်အမင်း ငိုကြွေးသဖြင့် လူနာတင်ယာဉ်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်သွားရသည်။

အိမ်ဝယ်ဖို့ စုထားသည့်ငွေများ ဆုံးရှုံးသွားသည့် ဖခင်များ၊ ဈေးရောင်းရင်း တစ်ပြားချင်းစုထားသည့် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး၏ စုငွေများ ပျောက်ဆုံးသွားသည့် အဘွားအိုများ၊ အနားယူချိန်ကျမှ ရစရာမရှိတော့သည့် အဘိုးအိုများ စသည်ဖြင့် အခြေအနေမှာ ဆိုးရွားလှသည်။

အဲဒီငွေတွေက ဘယ်လိုငွေတွေလဲ။

အိပ်ချိန်မရှိဘဲ ပင်ပန်းကြီးစွာ လုပ်ကိုင်ပြီး ရှာထားသည့်ငွေများ၊ အစားအသောက်၊ အဝတ်အစားများကို လျှော့ချပြီး တစ်ပြားမကျန် စုဆောင်းထားခဲ့သည့်ငွေများဖြစ်သည်။

သို့သော် အခုတော့ အဲဒီငွေများကို ပြန်ရရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

သူတို့ ယုံကြည်စွာ အပ်နှံထားခဲ့သည့် ဘဏ်က သူတို့၏ငွေများကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့ပြီး၊ ပြဿနာမရှိဘူးဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည့် နိုင်ငံရေးသမားများကတော့ သူတို့၏ငွေများကို တိတ်တိတ်လေး ထုတ်ယူပြီး ညတွင်းချင်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။

“သမ္မတနဲ့ လွှတ်တော်အမတ်တွေက ဒီအချိန်ထိ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ ငါတို့အားလုံး သေကြရတော့မှာပဲ!”

“ငါက တစ်သက်လုံး ကိုရီးယားပါတီကိုပဲ မဲပေးခဲ့တာ!”

“နိုင်ငံပျက်သွားရင်တောင် ငါက ကိုရီးယားပါတီကိုပဲ ထောက်ခံခဲ့တာ! သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ငါတို့ကို ဒီလို လုပ်ရက်ရတာလဲ။”

“ငါတို့က ဘာအမှားလုပ်မိလို့လဲ။”

“သမ္မတရဲ့ ယောက္ခမတွေကို ယုံပြီး ငါ့ပိုက်ဆံတွေကို အပ်ခဲ့တာ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ။”

“ဘာလို့ ငါတို့ကပဲ ဒီလို ခံစားနေရမှာလဲ။”

အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ဂျွန်အီလ်ဘို သတင်းထောက်တစ်ဦး၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ ဘယ်မျက်နှာနဲ့ ဒီကို လာရဲတာလဲ။ မကြာခင် လုပ်ငန်းတွေ ပြန်စတော့မယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒါက ကန်ဂျင်ဟူး ဖြန့်တဲ့ ကောလာဟလပဲလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား။”

“တ… တော်ပါဦး အဘရယ်။ စိတ်လျှော့ပါ။”

“ငါက မင်းတို့စကားကို ယုံပြီး ဒီလောက်ကြာအောင် စောင့်ခဲ့တာ။ အခုတော့ ကြည့်စမ်း။ အခုမှ စိတ်အေးသွားပြီလား။”

“……”

သတင်းထောက်မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောနိုင်ပေ။ ဂျွန်အီလ်ဘိုက ဘယ်လိုဆောင်းပါးမျိုးတွေ ရေးသားခဲ့သလဲဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

အခြားသော နစ်နာသူများက အဘိုးအိုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားကြသည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး တော်လိုက်ပါတော့ အဘရယ်။”

“ဒီကောင်တွေ! ငါ့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်! အား!”

အော်ဟစ်နေသည့် အဘိုးအိုသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုနေရာ၌ပင် လဲကျသွားသည်။

လူတစ်ယောက် ထရပ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဒီမှာ ရှိနေလို့ ဘာထူးမှာလဲ။ နိုင်ငံရေးသမားတွေက ငါတို့စကားကို နားထောင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အဲဒီအစား ဆိုးလ်ကို သွားကြစို့! သမ္မတ ဒါမှမဟုတ် လွှတ်တော်အမတ်တွေကို မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ပြီး တာဝန်ယူခိုင်းကြစို့!”

လူများက ထောက်ခံကြသည်။

“ဟုတ်တယ်!”

“သမ္မတအိမ်တော် ဒါမှမဟုတ် လွှတ်တော်ကို သွားကြစို့!”

“ငါတို့ပိုက်ဆံ ပြန်ရအောင် လုပ်ကြစို့!”

နစ်နာသူများသည် အရေးယူပေးရန် တောင်းဆိုဆန္ဒပြရန် ဆိုးလ်မြို့သို့ ချီတက်သွားကြသည်။

***

ကိုရီးယား ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီသည် ပြင်းထန်သည့် ဝေဖန်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

အထူးသဖြင့် ပါတီခေါဆောင် ချွဲမြောင်ဟွမ် ကိုယ်တိုင် တရားမဝင် ငွေထုတ်ယူမှုတွင် ရှေ့ဆုံးမှ ပါဝင်နေခြင်းက တုန်လှုပ်စရာကောင်းလှသည်။ ထို့အပြင် ဒေသန္တရ ကောင်စီဝင်များပါ ထည့်သွင်းရေတွက်ပါက ပါတီဝင် (၃၀) ကျော် ပါဝင်ပတ်သက်နေကြောင်း စာရင်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အသစ်တက်လာသည့် လွှတ်တော်အမတ်များက တရားမဝင် ထုတ်ယူသွားသည့် ငွေများကို ပြန်ပေးသင့်ကြောင်း အကြံပြုကြသော်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်သူများထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သဘောမတူကြပေ။

နိုင်ငံရေးသမားများလည်း လူသားပီပီ သူတို့ပိုက်ဆံကိုပဲ တန်ဖိုးထားကြသည်။

ချွဲမြောင်ဟွမ်က “ဒါတွေက ကျွန်တော့်မိသားစုရဲ့ ရန်ပုံငွေတွေပဲ၊ ဘာမှလုပ်ပေးလို့ မရဘူး။ ငွေတွေက အိမ်ကို ရောက်သွားပြီးပြီ၊ ပြန်ယူဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး” ဟု အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် အကြောင်းပြချက်များ ပေးနေချိန်တွင် ကင်ဟန်ချောလ်က မီဒီယာများ၏ မေးခွန်းများကို စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြန်အော်သည်။

“မင်းတို့ ငါ့ကို ပိုက်ဆံပြန်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်နေတာလား။ ငါက ‘လက်မင်း’ (lemming) တွေအကြောင်း တစ်ခွန်း ပြောလိုက်မိတာကို အခုထိ လိုက်တိုက်ခိုက်နေတုန်းပဲ။ ဒါက ဒီမိုကရေစီကို စိန်ခေါ်တာပဲ။ အဲဒီစကားကြောင့် နာကျင်ရတယ်ဆိုရင် လက်မင်းလိုတော့ မလုပ်ကြနဲ့။”

အခြေအနေကို ဆက်လက်သည်းခံနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ကိုရီးယား ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီသည် ချက်ချင်းပင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီကို ခေါ်ယူပြီး ကင်ဟန်ချောလ်ကို ပါတီမှ ထုတ်ပယ်လိုက်သည်။

ဤလို အကျပ်အတည်းမျိုးက အသစ်အဆန်းတော့ မဟုတ်၊ အရင်ကလည်း ဖြစ်ဖူးသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြည်သူ့သဘောထားမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီး ရွေးကောက်ပွဲရောက်လျှင် ပြည်သူများက မဲပေးကြလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်သည်။

ကိုရီးယား ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီသည် မုန်တိုင်း ငြိမ်သွားသည်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

***

ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်း ဒေဝါလီခံလိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများမှာ ငွေကြေးကဏ္ဍတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းများက အချိန်အတော်ကြာ လှုပ်ရှားမှုမရှိခဲ့သဖြင့် အခြားသော စုငွေလုပ်ငန်းများကလည်း သူတို့၏ ငွေကြေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို အလားတူပင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။ ဘဏ်များက အရေးပေါ်အခြေအနေကို ခံစားမိလာပြီး အတွင်းပိုင်း စာရင်းစစ်ခြင်းများကို စတင်လုပ်ဆောင်လာကြသည်။

အခြားသော စုငွေလုပ်ငန်းများ မတည်ငြိမ်တော့ဟူသည့် ကောလာဟလများ အွန်လိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့လာပြီး တည်ငြိမ်နေသည့် ဘဏ်များတွင်ပင် ဘဏ်ပြေး (bank run) ဖြစ်မည့် လက္ခဏာများ ပေါ်လာသည်။

လူများက ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရင့်တော့မည့် ငွေစုစာချုပ်များကိုပင် မထုတ်ယူရဲဘဲ တွန့်ဆုတ်နေကြသည်။

သူတို့သည် ငွေများကို ဝမ် (၅၀) သန်းအောက် အပိုင်းအခြားများဖြင့် ဘဏ်အမျိုးမျိုးတွင် ခွဲထားခြင်း သို့မဟုတ် ငွေသားအဖြစ် လုံးဝထုတ်ယူခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ငွေသား လိုအပ်ချက်မှာ မြင့်တက်လာပြီး ဘဏ်ခွဲများတွင် ငွေသားပြတ်လပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အိမ်သုံးပစ္စည်း အရောင်းကွန်ရက်များတွင် ငွေတိုက်များ အရောင်းသွက်လာပြီး လူများက ပိုက်ဆံကို ဘဏ်တွင် ထားမည့်အစား အိမ်တွင် သိမ်းဆည်းရန် ရွေးချယ်လာကြသည်။

ချေးငွေဆိုင်ရာ အခြေအနေများ တင်းကျပ်လာပြီး LIBOR နှုန်းထားများမှာလည်း အတက်အကျ မြန်ဆန်လာသည်။

အပ်ငွေများ စီးထွက်သွားသည်နှင့်အမျှ အရံငွေလိုအပ်ချက် အချိုးအစားနှင့် Bအိုင်အက်စ် အချိုးအစားများ ကျဆင်းသွားသည်။ စုငွေလုပ်ငန်းများက ချေးငွေအတိုးနှုန်းကို စုပေါင်းမြှင့်တင်လိုက်ကြပြီး ချေးငွေအသစ် ထုတ်ပေးခြင်းကို လျှော့ချကာ ရှိပြီးသား ချေးငွေများကို ပြန်လည်ကောက်ခံခြင်းများ စတင်လုပ်ဆောင်လာသည်။

ယင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ထိခိုက်မှုမှာ သာမန်ပြည်သူများနှင့် လုပ်ငန်းငယ်များကို အဓိက သက်ရောက်စေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငွေကြေးအခက်အခဲရှိသူများမှာ အထိခိုက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ငွေကြေးမတည်ငြိမ်မှုများက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများဆီသို့ ကူးစက်လာပြီး ဘဏ်လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်မှုများ မြင့်တက်လာသည်။

အစိုးရက ငွေကြေးတည်ငြိမ်မှု ရှိကြောင်း ပြည်သူများကို အာမခံချက် ဆက်ပေးနေသော်လည်း ပြည်သူများမှာ အစိုးရနှင့် ဘဏ်များကို မယုံကြည်တော့ပေ။

တစ်ခုတည်းသော သက်သာရာမှာ သမ္မတနှင့် ကော်ပိုရိတ် ဆက်သွယ်မှုများ ရှိနေသည့် ဟိုဆောင်းစုငွေလုပ်ငန်းကဲ့သို့ အခွင့်ထူးခံများ မရှိသည့် အခြားသော စုငွေလုပ်ငန်းများတွင် သိသာထင်ရှားသည့် ဒေဝါလီခံရမည့် အခြေအနေများ မရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ပြည်သူများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို သက်သာစေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ရှိသည်။

တက်ဂျူက ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ် လက်တင်ကာ ပြောသည်။ “သူငယ်ချင်း၊ မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိတော့တယ်ထင်တယ်။”

“……။”

ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကိုလဲ။

စီးပွားရေးဘဏ်များမှာ မုန်တိုင်းကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာပြီး ဒေဝါလီခံရမည့် လက္ခဏာပြနေသည့် စုငွေလုပ်ငန်း အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်အဖွဲ့အစည်းများမှာ တောင့်ခံထားနိုင်သည်။ သို့သော် မသေချာမရေရာမှုများ ဆက်လက်ရှိနေပါက တည်ငြိမ်နေသည့် အဖွဲ့အစည်းများပင် ပြိုလဲသွားနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အမှန်တရားကို ပြောပြခြင်းဖြင့် အခြေအနေ တိုးတက်လာနိုင်မည်ဆိုပါက ကျွန်တော် ရှေ့ထွက်ဖို့ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ကျွန်တော်သည် OTK ကုမ္ပဏီ အဆောက်အအုံ လော်ဘီတွင် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ပြည်တွင်းပြည်ပ သတင်းဌာနများက ကင်မရာများ၊ မိုက်ခရိုဖုန်းများနှင့်အတူ အလုအယက် ရောက်ရှိလာကြသည်။

“… အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော စုငွေလုပ်ငန်းများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသည့် အဖွဲ့အစည်းများမှာ ဘေးကင်းသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။ ထပ်ပြောပါရစေ၊ ဝမ် (၅၀) သန်းအထိ အရင်းနှင့် အတိုးကို အာမခံချက် ပေးထားပြီး ဖြစ်သည့်အတွက် အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါ။”

စကားပြောခြင်းထက် လုပ်ရပ်က ဦးဆောင်သင့်သည်။

ကျွန်တော်သည် စုငွေလုပ်ငန်း (၁၀) ခု၌ တစ်ခုလျှင် ဝမ် သန်း (၁၀၀ စီ) အပ်နှံထားကြောင်း ပြသသည့် ဘဏ်စာအုပ်များကို သတင်းထောက်များအား ထုတ်ပြလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ကိုယ့်ပိုက်ဆံတွေကို အပ်နှံထားပါတယ်”

ယခင်က မီဒီယာများသည် ကျွန်တော့်စကားကို ငြင်းပယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပုံဖျက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် ကျွန်တော့်စကားကို တက်ကြွစွာ ထောက်ခံအားပေးပြီး ပြည့်စုံသည့် ဆောင်းပါးများကို ရေးသားဖော်ပြကြသည်။

– ငွေကြေးကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကန်ဂျင်ဟူး ပြောတာကို နားထောင်ကြည့်ကြရအောင်။

– ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ကန်ဂျင်ဟူး ကတော့ အဆင်ပြေတယ်လို့ ပြောနေတာပဲ မဟုတ်လား။

– အစိုးရကိုတော့ မယုံနိုင်ပေမဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး ကိုတော့ ယုံကြည်ကြည့်ရအောင်။

– ကျွန်တော် ဘဏ်ပြေးတော့မလို့ လုပ်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ အကြံပေးချက်ကို ကြားပြီးတော့ ရပ်လိုက်တယ်။

– ကန်ဂျင်ဟူး က ဘယ်စုငွေလုပ်ငန်းတွေမှာ ပိုက်ဆံအပ်ထားတာလဲ။

ယင်း၏ ကျေးဇူးကြောင့် တစ်ချိန်က ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည့် ငွေကြေးဈေးကွက်မှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသည်။

ကျွန်တော့်၏ သြဇာအာဏာက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက်ထိ ကြီးမားလာခဲ့တာပါလိမ့်။